Jump to content
Sign in to follow this  
anastasiostheodoridis

ΜΗΔΕΙΑ 2 του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ Στο Παλλάς, από την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008.

Recommended Posts

Δεκαπέντε χρόνια μάς χωρίζουν από την πρώτη παράσταση της Μήδειας (1993), του εμβληματικού έργου του Δημήτρη Παπαϊωάννου και αναμφίβολα της πιο εμπνευσμένης στιγμής στη δράση ενός σχήματος (Ομάδα Εδάφους), που άφησε εποχή στα νεότερα χοροθεατρικά μας πράγματα.

929.jpg

Δεκαπέντε χρόνια μάς χωρίζουν από την πρώτη παράσταση της Μήδειας (1993), του εμβληματικού έργου του Δημήτρη Παπαϊωάννου και αναμφίβολα της πιο εμπνευσμένης στιγμής στη δράση ενός σχήματος (Ομάδα Εδάφους), που άφησε εποχή στα νεότερα χοροθεατρικά μας πράγματα. Η υδάτινη Μήδεια ταξίδεψε, αγαπήθηκε, μάγεψε με τη δύναμη των εικόνων, την ευρηματικότητα στην αφήγηση του μύθου, το ιδιοφυές συνταίριασμα της στυλιζαρισμένης κίνησης ενός βωβού θιάσου με το δραματικό στοιχείο που αποπνέουν οι όπερες του Bellini. Γνώρισε αποθεωτική υποδοχή από την παγκόσμια κριτική και μοναδική αντοχή στο πέρασμα του χρόνου. Σήμερα, με τα μάτια της καινούργιας του εμπειρίας, ο Παπαϊωάννου κοιτάζει εκ νέου την ιστορική και δοκιμασμένη αυτή δουλειά. Και αποπειράται να μας μεταγγίσει το απόσταγμα της «ευτυχισμένης εκείνης στιγμής» ξαναδουλεύοντας την παράσταση με ένα ολοκαίνουργο καστ.

Κείμενο της Κλημεντίνης Βουνελάκη, για το έντυπο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών 2008

ΜΗΔΕΙΑ(2)

Credits

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Χορογραφία: Δημήτρης Παπαϊωάννου

Σκηνικά: Νίκος Αλεξίου

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

Σχεδιασμός και Σύνθεση Ήχων: Coti K.

Μουσική: Όπερες του Vincenzo Bellini

Art Direction – Κοστούμια: Δημήτρης Παπαϊωάννου – Θάνος Παπαστεργίου

Γλυπτική: Νεκτάριος Διονυσάτος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Τίνα Παπανικολάου

Ερμηνεύουν:

Μήδεια Ευαγγελία Ράντου

Ιάσων Γιάννης Νικολαΐδης

Σκύλος Άρης Σερβετάλης

Γλαύκη Κατερίνα Λιόντου

Ήλιος Φοίβος Παπαδόπουλος

Αργοναύτες Νίκος Δραγώνας, Μιχάλης Ελπιδοφόρου, Νίκος Καλογεράκης, Τάσος Καραχάλιος, Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Φοίβος-Θωμάς Κυριάκου, Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου, Βαγγέλης Τελώνης, Συμεών Τσακίρης, Altin Huta

Παραγγελία του Υπουργείου Πολιτισμού για το «Πολιτιστικό Έτος της Ελλάδας στην Κίνα»

ΠΑΡΑΓΩΓΗ : EΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ – ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Τιμές εισιτηρίων: € 100, € 80, €70, € 55, €50, €40, €20

Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΑΡΧΙΣΕ:

ΠΑΛΛΑΣ

Βουκουρεστίου 5, Αθήνα, Τηλ.: 210-3213100

Ημέρες και ώρες λειτουργίας ταμείων:

Δευτέρα έως Σάββατο 9.00 – 20.00 και τις Κυριακές 12:00-20:00

Με πιστωτική κάρτα : 210 81 0 81 81

Κρατήσεις μέσω Internet : www.ellthea.gr

Στη Fnac και στο Public

mindradio.gr

Τροποποιήθηκε από tasostheodoridis

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

να αναφερω οτι μην το αμελησετε εαν θελετε να δειτε την παρασταση , η προπωληση προχωραει με εξαιρετικα γρηγορους ρυθμους , υπαρχουν μερες ηδη εξαντλημενες.βεβαια το Παλλας μας εχει συνηθισει σε παραταση παραστασεων , αλλα καλου κακου αν σας ενδιαφερει προνοηστε! :)

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Σαββατο , 1 Νοεμβριου.

Ομολογω ότι δεν ειμαι εξοικειωμενη με θεαματα χορου ,γενικα μ αρεσουν θεαματα που επικρατει ο λογος, δεν ειχα ξαναδει , περαν των τελετων στην Ολυμπιαδα , δουλεια του Παπαιωαννου και στη Μηδεια βρεθηκα από περιεργεια και επειδη με δελεασε η καλη παρεα με την οποια βγαλαμε εισιτηρια.

Και ετσι βρεθηκαμε στο Παλλας , πολυς κοσμος απεξω και ειχα και μια περιεργεια να δω το νέο , ανακαινισμενο Παλλας ,πραγματικα προκειται για υπεροχο κτιριο , τοσο στους χωρους φουαγιε , θυμιζει εντονα Μεγαλη Βρεταννια , οσο και στο θεατρικο χωρο! Η οροφη είναι σα να κρεμονται κρυσταλλακια από τον ουρανο , και οπου κι αν καθεσαι βλεπεις με την ιδια ανεση , εμεις ειχαμε εισιτηρια στον εξωστη και δε νιωσαμε ότι στερουμασταν κατι από την μαγεια της παραστασης. Ένα θεατρο με βελουδινα καθισματα που νομιζω ότι μπορει να ανταγωνιστει τους μεγαλους , γνωστους, θεατροχωρους του εξωτερικου.

Φωτα κλεινουν και η παρασταση αρχιζει..

Η αισθηση μου είναι ότι δε μπορεις να μιλησεις ξεχωριστα για κάθε παραμετρο σε αυτην την δουλεια. Δηλαδη όταν πηγαινω θεατρο , μπορω να πω ότι μου αρεσαν οι ερμηνειες , η μουσικη επενδυση , η σκηνοθεσια και η σκηνογραφια και η υποθεση και να τα εχω στο μυαλο μου ως ξεχωριστες οντοτητες την καθεμια τους .

Στη Μηδεια , μου είναι δυσκολο να ξεχωρισω και να διαμελισω την παρασταση στα συστατικα της. Φευγοντας και μια βδομαδα μετα μου εχει μεινει μια συνολικη αισθηση που νομιζω ότι εάν ένα συστατικο της και μονο ηταν διαφορετικο , η αισθηση θα ηταν άλλη.

Ο μυθος της Μηδειας γνωστος , η Μηδεια , ένα αγριο πλασμα , μετατρεπεται από την τυφλη δυναμη του ερωτα σε αδελφοκτονα και όταν προδιδεται από τον αγαπημενο της Ιασονα , σκοτωνει την Γλαυκη , που της'' πηρε'' τον Ιασονα και τα ιδια της τα παιδια , αφηνοντας ετσι τον Ιασονα ακληρο. Διαβασα στο προγραμμα ότι η Μηδεια εχει αποτελεσει κατά καιρους αγαπημενο θεμα δημιουργων και εχει δεχθει πολλες διαφορετικες αναγνωσεις , σε παγκοσμιο επιπεδο ,στη συχρονη βιβλιογραφια η Μηδεια αναφερεται ως το διπολο '' εαυτος και άλλος ''–περαν ομως ψυχαναλυτικων θεωριων , που προσωπικα αυτές είναι το πιο ενδιαφερον κομματι για μενα για την αποκωδικοποιηση ενός θεατρικου χαρακτηρα-η Μηδεια αλληγορικα σε διαφορες παραστασεις εχει συμβολισει καταπιεσμενα αισθηματα , καταπιεσμενες κοινωνικες ομαδες , φυλετικες διαφορες , καταπιεση της Μαυρης Φυλης , ακομη και την κακομεταχειριση της γης-δεν είναι φανταστικο ποσες πολλες αναγνωσεις μπορει να δεχθει ένα εργο?

Επι της παραστασης ,δεν εχω τις γνωσεις για να κρινω καλλιτεχνικα μια παρασταση χορου , μπορω να πω μονο την γενικη αισθηση , αρχισαμε μουδιασμενα είναι η αληθεια , και στην πορεια μαγευοσουν από το υπεροχο παντρεμα των μουσικων του Bellini και των χορευτικων κινησεων. Νομιζω ότι αν σε απαιδευτους σχετικα με χορο , κατορθωσεις να περασεις συναισθηματα με τον χορο , μαλλον πετυχες .

Για ποια σκηνη να πρωτομιλησω? Ποιον χορευτη να πρωτοθαυμασω?

Ευαγγελια Ραντου , μια υπεροχη Μηδεια , τοσο ψυχρη στην αρχη , σαν '' βαρβαρη '', τοσο θερμη μετα. Οι κινησεις της ειχαν σκληραδα και ακριβεια χειρουργικου νυστεριου που εναλλασσονταν με θερμη ερωτικου παθους και ποθου , και στη συνεχεια ενας νωθρος θρηνος που μεταλλαχθηκε σε οργη που ξεπεταγοταν από κάθε κυτταρο της. Νομιζω ότι η πιο συγκλονιστικη στιγμη της ηταν ο χορος της πανω στις καρεκλες , καθως περναει από τον θρηνο στην οργισμενη αντιδραση , υπεροχο συμπλεγμα ηχων κατά το χτυπημα των καρεκλων στο εδαφος , κινησεων , εκφρασεων προσωπου ,αλλα και η ερωτικη σκηνη της με τον Ιασονα , ένα συνταιριασμα των κορμιων τους σαν από ποιημα του Καβαφη με ροκ μουσικη υποκρουση , ο ερωτας να μετουσιωνεται σε ποθο πανω στη σκηνη .

Ο Αρης Σερβεταλης για μενα ηταν η εκπληξη της παραστασης , ηξερα ότι ειχε ξαναδουλεψει με τον Παπαιωαννου στο Δυο και ότι ειχε παρει πολύ κριτικες και εκει αλλα ομολογω ότι δεν ειχε πέσει στην αντιληψη μου ποσο ταλαντουχος είναι., ας μην ξεχναμε ότι εχει θεατρικη και όχι χορευτικη παιδεια. Υπεροχος στο ρολο του Σκυλου , που λειτουργει ως η αγρια πλευρα της Μηδειας , παντα εκει , να την παρακολουθει ακομη κι όταν μετατρεπεται σε τρυφερη γυναικα του Ιασονα , να παραμονευει , να εκδικειται όταν ερθει το πληρωμα του χρονου. Μεσα στο μαυρο του κοστουμι , με κινησεις κοφτερες , σε μια από τις αρχικες σκηνες που η Μηδεια ακομη δεν εχει παραδοθει στον Ιασονα , είναι συγκλονιστικος επιτιθεμενος στον Ιασονα , και πως οι κινησεις του ακολουθουν το πώς θα επρεπε να είναι ένα σκυλος θυμωμενος που νιωθει να μπαινουν εισβολεις σε αυτό που εχει μαθει να ελεγχει , μπραβο του!!

Ποσο ευρηματικος μπορει να είναι ενας ανθρωπος? Θα μου πεις όταν μιλαμε για έναν ανθρωπο που τυγχανει αναγνωρισης σε παγκοσμιο επιπεδο , τον Παπαιωαννου , μαλλον δε θα επρεπε να μας ξενιζουν οι ιδεες του ! Αρχικα τα σκηνικα , τεσσερις ξυλινοι διαδρομοι , πανω στους οποιους εκτυλισσονται οι σκηνες , στον έναν μονιμα ο χρονος-Ηλιος που τα παρακολουθει όλα από μακρια και επεμβαινει την ωρα της κρισης. Και ένα δαπεδο με νερο! η Μηδεια στο νερο , οπου πεταει τα κομματια μιας κουκλας , του διαμελισμενου αδερφου της , οπου πεφτει συνετριμμενη από θρηνο και οργη , μια θαλασσα που διεσχισε από την πατριδα της μεχρι την Κοριθνο , μια θαλασσα δακρυων , μια θαλασσα γεματη από θραυσματα πονου βωβου , και γεγονοτων σκοταδιασμενης προδοσιας . Ενας λαμπτηρας που Ηλιος και Σκυλος σαν μπαλα που ριχνουμε ο ενας στον αλλον , σπρωχνει ο ενας στον αλλον και είναι οι μερες , και το λαμπακι σβηνει και είναι οι νυχτες , αυτή η αεναη ροη του χρονου! Το Φορεμα της Μηδειας , που αλλοτε θυμιζει παγωνι , μια φωλια για να κρυβει τον Σκυλο , παντοτε δειγμα της αγριας φυσης της και αλλαζει μονο όταν η Μηδεια ζει τον ερωτα με τον Ιασονα και ξαναφοριεται από την αρχη για να δειξει πως η Μηδεια αλλαζει το δερμα της όπως τα φιδια , και είναι ετοιμη να εκδικηθει. Και η αργοναυτικη εκστρατεια πως θα απεικονιστει ?-αντι για παπουτσια ο Ιασονας φοραει καραβια και τα σερνει όπως τα καραβια διασχιζουν τις θαλασσες !Και πως η Μηδεια θα κοψει τον δεσμο της με τον Ιασονα? Με αυτην την απιστευτης δυναμης σκηνη με τις καρεκλες , αρχικα τον πλησιαζει και αυτος την καλει κοντα του , όμως εχει θυμωσει , και ο θυμος της μετατρεπεται αρχικα σε αρνηση και του κοβει τους δρομους που οδηγουν σε αυτή , πετωντας μακρια τις ενδιαμεσες καρεκλες τους και τελικα όταν μενει μονη της , ο απλα λυπημενος χορος της , γινεται ένα οργισμενο κρεσεντο !Και η τελευταια σκηνη μαγικη-ο καθενας σερνει το τελος του μυθου του-'' αυτή θα είναι η τελευταια μερα . θα νυχτωσει και θα είναι πια για παντα νυχτα.''

Η παρασταση τιμαει τον Γιαννη Τσαρουχη , όχι μονο σαν αφιερωση , αλλα το βλεπεις σε ολοκληρη τη ροη της , από τα κοστουμια των ναυτων , τα καραβια στα παπουτσια του Ιασονα , τον Ηλιο , όλα θυμιζουν σχεδια του δασκαλου του Δημητρη Παπαιωαννου.

Πριν τελειωσω με ένα αποσπασμα από το προγραμμα, γραμμενο απο τον Γιωργο Χειμωνα, που μου αρεσε πολύ , θα ηθελα να αναφερω και μια ομορφη σκηνη που στα ματια μου εξυψωνει ακομη πιο πολύ τον Παπαιωαννου , ηταν παρων το Σαββατο και τον καλεσαν οι χορευτες του στην σκηνη και αυτος εκανε μια μοναχα υποκλιση , περισσοτερο ενιωθες πως ηταν όχι για να εισπαξει το δεδομενο του χειροκροτημα αλλα σαν ένα ευχαριστω προς τον κοσμο , και μετα εφυγε τρεχοντας , ενας σεμνος στη συμπεριφορα του ανθρωπος , που φαινεται να προτιμα να κερδισει τον σεβασμο και την προσοχη με την δυναμη της δουλεια του!

''Δυο φορες βαρβαρη η Μηδεια -απο καταγωγη κι απο ερωτα.

Τωρα απομακρυνεται ολο και βαθυτερα στο σκοταδι που ειναι ο ερωτας-πρεπει να εχει σκοταδι ο ερωτας για να μη φαινεται οτι ο Αλλος λειπει , πρεπει να ειχε πολυ σκοταδι ο ερωτας της Μηδειας αφου ο Ιασονας δεν ηταν ποτέ μαζι της-δεν ειναι τωρα και αρα δεν ηταν ποτέ. Αλλα εκεινη ηταν απο παντα εκει , θα ειναι εκει ως το τελος -δε βγηκε ποτε απο το σκοταδι της -η εσχατη ερωτικη πραξη της προς τον Ιασονα ειναι να τον αναγκασει , με τη βια , να συναντηθει μαζι της μεσα απο τον πονο του για τα σκοτωμενα του παιδια. Δε φταιει αυτη , δεν εχει αλλον τροπο , γιατι κανενα αλλο συναισθημα του δε βρισκει -δεν υπαρχει για να το χρησιμοποιησει- ο πονος του για τα παιδια , ειναι το τελευταιο , το μαναδικο τεχνασμα της που θα τον υποταξει στην πιο μαρτυρικη , στην πιο αληθινη ενωση του μαζι της.Δεν την ενδιαφερει. Ο Ιασονας μπαινει στο σκοταδι.''

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

ηρα ειναι εξαιρετικη η κριτικη σου τα λογια σου βγαινουν απο τις σκεψεις μου που ειχα εκεινο το βραδυ για την παρασταση

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Χμμ..Ειλικρινά τόσο πολύ σας άρεσε η παράσταση?

Θεωρώ πως το '2' ήταν πραγματικά ευρηματικό ως ένα σημείο..Και αυτό δλδ,αν πήγαινε κανείς στους Φιλομπόλους πχ,ή σε άλλες παρόμοιες παραστάσεις τέτοιου είδους,θα έβλεπε πως τα περισσότερα μοτίβα που χρησιμοποιούνται είναι κοινά.

Ο Παπαιωάννου είναι δημιουργικός,όμως ας λάβουμε στα υπ'όψιν μας πως είναι ένας άνθρωπος που μεγάλωσε δίπλα στον Τσαρούχη και πως θα έχει δει πολλέεες παραστάσεις.

Προφανώς για τα ελληνικά δεδομένα είναι πρωτοπόρος,αλλά αν ήταν στο εξωτερικό μάλλον θα κατέληγε 'ένας ακόμα'.

Όσο ν'αφορά το έργο,δε μου σηκώθηκε η πέτσα or something.

Μόλις μια ώρα και ένα τέταρτο,ένιωθα δε πως σε κάποια σημεία έκανε κοιλιά στην πλοκή αλλά και στην κίνηση.

Εικαστικά όμορφο μάλλον,η Μήδεια περισσότερο και ο Ιάσωνας λιγότερο είναι "ΓΟΥΑΟΥ,πως το έκανε αυτό",οι υπόλοιποι χαρακτήρες σχεδόν διακοσμητικοί,μάλλον απαραίτητοι για την εξέλιξη της πλοκής στο χώρο αλλά όχι στην ουσία..

Κάποιοι συμβολισμοί που εμφανίστηκαν μου φάνηκαν πρωτότυποι,αλλά..για να είμαι ειλικρινής,αν γυρνούσα πίσω το χρόνο πλέον θα προτιμούσα να διαθέσω τα 50 μου γιούρος για κάτι άλλο..

Μοιράσου αυτή τη δημοσίευση


Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Δημιουργία νέας...