Jump to content

mihiatrik

Prominent Members
  • Posts

    557
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    42

Όλες οι δημοσιεύσεις από mihiatrik

  1. ΟΛΑ τα άγονα αγροτικά, ανεξαρτήτως οικονομικού κινήτρου, σου δίνουν τη δυνατότητα να δηλωθείς στη λίστα αναμονής του ειδικού μέρους της ειδικότητας, προτού να έρθει ο διορισμός σου στο γενικό μέρος της ειδικότητας. Το έγγραφο γράφει: "... αποφασίζουμε: 1. Τον χαρακτηρισμό, των ακόλουθων Περιφερειακών Ιατρείων, Πολυδύναμων Περιφερειακών Ιατρείων, Ειδικών Περιφερειακών Ιατρείων και Κέντρων Υγείας, ως Περιφερειακά Ιατρεία και Κέντρα Υγείας προβληματικών και άγονων περιοχών (για τις θέσεις που αναφέρονται παρακάτω), για την παροχή οικονομικού κινήτρου σε ιατρούς υπηρεσίας υπαίθρου (υπόχρεους και επί θητεία) που διορίζονται σε αυτά" Από τη διατύπωση καταλαβαίνω δύο πράγματα: 1ον) Οι συγκεκριμένες θέσεις υπηρεσίας υπαίθρου που αναφέρονται στη λίστα, χαρακτηρίζονται ως άγονες και προβληματικές περιοχές (ακόμα και εάν κάποια ενδεχομένως δεν ήτανε προηγουμένως, δηλαδή προτού να δημοσιευτεί η εν λόγω απόφαση) και 2ον) Σε αυτούς που καταλαμβάνουν, ή παραμένουν σε παράταση, τις εν λόγω θέσεις, καταβάλλεται και το αντίστοιχο χρηματικό ποσό Η παροχή ενός οικονομικού κινήτρου, ή στέγης ή/και φαγητού προς τον γιατρό εκ μέρους των κατοίκων, δεν αποτελεί de facto προνόμιο των άγονων αγροτικών. Επομένως τα κίνητρα προς τον γιατρό για μία περιοχή / θέση δεν σχετίζονται απαραίτητα με το εάν η εν λόγω θέση είναι χαρακτηρισμένη ως άγονη ή όχι. Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόφαση, φαίνεται ότι χαρακτηρίζει όλα τα αγροτικά της λίστας ως άγονα (που ενδεχομένως να μην ήτανε σε προηγούμενο ΦΕΚ). Το τελευταίο το είχα διαπιστώσει και με το δικό μου αγροτικό, παλαιότερα, το οποίο το ξεκίνησα ως μη άγονο, και όταν λίγα χρόνια αργότερα ξαναδήλωσα στην ίδια ακριβώς θέση για να το ολοκληρώσω, είχε πλέον χαρακτηριστεί ως άγονο, χωρίς όμως να προβλέπεται και χρηματικό επίδομα. Αυτό που σίγουρα μπορείς να κάνεις, είναι να δεις τον χαρακτηρισμό (άγονο ή μη άγονο) του αγροτικού ιατρείου που σε ενδιαφέρει, ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ όπου θα θελήσεις να το δηλώσεις. Εάν και πάλι διαπιστώσεις αναντιστοιχία, τότε καλό είναι να πάρεις τηλέφωνο, ή να στείλεις e-mail, στο Υπουργείο Υγείας, με βάση τα στοιχεία επικοινωνίας που δίνονται στο τέλος της προκήρυξης, για να το διευκρινίσεις. ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ!! (βέβαια, έρχονται διορθώσεις και εκ των υστέρων, αλλά επί της αρχής βασίσου στην προκήρυξη για να δεις τον χαρακτηρισμό του ιατρείου σου)
  2. [GMV] Shadow of Memory [Original Song] [Video Theme: Video Game "Counter:Side"] "So, I will be working here for life, huh ??"
  3. Δεν μου πέφτει λόγος στο τι κάνει ο καθένας, αλλά δεδομένου ότι θέλω, όσο και όπου μπορώ, να αφήνω πίσω μου ένα λειτουργικό κείμενο για αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν νομίζω πως βοηθάει αυτή η τακτική. Θεωρώ ότι δεν έχει νόημα ο καθένας να ανοίγει ένα τόπικ για τον εαυτό του και να ζητάει να επαναληφθούν ογκώδεις και αόριστες συζητήσεις οι οποίες ουσιαστικά έχουν λεχθεί σε ανάλογα threads. Θυμίζω: και Επίσης, θα είχαν κάποιο νόημα συζητήσεις τύπου, ωστόσο, νέα τόπικ τύπου: δεν πιστεύω ότι μπορούν να αποτελέσουν διλήμματα σύγκρισης, ή σύγχυσης, μεταξύ των ειδικοτήτων, για τα οποία απαιτείται κάποια ειδική πληροφόρηση, πλην των πολύ προσωπικών παραμέτρων και επιλογών (που αυτά έτσι και αλλιώς είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και απαντώνται, ίσως, για πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα). Συνολικά, θεωρώ ότι δεν είναι ιδιαίτερος κόπος το να συνεχίζονται συζητήσεις προηγούμενων τοπικ, λαμβάνοντας αφορμή και επεκτείνοντας τις απόψεις και τους προβληματισμούς που έκαναν προηγούμενα μέλη πάνω σε αντίστοιχα ζητήματα. Αυτό θα βοηθήσει: 1ον) Τους επόμενους χρήστες του φόρουμ, στο να αναζητήσουν και να βρούνε ήδη οργανωμένες κάποιες πληροφορίες σε λιγοστά τόπικ, αντί να χάνονται μέσα σε ένα πλήθος threads, πολλά από τα οποία ανακυκλώνονται γύρω από το ίδιο ζήτημα, πολλές φορές χωρίς ουσία, ακριβώς γιατί κανένας δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει και να καταλάβει τι έγραψαν οι προηγούμενοι. Το αποτέλεσμα θα είναι για έναν καινούριο, να κάνει ακριβώς το ίδιο, να ανεβάσει ξανά ένα νέο, δικό του, thread. 2ον) Να μην δοκιμάζεται η υπομονή αυτών που μπορούνε να βοηθήσουνε. Όσο διάθεση και εάν έχει κάποιος στο να μεταδόσει κάποια πράγματα που ξέρει, όταν τα έχει γράψει ήδη τόσες φορές αλλού, στο τέλος χάνει την όρεξη (και αντικειμενικά δεν μπορεί δηλαδή) να επαναλαμβάνεται. Εξάλλου, η πληροφορία μεταδίδεται και μέσω της συζήτησης. Για παράδειγμα, εγώ μπορεί να έχω κάθε καλή διάθεση να μεταφέρω ξανά κάτι που ξέρω, αλλά εάν αυτό αποτελεί ένα προϊόν μιας ολόκληρης συζήτησης που έγινε μαζί με άλλα 3 - 4 και βάλε μέλη σε άλλο τόπικ, τότε η πληροφορία θα είναι τραγικά ελλειπής σε σχέση με αυτήν που προσέφερε η πρωτότυπη - αρχική συζήτηση. 3ον) Στο να δείξετε ότι σέβεστε την προσπάθεια που έχουν κάνει κάποιοι άλλοι πριν από εσάς. Και φυσικά αυτό τους δίνει και ένα υποσυνείδητο κίνητρο στο να σεβαστούν τους προβληματισμούς σας και να συνεισφέρουν, όσο μπορούν, λειτουργικά στη συζήτηση. Φυσικά, σε ένα εθελοντικό φόρουμ, ο σεβασμός δεν είναι το κίνητρο και ούτε απαιτείται - εκβιάζεται από κάποιον. Ωστόσο, είναι σημαντικό για έναν τρίτο να λάβει ένα τέτοιο μήνυμα, για πολλούς λόγους (ο νοών νοείτω). Τώρα, επί του προκειμένου, θα πω κάτι ανάλογο με αυτό που είπε το μέλος kopritis για προηγούμενο topic: Λοιπόν, ωραίοι οι παρόμοιοι προβληματισμοί, αλλά ολίγον χιλιοειπωμένοι. Και έχουν ήδη γραφεί "σεντόνια" απόψεων σε αυτό το φόρουμ. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να τις συνεχίσουμε από εκεί όπου έχουνε μείνει.
  4. Κοίτα, από όλες τις διευκρινήσεις που έδωσες, αλλά και από όλα αυτά που έχεις πει έως τώρα, νομίζω ότι το συμπέρασμά μου δεν αλλάζει: Δεν έχεις ιδέα από την καθημερινή πρακτική του νοσοκομειακού περιβάλλοντος στην Ελλάδα. Και πολύ περισσότερο, δεν έχεις ιδέα (στο πετσί σου) για το τι θα τραβήξεις στα πρώτα 6 - 7 χρόνια της καριέρας σου, δηλαδή ενώ θα ασκείσαι στην ειδικότητα (ή όταν με το καλό γίνεις νέος ειδικός). Βέβαια, αυτό δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία (ούτε εμείς είχαμε, κατά πλειοψηφία, ιδέα για το τι ακριβώς θα συναντήσουμε), εάν δεν είχες ήδη μία πορεία σε κάποιον άλλο τομέα. Από τη στιγμή που έχεις, αυτό που σου λέω είναι ότι πρέπει να είσαι έτοιμος να κάνεις αρκετές στροφές 180 μοιρών (και όχι 360 μοιρών... ο νοών νοείτω...) στον τρόπο σκέψης σου, καθώς και να αποδεχτείς ότι είναι σχεδόν αδύνατον να συμβιβάσεις την μέχρι τώρα πορεία σου με αυτό που θες ως νέα καθημερινότητά σου. Η κλινική ιατρική στην Ελλάδα, πολύ απλά δεν θέλει, ούτε χρειάζεται, ερευνητές ή επιστήμονες με μεταπτυχιακά, διατριβές κ.τ.λ . Θέλει λαντζιέρηδες. Φρέσκο κρέας για να βγάζει τη δουλειά του νοσοκομείου. Το πόσο καλός ερευνητής ήσουν, ή είσαι, λίγο μετράει. Ο καθένας μπορεί να ορίσει και να οργανώσει την αυτοεκπαίδευσή του κατά τον τρόπο που νομίζει. Ωστόσο, εάν θέλεις να είσαι "σωστός" στη δουλειά σου, η καθημερινότητα του νοσοκομείου θα σε αποσπάει, αναγκαστικά, κυρίως σε άλλες, πολλές φορές μη παραγωγικές ενασχολήσεις (βγάλε εξιτήρια, ενημερωτικά, ενημέρωση φακέλου, κ.τ.λ., κ.τ.λ.). Το έχω πει πολλές φορές αυτό και σε άλλα τόπικ, αλλά στην ελληνική πραγματικότητα, αυτοί που τα φέρνουν βόλτα και ως "κλινικοί" και ως "ερευνητές", για να το πετύχουν, αναγκαστικά είτε "χώνουν" άλλους συναδέλφους τους (εν ψυχρώ ή με έμμεσο τρόπο), είτε κατεβάζουν παντελόνια και φουστίτσες (τα δικά τους, ή των άλλων). Ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές, το γλύψιμο δίνει και παίρνει, το τσουτσεκίζειν εστί φιλοσοφείν και γενικώς, το να είσαι ταυτόχρονα συνεπής στις υποχρεώσεις σου στο νοσοκομείο (όπου οι δουλειές δεν τελειώνουν ΠΟΤΕ) και το να ασχολείσαι παράλληλα με την έρευνα είναι απλά ΑΔΥΝΑΤΟΝ! (αρχή διατήρηση της ενέργειας βεβαίως, βεβαίως) Πάμε στα επί μέρους: Οκ. Επομένως δεν έτυχε να δουλέψεις ποτέ σε ελληνικό νοσοκομείο. Η συμβουλή μου παραμένει. Διάβασε λίγα πράγματα για την καθημερινότητα των ειδικοτήτων για τις οποίες ενδιαφέρεσαι. Και ει δυνατόν, δεν ξέρω που μένεις, αλλά ως επαγγελματίας συνάδελφος 29 ετών (δεν είσαι πλέον φοιτητάκι) μπορείς να περάσεις από μία αντίστοιχη κλινική (ή κέντρο υγείας) στην οποία θα ενδιαφερόσουν να δουλέψεις, να μιλήσεις με κάποιον ειδικευόμενο ή ειδικό που υπηρετεί εκεί και, γιατί όχι, να παρακολουθήσεις, σε συνεννόηση με τον διευθυντή, ντυμένος πάντα, σε real time, για π.χ. μία εβδομάδα, ένα μήνα κ.τ.λ. την καθημερινότητά τους (αν και δεν ξέρω πόσο εύκολο θα ήταν αυτό εν μέσω covid, ειδικά για τους αναισθησιολόγους, που όλη ημέρα είναι κατά κύριο λόγο μέσα στις θετικές ΜΕΘ) Δεν εννοώ τη δήλωσή σου... Οκ, οι περισσότεροι οδοντίατροι κάνουν και θέλουν αυτό που θέλουν. Εσύ, δεν κατάλαβα, τι ακριβώς θέλεις ?? Είπαμε, όσο και εάν με βρίσουν οι εργαστηριακοί γιατροί, αυτό δεν μπορεί να λογιστεί ως κλινική επαφή με τον ασθενή. Η ηλικία δεν είναι μειονέκτημα κατά απόλυτη τιμή. Ως ένα σημείο βέβαια. Εγώ την ανέφερα ερωτώντας σε να προβληματιστείς για τις δικές σου, προσωπικές αντοχές. Ουδείς, και όποιος στο πει θα πει ψέμματα (ή εν πάσει περιπτώσει, δεν θα πει όλη την αλήθεια) μπορεί να προβλέψει το πώς ακριβώς θα αντιδράσει και το πόσο θα την παλέψει, κατά την άσκηση στην ιατρική ειδικότητα, προτού αυτό να το ζήσει στο πετσί του. Η ερευνητική εμπειρία είναι σημαντικό κομμάτι στη δική σου συγκρότηση, στη γνώση σου γύρω από το αντικείμενο, στην εν γένει επιστημοσύνη σου και φυσικά στο να διευρύνεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Όμως, κατά την αυτή καθ' εαυτή άσκηση της ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα, είναι τρίχες. Άλλα "skills" θα χρειαστείς να αναπτύξεις για να την παλέψεις στο ελληνικό νοσοκομείο. Ξεκίνα πρώτα με το καλό να ασκείσαι, έστω και λίγο, σε ελληνικό νοσοκομείο, και θα καταλάβεις πολύ καλά τι ακριβώς εννοώ. Ειδικά για την Παθολογική Ογκολογία και την έρευνα που γίνεται στο χώρο, την άποψή μου δεν μπορώ να τη μεταφέρω και εδώ. Βαριέμαι να γράφω τα ίδια και τα ίδια. Σε παραπέμπτω στο τόπικ που σου είπα παραπάνω. Αλλά εάν θες να στο πω με δυο φράσεις, εάν εξαιρέσεις το ΠΑΓΝΗ, η έρευνα στην Ογκολογία είναι για τους ημέτερους. Ε τι σου λέω, δεν μπορείς να κρίνεις από αυτό την καθημερινότητα της ειδικότητας. π.χ. στο αγροτικό μου άρεσε να ράβω ράμματα, αυτό δεν με κάνει να βγάλω συμπέρασμα για τη γενική χειρουργική Επίτρεψέ μου, αλλά διαφοροδιάγνωση επιπέδου γενικού γιατρού μπορεί να κάνουν (ή τελοσπάντων θα έπρεπε να μπορούν να κάνουν) όλες οι παθολογικές ειδικότητες με βασική εκπαίδευση κορμού. Και καλύτερη μην σου πω σε κάποιες περιπτώσεις, καθώς όπως σου επισήμανα παραπάνω, ο τρόπος εκπαίδευσης των γενικών γιατρών στα νοσοκομεία είναι κατά τη γνώμη μου ελλειπής και τους αντιμετωπίζουν ως ειδικευόμενους τελευταίας διαλογής για να μπαλώνουν τρύπες (στα ΤΕΠ, σε εφημερίες που δεν θέλουν οι "κανονικοί" ειδικευόμενοι της κλινικής, κ.τ.λ. κ.τ.λ.). Κοινώς, ο ρόλος του γενικού γιατρού στην ελληνική πραγματικότητα δεν είναι αυτός που φαντάζεσαι. Α, και να ξέρεις, πρόληψη δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αλλά πρέπει να ρίξεις πολύ δουλειά για να οργανώσεις υγειονομικά έναν τοπικό πληθυσμό (ξέρω ένα - δυο τέτοιες περιπτώσεις). Άλλα όπως καταλαβαίνεις, αυτό θα είναι εντελώς διαφορετικό αντικείμενο από αυτά που έχεις συνηθίσει. Υ.Σ.1: Εάν, πρώτα ο Θεός, ασχοληθείς μελλοντικά με την Γενική Ιατρική, μην κάνεις καμιά πλάκα και αναλάβεις παιδιά... Θα σε φάνε ζωντανό... Αυτάκια, στοματάκια στον ΩΡΛ και πυρετός, βηχαλάκι, κοιλοπονάκι στον Παιδίατρο... Υ.Σ.2: Εάν πάλι, πρώτα ο Θεός, ασχοληθείς μελλοντικά με την Αναισθησιολογία, εκτός από επιστημονικά περιοδικά, σου συστήνω να διαβάσεις και δικαστικά χρονικά... Έτσι για να ρίξεις μια ματιά τι παίζει με τις μηνύσεις και τα "ευχαριστώ" των ανθρώπων που θα πας να βοηθήσεις... Η ειδικότητα ερημώνει, να ξέρεις. Σύμφωνοι, αλλά θα μου επιτρέψεις να πω ότι καλό είναι να αρχίσεις να κάνεις κάποιες σκέψεις σου, πράξεις. Έτσι ώστε, και για να σε βοηθήσει όποιος μπορεί ουσιαστικότερα, τα ερωτήματα σου να είναι περισσότερο συγκεκριμένα και όχι αόριστα. Για παράδειγμα, οι αποστάσεις μεταξύ Ογκολογίας, Γενικής Ιατρικής, Αναισθησιολογίας, Γναθοχειρουργικής / Οδοντιατρικής και Ιατρικής Γενετικής είναι τεράστιες. Επομένως, όταν εσύ ρωτάς τι από αυτά να επιλέξεις, οι απαντήσεις που θα πάρεις θα είναι αντίστοιχα αόριστες ή ευχολόγια, εάν φυσικά μπει καν κάποιος στον κόπο να σου απαντήσει (χωρίς να θέλω να υπονοήσω, προς Θεού, κάτι για όσους σου απαντήσανε παραπάνω). Όπως ξεκαθάρισα και στην αρχή, προσπαθώ μόνο να βοηθήσω και όχι να κακολογήσω ή να προσβάλω κάποιον. Καλή τύχη σε ότι και εάν αποφασίσεις να κάνεις.
  5. Πριν πω οτιδήποτε το συγκεκριμένο, θα ήθελα γενικά να σχολιάσω ότι σκοπός μου είναι να βοηθήσω με αυτά που θα πω και όχι να κακολογήσω κάποιον. Κυρίως διότι, ορισμένα πράγματα από αυτά που λες - ρωτάς είναι απλά ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Αυτό για μένα (και υποθέτω και για οποιονδήποτε έχει επίγνωση της πραγματικότητας στην Ελλάδα) σημαίνει ένα από τα τρία τινά: 1ον) Δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλεις να κάνεις (στη ζωή σου γενικά ?? , ίσως αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ?? , θες κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που φαντάζεσαι/φανταζόσουν ότι θέλεις ??) 2ον) Έχεις μια ιδέα για το τι θέλεις να κάνεις, αλλά δεν έχεις καμία επίγνωση για το πώς δουλεύει η ελληνική πραγματικότητα (ή έστω, έχεις μερική επίγνωση της πραγματικότητας, πράγμα που όμως ίσως είναι ακόμα χειρότερο, από τη στιγμή που η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια) 3ον) Μας δουλεύεις όλους και απλά θέλεις να μαζέψεις και από εδώ και από εκεί κάποια γνώμη (γυρολόγος σε φόρουμ, facebook, κ.τ.λ. συζητήσεις και ότι αρπάξουμε από όλα αυτά) Να ξεκαθαρίσω ότι όταν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω σε κάποιον, πάντα το κάνω όταν πιστεύω ότι πολύ δύσκολα ισχύει το 3ον. Οπότε πάμε παρακάτω. Για να συνοψίσουμε: Σου πήρε περί τα 9 χρόνια για να τελειώσεις Ιατρική και Οδοντιατρική. Έκανες επίσης (παράλληλα? επιπλέον χρόνια?) μεταπτυχιακό και διδακτορικό στον καρκίνο (ποιον καρκίνο ? σε πρόγραμμα ή εκτός? κλινικό ή εργαστηριακό ? στα πλαίσια Ιατρικής Σχολής ή Οδοντιατρικής Σχολής? εσωτερικό ή εξωτερικό ?). Προσπαθώ να καταλάβω: 1ο) Συνολικά πόσα χρόνια κράτησαν οι σπουδές σου ? 2ον) Στα μεσοδιαστήματα αυτά δούλεψες κάπου ? 3ον) Πώς εννοείς την "πορεία στην έρευνα" ? Ως μηχανή παραγωγής άρθρων ή ως εργαζόμενος κάπου ? Και εάν ναι, στα πλαίσια εργαστηρίου ? κλινικής ? Τι ? Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας, όταν ζητάς να σου δώσουν συμβουλές ως προς το ποια ειδικότητα θα μπορούσες να ακολουθήσεις. Ήτοι: α) Σε ποια ηλικία βρίσκεσαι ? Το να δουλέψεις ως ειδικευόμενος/η σε ελληνικό νοσοκομείο και μάλιστα για ειδικότητες που διαρκούν 6 - 7 χρόνια, με 24ωρες εφημερίες, χωρίς ρεπό, άυπνος/η, στα ΤΕΠ ή στις ΜΕΘ γενικού νοσοκομείου, θέλει και μιαν κάποιαν αντοχή β) Έχεις εμπειρία από το ελληνικό σύστημα υγείας ? Ο όλος μηχανισμός εργασίας είναι τουλάχιστον άθλιος. Ίσως τα πράγματα να μην είναι αυτά που φαντάζεσαι γ) Για το ΕΣΥ, τρίχες τα μεταπτυχιακά σου και τα διδακτορικά σου. Αυτό που πρέπει να κάνεις ως ειδικευόμενος/η σε γενικό νοσοκομείο είναι να βγάζεις τη δουλειά. Τουλάχιστον για τα 6 - 7 πρώτα χρόνια της καριέρας σου (τουλάχιστον μέχρι να πάρεις την ειδικότητα δηλαδή) πρέπει να έχεις τις αντοχές και τις δεξιότητες να ανταπεξέλθεις στον τεράστιο φόρτο εργασίας που έχουν τα ελληνικά νοσοκομεία. Και φυσικά υπό τις άθλιες συνθήκες εργασίας που ανέφερα παραπάνω (και έχουν πολλά να δουν τα μάτια σου εάν αποφασίσεις να κάνεις κλινική ειδικότητα). Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν μεγάλο ρόλο: α) Ηλικία - Αντοχή (ως επί το πλείστον, οι νέοι γιατροί ξεκινάμε την ειδικότητα σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία) β) Οικογενειακή κατάσταση (παιδιά ? ηλικίες ? ) γ) Έρευνα αγοράς (κέντρο ή επαρχιακό νοσοκομείο ? φόρτος εργασίας νοσοκομείου ? λογικός ή όχι διευθυντής / διευθύντρια ? υπάρχουν άλλοι συνειδικευόμενοι ή δεν δηλώνει κανένας και θα είσαι εσύ να βγάζεις όλη τη δουλειά ? ήσυχοι κάτοικοι ή έχουν ταράξει το νοσοκομείο στις μηνύσεις ?) Για την επιλογή ειδικότητας στην πραγματική ζωή έχεις να σκεφτείς πολλά. Από την πορεία που περιέγραψες παραπάνω (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, τα COVID πάλι που κολλάνε σε σχέση με την έρευνα πάνω στην καρκίνο ???) δεν αντιλαμβάνομαι από που προκύπτει η καλή σου επικοινωνία με τον ασθενή. Πραγματικά όμως. Εάν έχεις στο μυαλό σου το τι έκανες ως φοιτητής στα ΤΕΠ σε συμβουλεύω να τα ξεχάσεις. Σε διαβεβαιώ ότι δεν έχει καμία σχέση ο τρόπος που λειτουργείς ως φοιτητής στα ΤΕΠ, με την άσκηση της εν λόγω ειδικότητας όταν διαχειρίζεται εσύ τον ασθενή. Είναι εντελώς διαφορετικό το να κάνουμε μερικές ιατρικές πράξεις όντας φοιτηταρία στα ΤΕΠ και εντελώς διαφορετικό το να είσαι ειδικευόμενος (ή νέος ειδικός) και να έχεις αναλάβει την καθ' ολοκληρία διαχείριση ενός ασθενή στα ΤΕΠ, είτε ως ειδικευόμενος, είτε ως νέος ειδικός. Τα ΤΕΠ είναι μόνο η αρχική επαφή με τον ασθενή, η οποία συνεχίζεται με τη μάχη που κάνεις για εκτιμήσεις ή "πασάρισμα" του ασθενή στις άλλες ειδικότητες (καθώς δεν είναι πάντα ξεκάθαρο εάν ένα πρόβλημα είναι αμιγές π.χ. καρδιολογικό ή παθολογικό ή πνευμονολογικό) και ακολουθεί η νοσηλεία του ασθενή στην κλινική (ασθενή - τρόπος του λέγειν ο ενικός, συνήθως μετά από γενική εφημερία μέχρι και στα μπαλκόνια μπορεί να στήνονται ράντζα, οπότε για όλο αυτό το μπάχαλο είσαι υπεύθυνος εσύ εάν συμβεί κάτι). Και φυσικά η "βοήθεια" που θα προσφέρεις μπορεί να εισπράξει μερικές ωραιότατες καταγγελίες ή μηνύσεις, από τους κατά τ' άλλα χαμογελαστούς ελληναράδες ασθενείς (και που και που μερικοί μπορεί να σου δώσουν και μερικά βρισίδια - κατάρες "ευχαριστίας", εάν φυσικά δεν σε πλακώσουν στο ξύλο τίποτα γύφτοι που απαιτούν περίθαλψη βασιλέως). Σίγουρα το τελευταίο. Η ειδικότητα έχει τρομερό θανατικό. Ο μεταστατικός ασθενής, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (π.χ. όρχις και μαστός), δεν ιάται. Θα πεθάνει. Μα τώρα, μα σε 1 χρόνο, μα σε 2 χρόνια, πάντως δεν θεραπεύεται. Όσον αφορά στα υπόλοιπα, με τα στοιχεία που μας δίνεις για τον εαυτό σου, θα πω ξανά ότι άλλο πράγμα είναι η ειδικότητα από την έρευνα και από αυτό που φαντάζεσαι. Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να δεις πάνω στο σχετικό τόπικ: Για την ελληνική νομοθεσία, το ελληνικό σύστημα υγείας και την ελληνική πραγματικότητα, ο Γενικός Γιατρός δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Είναι ο τροχονόμος προς τα ελληνικά νοσοκομεία, καθώς νομοθετικά, ιατρικά (για τα ελληνικά δεδομένα) και κοινωνικά, ουαί και αλλοίμονό σου εάν αναλάβεις να διαχειριστείς ασθενή με κάτι παραπάνω από βηχαλάκι (υπερβάλλω προφανώς, αλλά στην πράξη, αναλογικά και για άλλα περιστατικά, έτσι είναι) στο ιδιωτικό σου ιατρείο ή στο κέντρο υγείας όπου βρίσκεσαι. Και αυτό ακριβώς θα κάνεις. Ο γενικός γιατρός, είτε στον ιδιωτικό, είτε στον δημόσιο τομέα, πάει παρεούλα με το καθηκοντολόγιο του αγροτικού ιατρού και πρακτικά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του τον περνάει, οφείλει να τον περνάει, καλύπτοντας τις ανάγκες συνταγογράφησης των πολιτών. Και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα προβλήματα της Γενικής Ιατρικής αρχίζουν από την ειδικότητα ακόμα: 1ον) Ως ειδικευόμενος, εκπαιδεύεσαι περνώντας μερικούς μήνες rotation από διάφορες κλινικές ειδικότητες. Στα αντίστοιχα διαστήματα, όπου προφανώς δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις ουσιαστικές γνώσεις από την αντίστοιχη ειδικότητα, καλείσαι, ως "ο λιγότερο χρήσιμος ειδικευόμενος της κλινικής", να διεκπεραιώνεις μόνο λάντζα, παρά κλινικό ή επιστημονικό έργο (καθώς οι ειδικευόμενοι της καθ' εαυτού ειδικότητας προηγούνται σε όλα, σε σχέση με εσένα) 2ον) Όταν και εάν πάρεις την ειδικότητα, θα έχεις δύο επιλογές: Είτε να ανοίξεις ιδιωτικό ιατρείο, είτε να δουλέψεις σε κάποιο ξεχαρβαλωμένο αγροτικό ιατρείο ή κέντρο υγείας της επαρχίας. Το τι σημαίνει αυτό, αποτελεί ένα τεράστιο θέμα που έχει αναλυθεί εκτενώς σε άλλα τόπικ αυτού του φόρουμ, είναι ολόκληρες σελίδες συζήτησης, σε παραπέμπτω να διαβάσεις ότι έχει γραφεί σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου (καθώς υπό παρόμοιες συνθήκες θα κληθείς να δουλέψεις και ως γενικός ιατρός) Δεν την ξέρω καλά την ειδικότητα. Αλλά εγώ θα ρωτήσω, γιατί Γναθοχειρουργός και όχι Οδοντίατρος (αφού έχεις ήδη το πτυχίο και είσαι έτοιμος/η να το ασκήσεις) ?? Ο Αναισθησιολόγος ΔΕΝ είναι ειδικότητα των ΤΕΠ. Δεν θα δεις ΠΟΤΕ αναισθησιολόγο να κάθεται στα ΤΕΠ. Οι αναισθησιολόγοι κάθονται στο Αναισθησιολογικό Τμήμα του νοσοκομείου, μέσα στις αίθουσες ανάνηψης - χειρουργεία και είναι σε ετοιμότητα για: i) επείγον χειρουργείο ή ii) διασωλήνωση όταν και όπου αυτή χρειαστεί Υπό αυτό το πρίσμα, ο αναισθησιολόγος, τουλάχιστον στα πλαίσια του επείγοντος, δεν έχει να κάνει με "ζωντανούς" (υπό μία ένοια) ασθενείς. Όταν θα δει τον ασθενή, θα είναι για να τον εκτιμήσει προς χειρουργείο ή προς διασωλήνωση. Στην πράξη, μπορεί να λεχθεί ότι ο αναισθησιολόγος δεν αποτελεί "θεράπων" ιατρός κανενός. Θεράπων θα είναι πάντα ο χειρουργός, ή ο ιατρός που παρακολουθεί τον ασθενη και που φώναξε τον αναισθησιολόγο για διασωλήνωση. Επομένως ως Αναισθησιολόγος, δεν θα έχεις στην καθημερινή πράξη την επαφή που λες ότι θέλεις να έχεις με τον ασθενή. Θα είσαι απλά ένα εργαλείο, που η μόνη σου επαφή με τον ασθενή θα αφορά τα πλαίσια της διασωλήνωσης - αποσωλήνωσης. Έτσι είναι, Αφανής ήρωας ο αναισθησιολόγος, ζωτικότατος ο ρόλος του, χωρίς αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει νοσοκομείο. Αλλά όπως σου είπα, φάσκεις και αντιφάσκεις σε αυτό που λες ότι θες, ή που νομίζεις ότι θες. Θες να έχεις επαφή με τον ασθενή ? Θες να έχεις "προσωπικούς" ασθενείς ? Δεν θα το έχεις ως αναισθησιολόγος. Δεν θα μπορείς να είσαι "θεράπων ιατρός" που λέμε. Πλην του να μην ασκήσεις την ειδικότητα και να συνταγογραφείς απλά σε π.χ. ιατρεία πόνου. Οκ. Αλλά, τουλάχιστον με όσα έχεις πει ως τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω εάν πραγματικά έχεις συνειδητοποιήσει τι πραγματικά είναι στην πράξη οι κλινικές ειδικότητες στις οποίες ισχυρίζεσαι ότι θες να δουλέψεις. Προφανώς, σε κάποια Κ.Υ. ή χωριά σίγουρα ακόμα θα δουλεύει έτσι. Ωστόσο, έχω τις ενστάσεις μου. Σίγουρα όμως, πρέπει να το ψάξεις καλά, σχετικά με το που θα πας. Τώρα, Γενικός Γιατρός σε ΤΕΠ νοσοκομείου ??? Υπάρχει αυτό ?? Αλλά υποθέτω ότι και να υπάρχει (σε κάτι Γ.Ν. - Κ.Υ.) η έννοια "μάχιμος" μόνο σε δικαστικούς μπελάδες μπορεί να σε οδηγήσει, καθώς στην ελληνική νομοθεσία γενικός ιατρός = τροχονόμος για τις νοσοκομειακές ειδικότητες. +++ Συνολικά, από πλευράς μου, πραγματικά δεν ξέρω τι συμβουλή θα μπορούσα να σου δώσω. Δηλώνεις πτυχιούχος δύο Σχολών με μεταπτυχιακό και διδακτορικό, συν εργασία σε εργαστηριακής φύσεως επάγγελμα. Επομένως θα κάνω την υπόθεση ότι έχεις μια κάποια ηλικία (εν συγκρίσει με αυτήν που αρχίζουμε οι νέοι γιατροί την ειδικότητά μας). Ο λόγος που ζητάς να αλλάξεις ενασχόληση λες ότι είναι η ανάγκη σου να έχεις καθημερινή επαφή με τον ασθενή. Α] Έχουμε, λοιπόν, ένα άτομο που δηλώνει ότι σε μεγάλη ηλικία επιθυμεί να ξεκινήσει μία από τις δυσκολότερες ειδικότητες τις Ιατρικής, την Αναισθησιολόγία, την οποία λόγω συνθηκών εργασίας την εγκαταλείπουν μαζικά οι νέοι γιατροί (οι λίστες αναμονής έχουν αδειάσει) και συγχρόνως θέλει διαπροσωπική επαφή με τον ασθενή (ουσιαστική αντίφαση με την ειδικότητα της αναισθησιολογίας, όπως ανέφερα παραπάνω). Β] Ταυτόχρονα, δηλώνει κατάλληλος/η για την κατ' εξοχήν ειδικότητα στην Ελλάδα που ασχολείται και βγάζει το ψωμί της σχεδόν αποκλειστικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τη Γενική Ιατρική, ενώ από την άλλη δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να χάνει τον χρόνο του/της στη συνταγογράφηση (εδώ συμβουλεύω να διαβάσεις τα πολυσέλιδα τόπικ μας σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου). Γ] Κατέχει τον τίτλο της Οδοντιατρικής, αλλά σκέφτεται σοβαρά να χάσει χρόνια για να ειδικευτεί στην Γναθοχειρουργική, χωρίς να έχει ασκήσει καθόλου το επάγγελμα της Οδοντιατρικής πρώτα (διόρθωσέ με εάν κάνω λάθος). Περισσότερο λογική θα είχε κατά εμέ να ξεκινήσεις ασκώντας το επάγγελμα στον τίτλο που ήδη κατέχεις. Ειδικά για την Οδοντιατρική, που η καθημερινότητα περιλαμβάνει την καθημερινή επαφή με τον ασθενή και τα communication skills του επαγγέλματος παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για να σε αναδείξουν ως επαγγελματία στο χώρο (ειδικά στον ιδιωτικό τομέα) Ναι, έχω μπερδευτεί. Η γνώμη μου είναι να διαβάσεις λίγο καλύτερα απόψεις και γνώμες σε όλα αυτά που ρωτάς. Το forum παρέχει πολύ αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις ειδικότητες που σκέφτεσαι. Τουλάχιστον, σίγουρα για την ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας και τις συνθήκες εργασίες στην ύπαιθρο (τα έχω διαβάσει και έχω γράψει και εγώ σχετικά).
  6. Για την Αττική δεν μπορώ να σε βοηθήσω, δεν ξέρω καθόλου τι γίνεται. Πλην όμως, δεν θεωρώ καλή ιδέα την άσκηση ειδικότητας σε ελληνικό νοσοκομείο με πληθυσμό αναφοράς > 5.000.000 άτομα... Την άποψή μου περί ακαδημαϊκής καριέρας στην είπα. Όσον αφορά τώρα στην έρευνα όπως την περιγράφεις, ειδικά στον χώρο της Παθολογικής Ογκολογίας, ουσιαστικά δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Πέραν των ερευνητικών πρωτοκόλλων, για τα οποία όμως οι primary investigators κρατάνε τις εν λόγω θέσεις για τους δικούς τους, δεν θα βρεις πολλά πράγματα διαθέσιμα για έναν ειδικευόμενο. Σοβαρή εξαίρεση στο θέμα της έρευνας αποτελεί το Ηράκλειο. Για την Αθήνα, όπως σου είπα ήδη, δεν έχω ιδέα τι ακριβώς παίζει. Δεν υπάρχει καν protected time for urine. Έκανες καθόλου ειδικότητα στην Ελλάδα;; Εάν ναι, μου φαίνεται περίεργος ο τρόπος που διατυπώνεις τα ερωτήματα. Εάν όχι, ξεκίνα να κάνεις το γενικό μέρος και θα σου λυθούν πολλές απορίες πάνω σε αυτά που ρωτάς.
  7. [AMV] Nightwish - Sacrament of Wilderness [Original Soundtrack] [Video Theme: Animesque "R.W.B.Y."] "... We have all lost something, and I have seen what loss can do to people. But if we gave up every time we lost, then we would never be able to move forward. We would never have a chance to see whatever beautiful things the future might have waiting for us..."
  8. [AMV] Evanescence - My Immortal [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime "Another"] "How does it feel to not exist ?"
  9. Διευκρίνισε για ποια περιοχή ενδιαφέρεσαι... Εξαρτάται από την περιοχή για την οποία ενδιαφέρεσαι. Σε γενικές γραμμές όμως, η συγκεκριμένη ειδικότητα έχει μεγάλο φόρτο εργασίας, όπου και να πας ως ειδικευόμενος. Πάλι εξαρτάται από το την περιοχή που θέλεις να πας. Σε γενικές γραμμές όμως, όπως και σε όλα όσα αφορούν στην Ελλάδα, το πόσο καλά θα εκπαιδευτείς εξαρτάται από τη δική σου συμμετοχή και αυτενέργεια. Ειδικά όσον αφορά στη συγκεκριμένη ειδικότητα, βασικό σύγγραμμα για διάβασμα δεν υπάρχει και τα δεδομένα αλλάζουν συνέχεια. Επομένως σημαντικό κομμάτι της εκπαίδευσης αποτελεί το on - line διάβασμα και η συμμετοχή σε ημερίδες, συνέδρια, σχετικά μαθήματα και παρουσίαση περιστατικών. Εννοείς επιστημονική δραστηριότητα γενικά ή ακαδημαϊκή δραστηριότητα; Γιατί εάν εννοείς τις Πανεπιστημιακές Κλινικές, όπως ισχύει και με άλλες ειδικότητες στην Ελλάδα, δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι. Σε γενικές γραμμές όμως, αυτό για το οποίο ενδιαφέρονται οι καθηγητές είναι να βγαίνει ο καθημερινός φόρτος εργασίας και τα ερευνητικά πρωτόκολλα που τρέχουν. Η δουλειά είναι μεγάλη, επομένως θέλουν τον ειδικευόμενο να ασχολείται περισσότερο με αυτήν, παρά με την έρευνα. Εάν βάλεις και τις εφημερίες (στην περιφέρεια μόνο γενικές), η εξίσωση γίνεται πιο δύσκολη... Εξαιρέσεις σημαίνουν απαλλαγή από τη λάντζα, πράγμα που σημαίνει είτε να μην κάνεις καλά τη δουλειά σου (απέναντι στους ασθενείς), είτε ότι έχεις ρίξει το ανάλογο σάλιο για να ενταχθείς στους ευνοούμενους, επομένως φορτώνονται οι υπόλοιποι ειδικευόμενοι και εσύ απλά κάνεις βιογραφικό. Διαλέγεις και παίρνεις. Για έναν μέσο άνθρωπο που θέλει να έχει και τη συνείδησή του ήσυχη, η γνώμη μου είναι ότι μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα (ως γιατρός) εάν δεν πάει σε πανεπιστημιακή κλινική. Εάν όμως θέλεις να κάνεις πανεπιστημιακή καριέρα και είσαι έτοιμος να κατεβάσεις παντελόνια (δικά σου ή των συναδέλφων σου) τότε αλλάζει το πράγμα. Τα πράγματα αλλάζουνε όσο περνάνε τα χρόνια, Αλλά όχι και τρομερά. Καλό θα ήταν να πεις για ποια περιοχή ενδιαφέρεσαι συγκεκριμένα, καθώς και το τι ακριβώς θες να κάνεις. Σε γενικές γραμμές όμως, καλό είναι να αποφύγεις Αλεξανδρούπολη και Ιωάννινα, είναι τα χειρότερα αυτή τη στιγμή. Η Λάρισα έχει προβλήματα, αλλά τον τελευταίο καιρό κάνει τρομερές προσπάθειες να βελτιωθεί. Για την Πάτρα και την Αθήνα δεν γνωρίζω καθόλου τι παίζει. Εάν πάλι σε ενδιαφέρει η Θεσσαλονίκη, καλό είναι να μην πας στην πανεπιστημιακή κλινική (τουλάχιστον όχι με τα τωρινά δεδομένα). Φυσικά, top σε όλα είναι η ογκολογική κλινική του Ηρακλείου, ωστόσο, εάν πας εκεί θα πρέπει να είσαι έτοιμος να είσαι "καλός", γιατί ανοίγει και πόρτες προς το εξωτερικό. Τα Χανιά πάλι προσφέρουν ένα χρόνο ειδικό μέρος ογκολογίας, οπότε αναμένοντας να ανοίξει η θέση σου στο πλήρες του ειδικού μέρους, μπορείς να κάνεις ένα χρόνο εκεί για να έχεις και μία πρώτη επαφή με την ειδικότητα.
  10. [AMV] This will be the day - Casey Lee Williams [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime Series "Tales"] "Sorrow doesn't discriminate. It doesn't matter who started it. It doesn't matter who is responsible. When a loved one dies, there is always grief. In time grief becomes hatred, which sleeps into the land..."
  11. [AMV] Jeff Williams - Red Like Roses [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime "Violet Evergarden"] "If it is your wish, I will travel anywhere to meet you..."
  12. mihiatrik

    Κύπριοι αγροτικό

    Συμφωνώ απολύτως με το παράλογη. Αλλά σε καμία περίπτωση καταχρηστική ή αντισυνταγματική (όσον αφορά στο δικαίωμα του ελληνικού κράτους για να τη θεσπίσει / νομοθετήσει). Έχουμε κάνει μία αναλυτική συζήτηση στο topic: "Αγροτικό /Υπηρεσία Υπαίθρου", σελίδες 102 και 103, όπου συζητήσαμε ακριβώς αυτό το θέμα: Είναι πάρα πολλά για να μεταφέρω μία σύνοψη και εδώ, επομένως το τι πιστεύω σχετικά το έχω εκφράσει αναλυτικότατα εκεί. Μπα, δεν θα έλεγα τόσο ότι ξαφνιάζομαι, αλλά περισσότερο απορώ για το μέχρι που θα φτάσουν προκειμένου να διατηρήσουν πάση θυσία τα ψηφαλάκια τους. Γιατί είναι ξεκάθαρη η λύσσα που έχουν για να διατηρήσουν τον θεσμό του αγροτικού πάση θυσία, καθώς έτσι εξαγνίζονται τοπικοί άρχοντες και πρόβατα, βλέποντας ιατρικές μπλούζες στην επαρχία. Όπου βλέπουνε φυσικά. Εάν υπάρχει κάτι λάθος, είναι ακριβώς αυτό: Κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να μην καταργηθεί το αγροτικό, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου η ύπαρξή του δημιουργεί τρομερά νομικά κωλύματα. +++ Έτσι είναι. Όχι ως προς το κομμάτι του καταχρηστικού, σε αυτό εξήγησα ότι διαφωνώ (παραπέμπω και στη συζήτηση που κάναμε στο αντίστοιχο topic), αλλά ως προς το ότι "δεν υπάρχει κανείς ενδιαφερόμενος απέναντι στις κρατικές αυθαιρεσίες". Και να θυμίσω ότι ουδείς Ιατρικός Σύλλογος ή Ιατρική Σχολή ή ΚΕΣΥ ή Επιστημονικό Όργανο, δεν έχει αντιδράσει ποτέ εγγράφως σχετικά με τον θεσμό του Αγροτικού. Επομένως, δεν υπάρχει θεσμικός αντίλογος πάνω στο πρόσφορο ή όχι της εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου. Εδώ θα παραπέμψω πάλι στη σχετική μας συζήτηση, στο topic: "Αγροτικό /Υπηρεσία Υπαίθρου", σελίδες 102 και 103. Όσον αφορά στην άποψή μου για αυτό το θέμα δηλαδή. Ωστόσο, να πω ότι έννοιες όπως "κράτος δικαίου", "πολιτειακοί θεσμοί" και "ευρωπαϊκοί θεσμοί", είναι πολύ γενικόλογοι για να προσαρμοστούν στην πολύ ειδική διάταξη που αφορά την εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου. Όπως εξήγησα και στην προηγούμενη συζήτησή μας, δεν υπάρχει ένα θεωρητικό πλαίσιο δικαιωμάτων και θεσμών που να ρυθμίζει τις ζωές μας, ασύνδετο με την πρακτική πραγματικότητα. Ακόμα και το Σύνταγμα, αποτελεί ένα καλούπι, πάνω στο οποίο προσαρμόζονται νόμοι, νομολογία και κοινωνικές επιταγές, οι οποίες διαμορφώνονται πρώτα μέσω των εκλογών, μετά μέσω της νομοθετικής, ύστερα μέσω της εκτελεστικής και ελέγχονται από τη δικαστική εξουσία. Ακόμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο, αποτελεί περισσότερο ένα σύνολο συστάσεων προς τα κράτη μέλη, από τη στιγμή που ναι μεν "καπελώνει" την εθνική νομοθεσία, αλλά από την άλλη δεν απαγορεύει κατ' ουσίαν στην κάθε χώρα να μεταβάλει το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο έτσι ώστε να τις εφαρμόσει ανάλογα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητές της. Και όσοι πολιτικοί επικαλούνται το "μας το επιβάλει η Ευρώπη" λένε επί της ουσίας ψέμματα, γιατί συμβαίνουν δύο τινά: είτε είναι άχρηστοι και ανίκανοι να αποδειχτούν ευέλικτοι ως προς την παραπάνω προσαρμογή (η περίπτωση αυτή προφανώς περιλαμβάνει και προηγούμενη αδιαφορία τους, παρά τις προειδοποιήσεις της Ευρώπης, επομένως πλέον το αυλάκι μπορεί όντως να μην γυρίζει πίσω), είτε γιατί βολεύονται από το χάος για να θησαυρίζουν οι ίδιοι. Επί της ουσίας έτσι είναι. Δεν υπάρχει καμία ιατρική συσχέτιση ανάμεσα στην εκπαίδευση για την ειδικότητα και στην εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου. Ωστόσο, όσον αφορά το νομικό κομμάτι, αναφερόμενος και πάλι στη σχετική μας συζήτηση, στο topic: "Αγροτικό /Υπηρεσία Υπαίθρου", σελίδες 102 και 103, θα εκφράσω πάλι τον προβληματισμό μου σχετικά με το ότι δεν γνωρίζω το κατά πόσον έχει δικαίωμα το κράτος να θεσπίσει τον σχετικό νόμο. Της υποχρεωτικότητας, δηλαδή, για εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου πριν από τις εξετάσεις για την ειδικότητα. Αυτό δεν το γνωρίζω. Όπως ανέφερα και στην προηγούμενη συζήτησή μας, το θέμα θέλει ειδικές γνώσεις, τις οποίες δεν τις έχω για να εκφέρω τεκμηριωμένη άποψη. Θεωρώ ότι θα βοηθούσε πολύ εάν γνωρίζαμε ακριβώς τη νομολογία με την οποία στηρίζονται ακόμα ως πρόσφορες διατάξεις όπως αυτές της υποχρεωτικής στράτευσης στους άρρενες. Δεν μιλάω για το νομικό κομμάτι. Ο νόμος είναι νόμος, αποφασίζουμε και διατάζουμε. Το θέμα είναι εάν η νομολογία πίσω από τον νόμο έχει αποδεκτό έρεισμα ή όχι. Κάτι τέτοιο ενδεχομένως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για το θέμα της στρατιωτικής, αλλά και για αυτό της υγειονομικής ασφάλειας της χώρας. Και ίσως θα μπορούσε να στηρίξει και το ζήτημα της υποχρέωσης για εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου πριν από τις εξετάσεις για την ειδικότητα. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.
  13. mihiatrik

    Κύπριοι αγροτικό

    Δεν το γνωρίζω. Αυτό το τελευταίο εάν ισχύει, είναι μεγάλη μπούρδα. Υπό την έννοια ότι, θεωρώ, δημιουργεί μελλοντικά άτοπα: 1ον) Και η Κύπρος και η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκές χώρες. Η αναγνώριση και η αντιστοίχιση "τίτλων" που αποκτήθηκαν σε μία ευρωπαϊκή χώρα, είναι, υπό προϋποθέσεις, υποχρεωτικό να αναγνωρίζονται και σε οποιαδήποτε άλλη. Αυτό που αλλάζει, και εκεί παίζεται το παιχνίδι, είναι στο δικαίωμα της κάθε χώρας να βάζει "εργασιακές" δικλείδες ασφαλείας, ώστε να πιστοποιεί το κατά πόσον οι τίτλοι που αποκτήθηκαν σε μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ανταποκρίνονται στις εγχώριες εργασιακές ανάγκες. Έξυπνο και λογικό παιχνίδι, καθώς δεν αμφισβητείται ο ίδιος ο τίτλος, σαν τίτλος, αλλά προβάλλονται λόγοι προσαρμογής στις συνθήκες εργασίας της εκάστοτε ευρωπαϊκής χώρας (γλώσσα, εγγραφή στον εκεί ιατρικό σύλλογο, βιογραφικό κ.τ.λ. κ.τ.λ.) 2ον) Με την παραπάνω λογική, το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει έμμεσα (και όχι να ακυρώσει νομικά) την άσκηση της ιατρικής ειδικότητας σε δύο σημεία: 1ον) Πριν από τη λήψη της (για την εγχώρια εκπαίδευση) και 2ον) Μετά από τη λήψη της (για του ειδικούς που έρχονται από το εξωτερικό) Και αυτό γιατί δεν μπορείς ούτε να καθορίσεις το πώς θα χορηγείται ο τίτλος της ειδικότητας στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (άρα μπορείς να ρυθμίσεις μόνο τη λήψη της ειδικότητας στη δική σου χώρα), αλλά ούτε και να αναιρέσεις μία αναγνώριση ειδικότητας που έκανες (με όλες τις νόμιμες διαδικασίες) στη δική σου τη χώρα (άρα άπαξ και αναγνωρίσεις κάποιον τίτλο ειδικότητας, αυτός ισχύει άπαξ για τη χώρα σου, αλλά εν δυνάμει και για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή). ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, όλες οι διαδικασίες αναγνώρισης τίτλων, εύρεσης εργασίας κ.τ.λ. πρέπει να ισχύουν ομοιόμορφα για όλες τις κατηγορίες υποψηφίων. Το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίζει "κατηγορίες" υποψηφίων (για διάφορα θέματα). Ωστόσο, άπαξ και κάτι αφορά μία συγκεκριμένη κατηγορία ατόμων, αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα, στη συγκεκριμένη κατηγορία, και χωρίς διακρίσεις. 3ον) Όσον αφορά το Ελλαδιστάν, η παρούσα νομοθεσία, εάν δεν έχει αλλάξει κάτι, λέει ότι δεν δικαιούσαι να δώσει εξετάσεις για την απόκτηση ειδικότητας χωρίς αγροτικό. Αυτό (ενδεχομένως) να αποτελεί νομικό δικαίωμα της χώρας να το κάνει. Να προβλέπει δηλαδή αναγνώριση Ιατρικής Ειδικότητας μόνο μετά τη λήψη αγροτικού. Επίσης, η πρόσληψη σε θέσεις του δημοσίου μετά από την προσκόμιση εκπλήρωση υπηρεσίας υπαίθρου, αποτελεί (ενδεχομένως) ένα ακόμα δικαίωμα της χώρας. Να καθορίζει δηλαδή προϋποθέσεις - προσόντα πρόσληψης σε δομές του δημοσίου. Ωστόσο, εάν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, ότι δηλαδή εφόσον υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση πώς δεν θα εργαστείς στην Ελλάδα μπορείς να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα χωρίς αγροτικό, τότε, νομίζω ότι δημιουργούνται νομικά τέρατα: Α) Θα είναι πρωτοφανές, πιστεύω στα παγκόσμια χρονικά, να χορηγηθεί τίτλος ειδικότητας από μία χώρα, αλλά να μην ισχύει για τη χώρα στην οποία εκδόθηκε!!! Β) Ο τίτλος ειδικότητας χορηγείται, και άπαξ χορηγηθεί, είναι αναγνωρίσιμος και στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή επικράτεια, ως τίτλος. Στην περίπτωση αυτή, που κάποιος Κύπριος που υπέγραψε το χαρτί, απέκτησε τίτλο ειδικότητας, αλλά θελήσει μετά από χρόνια (ενδεχομένως και μετά από μακρόχρονη εργασία στο εξωτερικό) να έρθει στην Ελλάδα να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα;; Τι θα γίνει τότε;; Θα έρθει εδώ με ένα χαρτί έγκυρης ιατρικής ειδικότητας. Με ποια νομική διαδικασία το ελληνικό κράτος δεν θα τη δεχτεί;; Βασιζόμενο σε μια υπεύθυνη δήλωση που υπογράφηκε προ > 10 ετίας;; Και ερχόμαστε και στη δήλωση... Γ) Νομικό πρόβλημα αποτελεί (ενδεχομένως) και το περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης. Η υπεύθυνη δήλωση είναι έγγραφο που χρησιμοποιείται για έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό, για να δηλώσει κάτι που αποτυπώνει μία δεδομένη στιγμή μίας νομικής πραγματικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιγράψει καταστάσεις ζωής. Δεν είναι αυτός ο νομικός της ρόλος. Είναι δυνατόν να υπογραφούν καταστάσεις μελλοντικά αβέβαιες ή ακαθόριστες ή γενικόλογες τύπου: "Δεν θα εργαστώ ποτέ στην Ελλάδα", "Δεν θα παντρευτώ κοκκινομάλλα", "Δεν θα επισκεφτώ ποτέ το Ταζ Μαχάλ", "Δεν θα μείνω ποτέ σε σπίτι χωρίς τζάκι" κ.τ.λ. ;; Ή μπορείς να επιβάλλεις εργασιακή "εξορία" σε κάποιον;; Δ) Εξ' όσων γνωρίζω, οι διαδικασίες ακύρωσης τίτλου ιατρικής ειδικότητας δεν προβλέπουν περίπτωση τέτοιας φύσεως. Και είμαστε σίγουροι ότι δικαστικά μπορεί να στηριχθεί στο μέλλον υπόθεση ακύρωσης τίτλου ειδικότητας με τη λογική: "Υπογράψατε υπεύθυνα να μην εργαστείτε ποτέ στην Ελλάδα προ 10ετίας";; Και εάν όχι ελλαδικά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάρχει τέτοια δυνατότητα;; Δήλωσης να μην εργαστείς ποτέ σε μία χώρα;; Προβληματισμούς εκφράζω, καθώς δεν το γνωρίζω το θέμα. Αλλά θεωρώ ότι όλα αυτά είναι τραγικά. Στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν στέκουν. Εκτός και εάν μπει ένα σαφές ημερολογιακό ορόσημο τύπου: "Από τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και εξής, όποιος θελήσει να δώσει εξετάσεις ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα (ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΧΩΡΑΣ ΟΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ), θα πρέπει να έχει εκπληρώσει την υπηρεσία υπαίθρου όπως την εννοεί το ελληνικό ΝΔ 67/68", και ειδικά για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που αφορούν στην Ελλάδα και στην Κύπρο να οριστεί η ακαδημαϊκή χρονιά από την οποία και μετά ισχύει αυτή η υποχρέωση. Εάν κάποιοι σπούδασαν σε Ιατρική Σχολή Αγγλίας, Γαλλίας, Ελβετίας, Αμερικής κ.τ.λ., θέλουν να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στην Ελλάδα, αλλά δεν τους αρέσουν τα περί αγροτικού, τότε μπορούν κάλλιστα να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στις χώρες όπου σπούδασαν. Η ελληνική πολιτεία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τους κανόνες λήψης της ειδικότητας, αλλά και την υποχρέωση αυτοί να αφορούν ομοιόμορφα όλους όσους ζητάνε να δώσουνε. ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ, για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που έχει υπό την ευθύνη του (όσον αφορά στις εξετάσεις της Ιατρικής Ειδικότητας), και μόνο για αυτά, το ελληνικό κράτος υποχρεούται να προετοιμάζει έγκαιρα και να ενημερώνει σχετικά από το λύκειο ακόμα, πριν καν μπουν στο πρώτο έτος της Ιατρικής Σχολή, όσους ενδιαφέρονται να σπουδάσουν Ιατρική στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Εκ των υστέρων, μετά από χρόνια, δεν γίνεται να ανατρέπεται το πολύ συγκεκριμένο νομικό, εκπαιδευτικό και εργασιακό πλαίσιο, στο οποίο στηρίχθηκαν κάποιοι προκειμένου να επιλέξουν να εκπαιδευτούν, προ πολλών ετών, στα εγχώρια εκπαιδευτικά ιδρύματα.
  14. [AMV] Utada Hikaru - Simple and Clean [Original Soundtrack] [AMV] Jeff Williams - Best Day Ever [Original Soundtrack] [Video Theme: Animesque "R.W.B.Y."] "... Like every day is a struggle against some unstoppable monster we can never hope to beat. But we have to try... If not for us, then for the people we have not lost yet. I miss you so much..."
  15. Κατ' αρχήν καλησπέρα και από εμένα. Επιτρέψτε μου να σχολιάσω και από την πλευρά μου μερικά πράγματα όπως τα έχω βιώσει στην πράξη, ιδιαίτερα μάλιστα εάν έχετε τη συγκεκριμένη ιδιότητα που δηλώνετε, επομένως και τεράστια εμπειρία πάνω στο χώρο του ελληνικού ΕΣΥ (όπως και να έχει, το όνομα ενός avatar σε ένα δημόσιο φόρουμ, έστω και επώνυμο, δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα και το πραγματικό πρόσωπο το οποίο το χειρίζεται πίσω από την οθόνη, αλλά ούτως ή άλλως αυτό δεν είναι και το ζητούμενο προκειμένου να γίνει μία εποικοδομητική συζήτηση). Θα μου επιτρέψετε να πω ότι εδώ δεν μιλάμε, και δεν μπορούμε να μιλάμε, για "απόψεις" και "προβληματισμούς". Με τη γενική έννοια του όρου βέβαια. Όταν προσπαθεί κάποιος να κατανοήσει ένα πρόβλημα πρέπει να περιγράψει την ωμή πραγματικότητα. Και παρόλο που αυτή μπορεί να έχει πολλαπλές πλευρές, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός, την εμπειρία του, ή τη θέση εξουσίας που κατέχει, ο βασικός μπούσουλας που απαρτίζει τις ανάγκες και τα προβλήματα είναι ο ίδιος. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, το μέλος heretai τον περιγράφει εξαιρετικά παραπάνω, με πολύ σαφή και στοχευμένο τρόπο. Επιτρέψετε μου να παραθέσω μερικά σημεία που θα ήθελα να τονίσω και εγώ: +++ +++ +++ +++ +++ +++ Με βάση τα όσα διατυπώθηκαν παραπάνω, θα ήθελα να εκφράσω και από μέρους μου την άποψη ότι οι κεντρικοί άξονες των παραπάνω αιτιάσεων είναι διακοσμητικοί, εν συγκρίσει με τα πολύ πιο βασικά προβλήματα που απομακρύνουν τους νέους συναδέλφους από το να κάνουν ειδικότητα στην Ελλάδα, ή από το να συνεχίσουν να εργάζονται εντός χώρας. Έχω και εγώ την ταπεινή γνώμη ότι αυτοί που βρίσκονται στα κέντρα λήψης αποφάσεων, πραγματικά έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ή αυτό, ή δεν έχουν καμία διάθεση να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του. Η ρίζα του προβλήματος, εάν δεν θεωρήσουμε ότι ξεκινάει από την Ιατρική Σχολή ακόμα, σίγουρα ξεκινάει από την εκπαίδευση στην ειδικότητα. Όπως πολύ σωστά αναφέρει το μέλος heretai, ο ειδικευόμενος σήμερα επί της ουσίας δεν είναι εκπαιδευόμενος. Είναι νομικά παντελώς ακάλυπτος, έρμαιο στις ορέξεις της Διοίκησης, των Διευθυντών / Καθηγητών / Επιμελητών του, εξιλαστήριο θύμα των ποινικών υποθέσεων, κακοπληρωμένος, άυπνος, χωρίς ρεπό, χωρίς χρόνο για διάβασμα, με τελικές εξετάσεις τελείως θεωρητικές και χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τα όσα είχε το χρόνο να μάθει κατά την διάρκεια της ειδικότητας, ή όσα τον δίδαξαν (εάν τον δίδαξαν κάτι στα επαρχιακά νοσοκομεία, τα οποία εφημερεύουν κάθε ημέρα, με > 10 εφημερίες τον μήνα, με επιμελητές εξαντλημένους από την κούραση και με τη γραφειοκρατεία και τις μηνύσεις να πέφτουν βροχή...). Με όλο το σεβασμό, η δουλειά που κάνει το ΚΕΣΥ είναι να προσπαθεί να δώσει λύσεις και να αυξήσει τη ροή του νερού σε ένα σύστημα σωληνώσεων που είναι γεμάτο τρύπες. Το μήλο είναι σάπιο και από όποια πλευρά και εάν το δαγκώσει κανείς θα την πάθει την δηλητηρίαση. Πρέπει να φύγει το σκουλήκι από μέσα για να γίνει βρώσιμο. Το πρόβλημα δεν είναι να γίνουνε συσκέψεις για ανακατανομή των εσωτερικών rotation εκπαίδευσης, θέσπιση κέντρων εκπαίδευσης, ή αλλαγή του συστήματος εξετάσεων εισαγωγής ή λήψεως στην / της ειδικότητα/ας. Καλό είναι να συζητηθούν και αυτά, αλλά έρχονται πραγματικά προς το τέλος. Πρέπει να καταλάβουν αυτοί που παίρνουν αποφάσεις ότι ρόλοι και νόμοι υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι είναι ασαφείς, έχουν κενά, ή πολύ απλά δεν εφαρμόζονται. Και δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου, κανένας μηχανισμός απόδοσης ποινών, καμία απολύτως διάθεση να κατοχυρωθεί ο ρόλος των ειδικευομένων ιατρών τόσο εκπαιδευτικά, όσο και νομικά με σαφείς οδηγίες και μηχανισμούς ελέγχου των νοσοκομείων, διοικήσεων και διευθυντών που αναλαμβάνουν την εκπαίδευσή τους. Προσωπικά, ο πρώτος που θα τραβήξει την προσοχή μου ότι ξεκινάει να κάνει πραγματική προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου και της εκπαίδευσης των ειδικευομένων ιατρών είναι αυτός που θα ξεκινήσει λύνοντας βασικά ζητήματα που έχουμε συζητήσει και σε άλλα τόπικ, με πρώτο και κυρίαρχο αυτό της αυθαιρεσίας των Διοικήσεων / Διευθυντών / Επιμελητών: οι οποίες δεν ελέγχονται για τίποτα, δεν λογοδοτούν σε κανέναν και θεωρούν δεδομένο ότι το πλαίσιο εκπαίδευσης των ειδικευομένων το ορίζουν οι ίδιοι, χωρίς να δίνουν κανένα λογαριασμό στο Υπουργείο Υγείας για το τι ακριβώς κάνουν. Χρειάζεται ουσιαστικός έλεγχος και ξεκαθάρισμα της νομοθεσίας πάνω στο θέμα και αποσύνδεση των ειδικευομένων από την υποχρέωση να καλύπτουν τα όποια κενά στο πρόγραμμα εφημέρευσης και λειτουργίας του Νοσοκομείου, καθόσον είναι εκπαιδευόμενοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, οπότε δεν έχουν την υποχρέωση των δημοσίων λειτουργών να μπαλώνουν τρύπες. Πολύ απλά, δεν είναι αυτός (δεν θα έπρεπε να είναι αυτός) ο ρόλος τους μέσα στο νοσοκομείο. Έχω την ταπεινή γνώμη, και συγχωρέστε με εάν προσβάλω κάποιον, ότι όποιος θεωρεί ότι ενδιαφέρεται πραγματικά να λύσει το πρόβλημα της ιατρικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, θα πρέπει να ξεκινήσει πρώτα κόβοντας μαχαίρι τα παραπάνω. Φυσικά, όπως ανέφερε πολύ ωραία και το μέλος heretai, αυτό στην τριτοκοσμική Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, γιατί πολύ απλά όλοι είναι μία μεγάλη κομματική / συναδελφική κ.τ.λ. παρέα. Επομένως το ζήτημα εκπαίδευση των νέων ιατρών δεν είναι επί της αρχής θέμα κυβέρνησης. Είναι θέμα σάπιων δομών του ΕΣΥ, υψηλότατου επιπέδου, που κανείς δεν θέλει να αγγίξει επί της ουσίας. +++ Οι νέοι γιατροί, και κυρίως οι ειδικευόμενοι, και ακόμα κυριότερα όσοι εργάζονται στα περιφερικά νοσοκομεία, αποτελούν διαχροινικά υπόλογοι των συστηματικών προβλημάτων του ελληνικού ΕΣΥ, τα οποία σχεδόν πάντα υποκρύπτονται κάτω από το λεγόμενο "ιατρικό σφάλμα". Ότι και εάν συμβεί, διώκεται ο γιατρός. Καθυστέρησε το ΕΚΑΒ και πέθανε ο ασθενής πρωτού προλάβει να διακομιστεί σε μεγαλύτερο νοσοκομείο;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των ασθενοφόρων, αλλά θα φταίει ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα για τη μη έγκαιρη διακομιδή. Έλλειψη υλικών στα ΤΕΠ;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των υλικών, αλλά ο γιατρός οφείλει να κάνει τη δουλειά του όπως μπορεί, ακόμα και με πατέντες. Επαρχιακό νοσοκομείο χωρίς να εφημερεύει π.χ. χειρουργός και θάνατος ασθενή από π.χ. διάτρηση εντέρου;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την αμέλεια επάνδρωσης του νοσοκομείου με γιατρούς της αντίστοιχης ειδικότητας, θα διωχθεί όμως ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα στα ΤΕΠ (αγροτικός ή γενικός γιατρός ή παθολόγος) που δεν διακόμισε έγκαιρα τον/την ασθενή στο μεγάλο αστικό κέντρο 2 - 3εις ώρες απόσταση (σε ασθενοφόρο "κουβά" που συνήθως δεν έχει πιεσόμετρο, δεν έχει monitor, δεν έχει ΕΚΑΒίτες εξειδικευμένους διασώστες - κάποιοι είναι μόνο απλοί οδηγοί -, δεν έχει να περάσεις έναν απλό ορό κ.τ.λ.). Υπό αυτήν την έννοια, η ειδικότητα της Ακτινολογίας ίσως έχει διαφορετική καθημερινότητα από την αντίστοιχη των κλινικών ειδικοτήτων. Όμως, σίγουρα πιστεύω ότι και εκεί υπάρχουν τα αντίστοιχα ασυμβίβαστα για τα οποία καλείται ο ειδικευόμενος και ο νέος (ή και παλαιότερος) γιατρός να βγάλει το φίδι από την τρύπα για να ανεπάρκειες του ίδιου του συστήματος, για τις οποίες ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ, δεν λογοδοτούν οι αντίστοιχοι διοικητικοί υπάλληλοί, αλλά ΠΑΝΤΑ, μα ΠΑΝΤΑ, το μπαλάκι πέφτει στον γιατρό. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι. Για τους λόγους αυτούς, νομίζω ότι η παραπάνω παράθεση από τα όσα σχολίασε το μέλος heretai με εκφράζει απόλυτα ως κατακλείδα για τον δικό μου σχολιασμό. Είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι εάν συνεχίσει έτσι η κατάσταση στην Ελλάδα, το να ακολουθήσεις ιατρική σταδιοδρομία θα είναι πραγματικά ένα βάρος ασήκωτο. Τουλάχιστον για όσους θελήσουν να μείνουν για να ασκήσουν την ιατρική εντός συνόρων.
  16. [AMV] Megumi Nakajima - Saturday Night Question [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime "Recovery of an MMO junkie"] "I am going to take a step forward"
  17. [AMV] The Shot Heard 'Round The World [Original Song] [Video Theme: Anime "Hortensia Saga"] "Coming Soon: Jan 2021"
  18. [AMV] Nightcore (female version) - Faded [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime "WorldEnd: What do you do at the end of the world? Are you busy? Will you save us?"] "From what, exactly, did the humans create the beasts?"
  19. [AMV] ASCA - Howling [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime Mixed] "I am your sword. I will follow you through fire and brimstone. I will remain by your side until the very end"
  20. mihiatrik Ίσος προς ίσο;; Γερή κουβέντα για τον ειδικευόμενο που είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά στο ΕΣΥ. Ως ειδικευόμενος μπορεί να συμβάλλεσαι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου με το δημόσιο, αλλά εξακολουθείς να αποτελείς μέλος του προσωπικού του νοσοκομείου, να υπάγεσαι στην αντίστοιχη ιεραρχία και να υποχρεούσαι να τηρείς τους κανόνες του χώρου όπου δουλεύεις. Και ο χώρος αυτός διοικείται με βάση τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, για τον λόγο αυτό υφίστασαι και ΕΔΕ εάν τον παραβιάζεις. Το εντέλλεσθαι με την ευρεία έννοια ισχύει σε κάθε χώρο, δημόσιο ή μη. Στον ιδιωτικό τομέα δεν θα υπήρχε ενδιασμός: Δεν κάνεις ότι σου λένε και κάνεις τα δικά σου, απολύεσαι. Στον δημόσιο τομέα λόγω της μονιμότητας, το εντέλλεσθαι έγινε συγκεκριμένη οντότητα για να μπορέσουν να ρυθμίσουν καταστάσεις παρεκτροπής (φυσικά τώρα παρεκτρέπονται από την ανάποδη...). Όντως, εάν εννοείς ότι το εντέλλεσθαι δεν στέκει για τον ειδικευόμενο, ισχύει από μία πλευρά γιατί εάν δεν υπακούσεις έχουν δικαίωμα να σου κάνουν ΕΔΕ και να λύσουν το συμβόλαιό σου εφόσον θεωρηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις λύσης του συμβολαίου που εσύ υπέγραψες (θα μιλήσω παρακάτω για αυτό), ακριβώς επειδή είσαι ιδιώτης και δεν σε καλύπτει η μονιμότητα. Γιατί φίλε μου και τα δύο δεν γίνονται. Είτε είσαι ιδιώτης και δεν σε καλύπτει η μονιμότητα, άρα παρακούς το εντέλεσθαι = μπορούν να σε απολύσουν, είτε υπάγεσαι στον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα οπότε υποχρεούσαι και στο εντέλλεσθαι. Εγώ πάντως λέω ότι υπάγεσαι στο εντέλλεσθαι έτσι και αλλιώς και γιατί δουλεύεις σε δημόσιο οργανισμό, αλλά και γιατί ως ιδιώτης το υπέγραψες στη σύμβασή σου. Γι' αυτό το λόγο, το να απολύσουν αγροτικό γιατρό είναι πιο δύσκολο, ακριβώς γιατί ο αγροτικός γιατρός έχει σύμβαση δημοσίου δικαίου και παρόλο που είναι ορισμένου χρόνου, για όσο υπηρετεί, προστατεύεται από την έννοια της μονιμότητας (δεν μπορείς να τον απολύσεις όπως τον ιδιώτη). Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι οι συμβάσεις που υπογράφουμε με το νοσοκομείο είναι παρόμοιου χαρακτήρα και περιλαμβάνουν και ρήτρες του τύπου ότι υπακούμε τους ανώτερους, εκπληρώνουμε τα καθήκοντα που μας αναθέτουν, μπορεί αν χρειιαστεί να καλύψουμε θέσεις διαφορετικές από αυτές στις οποίες τοποθετηθήκαμε αρχικά, κ.τ.λ. κ.τ.λ. Παραβίαση από πλευράς μας των ως άνω όρων μπορεί να σημαίνει (κατόπιν αποδείξεως μέσω ΕΔΕ) ακόμα και λύση του συμβολαίου μας (όπως άλλωστε έχει ήδη γίνει επί πρώτης φοράς φασιστεράς σε ειδικευόμενο που αρνήθηκε να διακομίσει. φυσικά επικαλέστηκαν άλλους λόγους τύπου δεν ήταν συνεπής, δημιουργούσε προβλήματα κ.τ.λ.). Διαβάστε καλά τα συμβόλαια που υπογράψατε και θα δείτε όλα αυτά που λέω. Η υποχρέωσή μας ή όχι να τηρούμε τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, τουλάχιστον όσον αφορά το κομμάτι της ιεραρχίας για το οποίο κάνουμε λόγο παραπάνω, είναι δεδομένη. Τώρα ζητήματα δικαιώματος στην επίσχεση εργασίας, απεργίες κ.τ.λ. κ.τ.λ. είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, ευχαρίστως να τα συζητήσουμε, εάν θέλετε, σε άλλο topic.
  21. Έχει κάποια εξάρτηση το ζήτημα της κατάργησης των εφημεριών με το είδος της ειδικότητας ;; Νομικά μιλώντας πάντα... Ουσιαστικά καταλαβαίνω πολύ καλά τι εννοείς. Ο Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας και η Διοίκηση ενός Νοσοκομείου γενικότερα, έχουν το δικαίωμα, σε συνεννόηση με τον υπεύθυνο Διευθυντή της αντίστοιχης κλινικής/εργαστηρίου ή Τομέα (Παθολογικού, Χειρουργικού ή Εργαστηριακού) να προσαρμόζουν το Πρόγραμμα των Εφημεριών του Νοσοκομείου ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες. Αυτό που δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν, είναι να τροποποιούν τις "συμβατικές" υποχρεώσεις (και λέω "συμβατικές" γιατί επί της ουσίας είναι ανύπαρκτες, αφορούν μόνο σε γραφειοκρατικές προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρείται η εκπαιδευτική διαδικασία περαιωμένη, προκειμένου να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα) που έχουν απέναντι στο Κράτος για την εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών που υπηρετούν στο εν λόγω Νοσοκομείο. Για τη συγκεκριμένη ειδικότητα, θεωρώ απολύτως λογικό το σκεπτικό τους. Δεν έχει κανένα νόημα να πληρώνεσαι για να κάθεσαι (εάν όντως λέει αλήθεια ο ΔΙΥ και δεν έχετε δουλειά), αφού ούτε δουλεύεις (επομένως κακώς πληρώνεσαι) και ούτε εκπαιδεύεσαι (επομένως η παραμονή σου στο νοσοκομείο χωρίς αντικείμενο δεν προσφέρει στην εκπαίδευσή σου). Και όλα αυτά, την ίδια ώρα που ο συνάδελφος παθολόγος ή χειρουργός ή αναισθησιολόγος, του βγαίνει ο πάτος με τα ίδια ακριβώς χρήματα. Εάν κατάλαβα καλά, αυτό σημαίνει ότι στην πράξη δεν μηδενίζονται οι εφημερίες των ειδικευομένων, απλά μειώνονται, έτσι δεν είναι ;; Γιατί εάν αυτό το μέτρο αφορά μόνο στις κλειστές εφημερίες, στις γενικές εφημερίες θα εφημερεύετε κανονικά, έτσι δεν είναι ;; Η απάντηση στην ερώτησή σου αλλάζει, ανάλογα με το εάν απλά σας μειώνει τον αριθμό των εφημεριών, ή εάν σας τις μηδενίζει τελείως. Εάν απλά σας τις μειώνει, έχει το απόλυτο δικαίωμα να το κάνει και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα επ' αυτού. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ δεν έχω διαβάσει πουθενά αυτό σχετικά με το ότι υπάρχει "όριο" εφημεριών. Και να υπήρχε όμως τέτοιο πράγμα, υπάρχει πρόσφατη νομοθεσία η οποία εμμέσως το καταργεί. Να θυμίσω ότι στις νέες οδηγίες που υπάρχουν στο site του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου σχετικά με τη συμμετοχή στις εξετάσεις στην Ειδικότητα: https://pis.gr/103193/δικαιολογητικά-2 και έχουν δημοσιευτεί και σε ΦΕΚ: https://dasta.auth.gr/uploaded_files/636987887718791077.pdf , αναφέρονται τα εξής για τα πιστοποιητικά ευδόκιμης άσκησης: "Τα ανωτέρω πιστοποιητικά πρέπει να έχουν τον ακόλουθο τύπο: [...] στ. να αναφέρεται η συμμετοχή του ιατρού στο πρόγραμμα εφημεριών της κλινικής/τμήματος/μονάδας εργαστηρίου. Σε περίπτωση μη συμμετοχής θα αναφέρεται η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου στην οποία θα αναφέρονται οι λόγοι περί μη συμμετοχής στο πρόγραμμα εφημεριών" Άρα επί της αρχής υποχρεούνται οι ειδικευόμενοι να μετέχουν στο πρόγραμμα εφημεριών, χωρίς να προσδιορίζεται όριο ελάχιστου ή μέγιστου (γιατί το μέγιστο όριο των 7 εφημεριών είναι οικονομικό όριο, μπορεί να παραβιαστεί εάν εγκριθεί κονδύλι, δεν είναι ιατρικό ή επιστημονικό ή εκπαιδευτικό όριο) αριθμού. Ομοίως, η περίπτωση των μηδενικών εφημεριών προβλέπεται σαφώς από το εν λόγω ΦΕΚ, ωστόσο, θέλει προσοχή στο χαρτί που θα πάρεις στο τέλος είτε να βεβαιώνεται (ψευδώς) από τον Διευθυντή σου ότι συμμετείχες τακτικά στο πρόγραμμα εφημεριών, να σε καλύψει δηλαδή σε συνεννόηση με τη Διοίκηση και τον/τη ΔΙΥ, είτε να πάρει σχετική απόφαση το Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου. Συμπερασματικά, μπορεί να σας κόψει ή και να σας μηδενίσει τις εφημερίες, τουλάχιστον σύμφωνα με βάση την πρόσφατη νομοθεσία. Ωστόσο, στην τελευταία περίπτωση, θέλει προσοχή να σας καλύψουν όσον αφορά στο Πιστοποιητικό Ευδόκιμης Άσκησης, ότι ενεργήσατε κατόπιν εντολών των ανωτέρω.
  22. Τα παιδιά απάντησαν σούπερ αναλυτικά παραπάνω. Το ελληνικό κράτος έχει δώσει το δικαίωμα στους ειδικευμένους ιατρούς - επιμελητές των δημοσίων δομών υγείας να κάνουν εφημερία από το σπίτι τους, μεικτή ή ετοιμότητας. Το εάν αυτό είναι ιατρικά σωστό ή όχι είναι άλλη ιστορία. Άρα η εφημερία από το σπίτι είναι νόμιμη. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εφημερία on - call δεν σημαίνει ότι ο ειδικός δεν θα έρθει στον χώρο εργασίας του βρέξει - χιονίσει. Εφόσον ο ειδικός κληθεί από τον ειδικευόμενο (εφόσον υπάρχει) ή από το νοσηλευτικό (ή άλλο) προσωπικό της μονάδας υγείας όπου εφημερεύει, η on - call εφημερία μετατρέπεται αυτόματα σε ενεργό και οφείλει να "μπει μέσα" και να ασχοληθεί με το περιστατικό για το οποίο κλήθηκε. Ο συνάδελφος μιλάει ξεκάθαρα για εφημέρευση ειδικευόμενου με ειδικό σε μικτή εφημερία. Όχι για ακάλυπτο από ειδικό πρόγραμμα. Ρε παιδιά, νομίζω ότι ο συνάδελφος μιλάει ξεκάθαρα για εφημέρευση ειδικευόμενου με ειδικό σε μικτή εφημερία. Δεν γνωρίζω τα περί ωραρίου, αλλά θα συμφωνήσω στην υποχρέωση που έχει ο εκάστοτε ειδικός να τα τηρεί κατά γράμμα. Δώσαμε παραπάνω την έννοια της εφημερίας on - call, είτε αυτή είναι τμήμα της μικτής, είτε είναι εξ' ολοκλήρου ετοιμότητας. Είναι καθ' όλα νόμιμη, εφόσον ο ειδικός τηρεί τους όρους της, όπως ανέφερε ο ξενος. Κοινοποίηση σε ποιους ?? Σε αυτούς που νομοθέτησαν την έννοια της on - call εφημερίας ?? Ή σε αυτούς που θα έπρεπε αυτεπαγγέλτως να κάνουν κάποια πράγματα και πολύ απλά κοιμούνται όρθιοι ?? Και υπάρχει και δεν υπάρχει κάτι παράνομο. Θα εξηγήσω. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι νόμοι στην Ελλάδα υπάρχουν για να αλληλοαναιρούνται. Έτσι ώστε η ευθύνη να διαχέεται, οι ένοχοι να μην τιμωρούνται ποτέ και μέσα από το τελικό μπάχαλο να την πληρώνουν αυτοί δεν έχουνε πλάτες ή αυτοί που βρέθηκαν σε λάθος τόπο, την λάθος στιγμή. Ισχύουν παράλληλα δύο, ή μάλλον καλύτερα τρεις, νομικές αξιώσεις από τον ειδικευόμενο ιατρό, όπου όμως πουθενά δεν προβλέπεται σε ποια σημεία η μία υπερτερεί έναντι της άλλης, ή καλύτερα δεν προβλέπεται τι θα συμβεί όταν κληθείς να υπηρετήσεις την μία και να παρανομήσεις έναντι κάποιας από τις άλλες. Η πρώτη νομική αξίωση, μιας και το ξεκινήσατε έτσι, είναι αυτή που αξιώνει ο δημοσιουπαλληλικός κώδικας. Ο ειδικευόμενος έχει αυτό το πολυσυζητημένο χαρτάκι που λέγεται άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος. Είναι λοιπόν "Ιατρός". Η ιδιότητά του αυτή συνοδεύεται από την νομική του υποχρέωση να παρέχει τις ιατρικές του υπηρεσίες (τα όρια των οποίων δεν έχουν καθοριστεί σε κανένα, μα κανένα νομικό κείμενο) στη δομή υγείας με την οποία έχει υπογράψει σύμβαση εργασίας (η οποία περιγράφει τις αρμοδιότητές του επίσης ασαφώς και ελλειπώς). Επομένως, όταν καλείσαι από την Διοίκηση του Νοσοκομείου να εφημερεύσεις, καλείσαι ως υπάλληλος του Νοσοκομείου , έχων την άδεια ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος, με όποια όρια και περιορισμούς αυτή σου δίνει (ουδείς ξέρει ποια είναι). Πρώτο κολπάκι λοιπόν, θεωρείσαι "Ιατρός", επομένως ο νόμος αξιώνει να παρέχεις ιατρικές υπηρεσίες, για τις οποίες μάλιστα αμοίβεσαι, άρα έχεις ιδιαίτερη υποχρέωση να τις παρέχεις. Τυχόν δήλωσή σου αδυναμίας εκπλήρωσης αυτών, σου δίνει την δυνατότητα να ζητήσεις escalation και να πάρεις τηλέφωνο τον ειδικό σου που βρίσκεται σε ετοιμότητα να έρθει να αναλάβει τη διαχείριση των περιστατικών. Αλλά επί της αρχής, ειδικευόμενος = πτυχιούχος ιατρικής = άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος = παρέχει αυτοτελώς ιατρικές υπηρεσίες (άγνωστο μέχρι ποιο επίπεδο φτάνουν αυτές... οι Διοικήσεις, οι δικηγόροι και οι δικαστές τις ξυλώνουν ή τις συρρικνώνουν κατά το δοκούν) Γίνεται και παραγίνεται. Θα αναλύσω παρακάτω τις υπόλοιπες δύο νομικές αξιώσεις που καλείται να υπηρετήσει ταυτόχρονα ο ειδικευόμενος ιατρός. Στα Κέντρα Υγείας έχεις δει να εφημερεύουν ειδικευόμενοι;; Θα εννοείς προφανώς τους αγροτικούς γιατρούς. Προφανώς και μπορεί να μην υπάρχει κανένας ειδικός στο πρόγραμμα εφημεριών και είναι καθ' όλα νόμιμο. Έχουμε πει ότι οι αγροτικοί γιατροί δεν είναι ειδικευόμενοι, επομένως δεν θεωρούνται εκπαιδευόμενοι. Δεν υπάρχει λοιπόν η επί της αρχής υποχρέωση παρουσίας ειδικού κατά την εφημέρευσή τους. Η θέση των αγροτικών γιατρών προκηρύσσεται αυτοκέφαλη. Ο αγροτικός γιατρός εφημερεύει και μόνος του εάν χρειαστεί και λαμβάνει προσωπική ευθύνη για τις ιατρικές πράξεις στις οποίες προβαίνει. Σωστό!!! Σωστό για τους ειδικούς!!! Λάθος, τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό λάθος, για τους ειδικευόμενους... Και ερχόμαστε στη δεύτερη νομική αξίωση, την οποία επίσης αξιώνει ο δημοσιουπαλληλικός κώδικας. Η Διοίκηση ενδεχομένως (και πάλι τονίζω ενδεχομένως, θα εξηγήσω παρακάτω το γιατί) θα κατηγορηθεί μόνο εάν αφήσει ειδικευόμενο μόνο του να εφημερεύει χωρίς την κάλυψη ειδικού στο πρόγραμμα εφημεριών (γιατί ο ειδικευόμενος δεν μπορεί έτσι να κάνει escalation). Όσον αφορά όμως τις εφημερίες ετοιμότητας, έχουμε ήδη εξηγήσει παραπάνω ποια ακριβώς είναι η λογική στην οποία πατάει για να "παρακάμπτει" την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου που έχει ο ειδικευόμενος. Ας θεωρήσουμε όμως για λίγο, όπως σωστά έχετε πει κάποιοι, ότι κάποιος το ψάχνει και τεκμηριώνει το γεγονός ότι ως εκπαιδευόμενος, ο ειδικευόμενος απαιτεί τη συνεχή παρουσία ειδικού, τουλάχιστον στα ΤΕΠ (υπάρχει σχετική εγκύκλιος, του 2009 νομίζω, μάλλον σε αυτήν αναφέρεται ο kopritis). Θα κατηγορηθεί ΜΟΝΟ η Διοίκηση;; Η καταγγελία θα πάει ΜΟΝΟ στη Διοίκηση;; Φυσικά και ΟΧΙ! Όπως θα γνωρίζετε, το πρόγραμμα των εφημεριών ισοδυναμεί με έγγραφο εντέλλεσθαι από πλευράς της Διοικήσεως. Οπότε, όπως και σε κάθε εντέλλεσθαι, εφόσον ο ειδικευόμενος θεωρεί ότι παραβιάζονται νομικές διατάξεις, οφείλει να διατυπώσει εγγράφως τις όποιες αντιρρήσεις του σχετικά με το πρόγραμμα εφημέρευσης στην διατάσσουσα αρχή (τον Διευθυντή του, τον Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας, την Διοίκηση του Νοσοκομείου κ.τ.λ.) εξηγώντας τους σχετικούς λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί να συμμετέχει στο συγκεκριμένο Πρόγραμμα Εφημεριών. Τυχόν άρνησή του να παραστεί στην εν λόγω εφημερία, σημαίνει παράβαση καθήκοντος και συνεπάγεται ΕΔΕ και αναλόγως του πορίσματος αυτής τις αντίστοιχες κυρώσεις. Επί της αρχής, λοιπόν, ο ειδικευόμενος είναι υποχρεωμένος να παραστεί στην εφημερία βάση του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα. Και εδώ είναι το δεύτερο κολπάκι! Η Διοίκηση σε αναγκάζει να παραστείς στην εφημερία, δεν είναι όμως επί της ουσίας υπεύθυνη για τυχόν ιατρικά λάθη που εσύ θα κάνεις λόγω της απειρίας σου ή λόγω μιας τυχούσας επείγουσας ιατρικής κατάστασης την οποία, χωρίς εσύ να φταις, θα μπορέσουν εύκολα να την χρεώσουν επί τούτου σε δική σου κακή κρίση. Αλλά κακή σου κρίση όχι όσον αφορά τις γνώσεις της ειδικότητας (άρα δεν είναι ευθύνη της Διοίκησης που δεν σου είχε ειδικό σε ενεργό εφημερία), αλλά όσον αφορά στοιχειώδεις "ιατρικές γνώσεις" του πτυχίου, άρα η ευθύνη εξατομικεύεται σε εσένα (να' τη πάλι η άδεια άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος...). Πόσοι και πόσοι Καθηγητάδες, Διευθυντάδες και Δικηγορίσκοι μιλάνε για "αυτό ήταν γνώση του πρώτου έτους της Ιατρικής Σχολής!". Η όποια έννομη καταγγελία περνάει και μέσω της ΕΔΕ, η οποία μπορεί κάλλιστα να καταστήσει τον ειδικευόμενο εξιλαστήριο θύμα. Η ευθύνη της Διοίκησης, από την στιγμή που σε καλύπτει με ειδικό γιατρό, έστω και ετοιμότητας (αρά δεν σου στερεί ως εκπαιδευόμενο το δικαίωμα του escalation - ήτοι να ζητήσεις άμεσα την παρουσία του ειδικού εφόσον οι περιστάσεις ξεπερνούν τις προσωπικές σου γνώσεις / εμπειρία / δεξιότητες της έως τώρα ειδικότητας, αλλά και του βασικού σου πτυχίου - τρέχα βρες ποιες είναι αυτές νομικά!! ), είναι καθαρά δημοσιοϋπαλληλική. Αλλά και επί της ουσίας να ασκηθεί καταγγελία και να διωχθεί η Διοίκηση επί της ουσίας, η μπάλα θα πάρει και τον ειδικευόμενο με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, λίγο ή πολύ. Αυτή είναι όντως η διαδικασία. Επίσης υπαρκτό και όντως έτσι γίνεται σε δύο νοσοκομεία που έχω υπόψιν μου. Πλην μίας περίπτωσης: Όταν νοσηλεύονται ασθενείς. Πρέπει πάντα να υπάρχει ειδικός στο πρόγραμμα, έστω και on - call. Και νομίζω ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την τρίτη νομική αξίωση που ζητείται από τον ειδικευόμενο ιατρό. Θέλει μεγάλη προσοχή να μην υποπέσει σε αυτό που ονομάζεται "σφάλμα ανάληψης": Το να αναλάβει, δηλαδή, ο ειδικευόμενος να διαχειριστεί περιστατικό, αντί να το παραπέμψει άμεσα σε ειδικευμένο ιατρό, για το οποίο οι γνώσεις του και η εμπειρία του δεν επαρκούν. Όπως είπαμε και παραπάνω, θέλει μεγάλη προσοχή να μην πιστέψουμε ότι άπαξ και η Διοίκηση καταρτίζει πρόγραμμα εφημέρευσης μη ασφαλές, τότε οποιαδήποτε καταγγελία θα κυνηγήσει την Διοίκηση και μόνο αυτήν. Δεν είναι έτσι. Όσοι παρακολουθείτε τα δικαστικά χρονικά στη χώρα μας, θα έχετε διαπιστώσει ότι για τις ιατρικές υποθέσεις όπου κάθονται στο "σκαμνί" γίνεται επιμερισμός ευθυνών και εξετάζονται ακόμα και οι ευθύνες ατόμων που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση με την όλη υπόθεση επί της ουσίας. Επομένως, ειδικά στα μη ασφαλή προγράμματα εφημεριών, και εκεί έρχεται αυτό που έλεγα προηγουμένως, η περίπτωση δηλαδή που η Διοίκηση εμφανίζει πρόγραμμα εφημεριών με ειδικευόμενο να εφημερεύει μόνος του ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΙΚΟ ΙΑΤΡΟ (και ναι, έχω κάνει κα εγώ τέτοιες εφημερίες στο, ευτυχώς μακρινό, παρελθόν). Στην περίπτωση αυτή, ακόμα και εάν κινήσεις τις ενέργειες που προβλέπει ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας: έγγραφη διαμαρτυρία στο εντέλεσθαι, κοινοποίηση στον Διευθυντή σου, στην Ιατρική Υπηρεσία, στην Διοίκηση κ.τ.λ., ενδέχεται να κληθείς, παρόλα αυτά, να παραστείς (τονίζω, να παραστείς, ως εκεί μπορεί να σε αναγκάσει η Διοίκηση) στην εφημερία σου. Μόνος σου.... Από εκεί και πέρα, παρόλο που η Διοίκηση δεν θα την γλιτώσει εάν συμβεί κάποια στραβή εφόσον έχει εκδόσει ακάλυπτο πρόγραμμα εφημεριών, ενδέχεται να την γλιτώσει εάν εσύ αρχίσεις να "κάνεις τον γιατρό" και να προβαίνεις σε "σφάλμα ανάληψης". Τότε, το όποιο ιατρικό σφάλμα χρεώνεται επί της ουσίας σε εσένα. Ας πούμε μία από τις πολιτικές που εφάρμοζα εγώ ήταν κάποια επιλεγμένα περιστατικά να τα στέλνω μετά από συνεννόηση σε άλλα νοσοκομεία, επικαλούμενος την απουσία ειδικού ιατρού και ότι το νοσοκομείο δεν καλύπτει εφημεριακά εκείνη την ημέρα, εφόσον δεν υπάρχει ειδικός ιατρός να αναλάβει την εφημερία. Όχι πάντα εφικτό, αλλά ο καθείς προσπαθεί να επιβιώσει όπως μπορεί. Τυχόν καταγγελία θα πήγαινε στη Διοίκηση απευθείας, ότι δεν έχει βάλει ειδικό να εξετάζει τα περιστατικά εκείνη την ημέρα. Λάθος μου;; Πιθανόν. Αλλά δούλεψε, έως ένα βαθμό. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- Τελειώνοντας, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πώς δεν θεωρώ ότι κάποιος από τους προλαλήσαντες έχει απόλυτο δίκιο ή απόλυτο άδικο. Αλλά προσπαθώ να μεταφέρω την γνώμη μου / την εμπειρία μου πάνω στο νομικό σύστημα στον χώρο της Υγείας και ειδικά αυτό που αφορά στους ειδικευόμενους, το οποίο είναι εντελώς ακαθόριστο, όπως και τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν στη δημόσια Διοίκηση. Το τερατούργημα είναι έτσι κατασκευασμένο ώστε η ευθύνη να διαχέεται, να μένει μετέωρη και οι αθώοι και οι ένοχοι να κατασκευάζονται κάθε φορά ανάλογα με το πώς θα βολέψουν οι περιστάσεις. Εύχομαι καλό κουράγιο και καλή τύχη σε όλους μας μέσα σε αυτό το μπάχαλο που ζούμε και εργαζόμαστε. Συγγνώμη εάν σας κούρασα.
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.