Jump to content

Προκόβουν οι Έλληνες στο Εξωτερικό;


Fidelio

Recommended Posts

Cadaver τα γιαννενάκια δεν τα αλλάζω με τίποτα. Φυσικά και είναι χοντρό να το καταπιεί κάποιος ότι ο άλλος είναι ευχαριστημένος με τις επιλογές του όποιες κι αν είναι αυτές, σε όποιο πεδίο, σε όποιο σημείο της γης. Πρέπει να είναι μίζερος και δυστυχισμένος, να έχει ένα κουσούρι, γιατί αλλιώς πώς θα νιώσουμε εμείς καλύτερα. Αν έχει καλύτερη δουλειά, έλα μωρέ δεν έχει προσωπική ζωή. Αν έχει προσωπική ζωή, έλα μωρέ δεν έχει λεφτά. Αν έχει δουλειά, λεφτά, προσωπική ζωή, και είναι ευτυχισμένος είναι ψώνιο. :P Αν δεν έχει τίποτα από όλα αυτά και είναι ευτυχισμένος είναι στον κόσμο του. Κάτι θα μας φταίει.

Η ζωή προχωράει με επιλογές. Και την ζωή την φτιάχνει ο καθένας μας. Την προσωπική, την επαγγελματική. Εγώ δεν δέχομαι τις θυσίες, μπούρδες. Και όσοι κλαίγονται για την κακούργα κοινωνία άλλοθι για να χαιδεύουν τα αυτιά τους. If you don't like something change it, if you can't change it, change your attitude, in any way don't complaint. Και όποιος βαυκαλίζεται ότι σε ένα νοσοκομείο που φοράει τα λευκά γάντια και ρυθμίζει την κυκλοφορία αν το περιστατικό θα πάει στο νομαρχιακό ή στο πανεπιστημιακό εκπαιδεύεται, εντάξει είναι η ευτυχία της άγνοιας. Μπράβο και πάλι μπράβο. Αν όμως αρρωστήσει κάποιος δικός μου, ούτε στηθοσκόπιο δεν θέλω να ακουμπήσει πάνω του.

Ανδρέα ειλικρινά, η άγνοιά σου για τις παθολογικές ειδικότητες είναι προφανής. Δεν πειράζει, κι εμένα αν μου πουν άνοιξέ τον και εγχείρησέ τον δεν ξέρω. Γι αυτό η ιατρική έχει 70 διαφορετικές ειδικότητες, γιατί δεν μπορούμε να τα ξέρουμε όλα. Όταν όμως ο ασθενής έχει πίεση 200/120, με σάχκαρα 600, νεφρική, καρδιακή ανεπάρκεια, πυρετό, λευκοκυττάρωση, κάνει υποξαιμία, είναι οξειδωτικός, και αρχίζει να έχει συμπτώματα εγκεφαλικού, κάνε την χάρη στον ασθενή σου και κάλεσε ένα παθολόγο (κατά προτίμηση μόλις αρχίσει να έχει την νεφρική ανεπάρκεια). Γιατί μετά τον παίρνουμε και μας βγαίνει η πίστη να τον ξανακάνουμε άνθρωπο. Και η εκπαίδευση σε αυτό το θέμα παίζει τεράστιο ρόλο γιατί 1. πρέπει να έχεις δει χιλιάδες τέτοια περιστατικά για να ξέρεις από πού να αρχίσεις και όχι πανικόβλητος να παίζεις με την ζωή του άλλου 2. πρέπει να ξέρεις ποιά είναι τα τελευταία guidelines για την θεραπεία των 18 comorbidities του ασθενούς 3. πρέπει να έχεις επιδέξια χέρια για να του βάλεις κεντρικές γραμμές και να τον διασωληνώσεις σε λεπτά. Και όχι αυτό δεν είναι το 10% της παθολογίας. Αυτό είναι το 90% της παθολογίας. Μας στέλνουν ασθενείς όλες οι κλινικές του νοσοκομείου, όχι γιατί όπως με το μικρό τους μυαλό "ξεφορτώνονται" τον ασθενή, αλλά γιατί δεν ξέρουν τί να τον κάνουν, από πού να αρχίσουν, πώς να τον θεραπεύσουν. Και καλώς. Δεν περιμένω να είναι παθολόγοι, περιμένω όμως να έχουν την ευφυία να ξέρουν τί περίπου είναι η παθολογία. Δεν είναι φλεβοκαθετήρες ή ότι άλλη λάντζα στα νοσοκομεία, και η μικτή μεταβολική οξέωση να φαίνεται σαν κινέζικο ιδεόγραμμα. Και ξαναλέω κι εμένα αν μου πεις κάνε μια σκωληκοειδίτιδα θα σου πω "πλλλλάκα με κάνεις"

Κάτι αναφέρθηκε για την έρευνα. Η ιατρική έρχεται σε πολλές γεύσεις, γι'αυτό και μένα προσωπικά μου ταιριάζει γιατί βαριέμαι πολύ γρήγορα

1. Ιατρική είναι να πίνεις ρακές και να γράφεις πραζόλες στο ΚΥ και ακόμα και ιογενή γαστρεντερίτιδα να την στέλνεις στο νοσοκομείο (τόπος: Ελλάδα, πρόβλημα: ανύπαρκτη πρωτοβάθμια περίθαλψη από υποεκπαιδευμένους ΓΙ και παθολόγους)

2. Ιατρική είναι να πηγαίνεις στο νοσοκομείο 9-5 να γράφεις 2 γενικές, μια αξονική και να βάζεις 2 βίδες, λέγοντας και κανά πρόστυχο αστείο με τις εργαλειοδότριες και να ασκείς την ίδια πρακτική που σου έμαθε ο κάθε επιμελητής 10 χρόνια πριν

3. Ιατρική είναι να βλέπεις ένα περιστατικό και το μυαλό να γεννάει χίλιες δυο ιδέες για το πώς να βοηθήσεις, να πηγαίνεις πίσω να διαβάζεις, να βρίσκεις καινούργιους τρόπους, να είσαι up to date και με περισπούδαστο ύφος να λες στα ψάρια τους ειδικευόμενους σύμφωνα με το τελευταίο άρθρο μπλα μπλα μπλα

4. Ιατρική είναι να γράφεις και το άρθρο

Και εκεί έρχονται πάλι οι επιλογές. Ακούω συχνά "κλινικούς" που με ύφος υποτιμούν του bioresearchers (καλή ώρα ο Cadaver) ενώ στην ουσία πάντα ακολουθούν τα guidelines και όσα τους λέει η δουλειά όλων αυτών των λειτουργών της ιατρικής. Έτυχε να συναντήσω τέτοιους ανθρώπους και όταν κάποιος σου λέει, πρόσεξε τί θα γράψεις γιατί αυτό που εσύ γράφεις από το κέντρο και στο περιοδικό το οποίο το δημοσιεύεις έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ impact factor και θα το ακολουθήσουν μέχρι την τελευταία επαρχία Αμπντούλ στο Αφγανιστάν, καταλαβαίνεις ότι η έρευνα δεν είναι αστείο, scutwork ή γαλόνι στο βιογραφικό σου. Και δεν αισθάνεσαι ότι επειδή σου αρέσει, έχεις κάποιο κουσούρι. Οπότε εμένα δεν με υποτιμάς λέγοντάς μου "ααα ναι και έκανες έρευνα άρα ήσουν υποδεέστερος, ή ααα κάνεις παθολογία οπότε είσαι κατώτερος". BS. Αν εσένα αυτά σε κάνουν να νιώθεις καλύτερα, ορίστε και έρευνα έκανα και παθολόγος είμαι, και στα Γιάννενα τελείωσα, και στις ΗΠΑ είμαι. Γιατί όλα αυτά είναι κουσούρια βέβαια από την στιγμή που τα ήθελα δεν το καταλαβαίνω αλλά αν είναι, ουδείς τέλειος.

Αν έχω ένα κουσούρι επιβεβαιωμένο, με πειράζει η έλλειψη κοινής λογικής και η λογική της αγέλης. Επειδή το λένε όλοι, να το πούμε κι εμείς. Όχι, κάτσε, σκέψου, μάσησέ το, ρώτα, σήκωσε το κεφάλι σου και δες. Και αυτές οι γενικούρες εξωτερικό=δυστυχία, εσωτερικό=καλοπέραση είναι αστείες. Έχω ακούσει εγώ κλάψα από ειδικευόμενους στην Ελλάδα άπειρες φορές και "κάτσε εκεί μην γυρίσεις". Έχω ακούσει από χειρουργούς 5ο έτος να λένε, ζωντανό άγκιστρο είμαι στο χειρουργείο, θα μπω στην "ομάδα" του τάδε μεγαλοχειρουργού για να μου δώσει κάτι, και του βγάζουν εφημερίες για 60-70 ευρώ στα ιδιωτικά ως "ειδικοί-συνεργάτες"-συνεχίζοντας να είναι οι ειδικευόμενοί του. Ειδικευόμενοι που τους ζουν οι γονείς τους. Που δεν έχουν λεφτά να κάνουν οικογένεια. Με ένα μισθό σου λένε; Ειδικευόμενοι παθολογίας που σου λένε με έχουν θάψει στα επείγοντα 3 χρόνια, δεν έχω ανέβει ποτέ στην κλινική. Πνευμονολόγοι που δεν κάνουν μονάδα, παιδίατροι που δεν έχουν κρεβάτια και δεν νοσηλεύουν περιστατικά.

Και ξαφνικά σε ένα θέμα για το εξωτερικό, όλα αυτά ξεχνιούνται-σφουγγάρι που είπε και ο Σαμαράς και όλα γίνονται ροζ, οι ειδικευόμενοι έχουν γαμάτη ζωή, τα σπάνε στα μπουζούκια και είναι μάγκες γιατί τα μαθαίνουν από το Gray's anatomy και το Nip/tuck. Και σε αυτό, αν το πεις είσαι...ψώνιο. Όχι ρε φίλε δεν είμαι ψώνιο, έχω νιονιό και το χρησιμοποιώ και φιλτράρω ό,τι μου λες.

Επιπλέον, σχετικά με το ψώνιο, όταν είσαι σε ειδικότητα αιχμής, και χάνεις ασθενείς, πεθαίνουν μέσα στα χέρια σου, όταν δεν μπορείς να κάνεις τίποτε άλλο, και μαστιγώνεις το μυαλό σου, καις φλάντζα γιατί το οξυγόνο πέφτει, η πίεση πέφτει, ο ασθενής αιμορραγεί και έχει επιθανάτιους σπασμούς και σκέφτεσαι "όχι γαμώ την πουτάνα μου, γαμώ το σπίτι μου μην φεύγεις" και δεν έχεις άλλα όπλα, και έρχεται ο επιμελητής σου και σου λέει, πρέπει να το αφήσεις...και λες μια ακόμα μονάδα αίμα, μια ακόμα επινεφρίνη, είσαι το τελευταίο σκατό στη γη και όχι ο γιάτραρος που οι νοσηλεύτριες του γλύφουν τα @@. Και εγώ το έχω νιώσει ουκ ολίγες φορές τους τελευταίους μήνες στο σούπερ ντούπερ πανεπιστημιακό πρόγραμμα ειδικότητας που είμαι.

ΥΓ Για τον αλέφαντο δεν λέω γιατί ξέρω ότι θέλει να έχει low profile και είναι πάρα πολύ σοβαρός και δεν μπορώ να έχω την γνωστή μου αναίδεια, αλλά είμαστε τυχεροί που υπάρχουν τέτοιοι χειρουργοί. Εντάξει είναι και ωραίος, κακό είναι; :)

Πω πω πόνημα...όποιος το διαβάσει έχει κέρασμα από μένα :P

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

  • Απαντήσεις 309
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Γι αυτό η ιατρική έχει 70 διαφορετικές ειδικότητες, γιατί δεν μπορούμε να τα ξέρουμε όλα. Όταν όμως ο ασθενής έχει πίεση 200/120, με σάχκαρα 600, νεφρική, καρδιακή ανεπάρκεια, πυρετό, λευκοκυττάρωση, κάνει υποξαιμία, είναι οξειδωτικός, και αρχίζει να έχει συμπτώματα εγκεφαλικού, κάνε την χάρη στον ασθενή σου και κάλεσε ένα παθολόγο (κατά προτίμηση μόλις αρχίσει να έχει την νεφρική ανεπάρκεια). Γιατί μετά τον παίρνουμε και μας βγαίνει η πίστη να τον ξανακάνουμε άνθρωπο. Και η εκπαίδευση σε αυτό το θέμα παίζει τεράστιο ρόλο γιατί 1. πρέπει να έχεις δει χιλιάδες τέτοια περιστατικά για να ξέρεις από πού να αρχίσεις και όχι πανικόβλητος να παίζεις με την ζωή του άλλου 2. πρέπει να ξέρεις ποιά είναι τα τελευταία guidelines για την θεραπεία των 18 comorbidities του ασθενούς 3. πρέπει να έχεις επιδέξια χέρια για να του βάλεις κεντρικές γραμμές και να τον διασωληνώσεις σε λεπτά.

Κοιτα αν νομίζεις πως η μεγάλη πλειοψηφία των παθολογικών ασθενών είναι επιπέδου house etc, έχωντας κάνει 6μηνο παθολογίας σε πολύ Junior επίπεδο, επέτρεψέ μου να διαφωνήσω.

Το σενάριο που περιγράφεις παραπάνω ειναι critical care. Στη ζωή του μέσου παθολόγου τα πράγματα είναι πιο απλά. Και μιλάω για τον ΑΠΛΟ ΜΕΣΟ ΠΑΘΟΛΟΓΟ.

Είναι όπως στον μέσο Ορθοπαιδικό. Ο απλός, μέσος Ορθοπαιδικός δε θα κάνει επεμβάσεις διάσωσης μέλους για καρκίνο.

Το 1 και το 2 το έχουν άνετα οι Ελληνες ειδικευόμενοι σε μεγάλο παθολογικό νοσοκομείο. Επίσης κεντρικές γραμμές μαθαίνουν σε όλα τα Ελληνικά νοσοκομεία. Το πρόβλημα το έχουν στις χειρουργικές ειδικότητες που δε σε αφήνουν να χειρουργήσεις.

Και κάτι άλλο, ασθενείς σαν αυτούς που περιγράφεις υπάρχουν καθημερινά στην Ελλάδα και σώνονται και πάνε μια χαρά.

Προσωπικά, και όσοι με ξέρουν με έχουν ακούσει να το λέω, αν (χτύπα ξύλο) πάθαινα κάτι ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ να με θεραπεύσουν στην Ελλάδα, πάρα Αγγλία -Αμερική που κάποιος μαλάκας consultant θα αποφάσιζε ότι μάλλον δε θα τη βγάλω, δε θα ήταν cost effective να χαραμίσουν φάρμκα για μένα και απλά θα υπέγραφε μια DNAR.

Ξαναλέω καλά στο εξωτερικό αλλά τουλάχιστον ας μη δουλευόμαστε και μεταξύ μας. Τα house, er, greys etc είναι ΣΕΙΡΕΣ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

@alefas: ur welcome

@pas moi: emrose

@invitro: emrose

Το φόρουμ έχει χάσει την αίγλη του. Πάνε οι εποχές που 70 άτομα διάβαζαν ένα τοπικ. Τώρα με το που πάνε να ανάψουν τα αίματα εμφανίζονται 10 πυροσβέστες να επαναφέρουν την βαρεμάρα.

@ φίλους της "όχι γαμώ την πουτάνα μου, γαμώ το σπίτι μου μην φεύγεις"

Μήπως ένα ραντεβού με ψυχίατρο για χριστουγεννιάτικο δώρο? Λέω τώρα εγω..

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Βρε χρυσό μου παιδί, δεν μπαίνει ο ασθενής στο νοσοκομείο σε μια απλή μέση παθολογική κλινική για πλάκα (αν υπάρχει επεισόδιο του house που να ασχολείται με διαβήτη και υπέρταση να μου το πεις). Είναι πολύ πιο άρρωστος από όσο εσύ φαντάζεσαι. Μπορεί επειδή οι δικές σας ειδικότητες είναι κυρίως νοσοκομειακές, να μην έχετε δυνατότητα να δείτε την τεράστια διαφορά που έχει μια ελεγχόμενη και μια μη ελεγχόμενη ασθένεια που χρήζει νοσηλείας. Και φυσικά και σώνονται. Και φυσικά και σε μεγάλο παθολογικό νοσοκομείο τα μαθαίνεις όλα αυτά, αλλά πόσα είναι αυτά στην Θράκη...στην Ήπειρο...στην νησιωτική ελλάδα, στην Δυτική Μακεδονία, στην Στερεά Ελλάδα και αλλού...και πόσοι τα επιλέγουν για ειδικότητα όταν οι αναμονές είναι αποκαρδιωτικές;

Το πώς πρέπει να γίνεται το mgmt σε τελικού σταδίου ασθενείς είναι ολόκληρη επιστήμη. Είναι αστείες κουβέντες του αέρα και στερεότυπα αυτά που λες για cost-effectiveness και ότι ο consultant ή οποιοσδήποτε γιατρός αποφασίζει το DNR.

Ωχ ρε cadaver εντάξει είμαι και ψυχιατρική περίπτωση εκτός όλων των άλλων...και ο filpolis το έχει συστήσει εντάξει...από τα αγ@μητη, στο γεροντοκόρη, στα μάζα και μπλέμπα στις ΗΠΑ, στα ψυχιατρεία, ενώ εγώ από αισθητική και μόνο δεν χρησιμοποιώ χαρακτηρισμούς. Ευτυχώς που όλοι εσείς έχετε "νορμάλ" ζωές.

Τροποποιήθηκε από notbad
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Είναι αστείες κουβέντες του αέρα και στερεότυπα αυτά που λες για cost-effectiveness και ότι ο consultant ή οποιοσδήποτε γιατρός αποφασίζει το DNR.

Κοιτα, μετά από 4 χρόνια φουλ εργασίας στο εξωτερικό μπορώ να σου πώ ότι ούτε κουβέντες του αερα, ούτε στερεότυπα είναι. Ειδικά σε άτομα άνω των 60 -70 τα DNAR πάνε σύννεφο.

Η όλη κουβέντα δεν έχει πλέον νόημα. Για εμένα το βασικό είναι να ξέρει κάποιος γιατί είναι στο εξωτερικό και παραέξω να δείχνει την πραγματικότητα για τη δουλεια που κάνει.

Καλό βράδυ.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

...τίποτα, συνεχίστε...διασκεδάζω πιο πολύ κι από το Gray's Anatomy παρακολουθώντας σας...

(όχι όμως πιο πολύ από το Nip/Τuck, εδώ που τα λέμε...) emrockon

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

@ "όχι γαμώ την πουτάνα μου, γαμώ το σπίτι μου μην φεύγεις" :

ξεκόλλα, προσπαθώ να αγνοήσω τις δεκάδες λαβές που δίνεις για να σε κράξω. Είσαι weirdo, πρόβλημά σου.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Εξακολουθώ να το θεωρώ κακόγουστο και άκομψο να λες χαρακτηρισμούς, οπότε δεν ακολουθώ την τακτική σου. Για εμένα οι απόψεις σου είναι σεβαστές αλλά υπόκεινται σε κριτική. Φάσκεις κι αντιφάσκεις, στην αρχή έλεγες για το πόσο μάγκας είναι ο άνεργος αναμένων γιατρός, μετά πόσο εύκολο είναι να βρεις ειδικότητα στις ΗΠΑ με score 90 (!) και ότι σε διώχνουν από την χώρα (μια χώρα που σε χρυσοπληρώνει να μείνεις και λόγω οικογενειακής ζωής κανείς δεν μένει), μετά ότι ο αλέφαντος που στα επισήμανε είναι άχρηστος, υποτιμάς και βρίζεις όποιον σου λέει κάτι διαφορετικό χωρίς όμως να έχω καταλάβει τί τελικά πρεσβεύεις εσύ. Δεν με αγγίζουν οι χαρακτηρισμοί σου, στο είπα από το πρώτο post που άρχιζες να με "κράζεις".

Ειρωνικά και ίσως με το δίκιο σου θεωρείς γραφικό να ταυτίζεσαι τόσο πολύ όταν ο ασθενής πεθαίνει μέσα στα χέρια σου. Ίσως είμαι γραφική, αλλά από την εμπειρία στην εντατική, εμένα μου έμειναν η στιγμή που έβγαινα έξω και έλεγα στην κάθε οικογένεια για τον άνθρωπο που χάσαμε. Χαζορομαντισμοί, γραφικότητες...όπως θες πες το. Αλλά όχι δεν το ξεχνάω, και ναι πάλι όταν τύχει τέτοια κατάσταση, πάλι με τον ίδιο χαζορομαντικό ζήλο θα σκεφτώ την κάθε οικογένεια που απέξω περιμένει.

ΥΓ ακόμα περιμένω να μας πεις σε ποιό νοσοκομείο στην ελλάδα οι γυναικολόγοι τελειώνουν στα 31. Είναι μια χρήσιμη πληροφορία.

Τροποποιήθηκε από notbad
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

@ "όχι γαμώ την πουτάνα μου, γαμώ το σπίτι μου μην φεύγεις"

Διαφωνώ. Δεν χαρακτηρίζω κ δεν υποτιμώ κανέναν άλλο έκτος από εσένα. Δεν τα έχω με την χώρα ούτε με κανέναν από τους συναδέλφους που είναι ειδικοί ή ειδικευόμενοι εκεί κ δεν είπα κανέναν (εκτός από εσένα) άχρηστο. Όλα μου τα ποστ έχουν να κάνουν με σένα κ την δική σου απαράδεκτη αντιμετώπιση στους συναδέλφους σου. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να γίνω politically incorrect κ να στολίσω το κάθε κακομαθημένο που νομίζει ότι επειδή έκανε 6 μήνες ITU σαν intern έγινε ξαφνικά Cameron.

PS 1. Οι οικογένειες έχουν ένα γολγοθά να ανέβουν όταν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Το μόνο που δεν χρειάζονται είναι μια cheerleader να βγαίνει ενθουσιασμένη σαν να τελείωσε ένα παιχνίδι squash κ να τους λέει ότι παρόλο που σαν hero πηδούσε πάνω στο στήθος του πλήρη ημερών συγγενή τους δεν τα κατάφερε. Αμφιβάλλω αν το χωράει το μυαλό σου ότι ο θάνατος είναι φυσική κατάληξη του ανθρώπου κ όχι το "game over" στο παιχνίδι του intern.

PS 2. Το τελικό κομμάτι θα το κάνουν στα Γιάννενα, και οι 2.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Βγάζεις συνεχώς αυθαίρετα συμπεράσματα. Μόνο αυτό. Και φυσικά ούτε μπορώ ούτε με ενδιαφέρει να σε πείσω αν κάνω καλά την δουλειά μου διαδικτυακά. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί βαθμοί, επιστολές,κριτήρια και αξιολογήσεις τα τελευταία χρόνια ώστε τα σχόλια κάποιου άγνωστου σε ένα φόρουμ να μην τα θεωρώ τόσο αξιόπιστα. :)

ΥΓ Τα Γιάννενα είναι υπέροχα. Μια χαρά θα περάσουν.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Πόσο πολύ θέλω να γράψω αλλά κρατιέμαι.....όχι τίποτα άλλο αλλά κάποια μέλη θα με πουν εμπαθή!

Cadaverrespekt.gif

Τροποποιήθηκε από ηεβωδσ ακδσωβλδσβωλσΒΞΔΛ
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Για την παθολογία θα σου πω, όχι δεν χρειάζεται να τα ξέρεις απέξω. Έχεις το flowsheet με τα καθημερινά εργαστηριακά. Σε κάποια νοσοκομεία που όλα είναι ηλεκτρονικά, κουβαλάς τον υπολογιστή μαζί σου πάνω σε τροχούς και τα παρουσιάζεις από τον Η/Υ. Και η παρουσίαση γίνεται ως εξής

1. Overnight events: αν άλλαξε κάτι την νύχτα πχ ο ασθενής έκανε πυρετό

2. Subjective: τί σου είπε ο ασθενής σήμερα

3. Objective: pertinent ευρήματα στην φυσική εξέταση

4. Labs

5. Assessment: λίστα προβλημάτων

6. Plan: τί έκανες για να λύσεις τα προβλήματα

Notbad,thanks.

Μήπως θα μπορούσες να μας δείξεις συμπληρωμένο ένα ολοκληρωμένο ιστορικό απο κάποιον ασθενή;

Αν σου είναι εύκολο.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

αν εξαιρεσεις ## no greeklish please! ## - ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera sta agglika - fragolevantika grapste kalytera ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera sta agglika - agglika - us που οκ τα παιδια χειρουργουνε just fine,στις ευρωπαικες χωρες τι γινεται απο την αποψη της χειρουργικης εκπαιδευσης ???

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Δίαβασα τα τελευταία μηνύματα και μου θύμισαν συζητήσεις/διλήμματα που με απασχολούσαν πριν από λίγα χρόνια. Αποφάσισα να γραφτώ και να προσθέσω και την δική μου εμπειρία.

Είμαι 34 χρονών, τελείωσα residency/fellowship στην Αμερική και είμαι εδώ και δύο χρόνια επιμελητής παθολογικής ειδικότητας σε ένα εξαιρετικό νοσοκομείο για την ειδικότητα μου.

- Άξιζε τον κόπο η προσπάθεια ως εδώ; Ναι, οπωσδήποτε.

- Έκανα θυσίες; Πολλές.

- θα είχα κάνει θυσίες αν είχα μείνει στην Ελλάδα; Ναι, μάλλον τις ίδιες, αν όχι περισσότερες.

- Θα είχα ανάλογη πορεία στην Ελλάδα; Επιστημονικά, μάλλον όχι. Επαγγελματικά (αναμονές κτλ), σίγουρα όχι.

- Θα το ξαναέκανα αν ξεκινούσα απ'την αρχή; Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη.

- Κατάγομαι από πλούσια οικογένεια, με γιατρούς, διασυνδέσεις κτλ; Όχι, το αντίθετο.

- Έχω σκοπό να ξαναγυρίσω στην Ελλάδα; Ναι, μετά από κατάλληλη προετοιμασία. Θα ήθελα να έχω αυτονομία και τις ανάλογες υποδομές, ώστε να κάνω αυτό που ξερω καλύτερα.

- Θα συνιστούσα σε άλλους να κάνουν ειδικότητα στην Αμερική: Ναι, εφόσον 1)έχουν τις ικανότητες 2) οι οικογενειακές συνθήκες το επιτρέπουν, 3) έχουν σταθερή προσωπικότητα ώστε να αντέξουν τις δυσκολίες της μετανάστευσης. Για μερικούς μια τέτοια επιλογή είναι σωτήρια και για άλλους καταστροφική (δε νομίζω ότι υπάρχει μέση οδός σε αυτό το θέμα)

Δεν προσπαθώ να ωραιοποιήσω πράγματα και καταστάσεις. Είναι όμορφο όμως να έχεις διαγράψει μια πρώτη πορεία, να αισθάνεσαι σίγουρος για τις ικανότητές σου, και να μπορείς να συνεργάζεσαι καθημερινά με ανθρώπους που σε εκτιμούν και τους εκτιμάς.

Για τους φοιτητές μια τελεύταια συμβουλή: Δυνατότητα επιλογής υπάρχει μόνο αν έχει κανείς προετοιμαστεί πολύ πιο πριν. Όταν φτάσει ένα πρόβλημα (ειδικότητα, αναμονή ή ότιδήποτε άλλο) να τεθεί επίσημα, συνήθως είναι πολύ αργά, και καταλήγουμε να ακολουθούμε τη δυναμική των πραγμάτων, αντι να τη διαμορφώνουμε.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Δίαβασα τα τελευταία μηνύματα και μου θύμισαν συζητήσεις/διλήμματα που με απασχολούσαν πριν από λίγα χρόνια. Αποφάσισα να γραφτώ και να προσθέσω και την δική μου εμπειρία.

Είμαι 34 χρονών, τελείωσα residency/fellowship στην Αμερική και είμαι εδώ και δύο χρόνια επιμελητής παθολογικής ειδικότητας σε ένα εξαιρετικό νοσοκομείο για την ειδικότητα μου.

- Άξιζε τον κόπο η προσπάθεια ως εδώ; Ναι, οπωσδήποτε.

- Έκανα θυσίες; Πολλές.

- θα είχα κάνει θυσίες αν είχα μείνει στην Ελλάδα; Ναι, μάλλον τις ίδιες, αν όχι περισσότερες.

- Θα είχα ανάλογη πορεία στην Ελλάδα; Επιστημονικά, μάλλον όχι. Επαγγελματικά (αναμονές κτλ), σίγουρα όχι.

- Θα το ξαναέκανα αν ξεκινούσα απ'την αρχή; Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη.

- Κατάγομαι από πλούσια οικογένεια, με γιατρούς, διασυνδέσεις κτλ; Όχι, το αντίθετο.

- Έχω σκοπό να ξαναγυρίσω στην Ελλάδα; Ναι, μετά από κατάλληλη προετοιμασία. Θα ήθελα να έχω αυτονομία και τις ανάλογες υποδομές, ώστε να κάνω αυτό που ξερω καλύτερα.

- Θα συνιστούσα σε άλλους να κάνουν ειδικότητα στην Αμερική: Ναι, εφόσον 1)έχουν τις ικανότητες 2) οι οικογενειακές συνθήκες το επιτρέπουν, 3) έχουν σταθερή προσωπικότητα ώστε να αντέξουν τις δυσκολίες της μετανάστευσης. Για μερικούς μια τέτοια επιλογή είναι σωτήρια και για άλλους καταστροφική (δε νομίζω ότι υπάρχει μέση οδός σε αυτό το θέμα)

Δεν προσπαθώ να ωραιοποιήσω πράγματα και καταστάσεις. Είναι όμορφο όμως να έχεις διαγράψει μια πρώτη πορεία, να αισθάνεσαι σίγουρος για τις ικανότητές σου, και να μπορείς να συνεργάζεσαι καθημερινά με ανθρώπους που σε εκτιμούν και τους εκτιμάς.

Για τους φοιτητές μια τελεύταια συμβουλή: Δυνατότητα επιλογής υπάρχει μόνο αν έχει κανείς προετοιμαστεί πολύ πιο πριν. Όταν φτάσει ένα πρόβλημα (ειδικότητα, αναμονή ή ότιδήποτε άλλο) να τεθεί επίσημα, συνήθως είναι πολύ αργά, και καταλήγουμε να ακολουθούμε τη δυναμική των πραγμάτων, αντι να τη διαμορφώνουμε.

Respect ρε φίλε, τα εξηγάς ωραία.

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

@amm

Λοιπόν, είπα να μη γράψω αλλά δεν άντεξα...

Εν συντομία γιατί παραπατάω απ’τη νύστα. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με όλα όσα λες.

Ναι, αν φύγει κάποιος για το εξωτερικό δίνονται ίσως κάποιες ευκαιρίες παραπάνω για να κάνει «καριέρα» απ’το να μείνει πίσω, με τις ανάλογες θυσίες βεβαίως βεβαίως.

Προσωπικά πιστεύω το δίλημμα γεννάται στο θέμα της επιστροφής. Όπως λες: "Έχω σκοπό να ξαναγυρίσω στην Ελλάδα; Ναι, μετά από κατάλληλη προετοιμασία. Θα ήθελα να έχω αυτονομία και τις ανάλογες υποδομές, ώστε να κάνω αυτό που ξερω καλύτερα." Ειλικρινά πιστεύεις πως πραγματικά θα μπορούσες να σταθείς μόνος σου σε μία ζούγκλα όπως η Ελλάδα; Εμένα με σόκαρε όταν διαβασα το σχόλιο της Valentnina667 σε ένα άλλο topik: «Τι σημασία θα έχει να κάνεις μια ειδικότητα και μάλιστα στο εξωτερικό, που επιστρέφοντας στην Ελλάδα θα είναι ήδη τελειωμένη, ενώ εσύ θα είσαι ο 'ξένος' που θα φάει τη συνομωσία των εγχωρίων δικτυωμένων συναδέλφων σου; ” Όχι γιατί δεν πίστευα ότι έτσι είναι τα πράγματα, αλλά επειδή είναι ομολογούμενο δημόσια και με τέτοια ευθύτητα.

Η εμπειρία μου μετά από 13 χρόνια στα ξένα είναι η εξής: Πολλοί βγήκαν έξω, γίνανε μεγάλοι και τρανοί στο χώρο τους. Αποφάσισαν όμως να επιστρέψουν και συνάντησαν καρχαρίες και καρχαρίες. Και αν δεν είχαν τις κατάλληλες διασυνδέσεις και δεν έπεφταν λίγο χαμηλά θα γύριζαν πίσω με το ίδιο εισιτήριο. Και αναρωτιέσαι έκανες τόσες θυσίες έξω για να φτάσεις τόσο ψηλά και τελικά πάλι να έχεις να κάνεις με τα "υπόγεια κυκλώματα"; Για να μην το πω κάπως αλλιώς.

Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο αυτό. Φτάνοντας σ’αυτό το σημείο της ζωής μας συνήθως δεν είμαστε μόνοι μας. Ερχόμαστε πακέτο, είτε απλά μ’έναν συνοδοιπόρο είτε με συνοδοιπόρο και συνοδοιποράκια (!). Και καλά ο/η συνοδοιπόρος να είναι ο δάσκαλος/η δασκαλίτσα που περιγράφουν και οι Ortho/ invitro αλλά αν έχουν και εκείνοι καριέρα για την οποία έχουν κάνει και εκείνοι θυσίες... τι γίνεται; Χωρίζεις στα 45 σου, επειδή σου ανοίγεται θέση καθηγητή στην Ελλάδα και αφήνεις στα κρύα του λουτρού γυναίκα και παιδιά; Και όμως το είδαμε και αυτό. Το λες αυτό προκοπή;! Εγώ, όχι.

Από την άλλη σε άλλους συναδέλφους δεν «δώθηκε» η ευκαιρία για επιστροφή και έκαναν/ανάθρεψαν οικογένεια έξω. Οι περισσότερες απ’αυτές τις οικογένειες είναι ένα κωμικοτραγικό αστείο. Ιδιαίτερα αν είναι και οι δυό γιατροί... Γνωρίσαμε εκείνους που εξασφάλισαν σπίτι με έξτρα δωμάτιο για να μπορεί να μένει η μαμά/πεθερά και να φυλάει το παιδί/τα παιδιά, με ό,τι συνέπειες έχει αυτό, γνωρίσαμε εκείνους που έστειλαν το παιδί πακέτο στην Ελλάδα μέχρι που μεγάλωσε για να πάει σχολείο(!) και γνωρίσαμε και εκείνους που τα παιδιά τους δεν μπορούν να μιλήσουν καν με τους γιαγιαδοπαππούδες επειδή όλη μέρα με τη νταντά ή στο σχολείο κανείς δεν του μίλαγε ελληνικά.

Βεβαία υπάρχουν και εκείνοι οι συνάδελφοι που επιλέγουν τους μικτούς γάμους ή γενικότερα σχέσεις με αλλοεθνείς. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο. Αφού συνήθως η επιστροφή στην Ελλάδα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σχεδόν απίθανη.

Όλα αυτά δεν είναι ακραίες καταστάσεις. Νομίζω οι περισσότεροι έξω τα βλέπουμε και τα βιώνουμε καθημερινά. Δεν λέω πως δεν υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Είναι συνήθως οι περιπτώσεις όπου είτε δεν έχεις συνοδοιπόρο ή ο συνοδοιπόρος απλά σ'ακολουθεί...

Όλα αυτά τα γράφω γιατί ο/η φοιτητής/τρια που θα πρέπει να σκεφτεί από νωρίς για το αν θα ξενιτευτεί (όπως σωστά λες) πρέπει να τα γνωρίζει και να συνυπολογίσει στο κόστος που πιθανόν να έχει μια τέτοια απόφαση.

Αυτά εν συντομία. :)

Τροποποιήθηκε από pas moi
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Επειδή συμφωνώ με την πα μα (:P) κ συνεπώς δεν μπορώ να τσακωθώ μαζί της θα φέρω μια άλλη παράμετρο στην συζήτηση.

Το να επιστρέψει κανείς στην Ελλάδα μετά από σεβαστό αριθμό ετών στο εξωτερικό (η βόλτα για 1-2 χρόνια δεν πιάνεται) εξαρτάται από το τι τον/την περιμένει πίσω.

Αν πχ κάποιος μεγάλωσε σε ένα από τα 100άδες καμμένα προάστια της πρωτεύουσας ή σε μια από τις αδιάφορες πόλεις της πάνω Ελλάδας (ΣτΜ. Η ελλάδα χωρίζεται σε Κρήτη κ πάνω Ελλάδα), και ήταν από μικρομεσαία άγιατρη (sic) οικογένεια, σε τι να γυρίσει πίσω? Αν δεν είναι αρκετά αρπακτικό (με την κακή έννοια) μάλλον θα τον φτύσει το σύστημα πίσω έτσι κ αλλιώς.

Από την άλλη μπορεί κάποιος να είναι από την Κρήτη.

ΥΓ. Αν δεν βρεθεί κανείς να κάνουμε σαματά θα παίξω το χαρτί "φύλο & ειδικότητα στο εξωτερικό" ενώ αν κ αυτό δεν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα λέω να το ρίξω στο "δικατσά"

Τροποποιήθηκε από Cadaver
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Επειδή συμφωνώ με την πα μα (:P) κ συνεπώς δεν μπορώ να τσακωθώ μαζί της θα φέρω μια άλλη παράμετρο στην συζήτηση.

Μη μου κάνεις τα γλυκά μάτια εμένα. Σε κόβω να ενδίδεις στην κάθε Ινδοπακιστανή νοσηλεύτρια που θα σου κουνηθεί, ενώ η Κρητικοπούλα-σκλάβα θα'ναι στο σπίτι να σου φτιάχνει πίττες. :angry: Μια Λαρισαία σου χρειάζεται εσένα, εκεί να σ'έχω :lol: .

Το να επιστρέψει κανείς στην Ελλάδα μετά από σεβαστό αριθμό ετών στο εξωτερικό (η βόλτα για 1-2 χρόνια δεν πιάνεται) εξαρτάται από το τι τον/την περιμένει πίσω.

Ότι και να τον περιμένει η ξενιτιά δεν τρώγεται...
Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μη μου κάνεις τα γλυκά μάτια εμένα. Σε κόβω να ενδίδεις στην κάθε Ινδοπακιστανή νοσηλεύτρια που θα σου κουνηθεί, ενώ η Κρητικοπούλα-σκλάβα θα'ναι στο σπίτι να σου φτιάχνει πίττες. :angry: Μια Λαρισαία σου χρειάζεται εσένα, εκεί να σ'έχω :lol:

Oh mon dieu! Όχι και σε ινδοπακιστανή! Θα πρέπει να είναι πολύ exceptional περίπτωση καθώς δεν βρίσκω το σαρι καθόλου sexy emanakatevomai

Οι δε Κρητικοπούλες που συναναστρέφομαι εγώ ξέρουν απ' έξω τα τηλέφωνα των delivery της γειτονιάς τους αλλά το να φτιάξουν μια μυζιθρόπιτα είναι απλά sci fi. :/

Λαρσαία? Κάποιες δεν είναι καν eligible to apply.

1000 φορές να πλένω τα string της Σουηδέζας!!

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο αυτό. Φτάνοντας σ’αυτό το σημείο της ζωής μας συνήθως δεν είμαστε μόνοι μας. Ερχόμαστε πακέτο, είτε απλά μ’έναν συνοδοιπόρο είτε με συνοδοιπόρο και συνοδοιποράκια (!). Και καλά ο/η συνοδοιπόρος να είναι ο δάσκαλος/η δασκαλίτσα που περιγράφουν και οι Ortho/ invitro αλλά αν έχουν και εκείνοι καριέρα για την οποία έχουν κάνει και εκείνοι θυσίες... τι γίνεται; Χωρίζεις στα 45 σου, επειδή σου ανοίγεται θέση καθηγητή στην Ελλάδα και αφήνεις στα κρύα του λουτρού γυναίκα και παιδιά; Και όμως το είδαμε και αυτό. Το λες αυτό προκοπή;! Εγώ, όχι.

Από την άλλη σε άλλους συναδέλφους δεν «δώθηκε» η ευκαιρία για επιστροφή και έκαναν/ανάθρεψαν οικογένεια έξω. Οι περισσότερες απ’αυτές τις οικογένειες είναι ένα κωμικοτραγικό αστείο. Ιδιαίτερα αν είναι και οι δυό γιατροί... Γνωρίσαμε εκείνους που εξασφάλισαν σπίτι με έξτρα δωμάτιο για να μπορεί να μένει η μαμά/πεθερά και να φυλάει το παιδί/τα παιδιά, με ό,τι συνέπειες έχει αυτό, γνωρίσαμε εκείνους που έστειλαν το παιδί πακέτο στην Ελλάδα μέχρι που μεγάλωσε για να πάει σχολείο(!) και γνωρίσαμε και εκείνους που τα παιδιά τους δεν μπορούν να μιλήσουν καν με τους γιαγιαδοπαππούδες επειδή όλη μέρα με τη νταντά ή στο σχολείο κανείς δεν του μίλαγε ελληνικά.

Βεβαία υπάρχουν και εκείνοι οι συνάδελφοι που επιλέγουν τους μικτούς γάμους ή γενικότερα σχέσεις με αλλοεθνείς. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο. Αφού συνήθως η επιστροφή στην Ελλάδα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σχεδόν απίθανη.

Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα βρε παιδιά. emno

Γιατί κάποιος πρέπει ντε και καλά να γυρίσει στην Ελλάδα για να νιώσει ευτυχισμένος;

Στο χέρι σου είναι να κάνεις την ζωή σου καλή ή κακή όπου και αν είσαι.

Αν το κουτσούβελο δεν μιλάει Ελληνικά είναι δικό σου πρόβλημα. Να του μιλάς μόνο στην γλώσσα σου. Να του βάζεις Ελληνική μουσική, ραδιόφωνο, τηλεόραση. Να του πάρεις Ελληνίδα νταντα.

Το να μεγαλώσει ένα παιδί στην Ελλάδα, δεν είναι δα και τόσο μεγάλο εφόδιο για την ζωή του.

Ίσα ίσα που έξω θα έχει περισσότερες ευκαιρίες για καλύτερη εκπαίδευση, ειδικά αν ο μπαμπάς/μαμά είναι επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουν… :rolleyes:

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τα παιδια που μεγαλωνουν στην Αγγλια θα γινουν Αγγλοι και αυτα που μεγαλωνουν Αμερικη, Αμερικανοι.

Εχω γνωρισει παιδια Ελληνων που εχουν μεγαλωσει Αγγλια και ειναι να τους πετας ντοματες...

Αμα εισαι Ελληνας θες να ζεις στην Ελλαδα, τι το παραξενο;

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Επειδή συμφωνώ με την πα μα (:P) κ συνεπώς δεν μπορώ να τσακωθώ μαζί της θα φέρω μια άλλη παράμετρο στην συζήτηση.

Μη μου κάνεις τα γλυκά μάτια εμένα. Σε κόβω να ενδίδεις στην κάθε Ινδοπακιστανή νοσηλεύτρια που θα σου κουνηθεί, ενώ η Κρητικοπούλα-σκλάβα θα'ναι στο σπίτι να σου φτιάχνει πίττες. :angry: Μια Λαρισαία σου χρειάζεται εσένα, εκεί να σ'έχω :lol: .

Το να επιστρέψει κανείς στην Ελλάδα μετά από σεβαστό αριθμό ετών στο εξωτερικό (η βόλτα για 1-2 χρόνια δεν πιάνεται) εξαρτάται από το τι τον/την περιμένει πίσω.

Ότι και να τον περιμένει η ξενιτιά δεν τρώγεται...

συγνωμη ρε παιδια, ομολογω πώς το εχασα λιγο το θεμα. δε μου λετε ,ο συσχετισμος "κρητικοπουλα σκλαβα που θα φιαχνει τι ζεστες πιτες", απο που ειπαμε πώς προκυπτει?

συγνωμη καρντια μου αλλα ντεν καταλαβαινει.

ps:και μου το λενε συχνα πως με τα μυαλα που κουβαλαω γιαλαντζι κρητικια ειμαι.μωρ λες?????

ps2: μηπως να αγχωθω τελικα?μηπως η συνταγη ειναι στην επιτυχια της πιτουλας????

αγαπουλες αυτα προς το παρον, σας φιλω απο νοτο φυσικα..παω να ξεαραχνιασω καμια συνταγη της μαμας,χαχαχαχα

σορυ για το οφ τοπικ..παρακαλω συνεχιστε στο φλεγον ζητημα "προκοβουν οι ελληνες στο εξωτερικο?"

Link to comment
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.