Jump to content

Χειροπράκτωρ

Prominent Members
  • Posts

    133
  • Joined

  • Days Won

    5

Όλες οι δημοσιεύσεις από Χειροπράκτωρ

  1. Μη λυπάσαι ιδιαίτερα που θα χάσεις το σουηδικό μπαχαλο. Αν εξάλλου σου αρέσει ο Σκανδιναβικος πολιτισμός, τότε θα τον βρεις σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στη Δανία, στη Νορβηγία και στην Ισλανδία. Τα πράγματα στη Βόρεια Ευρώπη δουλεύουν με την λογική της προσφοράς/ζήτησης, οπότε λογικά οι Σουηδοί πλέον ζήτησε περισσότερα σε σύγκριση με 10-15 χρόνια πριν.
  2. Αυτή την απάντηση μόνο εσύ μπορείς να τη δώσεις. Τι ποιότητα ζωής θέλεις; Στη γενική χειρουργική θα ιδρώσεις αίμα στα επείγοντα και στις κλινικές πριν πιάσεις μαχαίρι, και όταν αρχίσεις θα χρειαστείς πολλά χρόνια μέχρι να γίνεις ολίγον ανεξάρτητη. Η νυχτερινή δουλειά θα γίνει δεύτερη φύση σου. Επεμβατική καρδιολογία τα ίδια. Εδώ θα ασχολείσαι μέχρι τα 70 με το να προσπαθείς να ανοίξεις στις 03.00 τα στεφανιαία των 85 χρονων. Μπόνους η ακτινοβολία και το ότι πολλοί θα σου πεθάνουν ότι και να κάνεις. Εγώ που δουλεύω σε αυτόν τον τομέα σε πανεπιστημιακό στην πιο φιλελεύθερη χώρα του κόσμου σε θέματα φύλου, μπορώ να σου πω ότι δεν έχουμε ούτε μια γυναίκα που να εφημερεύει ως επεμβατική καρδιολόγος. Από ογκολογική Γυναικολογία δεν ξέρω και πολλά για να σχολιάσω.
  3. Γενικά αποφεύγω το ήλιο και την Ελλάδα για διακοπές ? Για να μην βγαίνουμε από το θέμα ωστόσο, η Σουηδία κακώς συμπεριλαμβάνεται στη Βόρεια Ευρώπη καθώς στη πραγματικότητα είναι εν μέρει μια πλούσια χώρα της Μέσης Ανατολής και δεν θα τη συνιστούσα σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν ωστόσο αρκετές άλλες (5-10 χώρες) που αποτελούν καλές επιλογές για ξεκίνημα. Το διαδίκτυο είναι μεγάλο και τα δεδομένα υπάρχουν. Το μόνο ζήτημα είναι συνήθως η γλωσσική επάρκεια.
  4. Θα απαντήσω πρώτος μιας και είμαι διακοπες (και είχα το ίδιο δίλημμα τη προηγούμενη δεκαετία). 1) Ψάξε δεδομένα (μισθοί, άδειες, αποστάσεις, στατιστικά εγκληματικότητας, στατιστικά θνησιμότητας και νοσηρότητας, στατιστικά δικομανίας κοκ) αντί για επιφανειακά στερεότυπα. Το διαδίκτυο είναι φίλος σου. 2) Το elective και βασικά κάθε είδους ανταλλαγές είναι πάντοτε μια καλή ιδέα. Βλέπεις τη πραγματικότητα, μιλάς με locals και κάνεις επαφές. Έτσι οι αποφάσεις σου είναι λιγότερο τυφλές και ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις. 3) Στο οικονομικό θέμα. Αν ξέρεις κάποια Βορειοευρωπαϊκή γλώσσα, μπορείς απλά να δοκιμάσεις τη τύχη σου κάπου και να μαζέψεις χρήματα. Αν δεν σου αρέσει μετά προσπαθείς για ΗΠΑ με το buffer που έφτιαξες. Υπόψιν ότι η χαρτούρα στην Ευρώπη είναι 10 φορές ευκολότερη και φθηνότερη λόγω της μισητής (στο Ελλαντα) Ευρωπαϊκής Ένωσης 4) στο εκπαιδευτικό θέμα. Από προσωπική εμπειρία μπορώ να σου πω ότι στην Βόρεια Ευρώπη εξαρτάται από τη χώρα, το νοσοκομείο και ΚΥΡΙΩΣ τον βαθμό πρωτοβουλίας που έχεις. Γενικός κανόνας είναι, ότι αν σε δουν ότι δεν βαστάς δεν πρόκειται να σε πάρουν από το χέρι αλλά θα σε φορτώσουν στη αιώνια λάντζα. Η προσωπική μου εμπειρία από Βόρεια Ευρώπη (που δεν γενικεύεται) ως ειδικευόμενος είναι περίπου 500 επεμβάσεις μόνος ή ως πρώτος operator σε 2 χρόνια με 2-3 φορές υψηλότερο μισθό από τις ΗΠΑ, 6-8 εβδομάδες διακοπές/χρόνο, 10-15 μέρες το χρόνο συμμετοχή σε εξωτερικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες και μέσο χρόνο εργασίας 50 ώρες/βδομάδα. Χρόνος πτήσης για Αθήνα περίπου 3 ώρες.
  5. Θα ήταν καλό να γράψουμε uptodate πληροφορίες για τη παρούσα κατάσταση. Αρχίζω. Φινλανδία, δημόσιος τομέας, καρδιολογία, ευρώ : Ειδικευόμενος (6 χρόνια): 80-130 k Ειδικός: 150-250 k Διακοπές: 6 εβδομάδες Εκπαιδευτικές άδειες: 2 εβδομάδες (κατά μέσο όρο). Ανεργία ιατρών: 0%. Η φορολογία διαφέρει ανάλογα με τη περιοχή αλλά για αυτά τα επίπεδα εισοδήματος περίπου 35% φορος εισοδηματος και 7% ασφαλιστικές εισφορές. Επιπλέον κρυφά έξοδα (malpracrice, νομικα, υγεία, σχολεία και πανεπιστημια παιδιων κτλ) δεν υπάρχουν. Πρόβλεψη 10 ετών: περίπου τα ίδια αλλά με αύξηση της ανεργίας των ιατρών και μεγάλο ανταγωνισμό.
  6. Εσθονικά και Ρώσικα. Το πρόβλημα είναι ότι η Εσθονία είναι από κλιματολογικης και εν μέρει κοινωνικής απόψεως ήδη Βόρεια Ευρώπη, οπότε κάλλιστα κάποιος μπορεί να έρθει στη Φινλανδία, Σουηδία η Νορβηγία. Αντίθετα χώρες όπως η Τσεχία και η Σλοβενία είναι από πολλές απόψεις διαφορετικές (βέβαια, για να πούμε και το στραβού το δίκιο, αν κάποιος θέλει να γίνει χειρουργός είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σαπίσει στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια της ειδικότητας ανεξάρτητα από τη χώρα και θα έχει λίγο χρόνο/ενέργεια για αλλά. Άρα το θέμα είναι που βγάζεις περισσότερα χειρουργεία και hands-on εμπειρία και αυτό είναι λίγο δύσκολο να το ξέρεις εκ των προτέρων, εμένα που έπεσε πολύ λαντζα και τετραγωνισμενα μυαλά στη Σουηδία και πολλές επεμβάσεις στη Φινλανδία, αλλά δε το ήξερα αυτό πριν... ).
  7. Οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης έχουν πολλά θετικά: ασφάλεια, υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, ωραίες πόλεις και φυση, σχετικά πυκνοκατοικημενες αλλά με λογικό κόστος ζωής. Σε σχέση με τη Βόρεια Ευρώπη είναι σίγουρα πολύ πιο "ζωντανές". Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι γλώσσες είναι σχετικά δύσκολες και τα νοσοκομεία τουλάχιστον στις περιφερειακές πόλεις μπορεί να είναι σε κακή κατάσταση και underresourced + χαμηλοί μισθοί. Εδώ βέβαια πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, ας πούμε στη Πράγα πολλά νοσοκομεία είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και οι μισθοί ως ειδικός αρκετά καλοί. Σε ορίζοντα μιας γενιάς η Κεντρική Ευρώπη είναι λογική επιλογή, αλλά εγώ θα πρότεινα ως πρώτη επιλογή τη Τσεχία ή τη Σλοβενία.
  8. Μια συνηθισμένη μέρα στη δουλειά σε κεντρικό νοσοκομείο (200 000 πληθυσμός ευθύνης με ακτίνα λίγο πάνω από 100 χλμ). Ωράριο 7.30-15.15. Διάλειμμα για φαγητό 30 λεπτά, αλλά επειδή συνήθως είσαι Βέγγος 15 λεπτά φτάνουν. Αν έχεις εφημερία το κανονικό ωράριο τελειώνει στις 15.00, και συνήθως τα 15 λεπτά τα αναπληρώνει σε κάποια άλλη μέρα της βδομάδας (7.30-15.30). Ευτυχώς υπάρχει σχετική ελαστικότητα στα ωράρια οπότε σαν Έλλην είμαι στη δουλειά συνήθως μετα τις 7.45. Το φαγητό μέτριο, αλλά σχετικά φθηνό 4.5-5.8 ευρώ στο νοσοκομείο. Συνήθως τα πρωινά 7.45-8.30 έχει παρουσιάσεις, διαλέξεις, rtg meeting κοκ. ΠΑΝΤΑ ΚΑΦΕ. Ο Φινλανδός δεν περνάει μπρος χωρίς καφέ το πρωί. Το τι συμβαίνει μετά εξαρτάται λίγο από το που δουλεύεις. Στις παθολογικες όμως θα έχεις συνήθως 8-12 ασθενείς. Βλέπεις τα χαρτιά με τον ειδικό και κάνεις επίσκεψη μόνος. Οι νοσηλευτριες φροντίζουν τα εργαστηριακα και τους ουροκαθετηρες. Οι γιατροί συνήθως τα αέρια αίματος και οσφυονωτιαιες παρακεντησεις. Συνήθως οι υπόλοιπες παρακεντησεις γίνονται υπό υπερηχολογικη καθοδήγηση από ακτινολογους αλλά αυτό διαφέρει λίγο από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Συνήθως υπάρχουν ειδικές νοσηλευτριες (διαβήτης, καρδιακής ανεπάρκειας, βηματοδότες, πληγών κοκ). Στα επείγοντα τώρα, θα έχεις συνήθως και την ευθύνη των παθολογικων κλινικών (με εξαίρεση τα πανεπιστήμιακα, δεν υπάρχουν εσωτερικές εφημερίες). Ευτυχώς ο επιμελητής που έχεις backup φροντίζει συνήθως μέχρι το βραδάκι τα περισσότερα προβλήματα. Τις εντατικές τις φροντίζουν οι αναισθησιολόγοι που συνήθως μπορούν να σε βοηθήσουν στα όντως σοβαρά επείγοντα καθώς είναι inhouse. Σπάνια συμβαίνει, αλλά αν ο αναισθησιολόγος είναι δύσκολος, μπορεί να έχεις πρόβλημα. Στο νοσοκομείο που είμαι τώρα βλέπεις περίπου 15-30 ασθενείς σε κάθε εφημερία, αλλά συνήθως το πρόβλημα είναι η πολύπλοκοτητα των περιστατικών (δηλαδή οι ασθενείς είναι συνηθως διαλεγμένοι). Η πρόσβαση σε ακτινολογικες εξετάσεις είναι καλή, καθώς ο κυρ ακτινολόγος είναι επίσης inhouse. Αυτό που θα σε πεθάνει όμως είναι το τηλέφωνο (40-80 συνομιλίες ανά εφημερία), θα σε βαράνε από παντού, ασθενοφόρα, παθολογικές κλινικές, χειρουργοί που θέλουν παθολογική γνωμάτευση, κέντρα υγείας, συνομιλίες με συγγενείς κοκ.
  9. 27 βαθμούς θα δούμε αυτή τη βδομάδα. Καύσωνας. Κόλαση. Ευτυχώς που δεν έχω επείγοντα γιατί θα γεμίσει με αφυδατωμενους.
  10. Έχουν και οι άλλοι λαοί χιούμορ. Εξάλλου ούτε ο Λουκυ Λουκ, ούτε ο Αστέριξ είναι ελληνικά δημιουργηματα. Ωραία είναι η Ελλάδα της νοσταλγίας και των εμπειριών που έχεις στη μνήμη σου, αλλά αν μπεις τώρα στη πρώτη σελίδα της Καθημερινής, πρώτο θέμα είναι πως 100 μπαχαλακηδες τα σπάνε στην Ερμού με σφυριά και ρόπαλα, δεύτερο θέμα είναι η εξέγερση των Αφρικανών στη Λέσβο, τρίτο θέμα είναι η εισβολή "αντιεξουσιαστων" στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας που προκάλεσε τον τραυματισμό μιας υπάλληλου, τέταρτο η έλλειψη ακτοπλοϊκής σύνδεσης των Κυθήρων και πέμπτο οι διακοπές υδροδοσιας της ΕΥΔΑΠ. Αυτή τη στιγμή βλέπω ειδήσεις στη χώρα που ζω: πρώτο θέμα είναι οι κλινικές δοκιμές για το εμβόλιο διαβήτη τύπου Ι, δεύτερο οι νέες διευρυμενες δικαιοδοσιες/κανόνες εμπλοκής της συνοριοφυλακης, τρίτο η μείωση των αναρρωτικων αδειών του νοσηλευτικου και παρανοσηλευτικου προσωπικού, τέταρτο οι νέες επενδύσεις σε κινηματογραφους και πέμπτο ο λόγος που οι ποσταποκαλυπτικες ταινίες έχουν εμπορική επιτυχία. Η επιλογή μιας χώρας για ειδικότητα σημαίνει αυτόματα ότι υπάρχει και κάποιο ενδιαφέρον για την τοπική κουλτούρα, τρόπο ζωής και ιστορια. Αν τώρα ο άλλος πάει με τη νοοτροπία "ποιος αντέχει να ασχολείται με τη μεθυσμένη Ινγκριντ και τα πέδιλα του Λαρς στο σκοτάδι", μάλλον όντως δεν πρέπει να επιλέξει Σουηδία
  11. Ωραια συζήτηση. Θα το προσπαθούσα. Αλλά με Σουηδικά C1 έχεις σύντομα Νορβηγικά bokmål B1 και η Νορβηγία είναι απλά πιο λογική χώρα. Τρώα, εχεις μια ιδεαλιστική άποψη για τη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Ο ιδεαλισμός διαλύεται όταν έρθεις σε επαφή με την ελληνική γραφειοκρατία: θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια τραβιόμουν με τις γελοίες ελληνικές αρχές για ένα πιστοποιητικό, τελικά πήγα στην πρεσβεία της χώρας που ζω στην Αθήνα και έκανα δουλειά σε πέντε λεπτά. Στη πραγματική ζωή του ανθρώπου ιατρού, το καφεδάκι, η θάλασσα, το κουτσομπολιό, ο τάφος και η διασκέδαση είναι το 1%. Το 99% είναι μια αξιοπρεπή εργασία (ξέρεις, σε ενα μέρος που τα φτωχαδάκια δεν χρειάζεται να παρακαλανε για τα φάρμακα), μια κοινωνία με βασικές αξιες (σεβασμός, εμπιστοσύνη, αλήθεια, διαφάνεια κοκ), παιδεία (δες τα ξεχαρβαλωμένα ελληνικά πανεπιστήμια), υγεία (αν έχεις εγκεφαλικό θα ήθελες μάλλον να σου κάνουν μηχανική θρομβεκτομη αντί να σου δώσουν ασπιρίνες). Όλα αυτά και πολλά άλλα σου δινονται στη Βόρεια Ευρώπη. Για τη διασκέδαση τώρα, έχει υπερπροβληθει και στρεβλωθεί στην Ελλάδα. Στα φοιτητικά χρόνια η διασκέδαση περιστρέφεται σε στενούς κύκλους ή σε αστειότητες τύπου μπουζούκια με τη ΔΑΠ, αγωνιστικό κάμπινγκ με τα ΕΑΑΚ. Σε αυτό το σημείο οι Βορειοευρωπαιοι είναι έτη φωτός μπροστά στη φοιτητική ζωή και τις ευκαιρίες που δίνονται. Τα μπουζούκια συνεχίζονται με μπαλοθιές στην Ελλάδα και στη μεταφοιτητική ζωή με ένα repetitive τρόπο που στο τέλος αφαιρεί το όλο νόημα του όρου διασκέδαση. Και εδώ αν γουστάρεις μπορείς να τραβιέσαι στα εκατοντάδες φεστιβάλ και μπαράκια που έχουν μέχρι να κάψεις το ήπαρ σου. Η ελληνική διασκέδαση δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο στοιχείο που να την κάνει ανώτερη από την π.χ. Ισλανδική νυχτερινή ζωή.
  12. Εγώ θα πήγαινα ένα βήμα παραπέρα και θα καθάριζα ακόμα και τουαλέτες. Αλλά για κάποιον που αρχίζει από το μηδέν στη Βόρεια Ευρώπη (βάζω μέσα και Γερμανία), η Σουηδία είναι αυτή τη στιγμή η πιο αμφιλεγόμενη επιλογή. Ιδιαίτερα αν βλέπεις προς το μέλλον, καθώς συνήθως η μετακόμιση είναι μόνιμη, η σουηδική αγορά κατοικίας είναι σε οδυνηρή κατάσταση στις μεγάλες πόλεις και τα δάνεια για παρανοϊκές τιμές πέφτουν βροχή.
  13. Και μια απλή δωρεάν συμβουλή: εφόσον αρχίζεις από το scratch που λέμε και εμείς οι αγγλομαθείς, γιατί δεν βλέπεις προς Νορβηγία μεριά; Είναι από όλες τις απόψεις πιο λογική χώρα (βλ. ένταξη μεταναστών), παραπλήσια γλώσσα με τη σουηδική στο ίδιο επίπεδο δυσκολίας, καλύτεροι μισθοί, πιο σταθερή οικονομία που δεν έχει ανάγκη από "γυφτιές"/εκμετάλλευση όπως αυτές που εγράφησαν παραπάνω, λιγότεροι Έλληνες και άρα λιγότερα στερεότυπα. Το μοναδικό αρνητικό είναι ότι είναι μια ακριβή χώρα μέχρι να βρεις δουλειά. Να με θυμηθείς, αν τα καταφέρεις εκεί, όταν βγάλεις το πρώτο σου εκατομμύριο
  14. Λογική ερώτηση: Μεγαλο νοσοκομείο: μεγαλύτερος ανταγωνισμός, λιγότερο hands-on, μικρότερος μισθός, δύσκολο να βρεις διαμέρισμα της προκοπής. Μικρό νοσοκομείο: το αντίθετο. Η προϋπηρεσία είναι ενα θέμα, μην ξεχνάς όμως ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν στη Σουηδία άπειροι προσφυγοιατροι με δεκάδες χρονια κλινικής εμπειρίας. Αυτά που μετράνε πολύ περισσότερο είναι η γλώσσα, οι κοινωνικές δεξιότητες και πόσο ανάγκη σε έχει η κλινική τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Είπαμε, το σύστημα λειτουργεί με κανόνες ελεύθερης αγοράς.
  15. Βάρβαρες όχι, μη συγκρίνεις με την Ελλάδα. ΒαρβαΤες όμως σίγουρα, αν σε χώσουν πρώτο Midsommar framjour με τρία τηλέφωνα να δουλεύουν στο φουλ. Δεν ξέρω τι κάνει το άτομο από Ρουμανία, αλλά ο γενικός κανόνας είναι ότι το Σουηδικό σύστημα εισάγει διαφορες βαθμίδες που εν τέλει απλά σε καθυστερούν στο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Αυτό κάνουν και με τους δικούς τους απόφοιτους με το χρόνο αναμονής για ΑΤ και τις λίγες θέσεις ΑΤ (που κατά την αποψη μου είναι μια παπαρια και μισή), απλώς φροντίζουν να βγάζεις λάντζα μερικά χρόνια σε χαμηλή βαθμίδα και με ανάλογο μισθό. Μην αποπροσανατολίζεσαι όμως, σε σχέση με την Ελλάδα είναι παράδεισος.
  16. Έχουν περάσει 2 χρονια από τότε που δούλεψα στη Σουηδία οπότε μαλλον το έχουν καβαλήσει ακόμα και στο Norrbotten. Γενικά η Σουηδία έχει απίστευτα καλό image στον κόσμο και ιδιαίτερα οι Έλληνες έχουν αρκετά θετική προδιάθεση πριν δουν τη πραγματικότητα: θα σε χώσουν στις πιο βαρβατες εφημερίες, θα σου χώσουν όσο πιο πολλή χαρτοκρατια γίνεται, θα βρεθείς σε επείγοντα που καταρρέουν λόγω παράλογου resursering, θα τα βρεις μπαστούνια στην αγορά κατοικίας κοκ. Πάντως το πιο εκνευριστικό είναι η σχετική έλλειψη εργασιακής ηθικής (δηλ. εσύ θα μαμιεσαι στη δουλειά και θα αναρωτιέσαι πως οι αλλοι τα καταφέρνουν υπέροχα με τις διαφορές άδειες κοκ) και η άνιση κατανομή ευθυνών/φόρτου εργασίας. *Αυτό με ÖL με μισθό ST δεν το είχα ξανακούσει. Ευτυχώς εδώ που δουλεύω τώρα για λόγους εργασιακής δικαιοσύνης έχει αποφασιστεί οι ειδικευομενοι να έχουν το 90% του μισθού των ειδικών
  17. Σε σύγκριση με την Ελλάδα σίγουρα αξίζει (όπως και αξίζουν σχεδόν όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες). Τώρα το τι έχει στο νου του ο μέσος Έλλην για τη Σουηδία, απέχει έτη φωτός από τη πραγματικότητα. Στη Σουηδία υπάρχει πλέον ξεκάθαρη υπερπροσφορά ιατρών σε μια ξεκάθαρα καπιταλιστικη αγορά εργασίας με κοινωνικό προσωπείο. Απλώς το πρόβλημα τους είναι η γεωγραφικα (και ανα ειδικοτητα) σχετικά άνιση κατανομή των ιατρών. Επίσης, το Norrbotten είναι μια πολύ καλή αρχή σε σχέση με τις ζούγκλες του Skåne και της Στοκχόλμης.
  18. Τι έμαθες από επεμβατικα σε μια κλινική όπου ο διευθυντής είναι φασιστοειδες;
  19. Άμα σου μείνει κάνας ασθενής στα χέρια;;; 6 χρόνια θεωρητικής ιατρικής έχεις κάνει και εν τέλει αποκτάς Γερμανική άδεια εξάσκησης ιατρικού επαγγέλματος. Προφανώς, για να σου δώσει ο άλλος 5-8 χιλιάρικα τον μήνα, θέλει να βγάζεις κλινική δουλειά και να περνεις αποφάσεις. Η εκπαίδευση είναι hands-on, ότι πιάσεις και όσο αντέξεις μετά τις 24 ώρες εφημερίες. Η θεωρητική παθητικη εκπαίδευση ειναι ενα μικρό παράκατιανο μέρος του ωραρίου εργασίας. Και ναι, θα σου μείνουν ασθενείς στο χέρι. Οι άνθρωποι κάποτε πεθαίνουν. Αν δεν σου αρέσουν τα παραπάνω, υπάρχουν εναλλακτικοί δρόμοι : Research fellow, MSc, PhD και άλλα τέτοια ωραία.
  20. - Τη γλώσσα δεν θα τη μάθεις ποτέ. Ίσως τη μάθουν τα παιδιά σου. Για να έχεις όμως ένα αξιοπρεπές επίπεδο και να δουλέψεις ως ιατρός χρειάζεται ένας χρόνος σκληρής εκμάθησης και πραγματικό ενδιαφέρον για τη γλώσσα. -Προσωπικά δεν είχα προϋπηρεσία. Υπάρχουν πολλοί τρόποι, email, EURES, αγγελίες, contacts κλπ. Εγώ τη πρώτη μου δουλειά τη βρήκα από αγγελια + email, τη δεύτερη τηλεφώνησα ο ιδιος, τη τρίτη από αγγελία + τηλεφωνική συνέντευξη + επί τόπου συνεντευξη και τη τελευταία σε πανεπιστημιακο (χρειάζεσαι την ευλογία του καθηγητή) από contacts+επί τόπου συνέντευξη. Συνήθως δεν πας κατευθείαν σε πανεπιστημιακο διότι οι θέσεις είναι λίγες (και ο ανταγωνισμός υπαρκτός-πολλες από τις θέσεις δεν τις ανακοινώνουν καν), ο μισθός κάπως χειρότερος και το κόστος ζωής συνήθως υψηλότερο. Για να πας εκεί ισως ειναι καλλίτερο πρώτα να δουλέψεις τη γλώσσα, το CV και να αποκτήσεις επαφές και εμπειρία (=εφημερίες, χειρουργεία, ίσως δημοσιεύσεις). -Αν ως ειδικευόμενος αποταμιευεις λιγότερο από 3000/μήνα τότε μάλλον έχεις θεμα με τα έξοδα και τον τρόπο ζωής. -Μια καλή συμβουλή είναι να μην κυνηγήσεις για αρχη πόλεις άνω τον 100 000 διότι θα τα βρεις πολύ σκούρα από όλες τις απόψεις. Επίσης χρειάζεται πολύ υπομονή. Ναι , θα είναι κρύο, σκοτάδι, σκληρές εφημερίες και δύσκολη γλώσσα. Αλλά εν τέλει αν αντέξεις το εκπαιδευτικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόσημο θα είναι θετικό. Πάντοτε εξάλλου μετά τον μακρύ χειμώνα έρχονται και οι άλλες πανέμορφες εποχές ?
  21. Θέσε συγκεκριμένες ερωτήσεις να σου πούμε
  22. Μόνο στα τροχαία τους βάζουμε γυαλιά οι ελληναραδες αν και το προσπαθούν με εκείνα τα άθλια mopedbilar. Το άλλο κουλ είναι η αυτοκαταστροφικη συμπεριφορά, ναι μεν τα ψυχιατρικά προβλήματα δεν είναι ταμπού αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θεραπευονται/βοηθούνται τόσο αποτελεσματικα αν και βαφτιζονται με ενα καρο συνήθως αμφισβητησιμες διαγνώσεις. Είναι να χτυπιέσαι όταν σου έρχεται ταυτόχρονα μεγάλο τραύμα και ταυτόχρονα själskadande beteende για 50 ράμματα σε βαθος 20 χιλιοστά υποδόριου και nålfobi (βελονοφοβια) που ουρλιάζει από τη μικρή βελόνα λιδοκαινης. Αν δε έχει και τη τιμή να έχει τις Σουηδικές διαγνώσεις ADHD, fibromyalgi, elallergi κοκ τότε χτύπησες λαχείο, 60 λεπτά θα σου φύγουν. Το άλλο σημαντικό γκρουπακι είναι τα διάφορα misshandel...ενώ στα παθολογικά είναι τα κλασσικά intoxikationer. Eδω θέλει προσοχή. Τα ποιο κουλά και επικίνδυνα κατάγματα τα έχω δει σε τύπους με άγνωστο μηχανισμό τραύματος υπό την επήρεια αλκοόλ και με σχεδόν μηδενικό πόνο και δύσκολο status.
  23. Για να σε ενδιαφέρει η γενική χειρουργική, μάλλον θα σου αρέσει και το τραύμα. Τα μεγάλα αστικά κέντρα στέκονται καλά στο ανταγωνισμό. Η Στοκχόλμη για παράδειγμα: "189 people have been injured in shootings in the Swedish capital over the past five years, double the number in Copenhagen, Oslo and Helsinki put together. Rising gang-related crime has been blamed for the violence." http://www.thelocal.se/20151102/stockholm-worst-nordic-city-for-gun-crime Επίσης το Skåne με 24 φόνους το 2016 φαίνεται επίσης να στέκεται καλά. Υπάρχει βέβαια δρόμος μέχρι να φτάσει στα επίπεδα των ΗΠΑ, αλλά το προσπαθούν.
  24. Εξαρτάται από την ειδικότητα, αλλά γενικός κανόνας είναι ότι ένας βαρβατος ειδικός βρίσκει πολύ ευκολότερα από κάποιον που ψάχνει ειδικότητα.
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.