Jump to content

KonstantinosMD

Admin
  • Posts

    1.691
  • Joined

  • Last visited

Όλες οι δημοσιεύσεις από KonstantinosMD

  1. For those interested in Neuroimaging (structural and functional MRI and molecular PET imaging) and Neurodegenerative Disorders (Parkinson’s, Huntington’s and Alzheimer’s disease) there are two Clinical Research Fellowship posts available at the Neurodegeneration Imaging Group (NIG), Institute of Psychiatry, Psychology & Neuroscience (IoPPN) at King’s College London. Candidates should be medical qualified, eager to learn new techniques, hard-working and very ambitious in nature Job plan will include research work on patients and data, scanning, clinical assessments, clinics and involvement on a large portfolio of clinical academic work These highly prestigious posts come with a PhD or can be converted to post-doc should be needed Please visit NIG’s website at www.nig-politis.com and for informal enquiries please reach out to the Head of the group, Dr Politis at marios.politis@kcl.ac.uk
  2. είναι πλέον σαφές ότι όσο πιο νωρίς πας στην Αγγλία τόσο το καλύτερο για την μετέπειτα επαγγελματική σου εξέλιξη. Καλύτερα ένα μή εκπαιδευτικό rotation σε μια επαρχιακή πόλη για ένα χρόνο παρά να κάτσεις Ελλάδα να κάνεις Αγροτικό. Τώρα εάν έχεις τεράστιες ανασφάλειες για τις κλινικές σου δυνατότητες μετά το ελληνικό πανεπιστήμιο ειδικά στο αγγλικό εργασιακό περιβάλλον, τότε αντί για αγροτικό θα πρότεινα να βρεις κανά 6μηνο-έτος ειδικότητα χειρουργικής ή παθολογίας κάπου. Να κοιτάξεις να σου φύγουν οι ανασφάλειες γρήγορα και όσο πιο γρήγορα φύγεις τόσο το καλύτερο. Ξεκίνα όπως όλοι έχουν πει από μία F1 θέση. Οι F1 είναι οι γιατροί για όλες τις δουλειές και της βασικής άχαρης λάτζας. Να πάρουν ιστορικό, να περάσουν τα φάρμακά του, να πάρουν τα αίματα, να κανονίσουν εξετάσεις, να δουν έναν ασθενή που έχει πόνο, πυρετό, εξάνθημα. Ένα oxford manual να έχεις μαζί σου και σε ένα μήνα θα είσαι μια χαρά. Έχουν ελάχιστες ευθύνες και πολύ support από τους ανωτέρους τους. Επίσης στην Αγγλία έχεις πάντα αρκετό support από τις άλλες ειδικότητες.... αρκεί να έχεις δει τον άρρωστο, να έχεις κάνει τα βασικά και να έχεις τις πληροφορίες να δώσεις στο τηλέφωνο και όλοι θα σε βοηθήσουν και θα σου πουν τι να κάνεις.
  3. είναι πλέον σαφές ότι όσο πιο νωρίς πας στην Αγγλία τόσο το καλύτερο για την μετέπειτα επαγγελματική σου εξέλιξη. Καλύτερα ένα μή εκπαιδευτικό rotation σε μια επαρχιακή πόλη για ένα χρόνο παρά να κάτσεις Ελλάδα να κάνεις Αγροτικό. Τώρα εάν έχεις τεράστιες ανασφάλειες για τις κλινικές σου δυνατότητες μετά το ελληνικό πανεπιστήμιο ειδικά στο αγγλικό εργασιακό περιβάλλον, τότε αντί για αγροτικό θα πρότεινα να βρεις κανά 6μηνο-έτος ειδικότητα χειρουργικής ή παθολογίας κάπου. Να κοιτάξεις να σου φύγουν οι ανασφάλειες γρήγορα και όσο πιο γρήγορα φύγεις τόσο το καλύτερο. Ξεκίνα όπως όλοι έχουν πει από μία F1 θέση. Οι F1 είναι οι γιατροί για όλες τις δουλειές και της βασικής άχαρης λάτζας. Να πάρουν ιστορικό, να περάσουν τα φάρμακά του, να πάρουν τα αίματα, να κανονίσουν εξετάσεις, να δουν έναν ασθενή που έχει πόνο, πυρετό, εξάνθημα. Ένα oxford manual να έχεις μαζί σου και σε ένα μήνα θα είσαι μια χαρά. Έχουν ελάχιστες ευθύνες και πολύ support από τους ανωτέρους τους. Επίσης στην Αγγλία έχεις πάντα αρκετό support από τις άλλες ειδικότητες.... αρκεί να έχεις δει τον άρρωστο, να έχεις κάνει τα βασικά και να έχεις τις πληροφορίες να δώσεις στο τηλέφωνο και όλοι θα σε βοηθήσουν και θα σου πουν τι να κάνεις.
  4. Καλημέρα, από σήμερα ουσιαστικά βρίσκομαι σε άδεια και βρήκά λίγο χρόνο να διαβάσω κάποια πράγματα. Οι admins του gm δεν "αβαντάρουν" κανένα σε αυτό το χώρο. Κατανοώ πως το πρόβλημα που έχει ανακύψει είναι πολύ μεγάλο και θα ήθελα να παρακαλέσω όλα τα μέλη που εμπλέκονται άμεσα να προσπαθήσουν να διατηρούν την ψυχραιμία τους, ενώ τα μέλη που δεν εμπλέκονται στο συγκεκριμένο θέμα να πάψουν να ασχολούνται και να εκτροχιάζουν την συζήτηση. Μπορούν να ανοίξουν άλλο θέμα και να εκθέσουν τις απόψεις τους. Δεν θα επανέλθω, απλά μετά θα διαγράφω post χωρίς δεύτερη ειδοποίηση. ΥΓ. από χρόνια έχουμε ζητήσει την βοήθεια άλλων μελών, ειδικά νέων, στην διαχείρηση αυτού του χώρου. Εάν κάποιος πιστεύει πως μπορεί να διαθέσει λίγο χρόνο και κάποια μορφή σοβαρότητας, ας επικοινωνήσει μαζί μας.
  5. το παρόν άρθρο έχει δημοσιευτεί στο blog του Κων/νου Μπογδάνου στο www.skai.gr και μεταδόθηκε ραδιοφωνικά στις 26/03/2012 στην εκπομπή του. Μου άρεσε αρκετά ωστε να αποφασίσω να το μοιραστώ μαζί σας και μετά από άδεια να το αναδημοσιεύσω. Κάλπες υπάρχουν (Ζήτω το Έθνος!) Χαρά Θεού η Κυριακή της 25ης. Ευαγγελισμός κανονικός της φύσης, του ήλιου και του φωτός. Με επτά χιλιάδες ένστολους να περιφρουρούν την στρατιωτική παρέλαση. Από μικρό παιδί θυμάμαι την ημέρα της εθνικής επετείου ντυμένη με τα πιο γλυκά χρώματα. Έβγαινα στο μπαλκόνι, στο διαμέρισμα όπου μεγάλωσα, στην πλατεία Αμερικής, περιμένοντας να δω τους σχηματισμούς των πολεμικών αεροσκαφών να δονούν τον αέρα. Από την τηλεόραση ανάβλυζαν εμβατήρια και μια παραμυθητική τελετουργία επίδειξης δύναμης μιας δημοκρατικής πολιτείας στο σταυροδρόμι των ηπείρων, που μεγαλώνοντας κατάλαβα πως αποτελούσε και το σπίτι ενός έθνους κομβικής σημασίας για την παγκόσμια ιστορία. Κι από την κουζίνα πήγαζαν οι μυρωδιές της ευτυχίας. Ναι, πάντα αγαπούσα την 25η Μαρτίου. Και σήμερα, με μια ντροπή φωλιασμένη στην καρδιά μου, έναν κόμπο κι ένα κούμπωμα, βλέποντας την εικόνα της κατάντιας μιας χώρας που δεν μπορεί πια ούτε τους νεκρούς, τους ήρωες και την τρισχιλιετή συνέχεια της ψυχής της να τιμήσει χωρίς αλληλοσπαραγμό και αστυνομοκρατία, αποφάσισα πως αυτήν τη φορά θα αγαπήσω τη μέρα πιο βαθιά, με μεγαλύτερο πάθος, με πιο πολλή αποφασιστικότητα κι ορμή. Έτσι, ως πράξη αντίστασης. Σε πείσμα του καιρού και του ονείδους που σαρακοτρώει την πατρίδα μου, την οποία πια μπορώ να αντικρύζω έξω από απλοϊκά κι ιδεοληπτικά μυθεύματα, ως αυτό που είναι: Ένα θαύμα της ανθρωπότητας – που όμως σφαδάζει υπό το ζυγό ενός άγριου πνευματικού τέλματος, ενός σκοταδιού που δεν επιβάλλει κανένας τοκογλύφος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, κανένας εντολοδόχος πολιτικός του χρηματιστηριακού καπιταλισμού. Γιατί αυτό είναι η Ελλάδα. Ένα εν δυνάμει θαύμα, που σελαγίζει στο βυθό του άλογου συναισθηματισμού και των χειρότερων οθωμανικών καταλοίπων. Ένα θαύμα που καλείται να ξαναβρεί το σφρίγος του, τη λάμψη του την εσωτερική και την πνευματική του καταγωγή. Διακόσια χρόνια «ελεύθεροι» κι ακόμα πελαγοδρομούμε. Και τώρα, ήρθε ο καιρός της κρίσης. Κι η λέξη αυτή δεν συγχωρεί. Το φώναζα όσο θυμάμαι τον ενήλικο εαυτό μου και θα το φωνάζω με όλη μου τη δύναμη. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι πρώτιστα, βαθύτατα, θεμελιακά και πυρηνικά ζούμε μια κρίση παιδείας, δεν έχει αντιληφθεί τίποτα και δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο. Ναι, το πρόβλημα είναι οικονομικό, διότι υπήρξε για χρόνια πολλά πολιτικό. Όμως όλα ξεκινούν από τον τρόπο με τον οποίο συγκροτούμε τον σύγχρονο πολιτισμό μας. «Να σκλαβωθήτε εις τα γράμματά σας», ήταν το παράγγελμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη νεολαία του τότε νεαρού Ελληνικού Κράτους. Ο πολεμιστής που άφησε παρακαταθήκη και τη φράση «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» ήξερε καλά τι έλεγε. Έβλεπε, προφανώς, μπροστά. Αντιλαμβανόταν ότι η ελευθερία θα έμενε λειψή εφόσον το έθνος δεν ερχόταν σε ευκρινέστερη επαφή με έναν βαθύτερο ιστορικό εαυτό του. Ήξερε, ότι η τουρκοκρατία πρώτα και κύρια είχε κατακρεουργήσει την αίσθηση της εθνικής κοινότητας. Είχε κατατμήσει την ελληνική συνείδηση με τη λάμα του τοπικισμού και της νοσηρής ατομικότητας. «Η προκοπή σας και η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της Κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας», έλεγε τότε. Όσοι σήμερα εύκολα τον επικαλούνται, μετατρέποντας φράσεις του σε συνθήματα και παριστάνοντας τους νεόκοπους αγωνιστές, καλά θα κάνουν να μελετήσουν το Γέρο του Μωριά σε μεγαλύτερο βάθος. Κι επιτέλους, να τελειώνουμε με τις δικαιολογίες, του λεονταρισμούς και τις αηδίες που κυρώνουν με τον πιο αλγεινό τρόπο ότι καλά έχουμε πάθει και τραβάμε αυτά που τραβάμε. Όποιος σήμεραα, αντί να χαρεί τον ήλιο, αντί να πιάσει ένα βιβλίο, να ψήσει έναν καφέ, να δει παιδιά, ανίψια ή γονείς, να θυμηθεί παππούδες, να φτιάξει ένα πιάτο φαΐ, να σκύψει πάνω από τον διπλανό του, να κάνει το σταυρό του, ν’ακούσει μουσική, να δακρύσει ακόμα ζητώντας μια κάθαρση προσωπική, αντί για όλα αυτά, όποιος ξύπνησε με την καούρα να πιάσει στα χέρια του ακόμα ένα γιαούρτι, ένα αυγό και να πάει να το πετάξει στους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς», καιρός είναι να καταλάβει ότι αποτελεί μέρος του προβλήματος και ότι κάνει μεγάλη χάρη στους εγκληματίες και τους εθνοπροδότες (χρησιμοποιώ τη λέξη με όλη της τη βαρύτητα) που ευδοκιμούν ανάμεσα στους κυβερνώντες μας. Να τελειώνουμε πια με τις σάχλες και τον επαναστατικό αυνανισμό, διότι έχουμε πνιγεί στη μόδα της αγανάκτησης και από δουλειά μηδέν. Διότι έχουμε μάθει να ζούμε με τις ταμπελίτσες που, επί έτη ελαφρότητας, δροσερά κορίτσια από το γυαλί μας καρφιτσώνουν στην ψυχή κι έχουμε, μου φαίνεται, φυράνει. Ακούς εκεί: “Μνημονιακός” και “αντιμνημονιακός”. Όροι της υπεραπλούστευσης μας κατατρέχουν, αδέρφια. Τρόποι βιωμένοι του διαχωρισμού σε στρατόπεδα. Στεγανά κι αμορφωσιά. Τσιτάτα, χαζοχαρουμενιά, στήσιμο σοβαροφάνεια και οπίσθια. Γκρήκλις κι ανιστόρητες κραυγές και ανορθογραφία. Εμμονή στο «γιούργια» και απουσία επιστημονικής μεθοδικότητας. Διότι η λύση στο πρόβλημά μας θα έπρεπε να φαντάζει σε όλους όσοι δυσκολευόμαστε, όντως αγανακτούμε και υποφέρουμε, απλή και ξάστερη. Λέγεται κάλπες. Και λέγεται πολιτική δραστηριοποίηση εν όψει των εκλογών. Δεν ξέρω αν το’χουμε καταλάβει. Είναι στο χέρι μας, κυριολεκτικά. Να πάμε μια Κυριακή, καλή ώρα, και να τους διώξουμε όλους απαξάπαντες, εκείνους που ξεπουλούν πατρίδα και ιστορία, μέλλον, παρόν και αξιοπρέπεια, εκείνους που επιτρέπουν την καταλήστευση του λαού και την αποθράσυνση εργοδοτών, κρατούντων κι εχόντων, εκείνους που επαναστατούν χρόνια τώρα στις πλάτες μας και συντηρούν συστήματα δεινοσαυρικών ιδεολογιών, νίπτοντας τας χείρας τους. Ναι, τα ΜΜΕ αβαντάρουν τους εξουσιαστές – όλου του φάσματος. Ναι, κυκλοφορεί πολιτικό χρήμα. Ναι, γίνονται ακόμα ρουσφέτια και η διαπλοκή κρατεί καλά. Όμως, από την άλλη, εν έτει 2012, μέσα στον ωκεανό της πληροφορίας, στην τρίτη χιλιετία, αυτή του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπάρχει πια δικαιολογία, για να μην πειθαρχήσει κανείς επιτέλους πάνω στο σαράκι του τηλεκοντρόλ, πάνω στον κακό του εαυτό, που ράθυμος και τεμπέλης δεν ερευνά και κάθεται να φάει ό,τι του σερβίρει ένα σύστημα που κατά βάθος διαφεντεύει τους πολίτες απευθυνόμενο στα σκοτεινότερα και επιφανειακότερα ένστικτά τους. Έρχονται εκλογές σημαίνει έρευνα και δραστηριοποίηση. Σαν τους παλιούς ΚΚΕδες. Στη γειτονιά, στο σπίτι, στη δουλειά. Πάμε καλά; Υπάρχουν ακόμα μεταξύ μας άνθρωποι που θα ψηφίσουν, λόγου χάριν, ΠΑΣΟΚ και δεν τους πολιορκούμε όλοι οι υπόλοιποι με νουθεσίες και διδαχές και προτροπές να έρθουν στα σύγκαλά τους και να βρούνε την υγειά τους; Κι ούτε να ξανακούσω, παρακαλώ, την πιπίλα ότι δεν υπάρχουν υποψήφιοι και κόμματα που αξίζει κανένας να ψηφίσει. Για πρώτη, ίσως, φορά, η ποικιλία των προτάσεων και η ευρύτητα του φάσματος των δυνατοτήτων του ψηφοφόρου είναι τόσο μεγάλες. Πλέον, υπάρχουν εκεί έξω κομματικοί σχηματισμοί για όλα τα γούστα – και δη αρκετοί νέοι, άφθαρτοι. Και αν δεν έχουν όλοι τα μέσα για να προβληθούν στα μέσα, έχουν ιστοσελίδες, έχουν αριθμούς τηλεφώνων, έχουν ανθρώπους πρόθυμους να επικοινωνήσουν ιδέες σε προσωπικό επίπεδο. Δικαιολογίες, επαναλαμβάνω, σήμερα που είπα πως μέσα στη θλίψη της εποχής θα αγαπήσω την εθνική επέτειο του ξεσηκωμού με νιόβγαλτο ενθουσιαμό, δεν υπάρχουν. Κάλπες υπάρχουν. Και όνειρα υπάρχουν. Όπως αυτό που θέλει τους πολίτες τούτης της χώρας να ξεθεμελιώνουν ένα κράτος κηφήνων και βιαστών της γλώσσας και των νοημάτων, γκρεμιστών των ζωών και του ήθους, διά της δημοκρατικής διαδικασίας. Δεν έγιναν εκλογές τον Φεβρουάριο; Ακόμα καλύτερα. Περισσότερος χρόνος για οργάνωση. Είναι γελοίο να δαπανάται χρόνος και ενέργεια σε εκδικητικά παιδιαρίσματα, αυγιά, γιούχα και γιαούρτια. Το κράξιμο είναι η κατινιά της πολιτικής. Ο λαός θα έπρεπε πια, μετά τη λαίλαπα που έχει ενσκύψει στον τόπο, μετά την αναποτελεσματικότητα των διαμαρτυριών κάθε είδους και την αποθράσυνση της κρατικής βίας, να σιωπά, να συσπειρώνεται, να διαμορφώνει και να πλαισιώνει το καινούριο και να περιμένει τους προδότες του στη γωνία με το ψηφοδέλτιο στο χέρι. Ο ελληνικός λαός, ο ίδιος εκείνος που στις αρχές του 19ου αιώνα χάλασε τα σχέδια της ιεράς συμμαχίας και που στα μέσα του προηγούμενου αιώνα διέλυσε πρώτος το φάντασμα ενός ανίκητου φασιστικού άξονα, καλείται ξανά σήμερα να δώσει μια μάχη ελευθερίας, όχι μόνο για την πάρτη του, ούτε καν για την πάτρη του, αλλά για την οικουμένη. Χτυπημένος πρώτος στο δυτικό κόσμο από τα αρπακτικά των διεθνών αγορών, γονατισμένος πολιτισμικά και πολιτικά, μπορεί, έχει τη δυνατότητα να κοιτάξει μέσα του, να βρει τη πνευματική και ψυχική δύναμη στην παράδοσή του και να ξεκινήσει την παγκόσμια επανάσταση του 21ου αιώνα. Με μέθοδο κι υπομονή, με καρτερία, να μεταχειριστεί τα νέα μέσα, να διαμορφώσει νέες προτάσεις, να συγκροτήσει πυρήνες και κοινότητες de facto δήμου, να εκλέξει ένα νέο κοινοβούλιο, να αναγκάσει τους εκπροσώπους του σε ευρείες συνεργασίες, να αποδείξει, ότι η δημοκρατία που γεννήθηκε στη Αθήνα δεν θα πεθάνει πάλι στην Αθήνα. Στα χέρια των Ελλήνων, της εμπροσθοφυλακής της Δύσης, βρίσκεται για ακόμα μια φορά το μέλλον. Από το παράδειγμά μας θα εξαρτηθούν πολλά. Κι αν μέχρι τις ερχόμενες εκλογές ο χρόνος δεν επαρκεί, δεν υπάρχει κι η πολυτέλεια της απογοήτευσης. Μόνο η ανάγκη για συντονισμό, αφύπνιση, παραγκωνισμό των εγωισμών, αγώνα αυτοβελτίωσης, αυταπάρνηση και εργασία για τις γενιές που θα έρθουν. Και συναίσθηση του ότι, όσο επιβραβεύουμε αυτό που μας προσβάλλει, αυτούς που δεν καλλιεργούν τους ανώτερους εαυτούς μας, εκείνους που ποδοπατούν τη φλόγα της πολιτισμικής μας πρότασης και παλεύουν για τη βολική μετριότητα σε κάθε χώρο και στίβο, μπροστά δεν θα πάμε. Και με γιαούρτι δε γίνεται δουλειά. Δουλεία γίνεται. Σήμερα, 25η Μαρτίου 2012, τίποτα δεν είναι σαφέστερο και πιο πιεστικό από την αναγκαιότητα του εσωτερικού ξεσηκωμού και της πνευματικής μας παλιγγενεσίας. Ζήτω το Έθνος! Click here to view the article
  6. easy prey.... μηνιγγίτιδα σε νοσοκομειακό ασθενή.... δεν θυμάμαι καν τη τελευταία φορά που είχαμε απάντηση από gram χρώση και ακόμη καλύτερα επηρέασε την επιλογή της αντιβιοτικής αγωγής..... Θες να μου πεις ότι σε έναν χειρουργημένο ασθενή στο κεφάλι που θα μου κάνει πυρετό με αυξημένα κύτταρα και χαμηλή γλυκόζη θα συζητήσω με ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ πριν ξεκινήσω αντιβιοτική αγωγή ακόμη καλύτερα ξέροντας φυσικά τα μικρόβια που ευθύνονται για το 95% των νοσοκομειακών μηνιγγίτιδων στο τμήμα μου. Ή ότι θα περιμένω ακόμη και το cell count αν έχω κλινική υποψία για το τί συμβαίνει και δεν θα χορηγήσω αντβιοτικά με βάση τα γνωστά ζωάκια του τμήματος? (που για την ιστορία είναι acinetobacter bau και Klebsiella Pne, οπότε λινεζολίδη - μεροπενέμη και ευχέλαιο....) Ανεξάρτητα, ο μικροβιολόγος το βράδυ στο νοσοκομείο δεν χρειάζεται ως ενεργή εφημερία και ας είναι σπίτι του. Ένα τεχνολόγο θέλω και στη καλύτερη κάποιον να μετρήσει δύο κύταρα για εκείνη την φανταστικά σπάνια περίπτωση που θα στείλω εγκεφαλονωτιαίο υγρό
  7. Απορώ πραγματικά για ποιο λόγο αυτή η συζήτηση "ξέφυγε" λίγο ... (μιλάω πολύ σοβαρά) Στο αρχικό ερώτημα αν πρέπει να είναι ειδικευμένος "μέσα" δεν μπορώ να παραπέμψω σε κάποια συγκεκτιμένη νομική διατάξη αλλά σε μέρες που δεν έχει γενική εφημερία το νοσοκομείο οι επιμελητές συνήθως βάζουν μικτές ή ετοιμότητας οπότε το βράδυ πάνε σπίτι τους (και καλά κάνουν....). Στο ερώτημα που δημιουργήθηκε "αν πρέπει να εφημερεύει η ειδικότητα του μικροβιολόγου στο νοσοκομείο..." η απάντηση είναι σαφώς και όχι. Όπως δεν χρειάζεσαι δερματολόγο μέσα στο νοσοκομείο έτσι δεν χρειάζεσαι και μικροβιολόγο και σίγουρα όχι επιμελητή το βράδυ. Ο ειδικευόμενος μικροβιολόγος το βράδυ απλά αντικαθιστά την έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού + συμπληρώνει εισόδημα (τα κατανοώ και τα αποδέχομαι και τα δύο). Ειδικά από τη στιγμή που δεν υπάρχει κλινικός μικροβιολόγος να συζητήσεις μαζί του αντιβιοτική αγωγή (αυτή την αρμοδιότητα την έχουν στην Ελλάδα - λάθος - οι λοιμωξιολόγοι) χρειάζεται αυτή η ειδικότητα όσο και ο δερματολόγος τις βραδινές ώρες..... Η ειδικότητα μου στέλνει κάθε μέρα πάνω από τα μισά δείγματα ΕΝΥ το εργαστήριό του νοσοκομείο και μερικές φορές και όλα. Δεν έχουμε ποτέ χρειαστεί ως τώρα απάντηση τρεις τα χαράματα που θα μας τροποποιήσει την αγωγή (αν υπάρχει διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα είναι εγκληματικό να μην έχει λυθεί από το πρωί, ενώ αν προκύψει στη πορεία - σε χειρουργημένους και μόνο ασθενείς - στην περίπτωση που θα μου κάνει πυρετό 4 το πρωί, είτε μπορεί να περιμένει μέχρι τις 7 το πρωί να στείλουμε το ΕΝΥ, είτε πραγματικά το μόνο που θα ζητήσω είναι μια γλυκόζη και μια μέτρηση κυττάρων (η gram χρώση σπάνια μου δίνει πληροφορίες) για να τροποποιήσω την αγωγή. Εξάλου αν έχω κλινικές ενδείξεις θα ξεκινήσω εμπειρική αντιβιοτική αγωγή με το που θα στείλω τα screeining δείγματά μου και δεν θα περιμένω.... Γενικά ακριβώς γιατί "εγώ" είμαι ο μόνος ίσως που δικαιουμαι να ζητήσω ΕΝΥ 3 τα χαράματα δεν μπορώ να καταλάβω τί τον θέλω τον επιμελητή μικροβιολόγο για να μου μετρήσει κύτταρα και ερυθρά...
  8. KonstantinosMD

    Πρόβλημα με το forum

    Ήταν ένα πρόβλημα κατα την τελευταία αναβάθμιση σε ανώτερο πακέτο..... Έχει λυθεί πλέον ! )))
  9. KonstantinosMD

    Πρόβλημα με το forum

    Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το "copy-paste" στο νέο φόρουμ ; Κάνω "copy-paste" ένα κείμενο και όταν το ποστ είναι έτοιμο, πατάω το "add reply" και μου βγάζει το μήνυμα "you must enter a post"... Δεν ξέρω γιατί σε εμένα δε συμβαίνει... Δεν το έχω δοκιμάσει βέβαια σε όλους τους browsers .... Πολλές φορές μετά από κάποια αναβάθμιση του invision ένα clear history κτλ φαίνεται να βοηθάει.
  10. ναι, μπορούμε να βάλουμε όσα RSS θέλουμε ναι, μπορουμε να βάλουμε όσα links θέλουμε ναι, μπορουμε να το γυρίσουμε σε list ναι, μπορούμε να το κάνουμε και έτσι με ψηφοφορία!
  11. Το προηγουμενο logo δεν ταιριάζει με το νέο default skin, το ξέρουμε! Βασικά ψάχνουμε στο νετ για κάποιο νέο συνολικά skin για το site, καθώς και για νέο logo ίσως..... Αν κάποιος έχει κάποια ιδιαίτερη συγκεκριμένη ιδέα - link από κάτι που του άρεσε ..... Επίσης πατήστε και link Pages επάνω..... προορίζεται για το νέο Portal...
  12. ναι, νομίζω ότι ίσως αυτό δεν εξυπηρετεί ακριβώς τον σκοπό μας......
  13. Κάνουμε μία δοκιμαστική εφαμρογή google ads στο site.... Λογικά προσανατολιζόμαστε σε εμφάνιση banner μετά από κάθε 1ο post και στα δεξιά της σελίδας τα οποία είναι αρκετά διακριτικά, τουλάχιστον αν κάποιος έχει υψηλή ανάλυση στην οθόνη του ....
  14. το παρόν άρθρο έχει δημοσιευτεί στο blog του Κων/νου Μπογδάνου στο www.skai.gr και μεταδόθηκε ραδιοφωνικά στις 26/03/2012 στην εκπομπή του. Μου άρεσε αρκετά ωστε να αποφασίσω να το μοιραστώ μαζί σας και μετά από άδεια να το αναδημοσιεύσω. Κάλπες υπάρχουν (Ζήτω το Έθνος!) Χαρά Θεού η Κυριακή της 25ης. Ευαγγελισμός κανονικός της φύσης, του ήλιου και του φωτός. Με επτά χιλιάδες ένστολους να περιφρουρούν την στρατιωτική παρέλαση. Από μικρό παιδί θυμάμαι την ημέρα της εθνικής επετείου ντυμένη με τα πιο γλυκά χρώματα. Έβγαινα στο μπαλκόνι, στο διαμέρισμα όπου μεγάλωσα, στην πλατεία Αμερικής, περιμένοντας να δω τους σχηματισμούς των πολεμικών αεροσκαφών να δονούν τον αέρα. Από την τηλεόραση ανάβλυζαν εμβατήρια και μια παραμυθητική τελετουργία επίδειξης δύναμης μιας δημοκρατικής πολιτείας στο σταυροδρόμι των ηπείρων, που μεγαλώνοντας κατάλαβα πως αποτελούσε και το σπίτι ενός έθνους κομβικής σημασίας για την παγκόσμια ιστορία. Κι από την κουζίνα πήγαζαν οι μυρωδιές της ευτυχίας. Ναι, πάντα αγαπούσα την 25η Μαρτίου. Και σήμερα, με μια ντροπή φωλιασμένη στην καρδιά μου, έναν κόμπο κι ένα κούμπωμα, βλέποντας την εικόνα της κατάντιας μιας χώρας που δεν μπορεί πια ούτε τους νεκρούς, τους ήρωες και την τρισχιλιετή συνέχεια της ψυχής της να τιμήσει χωρίς αλληλοσπαραγμό και αστυνομοκρατία, αποφάσισα πως αυτήν τη φορά θα αγαπήσω τη μέρα πιο βαθιά, με μεγαλύτερο πάθος, με πιο πολλή αποφασιστικότητα κι ορμή. Έτσι, ως πράξη αντίστασης. Σε πείσμα του καιρού και του ονείδους που σαρακοτρώει την πατρίδα μου, την οποία πια μπορώ να αντικρύζω έξω από απλοϊκά κι ιδεοληπτικά μυθεύματα, ως αυτό που είναι: Ένα θαύμα της ανθρωπότητας – που όμως σφαδάζει υπό το ζυγό ενός άγριου πνευματικού τέλματος, ενός σκοταδιού που δεν επιβάλλει κανένας τοκογλύφος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, κανένας εντολοδόχος πολιτικός του χρηματιστηριακού καπιταλισμού. Γιατί αυτό είναι η Ελλάδα. Ένα εν δυνάμει θαύμα, που σελαγίζει στο βυθό του άλογου συναισθηματισμού και των χειρότερων οθωμανικών καταλοίπων. Ένα θαύμα που καλείται να ξαναβρεί το σφρίγος του, τη λάμψη του την εσωτερική και την πνευματική του καταγωγή. Διακόσια χρόνια «ελεύθεροι» κι ακόμα πελαγοδρομούμε. Και τώρα, ήρθε ο καιρός της κρίσης. Κι η λέξη αυτή δεν συγχωρεί. Το φώναζα όσο θυμάμαι τον ενήλικο εαυτό μου και θα το φωνάζω με όλη μου τη δύναμη. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι πρώτιστα, βαθύτατα, θεμελιακά και πυρηνικά ζούμε μια κρίση παιδείας, δεν έχει αντιληφθεί τίποτα και δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο. Ναι, το πρόβλημα είναι οικονομικό, διότι υπήρξε για χρόνια πολλά πολιτικό. Όμως όλα ξεκινούν από τον τρόπο με τον οποίο συγκροτούμε τον σύγχρονο πολιτισμό μας. «Να σκλαβωθήτε εις τα γράμματά σας», ήταν το παράγγελμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη νεολαία του τότε νεαρού Ελληνικού Κράτους. Ο πολεμιστής που άφησε παρακαταθήκη και τη φράση «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» ήξερε καλά τι έλεγε. Έβλεπε, προφανώς, μπροστά. Αντιλαμβανόταν ότι η ελευθερία θα έμενε λειψή εφόσον το έθνος δεν ερχόταν σε ευκρινέστερη επαφή με έναν βαθύτερο ιστορικό εαυτό του. Ήξερε, ότι η τουρκοκρατία πρώτα και κύρια είχε κατακρεουργήσει την αίσθηση της εθνικής κοινότητας. Είχε κατατμήσει την ελληνική συνείδηση με τη λάμα του τοπικισμού και της νοσηρής ατομικότητας. «Η προκοπή σας και η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της Κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας», έλεγε τότε. Όσοι σήμερα εύκολα τον επικαλούνται, μετατρέποντας φράσεις του σε συνθήματα και παριστάνοντας τους νεόκοπους αγωνιστές, καλά θα κάνουν να μελετήσουν το Γέρο του Μωριά σε μεγαλύτερο βάθος. Κι επιτέλους, να τελειώνουμε με τις δικαιολογίες, του λεονταρισμούς και τις αηδίες που κυρώνουν με τον πιο αλγεινό τρόπο ότι καλά έχουμε πάθει και τραβάμε αυτά που τραβάμε. Όποιος σήμεραα, αντί να χαρεί τον ήλιο, αντί να πιάσει ένα βιβλίο, να ψήσει έναν καφέ, να δει παιδιά, ανίψια ή γονείς, να θυμηθεί παππούδες, να φτιάξει ένα πιάτο φαΐ, να σκύψει πάνω από τον διπλανό του, να κάνει το σταυρό του, ν’ακούσει μουσική, να δακρύσει ακόμα ζητώντας μια κάθαρση προσωπική, αντί για όλα αυτά, όποιος ξύπνησε με την καούρα να πιάσει στα χέρια του ακόμα ένα γιαούρτι, ένα αυγό και να πάει να το πετάξει στους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς», καιρός είναι να καταλάβει ότι αποτελεί μέρος του προβλήματος και ότι κάνει μεγάλη χάρη στους εγκληματίες και τους εθνοπροδότες (χρησιμοποιώ τη λέξη με όλη της τη βαρύτητα) που ευδοκιμούν ανάμεσα στους κυβερνώντες μας. Να τελειώνουμε πια με τις σάχλες και τον επαναστατικό αυνανισμό, διότι έχουμε πνιγεί στη μόδα της αγανάκτησης και από δουλειά μηδέν. Διότι έχουμε μάθει να ζούμε με τις ταμπελίτσες που, επί έτη ελαφρότητας, δροσερά κορίτσια από το γυαλί μας καρφιτσώνουν στην ψυχή κι έχουμε, μου φαίνεται, φυράνει. Ακούς εκεί: “Μνημονιακός” και “αντιμνημονιακός”. Όροι της υπεραπλούστευσης μας κατατρέχουν, αδέρφια. Τρόποι βιωμένοι του διαχωρισμού σε στρατόπεδα. Στεγανά κι αμορφωσιά. Τσιτάτα, χαζοχαρουμενιά, στήσιμο σοβαροφάνεια και οπίσθια. Γκρήκλις κι ανιστόρητες κραυγές και ανορθογραφία. Εμμονή στο «γιούργια» και απουσία επιστημονικής μεθοδικότητας. Διότι η λύση στο πρόβλημά μας θα έπρεπε να φαντάζει σε όλους όσοι δυσκολευόμαστε, όντως αγανακτούμε και υποφέρουμε, απλή και ξάστερη. Λέγεται κάλπες. Και λέγεται πολιτική δραστηριοποίηση εν όψει των εκλογών. Δεν ξέρω αν το’χουμε καταλάβει. Είναι στο χέρι μας, κυριολεκτικά. Να πάμε μια Κυριακή, καλή ώρα, και να τους διώξουμε όλους απαξάπαντες, εκείνους που ξεπουλούν πατρίδα και ιστορία, μέλλον, παρόν και αξιοπρέπεια, εκείνους που επιτρέπουν την καταλήστευση του λαού και την αποθράσυνση εργοδοτών, κρατούντων κι εχόντων, εκείνους που επαναστατούν χρόνια τώρα στις πλάτες μας και συντηρούν συστήματα δεινοσαυρικών ιδεολογιών, νίπτοντας τας χείρας τους. Ναι, τα ΜΜΕ αβαντάρουν τους εξουσιαστές – όλου του φάσματος. Ναι, κυκλοφορεί πολιτικό χρήμα. Ναι, γίνονται ακόμα ρουσφέτια και η διαπλοκή κρατεί καλά. Όμως, από την άλλη, εν έτει 2012, μέσα στον ωκεανό της πληροφορίας, στην τρίτη χιλιετία, αυτή του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπάρχει πια δικαιολογία, για να μην πειθαρχήσει κανείς επιτέλους πάνω στο σαράκι του τηλεκοντρόλ, πάνω στον κακό του εαυτό, που ράθυμος και τεμπέλης δεν ερευνά και κάθεται να φάει ό,τι του σερβίρει ένα σύστημα που κατά βάθος διαφεντεύει τους πολίτες απευθυνόμενο στα σκοτεινότερα και επιφανειακότερα ένστικτά τους. Έρχονται εκλογές σημαίνει έρευνα και δραστηριοποίηση. Σαν τους παλιούς ΚΚΕδες. Στη γειτονιά, στο σπίτι, στη δουλειά. Πάμε καλά; Υπάρχουν ακόμα μεταξύ μας άνθρωποι που θα ψηφίσουν, λόγου χάριν, ΠΑΣΟΚ και δεν τους πολιορκούμε όλοι οι υπόλοιποι με νουθεσίες και διδαχές και προτροπές να έρθουν στα σύγκαλά τους και να βρούνε την υγειά τους; Κι ούτε να ξανακούσω, παρακαλώ, την πιπίλα ότι δεν υπάρχουν υποψήφιοι και κόμματα που αξίζει κανένας να ψηφίσει. Για πρώτη, ίσως, φορά, η ποικιλία των προτάσεων και η ευρύτητα του φάσματος των δυνατοτήτων του ψηφοφόρου είναι τόσο μεγάλες. Πλέον, υπάρχουν εκεί έξω κομματικοί σχηματισμοί για όλα τα γούστα – και δη αρκετοί νέοι, άφθαρτοι. Και αν δεν έχουν όλοι τα μέσα για να προβληθούν στα μέσα, έχουν ιστοσελίδες, έχουν αριθμούς τηλεφώνων, έχουν ανθρώπους πρόθυμους να επικοινωνήσουν ιδέες σε προσωπικό επίπεδο. Δικαιολογίες, επαναλαμβάνω, σήμερα που είπα πως μέσα στη θλίψη της εποχής θα αγαπήσω την εθνική επέτειο του ξεσηκωμού με νιόβγαλτο ενθουσιαμό, δεν υπάρχουν. Κάλπες υπάρχουν. Και όνειρα υπάρχουν. Όπως αυτό που θέλει τους πολίτες τούτης της χώρας να ξεθεμελιώνουν ένα κράτος κηφήνων και βιαστών της γλώσσας και των νοημάτων, γκρεμιστών των ζωών και του ήθους, διά της δημοκρατικής διαδικασίας. Δεν έγιναν εκλογές τον Φεβρουάριο; Ακόμα καλύτερα. Περισσότερος χρόνος για οργάνωση. Είναι γελοίο να δαπανάται χρόνος και ενέργεια σε εκδικητικά παιδιαρίσματα, αυγιά, γιούχα και γιαούρτια. Το κράξιμο είναι η κατινιά της πολιτικής. Ο λαός θα έπρεπε πια, μετά τη λαίλαπα που έχει ενσκύψει στον τόπο, μετά την αναποτελεσματικότητα των διαμαρτυριών κάθε είδους και την αποθράσυνση της κρατικής βίας, να σιωπά, να συσπειρώνεται, να διαμορφώνει και να πλαισιώνει το καινούριο και να περιμένει τους προδότες του στη γωνία με το ψηφοδέλτιο στο χέρι. Ο ελληνικός λαός, ο ίδιος εκείνος που στις αρχές του 19ου αιώνα χάλασε τα σχέδια της ιεράς συμμαχίας και που στα μέσα του προηγούμενου αιώνα διέλυσε πρώτος το φάντασμα ενός ανίκητου φασιστικού άξονα, καλείται ξανά σήμερα να δώσει μια μάχη ελευθερίας, όχι μόνο για την πάρτη του, ούτε καν για την πάτρη του, αλλά για την οικουμένη. Χτυπημένος πρώτος στο δυτικό κόσμο από τα αρπακτικά των διεθνών αγορών, γονατισμένος πολιτισμικά και πολιτικά, μπορεί, έχει τη δυνατότητα να κοιτάξει μέσα του, να βρει τη πνευματική και ψυχική δύναμη στην παράδοσή του και να ξεκινήσει την παγκόσμια επανάσταση του 21ου αιώνα. Με μέθοδο κι υπομονή, με καρτερία, να μεταχειριστεί τα νέα μέσα, να διαμορφώσει νέες προτάσεις, να συγκροτήσει πυρήνες και κοινότητες de facto δήμου, να εκλέξει ένα νέο κοινοβούλιο, να αναγκάσει τους εκπροσώπους του σε ευρείες συνεργασίες, να αποδείξει, ότι η δημοκρατία που γεννήθηκε στη Αθήνα δεν θα πεθάνει πάλι στην Αθήνα. Στα χέρια των Ελλήνων, της εμπροσθοφυλακής της Δύσης, βρίσκεται για ακόμα μια φορά το μέλλον. Από το παράδειγμά μας θα εξαρτηθούν πολλά. Κι αν μέχρι τις ερχόμενες εκλογές ο χρόνος δεν επαρκεί, δεν υπάρχει κι η πολυτέλεια της απογοήτευσης. Μόνο η ανάγκη για συντονισμό, αφύπνιση, παραγκωνισμό των εγωισμών, αγώνα αυτοβελτίωσης, αυταπάρνηση και εργασία για τις γενιές που θα έρθουν. Και συναίσθηση του ότι, όσο επιβραβεύουμε αυτό που μας προσβάλλει, αυτούς που δεν καλλιεργούν τους ανώτερους εαυτούς μας, εκείνους που ποδοπατούν τη φλόγα της πολιτισμικής μας πρότασης και παλεύουν για τη βολική μετριότητα σε κάθε χώρο και στίβο, μπροστά δεν θα πάμε. Και με γιαούρτι δε γίνεται δουλειά. Δουλεία γίνεται. Σήμερα, 25η Μαρτίου 2012, τίποτα δεν είναι σαφέστερο και πιο πιεστικό από την αναγκαιότητα του εσωτερικού ξεσηκωμού και της πνευματικής μας παλιγγενεσίας. Ζήτω το Έθνος! This post has been promoted to an article
  15. Το premium membership μέσω πληρωμής είναι αρκετά λάθος ιδέα για ένα site που γενικά προσπαθει να τηρεί ίσες αποστάσεις όσο μπορεί.... ο διαχωρισμός σε Premium και μη μέλη 100% θα δημιουργήσει προβλήματα ειδικά οταν στηρίζεται σε χρήματα.... 600 ευρώ το χρόνο ετήσιο κόστος δεν είναι λίγα χρήματα στις μέρες μας, ειδικά όταν 600 ευρώ είναι 7 24ωρες εφημερίες που έχουμε να πληρωθούμε από τον Δεκέμβρη..... Αυτή τη στιγμή είμαστε σε έναν ακριβουτσικο server αλλά ειδικά όσοι έχουν μνήμη .... στον πιο σταθερό που έχουμε ποτέ βρει, χωρίς ουσιαστικά προβλήματα και με εξαιρετικό service σε ό,τι έχουμε ζητήσει.... Απλά αλλάζουν οι καιροί και έτσι και οι τιμολογιακές πολιτικές... αλλά και πάλι μας έχουν συμπεριφερθεί με τίμιο και ευθύ μπορώ να πω τρόπο..... Ένας άλλος host, ειδικά φθηνότερος (όποιος επίσης θυμάται....) μπορει να επιφέρει προβληματα σταθερότηρας, να εκβιάσει ευκολα με κλείσμο αν πχ καταναλώνεις πολύ bandwith ή έτρεξες κάποιο script που κατανάλωσε πολύ επεξεργαστική δύναμη κοκ.... Το donation το έχουμε σκεφτεί και ίσως το ενεργοποιήσουμε αν και αυτό ενδέχεται στην ελλάδα να δημιουργήσει προβλήματα του τύπου "μου έσβησες το ποστ, εγώ φταίω που σου έδωσα και 10 ευρώ και δεν ξέρω και τί τα κάνεις....." Ομοίως; πρόβλημα τέτοιου είδους μπορεί βέβαια να δημιουργήσουν σε κάποιον οι διαφημίσεις του google (του τύπου : βγάζεται και λεφτά από διαφημίσεις και τα τρώτε πίτσες) αλλά εκεί είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσημα... Το να δώσουν αρκετά άτομα χρήματα δημιουργεί επίσης προβλήματα. Στο τέλος της ημέρας :) κάποιος πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο για να γίνετια όσο πιο σωστά μπορεί η διαχείριση. ΄Οσο ευγενική διάθεση και αν έχουν κάποιοι ενδέχεται να δημιουργηθούν προστριβές.... Ένα μικρό έσοδο από διαφημίσεις δίνει επίσης και ένα άλλο πλεονέκτημα.... αν κάποια στιγμή βγει στο + το ισοζύγιο τότε μπορεί εκει που χαζεύουμε ένα καλό σκιν να το αγοράσουμε ή να βάλουμε κάποια εταιρία να μιας φτιάξει νέο logo ή να φτιάξουμε καλύτερο portal. Επίσης όταν αναφερόμαστε σε διαφημίσεις δεν έχουμε σκοπό να γεμίσουμε την οθόνη με αντιαισθητικά banner....
  16. Όπως γνωρίζετε το site αυτό δεν χρηματοδοτείται ούτε από εταιρίες, ούτε από παρατάξεις, αλλά από το μισθό μας.... Καλώς ή κακώς και χωρίς καμία διαφήμιση τα τελευταία χρόνια έχει μεγαλώσει αρκετά σε μέγεθος. Αυτό έχει σαν συνέπεια να αυξάνονται αρκετά και τα κόστη συντήρησης. Ήδη η εταιρία που κάνει το hosting ζητάει ουσιαστικά να διπλασιάσει ως τριπλασιάσει το μηνιαίο κόστος λόγω μεγάλης κίνησης και βάσης δεδομένων. Οπότε έχουμε μπει σε μια διαδικασία συζήτησης για το μέλλον του greekmeds. Η μία επιλογή είναι να αλλάξουμε εταιρία σε κάποια φθηνότερη, με ότι αυτό θα συνεπάγεται από άποψη σταθερότητας και συντήρησης. Η άλλη επιλογή αν θέλουμε να παραμείνουμε εδώ που είμαστε είναι να εισάγουμε κάποιες διακριτικές διαφημίσεις μέσω google ή κάποιου άλλου τέτοιου φορέα με σκοπό το site να αρχίσει όσο γίνεται να συντηρεί τον εαυτό του και γιατί όχι, αν ξεπερνάει το κόστος να βελτιώνεται κιόλας. Καμία απόφαση δεν είναι εύκολη, για αυτό και θα θέλαμε να ακούσουμε και τις απόψεις σας. Στο τέλος της ημέρας το greekmeds δεν εξυπηρετεί τους δημιουργούς του, αλλά τους χρήστες, οπότε η δική σας γνώμη έχει μεγάλη σημασία. Ευχαριστώ πολύ.... Για να απαντήσετε κάντε κλικ ΕΔΩ
  17. Γίναμε δέκτες παραπόνων από μέλος της παν/κης κοινότητας σχετικά με σχόλια που υπάρχουν στο site για το πρόσωπό του. Ό συγκεκριμένος άνθρωπος ζήτησε την απομάκρυνση των σχολίων, το οποίο και έχει πραγματοποιηθεί στον βαθμό που δεν έχει υποδείξει συγκεκριμένα σχόλια ώστε να μας διευκολυνει και εμάς. Είναι προφανώς αδύνατο να διαβάσουμε 350,000 μηνύματα και να βρούμε που είναι οι αναφορές και ποιες από αυτές είναι πιθανό ακατάλληλες. Οπότε έχει παρουσιαστεί ανάλογο ζήτημα η αντίδραση των διαχειριστών ήταν άμεση εφόσων δόθηκαν σαφείς πληροφορίες εξαρχής. Υπενθυμίζουμε μερικούς από τους κανόνες του site στα αγαπητά μας μέλη: Υπενθυμίζουμε επίσης μερικούς από τους όρους εγγραφής στο greekmeds Σας ευχαριστούμε που σεβόσαστε τον χώρο και εμάς που τον διατηρούμε.
  18. Ένα ενδιαφέρον site άνοιξε πριν λίγο καιρό, που αξίζει νομίζω την επίσκεψή σας. Ονομάζεται RateYourProfessor.grκαι εκεί μπορείτε να κάνετε αυτό που λέει... να βαθμολογήσετε τους καθηγητές σας και να αφήσετε τα σχόλιά σας για την δουλειά τους. (thumbs up to aterpos & gurforum.org)
  19. η εταιρία νέων ιατρών διοργανώνει μια ενδιαφερουσα ημερίδα το Σάββατο 27 Νοεμβρίου στο αμφιθέατρο του Αρεταιειου Νοσοκομείου σχετικά με την σχέση νομικής και ιατρικής επιστήμης ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΝΕΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΥΓΕΙΑΣ «ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ-ΝΟΜΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ» Σάββατο 27/11/2010 Μικρό Αμφιθέατρο Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αρεταιείου Συνδιοργανωτές: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου Δίκτυο του ΑΠΘ "Σύγχρονη Ιατρική Πράξη, Βιοϊατρική και Δίκαιο" Υπό την Αιγίδα των: Πανελληνίου Ιατρικού ΣυλλόγουΙατρική Εταιρεία Αθηνών Οργανωτική Επιτροπή: Β. Γκίζας ,Ν. Χ. Κεραμάρης, Π. Γ. Φλέσσας, Ε. Φωτοπούλου ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: 9.30-10.00: Χαιρετισμοί – Προσφωνήσεις 10.00-10.30: Εναρκτήρια ομιλία Σπ. Ι. Φλογαΐτης Καθηγητής Νομικής Σχολής Παν. Αθηνών, Διευθυντής Ευρωπ. Οργανισμού Δημ. Δικαίου 10.30-12.00: 1η ενότητα – Αρχές ιατρικού σφάλματος Α. Λιούρδη, Λέκτορας Ποινικών Επιστημών, Τμ. Νομικής Αθηνών(Ο): Η ποινική ευθύνη του ιατρού Ι. Σίδερη, Δικαστής, Πρόεδρος Πρωτοδικών (Π): Η αστική ευθύνη του ιατρού Χαρ. Χρυσανθάκης, Καθηγητής Διοικητ. Επιστήμης, Τμήμα Πολ. Επιστήμης Παν. Αθηνών: Η ευθύνη του κρατικού νοσοκομείου (Π) Χ. Σπηλιοπούλου (Ο): Επιμέλεια, αμέλεια & ευθύνη Αν. Καθηγήτρια Ιατροδικαστικής & Τοξικολογίας Παν. Αθηνών Σαρ. Καπτανής (Π): Λάθος, Επιπλοκές, και Guidelines Ειδικευόμενος Χειρουργικής, Ιατρός-Νομικός Ε. Φωτοπούλου (Π) : Ειδικά θέματα νομολογίας Νομικός, MSc 12.00-13.00: 2η ενότητα – Επαγγελματικό δίκαιο των Ιατρών Π. Τσαντίλας, Νομικός Σύμβουλος ΕΣΥ … (Ο): Εισαγωγή στο Επαγγελματικό δίκαιο των ιατρών. Αλ. Σπυριδόπουλος, Νομικός Σύμβουλος Ασφαλιστικής Εταιρείας (Π): Οι ιατροί και οι ασφαλιστές Μαρία Κουφοπούλου (Π): Χρόνος εργασίας, εφημερίες, Δικηγόρος, DEA Εργατικό Δίκαιο και Κοινωνική Ασφάλιση Ελένη Διονυσοπούλου (Π): Θέματα μισθολογικών παροχών και προαγωγών, Δικηγόρος, ΔΜΣ Εργατικού Δικαίου Ν. Κεραμάρης (Π):Ο νέος γιατρός απέναντι στις νέες προκλήσεις Ειδικευόμενος Ορθοπαιδικός, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν. Αθηνών 13.00 -14.00: 3η ενότητα – Νέες τεχνολογίες-Εκπαίδευση-Ποιότητα Υπηρεσιών Υγείας Ηλεκτρ. Συνταγογράφηση (Ο): Κ. Σουλιώτης, Λέκτορας Διοικητικής Επιστήμης, Πρόεδρος ΟΠΑΔ: Ε. Λάππα: (Ο): Εργαλεία υποβοήθησης κλινικής απόφασης Health Information Scientist, Phd, MScEcon Δημ. Κακούλης: (Ο): Ηλεκτρονικός Φάκελος: Ποιότητα υπηρεσιών υγείας και ασφάλεια δεδομένων 14.00 - 14.45: Διάλειμμα – Ελαφρύ γεύμα 14.45-16.00: 4η ενότητα – Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας - Ιατρικά Guidelines Σπ. Βλαχόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου, Τμ. Νομικής Αθηνών (Ο): Αξιολόγηση του νέου Κ.Ι.Δ Μ. Καϊάφα – Γκμπάντι, Καθηγήτρια Ποινικών Επιστημών, Τμ. Νομικής Θεσσαλονίκης (Ο): Ο Κ.Ι.Δ και τα νέα δεδομένα για την ποινική ευθύνη των ιατρών Β. Ταρλατζής: Οι αξίες και η αξία του ΚΙΔ(Ο): Καθ. Μαιευτικής – Γυναικολογίας, Αναπλ. Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ Κ. Τσιβεριώτης (Π): Τα ιατρικά Guidelines Ειδικευόμενος Μαιευτήρας - Γυναικολόγος Π. Φλέσσας, Δικηγόρος, υπ. ΔΝ (Π): Η Νομική Ισχύς των Ιατρικών Κατευθυντήριων Οδηγιών Β. Γολεμάτης : Ιστορία των Ιατρικών Κωδίκων (Π) Ομότιμος Καθηγητής Χειρουργικής Παν. Αθηνών 16.00-16.45: 5η ενότητα – Τα δικαιώματα του ασθενούς - Η Ενημέρωση Π. Παπαρηγοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου (Ο): Το Δικαίωμα στην υγεία Θ. Λύτρας, Λέκτορας Αστικού Δικαίου, Τμ. Νομικής Αθηνών (Ο): Η Ενημέρωση & Συναίνεση Ασθενούς Χ. Λάτσιου, Δρ.Ν. Ελεγκτής Αρχ.Πρ.Πρ.Δεδ. (Π): Τα Προσωπικά Δεδομένα και Απόρρητο Αθ. Τασούλης (Π):: Βιο-ηθικά διλήμματα Ειδικευόμενος καρδιολόγος, Υπ. Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν. Αθηνών 16.45-17.15: Συμπεράσματα συνεδρίου 17.15-18.00: Έρευνα Πεδίου Ομάδα Παν. Πειραιώς (ΜΠΣ «Διοίκηση Υγείας): Αθ. Βοζίκης, Λέκτορας Τμ. Οικονομικής Επιστήμης, Μαρίνα Ρήγα, Υπ. Διδάκτωρ Παν. ΠειραιώςΟμάδα ΑΠΘ: Θεόδ. Τροκάνας (αστικό δίκαιο), Σωτ. Κύβελος (διοικητικό δίκαιο), Στεφ. Τοπάλης (ποινικό δίκαιο), Υπ. Διδάκτορες Νομικού Τμήματος ΑΠΘ Στατιστικά Κόστους Ασφ. Εταιρειών: Αλ. Σπυριδόπουλος, Νομικός Σύμβουλος Ασφαλιστικής Εταιρείας 18.00-18.30: Καταληκτήρια Ομιλία (Καθ.Ταρλατζής) - σκυτάλη για τη συνέχεια των εκδηλώσεων ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όπου Ο ομιλία 12-14’, όπου Π παρέμβαση 5-7’
  20. Θέλω ένα 2ο iphone δώρο. Ευχαριστώ.

  21. burnout? ποιο burnout??? http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DqM34hG421ks&h=70ccc
  22. Δε βαριέσαι, δεν υπάρχει μέλλον. Ίσως βέβαια να ξέρουν κάτι οι Sex Pistols.
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.