Jump to content
Sign in to follow this  
Sylvia Plath

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Recommended Posts

image.jpg

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

έχουμε κάποιο νέο από την σημερινή συνέλευση συγκλήτου;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ANTIGONE:Δεν έχουμε καμία ενημέρωση για το αν έγινε και τι ειπώθηκε στη σημερινή"κεκλεισμένων των θυρών"συνεδρίαση!!!ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!!Ακόμη κι αυτή τη στιγμή,τηρούν τακτική να περιμένουν.....και να περιμένουν.....και να περιμένουν τι???

Μία τροπολογία-κόλαφο στο αυτοδιοίκητο και τη ζωή συναδέλφων!!!

Αποτελεί ντροπή τους να "σέρνουν"με αυτό τον τρόπο το ζήτημα της εξεταστικής του Σεπτέμβρη και όλα τα υπόλοιπα!

Μόλις πριν από λίγο,βρήκα το παρακάτω άρθρο στις ενημερώσεις μου και το αναρτώ καθώς είναι πραγματικά ψύχραιμο και ρεαλιστικό.

Πρόκειται για ένα άρθρο που με εκφράζει απόλυτα αν αποφασίσω να βάλω στην άκρη τη δεδομένη "πολιτική καχυποψία"μου για το τι κρύβεται πίσω από όλο αυτό που ζούμε με διαφορετική ένταση ο καθένας κι αν θελήσω να αγνοήσω τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη σκοπιμότητα...

Αν παραβλέψω την καλά εγκατεστημένη πλέον πολιτική καχυποψία μου........ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ,θα συμφωνήσω με όλο το περιεχόμενο αυτού του άρθρου!

ΟΠΟΤΕ,ΣΥΣΤΗΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΤΗ "ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ" ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ "ΚΑΝΙΒΑΛΙΖΕΙ"ΖΩΕΣ!!!

ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ,ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΧΥΔΑΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΚΙΟΛΑΣ ΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑ ΡΟΛΟ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, "ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ"!!!

ISOLDE,Ρ.Φ. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΥΡΕΘΕΙΤΕ,ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ,ΕΚΤΥΠΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΤΟΥ ΓΙΑ SOUVENIR!!! ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!!!

 

 

Η άλλη οψη για τους αιώνιους

Αρθρογράφος Ηλίας Μπελχίτερ · 25/08/2014

 

«Διευκρινίσαμε πρόσφατα στη Βουλή, αλλά και μέσω του τύπου, πως σχετικά με τους «λιμνάζοντες» φοιτητές ο νόμος θα εφαρμοστεί και στο τέλος του τρέχοντος ακαδημαϊκού έτους, δηλαδή στις 31/8/2014, οι «λιμνάζοντες» θα διαγραφούν». Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση ο νέος υπουργός Παιδείας με το καλημέρα επιδιώκει την άμεση διαγραφή όλων εκείνων των φοιτητών που βρίσκονται επί πτυχίω, αλλά για τον άλφα ή βήτα λόγο έχουν απομακρυνθεί από το πανεπιστήμιο και οι οποίοι υπολογίζονται σε 180.000 ανθρώπους.

Έτσι λοιπόν φέτος τον Σεπτέμβρη αυτοί οι φοιτητές, σύμφωνα με το υπουργείο, θα αποτελέσουν οριστικά και αμετάκλητα παρελθόν για τα ιδρύματα. Μέσα σε αυτές τις 180.000 περιπτώσεις θα συναντήσουμε ανθρώπους οι οποίοι εργάζονται, ενδεχομένως και σε διαφορετική πόλη από εκείνη που σπούδαζαν, ανθρώπους που παλεύουν να πάρουν το δεύτερο πτυχίο τους, ανθρώπους που είτε έκαναν οι ίδιοι οικογένεια είτε αντιμετώπισαν κάθε είδους οικογενειακό ή κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο τους ανάγκασε να διακόψουν τις σπουδές τους, ανάμεσα σε εκείνους που επέλεξαν οικειοθελώς να μη συνεχίσουν.

Η πολυπόθητη λοιπόν εκκαθάριση των μητρώων μπορεί να επιτευχθεί άνευ κόστους απλά ανατρέχοντας στις δηλώσεις μαθημάτων των τελευταίων εξαμήνων, ώστε να εντοπισθεί η τελευταία κατηγορία.

Για όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις που είναι πιο σύνθετες, οφείλουμε να επιδείξουμε ένα κοινωνικό πρόσωπο και να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους που εν μέσω κρίσης επέστρεψαν για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους μετά από μια μακρά περίοδο αποχής, καθώς και εκείνους που προσπαθούν με αργούς μεν ρυθμούς να ολοκληρώσουν τους στόχους τους.

Θα ρωτήσει κάποιος: Τώρα το θυμήθηκαν; Πού ήταν και τί έκαναν τόσα χρόνια; Μπορούμε σε περίοδο κρίσης να σπαταλάμε πόρους των ιδρυμάτων για αυτούς τους φοιτητές;

Στις δύο πρώτες ερωτήσεις για να υπάρξει σαφής απάντηση θα πρέπει κανείς να εξετάσει ατομικά την κάθε περίπτωση, ώστε να βγάλει το συμπέρασμά του. Εκτός και αν έχουμε μετατραπεί σε μία κοινωνία ανθρωποφάγων, δεν μπορούμε να τσουβαλιάζουμε ανθρώπους χωρίς να γνωρίζουμε τις ανάγκες ή τις περιστάσεις που τους οδήγησαν να απομακρυνθούν από τις σπουδές τους. Όσον αφορά τους πόρους όμως, και αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό, όλοι οι φοιτητές άνω του 6ου έτους επιβαρύνουν τα ιδρύματα τους, μόνο με όσες έξτρα κόλλες αναφοράς καταναλώνουν σε κάθε εξεταστική περίοδο. Άλλωστε μετά το περίφημο ν+2 κανένας φοιτητής ενεργός ή ανενεργός δεν δικαιούται δωρεάν συγγράμματα, δωρεάν σίτιση και στέγαση, φοιτητικό πάσο, καθώς και τις εκπτώσεις που απορρέουν από αυτό.

Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα ερωτήματα τα οποία πρέπει να σκεφτούμε. Έχει το κράτος το ηθικό δικαίωμα να αποφασίζει τυφλά για τις ζωές των άλλων, όταν μάλιστα το ίδιο τους έχει δώσει την δυνατότητα να τις ορίσουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο; Ποιος έχει το δικαίωμα να τσουβαλιάζει ανθρώπους οι οποίοι καταβάλουν την προσπάθειά τους με το έτσι θέλω; Θέλουμε ένα αυτόνομο πανεπιστήμιο ή το θέλουμε υπηρέτη των ορέξεων του εκάστοτε υπουργού ; Σε μία κοινωνία ανέργων, σε μία κοινωνία με κρίση θεσμών και δικαιωμάτων, όπου προελαύνει ο νεοφασισμός, η ανώτατη εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να τραβήξει αυτά τα άτομα πάλι μέσα της.

Οι τυφλές διαγραφές φοιτητών αποτελούν συνέχεια πολιτικών για την τριτοβάθμια εκπαίδευση σχεδιασμένων στο πόδι.Μετά το αποτυχημένο σχέδιο «Αθηνά» και κυρίως με το νέο πετσόκομμα που έρχεται στους προϋπολογισμούς των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων από την νέα χρονιά, οι πλέον καλοπροαίρετοι θα μιλούσαν για παντελή έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και οράματος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τα πολλαπλασιαστικά οφέλη που μπορεί να προσδώσει στο δρόμο προς την έξοδο από την κρίση.

Οι λιγότερο καλοπροαίρετοι πάλι θα έβλεπαν μία συντονισμένη επίθεση δυσφήμησης και υποβιβασμού του δημόσιου πανεπιστημίου στον βωμό της εμπορευματοποίησής του.

Συνεπώς κρίνεται απόλυτα απαραίτητο σε πρώτη φάση να μην τεθεί εν αμφιβόλω η εξεταστική περίοδος του Σεπτέμβρη ενώ θα πρέπει τα ίδια τα πανεπιστήμια να αναλάβουν την εκκαθάριση των μητρώων τους δίνοντας την δυνατότητα σε όσους φοιτητές το επιθυμούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους εφόσον δεν κοστίζουν τίποτα παραπάνω.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Η ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΜΑΣ Ρ.Φ. ΜΟΥ ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΣΤΟ FB ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ!!!

ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ.

http://www.geitoniamas.net/index.php/el/dimotika-tayros/item/2010-a-sxos-i-diagrafi-ton-aionion

Αίσχος η διαγραφή των «αιωνίων»

ba5d081149227997da787630c1f7a90b_L.jpg
25 Αυγούστου 2014
Με τη διαγραφή των «αιωνίων» επιχειρούν να υποτάξουν τα Πανεπιστήμια στα Κολέγια.Πόλεμος των γενεών για την εξουσία μαίνεται στο παρασκήνιο.

Η γενιά του Πολυτεχνείου, η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων, αυτή που μας έβαλε στο Μνημόνιο, [1]επιχειρεί να σβήσει τα ίχνη της, αφήνοντας πίσω της καμένη «γη» και καταστρέφοντας τη «μήτρα» που την γέννησε.

Το 1991 ήταν μια εξόχως ενδιαφέρουσα χρονιά σε μια πολύ «βρόμικη» περίοδο της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Ενδιαφέρουσα, γιατί τότε «θεμελιώθηκε» η σημερινή αθλιότητα. Σε εκείνα τα χρόνια αναζητούμε τα αίτια της σημερινής κακοδαιμονίας μας. Στα χρόνια που στην Ευρώπη «έπεφταν» τα «τείχη» και στην Ελλάδα άνοιγαν οι «βόθροι»

Το «βρόμικο» ’89 άνοιγε τους «δρόμους» για τη σημερινή κατάντια. Το «πείραμα-Κοσκωτά» άνοιξε τον δρόμο για τους σημερινούς χρεοκοπημένους τραπεζίτες, οι οποίοι παριστάνουν τους «εγγυητές» της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, της ελεύθερης ανταγωνιστικότητας και της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Πάνω στο «πατρόν-Κοσκωτά» φτάσαμε σήμερα στο «κουστούμι» του Σάλλα και του Λάτση της εποχής των Μνημονίων. Στον Σάλλα και τον Λάτση, οι οποίοι αρπάζουν «νόμιμα» εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ δημοσίου χρήματος, για να σώσουν τις χρεοκοπημένες τράπεζές τους. Μετά τον Κοσκωτά το κόλπο αυτών —οι οποίοι έγιναν μεγιστάνες, αρπάζοντας τα «other people money», όπως έλεγε και ο De Vito— ήταν θέμα χρόνου να στηθεί. Πάνω στα «απόνερα» εκείνου του σκανδάλου χτίστηκε η σημερινή διαπλοκή. Οι εκβιασμοί, οι κονόμες και οι παρανομίες εκείνου του παρασκηνίου «γέννησαν» τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.

Εκείνη την εποχή οι Μπόμπολες, οι Κόκκαληδες, οι Βασιλάκηδες, οι Βγενόπουλοι και οι Μελισσανίδηδες ήταν ακόμα φτωχοπρόδρομοι, που περιφέρονταν γύρω από το πάμπλουτο δημόσιο «χασαπιό» για κανένα «κόκαλο». Στην πραγματικότητα τότε έδρασαν όλοι οι σημερινοί πρωταγωνιστές. Τότε έγινε το big-bang τής «δημιουργίας» τού σημερινού διαπλεκόμενου «κόσμου». Πλούσιους τους έκανε όλους αυτούς το γκρέμισμα του μεταπολεμικού κράτους, εφόσον ολόκληρα «κομμάτια» του τα έπαιρναν ως λεία. Με τις αναθέσεις έργων και τις προμήθειες των κρατικών εταιρειών έγιναν πλούσιοι αυτοί, οι οποίοι στη συνέχεια τις εξαγόρασαν.

Όλα αυτά, τα οποία τα είδαμε να ολοκληρώνονται στις μέρες μας, ξεκίνησαν εκείνη την εποχή. Πρωταγωνιστές, όλοι όσοι κυριαρχούν και σήμερα. Από τον Μητσοτάκη και τον Σαμαρά μέχρι τον θλιβερό Κουβέλη και τον «πιτσιρικά» Τσίπρα. Ήταν η εποχή όπου ο Μητσοτάκης με τη βοήθεια καί του «τιμημένου» ΚΚΕ καί του «επαναστατικού» Συνασπισμού είχε αναλάβει να διαλύσει το κράτος. Να στρώσει τον «δρόμο» για τον υπερδανεισμό, το έγκλημα του χρηματιστηρίου, την εξαΰλωση των αποθεματικών των ταμείων και βέβαια των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτός ξεπούλησε την ΑΓΕΤ, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μερική ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Αυτός επέλεξε τους «ιδιώτες» τραπεζίτες, οι οποίοι θα πλούτιζαν με τις πρώην δημόσιες τράπεζες. Αυτός άλλαξε τον νόμο για τις χρηματιστηριακές πράξεις, που μετά από λίγα χρόνια γέμισε την επαρχία με λαμόγια ψευδοχρηματιστές. Αυτός έστησε το όλο «κόλπο» των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ηταν η εποχή που ο Σαμαράς έβαζε τις «υποθήκες» για τη σημερινή του Πρωθυπουργοποίηση. Η εποχή εκείνη, που με την «πατριωτική» του στάση άνοιγε την «κερκόπορτα» της λαθρομετανάστευσης, που σήμερα δήθεν πολεμά. Χάρη στους δικούς του εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες τής Αλβανίας άνοιξαν οι δρόμοι για τους σημερινούς λαθρομετανάστες από ολόκληρο τον Πλανήτη. Χάρη στη δική του «πατριωτική» εμμονή να μην «λύσει» το «Μακεδονικό» σε μια εποχή που δεν ενδιέφερε κανέναν κάτοικο των Σκοπίων, κατάφερε και μέσα στον χρόνο «δημιούργησε» μια γενιά Σκοπιανών, [2] η οποία πραγματικά θεωρεί τον εαυτό της «μακεδονικής» καταγωγής.

Η εποχή που οι πονηροί, αλλά αδύναμοι Γερμανοί της εποχής, προσπαθούσαν να στήσουν τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο, που θα οδηγούσε στη σημερινή γερμανική παντοκρατορία. Κατά μια «διαβολική σύμπτωση δεν ήταν μόνον οι σημερινοί Κυβερνώντες που έβαζαν τις «υποθήκες» τότε για να μας κυβερνάνε σήμερα.

Τα ίδια ισχύουν και για την «αντιστεκόμενη» αντιπολίτευση. Ακόμα και ο «πιτσιρικάς» Τσίπρας τότε εμφανίστηκε στο προσκήνιο. «Μα είναι σαράντα χρονών ο Αλέξης», θα πει κάποιος. Το ’91 ένας άνθρωπος, που τώρα είναι σαράντα χρονών, θα πρέπει να ήταν δεκαέξι χρονών και να πήγαινε σχολείο. Ακριβώς, σχολείο πήγαινε τότε ο Κνίτης Αλέξης σχολείο, όμως, στην εποχή των μεγάλων σχολικών καταλήψεων. Για έναν «μυστηριώδη» λόγο, απ’ όλα τα σχολεία της Ελλάδας εκείνη την εποχή, τα οποία τελούσαν υπό κατάληψη —και ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες καταληψίες— μόνον ο Αλέξης επωφελήθηκε τα μέγιστα. Η δεξιά Παναγιωταρέα από όλους τους καταληψίες πήρε συνέντευξη από τον οργανωμένο στην ΚΝΕ μαθητή Τσίπρα.

Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε, εκείνη η εποχή μπορεί να είναι τραγική για τους Έλληνες της δικής μας γενιάς, οι οποίοι θα «λουστούν» όλα τα εγκλήματά της, αλλά θα είναι εξόχως «ενδιαφέρουσα» για τους ιστορικούς του μέλλοντος. Σε εκείνη την εποχή θα αναζητούν οι ιστορικοί τα αίτια όλων των δεινών, τα οποία ακολούθησαν μέχρι να φτάσουμε στο Μνημόνιο. Μια εποχή που, εμμέσως, αποκαλύπτει αυτά, τα οποία με πολύ μεγάλη επιμέλεια προσπαθεί να αποκρύψει ο παντελώς «αυτοδημιούργητος» Τσίπρας. Αποκαλύπτει αυτό, το οποίο «ο κόσμος το έχει τούμπανο και οι σταλινικοί κρυφό καμάρι»

Αποκαλύπτει τον ρόλο τής Αριστεράς στην Ελλάδα και τη σχέση της με την εξουσία. Είναι πέρα για πέρα αναληθές αυτό, το οποίο αποτελεί βασικό προεκλογικό σύνθημα τού Alex. «Πρώτη φορά Αριστερά», στην εξουσία, δεν υπάρχει. «Συνεχώς και αδιαλείπτως η Αριστερά στην εξουσία», σίγουρα. Είναι καθαρή υποκρισία η Αριστερά να παριστάνει την «αμέτοχη» στη σημερινή κατάντια, λόγω της υποτιθέμενης μη συμμετοχής της στη διακυβέρνηση. Απόλυτα ψευδές, εφόσον η Αριστερά δεν έπαψε ποτέ να έχει συμμετοχή στην εξουσία.

Η Αριστερά στην κυριολεξία «συγκυβερνά» αυτόν τον τόπο από το τέλος του Εμφυλίου και μετά και είναι από τους βασικούς υπεύθυνους για το χάλι στο οποίο αυτός βρίσκεται σήμερα. Είναι απολύτως συνεπές στον ρόλο του το ΚΚΕ, τώρα που «αθωώνει» τον Παπανδρέου και «ενοχοποιεί» τον καπιταλισμό. Είναι απολύτως συνεπής στον «αριστερό» του ρόλο ο Κουβέλης, όταν λειτουργεί ως «δεκανίκι» της εξουσίας. Θα «πρόδιδε» την Αριστερά αν δεν στήριζε τη φασιστική εξουσία και όχι το αντίθετο

Ο «βρόμικος» Κουβέλης, που στο «βρόμικο» ’89 έκανε Πρωθυπουργό τον «δεξιό» βενιζελικό Μητσοτάκη και στο «βρόμικο» 2012 έκανε Πρωθυπουργό τον «δεξιό» βενιζελικό Σαμαρά. Ο ίδιος Κουβέλης, ο οποίος, αφού εξυπηρέτησε την εξουσία με συνεχή «Ναι σε όλα», τώρα θέλει να κάνει μια νέα «τρίπλα», αναζητώντας και πάλι την «αθωότητα» της Αριστεράς.

Αυτό, δηλαδή, το οποίο έκανε ο Κουβέλης, δεν ήταν κάτι παράξενο για την Αριστερά. Αυτό είναι το σύνηθες για την Αριστερά. Η Αριστερά πάντα συμμετέχει στην εξουσία. Από το σταλινικό ΚΚΕ μέχρι τις τελευταίες «συνιστώσες» της. Πιο πολλές «παρθενορραφές» από την «Αριστερά» δεν έχει υποστεί καμία άλλη πολιτική δύναμη. Πάντα συνένοχη, πρόστυχη, προδοτική, χαφιεδίστικη και στο τέλος πάντα «αθώα» να αναζητεί το στίγμα της. Πάντα «χορτάτη» από το πλιάτσικο, για το οποίο μονίμως καταγγέλλει στον πεινασμένο λαό. Πάντα πλούσιοι οι «οδηγοί» των φτωχών. Πώς τα καταφέρνει όλα αυτά; Εκμεταλλεύεται τον ρόλο της στο έγκλημα. Συμμετέχει απόλυτα στην κακοποίηση του ελληνισμού και πάντα την τελευταία «ώρα» απομακρύνεται, για να «αυτοπροσδιοριστεί» μέσα από την «αθωότητα» της.

«Ναι σε όλα», πάντα, για να γίνει η δουλειά των αφεντικών και μετά ανοίγει τον «διάλογο» για τη γνήσια «Αριστερά» Μετά, στην «κολυμπήθρα του Σιλωάμ» των κοινωνικών «αγώνων» και της επιτηδευμένης «αφέλειας». Το απόλυτο παράδοξο των ιδεολογιών. Όλοι οι διάσημοι αριστεροί στην Ελλάδα —μέσα από τα «στασίδια» τού «σχολείου» τού σταλινικού ΚΚΕ— έχουν σταλινική προέλευση και άρα είναι φασίστες και όλοι, ως δια «μαγείας», ειδικοί —και βέβαια προστάτες— της Δημοκρατίας. Οι επαγγελματίες αριστεροί. Αυτοί είναι οι εκφραστές της ελληνικής «Αριστεράς» των υποκριτών και των χαφιέδων.

Αυτόν τον ρόλο βέβαια δεν τον πήρε μόνη της. Της τον έδωσαν αυτοί, οι οποίοι θεωρητικά θίγονται από την υποκρισία της, αλλά πρακτικά ευνοούνται από τη συνενοχή της. Απλά πράγματα: Ξύλο δεν τρως μόνον από αυτόν, που ο ρόλος του είναι να σε χτυπάει σε μια φασαρία …Ξύλο τρως και από αυτόν, που ο ρόλος του είναι να σου κρατάει τα χέρια, για να μπορεί ο άλλος να σε χτυπάει. Αυτός ακριβώς ήταν ο ρόλος της Αριστεράς στη μεταπολεμική μας ιστορία. Επειδή λόγω «μοιρασιάς» δεν είχε ποτέ το πόστο για να «χτυπάει» η ίδια, δεν σημαίνει ότι δεν συμμετείχε στον «ξυλοδαρμό».

Αυτό ήταν το κόλπο της ύποπτης συμμετοχής της στον βασανισμό του ελληνικού λαού. Έβαζε πάντα «πλάτη», για να μας κυβερνάνε τα κτήνη, τα οποία σε άλλη περίπτωση θα τα είχαμε ανατρέψει. Αν δεν υπήρχε η βρόμικη «Αριστερά», δεν θα υπήρχε και η «επάρατος» «Δεξιά». Αυτή η προδοτική «Αριστερά», όταν δεν οδηγούσε τους Έλληνες με την «παπαρολογία» της σε αδιέξοδα, τους έπιανε τα «χέρια» κάθε φορά που τα φασιστικά κτήνη τούς βασάνιζαν. Αυθαίρετα η «αθώα» Αριστερά έπαιρνε τα δικαιώματα των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και αφού σκούπιζε με αυτά τον κώλο της, τα παρέδιδε σαν «αίτημα» στους «κεφαλαιοκράτες» και τους «πλουτοκράτες».

Το ίδιο κόλπο πάντα. Από τότε που υπάρχει και τη βοήθησε το σύστημα, ώστε να τη χρησιμοποιεί ως «δεκανίκι» του. Σε όλα τα εγκλήματα συνένοχη. Χάρη στην «Αριστερά» του Ζαχαριάδη και τον Εμφύλιο σώθηκαν οι δωσίλογοι από το εκτελεστικό απόσπασμα. Χάρη στην «Αριστερά» του Γλέζου και τους «ασύρματούς» του μπορούσαν και παρίσταναν τους «δημοκράτες» μέχρι και οι χουντικοί, οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν οι σωσμένοι δωσίλογοι. Χάρη στην «Αριστερά» του Θεοδωράκη επιλέχθηκε ο Καραμανλής αντί των τανκς και με αυτόν στήθηκε ο ολέθριος δικομματισμός, ο οποίος μετατράπηκε σε άρρωστο «παπανδρεϊσμό», που ήταν τα παιδιά των σωσμένων δοσίλογων.

Από εκεί και πέρα ο ίδιος «τυφλοσούρτης». Χάρη στην «Αριστερά» του Χαρίλαου κυβέρνησε ο Μητσοτάκης και στρώθηκε ο δρόμος για το Μνημόνιο. Χάρη στην «Αριστερά» η σημερινή συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων μπόρεσε και μας καθήλωσε, ακόμα και όταν αυτό φαινόταν αδύνατον. Ακόμα και όταν κινδύνευαν με απλή λαϊκή βία στο κίνημα των «αγανακτισμένων», η ίδια «Αριστερά» πήρε τα ρόπαλα, για να υπερασπιστεί τους δωσίλογους της Βουλής, όταν ψήφιζαν το εθνοκτόνο Μνημόνιο. Το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που «αθώωσε» τον ΓΑΠ, αποδίδοντας τις ευθύνες τού Μνημονίου στον Καπιταλισμό;

Τροποποιήθηκε από ISOLDE

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Συνέταιροι είναι όλοι αυτοί. Σε όλα «μισά-μισά» Όλοι οι «γόνοι» καί των δύο «πλευρών». Να αρπάξει ό,τι μπορεί ο «αποστάτης» ανιψιός του Λευτεράκη του Βενιζέλου, αλλά «μην αδικηθεί και ο γιος του Πέτρου» Ο γιος ενός εγκληματία πράκτορα της Μόσχας. Ο επίσης πράκτορας και χαφιές της Στάζι. Να αρπάξει ό,τι μπορεί ο «αποστάτης» εγγονός του Μπενάκη, αλλά να μην αδικηθεί και ο Μπόμπολας της KGB. Αυτό το παιχνίδι ήταν η μεγάλη «πληγή» της μεταπολίτευσης Αυτοί άνοιξαν την «κερκόπορτα» του δημοσίου κεφαλαίου, ώστε να φτάσουμε σήμερα στο σημείο να πουλάει το ΤΑΙΠΕΔ ακόμα και ακίνητα του εξωτερικού και να μην έχει ανοίξει ακόμη μύτη. Τα «τζάκια» και οι σταλινικοί πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών συνεργάζονταν εις βάρος μας.

Η μεγάλη «γιάφκα» της Μεταπολίτευσης.

Γιατί αναφερόμαστε όμως σε όλα αυτά; Γιατί, για να γίνουν όλα αυτά, υπάρχει ένα υπόγειο «αλισβερίσι» μεταξύ «Αριστεράς» και «Δεξιάς». Υπάρχει ένας οργανωμένος μηχανισμός, για να «παράγει» διαρκώς τα ίδια πρόσωπα με την ίδια νοοτροπία και τις ίδιες πάγιες συμπεριφορές, προκειμένου να εξυπηρετείται η εξουσία μέσα στον χρόνο. Δεν γίνεται με τυχαίες διαδικασίες να είναι βασικός μυστικοσύμβουλος του «δεξιού» Σαμαρά ένας «αριστερός», όπως ο Λαζαρίδης. Δεν γίνεται με τυχαίες διαδικασίες να είναι εκπρόσωπος τύπου τής κυβέρνησης της «δεξιάς» η «αριστερή» Βούλτεψη, η οποία είναι ταυτόχρονα κόρη του «ήρωα» Βούλτεψη και εκλεκτή του Μητσοτάκη. Δεν γίνεται φυσιολογικά ο «έμπιστος» των δανειστών και τοκογλύφων στην Πελοπόννησο να είναι ο «αριστερός» Τατούλης. Όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Δεν είναι δυνατόν όλοι οι σταλινικοί, τύπου Δαμανάκη, Λοβέρδου κλπ., να «επιπλέουν» σε όλες τις συνθήκες και να έχουν πάντα κρίσιμα «πόστα» στη δημόσια ζωή.

Όλος αυτός ο «συνεταιρισμός» δεν γινόταν με τυχαίους κανόνες. Για να συγκυβερνά «λαός και Κολωνάκι», θα πρέπει να είχε βρεθεί μια «πατέντα» Μια «πατέντα», η οποία θα έκανε συνεταίρους τον «μπίθουλα» του λαουτζίκου, όπως θα έλεγε και η γυναίκα του αριστερού Φυντανίδη με τα «τζάκια» της Δεξιάς. «Πατέντα» έπρεπε να βρεθεί, για να γίνουν κολλητοί οι σταλινικοί πειναλέοι τύπου Δαμανάκη, Λοβέρδου ή Τατούλη με τους «γαλαζοαίματους» Σαμαράδες, Καραμανλήδες, Παπανδρέου ή Ντορούλες. Λαός και Κολέγια έπρεπε να βρουν τον «τρόπο» να εξασφαλίζουν πιστά και πρόθυμα «δουλικά» μέσα από τις στρατιές των φιλόδοξων φτωχοδιάβολων και τον βρήκαν. Το Πανεπιστήμιο ήταν το «κλειδί» αυτού του συνεταιρισμού. Εκεί πήγαιναν οι φτωχοδιάβολοι της «Αριστεράς» και μέσα από διαδικασίες κεφαλαιοποίησης της γνώσης έμπαιναν στον κόσμο του «κεφαλαίου» και ξέφευγαν από τον κόσμο της εργασίας.

Γι’ αυτόν τον λόγο το Πανεπιστήμιο παραδόθηκε εξ’ ολοκλήρου στην «Αριστερά» Το απόλυτο «φέουδό» της. Η απόλυτη «γιάφκα» πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Στο Κολέγιο Αθηνών «αναπαράγονταν οι «γόνοι» της «Δεξιάς» και στο ελληνικό Πανεπιστήμιο «καλλιεργούνταν» και «αναπτύσσονταν» —μέσα από συγκεκριμένα «φίλτρα» και «μεθόδους»— οι «γόνοι» της «Αριστεράς». Οι «δεξιοί» έπαιρναν κεφάλαιο από τον πατέρα τους και οι «αριστεροί» έπαιρναν κεφάλαιο από το Πανεπιστήμιο. Μέσα σε αυτές τις ιδιαίτερες «μεθόδους» και «τακτικές» αναζητούμε και τον ρόλο του σταλινικού ΚΚΕ στα Πανεπιστήμια. Έναν ρόλο «υπερμεγέθη» σε σχέση με την κοινωνική και πολιτική του δύναμη.

Σε μια εποχή που το ΚΚΕ στην Ελλάδα ήταν στα μονοψήφια ποσοστά, το πανεπιστημιακό του «κλωνάρι» έπιανε ποσοστά Βόρειας Κορέας …Η απόλυτη «φάμπρικα» Η «κολυμπήθρα του Σιλωάμ» για όσους ήθελαν να «βαπτιστούν» το «χρίσμα» της εμπιστοσύνης των «τζακιών» και των Αμερικανών και να κάνουν ό,τι πολιτική, ακαδημαϊκή, συνδικαλιστική ή άλλη καριέρα επιθυμούσαν «Χρίσμα» ανάλογο με αυτά, τα οποία γίνονται στις «αδελφότητες» των Κολεγίων. Όπως, για παράδειγμα, στις κολεγιακές αδελφότητες είναι θέμα επιβίωσής τους το να μπορούν να βάζουν κάποιους να «εκτεθούν» με τον οποιονδήποτε τρόπο, προκειμένου να τους εκβιάζουν και άρα να τους ελέγχουν, έτσι έκαναν και στα ελληνικά Πανεπιστήμια.

Όπως, για παράδειγμα, κάποιον κολεγιόπαιδα τον βάζουν να αυνανίζεται ή να έχει σεξουαλικές δραστηριότητες με «αδερφούς» του μπροστά σε «μάρτυρες» και φωτογραφικές μηχανές, προκειμένου η «αδελφότητα» να τον εκβιάζει για την «πίστη» του μέχρι τα γεράματά του, έτσι έβαζαν κάποιους στην Ελλάδα να παριστάνουν τους πολιτικά «διεστραμμένους».

Αυτήν τη σεξουαλική «διαστροφή» στα Πανεπιστήμια την «έπαιζε» η Πανσπουδαστική. Αρκούσε μια φορά να γραφείς στα μέλη της και μετά ήσουν για πάντα εξαρτώμενος από τα «αφεντικά» του δικομματισμού. Δικό τους θέμα ήταν το πώς θα σε διαχειρίζονταν. Το ίδιο πράγμα, το οποίο για κάποιους ήταν το απόλυτο «μέσο» της επιτυχίας, για κάποιους άλλους ήταν το μέσο της καταστροφής. Αν ήσουν ανυπάκουος, θα ήσουν ένας σταλινικός φασίστας και ως γνωστόν: μία φορά φασίστας, για πάντα φασίστας. Αν ήσουν υπάκουος, θα «ξεχνούσαν» τη σταλινική σου επιλογή και θα σε εμφάνιζαν σαν «προοδευτικό» και «δημοκράτη» της Αριστεράς και της Προόδου. Δικό τους το «καρπούζι», δικό τους και το «μαχαίρι».

Σε αυτήν την κατάσταση βοήθησαν τους «αριστερούς» ακόμα και με παρανομίες …Ακόμα και δρώντας εις βάρος των δικών τους ψηφοφόρων. Γι’ αυτόν τον λόγο, ακόμα και στα χρόνια της «επάρατης» Δεξιάς, οι «αριστεροί» καλοπερνούσαν στα Πανεπιστήμια. «Έσπρωχναν» οι δεξιοί με όλα τα μέσα τα στελέχη εκείνα, τα οποία θα γίνονταν οι «γενίτσαροι» της Αριστεράς και όχι μόνον. Οι «αριστεροί» ήταν οι μόνοι φοιτητές, οι οποίοι γνώρισαν πραγματικά την «δωρεάν» ελληνική ανώτατη εκπαίδευση, εφόσον είχαν «καπαρώσει» τα πάντα. Άσχετα με την οικονομική τους κατάσταση, «δικαιούνταν» στέγη στις φοιτητικές εστίες και δικαιούνταν τροφή στις φοιτητικές λέσχες. Πολλοί από αυτούς «δικαιούνταν» και πτυχίο χωρίς διάβασμα, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Όποιος τρίτος μέσα στα Πανεπιστήμια αμφισβητούσε τις «ευαισθησίες» και τα «δικαιώματα» της Αριστεράς, μπορούσε να πέσει και θύμα βίας Απίστευτης βίας, που μπροστά της οι δεξιοί «Κένταυροι» έμοιαζαν με άκακα προσκοπάκια.

Σημασία έχει ότι η «Αριστερά» με το «εργαλείο» της ΚΝΕ έλεγχε τα πάντα. Της παραδόθηκε ο έλεγχος των Πανεπιστημίων, γιατί αυτό βόλευε ολόκληρη τη συμμορία …Ολόκληρη τη συμμορία και άρα και την «επάρατη» «Δεξιά». Έλεγχε το ανθρώπινο δυναμικό που «παρήγαγε» ολόκληρη η κοινωνία και στο σύστημα παρέδιδε μόνον ό,τι ήταν απολύτως ελεγμένο μέσα από πάγιες διαδικασίες, οι οποίες δεν επέτρεπαν τα λάθη. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι μεγαλοπαράγοντες της Μεταπολίτευσης ήταν διάσημοι ως Κνίτες.

Ξεκίνησαν στο «φυτώριο» της ΚΝΕ και μετά κατάκτησαν και τον «καπιταλισμό». Πριν από τον απολύτως «αυτοδημιούργητο» κνίτη Τσίπρα προηγήθηκαν άπειροι όμοιοί του «αυτοδημιούργητοι» Κνίτες. Κνίτες με ακριβά γούστα, όπως αποδείχθηκε μέσα στις δεκαετίες που μας οδήγησαν στο Μνημόνιο και το οποίο φέρει τις υπογραφές τους. Από τον Πάγκαλο και τη Δαμανάκη μέχρι την Τρέμη και τον Τσίπρα σήμερα, έχει «αλέσει» πολύ «κατιμά» η «μηχανή» της ΚΝΕ και της Πανσπουδαστικής.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αποφάσεις ζωής.

Το 1991, όμως, δεν ήταν ενδιαφέρουσα χρονιά μόνον για την Ελλάδα, αλλά και για τον γράφοντα προσωπικά. Την ίδια εκείνη εποχή έπαιρνα κι εγώ τις δικές μου μεγάλες αποφάσεις. Είχα ξεκινήσει τη συγγραφή της θεωρίας του Υδροχόου και ταυτόχρονα είχα συμπληρώσει την πενταετή φοίτησή μου στο Πολυτεχνείο. Γιατί ήταν καθοριστική εκείνη η εποχή για μένα; …Γιατί έπρεπε να κάνω επιλογές ανάμεσα σε αλληλοσυγκρουόμενες καταστάσεις. Έπρεπε να αποφασίσω «ανάμεσα» σ’ αυτό που ζούσα και σ’ αυτό που πίστευα …»Ανάμεσα» σ’ αυτό που με συνέφερε ως άτομο ή σ’ αυτό που με επιβεβαίωνε ως άτομο …»Ανάμεσα» σ’ αυτό που ήθελε η οικογένειά μου να πάρω και σ’ αυτό που ήθελα εγώ να δώσω στην ιδεολογική «οικογένεια», την οποία προσπαθούσα ο ίδιος να δημιουργήσω.

Τι ήταν αυτό το οποίο πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω; Ότι η επιστημονική γνώση είναι ένα κεφάλαιο το οποίο ανήκει στον λαό και όχι στους κατά καιρούς ιδιώτες διαχειριστές της. Εναντιωνόμουν δηλαδή στην έννοια της κεφαλαιοποίησης. Τη θεωρούσα κοινωνικά και ηθικά παράνομη και παράλογη. Παράνομη τόσο στο προσωπικό επίπεδο των επιστημόνων όσο και στο συλλογικό εκείνο επίπεδο, που αφορά την κοινωνική αυτήν τάξη, η οποία έχει ως αντικείμενό της την επιστημονική εργασία και είναι η αστική τάξη. Δεν μπορείς να μοιράζεις «κομμάτια» από ένα κεφάλαιο που ΔΕΝ σου ανήκει και να δημιουργείς μαζικά «κεφαλαιοκράτες» της επιστήμης. Δεν μπορείς να κάνεις ταξικό σου κεφάλαιο ένα κεφάλαιο, το οποίο ανήκει στο κοινωνικό σύνολο. Αντιλαμβανόμουν τον επιστήμονα ως «εργαζόμενο» και όχι ως «κεφαλαιοκράτη». Αντιλαμβανόμουν τον επιστήμονα χρήσιμο ως εργαζόμενο και άκρως επικίνδυνο ως κεφαλαιοκράτη.

Αμφισβητούσα δηλαδή όχι απλά την ισχύουσα εκπαιδευτική λειτουργία, αλλά την ίδια τη λογική της διαχείρισης του κεφαλαίου της επιστημονικής γνώσης. Μια λάθος λογική κατά τη γνώμη μου και η οποία έφτανε στη συμβολική κορύφωσή της με την ορκωμοσία των φοιτητών Μια κεφαλαιοποίηση, η οποία στο τυπικό επίπεδο ολοκληρωνόταν με ένα Πτυχίο, το οποίο ήταν στην πραγματικότητα ένας τίτλος «ιδιοκτησίας» επιστημονικής γνώσης για τον κάτοχό του. Αυτόν τον τίτλο ιδιοκτησίας αμφισβητούσα και δεν ήθελα να τον πάρω στα χέρια μου. Υπό αυτές τις συνθήκες μού ήταν αδύνατον να συμμετάσχω σε μια τελετή «ορκωμοσίας»

Η Θεωρία του Υδροχόου, την οποία πρέσβευα, τελικά «νίκησε» στη λήψη τής απόφασής μου και τελικά «παράτησα» το Πτυχίο μου, ενώ είχα σχεδόν ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών μου. Το παράτησα με πραγματικό πόνο ψυχής, εφόσον είχα περάσει τα 58 από τα 60 μαθήματα του τμήματος των Πολιτικών Μηχανικών και έχοντας καταθέσει και τη διπλωματική μου εργασία (χωροταξία). Το παράτησα εξαιτίας της θεωρίας την οποία πρέσβευα και πρεσβεύω και η οποία έχει μια πολύ συγκεκριμένη «θέση» πάνω στο θέμα της διαχείρισης του κεφαλαίου της γνώσης

Για να μην φανώ λοιπόν ανακόλουθος με τα όσα πρεσβεύω —και βέβαια τα όσα εξακολουθώ να «οραματίζομαι» για τον κόσμο— παράτησα το πτυχίο μου ως το έμπρακτο εκείνο τίμημα, το οποίο θα έπρεπε να καταβάλω ο ίδιος, για να «στηρίξω» αυτό το οποίο πίστευα. Να αποδείξω ότι πίστευα απόλυτα σ’ αυτό. Να αποδείξω ότι δεν ζητούσα από τους άλλους τίποτε παραπάνω από εκείνο, το οποίο δεν θα μπορούσα να κάνω ο ίδιος. Υποχρεωτικά σε αυτό το επίπεδο. Αυτό το κόστος ήταν πραγματικά δυσβάστακτο, αν συνυπολογίσει κάποιος την ηλικία στην οποία βρισκόμουν, όταν έλαβα τέτοιου είδους καθοριστικές αποφάσεις.

Αυτό το κόστος —του ψαλιδίσματος των πιθανών επιλογών, το οποίο ήταν τρομερό, το μετρίαζαν μέχρι τώρα δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι, έχοντας την εισαγωγή και φοίτησή μου στο Πολυτεχνείο ως έναν «φάρο» της ζωής μου, δεν χανόμουν ποτέ σε «νέφη» αμφιβολιών. Ποτέ δεν αμφέβαλα για την αξία αυτού που επέλεξα να κάνω, γιατί το «μέτρο» του Πολυτεχνείου πάντα μου την υπενθύμιζε. Όταν αφήνεις χωρίς ενοχές και χωρίς δεύτερες σκέψεις το Πολυτεχνείο, νιώθεις απολύτως σίγουρα ότι αυτό το οποίο κάνεις είναι εξίσου σημαντικό. Ακόμα και στα «χειρότερά» σου ανακαλείς τις μνήμες που σε οδήγησαν σ’ αυτές τις αποφάσεις σου και έρχεσαι στα «ίσα» σου.

Όλα αυτά, όμως, με μία προϋπόθεση, η οποία ήταν καθοριστική για τη δική μου ψυχική ασφάλεια Υπό την προϋπόθεση ότι ζούσα σε μια ευνομούμενη κοινωνία, η οποία λειτουργούσε με συγκεκριμένους νόμους. Έστω και για «λάθος» λόγους —αλλά με τίμια κίνητρα— εκμεταλλευόμουν τον νόμο εκείνον, ο οποίος μου διασφάλιζε τα «κεκτημένα» Εκμεταλλευόμουν τον νόμο εκείνον, ο οποίος διασφάλιζε την ασφάλεια του «κεφαλαίου» μου έστω κι αν αυτό το «κεφάλαιο» ήταν ο βασικός στόχος της πολεμικής μου. Εκμεταλλευόμουν τον νόμο εκείνον, ο οποίος μου διασφάλιζε ένα σταθερό σημείο αναφοράς στη ζωή μου, που θα το θεωρούσα ως έναν ασφαλή «κάβο» για μια δύσκολη ώρα, που θα εκδήλωνα μια ψυχολογική ανασφάλεια.

Εξαιτίας αυτού του ψυχολογικού «βοηθήματος», θεωρούσα ότι μπορούσα να συνεχίσω το «ταξίδι» μου, χωρίς να βλάπτω κανέναν —και ειδικά το κοινωνικό σύνολο— με την επιλογή μου. Έκανα χρήση του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ που μου έδινε ο νόμος και άφησα στη σχολή το πτυχίο, έχοντας τη βεβαιότητα ότι μπορώ ανά πάσα στιγμή να αλλάξω την απόφασή μου και να πάω να το πάρω. Να πάω να πάρω κάτι, το οποίο —με βάση τον νόμο— μου ανήκε ως περιουσιακό στοιχείο.

Κάτι, του οποίου τη χρήση αρνήθηκα, αλλά όχι την ιδιοκτησία, την οποία απολάμβαναν και όλοι οι συμφοιτητές μου. Κάτι, για το οποίο πλήρωσαν πολλά χρήματα οι γονείς μου και εγώ κατέβαλα σημαντική προσπάθεια, για να βρεθώ σε απόσταση «βολής». Όχι επειδή θα το έκανα ποτέ, αλλά επειδή αισθανόμουν καλύτερα όταν σκεφτόμουν ότι μπορώ να το κάνω.

Από το 1990 κι εντεύθεν δεν έχω ξαναβρεθεί στην Ξάνθη, ούτε ως απλός ταξιδιώτης. Δεν ανησύχησα ποτέ και για τίποτε, γιατί θεωρώντας ότι είχα μια ασφαλή «εικόνα» του νομικού μας πολιτισμού, υπέθετα ότι δεν θα άλλαζε τίποτε στη μονιμότητα της επιλογής μου. Σε όλο αυτό το διάστημα εργαζόμουν με απόλυτη προσήλωση σ’ αυτό το οποίο έκανα, έχοντας ως κρυφό μου όνειρο τη στιγμή που κάποτε θα «γυρνούσα» στο Πολυτεχνείο ως εκλεκτό και επιφανές μέλος του. Τη στιγμή που θα «γυρνούσα», για να κλείσω τους «λογαριασμούς» μου με αυτό.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Η κεφαλαιοποίηση της επιστημονικής γνώσης.
Προμελετημένο έγκλημα η σημερινή καταστροφή.

Εδώ εύλογα θα αναρωτηθεί ο αδαής για τον λόγο που είχα τόσο μεγάλο πρόβλημα με την κεφαλαιοποίηση της γνώσης και ρίσκαρα ακόμα και σε πράγματα τα οποία μόνον τυπική αξία έχουν, όταν δεν τα χρησιμοποιείς με τον ανάλογο τρόπο. Γιατί δυσαρέστησα τόσο πολύ τους δικούς μου ανθρώπους, για κάτι το οποίο μπορεί ποτέ και κανένας να μην το έκρινε ως σημαντικό. Τι ήταν δηλαδή αυτό, το οποίο με ενοχλούσε με την τελετή «ορκωμοσίας» και τη λήψη ενός απλού «χαρτιού», το οποίο απλά πιστοποιούσε κάποιες σπουδές; Γιατί καθόμουν και μελετούσα και έγραφα βιβλία περί οικονομίας, όταν αυτές τις μελέτες θα μπορούσα να τις κάνω ισάριθμα μεταπτυχιακά στις «επιστήμες» του Κυριάκου, του Γιωργάκη και του Αντωνάκη; Τι ήθελα να «δείξω» με αυτήν μου τη συμβολική ενέργεια;

Ήθελα να «δείξω» αυτό, το οποίο θεωρούσα αντίθετο με την ιδεολογία μου. Αυτό, το οποίο με ενοχλούσε, ήταν η έννοια της κεφαλαιοποίησης της γνώσης. Οι δήθεν επιχειρηματικές «δυνατότητες» που έδινε το πτυχίο στους κατόχους του. Οι δυνατότητες να χειρίζεται κάποιος την επιστημονική γνώση ως «ιδιοκτησία» και την οποία πήρε δωρεάν στο Πανεπιστήμιο. Αυτό ήταν το πρόβλημα που είχα «εντοπίσει» και είχα προσπαθήσει να φέρω στην «επιφάνεια» με τη θεωρία μου.

Γιατί το θεωρούσα πρόβλημα; Γιατί στην πραγματικότητα αυτή η κεφαλαιοποίηση ήταν ένα «δούλεμα» των αφελών από κάποιους, οι οποίοι είχαν πονηρούς σκοπούς. «Παραμύθιαζαν» κάποιους ότι τους έδιναν ένα «κεφάλαιο», ενώ ο στόχος τους ήταν άλλος. Θεωρούσα ότι αυτό μπορούσε να γίνει η «κερκόπορτα» για την ολοκληρωτική καταστροφή της κοινωνίας και την άλωση της πατρίδας μου.

«Φαινόταν» από τότε —για κάποιους που είχαν γνώσεις— το πού «πήγαινε» το πράγμα. Το σκάνδαλο Κοσκωτά ήταν ένα «καμπανάκι», το οποίο αποκάλυπτε τα πάντα σε όλους όσους ήθελαν να γνωρίζουν το πού «πάει» η κατάσταση. Το ξεπούλημα της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ ήταν επίσης «καμπανάκι». Η μερική ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ επίσης. Σταδιακά κάποιοι μετέτρεπαν την Ελλάδα σε ανοχύρωτη «πολιτεία» και το πρόβλημα ξεκινούσε από τα Πανεπιστήμια. Ξεκινούσε από εκεί όπου έπρεπε να υπάρχει αντίδραση και όπου δεν κουνιόταν «φύλλο». Προφανώς είχαν εξασφαλίσει τη συμμαχία των κομματικοποιημένων φοιτητών και προχωρούσαν προς την προδοσία. Τους είχαν υποσχεθεί κέρδη και βολέματα και αυτοί δεν αντιδρούσαν σε τίποτε.

Ήταν η εποχή εκείνη που ο πανίσχυρος Μητσοτάκης «άνοιγε» το κράτος και την κοινωνία στην απειλή της Νέας Τάξης. Άλλαζε έναν-έναν τους νόμους, προκειμένου να την διευκολύνει να «μπει» στην πατρίδα μας. Μιας Νέας Τάξης, η οποία εκείνη την εποχή είχε «ανακοινωθεί» επισήμως από τον «φίλο» τού Μητσοτάκη τον Μπους τον πρεσβύτερο. Όμως, στην Ελλάδα αυτό πέρασε απαρατήρητο. Οι περισσότεροι δεν κατάλαβαν τι εννοούσε ο Μπους και πόσο θα άλλαζε τις ζωές τους τα επόμενα χρόνια.

Νόμιζαν ότι ήταν ένα απλό «σχήμα λόγου» και δεν έβλεπαν τα «σύννεφα» του πολέμου να πυκνώνουν πάνω από τη Γιουγκοσλαβία. Δεν έδωσαν σημασία γιατί υπήρχε η «φασαρία» του σκανδάλου Κοσκωτά. Ένα σκάνδαλο, το οποίο αποπροσανατόλισε πλήρως την κοινωνία. Ένα σκάνδαλο, το οποίο φαινόταν εξ’ αρχής «στημένο». Φαινόταν ότι υπήρχε «στήσιμο» στην ψευδοκόντρα μεταξύ των δύο «Κεντρώων» πολιτικών, οι οποίοι ήταν οι ισχυροί πολιτικοί άνδρες εκείνης της εποχής.

Φαινόταν ότι υπήρχε «συνωμοσία» μεταξύ «κατηγορούμενου» Ανδρέα και «κατηγόρου» Μητσοτάκη. Μεταξύ του Ανδρέα, ο οποίος «δικαιολογούσε» σκάνδαλα και του Μητσοτάκη, ο οποίος άλλαζε τους νόμους, για να προκληθούν τα σκάνδαλα των ημερών μας. Ήταν φανερό ότι κάποιοι πανίσχυροι ντόπιοι και ξένοι παράγοντες προετοίμαζαν την κατάσταση, για να δημιουργήσουν «φέουδα» μέσα στην Ελλάδα, αρπάζοντας τις δημόσιες επιχειρήσεις της. Μαζί με αυτές θα δημιουργούσαν και «φέουδα» επιστημονικής γνώσης και σε αυτό εγώ δεν συμφωνούσα. Ήταν και η εποχή που ο Λάτσης θυμήθηκε την «πατρίδα» του και καταδέχθηκε να έρθει σ’ αυτήν για «δουλειές».

Πάνω σ’ αυτήν τη βιασύνη τους να καταλύσουν το κράτος και να αρπάξουν δημόσιο κεφάλαιο, αναζητούσαν συνενόχους. Ως τέτοιους επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τους φοιτητές. Τη μορφωμένη μερίδα υποτίθεται της νεολαίας. «Φαινόταν» το κόλπο τους και εγώ το «έβλεπα». Μοίραζαν άρον-άρον τη δημόσια γνώση σε «μικροϊδιοκτήτες», προκειμένου μετά να την «σαρώσουν» και να την κάνουν ιδιωτικά «φέουδα» Αυτό, δηλαδή, το οποίο κάνουν σήμερα με τους χιλιάδες μικροπαραγωγούς ηλεκτρισμού, προκειμένου να αλωθεί το μονοπώλιο της ΔΕΗ. Όπως δηλαδή σήμερα ενθαρρύνουν και χρηματοδοτούν τον κάθε ασήμαντο επιχειρηματία να γίνει ηλεκτροπαραγωγός, έτσι έκαναν και με την ανώτατη παιδεία τότε.

Ενθάρρυναν όλον τον κόσμο να μπει στα Πανεπιστήμια ή να επιχειρήσει να πάει οπουδήποτε στο εξωτερικό να πάρει ένα πτυχίο. Το σύνολο των πολιτικών τους είχε αυτόν τον στόχο. Υπήρχε μια κατάσταση «παροξυσμού» όμοια μ’ αυτήν του χρηματιστηρίου λίγα χρόνια αργότερα. Ξαφνικά όλη η Ελλάδα ανακάλυψε το «Ελντοράντο» της ανώτατης εκπαίδευσης. Ξαφνικά η Ανώτατη Εκπαίδευση έγινε μια «πυραμίδα». Οι «μέσα» προσπαθούσαν να παρασύρουν όσους περισσότερους μπορούσαν σ’ αυτά. Γιατί; Γιατί πίστευαν στο γνωστό «η ισχύς εν τη ενώσει» Γιατί είχαν αλλάξει τα πράγματα και επένδυαν σε νίκη μετά από σύγκρουση και όχι σε απλό βόλεμα όπως γινόταν μέχρι τότε. Γιατί αυτά είναι τα ένστικτα των «συμμοριών». Δεν αισθάνονταν τον κίνδυνο του «πληθωρισμού», όπως οι προηγούμενες γενιές αστών. Έβλεπαν τα κέρδη των επικείμενων αλλαγών, λόγω της Νέας Τάξης. Νόμιζαν ότι, αν είναι πολλοί, θα «σπρώξουν» πιο εύκολα εκτός δραστηριοτήτων το κράτος και θα τις κληρονομήσουν οι ίδιοι.

Γι’ αυτόν τον λόγο σε μια κατάσταση, στην οποία ήδη ήμασταν υπεράριθμοι και άρα εκ των προτέρων καταδικασμένοι οι πάντες, πολλοί αγωνίζονταν για να «ανοίξουν» τα Πανεπιστήμια και όχι το αντίθετο. Ποτέ δεν έχω ξαναδεί μαζεμένους τόσο φιλόδοξους μελλοντικούς φτωχούς. Μιλάμε για «Κολοσσαίο». Οι «μελλοθάνατοι» να υμνούν τον «Καίσαρα» της Νέας Τάξης. Τα «μιλημένα» κομματόσκυλα από τότε προσπαθούσαν να «καπαρώσουν» κάποιες «ταπεινές» θέσεις στο δημόσιο και άφηναν τους αφελείς να ονειρεύονται «μεγαλεία». Όλοι νόμιζαν τότε ότι θα χτίζουν ουρανοξύστες στο Αμύνταιο και κρεμαστές γέφυρες στους Γαργαλιάνους. Ονειρεύονταν να ιδρύσουν «Άκτορες», που θα έπαιρναν τα δημόσια έργα. Τα φαραωνικού τύπου έργα, τα οποία υπόσχονταν η Νέα Τάξη.

Αυτό ήταν το «παραμύθι». Ονειρεύονταν οι «επιστήμονες» τα συγχρηματοδούμενα με την Ευρωπαϊκή Ένωση δημόσια έργα και φαντάζονταν τους εαυτούς τους στους πίνακες στην Wall Street. Όρθιοι «ονειρεύονταν». Πίστευαν ότι η Νέα Τάξη θα παρέδιδε το σύνολο της οικονομίας στους «επιστήμονες» και οι ικανότεροι από αυτούς θα γίνονταν μεγιστάνες. Όποιος δεν φανταζόταν τον εαυτό του Μπόμπολα, τον φανταζόταν μεγαλοστέλεχος του Μπόμπολα. Μόνον με «μεθυσμένους» μπορούσε κάποιους να τους περιγράψει τους φοιτητές εκείνης της εποχής. Δυστυχώς. Τα Πανεπιστήμια «άνοιγαν» ανεξέλεγκτα τις πύλες τους, ενώ ήταν φανερό πως ήταν πρακτικά αδύνατον να «αποκαταστήσουν» τους χιλιάδες αποφοίτους τους. Ήμουν «μέσα» στο Πανεπιστήμιο, όταν έβλεπα ότι κάποιοι εκ του πονηρού ήθελαν να ανοίξουν διάπλατα τις πύλες του.

Τότε ήταν που αρνήθηκα να πάρω το πτυχίο μου. Αυτόν τον «παραλογισμό» και τη σίγουρη καταστροφή ήθελα να «δείξω» με την ενέργειά μου. Σχετικά εύκολο ήταν, βλέποντας να πέφτουμε όλοι μαζί στον «γκρεμό». Από τη στιγμή που δεν ήμουν από τους «μιλημένους» των κομμάτων να με περιμένει σίγουρη δημόσια θέση μετά την αποφοίτησή μου και ταυτόχρονα δεν είχα την αφέλεια να πιστεύω ότι χωρίς κομματικό μέσον θα γίνω «Μπόμπολας» με μόνο «όπλο» το πτυχίο μου, δεν είχα ιδιαίτερο άγχος στην επιλογή μου. Μπορούσα με την επιλογή μου να «δείξω» ότι τα πτυχία έτσι κι αλλιώς θα έχαναν την αξία τους, εφόσον ο υπερπληθυσμός των κατόχων τους θα τα εξουδετέρωνε. Την ίδια ώρα όμως η πρακτική της κεφαλαιοποίησης δεν σταματούσε, ακόμα κι όταν ήταν φανερό σε όλους ότι κατέληγε στη μηδενική αξία.

Τα επόμενα χρόνια —και με υπουργό παιδείας τον ΓΑΠ— τα πράγματα χειροτέρεψαν. Η πρακτική της κεφαλαιοποίησης δεν σταματούσε ακόμα κι όταν ήταν φανερό και στους «τυφλούς» ότι στο τέλος θα μοίραζαν πανάκριβα «σκουπίδια», τα οποία δεν θα είχαν κανένα αντίκρισμα. Αυτή ήταν η «κατηφόρα», η οποία μας οδηγούσε στον σημερινό «πάτο». Η πρακτική τής κεφαλαιοποίησης της επιστημονικής γνώσης ήταν βέβαιον ότι μόνον προβλήματα θα έφερνε στην κοινωνία και όχι κέρδη. Η μετατροπή του επιστήμονα σε «κεφαλαιοκράτη-μαγαζάτορα» θα τον μετέτρεπε σε δημόσιο κίνδυνο. Η μετατροπή μεγάλου μέρους της κοινωνίας σε απελπισμένους «κεφαλαιοκράτες-μαγαζάτορες» θα τους μετέτρεπε σε εθνικό κίνδυνο. Ήταν πλέον θέμα χρόνου η καταστροφή. Η γενική καταστροφή. Η εθνική, κοινωνική και ταξική καταστροφή. Ακόμα και η περιβαλλοντική καταστροφή.

Αυτά, τα οποία λέμε, ας μην φαίνονται υπερβολικά. Αρκεί να γνωρίζεις πώς λειτουργεί το σύστημα και το καταλαβαίνεις αυτό. Ας σκεφτεί ο αναγνώστης απλά πράγματα και θα αρχίσει να μπαίνει στο νόημα. Για παράδειγμα, πότε αρχίσαμε να ανησυχούμε για τα γεωργικά προϊόντα, που βάζουμε στο τραπέζι μας; Ανησυχούσαν ποτέ οι παππούδες μας για τα φρούτα; Τα σκούπιζαν και τα έτρωγαν, χωρίς ποτέ να φοβούνται τίποτε. Πότε άρχισαν τα γεωργικά φάρμακα να γίνονται αίτια αρρωστιών και θανάτων και άρα αίτια κοινωνικής ανησυχίας; Όταν το κράτος έπαψε να ελέγχει τη γεωργική παραγωγή με τους δικούς του γεωπόνους. Όταν έπαψε να «παράγει» επιστημονικό δυναμικό με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας. Όταν έπαψε να στηρίζει έναν σχεδιασμό, που το υποχρέωνε να «παράγει» επιστήμονες με βάση τις ανάγκες του.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Όταν, για λόγους πολιτικής, φτιάχνεις γεωπονικές σχολές όπου βρίσκεις να υπάρχει διαθέσιμο «υπόστεγο» και «παράγεις» γεωπόνους με τον «τόνο», θέμα χρόνου είναι το πρόβλημα. Γιατί; Γιατί θα αναγκαστείς —για να δώσεις στον γεωπόνο, που έφτιαξες, τη δυνατότητα να επιβιώσει— να τον κάνεις εμποράκο της συμφοράς. Μη μπορώντας να τους προσλάβεις όλους σε μια έμμισθη κρατική θέση, θα τους δώσεις άδειες να πουλάνε φυτοφάρμακα για να επιβιώσουν. Όταν το μεροκάματο του «επιστήμονα» εξαρτάται από το πόσα ζιζανιοκτόνα Roundup της Monsanto θα πουλήσει την ημέρα, ευνόητο είναι ότι θα προσπαθεί να πείσει τους αγράμματους αγρότες να ραντίζουν μέρα-νύχτα και όχι όταν απλά υπάρχει πραγματική ανάγκη, όπως θα έκανε ένας έμμισθος κρατικός υπάλληλος.

Όταν αυτό το Roundup «κατηγορείται» για την πρόκληση καρκίνου, γενετικών ανωμαλιών και της νόσου του Πάρκινσον, ευνόητο είναι ότι, πριν αυτό φτάσει στο «πιάτο» μας, εξαιτίας του φτωχού γεωπόνου, υπεύθυνοι είναι αυτοί, οι οποίοι «παρήγαγαν» γεωπόνους που εξαρτιόνταν από τις πωλήσεις του. Όταν η πάμπλουτη Μονσάντο γνωρίζει τις αγωνίες επιβίωσης των απείρων Ελλήνων γεωπόνων, ευνόητο είναι ότι θα τους «πλησιάσει» και με δώρα και προμήθειες θα τους βάλει να «φορτώνουν» τους αγρότες με φυτοφάρμακα.

Όταν σε μια μικρή Ελλάδα «παράγεις» γεωπόνους, οι οποίοι αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της Ευρασίας, ευνόητο είναι ότι γνωρίζεις την επικινδυνότητα της κατάστασης.

Τα ίδια γίνονται σε όλους τους τομείς όπου η επιστημονική υπηρεσία γίνεται «προϊόν» για να καλύψει ανάγκες της κοινωνίας, η οποία σταδιακά μετατρέπεται παράνομα σε «αγορά». Όλοι οι Έλληνες έχουν άποψη περί της «πολυφαρμακίας» που χαρακτηρίζει τον ελληνικό λαό. Πολλοί συνδέουν τη σημερινή προβληματική κατάσταση της υγείας, που χαρακτηρίζει τον ελληνικό λαό, ως αποτέλεσμα της «πολυφαρμακίας». Ποιος ευθύνεται γι’ αυτό; Οι απλοί Έλληνες πολίτες; Τι κάνουν; Μπαίνουν στα φαρμακεία και ψάχνουν νέα φάρμακα να τα καταπιούν; Όχι βέβαια. Τα φάρμακα κάποιοι τους τα «φορτώνουν». Τα νέα φάρμακα κάποιοι τα «ανακαλύπτουν» πριν απ’ αυτούς γι’ αυτούς.

Όταν «παράγεις» φαρμακοποιούς με τον «τόνο», οι οποίοι δεν μπορούν να απορροφηθούν από τη φαρμακοβιομηχανία και τους κάνεις απλούς μαγαζάτορες, δεν θα έχεις αυτό το πρόβλημα; Όταν ταυτόχρονα «παράγεις» γιατρούς με τον «τόνο», οι οποίοι δεν μπορούν να απορροφηθούν από τα Νοσοκομεία και πρέπει να ζήσουν με ένα ακουστικό στον λαιμό, δεν θα αναζητήσουν το μεροκάματο από κοινού με τον «φαρμακομαγαζάτορα» συνέταιρο;

Αν ο πολίτης εξεταζόταν από τους έμμισθους γιατρούς των νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων, δεν θα τον «φόρτωναν» φάρμακα, για να ζήσουν από την «προμήθεια» Να πάρει ο γιατρός το «κατιτίς» του από τη φαρμακευτική εταιρεία που τον «παρακολουθεί» στις συνταγογραφήσεις του και να κονομήσει και ο φαρμακοποιός από την πώληση των σκευασμάτων εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων. Με αυτόν τον τρόπο προκλήθηκε βλάβη στην υγεία του ελληνικού πληθυσμού και απειλείται ταυτόχρονα και η επιβίωση των ασφαλιστικών ταμείων, εφόσον όλο το κόστος της δυσλειτουργίας του κλάδου της υγείας πέφτει πάνω σ’ αυτά.

Τα ίδια γίνονται σε όλους τους τομείς. Με έναν ανάλογο τρόπο καταστράφηκαν οι ελληνικές πόλεις, εφόσον οι μηχανικοί, οι οποίοι «παράγονταν» κάθε έτος, δεν είχαν σχέση με τις πραγματικές ανάγκες τής κοινωνίας. Όταν αυτοί οι «επιστήμονες», για λόγους επιβίωσης, μπαίνουν σε πλειοδοτικό διαγωνισμό μεταξύ τους, ευνόητα είναι τα τραγικά αποτελέσματα. Όταν με τον ίδιο Οικοδομικό Κώδικα ένας ευσυνείδητος μηχανικός φτιάχνει ένα απλό τριώροφο και ένας αδίστακτος συνάδελφος του ένα οκταώροφο «μεταμφιεσμένο» σε τριώροφο με έξτρα σοφίτα και τέσσερα «υπόγεια», ευνόητα είναι μερικά πράγματα. Οι αδίστακτοι θα δημιουργήσουν διαφθορά στους συναδέλφους τους στην πολεοδομία και θα ξεκινήσει το χάος.

Με ανάλογο τρόπο καταστράφηκε και η δημόσια παιδεία. «Παράγεις» καθηγητές, τους οποίους δεν μπορείς να τους βολέψεις. Αυτό δημιουργεί συνθήκες ανάπτυξης παραπαιδείας. Οι «μέσα» καθηγητές τα «βρίσκουν» με τους «έξω» και διδάσκουν με τέτοιον τρόπο τα παιδιά, που να τους κάνουν καλούς «πελάτες» των φροντιστηρίων και όχι καλούς μαθητές. Επωφελούνται και οι ίδιοι από τα φροντιστήρια και μαζί τους ζει ένας ολόκληρος κόσμος διδασκόντων, που δεν είναι διορισμένοι. Αν μετατρέψεις τη δημόσια εκπαίδευση σε «αγορά», τελειώνει και ο ρόλος της. Η δημόσια εκπαίδευση δεν εκπληρώνει την αποστολή της και γίνεται μια «πλατφόρμα», η οποία απλά κουβαλάει «πελάτες» σε μια συντεχνία επαγγελματιών.

Όλα αυτά, για κάποιον που έχει γνώσεις, είναι προβλέψιμες καταστάσεις. Δεν χρειάζεται να τις δει να συμβαίνουν, για να καταλάβει τι θα συμβεί. Δεν χρειάζεται να πηδήξει κάποιος από τον δέκατο όροφο, για να δει ότι σκοτώνεσαι μετά από μια τέτοια πράξη. Φαινόταν οι επαγγελματικές προοπτικές, που είχαν οι συνάδερφοί μου εκείνη την εποχή. Αυτοί λοιπόν, οι οποίοι σχεδίασαν ένα «πληθωριστικό» σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης, γνώριζαν τι ακριβώς θα ακολουθήσει. Επειδή ακριβώς γνώριζαν, θεωρούμε προφανές ότι τους συνέφερε η σημερινή αθλιότητα, που ακολούθησε του «λάθους» τους. Γνώριζαν εξ’ αρχής ότι οι συνάδελφοι επιστήμονες στην αγωνία τους να επιβιώσουν θα συνθέσουν «συμμορίες» συντεχνιακές και όλοι μαζί, λόγω κοινού αντικειμένου, θα συνθέσουν ταξική «συμμορία» Αυτό ακριβώς, το οποίο βιώσαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Αυτό, το οποίο βιώσαμε βλέποντας αστούς να ελέγχουν τα πάντα.

Βλέποντας τη συμμορία των αστών να «καπελώνει» τις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις.

Αν, όμως, κάποιος νομίζει ότι όλα αυτά, τα οποία περιγράψαμε, είναι τα χειρότερα, κάνει λάθος. Το να μετατρέψουν οι «επιστήμονες» τις ανάγκες της κοινωνίας σε «αγορά», δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να τύχει στην κοινωνία. Το να μετατρέψουν οι «επιστήμονες» τις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις σε «υποχείριά» τους, είναι το ακόμα χειρότερο. Και πάλι ας σκεφτεί ο αναγνώστης με τον πιο απλό τρόπο. Πότε, για παράδειγμα, άρχισε να προδίδεται το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα;

Πότε «αλώθηκε» η εργατική τάξη; Όταν «πλημμύρισαν» την ΓΣΕΕ των εργατών Πρωτόπαπες, Πολυζωγόπουλοι και Παναγόπουλοι. Όταν στη θέση των συνδικαλιστών της εργατικής τάξης δεν έμπαιναν εργάτες, αλλά κομματικοκινούμενοι αστοί. Όταν τους εργάτες άρχισαν να τους αντιπροσωπεύουν οικονομολόγοι, δικηγόροι και κοινωνιολόγοι.

Πότε άρχισε να προδίδεται ο αγροτικός κόσμος; Όταν στους γεωργικούς συνεταιρισμούς, τους οποίους ίδρυσαν οραματιστές γαιοκτήμονες, άρχισαν να «τρυπώνουν» και πάλι αστοί. Όταν τα συμφέροντα των γεωργών ανέλαβαν να τα υπερασπίζονται άνθρωποι, οι οποίοι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη φραουλιά από τη βελανιδιά. Όταν αυτοί οι αστοί μετέτρεψαν την ευρωπαϊκή «βοήθεια» σε διαφθορά. Η διαφθορά των ευρωπαϊκών «πακέτων», που οδήγησε στη «σήψη» και τελικά στη διάλυση των αγροτικών συνεταιρισμών, ήταν στο σύνολο της δρομολογημένη από τους «αστούς», οι οποίοι διαχειρίζονταν μέσω των κομματικών μηχανισμών τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έκλεβαν για το κόμμα, την κοινωνική τους τάξη και τους εαυτούς τους και στο τέλος δεν έμεινε τίποτε.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Όλα αυτά δεν είναι τυχαία.

Όλα αυτά ήταν γνωστά για όσους είχαν γνώσεις της κοινωνικής λειτουργίας. Όταν αυτά τα γνωρίζω εγώ και με λίγη σκέψη τα ανακαλύπτει και ο αναγνώστης, γιατί να μην είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι το σύστημα και η εξουσία τα γνώριζε εξ’ αρχής; Γνώριζε το σύστημα ότι η ανεξέλεγκτη αστικοποίηση μιας κοινωνίας μπορεί να την καταστρέψει. Δεν μπορεί να λειτουργήσει μια κοινωνία με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την συνύπαρξη όλων των παραγωγικών τάξεων, που της δίνουν δύναμη και υγεία. Μπορεί να επιβιώσει για παράδειγμα μια πόλη, όπου όλοι είναι γιατροί και περιμένουν «πελάτες»; Ποιος θα χτίσει τα σπίτια για να κατοικήσουν; Ποιος θα παράγει λαχανικά για να τραφούν; Ποιος θα βγάλει τα ζώα για βοσκή, προκειμένου να υπάρχει κρέας; Ποιος θα καθαρίσει τους δρόμους από τα σκουπίδια; Μια κοινωνία έχει ανάγκη όλες τις κοινωνικές τάξεις για να επιβιώσει.

Δεν είναι «δικαίωμα» του καθενός από εμάς να γίνει γιατρός ή μηχανικός. «Δικαίωμα» της κοινωνίας είναι να έχει γιατρούς και «υποχρέωσή» της είναι να αναζητά τους καλύτερους μαθητές που μπορούν να γίνουν τέτοιοι. Δεν υπάρχει «δικαίωμα» στην ανώτατη εκπαίδευση. Δικαίωμα υπάρχει στη μόρφωση. Η ανώτατη εκπαίδευση δεν είναι μόρφωση. Είναι επαγγελματική κατάρτιση. Η «υπερπαραγωγή» των Πανεπιστημίων δεν «υπερπαράγει» μορφωμένους, γιατί τότε δεν θα είχαμε πρόβλημα. Η «υπερπαραγωγή» των Πανεπιστημίων «υπερπαράγει» επαγγελματίες, τους οποίους, αν δεν μπορεί να τους απορροφήσει η κοινωνία, είναι βέβαιον ότι θα στραφούν εναντίον της, προκειμένου να επιβιώσουν.

Απλά πράγματα. Η ανώτατη εκπαίδευση είναι «πρωταθλητισμός» του πνεύματος, που αφορά τους λίγους και έχει συμφέρον η κοινωνία αυτοί να είναι όσοι χρειάζεται η ίδια για τη λειτουργία της και αυτοί να είναι οι καλύτεροι. Η μόρφωση έχει τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά από την ανώτατη εκπαίδευση. Η μόρφωση είναι «αθλητισμός» του πνεύματος, που αφορά τους πάντες και έχει συμφέρον η κοινωνία να είναι ΟΛΟΙ μορφωμένοι. Όμως, δεν μορφώνεται ο άνθρωπος στα Πανεπιστήμια. Είναι αργά για να τον μορφώσεις στα Πανεπιστήμια. Ο άνθρωπος μορφώνεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν περιμένεις να μορφωθεί ο άνθρωπος όταν μαθαίνει να κάνει τομές σε πτώματα ή να κάνει αντισεισμικούς ελέγχους, την «πάτησες».

Η κοινωνία είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Χρήσιμα είναι τα «λευκά αιμοσφαίρια» και δείκτης υγείας όταν βρίσκονται σε φυσιολογικά επίπεδα. Όταν αρχίζουν και υπερπαράγονται, δεν αυξάνεται η «άμυνα» του οργανισμού, αλλά καταρρέει. Αυτό, το οποίο υπάρχει ως «καλό» για τον οργανισμό, γίνεται «καρκίνος» που τον σκοτώνει. Αυτό γίνεται και με τα Πανεπιστήμια. Τα Πανεπιστήμια είναι ο «μυελός των οστών» της κοινωνίας. Είναι ένας «μηχανισμός», ο οποίος παράγει τα «λευκά αιμοσφαίρια» της γνώσης, που έχει ανάγκη η κοινωνία, για να αμύνεται από τους κινδύνους που την απειλούν και να προοδεύει. Όταν αυτά πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, ο οργανισμός απειλείται με θάνατο.

Ο «θάνατος» αυτός για ένα σύστημα δεν είναι και τόσο εύκολος, γιατί τα συστήματα —όπως και οι οργανισμοί— έχουν κάποιες φυσικές άμυνες. Απαιτούνται πολλά «λάθη» ταυτόχρονα στον «σωστό» χρόνο και αυτό δεν είναι και τόσο πιθανό να συμβεί, χωρίς να πάμε σε σχέδια «συνωμοσίας». Σε κανονικές συνθήκες, δηλαδή, δύσκολα γίνεται λάθος στον σχεδιασμό. Δεν μπορείς να κάνεις λάθος, γιατί «βλέπεις» πού θα πάει η κατάσταση. Βλέπει η εξουσία, αλλά βλέπει και ο λαός. Ακόμα κι αυτά, που, ως φαινόμενα, τα «παράγει» η εξουσία, τα εξουδετερώνει η δυναμική τής κοινωνίας και απαλλάσσεται από αυτά. Ακόμα δηλαδή κι αν μία γενιά στο σύνολό της σπουδάσει ιατρική, η δυναμική της κοινωνίας και της οικονομίας κάποιους απ’ αυτούς θα τους κάνει αγρότες και κάποιους άλλους σκουπιδιάρηδες. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν μπορεί να επιβιώσει αλλιώς η κοινωνία.

Όταν όμως ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το κυβερνάνε προδότες και πράκτορες ξένων υπηρεσιών, αυτά, τα οποία για όλους φαίνονται να είναι «λάθος», γι’ αυτούς είναι τα «σωστά». Στη σημερινή δηλαδή οικονομική, αλλά και κοινωνική αθλιότητα, δεν φτάσαμε κατά τύχη. Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, έγιναν πράματα και θάματα. Ποιος δεν θυμάται την «Αλλαγή» του Παπανδρέου της CIA; Τότε, που ήθελε να δίνει χρήματα σε αγρότες, για να κάθονται στα καφενεία. Τότε, που ήθελε να δίνει μισθούς σε εργάτες που δεν εργάζονταν. Τότε, που ήθελε να βάλει τους πάντες στα Πανεπιστήμια. Όλα αυτά ήταν εγκλήματα και ήταν βέβαιο ότι σε κάποια στιγμή θα τα πληρώναμε. Στην αρχή «τρώγαμε» τα «πακέτα» της Ευρώπης και μετά αρχίσαμε τα «δανεικά».

Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία. Δεν υπάρχει τίποτε τυχαίο στην εξουσία.

Ο Ανδρέας εκτελούσε ένα συγκεκριμένο σχέδιο.Ένα σχέδιο, το οποίο στο τέλος θα οδηγούσε στην άλωση της χώρας …Ένα σχέδιο, το οποίο θα κατέληγε στη σημερινή εποχή. Ένα σχέδιο, το οποίο θα βασιζόταν στο χρέος. Παρέλαβε μια χώρα με μικρό εξωτερικό χρέος και ο γιος του παρέδωσε στους τοκογλύφους την ίδια τη χώρα. Για να το κάνει όμως αυτό, έπρεπε να βρει κοινωνικούς συμμάχους. Γι’ αυτόν τον λόγο απευθύνθηκε στα χαμηλά ένστικτα της κοινωνίας και την κατέστρεψε. Τότε ήταν που εμφανίστηκαν σαν «δικαιώματα» αυτά, τα οποία ποτέ δεν ήταν τέτοια. «Δικαίωμα» στις επιδοτήσεις και άρα στο καθισιό, φώναζαν οι αγρότες. «Δικαίωμα» στα κέρδη και άρα και στο καθισιό, φώναζαν οι εργάτες

«Δικαίωμα» στην επιστήμη φώναζαν αυτοί, οι οποίοι δεν δικαιούνταν να σπουδάσουν με βαθμούς «πόλων».

«Δικαίωμα» στην τεμπελιά φώναζαν αυτοί, οι οποίοι δεν σέβονταν το ψωμί που έτρωγαν και ήθελαν να τεμπελιάζουν

«Δικαίωμα» στην αργομισθία φώναζαν αυτοί, οι οποίοι έβαζαν μέσον για να εργαστούν για το δημόσιο

«Δικαίωμα» στην εξουσία φώναζαν αυτοί, οι οποίοι ήθελαν να την κατακτήσουν μέσω των κομμάτων, για να πλουτίσουν. Με τους χειρότερους ανθρώπους της κοινωνίας χτίστηκε η κοινωνία των «δικαιούχων». Με δανεικά «συμπλήρωνε» ο Ανδρέας τα «δικαιώματα» και τα αυξημένα εισοδήματα. Αλλά, όταν υπάρχουν κακές προθέσεις από ξένα κέντρα εξουσίας, τα οποία θέλουν την «άλωση» μιας κοινωνίας, όλα είναι εύκολα. Κανένας δεν τον έλεγχε. Οι ξένοι τον εμφάνιζαν σαν «ήρωα» στους «ιθαγενείς» Ήρωας» της «αντίστασης» αυτός, ο οποίος εκτελούσε κατά «γράμμα» τα σχέδιά τους.

Όμως, ακόμα κι αυτά δεν είναι τα χειρότερα. Υπάρχουν και χειρότερα; Βεβαίως υπάρχουν και χειρότερα Τα χείριστα. Ποια είναι αυτά;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Να μετατρέψεις μια ολόκληρη κοινωνία σε μια ομοιογενή ταξική «σούπα» Να μετατρέψεις ένα υγιές «κορμί» σε μια ομοιογενή «κρεατομάζα» Μια «κρεατομάζα», η οποία μπορεί να μοιάζει με την αστική τάξη, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει και να επιβιώσει ως τέτοια. Όπως ένας οργανισμός δεν μπορεί να επιβιώσει αν μια «αρρώστια» τον μετατρέψει ολόκληρο σε ένα «συκώτι», έτσι συμβαίνει και με την κοινωνία, όταν χάσει τα υγιή χαρακτηριστικά της. Σε μια κοινωνία όμοια με την σημερινή.

Και αυτό, όπως αντιλαμβανόμαστε, απαιτεί προδοσία. Κάποιος το έκανε. Κάποιος, τον οποίο πρέπει να τον αναζητήσουμε στα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της εξουσίας. Όποιος «κατεύθυνε» τον Ανδρέα, ο ίδιος κατεύθυνε και τον γιο του. Τώρα μπορούμε να πούμε ότι φτάσαμε ως λαός και ως έθνος στον «πάτο». Υπήρχε δηλαδή σχέδιο. Σχέδιο δύσκολο, περίπλοκο και το οποίο ακολουθήθηκε κατά «γράμμα». Από τους «μορφωμένους» γεωπόνους, οι οποίοι πουλούσαν φυτοφάρμακα για να ζήσουν, υπάρχει μεγάλη «απόσταση» μέχρι να φτάσουμε στους «μορφωμένους» αυτούς, οι οποίοι βλέπουν σήμερα να ξεπουλιέται η πατρίδα και να μην αντιδρούν.

————

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ένα πολύ περίεργο δημοσίευμα. Πώς διέρρευσαν λίστες φοιτητών από τα πανεπιστήμια;

Τμήμα Φιλολογίας ΔΠΘ: ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

image449.jpg?w=625

Κατόπιν του 20/8/2014 αιτήματος του Υπουργείου Παιδείας για την καταγραφή των προς διαγραφή φοιτητών, σύμφωνα με τον Ν.4009/2011 (άρθρο 80 παρ. 9α), έγινε ο σχετικός έλεγχος στο αρχείο της Γραμματείας και διαπιστώθηκαν τα παρακάτω:

Στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ είναι εγγεγραμμένοι 86 φοιτητές εγγραφής μέχρι και το 2003-2004, εκ των οποίων 12 έδειξαν ενδιαφέρον κατά την τελευταία διετία (ανανέωση εγγραφής και δηλώσεις μαθημάτων αρχές εξαμήνου).

Επισυνάπτεται η λίστα με τους 74 φοιτητές οι οποίοι σύμφωνα με τον Ν.4009/2011 (άρθρο 80 παρ. 9α), διαγράφονται αυτοδικαίως από τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014.

Ακολουθούν 1 αρχεία:
1. Φοιτητές προς διαγραφή.doc
Ακολουθούν 1 αρχεία:
2. Nomos 4009.pdf

24-08-2014 (sismanis)

edit:

Αφαίρεσα το link που παραπέμπει άμεσα στο αρχείο με τα ονόματα των φοιτητών όπως υπάρχει στην δημοσίευση.

Τροποποιήθηκε από Anakin Skywalker

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Βλέποντας τα links του δημοσιεύματος με τα ονομαστικά στοιχεία φοιτητών προς διαγραφή από το τμήμα Φιλολογίας του ΔΠΘ, προέρχονται από την ιστοσελίδα του ΔΠΘ:

edit:

Διέγραψα την ιστοσελίδα του ΔΠΘ στην οποία έχει αναρτήσει το πανεπιστήμιο την ονομαστική λίστα των φοιτητών προς διαγραφή

Τροποποιήθηκε από Anakin Skywalker

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Guest fay_

από το κακό στο χειρότερο:

1.αυτό στο ΔΠΘ τί ήταν;;

2.επίσης στο προσχέδιο του ΑΠΘ μιλάει για παράταση 1 έτους(3 εξεταστικές) ΜΑΖΙ με Σεπτέμβρη και τον κόβουν τώρα;;;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Γινομαι κουραστικος, αλλα για μια ακομη φορα οφειλω να υπενθυμισω οτι post με προσβλητικούς/ υβριστικούς χαρακτηρισμούς, ειδικα απέναντι σε άλλα μέλη, θα διαγράφονται. Δεν ειναι θεμα σεμνοτυφιας, απλα το forum δεν ειναι χωρος εκτονωσης.

Τροποποιήθηκε από Comfortably Numb

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

νομίζω μέσα στην παρένθεση λέει πως αυτοί που διαγράφονται

είναι όσοι δν έκαναν ΕΓΓΡΑΦΗ.δν αναφέρει κάτι για συμμετοχή

σε εξετάσεις.έχω καταλάβει λάθος;

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Guest fay_

νομίζω μέσα στην παρένθεση λέει πως αυτοί που διαγράφονται

είναι όσοι δν έκαναν ΕΓΓΡΑΦΗ.δν αναφέρει κάτι για συμμετοχή

σε εξετάσεις.έχω καταλάβει λάθος;

όχι.αυτό είναι.κ κατά κάποιο τρόπο συμβαδίζει με τα λεγόμενα της Λιάλιου.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Προσπαθώ, χωρίς τύχη μέχρι τώρα, να επικοινωνήσω με την αρμόδια Διεύθυνση του ΔΠΘ.

Η ανακοίνωση του τμήματος Φιλολογίας "βρωμάει" (δηλαδή το Υπ. έστειλε το αίτημα απευθείας στη Σχολή?). Όχι κάτι το ασυνήθες για συγκεκριμένα Τμήματα του Ιδρύματος...

Η επανεγγραφή τονίζεται από τις γραμματείες του ΔΠΘ από πάρα πολλούς μήνες πριν. Μένει να αποδειχθεί η σπουδαιότητά της...

Παρακαλώ πολύ απομακρύνετε τα λινκ. Δεν χρειάζεται να συμμετέχουμε στην αναπαραγωγή της λίστας, ούτε καν έμμεσα. Όποιος μπορεί ας μεταφέρει την ίδια παράκληση και στο γκρουπ. Διαφορετικά, συμβάλλουμε στη διατήρηση και εξάπλωσή της.

Τροποποιήθηκε από mgd

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τί ειναι αυτα τα ξεφτιλικια ? Τωρα δινουν στη φορα και τα πραγματικα στοιχεια των ατομων που διαγραφονται? Τί ειναι ? Τίποτα εγκληματίες και κοινοποιούν τα ονοματα τους ?Μηπως να τους βγαλουν και Αmber Alert ? ''Όποιος δει τους κάτωθεν,να τηλεφωνησει στο ταδε νουμερο γιατί πρέπει να διαγραφεί'' !!!! ΞΕΦΤΙΛΑΑΑ!!!!!!!!!

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Τα links δυστυχώς δεν προέρχονται από διαρροή ανακοίνωσης σε ενημερωτικές ιστοσελίδες, αλλά απευθείας από την ιστοσελίδα του ΔΠΘ στην οποία ο καθένας έχει πρόσβαση:

Πρέπει το ίδιο το πανεπιστήμιο να την αφαιρέσει από την ιστοσελίδα του.

edit:

Διέγραψα την ιστοσελίδα του ΔΠΘ στην οποία έχει αναρτήσει το πανεπιστήμιο την ονομαστική λίστα των φοιτητών προς διαγραφή

Τροποποιήθηκε από Anakin Skywalker

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Στην αρχική του σελίδα και στις "ανακοινώσεις" δεν υπάρχει ο σχετικός σύνδεσμος. Δηλαδή δεν είναι εύκολα προσβάσιμη η ανακοίνωση.

Το καλύτερο που μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι να ελέγξουμε, στο βαθμό που μας αναλογεί, την εξάπλωσή της. Νομίζω ότι είναι απλό αυτό που λέω.

Πέραν της πληροφόρησης ότι υπάρχει μια τέτοια λίστα, δεν νομίζω ότι κερδίζουμε κάτι από την έκθεση-παράθεση της.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Έκανα edit την αναπαραγωγή της δημοσίευσης αφαιρώντας το link του αρχείου με την ονομαστική λίστα των φοιτητών και διέγραψα και το άμεσο link στην ιστοσελίδα του ΔΠΘ όπου έχει αναρτήσει το πανεπιστήμιο την ονομαστική λίστα των φοιτητών προς διαγραφή.

Τροποποιήθηκε από Anakin Skywalker

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Κάτι ακόμα, σχετικά με την ανακοίνωση. Απουσία της τελικής τροπολογίας καθώς και των ερμηνειών που ίσως δοθούν σε αυτή, το τμήμα της Φιλολογίας, με αυτή τη λίστα, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε ειδικές περιπτώσεις - εξαιρέσεις φοιτητών (θέματα υγείας) που ανήκουν στην ομάδα που διαγράφονται. Βιάζονται...

Βέβαια, εδώ το ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, έχει έδω και πάρα πολλούς μήνες (Μάρτη το εντόπισα) σε περίοπτη θέση στην αρχική του σελίδα λινκ με την αυτοδίκαιη διαγραφή χωρίς την αναφορά "εκτός κι αν ορίζεται διαφορετικά στον Οργανισμό...".

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Guest fay_

Κάτι ακόμα, σχετικά με την ανακοίνωση. Απουσία της τελικής τροπολογίας καθώς και των ερμηνειών που ίσως δοθούν σε αυτή, το τμήμα της Φιλολογίας, με αυτή τη λίστα, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε ειδικές περιπτώσεις - εξαιρέσεις φοιτητών (θέματα υγείας) που ανήκουν στην ομάδα που διαγράφονται. Βιάζονται...

Βέβαια, εδώ το ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, έχει έδω και πάρα πολλούς μήνες (Μάρτη το εντόπισα) σε περίοπτη θέση στην αρχική του σελίδα λινκ με την αυτοδίκαιη διαγραφή χωρίς την αναφορά "εκτός κι αν ορίζεται διαφορετικά στον Οργανισμό...".

καλά τώρα κ εσύ....και στο ΑΠΘ τα ίδια.Κάθε γραμματεία τα δικά της..έχουν μπερδέψει μέχρι και το έτος εισαγωγής και τη διαγραφή.(κάθε τμήμα και άλλη ανακοίνωση)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Fay, μου έκανε εντύπωση γιατί α) τα υπόλοιπα τμήματα που έψαξα (τότε) δεν είχαν ανάλογη "προειδοποίηση" και β) ο απερχόμενος αντιπρύτανης φοιτητικών θεμάτων, ο οποίος υπήρξε μη-κατηγορηματικός και αινιγματικός ακόμα και σε δηλώσεις σου σε τοπικό μέσο (τότε) για το θέμα (ο hansolo μπορεί να το επιβεβαιώσει), είναι καθηγητής του τμήματος.

Τροποποιήθηκε από mgd

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Νομίζω πως είχα επιστήσει την προσοχή ΟΛΩΝ στο θέμα των λιστών από τις αρχές Ιουλίου όταν το θέμα πρωτο-τέθηκε με ένα άρθρο από το emprosnet της Μυτιλήνης!!!

Είχαμε κινηθεί μέσω του ΣΦΙΑ στη σχολή μας για να πάρουμε διαβεβαιώσεις πως δικά μας στοιχεία δε θα διαρρεύσουν από τη σχολή μας!Είχε βγει και σχετική ανακοίνωση από το ΣΦΙΑ!!!

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΆΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ,ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟΣΟ ΑΠΕΧΘΗ ΤΡΟΠΟ!!!!

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ!!!

ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΦΙΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ!!!

ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΧΘΕΣ,ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΗΡΑΝ ΕΠΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ!!!

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΚΙ ΟΣΕΣ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ (ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ) ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΘΗΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ!!!

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ,ΚΙ ΕΦΟΣΟΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ,ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΆ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ!!!

ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΤΡΟΠΟ,ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΜΑΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑ..........

ΟΣΟΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΝΕΡΓΑ......ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΑΣ.........."ΠΑΣΣΑΡΟΥΝ" ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ ΓΙΑ ΝΑ.......ΚΑΘΗΣΕΤΕ ΗΣΥΧΑ!!!!!

ΑΝ ΧΑΘΕΙ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ,ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣΔΗΠΟΤΕ ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΔΕΝ ΟΡΘΩΣΑΝ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΟ ΤΟΥΣ!!!!

ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΤΑΙ ΕΔΩ ΠΕΡΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΟΙ.......ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ "ΣΦΥΡΙΖΟΥΝ" ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΒΑΛΛΟΥΝ ΕΝΟΧΑ,ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΙ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ............ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ!!

ΟΣΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΣΑΣ,ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ,ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ,ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ "ΕΧΟΥΝ ΠΟΥΛΗΣΕΙ" ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΙΛΟΝΙΚΗΤΗ, ΜΕΧΡΙ ΧΘΕΣ, ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΟΣΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΗΡΕΜΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ!!!

ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ,ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥΣ!!!!

Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΗ ΚΙ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ!!!

ΚΑΙ........ΕΠΙΘΥΜΩ ΒΑΘΙΑ ΝΑ...........ΔΙΑΨΕΥΣΘΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ!!!!

Τροποποιήθηκε από Comfortably Numb

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
Επισκέπτης
This topic is now closed to further replies.
Sign in to follow this  

×
×
  • Δημιουργία νέας...