Jump to content
Χρυσανθοπούλου

Στρατιωτική Ιατρική : υπέρ και κατά

Recommended Posts

Λοιπόν...δινω σε μια βδομάδα ακριβώς πανελλήνιες,και ειμαι ανάμεσα στην πολιτική ιατρική και στη Σσας. Απο τοτε που με θυμαμαι να θελω κατι,αυτο ηταν η σσας και ο στρατός. Αλλα τωρα τελευταία μου λενε οι περισσότεροι οτι δεν αξίζει λόγω καθυστέρησης ειδικότητας κτλ κτλ... μπορει να μου πει κάποιος κάποια πράγματα πανω στο θεμα της ειδικότητας; Επισης, διαλέγουμε ειδικότητα η ο,τι περισσέψει απο το ΑΠΘ παίρνουμε;; 

Τροποποιήθηκε από Comfortably Numb
Αλλαγή τίτλου

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ποιά Ειδικότητα θα ήθελες ακριβώς να κάνεις ;

Ισχύει ότι οι περισσότεροι ΣΣΑΣίτες το έχουν μετανιώσει.

3 χρόνια Μονάδα κάνουν, και θα το κάνουν (ή το έχουν ήδη κάνει) 4, απ΄την άλλη απ΄την στιγμή που γουστάρεις την σιγουράντζα και την ξεγνοιασιά του Στρατού, γιατί να προβληματίζεσαι ;

Τροποποιήθηκε από kopritis

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Το θέμα μου δεν ειναι αν το μετανιωσω,το θέμα μου ειναι να παρω την ειδικότητα που θελω,κι οχι κάποια που θα περισσέψει. Θελω κατι σε χειρουργική..τωρα τι ακριβώς δεν εχω αποφασίσει ακομα για αυτο και δεν μπορω να στο απαντήσω με σιγουριά εφόσον δεν εχω μπει καν στη σχολή ακομα. Κατι που με τραβάει ωστόσο ειναι η νευροχειρουργική 

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Σε ρώτησα περί Ειδικότητας, αν και δεν έχεις μπει ακόμα στην Σχολή, γιατί ελάχιστες Ειδικότητες είναι πλέον με αναμονή για τους μη στρατιωτικούς.

Μιας και μιλάμε για χειρουργικές Ειδικότητες, κάτι γνωστοί στρατιωτικοί που πάνε π.χ για Ορθοπαιδικοί το έχουν μετανιώσει πικρά καθώς την εποχή που αυτοί περιδιαβαίνουν την παραμεθόριο, οι πολίτες συναδέλφοί τους "γράφουν" Ειδικότητα. Οπότε σαν στρατιωτικός θα καθυστερήσεις.

Όσον αφορά τις εξετάσεις των στρατιωτικών, ισχύουν αυτά που λένε διάφοροι, και παίζει πολύ η πιθανότητα να πάρεις ό,τι περισσέψει. Ένα θα σου πω, οι μισοί στρατιωτικοί χειρουργοί που γνωρίζω (και γνωρίζω αρκετούς :) ) θα ήθελαν να γίνουν γυναικολόγοι αλλά στην εποχή τους δεν έβγαλαν θέσεις για Γυναικολογία.

Ασπρο-μαύρο δεν υπάρχει,  ειδικά για ΝΡΧ και αν μπορείς να φύγεις εξωτερικό, εγώ δεν θα επέλεγα Στρατό. Αν δεν έχεις πρόβλημα να πάρεις κάτι άσχετο (π.χ υπάρχει περίπτωση που από Όρθο κατέληξε αιματολόγος), ο Στρατός σου προσφέρει ένα πολύ δελεαστικό πακέτο, ειδικά για μια γυναίκα, ασφάλεια, σιγουριά, άδειες, δυνατότητα ιδιώτευσης και συμπλήρωσης του εισοδήματος.

Επίσης για να βγάλεις λεφτά απ΄την ΝΡΧ σαν στρατιωτικός θα πρέπει να περιμένεις πάάάρα πολύ, ειναι πολύ κλειστό το κύκλωμα, και γνωρίζω επίσης στρατιωτικούς ΝΡΧ που ζορίζονται.

Καλή επιτυχία σε ό,τι αποφασίσεις και στις εξετάσεις σου.

Τροποποιήθηκε από kopritis

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μαλιστα..κατάλαβα. Ευχαριστω πολυ για το χρονο σου :)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Χαλαρα ΣΣΑΣ. Ολα τα καλα του δημοσιου (σταθερος μισθος, αδειες κλπ) και το κερασακι οτι μπορεις να ιδιωτευεις ταυτοχρονα. Αποκατασταση απο την 1η μερα. Και αμα γουσταρεις, φευγεις και με συνταξη πριν τα 50 σου.

Το κακο ειναι οι μεταθεσεις και τα βυσματα, αλλα οι μεταθεσεις μειωνονται με τα χρονια 

Τροποποιήθηκε από komplexares

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Το θέμα μου πιο πολυ ειναι η ειδικότητα ομως. Δεν θελω να χρειαστεί να διαλέξω μια που δεν αρεσει σε μενα 

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τι να την κανεις την ειδικοτητα που σου αρεσει, αν βγαινοντας εισαι μια π.χ. απο τους 2000 ελληνες Ν/Χ , εκ των οποιων πολλοι δεν χειρουργουν και αλλοι δε βρισκουν καν δουλεια. Θα ψαχνεις για κανενα επικουρικο οπου ναναι, στο οποιο δε θα μπορεις να χειρουργεις κιολας (δε θα σε αφηνουν οι μονιμοι επιμελητες). Και αν βαλεις για μονιμη, τη θεση θα στην τρωνε αλλοι, που εχουνε βουλευτη, με φτιαχτες προυπηρεσιες, διδακτορικα, εργασιες κλπ.

Ως στρατιωτικη γιατρος εχεις τη θεση του επιμελητη ετοιμη. Την ειδικοτητα τη βλεπεις στην πορεια.

Εχε υποψη σου οτι στην Ελλαδα δυστυχως, ως ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ μαθαινεις να χειρουργεις, οχι ως ειδικευομενος (εκτος αν ο μπαμπας σου ειναι ο διευθυντης της κλινικης που κανεις ειδικοτητα)

Ξεχασα να αναφερω οτι οι στρατιωτικοι κανουν μετεκπαιδευση (fellowship) στο εξωτερικο 2 χρονια τουλαχιστον, κατα τα οποια λαμβανουν 2 μισθους (το μισθο του στρατου και το μισθο του fellow). Εχουν πολλα τετοια καλα που δεν ειναι γνωστα.

Τροποποιήθηκε από komplexares

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Γεια σας, έδωσα φέτος εξετάσεις και πέτυχα αρκετά καλή βαθμολογία για να πιάνω την ιατρική σχολή... Έιμαι ανάμεσα στη στρατιωτική και στην ιατρική Αθήνας. Μπορείτε να μου πείτε σήμερα ποια από τις δυο θα διαλέγατε στη θέση μου και γιατί;

Τροποποιήθηκε από Comfortably Numb
Συγχώνευση

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αν πας στρατιωτική ενδέχεται να μην μπορεις να κανεις την ειδικοτητα που θέλεις αλλα οποια εχουν αναγκη.

Αυτο θα μετρουσε πολυ στην επιλογη μου.

Μπορει ομως να υπαρχουν και πλεονεκτηματα (δημοσια θεση + ιδιωτικο ιατρειο) που θα πρεπει επισης να ψαξεις.

Δυστυχως δεν γνωριζω κατι παραπανω για να σε βοηθησω.

Συγχαρητηρια για την επιτυχια σου.

Τροποποιήθηκε από asamotref

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Συγχαρητήρια για την επιτυχία σου και λάβε υπόψιν ότι:

- πλέον οι στρατιωτικοί (εκτός αυτών που πάνε Αστυνομία) κάνουν "αγροτικό" (=μονάδα) για 4 χρόνια.

- οι περισσότερες ειδικότητες έχουν μικρή ή τουλάχιστον ότι πολύ παραπάνω από 4 χρονια που θα χρειαστει να περιμενεις σαν στρατιωτικός

- την προοπτικη του εξωτερικού

Απ την αλλη σαν στρατιωτικός γίνεσαι άμεσα Επιμελητής ενώ παίζεις σε 2 ταμπλώ (δημόσιο + ιδιωτικό)

Για μένα deal breaker για τον Στρατό είναι η προοπτική να μην κάνω την ειδικότητα που επιθυμώ.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ειλικρινά τα πράγματα μου φαίνοντα χάλια όπως τα ακούω μέχρι τώρα. είμαι 18 χρονών κι αντί να γιορτάζω την επιτυχία των πανελληνίων ή το γεγονός ότι θα σπουδάσω την επιστήμη που σχεδόν όλοι ονειρεύονται, υπολογίζω αν η στρατιωτική ιατρική έχει λιγότερα αρνητικά από τον πολιτική. Έχω δει γελοίες ατάκες του τύπου " μην πας να περιοριστείς στη σσας για 6 χρόνια , δεν έχει φοιτητική ζωή", ενώ μαθαίνω ότι μετά το τρίτο έτος δεν έχει διαφορά από το να σπουδάζεις στην πολιτική. Μαθαίνω όμως ότι μέχρι τα 32 Θα έχεις μισθό 1100 ευρώ, και αρχίζεις ειδικότητα με καθυστέρηση επειδή κάνεις περιοδεία στις μονάδες ... από την άλλη, η πολιτική ιατρική δε σου εξασφαλίζει τίποτα(δηλαδη δίνεις σοβαρο κι άνισο αγωνα για επιβίωσή),εκτός και αν έχεις γονείς γιατρούς που θα σου έχουν έτοιμο ιατρείο ή γενικά αν έχεις γονείς με καλό πορτοφόλι για να σε στηρίξουν ώστε να βγεις έξω. Τζάμπα τα μόρια, τα όνειρα και το διάβασμα μέχρι τώρα...

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
6 ώρες πριν, HarrisF said:

Ειλικρινά τα πράγματα μου φαίνοντα χάλια όπως τα ακούω μέχρι τώρα. είμαι 18 χρονών κι αντί να γιορτάζω την επιτυχία των πανελληνίων ή το γεγονός ότι θα σπουδάσω την επιστήμη που σχεδόν όλοι ονειρεύονται, υπολογίζω αν η στρατιωτική ιατρική έχει λιγότερα αρνητικά από τον πολιτική. Έχω δει γελοίες ατάκες του τύπου " μην πας να περιοριστείς στη σσας για 6 χρόνια , δεν έχει φοιτητική ζωή", ενώ μαθαίνω ότι μετά το τρίτο έτος δεν έχει διαφορά από το να σπουδάζεις στην πολιτική. Μαθαίνω όμως ότι μέχρι τα 32 Θα έχεις μισθό 1100 ευρώ, και αρχίζεις ειδικότητα με καθυστέρηση επειδή κάνεις περιοδεία στις μονάδες ... από την άλλη, η πολιτική ιατρική δε σου εξασφαλίζει τίποτα(δηλαδη δίνεις σοβαρο κι άνισο αγωνα για επιβίωσή),εκτός και αν έχεις γονείς γιατρούς που θα σου έχουν έτοιμο ιατρείο ή γενικά αν έχεις γονείς με καλό πορτοφόλι για να σε στηρίξουν ώστε να βγεις έξω. Τζάμπα τα μόρια, τα όνειρα και το διάβασμα μέχρι τώρα...

πραγματικά  συμμερίζομαι την αγωνία σου και δυστυχώς τα πράγματα είναι τόσο δυσάρεστα όσο έχεις αντιληφθεί

από τη μια η σταδιοδρομία στην ιατρική είναι απαιτητική, κι από την άλλη ο κόπος σου δεν θα έχει αντίκρυσμα στην Ελλάδα

λυπάμαι που παρασύρουν νέα και ικανά παιδιά με φιλοδοξίες να κυνηγήσουν ένα όνειρο που - στην Ελλάδα τουλάχιστον - δεν υπάρχει

κόποι, ικανότητες, ζωές και περιουσίες ολόκληρες σπαταλώνται για να ακολουθήσεις μια πορεία από το σχολείο μέχρι τη συνταξιοδότηση που θα επιτρέψει να ασελγήσουν πάνω σου κάθε είδους συμφέροντα και εσύ θα καταλήξεις να μην έχεις στο τέλος ούτε την ηθική απολαβή για την προσφορά σου στο κοινωνικό έστω σύνολο (το να αποσβέσεις τις προσωπικές σου θυσίες δεν το βάζω στην συζήτηση καν)

δυστυχώς με την επιτυχία σου στις πανελλήνιες, κάνεις ήδη διαχείριση ζημιάς:

η στρατιωτική ιατρική φαντάζει κατα τη γνώμη μου μια καλή επιλογή ιδίως αν το πρωτεύον για σένα είναι να μείνεις Ελλάδα

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
28 λεπτά πριν, heretai said:

πραγματικά  συμμερίζομαι την αγωνία σου και δυστυχώς τα πράγματα είναι τόσο δυσάρεστα όσο έχεις αντιληφθεί

από τη μια η σταδιοδρομία στην ιατρική είναι απαιτητική, κι από την άλλη ο κόπος σου δεν θα έχει αντίκρυσμα στην Ελλάδα

λυπάμαι που παρασύρουν νέα και ικανά παιδιά με φιλοδοξίες να κυνηγήσουν ένα όνειρο που - στην Ελλάδα τουλάχιστον - δεν υπάρχει

κόποι, ικανότητες, ζωές και περιουσίες ολόκληρες σπαταλώνται για να ακολουθήσεις μια πορεία από το σχολείο μέχρι τη συνταξιοδότηση που θα επιτρέψει να ασελγήσουν πάνω σου κάθε είδους συμφέροντα και εσύ θα καταλήξεις να μην έχεις στο τέλος ούτε την ηθική απολαβή για την προσφορά σου στο κοινωνικό έστω σύνολο (το να αποσβέσεις τις προσωπικές σου θυσίες δεν το βάζω στην συζήτηση καν)

δυστυχώς με την επιτυχία σου στις πανελλήνιες, κάνεις ήδη διαχείριση ζημιάς:

η στρατιωτική ιατρική φαντάζει κατα τη γνώμη μου μια καλή επιλογή ιδίως αν το πρωτεύον για σένα είναι να μείνεις Ελλάδα

Πράγματι, επέλεξα τη στρατιωτική ιατρική γιατί θέλω να μείνω στην Ελλάδα Και να κάνω οικογένεια... Επίσης, αν και έχει πολύ λίγα λεφτά από κει πλέον , τουλάχιστον δε θα φοβαμαι στο μέλλον για το αν θα μπορώ να ζήσω... Ίσως διάλεγα Αθήνα αν έβλεπα ότι το εξωτερικό είναι βατη πορεία, αλλά όπως είπα πριν, όπου και να ρώτησα, θέλει να έχεις γνωστούς στον κλάδο και στο εξωτερικό και γερό budget από πίσω, κάτι που δυστυχώς δεν έχω 😂 

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Εγώ θα πω τους λόγους που ΔΕΝ θα επέλεγα σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση τη στρατιωτική ιατρική. Κάποιοι λόγοι είναι (πιστεύω) αντικειμενικοί. Κάποιοι άλλοι είναι καθαρά προσωπικοί (παρόλο που πιστεύω ότι η ιατρική επιστήμη εξ' ορισμού δεν συμβαδίζει με τον στρατό και τον πόλεμο, επομένως θεωρώ ότι κανείς γιατρός δεν θα έπρεπε επί της αρχής να θέλει να πάει στρατιωτική ιατρική

Α] Η ίδια η ταμπέλα του "στρατιωτικού" γιατρού. Όσοι εκπαιδεύονται Ιατρική στη στρατιωτική σχολή της Θεσσαλονίκης και μετά, στην ειδικότητα, στα πολιτικά/στρατιωτικά νοσοκομεία, λαμβάνουν την ίδια ακριβώς εκπαίδευση με τους πολίτες ιατρούς. Δεν θα εκπαιδευτούν ποτέ σε ιατρική πεδίου μάχης. Οπότε πρακτικά στρατιωτικός γιατρός = πολίτης ιατρός. Οι επιμέρους αγγαρείες στην στρατιωτική περιφέρεια = διοικητικά καθήκοντα (ως αξιωματικοί) + υπηρεσία υπαίθρου (και κάτι λιγότερο εδώ που τα λέμε, καθώς οι στρατιωτικοί ιατροί εξυπηρετούν κυρίως άτομα σχετικά νέα, οπότε χάνουν μία μεγάλη γκάμα "γενικού" πληθυσμού, άρα και ένα πλήθος παθολογικών οντοτήτων που οι αγροτικοί γιατροί τα τρώγαμε στη μάπα κάθε μέρα) Επίσης στρατιωτικός ιατρός στην περιφέρεια = αξιωματικός = χώνω τον οπλίτη ιατρό = κυρίως δουλειά γραφείου.

Β] Στρατιωτικός ιατρός = Πρώτα στρατιώτης και μετά γιατρός. Που σημαίνει δύο πράγματα:

1) Επί της αρχής χρέος σου είναι να μάθεις να σκοτώνεις και δευτερευόντως να είσαι γιατρός. Καταλαβαίνω ότι κάποιοι γιατροί το βλέπουνε ως μία δημόσια υπηρεσία όπου απλά πάνε οι γιατροί για να έχουν "επαγγελματική" αποκατάσταση, να κάνουν οικογένεια και γενικά αισθάνονται "αδύναμοι" να παλέψουν την ιατρική στο χάος που επικρατεί σήμερα.

Ωστόσο, οφείλω να τονίσω ότι όταν το κοινωνικό σύνολο σε πληρώνει να κάνεις μία δουλειά, εσύ οφείλεις να ξέρεις να την κάνεις σωστά και να δηλώνεις επαρκέστατος στο να την κάνεις. Προσωπικά δεν μπορώ να δηλώσω ότι θα με ευχαριστούσε ως γιατρό να πληρώνομαι επί της αρχής για να εκπαιδεύομαι να σκοτώσω. Και ούτε θα ήθελα να πληρώνω γιατρούς που δηλώνουν επαρκέστατοι μέσα στο στρατό και στη λογική του, όταν στην πράξη ξέρουμε ότι δεν είναι και απλά βολεύονται με το σταθερό "σίγουρο" μισθό και τα σχετικά προνόμια.

Δεν είμαι αρνητής, ξέρω το χρέος μας όταν η πατρίδα μας καλεί, αλλά οφείλουμε να είμαστε σωστοί όταν βγάζουμε το ψωμί μας εν καιρώ ειρήνης. Ειδικά όταν μας πληρώνουνε με τα λεφτά του κοινωνικού συνόλου. Γιατί είναι προφανές ότι εάν γίνει πόλεμος, θα πάμε όλοι. Και οι πολίτες γιατροί (που λεφτά δεν πήραμε ποτέ από τον στρατό) και οι στρατιωτικοί γιατροί (που λεφτά παίρνανε τόσο καιρό από τον στρατό, δηλαδή από τις τσέπες όλων μας, για να μάθουνε να σκοτώνουνε, αλλά αυτοί το είδανε ζωάρα δημοσιοϋπαλληλίκι). Και ρωτάω εγώ τώρα, εσείς θα αισθανόσασταν ωραία να σας πληρώνουνε για κάτι, και όταν έρθει η ώρα να δικαιολογήσετε τα λεφτά σας να πάνε να σκοτωθούνε άλλοι (συνάδελφοι) αντί για εσάς;;; (είστε και αξιωματικοί πλέον... λοχαγοί κ.τ.λ., ε, εσείς στα μετόπισθεν και μπροστά μπροστά τα φανταράκια).

2) Θα έπρεπε να σε εκπαιδεύει αποκλειστικά ο στρατός. Και εδώ γελάμε. Ο στρατός με τις στρατιωτικές δομές που έχει δεν μπορεί ούτε τους γιατρούς του να εκπαιδεύσει, ούτε το στρατιωτικό του προσωπικό να περιθάλψει. Στηρίζεται αποκλειστικά στο Ε.Σ.Υ. και όσοι έχουνε κάνει φανταρικό και ξέρουν πέντε στοιχειώδη πράγματα εκ των έσω, ξέρουν πολύ καλά πόσο τραγικά ανεπαρκή είναι τα στρατιωτικά νοσοκομεία και πόσο ανύπαρκτη είναι η ιατρική περίθαλψη των φαντάρων και των αξιωματικών στα στρατόπεδα ανά την επικράτεια. Κοινώς στρατός = άλλη μια υποστελεχωμένη δημόσια υπηρεσία που τρώει λεφτά χωρίς λόγο (έτσι και κάνουν ντου οι Τούρκοι θα πέσει πολύ γέλιο... ο στρατός ξηράς δεν σώζει έτσι όπως είναι τώρα, απλά καταναλώνει μισθούς)

3) Ιεραρχεία. Τι να πω, είναι πολύ απεχθής η σκέψη να ζεις και να κινείσαι σε ένα χώρο όπου κυκλοφορούν "διαταγές". Η ιατρική είναι η επιστήμη της συνεργασίας και θα πρέπει να έχεις το δικαίωμα να μιλήσεις στον άλλο ελεύθερα, ίσος προς ίσο. Το να μην θες να έχεις το καπελάκι του "προβλεπέ", του "ανώτερος", του "χαιρετισμού", του "διαταγή" και γενικά να το μην θες να σου τύχουν μερικοί τρελοί, άσχετοι ή καραγκιόζιδες πάνω από το κεφάλι σου, όσο μπορείς να μην το επιλέξεις (ή έστω να μειώσεις τις πιθανότητες να σου συμβεί, γιατί πηγαίνοντας στο στρατό τις αυξάνεις δραματικά) νομίζω είναι το προφανές και το φυσιολογικό. Θεωρώ πολύ αλλοιωμένο τον χαρακτήρα κάποιου που θα θελήσει οικειοθελώς να αφιερώσει τη ζωή του σε μία τέτοια παράνοια. Ειδικά για την ιατρική, που το μυαλό σου θα πρέπει να είναι όσο πιο ανοιχτό γίνεται, το να ενστερνίζεσαι μία τέτοια καθημερινότητα και λογική, εμένα ειλικρινά με ξεπερνάει.

Γ] Εξετάσεις για ειδικότητα. Μία λέξη θα πω: Χαμός! Καταρχήν να ξέρετε ότι στις δημοφιλείς ειδικότητες και σε κάτι ειδικά μαθήματα που έχουνε μέσα στη Σχολή τους πέφτει πολύ μέσο και πισωμαχαιρώματα. Στο εάν θα βγει θέση για τη συγκεκριμένη ειδικότητα μέσα στη χρονιά, στα θέματα που θα πέσουν, στη συνέντευξη που θα σας κάνουν και σε όλα τα σχετικά. Φυσικά ο Γολγοθάς με τα μέσα και τις μεταθέσεις θα σας ακολουθεί σε όλον τον στρατό, και εσάς και την οικογένεια που θέλετε να κάνετε.

Δ] Να πω ότι ο μισθός θα είναι σταθερά γύρω στα 1.000 ευρώ γιατί δεν θα πληρώνεστε τις εφημερίες;; Η "εικοσιτετράωρη" εφημερία του αξιωματικού στον στρατό, που όσοι έχουμε κάνει φανταρικό ξέρουμε ότι επί της ουσίας ονομάζεται "ΑΥΔΜ", δεν αμοίβεται παραπάνω, καθώς εντάσσεται στα πάγια υπηρεσιακά καθήκοντα του στρατιωτικού προσωπικού.

Η επαγγελματική αποκατάσταση είναι δεδομένη για όποιον που θα ξεπεράσει του όποιους ηθικούς ενδοιασμούς, γίνει σκληρόπετσος όσο χρειάζεται για να διαβεί ορισμένες συμπληγάδες μέχρι να γίνει ειδικός και μέχρι να αποκτήσει τα αντίστοιχα γαλόνια για να μείνει σε ένα σταθερό μέρος. Ωστόσο, για μένα, η σκέψη αυτή είναι πολύ μακρινή για να θεωρηθεί "επαγγελματική" αποκατάσταση από τη στιγμή που οφείλει κανείς να ξεπερνάει καθημερινά εμπόδια προκειμένου να φτάσει σε έναν μακρινό στόχο. Η επόμενη μέρα επιλογής για μένα είχε το κριτήριο του τι είναι περισσότερο σωστό και για μένα και για το σύνολο.

Σε μία δομή που υπάρχει ως αναγκαίο κακό αλλά ουσιαστικά καταναλώνει χωρίς να παράγει, που αντιστρατεύεται την ουσία της ιατρικής επιστήμης, που δεν εκπαιδεύει πάνω στο αντικείμενο το οποίο υποτίθεται ότι υπηρετεί (για όποιον γουστάρει να το κάνει εν πάσει περιπτώσει), που λειτουργεί με όρους που καταπατούν ευθέως την ελευθερία του λόγου και την λογική, το βρήκα απλά παράλογο να συμμετέχω.

Τροποποιήθηκε από mihiatrik
Διόρθωση ορθογραφίας

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

 

 

On 7/21/2019 at 8:00 AM, heretai said:

πραγματικά  συμμερίζομαι την αγωνία σου και δυστυχώς τα πράγματα είναι τόσο δυσάρεστα όσο έχεις αντιληφθεί

από τη μια η σταδιοδρομία στην ιατρική είναι απαιτητική, κι από την άλλη ο κόπος σου δεν θα έχει αντίκρυσμα στην Ελλάδα

λυπάμαι που παρασύρουν νέα και ικανά παιδιά με φιλοδοξίες να κυνηγήσουν ένα όνειρο που - στην Ελλάδα τουλάχιστον - δεν υπάρχει

κόποι, ικανότητες, ζωές και περιουσίες ολόκληρες σπαταλώνται για να ακολουθήσεις μια πορεία από το σχολείο μέχρι τη συνταξιοδότηση που θα επιτρέψει να ασελγήσουν πάνω σου κάθε είδους συμφέροντα και εσύ θα καταλήξεις να μην έχεις στο τέλος ούτε την ηθική απολαβή για την προσφορά σου στο κοινωνικό έστω σύνολο (το να αποσβέσεις τις προσωπικές σου θυσίες δεν το βάζω στην συζήτηση καν)

δυστυχώς με την επιτυχία σου στις πανελλήνιες, κάνεις ήδη διαχείριση ζημιάς:

η στρατιωτική ιατρική φαντάζει κατα τη γνώμη μου μια καλή επιλογή ιδίως αν το πρωτεύον για σένα είναι να μείνεις Ελλάδα

Η αισιοδοξία πολλές φορές ως στάση ζωής ανταμείβει,συνάδελφε...λίγο χαμόγελο οφείλουμε στους κόπους και τους...αγώνες χρόνων ως κινητήρια δύναμη για το μέλλον...το όποιο μέλλον.

Συμφωνώ σε όλα.Εκεί όμως που όλα φαίνεται να οδηγούν σε αδιέξοδο κι απογοήτευση,η τύχη και το χαμόγελο μερικές φορές αλλάζουν το φόντο.

Αυτό ισχύει για όλα τα θέματα. :)  emcat  emrose  emwin

Τροποποιήθηκε από Myriam

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
6 ώρες πριν, mihiatrik said:

Εγώ θα πω τους λόγους που ΔΕΝ θα επέλεγα σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση τη στρατιωτική ιατρική. Κάποιοι λόγοι είναι (πιστεύω) αντικειμενικοί. Κάποιοι άλλοι είναι καθαρά προσωπικοί (παρόλο που πιστεύω ότι η ιατρική επιστήμη εξ' ορισμού δεν συμβαδίζει με τον στρατό και τον πόλεμο, επομένως θεωρώ ότι κανείς γιατρός δεν θα έπρεπε επί της αρχής να θέλει να πάει στρατιωτική ιατρική

Α] Η ίδια η ταμπέλα του "στρατιωτικού" γιατρού. Όσοι εκπαιδεύονται Ιατρική στη στρατιωτική σχολή της Θεσσαλονίκης και μετά, στην ειδικότητα, στα πολιτικά/στρατιωτικά νοσοκομεία, λαμβάνουν την ίδια ακριβώς εκπαίδευση με τους πολίτες ιατρούς. Δεν θα εκπαιδευτούν ποτέ σε ιατρική πεδίου μάχης. Οπότε πρακτικά στρατιωτικός γιατρός = πολίτης ιατρός. Οι επιμέρους αγγαρείες στην στρατιωτική περιφέρεια = διοικητικά καθήκοντα (ως αξιωματικοί) + υπηρεσία υπαίθρου (και κάτι λιγότερο εδώ που τα λέμε, καθώς οι στρατιωτικοί ιατροί εξυπηρετούν κυρίως άτομα σχετικά νέα, οπότε χάνουν μία μεγάλη γκάμα "γενικού" πληθυσμού, άρα και ένα πλήθος παθολογικών οντοτήτων που οι αγροτικοί γιατροί τα τρώγαμε στη μάπα κάθε μέρα) Επίσης στρατιωτικός ιατρός στην περιφέρεια = αξιωματικός = χώνω τον οπλίτη ιατρό = κυρίως δουλειά γραφείου.

Β] Στρατιωτικός ιατρός = Πρώτα στρατιώτης και μετά γιατρός. Που σημαίνει δύο πράγματα:

1) Επί της αρχής χρέος σου είναι να μάθεις να σκοτώνεις και δευτερευόντως να είσαι γιατρός. Καταλαβαίνω ότι κάποιοι γιατροί το βλέπουνε ως μία δημόσια υπηρεσία όπου απλά πάνε οι γιατροί για να έχουν "επαγγελματική" αποκατάσταση, να κάνουν οικογένεια και γενικά αισθάνονται "αδύναμοι" να παλέψουν την ιατρική στο χάος που επικρατεί σήμερα.

Ωστόσο, οφείλω να τονίσω ότι όταν το κοινωνικό σύνολο σε πληρώνει να κάνεις μία δουλειά, εσύ οφείλεις να ξέρεις να την κάνεις σωστά και να δηλώνεις επαρκέστατος στο να την κάνεις. Προσωπικά δεν μπορώ να δηλώσω ότι θα με ευχαριστούσε ως γιατρό να πληρώνομαι επί της αρχής για να εκπαιδεύομαι να σκοτώσω. Και ούτε θα ήθελα να πληρώνω γιατρούς που δηλώνουν επαρκέστατοι μέσα στο στρατό και στη λογική του, όταν στην πράξη ξέρουμε ότι δεν είναι και απλά βολεύονται με το σταθερό "σίγουρο" μισθό και τα σχετικά προνόμια.

Δεν είμαι αρνητής, ξέρω το χρέος μας όταν η πατρίδα μας καλεί, αλλά οφείλουμε να είμαστε σωστοί όταν βγάζουμε το ψωμί μας εν καιρώ ειρήνης. Ειδικά όταν μας πληρώνουνε με τα λεφτά του κοινωνικού συνόλου. Γιατί είναι προφανές ότι εάν γίνει πόλεμος, θα πάμε όλοι. Και οι πολίτες γιατροί (που λεφτά δεν πήραμε ποτέ από τον στρατό) και οι στρατιωτικοί γιατροί (που λεφτά παίρνανε τόσο καιρό από τον στρατό, δηλαδή από τις τσέπες όλων μας, για να μάθουνε να σκοτώνουνε, αλλά αυτοί το είδανε ζωάρα δημοσιοϋπαλληλίκι). Και ρωτάω εγώ τώρα, εσείς θα αισθανόσασταν ωραία να σας πληρώνουνε για κάτι, και όταν έρθει η ώρα να δικαιολογήσετε τα λεφτά σας να πάνε να σκοτωθούνε άλλοι (συνάδελφοι) αντί για εσάς;;; (είστε και αξιωματικοί πλέον... λοχαγοί κ.τ.λ., ε, εσείς στα μετόπισθεν και μπροστά μπροστά τα φανταράκια).

2) Θα έπρεπε να σε εκπαιδεύει αποκλειστικά ο στρατός. Και εδώ γελάμε. Ο στρατός με τις στρατιωτικές δομές που έχει δεν μπορεί ούτε τους γιατρούς του να εκπαιδεύσει, ούτε το στρατιωτικό του προσωπικό να περιθάλψει. Στηρίζεται αποκλειστικά στο Ε.Σ.Υ. και όσοι έχουνε κάνει φανταρικό και ξέρουν πέντε στοιχειώδη πράγματα εκ των έσω, ξέρουν πολύ καλά πόσο τραγικά ανεπαρκή είναι τα στρατιωτικά νοσοκομεία και πόσο ανύπαρκτη είναι η ιατρική περίθαλψη των φαντάρων και των αξιωματικών στα στρατόπεδα ανά την επικράτεια. Κοινώς στρατός = άλλη μια υποστελεχωμένη δημόσια υπηρεσία που τρώει λεφτά χωρίς λόγο (έτσι και κάνουν ντου οι Τούρκοι θα πέσει πολύ γέλιο... ο στρατός ξηράς δεν σώζει έτσι όπως είναι τώρα, απλά καταναλώνει μισθούς)

3) Ιεραρχεία. Τι να πω, είναι πολύ απεχθής η σκέψη να ζεις και να κινείσαι σε ένα χώρο όπου κυκλοφορούν "διαταγές". Η ιατρική είναι η επιστήμη της συνεργασίας και θα πρέπει να έχεις το δικαίωμα να μιλήσεις στον άλλο ελεύθερα, ίσος προς ίσο. Το να μην θες να έχεις το καπελάκι του "προβλεπέ", του "ανώτερος", του "χαιρετισμού", του "διαταγή" και γενικά να το μην θες να σου τύχουν μερικοί τρελοί, άσχετοι ή καραγκιόζιδες πάνω από το κεφάλι σου, όσο μπορείς να μην το επιλέξεις (ή έστω να μειώσεις τις πιθανότητες να σου συμβεί, γιατί πηγαίνοντας στο στρατό τις αυξάνεις δραματικά) νομίζω είναι το προφανές και το φυσιολογικό. Θεωρώ πολύ αλλοιωμένο τον χαρακτήρα κάποιου που θα θελήσει οικειοθελώς να αφιερώσει τη ζωή του σε μία τέτοια παράνοια. Ειδικά για την ιατρική, που το μυαλό σου θα πρέπει να είναι όσο πιο ανοιχτό γίνεται, το να ενστερνίζεσαι μία τέτοια καθημερινότητα και λογική, εμένα ειλικρινά με ξεπερνάει.

Γ] Εξετάσεις για ειδικότητα. Μία λέξη θα πω: Χαμός! Καταρχήν να ξέρετε ότι στις δημοφιλείς ειδικότητες και σε κάτι ειδικά μαθήματα που έχουνε μέσα στη Σχολή τους πέφτει πολύ μέσο και πισωμαχαιρώματα. Στο εάν θα βγει θέση για τη συγκεκριμένη ειδικότητα μέσα στη χρονιά, στα θέματα που θα πέσουν, στη συνέντευξη που θα σας κάνουν και σε όλα τα σχετικά. Φυσικά ο Γολγοθάς με τα μέσα και τις μεταθέσεις θα σας ακολουθεί σε όλον τον στρατό, και εσάς και την οικογένεια που θέλετε να κάνετε.

Δ] Να πω ότι ο μισθός θα είναι σταθερά γύρω στα 1.000 ευρώ γιατί δεν θα πληρώνεστε τις εφημερίες;; Η "εικοσιτετράωρη" εφημερία του αξιωματικού στον στρατό, που όσοι έχουμε κάνει φανταρικό ξέρουμε ότι επί της ουσίας ονομάζεται "ΑΥΔΜ", δεν αμοίβεται παραπάνω, καθώς εντάσσεται στα πάγια υπηρεσιακά καθήκοντα του στρατιωτικού προσωπικού.

Η επαγγελματική αποκατάσταση είναι δεδομένη για όποιον που θα ξεπεράσει του όποιους ηθικούς ενδοιασμούς, γίνει σκληρόπετσος όσο χρειάζεται για να διαβεί ορισμένες συμπληγάδες μέχρι να γίνει ειδικός και μέχρι να αποκτήσει τα αντίστοιχα γαλόνια για να μείνει σε ένα σταθερό μέρος. Ωστόσο, για μένα, η σκέψη αυτή είναι πολύ μακρινή για να θεωρηθεί "επαγγελματική" αποκατάσταση από τη στιγμή που οφείλει κανείς να ξεπερνάει καθημερινά εμπόδια προκειμένου να φτάσει σε έναν μακρινό στόχο. Η επόμενη μέρα επιλογής για μένα είχε το κριτήριο του τι είναι περισσότερο σωστό και για μένα και για το σύνολο.

Σε μία δομή που υπάρχει ως αναγκαίο κακό αλλά ουσιαστικά καταναλώνει χωρίς να παράγει, που αντιστρατεύεται την ουσία της ιατρικής επιστήμης, που δεν εκπαιδεύει πάνω στο αντικείμενο το οποίο υποτίθεται ότι υπηρετεί (για όποιον γουστάρει να το κάνει εν πάσει περιπτώσει), που λειτουργεί με όρους που καταπατούν ευθέως την ελευθερία του λόγου και την λογική, το βρήκα απλά παράλογο να συμμετέχω.

Μάλιστα, κατανοώ γενικώς αυτά που λέτε, ωστόσο οφείλει κάνεις να είναι προσγειωμένος στην σκληρή πραγματικότητα... Έξω στην αγορά της Ελλάδας δεν υπάρχει τίποτα πλέον για τους νέους γιατρούς. Δεν πρόκειται να δεχτώ να σπουδάζω 12 χρόνια την πιο δύσκολη επιστήμη για να ζητάω δυο τέλος λεφτά από τους γονείς μου... Επίσης, το εξωτερικό έχει αρχίσει να κλείνει πλέον τις πόρτες του (βλέπε Ολλανδία και Βέλγιο) για τους Έλληνες γιατρούς. Η στρατιωτική ιατρική, πέραν του εξαιρετικού προγράμματος σπουδών που προσφέρει (ειδικότητα στην Αμερική, Αγγλία κλπ) ,προφέρει μια σιγουριά που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα... Εξάλλου, όποιον πολίτη γιατρό κι αν ρωτήσεις επί του θέματος, μόνο ζήλεια θα αντικρίσεις 😂

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
3 ώρες πριν, Myriam said:

Η αισιοδοξία πολλές φορές ως στάση ζωής ανταμείβει,συνάδελφε...λίγο χαμόγελο οφείλουμε στους κόπους και τους...αγώνες χρόνων ως κινητήρια δύναμη για το μέλλον...το όποιο μέλλον.

Συμφωνώ σε όλα.Εκεί όμως που όλα φαίνεται να οδηγούν σε αδιέξοδο κι απογοήτευση,η τύχη και το χαμόγελο μερικές φορές αλλάζουν το φόντο.

Αυτό ισχύει για όλα τα θέματα. 😊😉😻🌹

Η τύχη δυστυχώς είναι ο αστάθμητος παράγοντας... αν σου χαμογελάσει θα φτάσεις πολύ ψηλά, αν όμως σε ξεχάσει τότε κλαφτα Χαράλαμπε που , και το δεύτερο είναι πολύ πιθανό!😔

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
6 ώρες πριν, HarrisF said:

Μάλιστα, κατανοώ γενικώς αυτά που λέτε, ωστόσο οφείλει κάνεις να είναι προσγειωμένος στην σκληρή πραγματικότητα... Έξω στην αγορά της Ελλάδας δεν υπάρχει τίποτα πλέον για τους νέους γιατρούς. Δεν πρόκειται να δεχτώ να σπουδάζω 12 χρόνια την πιο δύσκολη επιστήμη για να ζητάω δυο τέλος λεφτά από τους γονείς μου... Επίσης, το εξωτερικό έχει αρχίσει να κλείνει πλέον τις πόρτες του (βλέπε Ολλανδία και Βέλγιο) για τους Έλληνες γιατρούς. Η στρατιωτική ιατρική, πέραν του εξαιρετικού προγράμματος σπουδών που προσφέρει (ειδικότητα στην Αμερική, Αγγλία κλπ) ,προφέρει μια σιγουριά που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα... Εξάλλου, όποιον πολίτη γιατρό κι αν ρωτήσεις επί του θέματος, μόνο ζήλεια θα αντικρίσεις 😂

Δεν είναι ίσως τόσο αυτό που θα πεις ζήλια, όσο καμιά φορά η αίσθηση της αδικίας.

Λχ οι στρατιωτικοί μολονότι μόνιμοι και αμειβόμενοι από το κράτος, μαζί με τους πανεπιστημιακούς, απολαμβάνουν το προνόμιο της ιδιώτευσης που κάθε άλλος ιατρός πολίτης το έχει αποστερηθεί με νόμο εδώ και δεκαετίες.

Το ίδιο θα λέγαμε και για τους εργαζόμενους της ...ΕΡΤ, που έχουν αντίστοιχο προνόμιο μολονότι μόνιμοι αμειβόμενοι του δημοσίου.

Κατά τα λοιπά και για λόγους που δε θα επαναλάβω-αναφέρω, η στρατιωτική ιατρική είναι η πιο safe και συμφέρουσα επιλογή για κάποιο νέο που θέλει να γίνει ιατρός στην Ελλάδα.

Τροποποιήθηκε από heretai

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
17 hours ago, HarrisF said:

Η στρατιωτική ιατρική, πέραν του εξαιρετικού προγράμματος σπουδών που προσφέρει (ειδικότητα στην Αμερική, Αγγλία κλπ) ,προφέρει μια σιγουριά που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα... Εξάλλου, όποιον πολίτη γιατρό κι αν ρωτήσεις επί του θέματος, μόνο ζήλεια θα αντικρίσεις 😂

Πως ακριβώς προσφέρει ειδικότητα σε Αμερική-Αγγλία η στρατιωτική ιατρική, δεν κατάλαβα, μας το εξηγείς λίγο ;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μπορεις να κανεις fellowship εξω, αν βρεις εμμισθη θεση, στο εγκρινουν για 2 ετη νομιζω, αλλα σταματανε να σε πληρωνουν για αυτο το χρονικο διαστημα. Παλια σε πληρωνανε και επαιρνες 2 μισθους (του στρατου και του fellowship).

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Δημιουργία νέας...