Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'κινηματογράφος'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Fora

  • Καλωσήρθατε στο Greekmeds!
    • Greekmeds.gr
  • Ειδήσεις και βοήθεια σε μαθήματα για την Ιατρική σχολή Αθηνών
    • Ανακοινώσεις/Ερωτήσεις Ετών
    • Επιλεγόμενα Μαθήματα
    • Συγγράμματα και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για τη σχολή
    • Θέματα εξετάσεων και SOS
    • Περί Σχολής - Σύλλογοι - Υποτροφίες
  • Λοιπές Ιατρικές Σχολές
    • Ιατρική σχολή Θεσσαλονίκης
    • Ιατρική Σχολή Κρήτης
    • Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων
    • Ιατρική Σχολή Πάτρας
    • Ιατρική Σχολή Αλεξανδρούπολης
    • Ιατρική Σχολή Λάρισας
  • Νέοι γιατροί - Ειδικευόμενοι - Ειδικευμένοι
    • Οι τελειωμένοι...
    • Συνέδρια, σεμινάρια και συναφείς εκδηλώσεις
    • Ιατρική Νομοθεσία
  • Οδοντιατρική - Νοσηλευτική
    • Γενικά περί Οδοντιατρικής
    • Γενικά περί Νοσηλευτικής
  • Φοιτητικές... αναζητήσεις!
    • Γενική Αρθρογραφία
    • Περί ανέμων και υδάτων
    • Οι χώροι διασκέδασης των φοιτητών
    • Γενικά Ιατρικά
    • Υπολογιστές και Τεχνολογία
  • Αγγελίες (Φοιτητών και όχι μόνο!)
    • Αλλαγή Κλινικών (αγγελίες)
    • Αγορά βιβλίων (αγγελίες)
    • Πωλήσεις βιβλίων (αγγελίες)
    • Άλλες αγγελίες
    • Θέσεις εργασίας και εκπαίδευσης για ιατρικό προσωπικό
  • GreekMeds - παιδεία
    • Παθολογία
    • Χειρουργική
    • Εργαστηριακά
  • SHOUTBOX PAGE

Calendars

  • Ημερολόγιο Κοινότητας

Blogs

  • Diane Adams' Blog
  • Greekmeds Blog
  • Στατιστικές αναζητήσεις
  • AEGEAN MEDICAL SERVICE's Blog
  • fertomasa's Blog
  • Ιστολόγιο ΣΦΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Ομάδα


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Τοποθεσία


Ενδιαφέροντα

  1. Εφτασε εκείνη η στιγμή που το μόνο που κάνεις είναι να χαζεύεις το ωρολόγιο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και να προσπαθείς να επιλέξεις ταινία. Το Flix σε βοηθάει να βρεις το σωστό δρόμο προς τη σωστή αίθουσα... Με πλούσιο πρόγραμμα παρά τις αντίξοες συνθήκες, με αφιερώματα που φέρνουν πίσω τη χαμένη τέχνη της σινεφιλίας και μια επιλογή από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, το 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας έρχεται μετεκλογικά για να αντιτάξει το σινεμά ως μοναδική λύση στην κρίση. Ξεκινάει με το υπέροχο «Youth» του Πάολο Σορεντίνο και κλείνει με τον Χρυσό Φοίνικα του 68ου Φεστιβάλ Καννών, το «Dheepan» του Ζακ Οντιάρ, δίνοντας το στίγμα δύο από τις καλύτερες «πρεμιέρες» της χρονιάς. Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ και αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο site του 21ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας: Ακολουθεί ένας οδηγός επιβίωσης στα σημαντικότερα τμήματα και αφιερώματά του 21ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας που φέτος διεξάγεται από τις 23 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους Δαναός 1&2, Odeon Οπερα 1&2, Ιντεάλ, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Τεχνόπολη Δ.Α-Innovathens. Διεθνές Διαγωνιστικό Δώδεκα ταινίες από κάθε γωνιά του κόσμου περιμένετε να τις ανακαλύψετε και μπαίνουν στην κρίση της επιτροπής νέων που θα δώσει τη φετινή Χρυσή Αθηνά αλλά και τα υπόλοιπα μεγάλα βραβεία του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Αυτές είναι το «Sleeping Giant» του Αντριου Σιβιντίνο από τον Καναδά (φωτό) που συμμετείχε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, το «How to Win at Checkers (Every Time)» του Τζος Κιμ που συγκαταλέγεται στις LGBT ανακαλύψεις της χρονιάς, το «You're Ugly Too» του Μαρκ Νούναν από την Ιρλανδία, το βραβευμένο για τη σκηνοθεσία του στο Φεστιβάλ του Σάντανς «The Summer of Sangaile» της Αλαντέ Καβαϊτέ από τη Λιθουανία, το «Degrade» από την Παλαιστίνη των Αραμπ και Τάρζαν Νάσερ, το «Im Labyrinth des Schweigens» του Τζούλιο Ρικιαρέλι από τη Γερμανία, το υβριδικό sci-fi ντοκιμαντέρ «Above and Below» του Νίκολας Στάινερ, το «Songs my Brother Taught Me» της Κλοέ Ζάο από το Φεστιβάλ του Σάντανς, το «El Incendio» του Χουάν Σνίτμαν από την Αργεντινή, το «La Mujer de los Perros» των Λάουρα Σιταρέλα και Βερόνικα Λίνας από την Αργεντινή, το «Bridgend» του Γιέπε Ρόντε από τη Δανία, το ντοκιμαντέρ «The Wolfpack» του Κρίσταλ Μοζέλ με βραβεία σε Σάντανς και Εδιμβούργο, Πρεμιέρες Το ντεμπούτο τους στις αίθουσες του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας θα κάνουν μερικές από τις πλέον πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς: το «Life» του Αντον Κορμπέιν με τον Ρόμπερτ Πάτινσον και τον Ντέιν ΝτεΧάαν για μια από τις άγνωστες στιγμές στη ζώη του Τζέιμς Ντιν, το «Παραμύθι των Παραμυθιών» του Ματέο Γκαρόνε, το «Black Mass» με το oσκαρικό comeback του Τζόνι Ντεπ, το «Θυσιάζοντας ενα Πιόνι» του Εντουαρντ Ζούικ με τον Τόμπι Μαγκουάιαρ, το βραβευμένο στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών στις Κάννες «Στην Αγκαλιά του Φιδιού», το βραβευμένο για τη σκηνοθεσία του στο 68ο Φεστιβάλ Καννών «Η Σιωπηλή Δολοφόνος» του Χου Χσιάο - χσιέν, το βραβευμένο στο Βερολίνο «El Club» του Πάμπλο Λαραΐν, το «Επιστροφή στην Ιθάκη» του Λοράν Καντέ και σε μια λίστα που δεν τελειώνει το - θέλω να το δω τώρα - «Mistress America» του Νόα Μπόμπακ με την Γκρέτα Γκέργουικ (φωτό). Ευρώπη Ετος Μηδέν Με συγκεντρωμένες μερικές από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, το αφιέρωμα «Ευρώπη Ετος Μηδέν» κοιτάζει πίσω από τα δελτία ειδήσεων την καθημερινότητα μιας Ευρώπης σε απόλυτη κρίση. Ο Χρυσός Φοίνικας του 68ου Φεστιβάλ Καννών, το συγκλονιστικό «Dheepan» του Ζακ Οντιάρ στρέφει το βλέμμα σε μια ιστορία επιβίωσης μεταναστών από τη Σρι Λάνκα στα υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού, στο «Νόμο της Αγοράς» του Στεφάν Μπριζέ (φωτό) ο βραβευμένος στις Κάννες Βενσάν Λιντόν δίνει την ερμηνεία της χρονιάς στην ιστορία ενός άνεργου που θα πρέπει να ανατρέψει τους ηθικούς του κώδικες προκειμένου να διατηρήσει την εργασία του, στο «Με το Κεφάλι Ψηλά» της Εμανουέλ Μπερκό (που άνοιξε το 68ο Φεστιβάλ Καννών), ένα αγόρι θα μάθει να μεγαλώνει περπατώντας πάνω στα όρια της παραβατικότητας και της ανάγκης του να αγαπηθεί, στο «Hector» του πρωτοεμφανιζόμενου Τζέικ Γκάβιν, ο σπαρακτικός Πίτερ Μάλαν υποδύεται έναν άστεγο που θα ταξιδέψει από τη Σκοτία μέχρι το Λονδίνο για να προλάβει τα... Χριστούγεννα και στο «You're Ugly Too» του Μαρκ Νούναν ο Εϊντεν Γκίλεν του «Game of Thrones» δικαιώνει με τον πιο γλυκόπικρο όλους τους κατάδικους που ξεκινήσαν μια νέα ζωή μετά τον εγκλεισμό τους. Μουσική & Φιλμ Το ξεσηκωτικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας βάζει στα ηχεία του διαγωνιστικού τμήματος το «My Secret World: Τhe Story of Sarah Records» της Λούσι Ντόουκινς για το σπουδαίο ανεξάρτητο label των The Field Mice, των Heavenly, των Secret Shine κ.ά., το «Danny Says» του Μπρέναν Τόλερ για τον Ντάνι Φιλντς, εγκέφαλο της Electra Records, το «Fresh Dressed» της Σασα Τζένκινς με τη μείξη μουσικής και μόδας και τις αυθεντίες των Κάνιε Γουέστ, Φαρέλ και Νας, το «Jaco» για την ιδιοφυία του Τζάκο Παστόριους, το «The Damned: Don't You Wish that We Were Dead» του Γουές Ορσόσκι για τους The Damned, το «My Friend Larry Gus» του Βασίλη Κατσούπη για την παράξενη και γοητευτική περίπτωση του Larry Gus και το «Imagine Waking Up Tomorrow and All Music Has Dissapeared» του Στεφάν Σβίτερτ για το ανανεωτικό hyper-πρότζεκτ του Μπιλ Ντράμοντ. Εκτός διαγωνιστικού ξεχωρίζει φυσικά η τριλογία της Πενέλοπι Σφίρις «The Decline of Western Civilization» για την πανκ σκηνή των 80s, η live παράσταση του «The Wall» του Ρότζερ Γουότερς από το 2013, το «Written by Mrs. Bach» για το μυστικό γύρω από το γάμο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, το «B-Movie: Lust & Sound in West Berlin» των Γιοργκ Α. Χόπε, Κλάους Μεκ, Χάικο Λάνγκε για τα 70s της διχοτομημένης Γερμανίας και το «Wacken 3D» για το διάσημο open air heavy metal φεστιβάλ. Ελληνικό Σινεμά Οπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το ελληνικό σίνεμα δίνει το παρών στις Νύχτες Πρεμιέρας με παγκόσμιες πρεμιέρες. Αναμεσά τους η νέα, τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Αγγελου Φραντζή «Σύμπτωμα» (φωτό), η «Μικρή Αρκτος» της Ελισάβετ Χρονοπούλου και τρεις ακόμη διαφορετικές προτάσεις made in Greece: το «Short Fuse» των Ανδρέα Λαμπρόπουλου και Κώστα Σκύφτα, το «The Republic» του Δημήτρη Τζέτζα και οι «Μαριονέτες» του Παντελή Καλατζή. Εκτός από τις ταινίες μυθοπλασίας, στο Φεστιβάλ θα προβληθούν και ντοκιμαντέρ που έχουν ήδη δημιουργήσει το δικό τους θόρυβο: η «Ολυμπία» του Σταύρου Ψυλλάκη, το «Αρκαδία Χαίρε» του Φίλιππου Κουτσαφτή, τα «Καλιαρντά» της Πάολας Ρεβενιώτη και τα «Ο Αμλετ στο Μυαλό του Γιάννη Χουβαρδά», και «Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στο Εργαστήρι του Φάουστ» του Ηλία Γιαννακάκη. Διαβάστε εδώ αναλυτικά όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την ελληνική παρουσία στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Αφιέρωμα στον Νίκολας Ρεγκ Πιο αντισυμβατικός και από το ίδιο του το σινεμά, ο Νίκολας Ρεγκ σφράγισε τα 70s με έναν τρόπο που ξεπερνάει το μύθο του «sex, drugs and rock 'n' roll» και αγγίζει σχεδόν την αυτούσια εμπειρία του να ζεις μέσα σε μια παραισθησιογόνα κατάσταση απόλυτης ψευδαίσθησης. Σινεμά με άποψη, που ανατρέπει τα κινηματογραφικά είδη και ανακαλύπτει από την αρχή τη σύνδεση του θεατή με την πραγματικότητα, το σινεμά του Νίκολας Ρεγκ συστήνεται στο Φεστιβάλ μαζί με τους ήρωές του: τον Μικ Τζάγκερ στη θρυλική «Performance», τον Ντέιβιντ Μπόουι στο «The Man Who Fell to Earth», τη Μέριλιν Μονρό στο «Insignificance», τον Αρτ Γκαρφάνγκελ στο «Bad Timing», τον Τζιν Χάκμαν στο «Eureka», έναν εμβληματικό Αβορίγινα στο «Walkabout» και τον ίδιο τον τρόμο στο κλασικό «Don't Look Now». Δεν χάνεται με τίποτα. Αφιέρωμα στη Σίρλεϊ Κλαρκ Πρωτοπόρος και εμβληματική μορφή του πειραματικού σινεμά, η Αμερικανίδα Σίρλεϊ Κλαρκ θα έφτανε μέχρι τις υποψηφιότητες των Οσκαρ το 1960 με το «Skyscraper» κtαι θα υπέγραφε με θράσος το 1962 το «Μανιφέστο του Νέου Αμερικάνικου Σινεμά», αλλά η σαρωτική της παρουσία στο σινεμά όπως δεν το ξέραμε υπήρξε καθοριστική μέσα από το πλούσιο έργο της, ένα μείγμα τεκμηρίωσης και διπλής ανάγνωσης της πραγματικότητας. Στο Φεστιβάλ θα προβληθούν τα «The Connection» του 1961, το «Robert Frost: A Lover's Quarrel with the World» του 1963, το «The Cool World» του 1964, το «Portrait of Jason» του 1967, το «Ornette: Made in America» του 1985 το και πέντε από τις πιο διάσημες μικρού μήκους ταινίες της, ανάμεσα στις οποίες και το «Skyscraper». Ανακαλύψτε την. Πανόραμα Επιλεγμένες ταινίες απ' όλον τον κόσμο που (τουλάχιστον για την ώρα) δεν έχουν διανομή για τις ελληνικές αίθουσες σας προ(σ)καλούν να τις γνωρίσετε. Τολμήστε το «The Forbidden Room» του Γκάι Μάντιν (που επιστρέφει σε φόρμα - φωτό), το «Nasty Baby» με την (εδώ δραματική και εκπληκτική) Κρίστεν Γουίγκ, το «Unexpected» του Κρις Σουάνμπεργκ, το υπέροχο ιρανικό «Melbourne», το δισδιάστατο animation «Tout en haut du monde», το «Les Deux Amies» του Λουί Γκαρέλ που συμμετείχε στην Εβδομάδα Κριτικής των Καννών και το «Elephant Song» του Σαρλ Μπιναμέ. Μετά τα Μεσάνυχτα Για τους μυημένους αλλά και τους ανήσυχους, οι μεταμεσονύκτιες προβολές του Φεστιβάλ επιφυλάσσουν εκπλήξεις και μερικές από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, όπως το «The Green Room» του Τζέρεμι Σολνιέ (φωτό) που είχε εντυπωσιάσει με το «Blue Ruin», το τρομακτικό «The Hallow» του Κόριν Χάρντι και την ανθολογία animation τρόμου «Extraordinary Tales» με τους Κρίστοφερ Λι, Μπέλα Λουγκόζι, Ρότζερ Κόρμαν και Γκιγιέρμο ντελ Τόρο να δανείζουν τις φωνές τους σε φιλμ αφιερωμένα στον Εντγκαρ Αλαν Πόε. Ντοκιμαντέρ Κοιτώντας κατάματα την πραγματικότητα το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας σπρώχνει τα όρια της τεκμηρίωσης με ντοκιμαντέρ που διακρίθηκαν παγκοσμίως, όπως το «The Other Side» του Ρομπέρτο Μινερβίνι που συμμετείχε στο Ενα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών για την πιο σκοτεινή και «εθιστική» πλευρά του αμερικανικού ονείρου, το «Best of Enemies» των Μόργκαν Νέβιλ και Ρόμπερτ Γκόρντον για το θρυλικό τηλεοπτικό ντιμπέιτ του Γκορ Βιντάλ με τον Ρεπουμπλικανό εκδότη Γουίλιαμ Μπάκλεϊ, το ήδη cult «Chuck Norris vs. Communism» της Ιλίνκα Καλουγκαράνου για την πιο διάσημη φωνή που ντούμπαρε όλους τους μεγάλους σταρ του σινεμά στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου, το «Iris» - τελευταία ταινία του θρυλικό Αλμπερτ Μέιζλς για την εκκεντρική περσόνα της Αϊρις Απφελ, το «Tab Hunter Confidential» για την άνοδο και την πτώση του teen idol των 50s Ταμπ Χάντερ, το «In Transit» των Αλμπερτ Μέιζλς, Λιν Τρού, Νέλσον Γουόκερ, Μπεν Γου και Ντέιβιντ Ουσούι για τη διάσημη διαδρομή του τρένου Empire Builder που κάνει τη διαδρομή Σιάτλ-Σικάγο, το «The Black Panthers: Vanguard of the Revolution» του Στάνλεϊ Νέλσον για το επαναστατικό κίνημα που άλλαξε την Αμερική και το «Cartel Land» του Μάθιου Χάινεμαν που μοιάζει φαβορί για μια οσκαρική υποψηφιότητα για τον πόλεμο των ναρκωτικών στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικό. Αφιέρωμα στον Εϊταν Φοξ Συνδυάζοντας το γεγονός πως είναι ανοιχτά γκέι και αυστηρός κριτής της διαμάχης Ισραήλ - Παλαιστίνης, ο Ισραηλινός Εϊταν Φοξ κατάφερε μέσα σε πολύ λίγα χρόνια να παραδώσει ένα έργο ανατρεπτικό, φτιαγμένο από ταμπού που κατεδαφίζονται και σύνορα που βρίσκουν τρύπες για να ενώσουν δύο αταίριαστους κόσμους. Στο Φεστιβάλ θα προβληθούν οι πιο διάσημες ταινίες του, το «Yossi & Jagger» του 2002, το «Walk on Water» του 2004, το «The Bubble» του 2006, το «Cupcakes» του 2013, το ντεμπούτο του «Time Off» από το 1990 και το σπονδυλωτό «Gotta Have Heart» του 1998, και το σίκουελ του «Yossi & Jagger» με τον τίτλο «Yossi» του 2012. Ο ίδιος ο Εϊταν Φοξ θα βρίσκεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει τις ταινίες του. Ειδικές Προβολές Τέσσερα καθαρόαιμα αριστουργήματα και μια ταινία που ίσως τελικά χρήζει περισσότερο της προσοχής μας προσγειώνονται στις Νύχτες Πρεμιέρας για να αποδείξουν την υπεροχή του πραγματικά σπουδαίου σινεμά. Το «In A Lonely Place» του Νίκολας Ρέι από το 1950 καθαρίζει μια για πάντα με το είδος του φιλμ νουάρ όταν αυτό συναντά το μελόδραμα και τις ανυπέρβλητες παρουσίες του Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ και της Γκλόρια Γκρέιαμ, το «Shoah» του Κλοντ Λανζμάν κατεδαφίζει κάθε τεκμηρίωση γύρω από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με τα 500 λεπτά του να είναι όλα απαραίτητα και συγκλονιστικά, το «Jeanne Dielman, 23, Quai du Commerce, 1080 Bruxelles» της Σαντάλ Ακερμάν ορίζει από την αρχή τι σημαίνει μοντέρνο σινεμά, το «Society» του Μπράιαν Γιούζνα γράφει το δικό του (σπλάτερ) μανιφέστο πάνω στην καλή κοινωνία, ενώ το «54: The Director's Cut» του Μαρκ Κρίστοφερ που έκανε πρεμιέρα όπως το ήθελε ο δημιουργός του στο Φεστιβάλ του Βερολίνου αποδεικνύει πόσο κακό μπορεί να κάνει σε μια ταινία για το θρυλικό Studio 54 ο πουριτανισμός του Χόλιγουντ. Αφιέρωμα Τέχνη: Moving Future Στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας-Νύχτες Πρεμιέρας, η Μπιενάλε της Αθήνας 2015–2017 «ΟΜΟΝΟΙΑ» παρουσιάζει στις 02/10/2015 και ώρα 20.00 το κινηματογραφικό πρότζεκτ των Ντάριο Ατζελίνι και Όλιβερ Ρέσλερ «Κατάληψη, Αντίσταση, Παραγωγή» (Occupy, Resist, Produce). Οι τρεις ταινίες αναφέρονται στα εργοστάσια RiMaflow (Μιλάνο), Officine Zero (Ρώμη) και Vio.Me. (Θεσσαλονίκη), αντίστοιχα. Σε ένα αφιέρωμα στη μεγαλύτερη έκθεση τέχνης στον κόσμο, τη «Documenta» που δημιουργήθηκε από τον θρυλικό επιμελητή τέχνης και αρχιτέκτονα, Άρνολντ Μποντ το 1955 στο Κάσελ της Γερμανίας με στόχο να φέρει τη χώρα στο προσκήνιο της σύγχρονης τέχνης, εξοστρακίζοντας και καταστέλλοντας μια για πάντα το πολιτιστικό σκότος που επέφερε ο ναζισμός, το Φεστιβάλ θα προβάλλει ένα σπάνιο ντοκιμαντέρ για τη Documenta 4 του 1968, τη τελευταία Documenta υπό την διεύθυνση του Άρνολντ Μπόντ. Ο εικαστικό Δημήτρης Αληθεινός επιλέγει σε ένα σπάνιο πρόγραμμα 8 ταινίες για την τέχνη, ανάμεσα στις οποίες το διάσημο «Hopper Vu Par» με σκηνοθέτες να αναβιώνουν τους πίνακες του Εντουαρντ Χόπερ, το «Παραλλαγές στο ίδιο Θέμα» της Αντουανέτας Αγγελίδη από το 1977, αλλά και το πρόσφατα διαγωνιζόμενο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο «Yellow Fieber» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη (φωτό). Τέλος, η εικαστικός Κλειώ Γκιζελή θα παρουσιάσει πρωτότυπες κατασκευές, βασισμένες στο κινητοσκόπιο του Τόμας Εντισον και θα αποκαλύψει μυστικούς κόσμους, μικρογλυπτικής και animation τους οποίους θα μπορεί κάποιος να βλέπει μέσα από κλειδαρότρυπες, τοποθετημένες σε όλους τους κινηματογράφους του Φεστιβάλ και στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Διαβάστε ακόμη: Νύχτες Πρεμιέρας 2015: Αυτές είναι οι ελληνικές ταινίες του φεστιβάλΝύχτες Πρεμιέρας 2015: Μη φοβάστε το «πολιτικό» σινεμάΝύχτες Πρεμιέρας 2015: Αυτά είναι τα highlights του προγράμματος(flix.gr)
  2. Το μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας επιστρέφει για 27η συνεχή χρονιά από τις 16 έως και τις 26 Οκτωβρίου 2014, ανανεώνοντας το φθινοπωρινό ραντεβού του με τους λάτρεις του καλού σινεμά. Στις 14 ημέρες της διάρκειας του 27ου Πανοράματος, 70 ταινίες από την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια κινηματογραφία θα παρουσιαστούν στους κινηματογράφους Ααβόρα από 16 έως και 22/10, και Άστυ από 16 έως και 29/10. (από τις 27 έως και τις 29 Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθούν στο Άστυ επαναληπτικές προβολές του κυρίως προγράμματος) Η επίσημη έναρξη του φετινού φεστιβάλ θα γίνει την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο Άστυ, με την ταινία του καταξιωμένου Βρετανού σκηνοθέτη, John Boorman, "Queen and Country", το πολυαναμενόμενο sequel της - υποψήφιας για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας- "Hope and Glory" («Ελπίδα και Δόξα»). Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Callum Turner, Caleb Landry Jones και David Thewlis. Όπως κάθε χρόνο ο κεντρικός κορμός του Πανοράματος είναι αφιερωμένος στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο. Στο καθιερωμένο πλέον Διαγωνιστικό Τμήμα του φεστιβάλ περιλαμβάνονται -άπαιχτες στην Ελλάδα- ευρωπαϊκές ταινίες, ανάμεσά τους, το "The Smell of Us" του ανατρεπτικού Larry Clark και το "Incompresa" της πολυτάλαντης Asia Argento. Tο βραβείο θα δώσει τριμελής κριτική επιτροπή, μελών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κινηματογράφου (FIPRESCI), αποτελούμενη από τον Κροάτη, Dragan Jurak (κριτικό στο HR3Radio και στο εβδομαδιαίο περιοδικό Novosti), τον Ισραηλινό, Shy K. Shegev (κριτικό στο Megaron News και στο Telecinema Channel1 TV) και τον Έλληνα, Κωνσταντίνο Μπλάθρα (κριτικό στο μηνιαίο περιοδικό ΡΗΞΗ). Τέλος το Βραβείο Κοινού θα απονείμει –όπως κάθε χρόνο- πενταμελής επιτροπή αναγνωστών του περιοδικού Αθηνόραμα. Το τμήμα «H Διεθνής Εικόνα Σε Πρώτη Προβολή», φιλοξενεί όπως άπαικτες ταινίες στο αθηναϊκό κοινό, από την παγκόσμια κινηματογραφία. Ανάμεσά τους, το "Blue Ruin" του Jeremy Saulnier (Βραβείο Fipresci στο Φεστιβάλ των Καννών), "El ardor" του Pablo Fendrik, με πρωταγωνιστή τον Gael García Bernal, "Inbetween Worlds" της Feo Aladag (Υποψήφιο για Χρυσή Αρκούδα στο Φεστιβάλ του Βερολίνου) και το "Jimmy's Hall" του Ken Loach, παρουσία του Paul Laverty, σεναριογράφου της ταινίας και μόνιμου συνεργάτη του Βρετανού σκηνοθέτη. Το πρόγραμμα του 27ου Πανοράματος περιλαμβάνει επίσης τα αφιερώματα: 8 Έλληνες σκηνοθέτες προτείνουν την αγαπημένη τους ευρωπαϊκή ταινία: Νέοι αλλά και καταξιωμένοι Έλληνες σκηνοθέτες, προτείνουν και προλογίζουν τις δικές τους αγαπημένες ευρωπαϊκές ταινίες: Ο Δήμος Αβδελιώδης το "La regle du jeu" του Jean Renoir, ο Αλέξανδρος Αβρανάς το "Salo" του Pier Paolo Pasolini, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος τη "Lola" του Jacques Demy , ο Δημήτρης Παναγιωτάτος το "Tras el crystal" του Agustí Villaronga, ο Γιάννης Οικονομίδης το "The Death of Mr. Lazaresku" του Cristi Puiu, ο Δημήτρης Αθανίτης το "The State of Things" του Wim Wenders, ο Γιάννης Σακαρίδης το "My Name is Joe" του Ken Loach, και ο Βασίλης Μαζωμένος το "L' annee dernier a Marienbad" του Alain Resnais. A' Παγκόσμιος Πόλεμος: Εκατό χρόνια φέτος από την έναρξη του πολέμου, που θα «έδινε τέλος στους πολέμους», με τον κινηματογράφο να καταγράφει όλες τις πτυχές του, όπως δείχνουν οι 11 αριστουργηματικές ταινίες του αφιερώματός μας. Από το «Ουδέν νεότερον από το δυτικό μέτωπο» του Lewis Milestone και το «Σταυροί στο μέτωπο» του Stanley Kubrick, μέχρι το «Η Λευκή Κορδέλα» του Michael Haneke, και το «Ο Σαρλό στρατιώτης» με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον ανεπανάληπτο Charlie Chaplin. O μοναχικός Pierre Etaix: Άρχοντας της γαλλικής κωμωδίας, κορυφαίος κινηματογραφικός κλόουν της Γαλλίας, ο Pierre Etaix, με το καταιγιστικό ταλέντο, δεν χαίρει, μέχρι τις μέρες μας, αναγνώρισης από το ευρύ κοινό, εξαιτίας μιας πολύχρονης διαμάχης σχετικά με τα δικαιώματα του έργου του. Διαθέσιμα πλέον, πέντε από αυτά τα κινηματογραφικά θαύματά του ("Υο -Υο", «Ο μεγάλος έρωτας» (Le grand amour), «Όσο έχουμε την υγεία μας» (Tant qu'on a la sante), «Εγώ και οι γυναίκες» (Le soupirant) και "Heureux Anniversaire"), παρουσιάζονται στο αφιέρωμά μας. Elia Suleiman: Ο διαπρεπέστερος κινηματογραφικός εκπρόσωπος της Παλαιστίνης θα βρίσκεται στην Αθήνα, καλεσμένος του 27ου Πανοράματος, ιδανική αφορμή για ένα μικρό, αλλά αντιπροσωπευτικό αφιέρωμα στο έργο του, μέσα από τις ταινίες «Ο χρόνος που απομένει» (The Time Τhat Remains) και «Θεϊκή παρέμβαση» (Divine Intervention), αλλά και το συλλογικό «7 μέρες στην Αβάνα» (7 días en la Habana). Οι αντικομφορμιστές του ελληνικού σινεμά: Στα τέλη της δεκαετίας του '60 και μέσα σε εκείνη του '70, νέοι σκηνοθέτες άρχισαν να καταπιάνονται με θέματα ασυνήθιστα για τον ελληνικό κινηματογράφο της εποχής. Από την «Εκδρομή» του Τάκη Κανελλόπουλου, μέχρι το «Λάβετε θέσεις» του Θόδωρου Μαραγκού, κι από την «Ευρυδίκη Β.Α. 2037» του Νίκου Νικολαϊδη, μέχρι το «Η φόνισσα» του Κώστα Φέρρη (μεταφορά του μυθιστορήματος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη), οι ταινίες του παρόντος αφιερώματος αγγίζουν θέματα πολιτικά, κοινωνικά, αλλά και υπαρξιακά, δοσμένα με ζωντάνια, ενθουσιασμό και δίψα για ανανέωση, σε μια εποχή που μια αδίστακτη δικτατορία επέβαλλε τη σιωπή σε όλα τα μέσα έκφρασης. Ειδική προβολή: Με την αφορμή της επίσκεψης του Paul Laverty στην Αθήνα ως τιμώμενου προσώπου της φετινής εκδήλωσης, επιλέξαμε να προβάλουμε ένα από τα δυνατότερα σενάριά του, το βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» (The Wind That Shakes the Barley). Μια εκπληκτική και -ανά στιγμές- οδυνηρή ταινία που μας μεταφέρει, με οπτική μαγεία, στην ταραγμένη για την Ιρλανδία, εποχή της μάχης για την ανεξαρτησία. Μικρού Μήκους: 14 ταινίες, μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και animation, φιναλίστ των βραβείων (2013) της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου (European Film Academy), αλλά και 5 μικρού μήκους ταινίες των σπουδαστών της Horme Pictures. Το αναλυτικό, καθώς και το ωρολόγιο πρόγραμμα του φεστιβάλ βρίσκονται στην επίσημη ιστοσελίδα του, www.panoramafest.org. ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, και ώρα 12:30, Ανοιχτή Συζήτηση στο Βιβλιοπωλείο Ιανός, με Θέμα: Ο Kινηματογράφος της Κρίσης – Ο Κινηματογράφος σε Κρίση», σε συνδιοργάνωση με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου και την FIPRESCI. Παρασκευή 24 Οκτωβρίου και ώρα 13:00 στο Βιβλιοπωλείο Ιανός Masterclass από τον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη και ηθοποιό, Elia Suleiman. Σάββατο 25 Οκτωβρίου και ώρα 12.30 στο Αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Γκαίτε Masterclass από τον καταξιωμένο σεναριογράφο του Ken Loach, Paul Laverty. Εισιτήρια σε ανέργους: Με μια εξαιρετικά απλή διαδικασία, δίνουμε και φέτος τη δυνατότητα σε ανέργους να παρακολουθήσουν δωρεάν τις ταινίες του προγράμματός μας, προσφέροντας συνολικά περισσότερα από 700 εισιτήρια. Συγκεκριμένα, θα διατίθενται για κάθε προβολή 10 δωρεάν εισιτήρια, τα οποία οι ενδιαφερόμενοι θα προμηθεύονται από τα ταμεία των κινηματογράφων, 45 λεπτά πριν την έναρξη της προβολής, με σειρά προσέλευσης, μέχρι και εξαντλήσεώς τους. Για την ελεύθερη είσοδο, είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του ενδιαφερομένου, η επίδειξη της επικυρωμένης και σε ισχύ κάρτα ανεργίας, καθώς και η αστυνομική ταυτότητά του. Στα 27 χρόνια της πορείας του, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου έχει φιλοξενήσει και βραβεύσει διακεκριμένες προσωπικότητες από το χώρο της τέχνης όπως οι Φράνσις Φορντ Κόπολα, Χιου Χάντσον, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Χάρολντ Πίντερ, Άρθουρ Πεν, Κρίστοφερ Λι, οι «Μόντι Πάιθον» (Τέρι Τζόουνς και Τέρι Γκίλιαμ), Αλέν Κορνό, Κλοντ Σοτέ, Ντούσαν Μακαγιέβεφ, Κεν Λόουτς, Οτάρ Ιοσελιάνι, Γιέρζι Σκολιμόφσκι, Χάριετ Άντερσον, Στίβεν Φρίαρς, Βιμ Βέντερς, Εμίρ Κουστουρίτσα, Αμπάς Κιαροστάμι, Κάρελ Ράις, Κώστας Γαβράς, Ρότζερ Κόρμαν, Φραντζέσκο Ρόζι, Έτορε Σκόλα, οι αδερφοί Ταβιάνι, Ανιές Βάρνα και Μαξ φον Σίντοβ, μεταξύ άλλων. 27ο ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ www.panoramafest.org 16 – 26 Οκτωβρίου 2014 Στους κινηματογράφους ΑΣΤΥ και ΑΑΒΟΡΑ (Επαναληπτικές προβολές θα πραγματοποιούνται στο Άστυ έως και τις 29/10) Γενική Είσοδος: 5 ευρώ Διαρκείας 10 προβολών: 30 ευρώ Περισσότερες πληροφορίες στο 211-1096515 (πηγή:www.panoramafest.org)
  3. Οι 56 κανόνες του σινεμά Σήμερα θέτουμε τους κανόνες για ποπ κορν, trailers, νάτσος, κοα κόλες, αίθουσες. Και φυσικά ταινίες. Πριν από 3 ημέρες Νομίζω στα βασικά συμφωνούμε όλοι. Τι κάνουμε με την κυρία με το φουντωτό μαλλί, πότε μπαίνουμε στην αίθουσα, τι κάνουμε με το κινητό μας, τι κάνουμε με τα φασώματα. Και τότε γιατί δεν τα τηρούμε και πρέπει να γράφουμε κανόνες; Στο σινεμά έχουν γίνει τα καλύτερα φασώματα. Μέση και κέντρο. Στην τέταρτη σειρά χάνεται η ίδια σου η αξιοπρέπεια Τυρί στα νάτσος. Πάντα Σσσσσσσσσσσσσσσσσσ Ποτέ δεν φεύγουμε στη μέση της ταινίας Ένας κινηματογράφος τη βδομάδα κάνει τη ζωή καλύτερη Εσύ κυρία μου, με το φουντωτό μπουκλέ μαλλί, έχεις σκεφτεί να κάνεις κάτι; Πάντα βλέπουμε τους τίτλους τέλους. Μέχρι τέλους. Τα ποπ κορν δεν μοιράζονται. Ποτέ. Και με κανέναν. Κοα κόλα. Με το ποκ κορν πάντα κοα κόλα. Με το σινεμά πάντα ποπ κορν. Θα κάνει διάλειμμα; Στον εξώστη ήταν πάντα καλύτερα. Μέχρι που το είπαν και οι 'Φίλοι για Πάντα' σε τραγούδι τους. Ο ευρωπαϊκός να κερδίζει παιδιά Δεν είναι ντροπή να σε πάρει κανένα δεκάλεπτο ο ύπνος στη μέση της ταινίας. Ντροπή του σκηνοθέτη είναι που ξύπνησες και δεν είχες χάσει τίποτα σημαντικό. Μπαίνουμε νωρίς στην αίθουσα για να προλάβουμε τα trailer και το ιστορικό σήμα της Cine News. Κανένα σήμα της ΕΡΤ μπροστά σε αυτό. Σαν παλιό σινεμά και σαν τη Χαλιμά, νανανανανα (υπάρχει και το σε ζητώ στα σινεμά, αλλά τι να σου λέμε τώρα) Τι παίζει ο σινεμάς απόψε; (μια φράση που δείχνει ότι η ανθρωπότητα και ο λόγος, έχουν προοδεύσει) Ποιος βλέπει ταινία χωρίς ποπ κορν; Τα εισιτήρια τα κλείνουμε online αν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Οι ουρές είναι μεγάλες και οι 18χρονοι δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν Η κατανάλωση οφείλει να γίνεται σε XL μεγέθη. Είτε μιλάμε για ποπ κορν είτε μιλάμε για κοακόλα Σπαστικές ταινίες είναι αυτές που έχουν πολλή ησυχία στα 15 πρώτα λεπτά και νιώθεις άσχημα που μασουλάς το ποπ κορν σου Γέλα με την καρδιά σου και κλάψε με την ψυχή σου. Δεν σε νοιάζει αν ο διπλανός θα παρεξηγηθεί ή θα ενοχληθεί Θα πετύχεις γνωστό. Στην καλύτερη έναν φίλο, στην χειρότερη έναν συφάνταρο Αγάπη για τους κινηματογράφους του κέντρου Ένα πρώτο ραντεβού στο σινεμά δεν είναι το καλύτερο πρώτο ραντεβού αλλά είναι ένα καλό πρώτο ραντεβού Πολλές φορές δεν παίζει ρόλο η ταινία. Πας σινεμά για το ίδιο το σινεμά Πηγαίνουμε σινεμά ακόμα και μόνοι μας Δεν λέμε όχι στις Τετάρτες και στις Πέμπτες του 2 σε 1 (δύο εισιτήρια στην τιμή του ενός) Το κινητο στο ΑΘΟΡΥΒΟ Ασε τα "η ερμηνεία του Άφλεκ δεν ήταν καλή". Ανέβα να παίξεις εσύ ρε μεγάλε. Είναι άλλο να βρωμάς κολώνια, άλλο να φωνάζεις, άλλο να χτυπάς τις γούλες σου όταν τρώς. Και άλλο να τα κάνεις και τα τρία μαζί Περιμένουμε να βγούνε πρώτα οι άλλοι και μετά μπαίνουμε Μέχρι δύο χάδια και τρία φιλιά είναι καλά. Μετά βρες δωμάτιο Συνοικιακό για τους λίγους, μούλτιπλεξ για τους πολλούς. Να μην τα ξαναλέμε. Νύχτες Πρεμιέρας 2013. Πέφτουν οι τίτλοι του Fruitvale Station. Γυναίκες και άντρες κλαίνε γοερά στη γεμάτη αίθουσα. Αυτό είναι το σινεμά. Στην τιμή του εισιτηρίου στο 'Άστυ' συμπεριλαμβάνεται και το έπος του να ανεβαίνεις τα σκαλιά για να βγεις στην Κοραή και έξω να βρέχει. Παίρνουμε τα σκουπίδια μας μαζί. Τις μισές κοκακόλες τις έχω πιει στο δρόμο για το σπίτι. Χειροκρότημα μετά το τέλος ταινίας = Σηκωμένη τρίχα κάθε φορά Δεν ακουμπάμε τα πόδια στην μπροστά καρέκλα. Εκτός αν έχουμε βγάλει τα παπούτσια. WTF! Δεν βγάζουμε τα παπούτσια στο σινεμά! Δεν λέμε το τέλος της ταινίας σε εκείνους που μπαίνουν. Μαλάκες. Μην κάνεις τράκα στο ποπ κορν. Γιατί ο κουβάς του διπλανού δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Ναι, ακόμη και αν πρόκειται για τον κολλητό σου ή για τη γυναίκα σου. Αν κατουράς συχνά, μην κάθεσαι ποτέ στο κέντρο. Και πάντα να τσεκάρεις πριν μπεις στην αίθουσα ποιά είναι η πιο κοντινή τουαλέτα. Αισθάνεσαι τουλάχιστον χακεράς κάθε φορά που δείχνεις στον υπάλληλο την οθόνη του κινητού σου για να σκανάρει. Τι εννοείς εσύ τυπώνεις ακόμη τα εισιτήριά σου; Δεν υπάρχει τίποτα πιο ξενερωτικό από ένα νάτσος που δεν σου έχει μείνει καθόλου τυρί για να το βουτήξεις μέσα. Για αυτό μην λυπάσαι την εξτρά χρέωση. Διπλό τυρί και πάλι λίγο είναι. Όσο ‘σσς’ και αν κάνεις η παρέα με τα 15χρονα που κάθισε από πίσω σου δεν πρόκειται να σταματήσει να κάνει καφρίλες. Εσύ φταις που βλέπεις ακόμη τις ίδιες ταινίες με αυτά. Προσοχή στα multiplex μην πάρει το παιδί σου είδηση το μαγαζί με τις φιγούρες. Δεν θα την βγάλεις καθαρή με λιγότερο από 15 ευρώ. Και που είπες ότι αφήνουμε τα άδεια κουτιά από αναψυκτικό και ποπ κορν; Δεν είναι ντροπή να φέρεις κανένα snack από το σπίτι σου ή από το γειτονικό KFC (βλέπε chicken pop corn). Ντροπή είναι να σε πιάσουν. Σκάστε γ@μώ το σπιτάκι σας. Τα trailers είναι η πεμπτουσία του κινηματογράφου. Αυτός που δεν τον νοιάζει η θέση που θα κάτσει, είναι ίδιος με εκείνον που δεν τον νοιάζει η ταινία που θα δει. Ωραία είναι τα multiplex, μην το παίζεις δήθεν. Αν δεν χάσεις κινητό ή πορτοφόλι στο σινεμά, δεν ξέρεις από κινηματογράφο. Σινεφίλ είσαι, αν πας για τη φάση, όχι για την κουλτούρα και τα reviews ΠΗΓΗ : oneman.gr
  4. 26 ταινίες που περιμένουμε το 2014 Χωρίς πολλά περιττά πράγματα, αυτές είναι οι 26 ταινίες που περιμένουμε πώς και πώς να δούμε φέτος. Θοδωρής Δημητρόπουλος , Πριν από 8 ημέρες. Όχι ότι είναι δυνατόν να ξέρουμε από τώρα τι ταινίες θα συζητάμε του χρόνου τέτοια εποχή, αλλά είναι πολύ πιθανό αρκετές από αυτές να περιλαμβάνονται στην παρακάτω λίστα. Ας ξεκινήσουμε τη χρονιά ρίχνοντας μια ματιά στο κινηματογραφικό ρόστερ μιας χρονιάς που ακόμα κι αν μοιάζει πηγμένη στο σίκουελ, δείχνει να έχει πολύ ψωμί μέσα της, με επιστροφές πολύ μεγάλων ονομάτων και ακόμα και μπόλικα από αυτά τα σίκουελ να μοιάζουν όντως ενδιαφέροντα. (Και δεν έχουμε καν αγγίξει ακόμα το "Guardians of the Galaxy".) Εξαιρώντας τα φιλμ εκείνα που μας έρχονται με καθυστέρηση ως μέρος της τρέχουσας οσκαρικής περιόδου, αυτές είναι οι 26 ταινίες για τις οποίες είμαστε ήδη ενθουσιασμένοι, και μαζί οι λόγοι για τους οποίους τις περιμένουμε (αλλά κι εκείνοι που μας διατηρούν επιφυλακτικούς). Godzilla Γιατί το περιμένουμε: Σοβαρά, δεν είχα καμία διάθεση μέχρι που είδα αυτό το τρέιλερ. Ο σκηνοθέτης έχει γυρίσει και το εξωγήινο "Monsters" που είχε γίνει ίντι χιτάκι πριν λίγα χρόνια (το είχα βαρεθεί) οπότε περιμένουμε με ένα σχετικό ενδιαφέρον την big budget μετάβαση. Παίζει ο Μπράιαν Κράνστον. Τι μας ανησυχεί: Ότι το Χόλιγουντ δεν καταλαβαίνει τι είναι ο Godzilla. Noah & Exodus Γιατί τα περιμένουμε: Ο Κρίστιαν Μπέιλ παίζει τον Μωυσή σε ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ κι ο Ράσελ Κρόου παίζει τον Νώε σε ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι. Το συγκριτικό χιουμοριστικό πινακάκι πρακτικά γράφεται μόνο του. Τι μας ανησυχεί: Πίσω από κάθε 'WOW ΕΠΟΣ' κρύβεται ένα '(...βαρέθηκα όμως λίγο)'. The Amazing Spider-Man 2 Γιατί το περιμένουμε: Περιέργως είμαστε κάπως ενθουσιασμένοι παρότι η πρώτη ταινία αυτού του reboot franchise ήταν εντελώς ανούσια. Τα σχέδια για τους κακούς μοιάζουν συναρπαστικά και το τρέιλερ μοιάζει επιτέλους να μη ντρέπεται που είναι για μια πολύχρωμη υπερηρωική ταινία. Τι μας ανησυχεί: Ότι η πρώτη ταινία ήταν εντελώς ανούσια. Κι ότι ακόμα δεν έχουμε αποφασίσει αν ο Άντριου Γκάρφιλντ κάνει για το ρόλο. Transcendence Γιατί το περιμένουμε: Σε αντίθεση με το χάλι "Man of Steel", αυτό όντως μοιάζει να έρχεται από το Εργοστάσιο Κρίστοφερ Νόλαν. Ο φανταστικός διευθυντής φωτογραφίας του σκηνοθετεί ένα sci-fi αίνιγμα με τον Τζόνι Ντεπ να πέφτει θύμα επίθεσης και η συνείδησή του να γίνεται ΑΙ, ή κάτι τέτοιο. Παίζουν Ρεμπέκα Χολ και Κέιτ Μάρα, πάντα καλά στοιχεία. Τι μας ανησυχεί: Δεν ξέρω, συνήθως αυτά τα πράγματα καταλήγουν να είναι πολύ "χμμ ναι, ενδιαφέρον, ίσως αν το σκηνοθετούσε όντως ο Νόλαν να ήταν αληθινά γαμάτο". Robocop Γιατί το περιμένουμε: O Χοσέ Παντίγια του "Elite Squad" σκηνοθετει reboot του Robocop με ένα καστ που περιλαμβάνει Γκάρι Όλντμαν, Σάμιουελ Τζάκσον και Μάικλ Κίτον. Μπορεί να είναι η καλύτερη βιντεοταινία της χρονιάς! Τι μας ανησυχεί: Ότι μπορεί να είναι και η χειρότερη. Fury Γιατί το περιμένουμε: Tough guy περιπέτεια Β' Παγκοσμίου Πολέμου με τον Μπραντ Πιτ και τον Σάγια ΛεΜπεφ, από τον Ντέιβιντ Έιρ, τον άνθρωπο που χωρίς να έχει κάνει ακόμα όνομα (περιέργως), έχει χτίσει την απόλυτη tough guy φιλμογραφία, με ταινίες όπως "Training Day", "End of Watch", "The Fast and the Furious", "S.W.A.T.", "Street Kings" (είτε σενάριο είτε σκηνοθεσία). Ένα κάποιο σχετικό respect του το δίνεις. Τι μας ανησυχεί: Δεν είναι δα πως τίποτα από όλα αυτά συνιστά και εγγύηση, μπορεί κάλλιστα να καταλήξουμε με βιντεοταινία ολκής. The Hobbit: There and Back Again Γιατί το περιμένουμε: Γιατί τ ε λ ε ι ώ ν ε ι. Τι μας ανησυχεί: Ότι ο Πίτερ Τζάκσον θα επανέλθει με το Σιλμαρίλιον σε δεκαλογία, με δύο ταινίες το χρόνο από το 2023 ως το 2028. (Ναι, το ξέρω πως αυτό είναι 6 χρόνια. Η τελευταία ταινία της δεκαλογίας θα χωριστεί σε δύο μέρη.) The Expendables 3 Γιατί το περιμένουμε: Μοιάζει κάπως αδύνατο να μην διατηρείς έναν κάποιο ενθουσιασμό για κάθε νέο "Expendables". Ιδίως τη στιγμή που οι προσθήκες συμπεριλαμβάνουν τους Μελ Γκίμπσον, Γουέλσι Σνάιπς και Χάρισον Φορντ. Δηλαδή πραγματικά. Τι μας ανησυχεί: Ότι ενώ το πρώτο "Expendables" ήταν αληθινή ταινιάρα με ψυχή και κότσια και ιδρώτα και ειλικρίνεια, το δεύτερο φιλμ ήταν ένα εξυπνακίστικο αστειάκι, μια ταινία που αντιλήφθηκε τον εαυτό της περισσότερο από ό,τι έπρεπε. Όλοι γελάσαμε με τα αυτοαναφορικά αστειάκια του Τσακ Νόρις και του Σβαρτζενέγκερ αλλά είναι κρίμα κάπως αν τα πράγματα είναι έτσι στο εξής. Edge of Tomorrow Γιατί το περιμένουμε: Τέλεια ιδέα, με τον Τομ Κρουζ να παίζει έναν άντρα που ζει και ξαναζεί μια εξωγήινη επιδρομή μέχρι να καταφέρει να τη σταματήσει. Το τελευταίο sci-fi του Κρουζ ήταν το φανταστικό "Oblivion". Σκηνοθετεί ο Νταγκ Λίμαν του "Go" και του "Bourne Identity". Τι μας ανησυχεί: Τέλεια ιδέα; Ναι, καλά, τότε ας έπαιζε ο Μπιλ Μάρεϊ, θα ήταν και πιο κουλ η ταινία. Το προτελευταίο sci-fi του Κρουζ ήταν το "Jack Reacher". Σκηνοθετεί ο Νταγκ Λίμαν του "Jumper". Και τα "Bourne" ας τα αφήσουμε καλύτερα στον Πολ Γκρίνγκρανς, ναι; The Lego Movie Γιατί το περιμένουμε: Πείτε με τρελό αλλά αυτό μοιάζει απίστευτα διασκεδαστικό. Τι μας ανησυχεί: Ότι είναι μια ταινία με Lego, υποθέτω. Rosewater Γιατί το περιμένουμε: Από τις πιο παράξενες ταινίες της χρονιάς, η αληθινή ιστορία ενός Καναδού δημοσιογράφου που φυλακίστηκε στο Ιράν για 4 μήνες ίσως πέρναγε απαρατήρητη αν δεν υπήρχε ο λόγος που την κάνει παράξενη: Είναι το σκηνοθετικό και συγγραφικό ντεμπούτο του Τζον Στιούαρτ, που το περασμένο καλοκαίρι άφησε το "Daily Show" για 2 μήνες στον Τζον Όλιβερ ώστε να μπορέσει να κάνει αυτό το φιλμ πραγματικότητα. Τι μας ανησυχεί: Η προηγούμενη σύνδεση του Στιούαρτ με τον κινηματογράφο ήταν το "Death to Smoochy". Hunger Games: Mockingjay, Part 1 Γιατί το περιμένουμε: Γιατί οι δύο ως τώρα ταινίες είναι λίγο ως πολύ φανταστικές, και γιατί η τριλογία βιβλίων είναι εν γένει πολύ καλή, με -και το εννοώ- συγκλονιστικό φινάλε. Τι μας ανησυχεί: Ότι το πρώτο μισό του τρίτου βιβλίου είναι απλά κινήσεις πιονιών που μπαίνουν στη θέση του ενόψει του φινάλε. Κοινώς, δεν θα υπάρχει πολλή ταινία μέσα σε αυτή την ταινία. Dawn of the Planet of the Apes Γιατί το περιμένουμε: Την πρώτη ταινία αυτής της πρίκουελ σειράς την περιμέναμε με άκρως κανιβαλιστικές διαθέσεις αλλά μας προέκυψε αναπάντεχα καλή. Για το σίκουελ ξεφορτώθηκαν και τον Τζέιμς Φράνκο, δηλαδή τι καλύτερο πια! Τι μας ανησυχεί: Ότι ο σκηνοθέτης αντικαταστάθηκε και ότι ενώ το πρώτο φιλμ είχε το προτέρημα της έκπληξης, τώρα περνάμε σε ένα στάδιο περισσότερο 'συμπληρώστε τα κενά'. Jupiter Ascending Γιατί το περιμένουμε: H νέα δουλειά των Άντι και Λάνα Γουατσόφσκι που, στα κρυφά, δεν έχουν γυρίσει ποτέ κακή ταινία. (Αμέτρητοι καφέδες και ώρες σκοτωμένες πάνω σε αδιέξοδες συζητήσεις πάνω στη μαεστρία του "Cloud Atlas", την υπεράσπιση των Άλλων Δύο "Matrix" και στην επιχειρηματολογία υπέρ του "Speed Racer" ως σπουδαία πειραματικού, υπερφιλόδοξου και τρομερά διασκεδαστικού family movie μιας νέας εποχής που δεν ήρθε ποτέ.) Παίζει ο Τσάνινγκ Τέιτουμ που, στα κρυφά, είναι πολύ καλός. Έχει φανταστικό τίτλο. Τι μας ανησυχεί: Το πόσο πολύ εύκολα μπορεί αυτό το πράγμα να είναι πανηγυρική αποτυχία. Captain America: The Winter Soldier Γιατί το περιμένουμε: Το πρώτο "Captain America" ήταν περιπέτεια Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κι ετούτη μοιάζει με ψυχροπολεμικό espiοnage στόρι. Η Marvel καταφέρνει να δίνει διαφορετικό χαρακτήρα στις ταινίες της σειράς, κάτι ιδιαίτερα ευτυχές από τη στιγμή που ο ίδιος ο κεντρικό ήρωας είναι πιο βαρετός κι από φιλέτο κοτόπουλο. Επίσης το όλο στόρι της επιστροφής του Μπάκι στο οποίο βασίζεται η ταινία, είναι από τις δυνατότερες ιστορίες του κόμικ. Τι μας ανησυχεί: Οι σκηνοθέτες της ταινίας έχουν προϋπηρεσία στο "Community" το οποίο είναι φυσικά τέλειο, αλλά δεν μοιάζει να έχει και πάρα πολλή σχέση με μια υπερηρωική κατασκοπική περιπέτεια. Επίσης, αλήθεια, ο Captain America είναι βαρετός. Οι 10 πιο πολυαναμενόμενες 10, Veronica Mars Γιατί το περιμένουμε: Είναι η ταινία που γυρίστηκε όταν εμείς οι φανς πληρώσαμε από την τσέπη μας ένα στούντιο σαν τους Warners επειδή εμείς το θέλαμε κι εκείνοι δεν πίστευαν ότι μπορεί ακόμα να το θέλουμε, τόσα χρόνια μετά το κόψιμο της λατρεμένης teen noir σειράς τριών σεζόν. Τι μας ανησυχεί: Ότι η επιστροφή μπορεί να μην δικαιώσει προσμονή τόσων χρόνων. Και, ας είμαστε ειλικρινείς, είναι πολύ δύσκολο να την δικαιώσει. Όχι ότι αυτό πτοεί κανέναν. 9, Monuments Men Γιατί το περιμένουμε: O Τζορτζ Κλούνι σκηνοθετεί μια ιστορική εκδοχή του "Ocean's Eleven" αλλά αντί για καζίνο και μάρκες έχει Ναζί εγκληματίες και έργα τέχνης; Με καστ που περιλαμβάνει τον ίδιο τον Τζορτζ, τον Ματ Ντέιμον και τον Μπιλ Μάρεϊ; Ναι, δηλαδή προφανώς. Τι μας ανησυχεί: Η ταινία μπορεί να μην είναι σίγουρη πόσο fun έχει 'δικαίωμα' να είναι. Εμείς λέμε πως ζούμε σε μια εποχή μετά το "Inglourious Basterds", οπότε τα όρια έχουν πλέον καταργηθεί. 8, Guardians of the Galaxy Γιατί το περιμένουμε: H τελευταία Marveloταινία πριν την ολοκλήρωση της Δεύτερης Φάσης με το "Avengers: Age of Ultron" μοιάζει στα χαρτιά, στις ιδέες και στις περιγραφές ως το πιο παλαβό πράγμα που βγήκε ποτέ από στούντιο από την εποχή του "Howard the Duck". Έχει την καλύτερη companion στην ιστορία του "Doctor Who" ως καραφλή εξωγήινη, τον καλοκάγαθο Άντι του "Parks and Recreation" ως διαστημικό υπερήρωα, τον Βιν Ντίζελ να υποδύεται ένα δέντρο, και μια υπερ-ομάδα με μέλος ένα διαστημικό ρακούν. Μοιάζει τόσο random και εξωφρενικό που πραγματικά δε γίνεται να μη θες να πετύχει. 9 στις 10 υπερηρωικές ταινίες είναι καρμπόν η μία της άλλης, αυτή αν μη τι άλλο μοιάζει να μας πηγαίνει κάπου αλλού. Τι μας ανησυχεί: Κάθε λέξη που μόλις πληκτρολογήσαμε. (Αλλά, στην πραγματικότητα, τίποτα.) 7, The Raid 2: Berandal Γιατί το περιμένουμε: Γιατί είδαμε το "Raid" πριν 2 χρόνια κι ακόμα να κλείσουμε το στόμα μας. Τι μας ανησυχεί: Ότι εντάξει, πώς ξεπερνάς το πόσο απίστευτο ήταν το "Raid"; 6, The Grand Budapest Hotel Γιατί το περιμένουμε: Γιατί είναι ο νέος Γουές Άντερσον, αμέσως μετά τον καλλιτεχνικό θρίαμβο της καλύτερης ταινίας του εδώ και χρόνια. Τι μας ανησυχεί: Εμάς τίποτα. Ξέρουμε τι παίρνουμε από τον Άντερσον. Στην πρεμιέρα της ταινίας στο Βερολίνο θα είμαστε στο κόκκινο χαλί και θα του κάνουμε από μακριά σινιάλα αδερφικής αγάπης. (Διπλό χτύπημα γροθιάς στο στέρνο και τέτοια.) 5, Inherent Vice Γιατί το περιμένουμε: Πολ Τόμας Άντερσον να διασκευάζει Τόμας Πίντσον με πρωταγωνιστή τον Χοακίν Φοίνιξ; Μπορούμε ήδη να φανταστούμε τα άρθρα που θα τερματίζουν το κοντέρ douchebag-οσύνης, αλλά άσχετα από αυτό, προφανώς θα πρόκειται για μια ταινιάρα αντάξια ενός Ρόμπερτ Όλτμαν και κάθε άλλου θρυλικού ονόματος αναφέρθηκε στην παραπάνω πρόταση. Και το ενδεχόμενο να έχουν ταινία την ίδια χρονιά ο Φίντσερ, ο Νόλαν, ο Άντερσον, ο άλλος Άντερσον κι ο Αρονόφσκι; We are not worthy. Τι μας ανησυχεί: Ότι δε θα είναι έτοιμη φέτος. 4, X-Men: Days of Future Past Γιατί το περιμένουμε: Γιατί είναι η κορύφωση μισής ντουζίνας X-Ταινιών, δύο φιλμικών συμπάντων, μιας στρατιάς αγαπημένων χαρακτήρων (πολλοί εκ των οποίων εις διπλούν) και η επιστροφή όχι μόνο αγαπημένων προσώπων και ηρώων, αλλά και του Μπράιαν Σίνγκερ στο τιμόνι του X-Verse. Κι όλα αυτά πάνω στη βάση του ιστορικού "Days of Future Past" του Κρις Κλέρμοντ; Ναι και ναι και πάλι ναι. Τι μας ανησυχεί: Ότι προσπαθώντας να χωρέσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ μέσα σε μια ταινία, ο Σίνγκερ ίσως χάσει το focus του. 3, Interstellar Γιατί το περιμένουμε: Έχω φτάσει σε αυτό το περίεργο σημείο της ζωής μου όπου μπορώ να είμαι ταυτόχρονα ενθουσιασμένος για α) οτιδήποτε σκηνοθετεί ο Κρίστοφερ Νόλαν και β) για οτιδήποτε πρωταγωνιστεί ο Μάθιου Μακόναχι. Όταν ανακοινώθηκε ο δεύτερος για το επόμενο κρυφό-αλλά-στάνταρ-φανταστικό πρότζεκτ του πρώτου άρχισα να χειροκροτώ στην οθόνη μου, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως δεν θα διαβάσω ή δω οτιδήποτε αφορά στην ταινία μέχρι να βγει στις αίθουσες, και έκτοτε κάνω υπομονή. Τι μας ανησυχεί: Το "Dark Knight Rises" είναι η μοναδική ταινία του Νόλαν που δε μου άρεσε, και το "Inception" παρά τον θρύλο του (και την τεράστια σημασία του για τη βιομηχανία) είχε πολλά προβλήματα. Θέλω ξανά ένα "Memento" κι ένα "Prestige", ο Νόλαν πρέπει να 'μικρύνει' ξανά λιγάκι. 2, Gone Girl Γιατί το περιμένουμε: O Ντέιβιντ Φίντσερ διασκευάζει αγαπημένο βιβλίο της Τζίλιαν Φλυν με τους Μπεν Άφλεκ (για εδώ δεν έγινε ιδιαίτερα μεγάλο ντιμπέιτ, για τον Μπάτμαν λύσσαξαν όλοι) και Ρόσαμουντ Πάικ (φανταστική, της αξίζει επιτέλους ένας μεγάλος ρόλος) για πρωταγωνιστές. Αστυνομικό θρίλερ από τον Φίντσερ = ό,τι πιο κοντά σε εγγύηση αριστουργήματος στο σημερινό αμερικάνικο σινεμά. Τι μας ανησυχεί: Ότι θα το σπρώχνουν πάλι για Όσκαρ και θα αναλωθεί μια ακόμα ταινιάρα σε οπαδικές συζητήσεις που την τοποθετούν απέναντι στην όποια ανάλαφρη σαχλαμαρίτσα τύχει να βγει εκεί γύρω στις αρχές Νοέμβρη. 1, Nymphomaniac Γιατί το περιμένουμε: Ο όγκος πληροφορίας και hype για αυτή την ταινία έχει λιώσει ακόμα και τις μηχανές προώθησης των μεγαλύτερων υπερηρωικών υπερθεαμάτων. Ο Τρίερ μας έχει κάνει όλους υπάκουα σκυλάκια του, ασχέτως αν τον λατρεύουμε ή τον μισούμε, ασχέτως ακόμα κι αν σκοπεύουμε να δούμε την ταινία ή όχι. Συζητώντας πρόσφατα για τον Τρίερ είπα πως ακόμα κι αν σε ταινίες του βάζω κουτάκια, στον ίδιο τον Τρίερ βάζω αδιαπραγμάτευτο πεντάρι. Είναι ο Μουρίνιο του σινεμά (πριν ο Μουρίνιο αποφασίσει να το παίξει πράος κόουτς φέτος)
  5. Η Κινηματογραφική Ομάδα Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 2010 από κινηματογραφόφιλους φοιτητές, με σκοπό την προβολή μιας επιλεγμένης ελληνικής ή ξένης ταινίας την εβδομάδα και τη συζήτηση μετά το τέλος της. Στις προβολές παρευρίσκονται σκηνοθέτες, καθηγητές και άλλοι σχετικοί με την εκάστοτε ταινία. Οι ταινίες προβάλλονται σε χώρους του κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής (Πανεπιστημιόπολη Ζωγράφου). Σαν ελάχιστη προσφορά μνήμης στη χαρισματική προσωπικότητα του Θόδωρου Αγγελόπουλου μετονομάζεται πλέον σε Κινηματογραφική Ομάδα Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ «Θόδωρος Αγγελόπουλος». Από τις 19 Ιουλίου έως τις 7 Σεπτεμβρίου η Κινηματογραφική Ομάδα Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ κάθε Παρασκευή θα προβάλλει ταινίες στην ταράτσα μπροστά από το κυλικείο του τετάρτου ορόφου. Έναρξη προβολών στις 21:00. Προσέλευση ελεύθερη (http://www.deanphil.uoa.gr)
  6. Τα πλήθη των Περσών ίσως να είναι αμελητέα δύναμη μπροστά στις επιθέσεις που θα δεχτούν οι κινηματογραφικοί «300». Επιθέσεις που έχουν να κάνουν είτε με τις -περισσότερο αισθητικές και λιγότερο ιστορικές- ελευθερίες στην απόδοση της μάχης των Θερμοπυλών, είτε με τη «φιλικά προσκείμενη» στην πολιτική Μπους ιδεολογία της, που ανακαλύφθηκε από το πουθενά. Πράγματι, ο Λεωνίδας (στον ρόλο ο στιβαρός Τζέραλντ Μπάτλερ) μιλάει για τον «πόλεμο για την ελευθερία». Ομως αρκεί κάτι τέτοιο για να χαρακτηριστεί η ταινία ως κινηματογραφική στήριξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής; Αν όπου αναφέρεται πλέον η λέξη «ελευθερία» συνδέεται και η πολιτική Μπους, τότε ίσως θα πρέπει να επανεξετάσουμε και τον εθνικό μας ύμνο... Πιο σοβαρές μπορεί να είναι οι ενστάσεις όσων εμμένουν στην πιστή απεικόνιση της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Οι «300», ωστόσο, δεν είναι δραματοποιημένο ιστορικό ντοκιμαντέρ, αλλά περιπέτεια που προέρχεται από κόμικ. Και ως τέτοια, είναι πιστή στην αλήθεια περισσότερο απ’ ό,τι κανείς θα περίμενε. Ο πρώτος άνθρωπος που πρέπει να είναι απόλυτα ικανοποιημένος από την ταινία, είναι ο Φρανκ Μίλερ. Ο διάσημος δημιουργός κόμικς σχεδίασε μια εικονογραφημένη ιστορία, ηρωική και σκοτεινή, για τη θαρραλέα και καταδικασμένη προσπάθεια του Λεωνίδα και των 300 Σπαρτιατών να αμυνθούν απέναντι στις ανίκητες περσικές δυνάμεις. Η ταινία διαθέτει λίγο περισσότερες κραυγές απ’ ό,τι θα έπρεπε, την υπερβολή και τις σεναριακές αδυναμίες που έχει σχεδόν κάθε μεταφορά κόμικ. Ομως, από τη μία δεν αδιαφορεί για την καταγεγραμμένη ιστορία και από την άλλη δίνει στιγμές τρισδιάστατης υπόστασης σε κάποιους από τους χαρακτήρες της ταινίας. Η σχέση του Λεωνίδα με τους στρατιώτες του και κυρίως εκείνη του λοχαγού (ο Βίνσεντ Ρίγκαν δίνει την καλύτερη ερμηνεία) με τον γιο του είναι πειστικές και συγκινητικές για μια ταινία δράσης. Αντίθετα, εξαιρετικά αδύναμη είναι η απεικόνιση του Ξέρξη και η υποϊστορία της βασίλισσας Γοργώς στη Σπάρτη. Σε ό,τι αφορά το αισθητικό αποτέλεσμα, οι «300» είναι θαύμα υπολογιστών και χάρμα οφθαλμών. Γυρισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ψηφιακό φόντο, η ταινία είναι καλαίσθητη και πιστή στο καλλιτεχνικό όραμα του Μίλερ. Παράλληλα, όμως, δείχνει και την ικανότητα του Σνάιντερ να στήνει θαυμάσια κάδρα και να τα κινηματογραφεί με ένταση, εναλλάσσοντας την αργή και τη γρήγορη ταχύτητα. «Βιντεοκλιπάδικη» θα βιαστούν να χαρακτηρίσουν κάποιοι τη σκηνοθεσία του Σνάιντερ. Ομως η τέχνη του κινηματογράφου δεν είναι στατική. Εξελίσσεται και δοκιμάζει νέα στοιχεία. Και οι «300» είναι ένα από τα τολμηρά και δημιουργικά δείγματα αυτού του σινεμά.
  7. Οι δέκα καλύτερες διασκευές Stephen King Το τηλεοπτικό “Under the Dome” μας δίνει αφορμή να θυμηθούμε τις καλύτερες κινηματογραφικές μεταφορές βιβλίων του Stephen King. Θοδωρής Δημητρόπουλος , Πριν από 1 ημέρες Οι καλύτερες από τις ταινίες που έχουν προέλθει από δουλειές του Stephen King καταφέρνουν να είναι επιτυχημένες σε έναν πολύ βασικό παράγοντα: Να δημιουργούν φανταστικές, περίεργες, αξέχαστες εικόνες. Να βάζουν χαρακτήρες μέσα σε εφιαλτικές καταστάσεις και να τους αφήνει να θριαμβεύσουν μέσα από ακολουθίες φανταστικών συμβάντων. Πολλές φορές αυτές οι ιστορίες μοιάζουν να μην είναι απόλυτα σίγουρες πώς να φτάσουν σε ένα ικανοποιητικό φινάλε, αλλά ακόμα και αυτές οι περιπτώσεις συγχωρούνται γιατί κάνουν τη διαδρομή τόσο απολαυστική. Το “Under the Dome” μόλις έχει ξεκινήσει για την ώρα, οπότε είναι νωρίς να κρίνουμε πώς θα εξελιχθεί. Όμως τα πρώτα δείγματα είναι ελπιδοφόρα. Μια επαρχιακή πόλη βρίσκεται αποκλεισμένη από έναν τεράστιο, αόρατο θόλο που έξαφνα, δίχως εξήγηση, πέφτει βίαια κόβοντας στα δύο ό,τι τύχει να βρεθεί στο λάθος σημείο (χαρίζοντάς μας έτσι μερικές αξιομνημόνευτες στιγμές όπως μια αγελάδα κομμένη στα δύο, διαδρόμους χαραγμένους ανάμεσα σε φυλλωσίες, κλπ). Οι περίεργοι χαρακτήρες που αποκλείονται εντός του θόλου πρέπει τώρα να ενωθούν για να βρουν λύση και διέξοδο, ενώ κάποιοι φαίνεται πως ξέρουν περισσότερα από άλλους. Είναι όλα φανταστικά και ενδιαφέροντα, και θα τα παρακολουθούμε με αγωνία. Αλλά μέχρι αυτή η μίνι σειρά των 13 επεισοδίων να ολοκληρωθεί για να την κρίνουμε στο σύνολό της, παίρνουμε την αφορμή να θυμηθούμε μερικές ακόμα φορές που ο πολυγραφότατος θείος Stevie δάνεισε επιτυχώς τη φωνή και τις εικόνες του στη μεγάλη οθόνη. Αυτές είναι οι 10 καλύτερες μεταφορές. 10, Pet Sematary Προσωπικά να πω ότι δεν καταλαβαίνω και τεράστιες διαφορές ανάμεσα σε μια κανονική γάτα και σε μια ζόμπι γάτα (#pet_lover) αλλά ΟΚ, υποθέτω η όλη ιδέα είναι αρκετά τρομακτική από μόνη της. Οικογένεια μετακομίζει σε καινούριο σπίτι, σπίτι χτισμένο πάνω/δίπλα σε τόπο ταφής Ινδιάνων, νεκρά πράγματα όχι τόσο νεκρά πια, ουγκ. Υγιές και τίμιο μοίρασμα ανάμεσα στις σκηνές που γελάς και στις σκηνές που γελάς νευρικά επειδή δε θες να παραδεχτείς ότι τρόμαξες. 9, The Dead Zone 5 χρόνια σε κώμα θα σε κάνουν μέλος των X-Men σύμφωνα με αυτή την ιδέα του King, όπου άντρας ξυπνά έχοντας χάσει μισή δεκαετία από τη ζωή του όμως το σύμπαν του έχει δώσει μια υπερδύναμη για τον κόπο του: Μπορεί να διαβάζει το παρελθόν ανθρώπων που αγγίζει. Σαν τη Rogue αλλά χωρίς συνέπειες. Γαμώ! Σιγά-σιγά θα αρχίσουν να του ζητούν βοήθεια και η όλη φάση θα φτάσει μέχρι μια συνομωσία για εκτόξευση πυρηνικών όπλων (!). Εντάξει είναι λίγο εξωφρενικό, αλλά φοβερά διασκεδαστικό, κι εξάλλου Christopher Walken στον κεντρικό ρόλο. Μια χαρά. Ενέπευσε και σειρά με τον Anthony Michael Hall για πρωταγωνιστή. 8, Christine Κάποια στιγμή θα κάνουμε ένα μεγαλύτερο αφιέρωμα στις κακές ταινίες του John Carpenter που λατρεύουμε μέχρι θανάτου, και σίγουρα αυτή έχει μια ψηλή θέση στην όποια τέτοια λίστα. Μια εξωφρενική ιδέα, για ένα αμάξι που σκοτώνει (LOL, γιατί όχι), και μια εκτέλεση φανταστικής μπιμουβιάς που θυμίζει δομή κάθε καλού creature feature που είδαμε ποτέ. Απλά αντί για τέρας έχεις, ξανά, ένα αμάξι που σκοτώνει από ζήλια. Είναι φανταστικό. 7, Carrie Κλασικό φιλμ για τις καριέρες όλων των εμπλεκόμενων, από τον King (που ήταν το πρώτο του βιβλίο) μέχρι τον De Palma που το σκηνοθέτησε (τον έκανε υπολογίσιμο όνομα στον τρόμο για πολύ καιρό) και την πρωταγωνίστρια Sissy Spacek (που προτάθηκε για Όσκαρ). Γενικά η ιστορία του outsider στο σχολείο που στο τέλος παίρνει το αίμα τους πίσω από τους bullies είναι δικαιολογημένα πολυπαιγμένη, όμως ποτέ δεν πήρε το εκρηκτικό, εκδικητικό φινάλε που άξιζε, όπως εδώ. 6, Misery Ενας από τους δύο Rob Reiner της λίστας, και ένας ακόμα Οσκαρικός ρόλος, αυτή τη φορά με νίκη κιόλας, για την τρομακτική Kathy Bates. (Έχει ενδιαφέρον όταν συνειδητοποιείς πόσα από αυτά τα φιλμ έχουν φτάσει με αξιώσεις στα Όσκαρ παρότι θεωρητικά ανήκουν σε ένα ευρύτερο είδος που σπάνια αναγνωρίζεται.) Εδώ, ψυχωτική φαν συναντά τον αγαπημένο της συγγραφέα και τον κρατά δέσμιο στην απομονωμένη καλύβα της και τον βάζει να υπομείνει διάφορα βασανιστήρια επειδή έχει Απόψεις σχετικά με τα βιβλία του. Φημολογείται πως στο αναπόφευκτο ριμέικ που θα γυριστεί σε 4-5 χρόνια, ο συγγραφέας θα είναι ο George RR Martin και η φαν θα είναι οποιοσδήποτε τυχαίος φαν του “Game of Thrones”. 5, Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ Η μόνη από αυτές τις ταινίες που έφτασε μέχρι την υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, είναι ταυτόχρονα και μέρος του φοβερά πετυχημένου line-up ιστοριών από τη συλλογή “Different Seasons” του King. Τέσσερις μεσαίου μήκους ιστορίες, μία για κάθε εποχή, εκ των οποίων οι τρεις έχουν γίνει (εξαιρετικές) ταινίες. Πιο διάσημη ετούτη εδώ φυσικά, σταθερά #1 στο τοπ-250 του imdb. 4, Apt Pupil Μια από τις πιο υποτιμημένες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ (ποτέ!), αυτή η ιστορία ηθικής σου σηκώνει κάγκελο την τρίχα μέχρι τον λαιμό. Εδώ, σε άλλη μια ιστορία από το “Different Seasons”, ένας πιτσιρικάς συντροφεύει και γοητεύεται από την έλξη του απόλυτου κακού, καθώς τσιγκλάει έναν γέρο γειτονά του να θυμηθεί όσα μπορεί από το ναζιστικό παρελθόν του. Όταν ο Ian McKellen κάνει τα βήματα και τον χαιρετισμό θα συγχωρεθείς αν δεν μπορέσεις να κλείσεις το στόμα σου για αρκετή ώρα μετά. Έχει γυρίσει ταινιάρες και ταινιάρες ο Bryan Singer, αυτή ίσως να είναι η αγαπημένη μου. 3, H Ομίχλη O Frank Darabont ξέρει από Stephen King. Αυτός γύρισε το fan favorite “Τελευταία Έξοδος”, αυτός γύρισε και το “Πράσινο Μίλι” (για το οποίο όμως προσωπικά, απλά όχι), και τέλος γύρισε ετούτο εδώ, βελτιώνοντάς το με τρόπο όμοιο του οποίου μόνο ο Kubrick έχει βελτιώσει ποτέ την αρχική ιστορία. (Και στην περίπτωση του Kubrick μιλάμε περισσότερο για ανατίναξη, οπότε μπορούμε να μη το μετρήσουμε καν.) Ο Darabont πιάνει την κλασική τερατοϊστορία και την μετατρέπει σε μια καθηλωτική αλληγορία για τους δαίμονες που κρύβουμε μέσα μας, μια βαθιά προσωπική και πολτική ταινία την ίδια στιγμή, με ένα αλλαγμένο φινάλε το οποίο -για όποιον έχει σημασία μια τέτοια πληροφορία- ο ίδιος ο King εγκρίνει. Παρεξηγημένο και αδικημένο. 2, Στάσου Πλάι Μου Η καλοκαιρινή ιστορία από το “Different Seasons”, και ταυτόχρονα το δεύτερο entry του Rob Reiner στη λίστα, είναι η απόλυτη coming of age ιστορία του αμερικάνικου σινεμά των ‘80s, και ταυτόχρονα μια τρομερή ανατροπή επί θεματικής βάσεως, πάνω στο τι είδους ιστορίες γράφει ο King. Τόση ειλικρίνεια, μελαγχολία, αγάπη αλλά και σκληρή αλήθεια, στην ιστορία μιας παρέας από πιτσιρίκια που ξεκινούν για να βρουν ένα πτώμα αλλά αυτό που βρίσκουν είναι (ναι ΟΚ, είμαι σίγουρος πως το βλέπατε να έρχεται) οι εαυτοί τους. Τελοσπάντων, είναι υπέροχο. Υπέροχο. 1, Η Λάμψη Ξέρω πως ο King δεν το γουστάρει, οπότε είναι κάπως ειρωνικό ως επιλογή για #1 σε μια λίστα διασκευών Stephen King. Αλλά αυτή είναι τελικά και η ουσία της διασκευής, ναι; Εμπνέεσαι από κάτι και βάσει αυτού δημιουργείς κάτι καινούριο. Δε χρειάζεται όλες οι μεταφορές βιβλίων να είναι πιστές μέχρι τελείας. Κάποιες φορές έρχεται ένας Kubrick για να μεγαλουργήσει δανειζόμενος απλά σκόρπιες ιδέες. Η “Λάμψη” δεν είναι απλά μια σπουδαία μεταφορά Stephen King, ούτε απλά μια σπουδαία ταινία τρόμου. Είναι μια από τις Σπουδαίες Ταινίες, γενικώς. ΠΗΓΗ : www.oneman.gr
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.