Jump to content
Sign in to follow this  
LILLIAN

Let's sing!

Recommended Posts

Στίχοι: Παύλος Σιδηρόπουλος

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν

πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν

και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,

κλείσε την πόρτα με κλειδί

ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,

λογάδες και γραμματικοί

για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί

κλείσε την πόρτα με κλειδί,

θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί

που θα 'χει σβήσει το κερί

στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλιτώσει το παιδί

υπάρχει ελπίδα

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Εσύ, τι έδωσες εσύ

στα όσα ζήσαμε μαζί;

Για μένα ήσουνα η μία,

μα δεν το θέλησες εσύ.

Τα σφάλματά σου τρικυμία,

του χωρισμού μας γίναν αφορμή.

Μου χρωστάς, δε σου χρωστάω,

έχε γεια, σε χαιρετάω

και το δρόμο μου τραβάω,

θα σου γράφω πώς περνάω.

Θα σου γράφω πώς περνάω,

έχε γεια, σε χαιρετάω,

μου χρωστάς, δε σου χρωστάω,

μου χρωστάς.

Εσύ, για όλα φταις εσύ,

μα τίποτα δεν ξαναζεί.

Τα όνειρά σου ήταν μόνο

για να περνάει ο καιρός,

κι εγώ του γυρισμού το δρόμο

θα τόνε πάρω πάλι μοναχός.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Οι καρδιές που αγαπούν,

έχουν λόγο και μιλούν,

ρίχνουν φως μες στο σκοτάδι,

σίδερα και φυλακές

και ρυτίδες χαρακιές,

τις νικούνε σ' ένα βράδυ.

Έλα στης καρδιάς μου τ' ανοιχτά,

νύχτα, με του έρωτα το πλοίο.

Κράτα με ακόμα πιο σφιχτά,

έτσι ν' αγαπιόμαστε οι δύο.

Οι καρδιές που αγαπούν

βρίσκουν γη και περπατούν,

ουρανό και αναπνέουν.

Ρίχνουν χρώμα στις σκιές,

έχουν χίλιες αγκαλιές,

λιμανάκια του Αιγαίου.

Έλα στης καρδιάς μου τ' ανοιχτά,

νύχτα, με του έρωτα το πλοίο.

Κράτα με ακόμα πιο σφιχτά,

έτσι ν' αγαπιόμαστε οι δύο.

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΑΤΑΓΟ ΣΤΟ ΤΟΥΙΤΕΡ

ΠΟΥΤ...ΣΤΗ ΨΥΧΗ

http://www.youtube.com/watch?v=tiUFvbXkKWM

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ένα ψιλοχαρούμενο τραγουδάκι....Έτσι, για να εξισορροπήσουμε τη συννεφιά.....

Τροποποιήθηκε από din@

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ένα ψιλοχαρούμενο τραγουδάκι....Έτσι, για να εξισορροπήσουμε τη συννεφιά.....

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Αν και σαν νοημα δε λεει πολλα,εχει ομως πολυ καλη ενορχηστρωση λογο Ζωης Τηγανουριας και φοβερο γαλλικο ρεφραιν παλι λογο Ζωης

Avec Toi

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΑΞΙ0Λ0ΓΗΣΗ ΣΤΟ ΒΛΑΧΟ ΤΟ ΤΣΟΠΑΝΗ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΤΡ0ΙΚΑ.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΛΑΧΟΥ

Ιγώ απ' τη ζουή πουλλά κατάλαβα

κι σ' ούλα τα τιρτίπια είμι μέσα,

κι αν ίμπλιξα μι πρόβατα κι γάλατα,

ας όψιτ' η ζουή η παλιουμπαμπέσα.

Ιμένα που μι βλέπς να βόσκου πρόβατα,

μι κάπα και μι σκαλισμένη αγκλίτσα,

του βράδυ πλιένω σβουνιές κι χώματα

κι τρέχω στο σιργιάνι για κουρίτσα.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Ιφτά γιλάδια κι ένα στρέμμα πώλησα

κι πήρα μια κουρσάρα απού πιτάει

στην τράπιζα κομπόδιμα κατάθισα

κι έχω η ψυχή μου ό,τι ζητάει.

Κολώνια ζιβανσί κι στα ποδάρια μο

κι ρούχα ιυρωπαϊκά φουράου

ας είν' καλά τα αρνιά κι τα γιλάδια μο

μι τα κορίτσα να καλοπιρνάω.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Σχουλιό κι τέτοια πράματα δι γνώριζα

στην πρώτη τάξ' με πήγανι διμένο

μι ζόρισαν, τους ζόρισα, μι ζόρισαν

αλλά νικάει πάντα ιπιμένον.

Φαντάρος τα καψόνια ήταν χειρότιρα,

μι ψόφησαν, μι φάγαν το καϊμάκι,

μα πάει κι αυτό κι γύρισα στ' ανθότυρα

κι βγαίνω τώρα πάλι για καμάκι.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Κι ιπειδή ούλη τη μέρα φκιάνου του τσουμπάν'

γινικά στου άρμιγμα κανένας δε μι φτάν'.

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας

Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Σ'ένα τόσο όμορφο Κυριακάτικο πρωινό μόνο ο Μάνος θα ταίριαζε...

Πολύ καλημέρα σας!

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

I see the sun

I see the sun

I see the sun

I see the sun

She dawns, she burns

She grows, she feeds

She spews, she dies above us

and builds the shadows

which faces myself

She drives me into the black hole

The door opens there

The skin opens there

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ΣΤΟ ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Στο καφέ της ξεγνοιασιάς

Επιστρέφω εκεί

Μέρα αδιέξοδη σκληρή

Λέω τι ζητάς? που πας?

Πέρασε ο καιρός

Μα ήμουνα τρελά τυχερός

La patronne m'a reconnu

malgré mon costume de notable

Et comme si elle m'avait attendu

Elle m'avait gardé la même table

Στο καφέ της ξεγνοιασιάς

Παλιά γεμάτη τσέπη

Γραμμένα στα παλιά μας παπούτσια

Του κόσμου τα πρέπει τα θέλω τα μη

Au café du temps perdu,

j'allais retrouver la bande

Et les promesses en sarabande

d'un avenir non avenu

Η ψυχή μου έμεινε εκεί

Στις μέρες τις χαράς

Πολυτέλεια ζωή γιορτινή

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Δημιουργία νέας...