Jump to content
Sign in to follow this  
Juliette

Αγαπημένα...

Recommended Posts

I know I won't forget your name

and maybe we will meet again

if only to talk and try remember the good and bad,

the things we said the happy moments

that we had, your sweet surrender

but there is no more to say

except the fact I'm sorry and that it's gone too far now

Στίχοι από ένα τραγουδάκι που χωρίς κάτι το ιδιαίτερο με αγγίζουν πολύ.

Τροποποιήθηκε από NIKITA

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

....every whisper.....

από το Losing my religion, REM

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Απόλυτα αυτοβιογραφικό το παρακάτω από τον Τάσο Λειβαδίτη.

Μη σημαδέψεις την καρδιά μου

...................

Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις

χτύπα με αλλού

μη σημαδέψεις την καρδιά μου.

Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.

Δε θα ’θελα να το λαβώσεις.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Check my vital signs

To know I'm still alive and I walk alone

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Η αγαπημένη μου εικόνα πλέον είναι μια φορητή μεταβυζαντινή αγιογραφία, η Αποκαθήλωση, έργο του μεγάλου Κρητικού αγιογράφου Εμμανουήλ Τζάνε, του 1670. Η εικόνα αυτή έχει δημιουργηθεί με φυσικά και όχι συνθετικά χρώματα, όπως τουλάχιστον εξηγούσε η ξεναγός στο γκρουπ από το Κολοράντο που επισκέφθηκε την μονή Αγίου Στεφάνου στα Μετέωρα. Δεν έχω δεί τίποτα πιο επιβλητικό φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Γίναν τα τάστα της κιθάρας μου ξυράφια,

κι εσύ έχεις χρόνια να κατέβεις στο λιμάνι.

Σαν το διαμάντι το γυαλί μ' έχει χαράξει,

ήρθα και φεύγω μ' αδειανά τα δυό μου χέρια.

Θέλει αστέρι μου ατέλειωτα νυχτέρια,

να γίνει η κάμπια χρυσαλίδα και μετάξι.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

κι όσα έχω σημαδια , με όνειρα τα ντύνω...

απο ένα τραγουδάκι, μαγικός στίχος , γεματος με τη δύναμη της αισιοδοξίας και της ζωής...

Τροποποιήθηκε από Ήρα

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Χμ χμ... Με την καλησπέρα μου και με το καλώς σας βρήκα θα ξεκινήσω γράφοντας εδώ...

Αγαπημένος πίνακας.. Έναστρη Νύχτα, του Van Gogh. Με το πρώτο βλέμμα με πήραν μαζί τους οι κυματισμοί στα σύννεφα αυτού του τόσο ξεχωριστού πίνακα. τόσα χρώματα, τόσο φως μα και τόσο σκοτάδι συνάμα, σε έναν πίνακα που ένιωσα πως είναι τόσο ίδιος με την ψυχή μου... emblush

Στο τραγούδι "Ημερολόγιο", των Συνήθων Υπόπτων, σε μουσική και στίχους του Χρήστου Θηβαίου, αγαπημένος στίχος:"Κι είναι λέω ο Παράδεισος για εμάς, αγάπη μου μικρή, να μοιραζόμαστε τούτη την κόλαση μαζί..."

Αγαπημένο (αλλά πολύ αγαπημένο!!!) το ωιολάκι που μπαίνει στο Mouvement Introductif του La Valse des Mostres του επίσης αγαπημένου Yann Tiersen...

Και τέλος (για την ώρα) έρωτας μεγάλος η φωνή του "κυρίου" που μου έκανε την ιδιαίτερη τιμή να μου στείλει την διασκευή της Όμορφης Πόλης του Μίκη Θεοδωράκη.. Της πιο...Όμορφης Πόλης...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Το παρακάτω γιατί μισώ την μετριότητα, αλλά αυτή όπως φαίνεται τον τελευταίο καιρό με έχει ερωτευτεί παράφορα.

Μέτρια, κι όλα μέτρια και μέτρια παντού.

Κ' οι αγάπες μου κ' οι πόθοι μου, κι' ότι η καρδιά μου αν νιώθει

Κ' η φαντασία της ψυχής, και το είδωλο του νου

Και ο έρωτας της ομορφιάς και του παντοτινού,

με σφίγγουν όλα μέτρια, το μέτριο με παγώνει.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.

Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.

Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες.

Και τα ξερά κλαδιά.

Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.

Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,

να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη,

ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.

Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.

«Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;»

Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.

Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.

Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν.

Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που

έχουν τα μάτια της μοναξιάς.

Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα."

Από το βιβλίο "Στον ίσκιο των πουλιών" της Ακλυόνης Παπαδάκη.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"... Έφυγες μέρα...

Το'ξερες γιατί.. Για να μ'αφήσεις και τους εφιάλτες της μέρας...

Γιατί της νύχτας, το'ξερες, μου ανήκαν όλοι...

Έφυγες μέρα.....".....

-Μενέλαος Λουντέμης-

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Θυμάσαι ένα χειμωνιάτικο πρωινό , που ήρθα

και σε ξύπνησα χωρίς να με περιμένεις?

Σε πήρα απο το χέρι και περπατήσαμε στους δρόμους ,

μέσα στο κρύο και στη βροχή.

Δεν καναμε τίποτα σπουδαιο

Δε λύσαμε κανένα πρόβλημα του κόσμου.

Κρατιόμαστε χέρι χέρι,λέγαμε ό,τι μας ερχόταν

στο κεφαλι και γελούσαμε.

Δε σου είπα πόσο είχα αναγκη εκεινη τη μέρα να σε δω.

Πως δεν αντεχα να κουβαλησω ως το βραδυ την ψυχή μου.

Δε σου είπα πόσο μου είχες λείψει.

Πόσο σε είχα νοσταλγήσει

Δε σου είπα πόσο η αντοχη μου παραπατούσε.

Ούτε κι εσυ μου έκαμες συζήτηση για κάτι παρόμοιο.

Μια στιγμή μόνο , όπως στεκόμαστε κάτω απο μια

μεγάλη ακακία , ο κόσμος γέμισε πουλιά.

Σου έσφιξα λίγο πιο πολύ το χέρι. Τιποτε άλλο.

Κι εσυ . με μιαν ανέμελη τάχα αδιαφορη κίνηση ,μου

σήκωσες απο το μέτωπο τα μαλλια.

απο την Αλκυονη Παπαδακη

απο τα αγαπημενα μου γιατι μου θυμίζει την καλύτερη μου φίλη. emrose

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"Τα μάτια μου δακρύσανε

γι'αυτό σ'αφήνω μόνο..."

(από τους τίτλους τέλους των "Νυφών")

Εξαιρετικά αφιερωμένο.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
"Τα μάτια μου δακρύσανε

γι'αυτό σ'αφήνω μόνο..."

(από τους τίτλους τέλους των "Νυφών")

Εξαιρετικά αφιερωμένο.

Αν μου επιτρέπεις το αφιερώνω κι εγώ μιας και ταιριάζει άψογα στην κατάστασή μου και αποτελεί και τελεσίδικη απόφαση πλέον.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
emarup Σου επιτρέπω. Και στην τελική τα ίδια πράγματα σχεδόν μας συμβαίνουν.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

...στο τέλος, ανάμεσα στους επιζώντες έβρισκες τους πιο αληθινά πεθαμένους...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

You're never really here

This is all a big mistake

My heart is feeling cold

I don't want to bake it

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αν δεν σ’ αρέσει το τραγούδι μου

κάνε λιγάκι υπομονή

Το τραγουδώ κι από το στήθος μου

θαρρώ πως φεύγει μια πληγή

Αν δεν σ’ αρέσει το τραγούδι μου

σαν μία χάρη σ’ το ζητώ

Μάθε μου άλλο πιο χαρούμενο

κι αυτό δεν θα το ξαναπώ....

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

για σαλαμ θα πει τόσα χωρεσα

που το δαιμονα μου συγχώρεσα

για όλα του τα πάθη τα άγρια...

απο την Αλεξανδρεια

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Έσβησε τ' άστρο και το φεγγάρι

έγιν' η νύχτα πικρή λαβωματιά

πού να'ναι τώρα το παλικάρι

σε ποιο λιμάνι, ποια θάλασσα πλατιά

Στον κεραυνό και τη βροχή

κάνω κρυφά μια προσευχή

να 'χεις τον ήλιο συντροφιά

στη συννεφιά.....

Νίκος Γκάτσος-"Η νύχτα"

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

μετρώ τις μέρες ...μετρώ τις ώρες ....μετρώ τα κυματα...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

στων ματιών μπες την αλήθεια...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

πώς να συνδέσουμε περιθώριο και ουρανό...

Τροποποιήθηκε από Ήρα

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×