Jump to content

Μια (οχι τόσο...) Ξαφνική εμμονή


Dumbo

Recommended Posts

Dumbo εγω σε βρισκω συνειδητοποιημενο.

Απανταω μονο γιατι εχω μια απορια. Οταν ανυπομονεις να κανεις κατι και σου εχει γινει εμμονη ιδεα (δικα σου λογια), για ποιο λογο ρωτας καποιους ανωνυμους, που λογω συνθηκων ο καθενας απανταει απο την δικη του οπτικη γωνια που μπορει να απεχει ετη φωτος απο αυτο που εσυ πιστευεις και απο αυτα που μπορει να βιωσεις; Κανεις δεν μπορει να ξερει πως θα ειναι τα πραγματα αν αποφασισεις να το τολμησεις. Εσυ ομως μονο μπορεις να ξερεις πως θα ειναι αμα δεν διαλεξεις αυτο που θελεις.

Στην ιατρικη τα πραγματα ειναι οντως πολυ δυσκολα. Ειδικα αμα σκεφτεσαι για καριερα στην Ελλαδα. Μια ξεναγηση στο φορουμ θα σε πεισει. Βαλε κατω τα θετικα, βαλε και τα αρνητικα. Κοιταξε αν μπορεις να καλυπτεις και τις υποχρεωσεις της σχολης! Κανε και καμια βολτα σε κανενα νοσοκομειο, να μιλησεις απο κοντα με ειδικευομενους (να ξερεις και με ποιον μιλας), η στους ιατρους του κοσμου... Δες, κρινε, αποφασισε!

Αυτο που ειπε καποιος οτι αλλο το να σπουδαζεις ιατρικη και αλλο να την ασκεις, εχει απολυτο δικιο!

Α, ναι και επειδη το τονισες... εισαι 30! Σκεψου ομως οτι στην ελλαδα, σημερα, σε γενικες γραμμες οι ειδικευομενοι τελειωνουν μεταξυ 35 και 40 χρονων την ειδικοτητα! Εισαι στο οριο!

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
  • Απαντήσεις 102
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Dundo,

δύσκολη απόφαση. Ωστόσο, εάν έχεις

1) εξασφαλίσει την οικονομική σου ανεξαρτησια

2) τη στηριξη της οικογενειας σου

3) κατανοήσει ότι ΔΕΝ μπορεις να δουλευεις ως δασκαλος και να σπουδαζεις παραλληλα ιατρική

4) αγαπας την ιατρική για την ιατρική και όχι για τυχον οικονομικές απολαβες (που πλεον δεν υπαρχουν)

τότε ΚΑΝΤΟ (και στο λεει καποιος που ξεκίνησε να σπουδαζει ιατρική στα 27...). Δε νομίζω ότι υπάρχει τιποτα στο κόσμο που να είναι πιο ενδιαφερον απο την ιατρική και παρα τα απειρα αρνητικά πιστευω ότι η εσωτερική ικανοποιηση που προσφερει δε μπορει να συγκριθεί με τίποτα. Φυσικα, θα πρεπει να ξεχασεις τις πλουσιοπαροχες οικονομικές απολαβες διοτι πλεον αυτες δεν ισχυουν (πιο πολλα λεφτα θα βγαζεις ως δασκαλος). Στις μερες μας, με ιατρική θα πρεπει να ασχολειται κανεις μοναχα απο μερακι. Τελεια και παυλα. Αν το εχεις λοιπον go for it! (ωχ...τη βλεπω τη δουλεια: η in vitro θα μου τα χώσει τρελλα με αυτα που γραφω... :) )

Μια ερώτηση. Γιατι εδωσες κατατακτηρίες για ψυχολογία? Αυτο είναι το μοναδικό σημείο που με κάνει να αναρωτιέμαι αν πράγματι είναι η ιατρική αυτο που θελεις. Δηλαδη αν δεν ηταν πολύ ανταγωνιστικές οι κατατακτήριες στη ψυχολογία θα τη προτιμούσες απο ιατρική? Αν απαντήσεις ναι, τότε θα σου έλεγα να το ξανασκεφτεις.

Χρόνια πολλα και σιδεροκέφαλος. Ευχομαι να πάρεις τη σωστότερη απόφαση.

1) Είναι ένα θέμα και πρέπει να κοιτάξω να βρώ λύση

2) Τη θεωρώ αυτονόητη,δε νομίζω να τίθεται τέτοιο θέμα

3) Αυτό ξέρω πως δεν γίνεται

4) Τη βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα,εως πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Αυτο που με απωθούσε πάντα είναι θέματα παρα-ιατρικά,εννοώ σαν επιστήμη.Πως λέμε παραθρησκευτικά,παραστρατιωτικά,παραπολιτικά.

Για ψυχολογία έδωσα 2 φορές. Δεν με τρελαίνει η ιδέα να φτιάχνω ερωτηματολόγια να σου πω την αλήθεια. Να σου επιστήσω την προσοχή στο οτι έδινα για κλινική ψυχολογία,οπότε θεώρησέ το σαν προσπάθεια αντικατάστασης του ποθούμενου με κάτι,τρόπον τινά,συγγενές,που όμως δεν απαιτεί τόσα πολλά.Οπότε οχι,είναι η απάντησή μου.Υπο Σ.Ε. (Συνθήκες εργαστηρίου),θα επέλεγα ιατρική.

Όμως δεν ζω σε εργαστήριο (το 'σκασα πρίν απο καιρό! :rolleyes: ) και κάθε απόφαση γεννά προβλήματα (σε μένα,όχι στο πορτοφόλι του μπαμπά!) και απαιτεί θυσίες. Δεν είμαι τόσο παρορμητικός,οπότε και κατέληξα εδώ ν'ακούω γνώμες..και άλλα...

Πιστεψέ με αν υπήρχε ένα βιβλίο με τον τίτλο "Ιατρική μετά τα 30.Υπερ και κατά" θα το διάβαζα και δεν θα σας ενοχλούσα,ούτε θα ακόνιζα ξυράφια στα νεύρα σας.

Εσύ πες μου όμως,πως ήταν στα 27 σε νέα (υποθέτω) σχολή. Οι αντοχές για το διάβασμα,για το τρέξιμο και τις υπόλοιπες απαιτήσεις; Ακόμη ηλικιακά ανάμεσα σε μικρότερους (πως άντεξες; ...πλάκα κάνω) δεν σου προκάλεσε ποτέ δεύτερες σκέψεις; -Τι κάνω εγώ εδώ;

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Dumbo εγω σε βρισκω συνειδητοποιημενο.

Απανταω μονο γιατι εχω μια απορια. Οταν ανυπομονεις να κανεις κατι και σου εχει γινει εμμονη ιδεα (δικα σου λογια), για ποιο λογο ρωτας καποιους ανωνυμους, που λογω συνθηκων ο καθενας απανταει απο την δικη του οπτικη γωνια που μπορει να απεχει ετη φωτος απο αυτο που εσυ πιστευεις και απο αυτα που μπορει να βιωσεις; Κανεις δεν μπορει να ξερει πως θα ειναι τα πραγματα αν αποφασισεις να το τολμησεις. Εσυ ομως μονο μπορεις να ξερεις πως θα ειναι αμα δεν διαλεξεις αυτο που θελεις.

Στην ιατρικη τα πραγματα ειναι οντως πολυ δυσκολα. Ειδικα αμα σκεφτεσαι για καριερα στην Ελλαδα. Μια ξεναγηση στο φορουμ θα σε πεισει. Βαλε κατω τα θετικα, βαλε και τα αρνητικα. Κοιταξε αν μπορεις να καλυπτεις και τις υποχρεωσεις της σχολης! Κανε και καμια βολτα σε κανενα νοσοκομειο, να μιλησεις απο κοντα με ειδικευομενους (να ξερεις και με ποιον μιλας), η στους ιατρους του κοσμου... Δες, κρινε, αποφασισε!

Αυτο που ειπε καποιος οτι αλλο το να σπουδαζεις ιατρικη και αλλο να την ασκεις, εχει απολυτο δικιο!

Α, ναι και επειδη το τονισες... εισαι 30! Σκεψου ομως οτι στην ελλαδα, σημερα, σε γενικες γραμμες οι ειδικευομενοι τελειωνουν μεταξυ 35 και 40 χρονων την ειδικοτητα! Εισαι στο οριο!

Δεν "ανυπομονώ",ναι έχω αυτή την δυνατή επιθυμία αλλά δεν σημαινει πως αν μου πει κάποιος "ναι,να σπουδασεις ιατρική αλλα θα σου κόψουμε το πόδι" θα πω "δεν πειράζει,κάντε με ιατρό,έχω κι άλλο".

Με συναρπάζει η ιατρική αλλα μ'αρέσει και το τρέξιμο.

Ρωτάω ανώνυμους γιατί είναι συναισθηματικά ουδέτεροι και γιατί ακριβώς γυρέυω όλες τις οπτικές γωνίες του θέματος που δεν μπορώ να δω γιατί κοιτάω απ'εξω. Θέλω να μάθω προβλήματα και καταστάσεις που δεν έχω σκεφτεί,αλλα μπορεί κάποιος να έχει,τυχών,αντιμετωπίσει.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Dumbo μέχρι να δώσεις εξετάσεις να μπεις στην Ιατρική, να την τελειώσεις και να κάνεις και αγροτικό που θέλεις θα σου πάρει στην καλύτερη περίπτωση 9 χρόνια.

Μήπως θα μπορούσες να μας πεις τον τρόπο που έχεις για να αποφύγεις τα χρόνια της αναμονής;

Ξέρεις γιατί στο ρωτάω;

Μέχρι να κάνεις εσύ αυτά τα 9 χρόνια, να καταφέρουμε να την αποφύγουμε και εμείς!!!

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Dumbo μέχρι να δώσεις εξετάσεις να μπεις στην Ιατρική, να την τελειώσεις και να κάνεις και αγροτικό που θέλεις θα σου πάρει στην καλύτερη περίπτωση 9 χρόνια.

Μήπως θα μπορούσες να μας πεις τον τρόπο που έχεις για να αποφύγεις τα χρόνια της αναμονής;

Ξέρεις γιατί στο ρωτάω;

Μέχρι να κάνεις εσύ αυτά τα 9 χρόνια, να καταφέρουμε να την αποφύγουμε και εμείς!!!

Κάποτε ίσχυε πώς αν έισαι διορισμένος στο δημόσιο παίρνεις ειδική εκπαιδευτική άδεια μετ'αποδοχών (μικρών,όχι του μισθού που είναι ήδη μικρός) και μετά ξεκινάς ειδικότητα ως υπεράριθμος (και άμισθος καθώς ήδη πληρώνεσαι απο το δημόσιο),δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη και δεν ξέρω αν ισχύει και για τα χρόνια των σπουδών ή μόνο για την ειδικότητα. Αν δεν ισχύει για τα χρόνια των σπουδών,θα πρέπει ο Δ.Υ. να παραιτηθεί για να σπουδάσει.Μιλώ μόνο για την ιατρική (τη νομική και κανένα-δυο άλλες σχολές νομίζω),πού δεν μπορείς να πατάς μόνο για τις εξετάσεις.Οπότε δεν αποφέυγω τίποτα.

Ελπίζω να σε κάλυψα.

Τροποποιήθηκε από Dumbo
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
1) Είναι ένα θέμα και πρέπει να κοιτάξω να βρώ λύση

Δεν είμαι τόσο παρορμητικός,οπότε και κατέληξα εδώ ν'ακούω γνώμες..και άλλα...

Πιστεψέ με αν υπήρχε ένα βιβλίο με τον τίτλο "Ιατρική μετά τα 30.Υπερ και κατά" θα το διάβαζα και δεν θα σας ενοχλούσα,ούτε θα ακόνιζα ξυράφια στα νεύρα σας.

Εσύ πες μου όμως,πως ήταν στα 27 σε νέα (υποθέτω) σχολή. Οι αντοχές για το διάβασμα,για το τρέξιμο και τις υπόλοιπες απαιτήσεις; Ακόμη ηλικιακά ανάμεσα σε μικρότερους (πως άντεξες; ...πλάκα κάνω) δεν σου προκάλεσε ποτέ δεύτερες σκέψεις; -Τι κάνω εγώ εδώ;

Dumbo το οικονομικό ειναι πολύ σημαντικό. Θα πρεπει οπωσδηποτε να εχεις καποια ρεαλιστική λύση αλλιως θα πελαγώσεις. Είναι πολύ δύσκολο να δουλευεις και ταυτόχρονα να σπουδαζεις ιατρική (γινεται στα προκλιικα αλλα στα κλινικα χρόνια το θεωρω αδύνατο).

Μιας και αναφερεις βιβλίο εχω κατι για τη περιπτωση σου το οποιο ειναι εξαιρετικά ενδιαφερον και το συνιστώ ανεπιφύλακτα για όλους (είναι στα αγγλικά όμως και δε νομίζω να υπάρχει μεταφραση στα ελληνικα). Το εγραψε καθηγητης ανθρωπολογιας στο χαρβαρντ, ο οποιος στα 32 του αποφασισε να σπουδασει ιατρικη. Εξιστορεί με λεπτομερεια τις εμπειριες του. Πολύ ενδιαφερον.

http://www.amazon.com/Becoming-Doctor-Jour...TF8&s=books

Για αυτα που με ρωτας: 1) από άποψη αντοχής κανενα προβλημα. Παραδόξως πολύ μεγαλύτερη αντοχη στα γεράματα απο ότι παλαιότερα (για διαβασμα μιλάμε παντα ετσι :P ). Ένας απο τους μεγαλύτερους μύθους είναι ότι η ιατρική είναι δύσκολη. Ε, λοιπον δεν είναι. Θέλει όμως πολύ και συστηματικό διάβασμα. Μια καλή μνήμη βοηθάει πολύ. Πρεπει να μάθεις, σχετικά επιφανειακά, τεράστια έκταση ύλης. Όμως όλη η γνώση είναι δωσμένη και δεν απαιτειται ιδιαίτερη κριτική και συνδιαστική ικανότητα στο βαθμό που απαιτουνται σε άλλες σχολές όπως πχ στο πολυτεχνειο.

2) Στην αρχή θα σου φανει λιγο περιέργη η όλη φάση ειδικά όταν θα ασχολεισαι με προκλινικά μαθήματα. Όταν θα περασεις στα κλινικά τα πράγματα αλλάζουν τελειως.

3) Με τους μικρότερους συμφοιτητες αυτο είναι θέμα προσωπικής ιδιοσυγκρασίας. Εγώ βρίσκω πολλά απο τα πιτσιρίκια (σορυ για την εκφραση) πολύ πιο ενδιαφέροντα και δε τα διαχωρίζω καθόλου απο τους μεγαλύτερους σε ηλικία φίλους μου. Στην αρχη οι μικρότεροι δε θα ξερουν πως να σε αντιμετωπισουν. Αργότερα, αν είσαι ανετος, φιλικός και χαλαρος μαζι τους θα σε αποδεχτουν και δε θα εχεις κανενα απολύτως πρόβλημα. Προσεξε όμως να μη χασεις την επαφη σου με τους συνομηλικους φιλους σου διοτι θα ειναι πολλες φορες εκεινες που θα θες να ξεφύγεις για λίγο απο την ιατρική...(χε...χε...)

Λύσε το οικονομικό (αυτό το θεωρώ το μεγαλύτερο πρόβλημα) και αφου γουσταρεις τόσο πολύ την ιατρική δοκίμασε και μη μασας τίποτα.

Α! Να σου πω αυτό που μου είπε ενας πολὐ αγαπητός φίλος μου, consultant χειρουργός στη βρετανία οταν, σα και σένα, ρωτησα τη γνώμη του για τη τρελή ιδέα να ξεκινησω ιατρική στα 27. Μου ειπε λοιπον "κάντο αλλά ποτε μα ποτε, σε όλη τη διάρκεια την ιατρικής μη γυρίσεις να κοιτάξεις πισω...".

Τροποποιήθηκε από pappous
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Λοιπόν,είμαι απόφοιτος άλλης σχολής και 30 ετών και εδώ και 2 χρόνια μου έχουν γίνει έμμονη ιδέα οι σπουδές στην ιατρική.

Έχω δώσει κατατακτήριες για ψυχολογία αλλά ο ανταγωνισμός είναι τρελλός! 112 άτομα για 4 θέσεις στην καλύτερη! Παλαβά πράγματα. Τεσπα,την τελευταία φορά που έδωσα για ψ. το έκανα με βαριά καρδιά.Σκεφτόμουν την ιατρική. Ταυτόχρονα όμως σκεφτόμουν και τα 30 χρόνια που περιφέρομαι σ'αυτό το μάταιο κόσμο και η εξίσωση 30 + σπουδές + αγροτικό + ειδικότητα ισούται με τρόμο.

Λαμβάνοντας υπ'όψιν πώς: τελείως ρεαλιστικά,έχω τελειώσει το στρατιωτικό,μπορώ να αποφύγω την αναμονή για ειδικότητα (όχι δεν έχω αλλεργία στη φορμόλη ;-) ...),έχω ετοιμή δουλειά μετά την ειδικότητα (ιατρείο) και ξέρω ήδη τον Κρικέλη απ'εξω :-) (αστείο,αλλα αλήθεια),είμαι 30 ετών,είμαι 30 ετών και τέλος,είμαι 30 ετών..

Έχετε καμιά συμβουλή; Να το κάνω η να το ξεπεράσω;

Κάντο, κάντο, κάντο.....και αν σε επόμενη ζωή σου έρθει ξανά η τρέλα για ιατρική σε συμβουλεύω να το ξανακάνεις!!Σου μιλάει κάποια που στα 28 έχοντας τελειώσει άλλη σχολή, διορισμένη, αποφάσισε να δώσει κατατακτήριες, γιατί έστω και λίγο αργά συνειδητοποίησε πως πρέπει επιτέλους να σταματήσει να σκέφτεται τι λένε οι υπόλοιποι (κάνε οικογένεια, κάνε παιδιά κλπ) και κατάλαβε πως τίποτα σε αυτή τη ζωή, ούτε η μόνιμη δουλειά, ούτε ο σίγουρος μισθός δε θα την έκανε τόσο ευτυχισμένη όσο η ιατρική!

Τώρα έχω κλείσει τα 30, είμαι 3ο έτος (μπήκα 2ο εξάμηνο). Τα μαθήματα τα έχω περάσει χωρίς να έχω παρακολουθήσει κανένα μάθημα στη σχολή και ξέρεις γιατί; Γιατί πραγματικά το γουστάρω αυτό, και κάποιες φορές είναι καλύτερα να διαβάζεις μόνος σου στο σπίτι, παρά να χασμουριέσαι μέσα σε ένα αμφιθέατρο και να κοιτάς την περισσότερη ώρα το ρολόϊ. Τα εργαστήρια φρόντισα να τα πάρω ώρες που δε δούλευα δηλαδή απόγευμα, και κάποια που ήταν πρωι τα έπερνα σε κάποια ρεπό που είχα μαζεψει. Τα πράγματα πάνε καλά μέχρι τώρα και όταν επιτέλους φτάσω κλινικές υπάρχει και η άδεια άνευ αποδοχών. Αν πιστεύεις πως κι εσυ μπορείς να πάρεις άδεια τότε προχώρα...

Έχω βέβαια μια μικρή ένσταση στο αν θα μπορέσεις να κάνεις αμέσως ειδικότητα γιατί θα πρέπει ο φορέας που είσαι διορισμένος να εποπτεύεται από το υπουργέίο υγείας (το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζω κι εγώ και δεν ξέρω ακόμα αν θα μπω υπεράριθμη ή όχι) αλλά σκέψου πως ακόμα και να έχεις αναμονή, εσύ αυτά τα χρόνια θα μπορείς να συνεχίσεις να δουλεύεις όπως και τώρα στην προηγούμενή σου δουλειά.

Πάντως πρόσεξε, μην περιμένεις να έχεις ειδική μεταχειρηση από καθηγητές ή από φοιτητές μόνο και μόνο επειδή δουλεύεις. Δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Πρέπει μόνος σου να βγάλεις το φίδι από την τρύπα (να βρεις σημειώσεις, να πάρεις βιβλία, να μάθεις τις ΄ώρες εργαστηρίων κλπ). Παρόλα αυτά όμως μην απογοητευτείς και μην το βάλεις κάτω.

Συνέχισε και να ξέρεις πως η χαρά του να περνάς ένα μάθημα ακόμα και το πιο εύκολο δεν συγκρίνεται με τίποτα όταν ξέρεις πως το πέρασες έχοντας τόσα στο κεφάλι σου, πράγμα που κάνουν και οι υπόλοιποι 20χρονοι συμφοιτητές σου έχοντας όμως από πίσω τους τον μπαμπα και τη μαμά να τους εξασφαλίζουν.

Με λίγα λόγια γνώμη μου είναι να μην ακούσεις κανένα και να κάνεις αυτό που σε γεμίζει πραγματικά γιατί είμαι σίγουρη πως αυτό θέλεις και τίποτε άλλο και αργά ή γρήγορα η όρεξή σου και η αγάπη σου γι 'αυτό θα ανταμειφθούν.

Υ.Γ Μη σκεφτείς πως ναι και εσυ είσαι 30 τόσο αλλά είσαι και 3ο έτος, γιατί είναι άλλο να τελειώνεις στα 40 και να είσαι άντρας και άλλο στα 40 και να είσαι γυναίκα.Κάποια από τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα τα αφιερώσω και στην οικογένεια που θέλω να κάνω.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
(ωχ...τη βλεπω τη δουλεια: η in vitro θα μου τα χώσει τρελλα με αυτα που γραφω... smile.gif )

Ρε συ παππού (πόσο είσαι τώρα με το συμπάθειο; και ...από πότε άρχισε το Αλτσχάιμερ και ξεχάσαμε όοοολα τα αρνητικά και τις ταλαιπωρίες, ε; ) μάλλον δεν έχει καταλάβει το παιδί το 3 που έγραψες...Οτι δεν μπορεί να δουλεύει ταυτόχρονα ως δάσκαλος και να σπουδάζει, πιστεύει ότι συνδυάζονται και τα 2. Οσο για τις κατατακτήριες για ψυχολογία το πρόσεξα κι εγώ πριν αρχίσω να γράφω για οιδιπόδεια...Επίσης, δεν έχει καταλάβει ότι οι μισοί εδώ μέσα τον ζηλεύουμε τρομερά που είναι ήδη διορισμένος στο δημόσιο...Και που έχει και έτοιμο ιατρείο, ε;

emstarwars

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τώρα είδα και τα επόμενα, είδα πως απάντησες για την ψυχολογία φίλε Ντάμπο και είδα και την (ασαφή πάντως) απάντησή σου σχετικά με το συνδυασμό δουλειάς και σπουδών. Με την ευκαιρία να σου πω ότι (χε χε) τη προσοχή την εφιστούμε, δεν την επιστούμε

emgoal

{αλλά παρόλη την αναμφίβολη και απροσμέτρητη κακία μου, και την απροκάλυπτη ζήλεια μου, δεν μπόρεσα να βρω άλλο λάθος στα γραπτά σου (καημό το είχα να διορθώσω δάσκαλο μια φορά) }

Οσο για το θέμα του διορισμού, ξέρω καλά πως οι νοσηλευτές που τελειώνουν ιατρική, αν είναι διορισμένοι σε νοσοκομείο πράγματι ξεκινούν ειδικότητα χωρίς αναμονή, δεν ξέρω όμως αν ισχύει αυτό για τους δασκάλους. Τέλος, κάνεις λάθος αν νομίζεις ότι είμαστε συναισθηματικά ουδέτεροι: ταλαιπωρημένοι είμαστε, και ο καθένας μας σου απαντάει ανάλογα με το βαθμό αγάπης προς την ιατρική και ταλαιπωρίας που έχει υποστεί. Εγώ είμαι πάνω από 30 και ακόμα ταλαιπωρούμαι, ενώ μια ξαδέρφη μου δασκάλα διορίστηκε στο δημόσιο από τα 25 της (με ΑΣΕΠ) και είναι λογικό να ζηλεύω. Αλλά εγώ δεν είχα ιατρείο έτοιμο πίσω μου. Οπότε, ό,τι και να πω θα έχει μέσα και ζήλεια και εμπάθεια, κατανοητό;

Τροποποιήθηκε από invitro
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αυτο που εχω ακουσει κι απο αλλους κι εχω-δικαιως πιστευω - εκνευριστει, ειναι η φραση: ναι ωραια η ιατρικη, ισως να τη σπουδαζα κι εγω....Εν τω μεταξυ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ σε πληρες ωραριο, ζουν , διασκεδαζουν κλπ.Και τους απαντω..χα χα...η ιατρικη θελει ασχολια πολλων ωρων, πολυ διαβασμα, εχει υποχρεωτικες παρουσιες και κραταει...χρονια!Δεν ειναι μια απλα φιλοσοφικη αναζητηση!

Αν θελετε παρτε τη φυσιολογια-τους λεω- ειναι αρκετα ενδιαφερουσα και καλυπτει τις αναγκες καποιου που εχει απλως "περιεργεια"!

Τωρα αν καποιος ΔΕΝ εχει αναγκη να δουλεψει, εχει ορεξη να διαβασει ΤΟΣΟ στα 30 του κι εχει ετοιμη δουλεια, καλωστον!(Απλα αν ξυπναγε νωριτερα θα ειχε καλυτερο "πακετο").

Οσο για την αναμονη που δεν θα βρει, στου κρεμασμενου το σπιτι δεν μιλαμε για σκοινι.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν πήγες στα 18 σου για ιατρική. Και εντάξει να δεχτώ πως έδινες για ιατρική και πέρασες δάσκαλος, γιατί δεν έδωσες κατατακτήριες στα 22-23 σου αλλά περίμενες μέχρι τα 30 για να συζητάς κάτι τέτοιο.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Για την αναμονη διαβασα τα παραπανω και οk....αν εχεις ορεξη....καλωστον!Κι εγω μεγαλη ξεκινησα αλλα μιλαμε για μεγαλο μαζοχισμο.....τον οποιο εχω ακομη!

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Dumbo να κάνω μια παρέμβαση αν το επιτρέπεις. Γιατί ρωτάς ξένους να μάθεις την άποψή τους για κάτι που καθορίζει τη δική σου ζωή; Εδώ εκτός από μερικά άκρως ενδιαφέροντα θέματα και κάποια ενημερωτικά, όλα τα υπόλοιπα είναι "το καφενείο Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΣ".Ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του και εγώ μαζί. Κάνε ότι πιστεύεις οτι είναι καλό για σένα και άσε τον κόσμο. Ούτε μικρός είσαι, ούτε η γνώμη των άλλων πρέπει να σε επηρρεάζει. Αλλιώς δεν είσαι 30, είσαι 17. Εντελώς φιλικά και ελπίζω να μην παρεξηγήθηκες.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Κάποτε ίσχυε πώς αν έισαι διορισμένος στο δημόσιο παίρνεις ειδική εκπαιδευτική άδεια μετ'αποδοχών (μικρών,όχι του μισθού που είναι ήδη μικρός) και μετά ξεκινάς ειδικότητα ως υπεράριθμος (και άμισθος καθώς ήδη πληρώνεσαι απο το δημόσιο),δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη και δεν ξέρω αν ισχύει και για τα χρόνια των σπουδών ή μόνο για την ειδικότητα. Αν δεν ισχύει για τα χρόνια των σπουδών,θα πρέπει ο Δ.Υ. να παραιτηθεί για να σπουδάσει.Μιλώ μόνο για την ιατρική (τη νομική και κανένα-δυο άλλες σχολές νομίζω),πού δεν μπορείς να πατάς μόνο για τις εξετάσεις.Οπότε δεν αποφέυγω τίποτα.

Ελπίζω να σε κάλυψα.

έχω περάσει στην ιατρική με κατατακτήριες και δουλεύω σε δημόσιο νοσοκομείο, θα σου πω όσα ξέρω. πρώτον οι κατατακτήριες δεν είναι τοσο εύκολες οσο ακούγεται. και στην ιατρική οι θέσεις πλέον είναι πολύ λίγες. όταν τώρα με το καλό περάσεις, η άδεια μετ' αποδοχών ισχύει για την ειδικότητα, αν και μη βασίζεσαι σε αυτό γιατί κανείς δεν ξέρει τι θα ισχύει όταν τελειώσουμε. για τα χρόνια των σπουδών δικαιούσαι επιπλέον άδεια μόνο για την εξεταστική, συγκεκριμένα 2 μέρες για κάθε μάθημα που δίνεις και μέχρι 20 μέρες το χρόνο. αυτό σημαίνει ότι αν θέλεις να περάσεις μάθημα θα βάλεις στην εξεταστική και την κανονική σου άδεια και θα ξεχάσεις τις διακοπές. για να παρακολουθήσεις τα μαθήματα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα από τη δουλειά σου να δουλεύεις οτιδήποτε άλλο εκτός από πρωί. εγώ δουλεύω μόνο απογεύματα, βράδυα, σαββατοκύριακα, αργίες... έτσι μόνο μπορείς. εύκολο δε θα είναι. θα κουραστείς πολύ, θα θυσιάσεις πολλά και πολλοί θα σε κοιτάνε και με μισό μάτι. αλλά και πάλι εγώ σε συμβουλεύω να το κάνεις. εγώ δεν το έχω μετανοιώσει

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Οσο για το θέμα του διορισμού, ξέρω καλά πως οι νοσηλευτές που τελειώνουν ιατρική, αν είναι διορισμένοι σε νοσοκομείο πράγματι ξεκινούν ειδικότητα χωρίς αναμονή, δεν ξέρω όμως αν ισχύει αυτό για τους δασκάλους.

ειχα διαβασει καποτε τις διαταξεις σχετικα με υπεραριθμους

μεσα σε αυτες υποκεινται και ατομα που σχετιζονται με Ν.Π.Δ.Δ που υπαγονται στο υπ υγειας, η' στο ΙΚΑ

οποτε δεν νομιζω πως ο δασκαλος καλυπτεται

Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν πήγες στα 18 σου για ιατρική. Και εντάξει να δεχτώ πως έδινες για ιατρική και πέρασες δάσκαλος, γιατί δεν έδωσες κατατακτήριες στα 22-23 σου αλλά περίμενες μέχρι τα 30 για να συζητάς κάτι τέτοιο.

ναι,και γω το εχω απορια

και τα 2 χρονια που λες πως το σκεφτεσαι,εκτος απο το ποστ εδω,τι αλλο εκανες σχετικο?

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

κάντο μόνο αν δεν μπορεις να σκεφτεις τον ευατό σου να κάνει κάτι αλλο πέρα απο την ιατρική ηια 35 χρονια από τη ζωή σου....

ανεξάρτητα την ειδικότητα, τα ιατρεία κτλ όταν θα είσαι μόνος μακρυά από την οικογένειά σου, χωρίς να εχεις σταθερό χρόνο να διαθέσεις για την οικογένεια σου και να χαρείς τα παιδιά σου να μεγαλώνουν ίσως να νοιώσεις άσχημα που αφησες το 5ωρο πενθημερο με τις διακοπες πασχα-χριστουγεννα-καλοκαιρι-εκδρομες-γιορτες κτλ για να παλεύεις σε ένα σύστημα που δεν σε βοηθά να βοηθήσεις κάποιους ανθρώπους που δεν κάποιες φορές ούτε ευγενικοί θα είναι ούτε και θα σεβαστούντ ην προσπάθεια σου να τους βοηθήσεις....

μπορείς πάντα να κανεις ιατρική σαν ένα δεύτερο πτυχείο και μετά να δεις αν αξίζει να συνεχίσεις αφού θα ζήσεις το σύστημα από μένα και θα έχεις μια πιο ολοκληρωμένη προσωπική άποψη

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Κάποτε ίσχυε πώς αν έισαι διορισμένος στο δημόσιο παίρνεις ειδική εκπαιδευτική άδεια μετ'αποδοχών (μικρών,όχι του μισθού που είναι ήδη μικρός) και μετά ξεκινάς ειδικότητα ως υπεράριθμος (και άμισθος καθώς ήδη πληρώνεσαι απο το δημόσιο),δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη και δεν ξέρω αν ισχύει και για τα χρόνια των σπουδών ή μόνο για την ειδικότητα. Αν δεν ισχύει για τα χρόνια των σπουδών,θα πρέπει ο Δ.Υ. να παραιτηθεί για να σπουδάσει.Μιλώ μόνο για την ιατρική (τη νομική και κανένα-δυο άλλες σχολές νομίζω),πού δεν μπορείς να πατάς μόνο για τις εξετάσεις.Οπότε δεν αποφέυγω τίποτα.

Ελπίζω να σε κάλυψα.

ο.κ.

Σε ευχαριστώ

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Ρε συ παππού (πόσο είσαι τώρα με το συμπάθειο; και ...από πότε άρχισε το Αλτσχάιμερ και ξεχάσαμε όοοολα τα αρνητικά και τις ταλαιπωρίες, ε; ) μάλλον δεν έχει καταλάβει το παιδί το 3 που έγραψες...Οτι δεν μπορεί να δουλεύει ταυτόχρονα ως δάσκαλος και να σπουδάζει, πιστεύει ότι συνδυάζονται και τα 2. Οσο για τις κατατακτήριες για ψυχολογία το πρόσεξα κι εγώ πριν αρχίσω να γράφω για οιδιπόδεια...Επίσης, δεν έχει καταλάβει ότι οι μισοί εδώ μέσα τον ζηλεύουμε τρομερά που είναι ήδη διορισμένος στο δημόσιο...Και που έχει και έτοιμο ιατρείο, ε;

emstarwars

βρε...βρε....και έλεγα που είναι η in vitro με το καυστικο χιουμορ :) . Στα ερωτηματα σου. 31 ετων (ασε γεραματα...). Το αλτσχαιμερ ξεκίνησε απο πολύ νωρις (βλεπεις, η ρακί κατέστρεψε και τους τελευταιους νευρώνες) αλλά το αρισεπτ κανει θαυματα :P In vitro, δεν ξεχνἀω τις δυσκολίες που έχει η ιατρική και, ειλικρινα, έχω ταλαιπωρηθει απιστευτα (διοτι παραλληλα δουλευω part time και τα έχω δει όλα). Ωστόσο, αν καποιος έχει όρεξη και μεράκι και είναι έτοιμος/η να θυσιάσει χρόνο, χρήμα, κόπο, κοινωνική και φυσικα προσωπική ζωη ε, τοτε δε βλεπω γιατι να μην ασχοληθει με κάτι που αγαπα πολύ έστω και σε μεγαλύτερη ηλικία. Κανεις τις επιλογες σου και πληρωνεις το τίμημα τους. Όπως άλλωστε και κάθε επιλογή της ζωης μας.

Dumbo, όπως ανέφερα και παραπάνω το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη περιπτωση σου είναι το οικονομικό. Το να δουλευεις ως δασκαλος και να σπουδαζεις ιατρική δεν είναι ρεαλιστικός στόχος. Είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσεις αυτό στο μυαλό σου. Μια ευελικτη part time δουλεια είναι η μόνη λύση αλλα αν δε κάνω λαθος στους δασκαλους δεν υπαρχει κατι τετοιο.

Επισης, να τσεκαρεις στα σιγουρα το θεμα των αναμονών. Θα είναι πολύ ασχημο να τελειωσεις την ιατρική στα 36-37 σου και να συνειδητοποιησεις ότι εχεις μια αναμονή ετων! Είναι που είναι τρισαθλιο αυτο που συμβαινει με την αναμονή σε νεα παιδια 24-25 ετων. Θα είναι τραγικό να εχεις μια αναμονή ετων στα 36-37 σου!

Μια λύση είναι να εξετάσεις το ενδεχόμενο να κανεις ιατρική σε καποια χώρα της ευρωπαικής ενωσης αλλα το τίμημα αυτης της επιλογής θα είναι η μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό (ειδικότητα κλπ). Ένα μεγάλο πλεονέκτημα του εξωτερικού είναι ότι σε καποιες χώρες (βρετανία, αμερική κλπ) υπάρχουν ειδικα δανεια για φοιτητες ιατρικής. Ίσως θα ήταν καλή ιδεα να εξετάσεις και αυτο το ενδεχόμενο.

Τελικά, μέσα απο το φορουμ θα ακουσεις πολλες και διαφορετικές γνώμες (πιστευω καλοπροαίρετα οι περισσότερες). Καποιοι εκφραζουν πιο ρεαλιστικές απόψεις και καποιοι πιο ονειροπολες. Αντλησε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορεις. Το θεωρώ πολύ ενδιαφερον ότι φορουματομα από κατατακτήριες και μεγαλύτερα σε ηλικία σε ενθαρρύνουν να το επιχειρήσεις...

Καλή επιτυχία σε ότι αποφασίσεις να κάνεις.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Υποθέτω πως μπορεί να κάνει ιδιαίτερα αν μένει σε κάποια επαρχιακή πόλη (που μάλλον μένει) και είναι ψιλογνωστός. Τώρα, πόσα θα βγάζει από τα ιδιαίτερα είναι άλλο θέμα. Οταν τον ρώτησα αν θα τον συντηρούν οι γονείς εξανέστη, αλλά και πάλι δεν μας είπε πως σκοπεύει να συντηρείται....Ισως τον προσλάβουν πατέρας και θείος στο ιατρείο με μισθό, ε; Μια ιδέα ρίχνω...

emsexwars

Τροποποιήθηκε από invitro
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Οταν τον ρώτησα αν θα τον συντηρούν οι γονείς εξανέστη, αλλά και πάλι δεν μας είπε πως σκοπεύει να συντηρείται....Ισως τον προσλάβουν πατέρας και θείος στο ιατρείο με μισθό, ε; Μια ιδέα ρίχνω...

emsexwars

πω πω πωωω

μα τι χολη ειναι αυτη...

αυτο που ριχνεις δεν ειναι ιδεα,ειναι φαρμακι 100%,και διχως αντιδοτο...

μα και παλι,τολμω να πω,

πως αρχιζω και σε ερωτευομαι...

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

φιλε επειδη αποοτι καταλαβα θες να πας ιατρικη για να ικανοποιησεις την ματαιοδοξια σου και να αποδειξεις στους συγγενεις σου κ γνωστους οτι κ συ μπορεις δε θα λεγα οτι αξιζει τον κοπο ολο αυτο που πρεπει να περασεις για να το καταφερεις.ουσιαστικα πρεπει να διαγραψεις γυρω στα 7-8 χρονια απο τη ζωη σου που θα περασεις διαβαζοντας.αν μου πεις πως θες να πας γιατι το αγαπας δε θα σε πιστεψω γιατι αν αγαπας την ιατρικη το γνωριζεις απο την ημερα που μαθαινεις ποιος εισαι κ οχι ξαφνικα στα 30.για οικονομικους λογους δε φανταζομαι να το κανεις εφοσον εχεις ηδη ενα πολυ καλο μισθο.κ αν τελικα το κανεις μη φανταστεις πως θα παρεις κ καμμια μεγαλη αξια ουτε κ τοση ευχαριστιση.σκεψου να σαι ενας φοιτητακος στα36 και να προσπαθεις με κοπους να παρεις το πτυχιο κ καποιος αλλος στην ηλικια σου να ειναι ηδη ισως λεκτορας η ακομα κ επικουρος.....μαλλον αργα το σκεφτηκες.παντως επειδη αν δε παθεις δε θα μαθεις καντο κ ελα μετα να μας πεις τις εντυπωσεις....

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

κάποιος είχε τελειώσει μηχανικός στο πολυτεχνείο και δούλευε κάποια χρόνια, όταν μια μέρα αποφάσισε να δώσει για ιατρική. και πέρασε και αποφοίτησε. τώρα είναι καρδιολόγος νομίζω και καθηγητής ανατομίας στην ιατρική σχολή της αθήνας και ήταν από τους πιο αξιόλογους καθηγητές που έχω συναντήσει ως τώρα στη σχολή. ναι ξεκίνησε από αλλού, ναι μπήκε στην ιατρική σε μεγάλη ηλικία. ε, και;

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
κάποιος είχε τελειώσει μηχανικός στο πολυτεχνείο και δούλευε κάποια χρόνια, όταν μια μέρα αποφάσισε να δώσει για ιατρική. και πέρασε και αποφοίτησε. τώρα είναι καρδιολόγος νομίζω και καθηγητής ανατομίας στην ιατρική σχολή της αθήνας και ήταν από τους πιο αξιόλογους καθηγητές που έχω συναντήσει ως τώρα στη σχολή. ναι ξεκίνησε από αλλού, ναι μπήκε στην ιατρική σε μεγάλη ηλικία. ε, και;

δεν τον κατακρινει κανεις ρε φιλε,

οποιος θελει ας σποδασει οτι και οσο θελει

αλλα αφου ζηταει την γνωμη του...κοινου

θα ακουσει και υπερ,και κατα

emwhistling

σφυριζεις αδιαφορα?

emrose

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Πιστεψέ με αν υπήρχε ένα βιβλίο με τον τίτλο "Ιατρική μετά τα 30.Υπερ και κατά" θα το διάβαζα και δεν θα σας ενοχλούσα,ούτε θα ακόνιζα ξυράφια στα νεύρα σας.

Η ιατρική έχει έναρξη. Αν η έναρξη αυτή είναι πριν ή μετά τα 30, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Υπάρχουν άτομα, που ξεκίνησαν σε μεγάλη ηλικία και τα κατάφεραν και άλλα, που ξεκίνησαν εγκαίρως, στα 18 και τα παράτησαν. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι είναι για μια ζωή. Και πρέπει να έχεις υπόψιν σου ότι σήμερα ο τίτλος του γιατρού για πολλούς είναι συνώνυμος του 'μ_ _ _ _ α'. Άλλο που πέφτουν στην ανάγκη μας. Είσαι σίγουρος, πολύ σίγουρος ότι αξίζει τον κόπο;

Οι κατατακτήριες και τα εξάμηνα σπουδών είναι ένα crash test για το αν αντέχει κανείς το λούκι της ιατρικής και στην τελική για να εξακριβώσει πόσο πολύ το θέλει. Ακολουθούν αναμονές άλλοτε άλλης διάρκειας και η ειδικότητα, όπου ο ενδιαφερόμενος πλέει στα σαράντα κύματα. Πρέπει να καταθέσεις πολύ κόπο. Σε κάθε στάδιο θα δοκιμάζονται οι αντοχές σου, τα νεύρα σου, η υπομονή σου. Είσαι ο μόνος, που ξέρει τι εφεδρείες από τα παραπάνω υπάρχουν.

Πάντως, αν το θες πάρα πολύ, μην ακούς κανένα. Εξάλλου, αν είσαι απλά ένας ακόμη ρομαντικός, η διαστροφική πραγματικότητα του τρελού κόσμου, που καλείται ιατρική, θα σε βγάλει knock-out αργά ή γρήγορα. Κυνικό; Απλά αληθινό...

Καλή επιτυχία σ' ότι αποφασίσεις!

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.