Jump to content
Sign in to follow this  
tik-tak

Βιβλίων ανάγνωσμα…

Recommended Posts

Με αφορμή τις "Νύφες", θυμήθηκα το βιβλίο της Καρυστιάνη: "Κουστούμι στο χώμα".. Ο λόγος λιτός, αλλά άμεσος..Δεν ξέρω αλλά με συγκίνησε ιδιαίτερα, ίσως γιατί μετέφερε με έναν ιδιαίτερο τρόπο εικόνες, μυρωδιές, συναισθήματα από τη ζωή στην Κρήτη, χωρίς μακρόσυρτες περιγραφές, αλλά με απόλυτα εύστοχο τρόπο..Όποιος έχει ζήσει καλοκαίρια εκεί θα καταλάβει τι εννοώ..Εγώ πάντως ταξίδεψα πάλι πίσω εκεί που φέτος για πρώτη χρονιά, δυστυχως δεν καταφερα να πάω..emblush

Τροποποιήθηκε από glafki

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ,Irvin Yalom

Ένα συναρπαστικό γαϊτανάκι με άξονα την ψυχοθεραπεία είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του διάσημου Αμερικανού ψυχιάτρου και ψυχοθεραπευτή Ίρβιν Γιάλομ. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει στο βλέμμα του κοινού τι συμβαίνει μέσα στο γραφείο αλλά και στη σκέψη των ψυχοθεραπευτών, τη ζωή τους, τις δυσκολίες τους, την ανθρώπινη υπόστασή τους. Το χιούμορ και η λεπτή ειρωνία κυριαρχούν και εναλλάσσονται με δηκτικές περιγραφές εκπροσώπων του ψυχιατρικού κόσμου. Όσο όμως απομυθοποιούνται οι ψυχοθεραπευτές, η γοητεία της ψυχοθεραπείας αυξάνεται. Ο Γιάλομ την παρουσιάζει κάτω απο νέο φώς: είναι μια συντροφική πορεία προς την επίτευξη μιας αληθινής ανθρώπινης επαφής. Με κινηματογραφικό τρόπο, συνεχείς ανατροπές και αστυνομικό σασπένς, ο Γιάλομ αναλύει στο Ντιβάνι του τη σύγχρονη κοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Στο Ντιβάνι είναι η ελεύθερη απόδοση του αγγλικού τίτλου Lying on the Couch.

Ο Γιάλομ κάνει εδώ ένα αμετάφραστο λογοπαίγνιο με τρείς διαφορετικές σημασίες: δηλώνει πρώτα απ'όλα την ανάκλιση του αναλυόμενου στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι, ώς σύμβολο της ψυχοθεραπείας. Υπονοεί τη σεξουαλική πράξη μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή, ένα απο τα κεντρικά ηθικά προβλήματα που τίθενται και ερμηνεύονται μέσα στο βιβλίο, και τέλος αναφέρεται στην απόκρυψη και στην διαστρέβλωση της αλήθειας, στο ψέμα που μπορεί να εισχωρήσει στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Ο συγγραφέας καταπιάνεται μεθοδικά και με τα τρία αυτά ζητήματα, εντάσσοντας τα οργανικά σε μια μυθοπλασία συναρπαστική.

Στο πρώτο του μυθιστόρημα, Όταν έκλαψε ο Νίτσε, ο Γιάλομ ασχολήθηκε με την ψυχοθεραπεία στην εμβρυϊκή της μορφή, καθώς αυτή σχηματιζόταν μέσα στο σώμα της φιλοσοφίας στη Βιέννη του τέλους του 19ου αιώνα. Στο Ντιβάνι παρατηρεί το επάγγελμα του ψυχοθεραπευτή εκατό χρόνια αργότερα, μέσα στο φυτώριο της αμερικανικής κοινωνίας, όπου, έπειτα απο πολλούς πειραματισμούς, αναπτύχθηκαν τα ποικίλα είδη της ψυχοθεραπείας του 20ου αιώνα.

Το Ντιβάνι είναι επίσης ένα εξαιρετικό μωσαϊκό της αμερικανικής κοινωνίας: το χρήμα, η πολυτέλεια, η ματαιοδοξία, ο ατομικισμός, η επιθετικότητα, αλλά και η άλλη όψη τους: η μοναχικότητα, η ματαιότητα, η έλλειψη στοργής, η καταφυγή στη χρήση ουσιών, περιγράφονται με ακρίβεια αλλά και με κατανόηση.

Κρίσεις

"Μια συναρπαστική ψυχιατρική περιπέτεια μυστηρίου... Ο Γιάλομ χρησιμοποιεί στο τελευταίο του μυθιστόρημα τη μοναδική του δεξιοτεχνία στην ψυχοθεραπεία και την ιδιοφυϊα του, για να δείξει στον αναγνώστη τι συμβαίνει πραγματικά μέσα στο κεφάλι ενός ψυχιάτρου όταν ασκεί την τέχνη του... Εάν ο Φρόυντ ή ο Γιούνγκ δοκίμαζαν να γράψουν ένα ψυχολογικό θρίλλερ, αμφιβάλλω άν οποιοσδήποτε απο τους δύο θα παρήγε μια τόσο απίθανη ιστορία, τόσο τεταμένη κι αποτελεσματική ".

Los Angeles Times

" Μια ξεκαρδιστική, αριστοτεχνικά δουλεμένη αφήγηση... Πιθανότατα το πιο αστείο και το πιο ευαίσθητο μυθιστόρημα που γράφτηκε ποτέ για την ψυχανάλυση ".

San Jose Mercury Notes

" Οι διαπιστώσεις του Ίρβιν Γιάλομ για το ίδιο του το επάγγελμα είναι οξυδερκείς και ανελέητες, θυμίζοντας ταυτόχρονα Όλιβερ Σάκς και Στάτζ Τέρκελ. Ένα μυθιστόρημα για όποιν θέλει να μάθει πως δουλεύει στ' αλήθεια το μυαλό ενός ψυχοθεραπευτή ".

San Francisco Chronicle

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Irvin D. Yalom (1931) είναι ομότιμος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των Η.Π.Α., όπου για τριάντα χρόνια διετέλεσε καθηγητής ψυχιατρικής. Μαθητής και συνεργάτης του Rollo May, θεωρείται ένας απο τους σημαντικότερους, εν ζωή, εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής στην ψυχιατρική και είναι συγγραφέας του εγκυρότερου και πληρέστερου εγχειριδίου υπαρξιακής ψυχοθεραπείας Existential Psychotherapy. Στον επιστημονικό χώρο είναι ιδιαίτερα γνωστό το έργο του στην ομαδική ψυχοθεραπεία, τόσο κλινικό όσο και ερευνητικό.

Το πρώτο του βιβλίο, Theory and Practice of Group Psychotherapy, έχει μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες και αποτελεί βασικό διδακτικό εγχειρίδιο σε πολλές σχολές ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας. Έχει γράψει επίσης πολλά ακόμη επιστημονικά βιβλία και επιστημονικά άρθρα και έχει λάβει πολλά σημαντικά βραβεία για το επιστημονικό του έργο.

Το λογοτεχνικό του έργο αρχίζει όψιμα και περιλαμβάνει δύο συλλογές διηγημάτων (Love's Executioner και Momma and the Meaning of Life), δύο μυθιστορήματα (Όταν έκλαψε ο Νίτσε και Στο ντιβάνι) και μια σειρά δοκιμίων (The Yalom Reader) που όλα έχουν γίνει μπέστ-σέλλερ σε πολλές χώρες. Τα λογοτεχνικά του βιβλία αποτελούν ιστορίες ψυχοθεραπείας και ο ίδιος τα θεωρεί προέκταση του διδακτικού του έργου, το οποίο όπως λέει, βρίθει ούτως ή άλλως ιστοριών και διηγήσεων.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Το δώρο της ψυχοθεραπείας,Irvin Yalom

Ανοιχτή επιστολή σε μια νέα γενιά ψυχοθεραπευτών και στους ασθενείς τους

"Ανησυχώ για το πως θα εκπαιδεύεται η νέα γενιά αποτελεσματικών ψυχοθεραπευτών. Ανησυχώ για την ψυχοθεραπεία για το πως μπορεί να παραμορφωθεί από οικονομικές πιέσεις και να φτωχύνει από ριζικά συντομευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα. Παρόλ' αυτά, έχω εμπιστοσύνη ότι στο μέλλον μια συνομοταξία ψυχοθεραπευτών που θα προέρχονται από διάφορους επιστημονικούς κλάδους θα συνεχίσει ν' ακολουθεί εντατική μεταπτυχιακή εκπαίδευση και, ακόμα και κάτω από την πίεση της πραγματικότητας, θα βρίσκει ασθενείς που θα επιθυμούν ευρεία ανάπτυξη και αλλαγή, πρόθυμους ν' αναλάβουν μια δέσμευση αορίστου χρόνου για την ψυχοθεραπεία. Γι' αυτούς τους θεραπευτές και γι' αυτούς τους θεραπευόμενους γράφω "Το δώρο της ψυχοθεραπείας".

"Οι συστάσεις που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο προέρχονται από σημειώσεις σαρανταπέντε χρόνων κλινικής πρακτικής. Είναι μια ιδιοσυγκρασιακή μίξη ιδεών και τεχνικών που εγώ βρήκα χρήσιμες στη δουλειά μου. Πρόκειται για τόσο προσωπικές, τόσο υποκειμενικές και μερικές φορές τόσο πρωτότυπες ιδέες, που το πιθανότερο είναι ο αναγνώστης να μην τις ξανασυναντήσει πουθενά αλλού. Ελπίζω πάντως πώς κάθε αναγνώστης θα βρεί τον δικό του δημιουργικό τρόπο για να προσαρμόσει και να εφαρμόσει στις δικές του συγκεκριμένες συνθήκες δουλειάς τα όσα έμαθα εγώ.

Στις σελίδες αυτές συμβουλεύω τους εκπαιδευόμενους ν' αποφεύγουν τον δογματισμό και προτείνω έναν θεραπευτικό πλουραλισμό που αντλεί αποτελεσματικές παρεμβάσεις από πολλές διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Στο μεγαλύτερο μέρος πάντως χρησιμοποιώ ένα διαπροσωπικό και υπαρξιακό πλαίσιο αναφοράς. Έτσι το σώμα των συστάσεων που ακολουθεί προέρχεται από τις δύο αυτές θεωρίες."

(Irvin D. Yalom)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΌΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ,Irvin Yalom

Mέσα από μια σειρά μυστικές συμφωνίες, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Φρήντριχ Νίτσε και ο Αυστριακός γιατρός Γιόζεφ Μπρόϊερ, ένας από τους πατέρες της ψυχανάλυσης, συναντιούνται στη Βιέννη του 19ου αιώνα, σε μια εμπνευσμένη διαδικασία διπλής ψυχοθεραπείας. Σ' αυτή την περιπέτεια υπαρξιακής αναζήτησης δύο μοναδικών ανθρώπων εμπλέκονται ένας νεαρός ειδικευόμενος γιατρός ονόματι Ζίγκμουντ Φρόυντ, μια θυελλώδης γυναίκα-ίνδαλμα ποιητών και ψυχιάτρων, η Λου σαλομέ, και μια σαγηνευτική ασθενής, η Άννα Ο., που στοιχειώνει την ψυχή του γιατρού της.

Ο διάσημος ψυχίατρος Irvin D. Yalom επινοεί στο μυθιστόρημα αυτό τη συνάντηση δύο ιστορικών προσώπων στη μητρόπολη των διανοητικών ζυμώσεων του 19ου αιώνα, τη Βιέννη, δίνοντας μια ερμηνευτική εκδοχή της γέννησης της ψυχοθεραπείας και της σχέσης της με την υπαρξιακή φιλοσοφία. Η ψυχοθεραπευτική περιπέτεια που ξετυλίγεται κόβει την ανάσα καθώς αποκαλύπτει βήμα βήμα την ιαματική δύναμη της αληθινής σχέσης.

Το βιβλίο αυτό τιμήθηκε με το βραβείο Commonwealth του καλύτερου μυθιστορήματος το 1992.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

emarup Και το Νόμπελ Λογοτεχνίας άξιζε γι ' αυτό το βιβλίο.... :wub::wub::wub:

and1dr emthanx δεν σκόπευα να συνδεθώ αλλά ήταν υπέροχο νέο ότι έγραψε κι άλλο μυθιστόρημα. ΘΕΟΣ. Ήμουν αφηρημένη για μέρες αφού το τελείωσα.

Τροποποιήθηκε από NIKITA

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Καταπληκτικό!!Όπως και το "Στο ντιβάνι".Το άλλο περιλαμβάνει πιο πρακτικά ζητήματα...Θέλω να διαβάσω και τα υπόλοιπα,αλλα η εξεταστική... emrantingemcensored

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΤΟ ΑΡΩΜΑ

ΖΙΣΚΙΝΤ ΠΑΤΡΙΚ

Ένα τρομακτικό παραμύθι; Ένα φιλοσοφικό θρίλερ; Μια ερωτική φαντασία; Για τον Ζαν-Μπατίστ Γκρενούιγ, τον σκοτεινό ήρωα, μαθαίνουμε μόνο πως γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1738 στο Παρίσι, ανάμεσα στα σκουπίδια της αγοράς με δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αυτός που τρομάζει τους πάντες με την παντελή έλλειψη κάθε μυρωδιάς έχει την πιο ευαίσθητη μύτη του κόσμου. Καταγράφει στην ατελείωτη τράπεζα της μνήμης του όλες τις μυρωδιές που συναντά στο δρόμο του, και όχι μόνο αυτό, αλλά μπορεί να ανακαλέσει κάθε στιγμή εκείνη που θα διαλέξει. Η μακριά πορεία του στο βασίλειο των οσμών θα τον οδηγήσει από το εργαστήριο του αρωματοποιού στη θέση του ημίθεου που παρασύρει τα πλήθη με μοναδικό όπλο το ύψιστο και συγκλονιστικότερο άρωμα που υπάρχει. Αυτό της ανθρώπινης ύπαρξης. Ένα πραγματικό αριστούργημα! Ένα από τα καλύτερα βιβλία της δεκαετίας. Μια νέα διάσταση δίνεται στον κόσμο των αισθήσεων οδηγώντας στη συγκλονιστική κορύφωση όπου το ένστικτο κυριαρχεί των πάντων.

emstaremstaremstaremstar

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
emarup Αριστούργημα. Το αγαπημένο μου βιβλίο αυτού του είδους. emstaremstaremstaremstaremstar

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"Σαν Χειμωνιάτικη Λιακάδα" Αλκυόνη Παπαδάκη

Σε κείνους που μπορούν να κρατούν στο χέρι τους

ένα κοχύλι και να ονειρεύονται το πέλαγος...

Τροποποιήθηκε από Νεφέλη

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ξαναδιάβασα το "Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα κι έκλαψα" του Paulo Coelho (ενώ διάβαζα παράλληλα και τις βιογραφίες των Λεονάρντο Ντα Βίντσι και Μιχαήλ Άγγελου). Για 'μένα ένα από τα καλύτερα βιβλία του συγγραφέα, με εξαιρετικά σημαντικά νοήματα βγαλμένα από την καθημερινότητα όλων μας. Αν θα έπρεπε να το βαθμολογήσω με άριστα το 10, θα του έδινα αναμφισβήτητα το άριστα..

Μια ερωτική ιστορία κλείνει μέσα τηε όλα τα μυστικά του κόσμου. Η Πιλάρ κι ο σύντροφός της, που γνωρίζονταν από παιδιά, αλλά χώρισαν στην εφηβεία, ξαναβρίσκονται ύστερα από έντεκα χρόνια. Εκείνη μια γυναίκα που η ζωή την έχει μάθει να είναι δυνατή και να μην παρασύρεται από τα συναισθήματά της. Εκείνος ένας άντρας που κατέχει το θείο χάρισμα να γιατρεύει τους άλλους και αναζητά μέσα στη θρησκεία μια λύση για τις εσωτερικές συγκρούσεις του.

Τους ενώνει η επιθυμία να αλλάξουν και να ακολουθήσουν τα όνειρά τους. Για να το πετύχουν, θα πρέπει να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια: τον φόβο του να δίνεσαι, την αίσθηση ότι λαθεύεις, τις προκαταλήψεις.

Ο συγγραφέας που αναφέρεται με ποίηση και σύγχρονους διαλόγους σε μια ερωτική συνάντηση μας βυθίζει, επίσης, και στα μυστήρια της θεότητας, γιατί, όπως μας θυμίζει, η πνευματική δοκιμασία είναι πρώτα απ' όλα μια πρακτική δοκιμασία αγάπης...

Ένα βιβλίο συγκινητικό, διαυγές, που στέλνει μηνύματα ζωής.

Επιπλέον, αξίζει πραγματικά τον κόπο, να διαβάσετε και το "Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει", πάλι του ιδίου..

Χθες μόλις ξεκίνησα να διαβάζω τους Γάμους του Figaro και μάλιστα στα Γαλλικά... :blink: Όπως καταλαβαίνετε για λόγους καθαρά...εκπαιδευτικούς και καθόλου ευχάριστους... embored Περαστικά μου! emnysta

Τροποποιήθηκε από Amelie

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Από τον Paulo Coelho έχω διαβάσει μόνο το βιβλίο του "Ο Αλχημιστής" (1988) από περιέργεια, το οποίο έχω σε πολλά αντίτυπα γιατί όλοι μου οι φίλοι θεώρησαν ότι θα μου αρέσει ως δώρο. Το μόνο που μου άρεσε μετά λύπης μου ήταν οι αφιερώσεις τους στην πρώτη σελίδα, άντε και η ιστορία με το κουτάλι που περιγράφει και το νόημα της ευτυχίας. Τα υπόλοιπα είναι απλοϊκές νουθετήσεις κατά την ταπεινή μου άποψη.

"Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον" του Ρίτσαρντ Μπαχ είναι ένα βιβλίο υπέροχο, κατά τη γνώμη μου πάντα, σε αυτό το είδος βιβλίων, με εξαιρετική εικονογράφηση (οι γλάροι σε διαφορετικά είδη πτήσεων που διαδοχικά εμφανίζονται). Αρκετά αισιόδοξο, επιμένει ότι το να είσαι διαφορετικός δεν είναι ελάττωμα πάντα. Κάτι από όσα έχουν γραφεί για το βιβλίο -που διάβασα πάρα πολλά χρόνια πριν γίνει τόσο γνωστό στη χώρα μας:

Άνθρωποι που ακολουθούν τους δικούς τους νόμους όταν ξέρουν πως έχουν δίκιο. Άνθρωποι που αντλούν ιδιαίτερη χαρά από αυτό που κάνουν πολύ καλά (ακόμα κι αν είναι μόνο για τον εαυτό τους). Άνθρωποι που ξέρουν ότι υπάρχει στη ζωή κάτι παραπάνω απ' ότι μπορεί να δει το μάτι. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα συμπορευθούν με τον Γλάρο Ιωνάθαν από την αρχή μέχρι το τέλος. Χρησιμοποιείται ειδικό ημιδιαφανές χαρτί για τις φωτογραφίες που δείχνουν "το πέρασμα" από τη μία διάσταση στην άλλη, πράγμα που μας επιτρέπει να παρακολουθούμε το παρελθόν που ξεθωριάζει και το μέλλον που διαφαίνεται.

Γενικότερα όμως προτιμώ την επιστημονική φαντασία και τα αστυνομικά μυθιστορήματα τελευταία, γι' αυτό αν έχετε κάτι καλό τώρα είναι η ώρα να το προτείνετε.

Τροποποιήθηκε από NIKITA

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΠΡΕΣΣΦΙΛΝΤ ΣΤΙΒΕΝ

Επτά ημέρες πολέμου και ζωής.

Σε ένα στενό πέρασμα του όρους Καλλιδρομίου με τη θάλασσα που λέγεται Θερμοπύλες, μακριά από τη γενέτειρα τους το 480 π.χ. τριακόσιοι επίλεκτοι Σπαρτιάτες πολεμιστές απωθούν τους χιλιάδες πολεμιστές του Πέρση εισβολέα και έδωσαν με γενναιότητα τη ζωή τους, υπηρετώντας με ανιδιοτέλεια τη δημοκρατία και την ελευθερία. Μια απλή επιγραφή σε επιτύμβια στήλη δείχνει το μέρος όπου είναι θαμμένοι.

Οι Πύλες της Φωτιάς, όπου ο αφηγητής είναι ο μόνος επιζών της επικής εκείνης μάχης, ένας βοηθητικός του σπαρτιατικού πεζικού που βρέθηκε ημιμαθής κάτω από ένα άρμα και πιάστηκε αιχμάλωτος, είναι μια εξαίσια περιγραφή της μύησης ενός ανθρώπου στο σπαρτιατικό τρόπο ζωής και θανάτου και των μυθικών αντρών και γυναικών που χάρισαν στο πολιτισμό αυτό την αθανασία.

5/5!

post-534-1112387333.jpeg

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Χτες τελείωσα ένα βιβλίο που είχα καιρό άχτι να το διαβάσω.

Δεν είναι τόσο βαρύγδουπο και σημαντικό όπως φαίνονται αυτά που διαβάσατε εσείς, αλλά θεωρείται ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Περηφάνεια και Προκατάληψη (Τζαίην Ώστιν) Πολύ καλό βιβλίο, έχει γίνει και τηλεοπτική μεταφορά του από το BBC βεβαίως βεβαίως με τον Κόλιν Φέρθ ώς κ. Ντάρσυ :wub:

Διαβάστε το αν δεν σας έχει πιάσει ακόμα η άνοιξη, ή αν θέλετε να ερωτευθείτε.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

"Ο λαβύρινθος" του Πάνου Καρνέζη

εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

σελ.450

το πρώτο μυθιστόρημα του Π.Καρνέζη.

Αφού διάβασα με λαιμαργία και λαχτάρα τη συλλογή διηγημάτων του, την οποία και δώρισα όπου μπορούσα (δηλαδή άσκησα έμμεση πίεση για μετάδοση του ενθουσιασμού μου), έφτασε στα χέρια μου το πρωτο του μυθιστόρημα. Δεν μπορώ να καταλάβω το εξής: γιατί τα καλύτερα αναγνώσματα έρχονται σε περίοδο διαβάσματος για εξετάσεις;...

υπόθεση:Στο μυθιστόρημα αυτό , παρακολουθούμε την πορεία μιας αποδεκατισμένης μεραρχίας στην έρημο....ειναι ο,τι έχει απομείνει απο την εισβολή του ελληνικού στρατού στην Ανατολία...περιπλανιέται στα αφιλόξενα εδάφη αναζητώντας το δρόμο προς τη θάλασσα ,το δρόμο προς τη σωτηρία....η κάθοδος των Μυρίων....πεσμένο ηθικό, μυστικά και πάθη, Ερινύες κατακλύζουν τη σκέψη όλων...στο δρόμο τους συναντούν ένα "ουδέτερο" χωριο...η παραμονή τους εκεί θα αποβεί μοιραία τόσο για τους στρατιώτες όσο και για τους ντόπιους...

Στο μυθιστόρημα αυτό δεν υπάρχει γρήγορη ροή γεγονότων ουτε κυριαρχούν ανατρεπτικά στοιχεία στην πλοκή....

Είναι ίσως μια ...πολεμική ανταπόκριση σε μορφή ψυχογραφήματος....αυτό που ξεχωρίζει πολύ στο κείμενο αυτό ειναι η "εικονοπλασία"....ο συγγραφέας καθοδηγεί με προσοχή τα ματιά του μυαλού και προκύπτουν εικόνες πλασμένες μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια....και μέσα σε αυτό το σκηνικό, όπου η κάθε λεπτομέρεια έχει τη σημασία της , έχει το ρόλο της, ξετυλίσσονται περισσότερο οι σκέψεις των πρωταγωνιστών παρά οι πράξεις τους.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

emstar "The Schopenhauer cure",Irvin Yalom,HarperCollinsPublishers

(υπάρχει και μεταφρασμένο,όπως πάντα ,από τις εκδόσεις Άγρα.)

emstaremrose "Ο άνεμος κουβάρι".Διονύσης Χαριτόπουλος,Ελληνικά Γράμματα.

ευπώλητα και ευ γενικά...

Τροποποιήθηκε από warrior

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

The Fabric of the Cosmos: Space, Time, and the Texture of Reality

by Brian Greene

Εξαιρετικά καλή προσπάθεια περιγραφής σε απλή και κατανοητή γλώσσα (χωρίς την χρήση μαθηματικών) των αρχών της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής. Ενημέρωση για θεωρίες που εγώ τουλάχιστον δεν διδάχθηκα ποτέ μου όπως (δεν θα αποτολμήσω μετάφραση) String Theory, Heisenberg Uncertainty Principle, Inflationary Cosmology...

Νομίζω πως αξίζει τον κόπο να το διαβάσει κανείς αν ενδιαφέρεται για τις προόδους που έχει κάνει η ανθρωπότητα σε έναν από τους βασικότερους τομείς της επιστήμης (μην κοιτάμε μόνο την Ιατρική).

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει το τμήμα όπου περιγράφονται τα πειράματα που σχεδιάζονται από τους φυσικούς μέσα στα επόμενα 10-20 χρόνια καθώς η τεχνολογία για την πραγματοποίηση τους γίνεται διαθέσιμη.

Δεν είναι το πιο ευκολοδιάβαστο βιβλίο που θα συναντήσει κανείς αλλά από την άλλη αξίζει το κόπο να δώσει κανείς λίγη περσότερη προσοχή στα δύσκολά κομμάτια του.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
ακυρο Glafki το βρηκα 886392.jpgβρηκα κ το παρακατω αρ8ρο

Αν οι Σκοτ Φιτζέραλντ, Ουμπέρτο Έκο και Νταν Μπράουν συνεργάζονταν στη συγγραφή ενός βιβλίου, το αποτέλεσμα θα ήταν "Ο Κανόνας των Τεσσάρων". Πρόκειται για ένα έργο συναρπαστικό και ευφυέστατο, με το οποίο οι Ίαν Κάλντγουελ και Nτάστιν Τόμασον κάνουν το συγγραφικό τους ντεμπούτο. Αποτέλεσμα, ένα μυθιστόρημα που η ανάγνωσή του κόβει την ανάσα, χρησιμοποιώντας στην πλοκή ένα υπαρκτό έργο του 15ου αιώνα που συνέγραψε ο Φραντσέσκο Κολόνα. Ένα μυστηριώδες κωδικοποιημένο χειρόγραφο, ένας φόνος στους κόλπους της φοιτητικής Λέσχης 'Αιβι και τα μυστικά ενός πρίγκιπα της Αναγέννησης συγκρούονται σ' ένα λαβύρινθο προδοσίας, παράνοιας και μεγαλοφυΐας στις σελίδες του Κανόνα των Τεσσάρων.

Εκδόσεις: ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ - ΛΙΒΑΝΗΣ

Μετάφραση: Χριστιάννα Σακελλαροπούλου Τιμή εκδότη: 20.00€

Ερωτήματα και αποκαλύψεις...

Δύο φοιτητές στο Πρίνστον, μελετώντας ένα χειρόγραφο της Αναγέννησης, την Υπνερωτομαχία Πολύφιλου, ένα κείμενο που για αιώνες αποτελεί άλυτο μυστήριο, θα έρθουν αντιμέτωποι με αμείλικτα ερωτήματα.

Διαβόητη για την υπνωτιστική της επίδραση σε όλους τους μελετητές της, η πεντακοσίων χρόνων Υπνερωτομαχία φαίνεται ότι θα αποκαλύψει το μυστικό της στους νεαρούς φοιτητές: το ακατανόητο κείμενο είναι στην πραγματικότητα ένας κωδικοποιημένος οδηγός για την τοποθεσία μιας κρύπτης.

Έτσι ανοίγει ένας κύκλος θανάτων και αποκαλύψεων, ρίχνοντας τους δύο φοιτητές σ' ένα παθιασμένο δράμα που έχει τις ρίζες του σ' ένα βιβλίο του οποίου η δύναμη και το νόημα παρερμηνεύονταν επί αιώνες.

Τη στιγμή όμως που βρίσκονται μπροστά στην αποκάλυψη του μυστηρίου, η αθωότητα της πανεπιστημιακής κοινότητας δέχεται ένα βαρύ πλήγμα: ένας φοιτητής που μελετούσε το χειρόγραφο βρίσκεται δολοφονημένος σε μια αίθουσα του τμήματος ιστορίας.

Μια αφήγηση άχρονης ίντριγκας, πολυμάθειας και φαντασίας: η αμφιταλάντευση ανάμεσα στην υπόσχεση του μέλλοντος και τη γοητεία του παρελθόντος

Λοιπόν...το είχα αγοράσει και.....ξεχάσει μέσα στο αεροπλάνο από Βραζιλία emblush

Και το ξαναγόρασα τις προάλλες και το τελείωσα χτες. Στην αρχή καλό....τύπου ΝταΒίντσι, πραγματικά αφήγηση πολυμάθειας (είναι εντυπωσιακά γενικά τα βιβλία ιστορίας της τέχνης-απίστευτη συνδυαστική ικανότητα) αλλά μόλις υποτίθεται λύνεται το μυστήριο του περιβόητου βιβλίου ξεκινάει κατά τη γνώμη μου υπερβολικά βιαστικά ένα κυνηγητό-παύλα-2ο μυστήριο φόνων και μιας εξαφάνισης που διαρκεί καμιά 70ριά σελίδες ως το τέλος που επέρχεται η κάθαρση. Θα προτιμούσα τα 2 μυστήρια να λύνονταν συγχρόνως-μια τέτοια μορφή διαδοχής είναι αρκετά βαρετή, άσε που αυτές οι τελευταίες 70 σελ μοιάζουν να έχουν γραφτεί σαν "διεκπεραίωση" (του στυλ άντε να τελειώνουμε)... Αρκετά καλό παρόλ'αυτά, μου πήρε 10 μέρες να το διαβάσω (αν σκεφτείς το τρέξιμο με Πάσχα-συναυλίες κλπ) ρέει πολύ πιο εύκολα από τον Κώδικα ΝταΒίντσι και τους Πεφωτισμένους, ίσως γιατί τα τελευταία 2 σε κάνουν να πιστεύεις τις αφηγήσεις και να στέκεσαι αναλογιζόμενος κάθε ανατροπή B)

Τροποποιήθηκε από Juliette

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

το αγορασα πριν 3 μηνες (στα αγγλικα) και δε τραβαει ΚΑΘΟΛΟΥ!το παρατησα αμεσως......

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

emarup ναι ναι καλο μου......ευτυχως το πηρα με εκπτωση και pocket

Τωρα διαβαζω του Τασου Αθανασιαδη "Η αιθουσα του θρονου" ......ωραιο κλασικο B)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Διαβαζω τη βιογραφια του Samuel Beckett, απο τον Enoch Brater ομως, διοτι ο αν8ρωπος δεν ειναι κανενας τυχαιος, ξερει και τι λεει και πως να το πει :D

Εξαιρετικη δουλεια!

"The essential Samuel Beckett - An illustrated biography

by Enoch Brater

Thames & Hudson"

Τροποποιήθηκε από sushicat

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ο «Κανόνας των Τεσσάρων»

Συμφωνώ, προσπαθεί να μιμηθεί τον Νταν Μπράουν αλλά δεν τα καταφέρνει.

Τον Ντα Βίντσι τον διάβασα σε τρεις μέρες ενώ αυτό σε δύο εβδομάδες.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τα τελευταία τέσσερα βιβλία που διάβασα ήταν όλα του Dan Brown:

The Da Vinci Code

Angels and Demons

Deception Point

Digital Fortress

Τα διάβασα με τη πιό πάνω σειρά.

Οταν πρώτα διάβασα τον κώδικα Da Vinci είπα οτι ήταν εξαιρετικό βιβλίο και είχε τέτοια πλόκή που αποκλείεται να μπορούσε να επαναληφθεί. Κι'εγώ το διάβασα σε 2 μέρες όπως και όλα του τα βιβλία. Παιδιά δεν είναι τυχαίος ο άνθρωπος. Ο κώδικας Da Vinci είναι το πιο πρόσφατο του βιβλίο αλλα αυτή την ικανότητα να σε κρατάει με αγωνία να διαβάζεις και να μή μπορείς να σταματήσεις την έχουν όλα του τα βιβλία. Και η πλοκή ειναι πανέξυπνη, είναι ιδιοφυία και μακάρι να μπορούσα να έγραφα κι'εγώ και να σκεφτόμουν έτσι.

Πριν να πάθω DanΒrown-ο-mania διάβασα το βιβλίο του Robert Harris "Pompeii" που είναι φανταστική ιστορία των 3 τελευταίων ημερών της Πομπηίας πρίν την έκρηξη του Βεζούβιου. Το concept είναι βασισμένο σε ένα μύθο που υπάρχει από τότε, και ο συγγραφέας ουσιαστικά πλάθει μια ιστορία η οποία στο τέλος κάνει τον μύθο αυτό να φαίνεται σαν να ήταν η πραγματικότητα.

Αυτή τη στιγμή διαβάζω το "The time traveller's wife" της Audrey Niffenegger, είναι μια ιστορία κάτι σαν τη σειρά "Quantum Leap" αν την βλέπατε στην Ελλάδα. Είναι ένας άντρας που έχει την "κατάρα" να μεταφέρεται χωρις να το θέλει μέσα στο χρόνο. Δέν ξέρει γιατι του συμβαίνει, ούτε πότε θα του συμβεί, ούτε και πότε θα σταματήσει να του συμβαίνει... Απλά αγαπά την γυναίκα του τόσο πολύ που πάντα προσπαθεί να την βρεί και αυτή να βρεί εκείνον για να περνούν τον χρόνο τους μαζί σε διάφορες φάσεις της ζωής τους (πχ σε κάποια φάση εκείνη είναι 8 και εκέινος 40, ή κάποια άλλη φορά εκέινος είναι 47 και εκείνη 20 κλπ). Βασικά τώρα το ξεκίνησα οπότε δέν μπορώ να σας πώ πολλά ακόμη ;)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Έλεος με αυτόν τον Brown και τον Κώδικα Ντα Βίντσι. Ένα βιβλίο είναι που σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον (εμένα προσωπικά όχι) αλλά υπάρχουν πολλά τέτοια. Ο Έκο ας πούμε έχει γράψει τέτοια βιβλία, δε θυμάμαι να έγινε ποτε τόσος ντόρος, που τα βιβλία του είναι απείρως καλύτερα.

Τώρα ελπίζω να καταφέρω να ξεκινήσω το "Η μυστηριώδης φλόγα της Βασίλισσας Λοάνα" του Έκο και θα σας πω εντυπώσεις.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×