Jump to content
Sign in to follow this  
DNAnamoniii

Γνωμες για ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ...?

Recommended Posts

Χαιρετω τους συναδελφους!Στο πισω μερος του μυαλου μου ειχα παντα ως ενδεχομενο την επιλογη της ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ για ειδικοτητα και τελευταια αρχιζω να το σκεφτομαι σοβαρα.Θα εκτιμουσα πολυ οποιαδηποτε αποψη-γνωμη για την προοπτικη αυτης της ειδικοτητας που θα μπορουσε να με διαφωτισει περισσοτερο κ να ''βοηθησει'' στην τελικη μου εκτιμηση.Ευχαριστω προκαταβολικα!! emthanx ΥΓ.sorry για την απουσια τονων..ειναι μπελας.. ΥΓ.Η αναμονη ειναι δεδομενη.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"η δεκαετια του 90 χαρακτηριστηκε ως η δεκαετια του αγχους. το 2000 ξεκινα η 'δεκαετια της καταθλιψης' "

αυτο διαβασα πριν λιγες μερες. πιστευω πως η ανοδος του μεσου ορου ηλικιας (η οποια θα βγαλει στην επιφανεια αρκετα περιστατικα,ιδιως καταθλιψης) σε συνδυασμο με την αποενοχοποιηση της επισκεψης σε ψυχιατρο, κανουν την ειδικοτητα αρκετα ενδιαφερουσα απο επαγγελματικης πλευρας.

this opinion is mine.

the choice is yours.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Νομίζω πως είναι η μόνη ειδικότητα που δε θα πρέπει κανείς να ακούσει κανέναν παρά μόνο την καρδιά του.

Για να γίνεις πετυχημένος Ψυχίατρος πρέπει να το έχεις μέσα σου. Όσοι πηγαίνουν απλά επειδή ανακάλυψαν ότι δεν τους αρέσει η Ιατρική, συνήθως δεν γίνονται και καλοί Ψυχίατροι.

Πρόταση: Πήγαινε στο Αιγινήτειο ή όπου αλλού και παρακολούθησε λίγο εξωτερικά ιατρεία και λειτουργία μιας κλινικής. Όχι Δρομοκαΐτειο και Δαφνί, ίσως απογοητευτείς εκεί.

Μόνο εσύ θα απαντήσεις στο ερώτημά σου...

ΥΓ: Αν το πάρεις απόφαση, κοίτα να το κάνεις καλά. Είμαστε γεμάτοι άχρηστους και επικίνδυνους Ψυχίατρους.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ!

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Απλώς να διορθώσω, ότι τα χαρτιά σου για Νευρολογία μπορείς να τα καταθέσεις μόλις σου έρθει ο διορισμός της παθολογίας (δεν χρειάζεται να τελειώσεις το 6μηνο για να τα βάλεις...).

Γενικά τώρα για τη Ψυχιατρική (είναι η ειδικότητα για την οποία φεύγω σε λίγες μέρες για εξωτερικό)... Είναι ο τομέας της Ιατρικής που εξελίσεται και θα εξελιχθεί ραγδαία (μέχρι μετάλλαξης...) μέσα στα επόμενα χρόνια. Την θεωρώ ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, λόγω του ότι συνδιάζει την βιολογική προσέγγιση του νευρικού συστήματος με κοινωνικές και ανθρωπολογικές προσεγγίσεις ενώ είναι -δυστυχώς- πλέον η μόνη ειδικότητα όπου ο ασθενής προσεγγίζεται (έστω σε ιδανικές περιπτώσεις) με βάση το βιοψυχοκοινωνικό του μοντέλο.

Αν το σκέφτεσαι πάντως θα σου πρότεινα εκτός από μία περίοδο παρακολούθησης στα εξωτερικά ιατρεία του Αιγινήτειου , να διαβάσεις και μερικά σχετικά βιβλία. Ρίξε μια ματιά στη "βίβλο" της Ψυχιατρικής του Kaplan & Sadock, στο Oxford Handbook of psychiatry αλλά και σε άλλα ίσως ακόμη πιο ενδιαφέροντα, όπως το Phantoms in the brain του V.S. Ramachandran, το The gift of Psychotherapy του Irvin Yalom και άλλα πολλά...

Το σημαντικότερο όμως ακούστηκε πιο πάνω... Άκου την καρδιά σου. Το θέλεις στα αλήθεια για την υπόλοιπή σου ζωή να ασκείς την Ψυχιατρική; Είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις περιστατικά κατα άλλους ανοίατα; Μακάρι να είσαι... Καλή σου επιτυχία ότι και να επιλέξεις!

Τροποποιήθηκε από Belle&Sebastian

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

B&S, ποια η άποψή σου για την ειδίκευση στο εξωτερικό σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη ειδικότητα? Γνώμες από φίλους μου που την ασκούν σε Ελβετία και Αγγλία υποστηρίζουν ότι αν θες τελικά να την ασκήσεις στην Ελλάδα, η διαφορά νοοτροπίας αποτελεί πολύ ισχυρό μείον...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες που μου δώσατε! Ήταν άκρως διαφωτιστικές κι απ'ότι κατάλαβα τώρα, τζάμπα νευρίασα με την κυρία στη νομαρχία αλλά και με αυτές στα νοσοκομεία! :P

Από τη στιγμή που απέκλεισα τις παιδοχειρουργική και νευροχειρουργική ως πιθανές επιλογές μου για ειδικότητα (μιας και είδα κι έμαθα πως αντιμετωπίζουν, στην Ελλάδα, τις γυναίκες στο χώρο αυτό) στράφηκα στη δευτερη ομάδα ειδικοτήτων που μου αρέσουν εξίσου πολύ και μία από αυτές είναι και η ψυχιατρική (οι υπόλοιπες δύο, παιδιατρική και ενδοκρινολογία) αλλά ρε γμ το, από αναμονές και οι τρεις είναι... κλάφτα Χαράλαμπε! Και επειδή δε μπορώ να πω πως με τρελαίνει η ιδέα του να ασκώ όλη μου τη ζωή ένα επάγγλεμα που δε μου αρέσει ιδιαίτερα και το οποίο θα "αποκοιμίζει" το μυαλό μου αντί να το "ξυπνάει" με βλέπω να την κάνω κι εγώ για εξωτερικό σε λίγο, το πρόβλημα, όμως είναι για ποια από τις τρεις να φύγω έξω, αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα που πρέπει μόνη μου να λύσω και κανείς δε μπορει να με βοηθήσει.... ουααα

αααχ άτιμη φαλλοκρατική και ανδροκρατούμενη χειρουργική πως με δυσκολεύεις...

emrockon

Τροποποιήθηκε από MAXHTHS

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Sovereign,

Με βάση τα δεδομένα που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή, οι επιλογές για να κάνει κάποιος ειδικότητα Ψυχιατρικής είναι δύο :

1. Να περιμένει καμιά δεκαετία για να αρχίσει ειδικότητα στην Ελλάδα (ναι στη γλώσσα του, ναι με ασθενείς που παρόμοια με αυτόν νοοτροπία)

2. Να φύγει για εξωτερικό όπου σίγουρα θα τελειώσει και συντομότερα, και θα έχει την ευκαιρία να διδαχθεί και να συνεργαστεί με διακεκριμένους γιατρούς, αλλά σαφώς ενασχολούμενος με ασθενείς με διαφορετικό υπόβαθρο κουλτούρας και πεποιθήσεων.

Απο την άλλη βέβαια, η Ψυχιατρική πλέον είναι "παγκοσμοιοποιημένη". Τα κριτήρια του ICD-10 δεν αφήνουν πολλά περιθώρια στη νοοτροπία και σε άλλους πολιτισμικούς παράγοντες να επηρεάσουν...

Είναι βασικά θέμα επιλογών. Εγώ πριν 5 χρόνια που το αποφάσιζα για Ψυχιατρική έλεγα ότι θέλω να την κάνω στην Αθήνα, για να εξασκηθώ στη γλώσσα μου και με ασθενείς που θα αντιμετωπίσω μετά σαν ειδικευμένος γιατρός. Έλα όμως που φέτος ξύπνησα, είδα τις αναμονές να ανεβαίνουν σε απελπιστικά επίπεδα, αηδίασα και φεύγω για βόρεια. Απλώς δεν γινόταν διαφορετικά...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

I have been doing psychiatry for two months and I cannot believe it!

You do NOTHING the whole day, you get paid a lot and it is not illegal! I do not think there is any other job like it.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ψυχιατρική και εξωτερικό....

Για Γερμανία που το έχω ψάξει λίγο,αυτό που κατάλαβα είναι ότι με μια καλή συστατική από ελλάδα μπορείς να βρεις μια αξιοπρεπή θέση. (για παν/κη κλινική όχι σίγουρα όμως).

Για Ελβετία δεν ξέρω τίποτα,πιθανόν όμως να μοιάζει με Γερμανία.Ίσως ο Sovereign να μπορεί να μας βοηθήσει! (πάντως μην σας απασχολεί που είναι εκτός ΕΕ - αναγνωρίζεται)

Αγγλία πάλι έχω ακούσει ότι τα πράγματα είναι κάπως πιο δύσκολα.Μια ερώτηση: τα ΑLS κτλ χρειάζονται για κάποιον που θέλει ψυχ. στην Αγγλία ή όχι;

Μπορεί κάποιος να μας πει 1-2 λόγια τι πρέπει να προσέξουμε για αγγλία;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Ψυχιατρική και εξωτερικό....

Αγγλία πάλι έχω ακούσει ότι τα πράγματα είναι κάπως πιο δύσκολα.Μια ερώτηση: τα ΑLS κτλ χρειάζονται για κάποιον που θέλει ψυχ. στην Αγγλία ή όχι;

Μπορεί κάποιος να μας πει 1-2 λόγια τι πρέπει να προσέξουμε για αγγλία;

Το ALS δε χρεiαζεται για ψυχιατρικη. Αυτο που βοηθαει ειναι να εχεις καποια εμπειρια στην ψυχιατρικη π.χ. αμα εχεις αρχισει την ειδικευση στην Ελλαδα. Θα βοηθουσε να κανεις καποιο clinical attachment για 1-2 μηνες για να μαθεις πως δουλευει το αγγλικο συστημα και να παρεις συστατικες απο Αγγλους consultants. Στο clinical attachment δεν πληρωνεσαι.

Το αλλο που μπορεις να κανεις ειναι να γραφτεις σε καποιο locum agency τα οποια σου βρισκουνε δουλεια για μικρο χρονικο διαστημα π.χ. απο 1 μερα μεχρι 6 μηνες και για την οποια πληρωνεσαι πολυ καλα. Αμα δουλεψεις ως locum( προσωρινος) μπορει να γνωρισεις καποιο διευθυντη, να τον εντυπωσιασεις και να σε κρατησει για ειδικοτητα.

Επισης βοηθαει πολυ αν εχεις κανει ερευνα η δημοσιευση σε ιατρικο journal η καποιο audit.

Τα πραγματα στην Αγγλια δυστυχως εχουν δυσκολεψει ακομα και για την ψυχιατρικη που παλια τη θεωρουσαν ως λιγοτερο ανταγωνιστικη σε σχεση με αλλες ειδικοτητες.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Δουλευω σε ψυχιατρικη κλινικη και μπορω να σου πω ειλικρινα οτι απο ενα σημειο και μετα που θα εχεις τους στανταρ ασθενεις σου και αυτοι θα ειναι εξαρτωμενοι απο εσενα δια βιου, ουτε που θα ακους το τι λενε πια,θα περνουν την αγωγη τους και αυτο ηταν.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Δουλευω σε ψυχιατρικη κλινικη και μπορω να σου πω ειλικρινα οτι απο ενα σημειο και μετα που θα εχεις τους στανταρ ασθενεις σου και αυτοι θα ειναι εξαρτωμενοι απο εσενα δια βιου, ουτε που θα ακους το τι λενε πια,θα περνουν την αγωγη τους και αυτο ηταν.

Ωραίος είσαι, ρε φίλε! Μου αρέσει η λογική σου!

........

Καλά δε ντρέπεσαι να λες τέτοια πράγματά; Πολύ ψυχρός είσαι και κυνικός! Μάλλον κάτι διάλεξες λάθος!

emrockon

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Εξ ου και αυτό που έλεγα κάποιους μήνες πριν ότι πρέπει να το λέει η καρδούλα σου για αυτή την ειδικότητα... Αν δεν το λέει και θες κάτι εύκολο, γίνε Μικροβιολόγος ξέρω γω από το να θεωρείς τους ψυχικά ασθενείς εξαρτημένους από σένα που έρχονται, τους επαναλαμβάνεις τη συνταγή, τους ρωτάς αν ακούνε τίποτα παραπάνω φωνούλες και τους στέλνεις στο καλό. Και κάπως έτσι το συνηθίζουν στην Ελλάδα δηλαδή.

Τεσπα.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Ωραίος είσαι, ρε φίλε! Μου αρέσει η λογική σου!

........

Καλά δε ντρέπεσαι να λες τέτοια πράγματά; Πολύ ψυχρός είσαι και κυνικός! Μάλλον κάτι διάλεξες λάθος!

emrockon

δεν διαλεξα την ψυχιατρικη,απλα δουλευω εκει.

προτου βιαστεις να με κατηγορησεις,να ξερεις οτι ο διευθυντης της κλινικης (νευρολογος-ψυχιατρος) ουτε που ακουει τους ασθενεις του.

ολα μα ολα τα κανουμε εμεις ως υππαληλοι.

εχεις δει αρρωστο πασχοντα απο αλκοολοσμο του βερνικε,ψυχωσικη συνδρομη,με κατακλιση κοκκυγα και δυσαρθρια,να σου λεει οτι σημερα περπατησε μεχρι το μπανιο και να σου περιγραφει το πως πηγε;καθησε εσυ να τον ακουσεις.

αυτα.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Πάντως να υπερασπιστώ λίγο τον anything. Κι εγώ ως φοιτήτρια 2 κλινικές δεν άντεχα ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! Δερματολογία (ούτε να τα δω δεν μπορούσα τα εκζέματα,τις φλύκταινες, τους μύκητες, τα βρυα, τις λειχήνες...αφού έπρεπε να πλησιάσω να δω με εκείνους τους φακούς και μου ερχόταν εμετός) και την ψυχιατρική όπου, ο Θεός να με συγχωρέσει, να μην τύχει σε κανέναν αυτή η ατυχία...με έπιαναν τα γέλια :( Άκουγα τα περιστατικά 'ο ασθενής θεωρεί ότι βρίσκεται στο fame story και μιλάει με την κυρία Στάη' και δεν μπορούσα να κρατήσω την σοβαρότητά μου...

Θυμάμαι είχαμε έναν ψυχίατρο που μας περιέγραφε ότι όταν πρωτοξεκίνησε να κάνει ψυχανάλυση είχε μια ασθενή που πήγαινε, δεν τον μιλούσε, έφευγε, ξαναπήγαινε, δεν του μιλούσε και αυτό κανά δίμηνο. Κάποια στιγμή, αυτός είχε λέει στο γραφείο μια υγρασία στο ταβάνι...γυρίζει η ασθενής και του λέει ''έρχομαι δυο μήνες και δεν έχετε φτιάξει ακόμα την υγρασία στο ταβάνι"...το συμπέρασμα του (κατά τα άλλα συμπαθέστατου και κατηρτισμένου) ψυχαναλυτή; "ααα το λέτε αυτό γιατί από την στιγμή που δεν μπορώ να φροντίσω ένα άψυχο τοίχο πώς θα μπορέσω να γιατρέψω την ψυχή σας" :blink: μόνο ψυχαναλυτής θα το σκεφτόταν αυτό...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Προσωπικά νομίζω πως όποια ειδικότητα και να κάνουμε, θα πρέπει να έχουμε συναίσθηση της διπλής φύσης των περισσότερων νοσημάτων και σεβασμό ως προς το ότι αυτός που πιστεύει ότι μιλάει με τη Στάη, κατά πάσα πιθανότητα εμφανίζει ένα αποδεδειγμένα βιολογικά εξηγούμενο νόσημα που μπορεί να καταντήσει βασανιστικό, αποδιοργανωτικό και αναπηρικό.

Η αστεία πλευρά είναι να έχεις ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και να σου έχει κάτσει ότι σε κυνηγάει ο Τριανταφυλλόπουλος. Η δραματική είναι να κληρονομείς τη σχιζοφρένεια της μαμάς σου και στα 22 να παίρνεις την κάτω βόλτα, να διακόπτεις προσωπικές σχέσεις, να μην μπορείς να σταυρώσεις δουλειά. Επειδή όμως η σύγχρονη Ψυχιατρική έχει τις δυνατότητες να βοηθήσει τον/την εν λόγω 22χρονο/η να ζήσει λειτουργικά για πολλά ακόμα χρόνια (μέχρι μοιραία να κυριαρχήσει η νόσος), πιστεύω ότι είναι πολύτιμο το έργο που μπορείς να προσφέρεις ως Ψυχίατρος.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Δεν διαφωνώ καθόλου με όσα λες. Και ειδικά τους σχιζοφρενείς θεωρώ ότι μπορεί να τους βοηθήσει ουσιαστικά η ψυχιατρική (υπάρχουν παραδείγματα συνανθρώπων μας-μάλιστα στα Γιάννενα από όσο μας έλεγε ένας ψυχίατρος μια πολύ γνωστή επιχειρηματίας ήταν σχιζοφρενής αλλά ζούσε απόλυτα "φυσιολογικά").

Αλλά τί να κάνω...τί να κάνω :(...προσπαθούσα να κρατηθώ αλλά όσο συνέχιζε η συνέντευξη και ο ασθενής ανέφερε ότι του έστελναν απειλητικά γράμματα...στα κινέζικα...το ξαναλέω...ο Θεός να με συγχωρέσει. :(

Κι ακριβώς επειδή προσωπικά δεν θα μπορούσα ποτέ να ανταποκριθώ με την σοβαρότητα και την εγκυρότητα που απαιτείται σε αυτόν τον κλάδο, θαυμάζω όσους αποφασίσουν να τον ακολουθήσουν.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Θυμάμαι είχαμε έναν ψυχίατρο που μας περιέγραφε ότι όταν πρωτοξεκίνησε να κάνει ψυχανάλυση είχε μια ασθενή που πήγαινε, δεν τον μιλούσε, έφευγε, ξαναπήγαινε, δεν του μιλούσε και αυτό κανά δίμηνο. Κάποια στιγμή, αυτός είχε λέει στο γραφείο μια υγρασία στο ταβάνι...γυρίζει η ασθενής και του λέει ''έρχομαι δυο μήνες και δεν έχετε φτιάξει ακόμα την υγρασία στο ταβάνι"...το συμπέρασμα του (κατά τα άλλα συμπαθέστατου και κατηρτισμένου) ψυχαναλυτή; "ααα το λέτε αυτό γιατί από την στιγμή που δεν μπορώ να φροντίσω ένα άψυχο τοίχο πώς θα μπορέσω να γιατρέψω την ψυχή σας" μόνο ψυχαναλυτής θα το σκεφτόταν αυτό...

Κοίτα,το πιο πιθανό είναι να το είπε αυτό ο ψυχίατρος για να σπάσει τον πάγο και να δώσει κάποιο πάτημα να αρχίσει η συζήτηση.

Βάλε το εαυτό σου στην θέση του.

Τι να της έλεγε δηλαδή;

"Και σου πήρε 2 μήνες για να πεις αυτήν την μαλακία;"

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Στο ένθετο της καθημερινής της κυριακής (που έλεγε για τους γιατρούς στο εξωτερικό) η ψυχιατρική αναφερόταν σαν μια από τις ειδικότητες με την υψηλότερη ανεργία.

Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστο είναι,πάντως πιστεύω ότι από επαγγελματικής άποψης η ψυχιατρική όντως έχει μειονέκτημα.

(και στο εξωτερικό απ'όσο ακούω οι ψυχίατροι έχουν χαμηλό μισθό σε σχέση με άλλες ειδικότητες)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

In the UK psychiatrists make a lot of money, not as much as the surgeons but on the other hand the surgeons have to work :P

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Έχω γνωρίσει φίλε μου Ψυχιάτρους σε Αγγλία και Ελβετία που δεν προλαβαίνουν ούτε τα παιδιά τους να δουν από τον υπερβολικό φόρτο. Για να μην αναφερθώ στον ψυχολογικό φόρτο..

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Psychiatry is very tough actually, as I discovered in the past 2 hours. I just saw a patient and I am still trembling. I had two choices: either to let him go home and kill himself or to detain him against his will. If I did the former my career would be over tonight! If I did the latter then the patient would beat me up because he has a history of violence and there are not enough nurses in the ward. My consultant told me that I have to decide what to do. Maybe change specialty?????????????????

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Θα ήθελα πολύ να ακούσω τις γνώμες σας για την ειδικότητα της ψυχιατρικής .

Τι έχετε ακούσει για αυτή την ειδικότητα. Τι συμβαίνει με την επαγγελματική αποκατάσταση . Πόσα χρόνια αναμονή έχει σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Όλοι μου έχουν πει πως αν δεν έχεις πρόβλημα με το αντικείμενο της δουλειάς είναι πολύ καλή επιλογή με πολύ μέλλον.

Τι πιστεύετε;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΟΠΩΣ ΣΤΕΓΝΑ ΕΙΠΕ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ ΜΕ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟ ΦΥΛΟ...

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΛΕΦΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΣΩΝ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ -ΤΡ..

ΤΡΥΠΑ----> ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑ

ΤΡΕΛΑ-----> ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΟΓΙΑ, ΑΠΛΩΣ ΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΩ.

ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΟ...

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΞΕΝΕΡΩΣΕ ΕΜΕΝΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ, ΓΥΡΩ ΣΤΑ ΑΛΛΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Η ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΑ 3,5 ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΚΑΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΚΟΜΑ.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ...ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΒΡΕ!

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×