Jump to content

mihiatrik

Prominent Members
  • Posts

    557
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    42

Reputation Activity

  1. Like
    mihiatrik got a reaction from reminder in τι κάνω μέχρι να διοριστώ στην ειδικότητα?   
    Στην ελληνική πραγματικότητα, ακριβώς επειδή υπάρχει κορεσμός ειδικευμένων ιατρών ελεύθερων επαγγελματιών (ιδιωτικά ιατρεία), δεν νομίζω να μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα. Στην περίπτωση που αποφάσιζες δηλαδή να ανοίξεις ένα ιδιωτικό ιατρείο ως ανειδίκευτος ιατρός, συν του ότι θα έχεις πολύ περιορισμένες δυνατότητες συνταγογράφησης, ως ανειδίκευτος, άρα θα σου τρώνε οι ειδικευμένοι το ψωμί.
    Αυτά που έχω ακούσει, προφανώς ως ευκαιριακές δουλειές στα διαλείμματα ανάμεσα στην ειδικότητα, είναι γιατρός σε γηπεδάκια, γιατρός σε ξενοδοχεία, γιατρός σε κλινικές αποκατάστασης να βγάζεις πρωϊνές ή νυχτερινές βάρδιες, και γενικά λάντζα ανειδίκευτου γιατρού μπορείς να κάνεις σε οποιαδήποτε ιδιωτική κλινική ή ιατρείο μπορεί να σε προσλάβει.
    Φυσικά αυτά δεν τα λες ακριβώς "επαγγελματική διέξοδο", δεδομένου ότι οι αντίστοιχοι ειδικευμένοι ιατροί γενικών ειδικοτήτων (παθολόγος, γενικός ιατρός κ.α.) μπορεί να σου φάνε άνετα το ψωμί, ειδικά με την ανεργία που υπάρχει. Συν του ότι οι μορφές αυτές εργασίας δεν εγγυώνται ιατρικά κάποια μορφή επιστημονικής ή ιατρική εξέλιξης.
    Η άλλη λύση είναι να χρησιμοποιήσεις την ιδιότητα του πτυχίου σου καθαρά ακαδημαϊκά ή εκπαιδευτικά. Δηλαδή να αρχίσεις να διδάσκεις ιατρικά μαθήματα σε ιδιωτικά ΙΕΚ. Ή και δημόσια, απλά εκεί πρέπει πλέον να πάρεις πρώτα πιστοποίηση εκπαίδευσης ενηλίκων. Και φυσικά το πτυχίο σου, σαν πτυχίο, έχει την αξία αποφοίτου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οπότε θεωρητικά μπορείς να κάνεις τα πάντα, εκτός ιατρικής, στα οποία πληρείς τις προϋποθέσεις ενός εργοδότη π.χ. γραμματέας σε κάποιο γραφείο;;; Σε ΜΚΟ τύπου "Γιατροί του Κόσμου", που ενδεχομένως ένας πτυχιούχος ιατρικής μπορεί να τους χρειάζεται;;;
    Κοινώς, όποιος δεχτεί να σε προσλάβει, εκεί μπορείς να πας να δουλέψεις... Συγγνώμη εάν λέω κάτι ανακριβές ή λάθος, αυτές τις πληροφορίες έχω, προσωπικά ποτέ μου δεν διανοήθηκα να δουλέψω με το πτυχίο μου σκέτο. Σε μόνιμη βάση εννοώ, διαφορετικά μεροδούλι μεροφάι, λίγο πολύ όλοι μας κάτι έχουμε κάνει εκτός ειδικότητας...
  2. Like
    mihiatrik got a reaction from iceman in Χαμένος στην επιλογή ειδικότητας   
    Πριν πω οτιδήποτε το συγκεκριμένο, θα ήθελα γενικά να σχολιάσω ότι σκοπός μου είναι να βοηθήσω με αυτά που θα πω και όχι να κακολογήσω κάποιον. Κυρίως διότι, ορισμένα πράγματα από αυτά που λες - ρωτάς είναι απλά ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Αυτό για μένα (και υποθέτω και για οποιονδήποτε έχει επίγνωση της πραγματικότητας στην Ελλάδα) σημαίνει ένα από τα τρία τινά:
    1ον) Δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλεις να κάνεις (στη ζωή σου γενικά ?? , ίσως αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ?? , θες κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που φαντάζεσαι/φανταζόσουν ότι θέλεις ??)
    2ον) Έχεις μια ιδέα για το τι θέλεις να κάνεις, αλλά δεν έχεις καμία επίγνωση για το πώς δουλεύει η ελληνική πραγματικότητα (ή έστω, έχεις μερική επίγνωση της πραγματικότητας, πράγμα που όμως ίσως είναι ακόμα χειρότερο, από τη στιγμή που η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια)
    3ον) Μας δουλεύεις όλους και απλά θέλεις να μαζέψεις και από εδώ και από εκεί κάποια γνώμη (γυρολόγος σε φόρουμ, facebook, κ.τ.λ. συζητήσεις και ότι αρπάξουμε από όλα αυτά)
    Να ξεκαθαρίσω ότι όταν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω σε κάποιον, πάντα το κάνω όταν πιστεύω ότι πολύ δύσκολα ισχύει το 3ον. Οπότε πάμε παρακάτω.
    Για να συνοψίσουμε: Σου πήρε περί τα 9 χρόνια για να τελειώσεις Ιατρική και Οδοντιατρική. Έκανες επίσης (παράλληλα? επιπλέον χρόνια?) μεταπτυχιακό και διδακτορικό στον καρκίνο (ποιον καρκίνο ? σε πρόγραμμα ή εκτός? κλινικό ή εργαστηριακό ? στα πλαίσια Ιατρικής Σχολής ή Οδοντιατρικής Σχολής? εσωτερικό ή εξωτερικό ?). Προσπαθώ να καταλάβω:
    1ο) Συνολικά πόσα χρόνια κράτησαν οι σπουδές σου ?
    2ον) Στα μεσοδιαστήματα αυτά δούλεψες κάπου ?
    3ον) Πώς εννοείς την "πορεία στην έρευνα" ? Ως μηχανή παραγωγής άρθρων ή ως εργαζόμενος κάπου ? Και εάν ναι, στα πλαίσια εργαστηρίου ? κλινικής ? Τι ?
    Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας, όταν ζητάς να σου δώσουν συμβουλές ως προς το ποια ειδικότητα θα μπορούσες να ακολουθήσεις. Ήτοι:
    α) Σε ποια ηλικία βρίσκεσαι ? Το να δουλέψεις ως ειδικευόμενος/η σε ελληνικό νοσοκομείο και μάλιστα για ειδικότητες που διαρκούν 6 - 7 χρόνια, με 24ωρες εφημερίες, χωρίς ρεπό, άυπνος/η, στα ΤΕΠ ή στις ΜΕΘ γενικού νοσοκομείου, θέλει και μιαν κάποιαν αντοχή
    β) Έχεις εμπειρία από το ελληνικό σύστημα υγείας ? Ο όλος μηχανισμός εργασίας είναι τουλάχιστον άθλιος. Ίσως τα πράγματα να μην είναι αυτά που φαντάζεσαι
    γ) Για το ΕΣΥ, τρίχες τα μεταπτυχιακά σου και τα διδακτορικά σου. Αυτό που πρέπει να κάνεις ως ειδικευόμενος/η σε γενικό νοσοκομείο είναι να βγάζεις τη δουλειά. Τουλάχιστον για τα 6 - 7 πρώτα χρόνια της καριέρας σου (τουλάχιστον μέχρι να πάρεις την ειδικότητα δηλαδή) πρέπει να έχεις τις αντοχές και τις δεξιότητες να ανταπεξέλθεις στον τεράστιο φόρτο εργασίας που έχουν τα ελληνικά νοσοκομεία. Και φυσικά υπό τις άθλιες συνθήκες εργασίας που ανέφερα παραπάνω (και έχουν πολλά να δουν τα μάτια σου εάν αποφασίσεις να κάνεις κλινική ειδικότητα). Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν μεγάλο ρόλο:
    α) Ηλικία - Αντοχή (ως επί το πλείστον, οι νέοι γιατροί ξεκινάμε την ειδικότητα σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία)
    β) Οικογενειακή κατάσταση (παιδιά ? ηλικίες ? )
    γ) Έρευνα αγοράς (κέντρο ή επαρχιακό νοσοκομείο ? φόρτος εργασίας νοσοκομείου ? λογικός ή όχι διευθυντής / διευθύντρια ? υπάρχουν άλλοι συνειδικευόμενοι ή δεν δηλώνει κανένας και θα είσαι εσύ να βγάζεις όλη τη δουλειά ? ήσυχοι κάτοικοι ή έχουν ταράξει το νοσοκομείο στις μηνύσεις ?)
    Για την επιλογή ειδικότητας στην πραγματική ζωή έχεις να σκεφτείς πολλά.
    Από την πορεία που περιέγραψες παραπάνω (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, τα COVID πάλι που κολλάνε σε σχέση με την έρευνα πάνω στην καρκίνο ???) δεν αντιλαμβάνομαι από που προκύπτει η καλή σου επικοινωνία με τον ασθενή. Πραγματικά όμως. Εάν έχεις στο μυαλό σου το τι έκανες ως φοιτητής στα ΤΕΠ σε συμβουλεύω να τα ξεχάσεις. Σε διαβεβαιώ ότι δεν έχει καμία σχέση ο τρόπος που λειτουργείς ως φοιτητής στα ΤΕΠ, με την άσκηση της εν λόγω ειδικότητας όταν διαχειρίζεται εσύ τον ασθενή.
    Είναι εντελώς διαφορετικό το να κάνουμε μερικές ιατρικές πράξεις όντας φοιτηταρία στα ΤΕΠ και εντελώς διαφορετικό το να είσαι ειδικευόμενος (ή νέος ειδικός) και να έχεις αναλάβει την καθ' ολοκληρία διαχείριση ενός ασθενή στα ΤΕΠ, είτε ως ειδικευόμενος, είτε ως νέος ειδικός. Τα ΤΕΠ είναι μόνο η αρχική επαφή με τον ασθενή, η οποία συνεχίζεται με τη μάχη που κάνεις για εκτιμήσεις ή "πασάρισμα" του ασθενή στις άλλες ειδικότητες (καθώς δεν είναι πάντα ξεκάθαρο εάν ένα πρόβλημα είναι αμιγές π.χ. καρδιολογικό ή παθολογικό ή πνευμονολογικό) και ακολουθεί η νοσηλεία του ασθενή στην κλινική (ασθενή - τρόπος του λέγειν ο ενικός, συνήθως μετά από γενική εφημερία μέχρι και στα μπαλκόνια μπορεί να στήνονται ράντζα, οπότε για όλο αυτό το μπάχαλο είσαι υπεύθυνος εσύ εάν συμβεί κάτι).
    Και φυσικά η "βοήθεια" που θα προσφέρεις μπορεί να εισπράξει μερικές ωραιότατες καταγγελίες ή μηνύσεις, από τους κατά τ' άλλα χαμογελαστούς ελληναράδες ασθενείς (και που και που μερικοί μπορεί να σου δώσουν και μερικά βρισίδια - κατάρες "ευχαριστίας", εάν φυσικά δεν σε πλακώσουν στο ξύλο τίποτα γύφτοι που απαιτούν περίθαλψη βασιλέως).
    Σίγουρα το τελευταίο. Η ειδικότητα έχει τρομερό θανατικό. Ο μεταστατικός ασθενής, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (π.χ. όρχις και μαστός), δεν ιάται. Θα πεθάνει. Μα τώρα, μα σε 1 χρόνο, μα σε 2 χρόνια, πάντως δεν θεραπεύεται. Όσον αφορά στα υπόλοιπα, με τα στοιχεία που μας δίνεις για τον εαυτό σου, θα πω ξανά ότι άλλο πράγμα είναι η ειδικότητα από την έρευνα και από αυτό που φαντάζεσαι. Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να δεις πάνω στο σχετικό τόπικ:
     
    Για την ελληνική νομοθεσία, το ελληνικό σύστημα υγείας και την ελληνική πραγματικότητα, ο Γενικός Γιατρός δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Είναι ο τροχονόμος προς τα ελληνικά νοσοκομεία, καθώς νομοθετικά, ιατρικά (για τα ελληνικά δεδομένα) και κοινωνικά, ουαί και αλλοίμονό σου εάν αναλάβεις να διαχειριστείς ασθενή με κάτι παραπάνω από βηχαλάκι (υπερβάλλω προφανώς, αλλά στην πράξη, αναλογικά και για άλλα περιστατικά, έτσι είναι) στο ιδιωτικό σου ιατρείο ή στο κέντρο υγείας όπου βρίσκεσαι.
    Και αυτό ακριβώς θα κάνεις. Ο γενικός γιατρός, είτε στον ιδιωτικό, είτε στον δημόσιο τομέα, πάει παρεούλα με το καθηκοντολόγιο του αγροτικού ιατρού και πρακτικά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του τον περνάει, οφείλει να τον περνάει, καλύπτοντας τις ανάγκες συνταγογράφησης των πολιτών.
    Και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα προβλήματα της Γενικής Ιατρικής αρχίζουν από την ειδικότητα ακόμα:
    1ον) Ως ειδικευόμενος, εκπαιδεύεσαι περνώντας μερικούς μήνες rotation από διάφορες κλινικές ειδικότητες. Στα αντίστοιχα διαστήματα, όπου προφανώς δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις ουσιαστικές γνώσεις από την αντίστοιχη ειδικότητα, καλείσαι, ως "ο λιγότερο χρήσιμος ειδικευόμενος της κλινικής", να διεκπεραιώνεις μόνο λάντζα, παρά κλινικό ή επιστημονικό έργο (καθώς οι ειδικευόμενοι της καθ' εαυτού ειδικότητας προηγούνται σε όλα, σε σχέση με εσένα)
    2ον) Όταν και εάν πάρεις την ειδικότητα, θα έχεις δύο επιλογές: Είτε να ανοίξεις ιδιωτικό ιατρείο, είτε να δουλέψεις σε κάποιο ξεχαρβαλωμένο αγροτικό ιατρείο ή κέντρο υγείας της επαρχίας. Το τι σημαίνει αυτό, αποτελεί ένα τεράστιο θέμα που έχει αναλυθεί εκτενώς σε άλλα τόπικ αυτού του φόρουμ, είναι ολόκληρες σελίδες συζήτησης, σε παραπέμπτω να διαβάσεις ότι έχει γραφεί σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου (καθώς υπό παρόμοιες συνθήκες θα κληθείς να δουλέψεις και ως γενικός ιατρός)
    Δεν την ξέρω καλά την ειδικότητα. Αλλά εγώ θα ρωτήσω, γιατί Γναθοχειρουργός και όχι Οδοντίατρος (αφού έχεις ήδη το πτυχίο και είσαι έτοιμος/η να το ασκήσεις) ??
    Ο Αναισθησιολόγος ΔΕΝ είναι ειδικότητα των ΤΕΠ. Δεν θα δεις ΠΟΤΕ αναισθησιολόγο να κάθεται στα ΤΕΠ. Οι αναισθησιολόγοι κάθονται στο Αναισθησιολογικό Τμήμα του νοσοκομείου, μέσα στις αίθουσες ανάνηψης - χειρουργεία και είναι σε ετοιμότητα για: i) επείγον χειρουργείο ή ii) διασωλήνωση όταν και όπου αυτή χρειαστεί
    Υπό αυτό το πρίσμα, ο αναισθησιολόγος, τουλάχιστον στα πλαίσια του επείγοντος, δεν έχει να κάνει με "ζωντανούς" (υπό μία ένοια) ασθενείς. Όταν θα δει τον ασθενή, θα είναι για να τον εκτιμήσει προς χειρουργείο ή προς διασωλήνωση. Στην πράξη, μπορεί να λεχθεί ότι ο αναισθησιολόγος δεν αποτελεί "θεράπων" ιατρός κανενός. Θεράπων θα είναι πάντα ο χειρουργός, ή ο ιατρός που παρακολουθεί τον ασθενη και που φώναξε τον αναισθησιολόγο για διασωλήνωση.
    Επομένως ως Αναισθησιολόγος, δεν θα έχεις στην καθημερινή πράξη την επαφή που λες ότι θέλεις να έχεις με τον ασθενή. Θα είσαι απλά ένα εργαλείο, που η μόνη σου επαφή με τον ασθενή θα αφορά τα πλαίσια της διασωλήνωσης - αποσωλήνωσης.
    Έτσι είναι, Αφανής ήρωας ο αναισθησιολόγος, ζωτικότατος ο ρόλος του, χωρίς αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει νοσοκομείο. Αλλά όπως σου είπα, φάσκεις και αντιφάσκεις σε αυτό που λες ότι θες, ή που νομίζεις ότι θες. Θες να έχεις επαφή με τον ασθενή ? Θες να έχεις "προσωπικούς" ασθενείς ? Δεν θα το έχεις ως αναισθησιολόγος. Δεν θα μπορείς να είσαι "θεράπων ιατρός" που λέμε. Πλην του να μην ασκήσεις την ειδικότητα και να συνταγογραφείς απλά σε π.χ. ιατρεία πόνου.
    Οκ. Αλλά, τουλάχιστον με όσα έχεις πει ως τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω εάν πραγματικά έχεις συνειδητοποιήσει τι πραγματικά είναι στην πράξη οι κλινικές ειδικότητες στις οποίες ισχυρίζεσαι ότι θες να δουλέψεις.
    Προφανώς, σε κάποια Κ.Υ. ή χωριά σίγουρα ακόμα θα δουλεύει έτσι. Ωστόσο, έχω τις ενστάσεις μου. Σίγουρα όμως, πρέπει να το ψάξεις καλά, σχετικά με το που θα πας. Τώρα, Γενικός Γιατρός σε ΤΕΠ νοσοκομείου ??? Υπάρχει αυτό ?? Αλλά υποθέτω ότι και να υπάρχει (σε κάτι Γ.Ν. - Κ.Υ.) η έννοια "μάχιμος" μόνο σε δικαστικούς μπελάδες μπορεί να σε οδηγήσει, καθώς στην ελληνική νομοθεσία γενικός ιατρός = τροχονόμος για τις νοσοκομειακές ειδικότητες.
    +++
    Συνολικά, από πλευράς μου, πραγματικά δεν ξέρω τι συμβουλή θα μπορούσα να σου δώσω. Δηλώνεις πτυχιούχος δύο Σχολών με μεταπτυχιακό και διδακτορικό, συν εργασία σε εργαστηριακής φύσεως επάγγελμα. Επομένως θα κάνω την υπόθεση ότι έχεις μια κάποια ηλικία (εν συγκρίσει με αυτήν που αρχίζουμε οι νέοι γιατροί την ειδικότητά μας). Ο λόγος που ζητάς να αλλάξεις ενασχόληση λες ότι είναι η ανάγκη σου να έχεις καθημερινή επαφή με τον ασθενή.
    Α] Έχουμε, λοιπόν, ένα άτομο που δηλώνει ότι σε μεγάλη ηλικία επιθυμεί να ξεκινήσει μία από τις δυσκολότερες ειδικότητες τις Ιατρικής, την Αναισθησιολόγία, την οποία λόγω συνθηκών εργασίας την εγκαταλείπουν μαζικά οι νέοι γιατροί (οι λίστες αναμονής έχουν αδειάσει) και συγχρόνως θέλει διαπροσωπική επαφή με τον ασθενή (ουσιαστική αντίφαση με την ειδικότητα της αναισθησιολογίας, όπως ανέφερα παραπάνω).
    Β] Ταυτόχρονα, δηλώνει κατάλληλος/η για την κατ' εξοχήν ειδικότητα στην Ελλάδα που ασχολείται και βγάζει το ψωμί της σχεδόν αποκλειστικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τη Γενική Ιατρική, ενώ από την άλλη δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να χάνει τον χρόνο του/της στη συνταγογράφηση (εδώ συμβουλεύω να διαβάσεις τα πολυσέλιδα τόπικ μας σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου).
    Γ] Κατέχει τον τίτλο της Οδοντιατρικής, αλλά σκέφτεται σοβαρά να χάσει χρόνια για να ειδικευτεί στην Γναθοχειρουργική, χωρίς να έχει ασκήσει καθόλου το επάγγελμα της Οδοντιατρικής πρώτα (διόρθωσέ με εάν κάνω λάθος). Περισσότερο λογική θα είχε κατά εμέ να ξεκινήσεις ασκώντας το επάγγελμα στον τίτλο που ήδη κατέχεις. Ειδικά για την Οδοντιατρική, που η καθημερινότητα περιλαμβάνει την καθημερινή επαφή με τον ασθενή και τα communication skills του επαγγέλματος παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για να σε αναδείξουν ως επαγγελματία στο χώρο (ειδικά στον ιδιωτικό τομέα)
    Ναι, έχω μπερδευτεί. Η γνώμη μου είναι να διαβάσεις λίγο καλύτερα απόψεις και γνώμες σε όλα αυτά που ρωτάς. Το forum παρέχει πολύ αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις ειδικότητες που σκέφτεσαι. Τουλάχιστον, σίγουρα για την ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας και τις συνθήκες εργασίες στην ύπαιθρο (τα έχω διαβάσει και έχω γράψει και εγώ σχετικά).
  3. Like
    mihiatrik got a reaction from sjjggst in Χαμένος στην επιλογή ειδικότητας   
    Πριν πω οτιδήποτε το συγκεκριμένο, θα ήθελα γενικά να σχολιάσω ότι σκοπός μου είναι να βοηθήσω με αυτά που θα πω και όχι να κακολογήσω κάποιον. Κυρίως διότι, ορισμένα πράγματα από αυτά που λες - ρωτάς είναι απλά ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Αυτό για μένα (και υποθέτω και για οποιονδήποτε έχει επίγνωση της πραγματικότητας στην Ελλάδα) σημαίνει ένα από τα τρία τινά:
    1ον) Δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλεις να κάνεις (στη ζωή σου γενικά ?? , ίσως αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ?? , θες κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που φαντάζεσαι/φανταζόσουν ότι θέλεις ??)
    2ον) Έχεις μια ιδέα για το τι θέλεις να κάνεις, αλλά δεν έχεις καμία επίγνωση για το πώς δουλεύει η ελληνική πραγματικότητα (ή έστω, έχεις μερική επίγνωση της πραγματικότητας, πράγμα που όμως ίσως είναι ακόμα χειρότερο, από τη στιγμή που η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια)
    3ον) Μας δουλεύεις όλους και απλά θέλεις να μαζέψεις και από εδώ και από εκεί κάποια γνώμη (γυρολόγος σε φόρουμ, facebook, κ.τ.λ. συζητήσεις και ότι αρπάξουμε από όλα αυτά)
    Να ξεκαθαρίσω ότι όταν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω σε κάποιον, πάντα το κάνω όταν πιστεύω ότι πολύ δύσκολα ισχύει το 3ον. Οπότε πάμε παρακάτω.
    Για να συνοψίσουμε: Σου πήρε περί τα 9 χρόνια για να τελειώσεις Ιατρική και Οδοντιατρική. Έκανες επίσης (παράλληλα? επιπλέον χρόνια?) μεταπτυχιακό και διδακτορικό στον καρκίνο (ποιον καρκίνο ? σε πρόγραμμα ή εκτός? κλινικό ή εργαστηριακό ? στα πλαίσια Ιατρικής Σχολής ή Οδοντιατρικής Σχολής? εσωτερικό ή εξωτερικό ?). Προσπαθώ να καταλάβω:
    1ο) Συνολικά πόσα χρόνια κράτησαν οι σπουδές σου ?
    2ον) Στα μεσοδιαστήματα αυτά δούλεψες κάπου ?
    3ον) Πώς εννοείς την "πορεία στην έρευνα" ? Ως μηχανή παραγωγής άρθρων ή ως εργαζόμενος κάπου ? Και εάν ναι, στα πλαίσια εργαστηρίου ? κλινικής ? Τι ?
    Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας, όταν ζητάς να σου δώσουν συμβουλές ως προς το ποια ειδικότητα θα μπορούσες να ακολουθήσεις. Ήτοι:
    α) Σε ποια ηλικία βρίσκεσαι ? Το να δουλέψεις ως ειδικευόμενος/η σε ελληνικό νοσοκομείο και μάλιστα για ειδικότητες που διαρκούν 6 - 7 χρόνια, με 24ωρες εφημερίες, χωρίς ρεπό, άυπνος/η, στα ΤΕΠ ή στις ΜΕΘ γενικού νοσοκομείου, θέλει και μιαν κάποιαν αντοχή
    β) Έχεις εμπειρία από το ελληνικό σύστημα υγείας ? Ο όλος μηχανισμός εργασίας είναι τουλάχιστον άθλιος. Ίσως τα πράγματα να μην είναι αυτά που φαντάζεσαι
    γ) Για το ΕΣΥ, τρίχες τα μεταπτυχιακά σου και τα διδακτορικά σου. Αυτό που πρέπει να κάνεις ως ειδικευόμενος/η σε γενικό νοσοκομείο είναι να βγάζεις τη δουλειά. Τουλάχιστον για τα 6 - 7 πρώτα χρόνια της καριέρας σου (τουλάχιστον μέχρι να πάρεις την ειδικότητα δηλαδή) πρέπει να έχεις τις αντοχές και τις δεξιότητες να ανταπεξέλθεις στον τεράστιο φόρτο εργασίας που έχουν τα ελληνικά νοσοκομεία. Και φυσικά υπό τις άθλιες συνθήκες εργασίας που ανέφερα παραπάνω (και έχουν πολλά να δουν τα μάτια σου εάν αποφασίσεις να κάνεις κλινική ειδικότητα). Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν μεγάλο ρόλο:
    α) Ηλικία - Αντοχή (ως επί το πλείστον, οι νέοι γιατροί ξεκινάμε την ειδικότητα σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία)
    β) Οικογενειακή κατάσταση (παιδιά ? ηλικίες ? )
    γ) Έρευνα αγοράς (κέντρο ή επαρχιακό νοσοκομείο ? φόρτος εργασίας νοσοκομείου ? λογικός ή όχι διευθυντής / διευθύντρια ? υπάρχουν άλλοι συνειδικευόμενοι ή δεν δηλώνει κανένας και θα είσαι εσύ να βγάζεις όλη τη δουλειά ? ήσυχοι κάτοικοι ή έχουν ταράξει το νοσοκομείο στις μηνύσεις ?)
    Για την επιλογή ειδικότητας στην πραγματική ζωή έχεις να σκεφτείς πολλά.
    Από την πορεία που περιέγραψες παραπάνω (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, τα COVID πάλι που κολλάνε σε σχέση με την έρευνα πάνω στην καρκίνο ???) δεν αντιλαμβάνομαι από που προκύπτει η καλή σου επικοινωνία με τον ασθενή. Πραγματικά όμως. Εάν έχεις στο μυαλό σου το τι έκανες ως φοιτητής στα ΤΕΠ σε συμβουλεύω να τα ξεχάσεις. Σε διαβεβαιώ ότι δεν έχει καμία σχέση ο τρόπος που λειτουργείς ως φοιτητής στα ΤΕΠ, με την άσκηση της εν λόγω ειδικότητας όταν διαχειρίζεται εσύ τον ασθενή.
    Είναι εντελώς διαφορετικό το να κάνουμε μερικές ιατρικές πράξεις όντας φοιτηταρία στα ΤΕΠ και εντελώς διαφορετικό το να είσαι ειδικευόμενος (ή νέος ειδικός) και να έχεις αναλάβει την καθ' ολοκληρία διαχείριση ενός ασθενή στα ΤΕΠ, είτε ως ειδικευόμενος, είτε ως νέος ειδικός. Τα ΤΕΠ είναι μόνο η αρχική επαφή με τον ασθενή, η οποία συνεχίζεται με τη μάχη που κάνεις για εκτιμήσεις ή "πασάρισμα" του ασθενή στις άλλες ειδικότητες (καθώς δεν είναι πάντα ξεκάθαρο εάν ένα πρόβλημα είναι αμιγές π.χ. καρδιολογικό ή παθολογικό ή πνευμονολογικό) και ακολουθεί η νοσηλεία του ασθενή στην κλινική (ασθενή - τρόπος του λέγειν ο ενικός, συνήθως μετά από γενική εφημερία μέχρι και στα μπαλκόνια μπορεί να στήνονται ράντζα, οπότε για όλο αυτό το μπάχαλο είσαι υπεύθυνος εσύ εάν συμβεί κάτι).
    Και φυσικά η "βοήθεια" που θα προσφέρεις μπορεί να εισπράξει μερικές ωραιότατες καταγγελίες ή μηνύσεις, από τους κατά τ' άλλα χαμογελαστούς ελληναράδες ασθενείς (και που και που μερικοί μπορεί να σου δώσουν και μερικά βρισίδια - κατάρες "ευχαριστίας", εάν φυσικά δεν σε πλακώσουν στο ξύλο τίποτα γύφτοι που απαιτούν περίθαλψη βασιλέως).
    Σίγουρα το τελευταίο. Η ειδικότητα έχει τρομερό θανατικό. Ο μεταστατικός ασθενής, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (π.χ. όρχις και μαστός), δεν ιάται. Θα πεθάνει. Μα τώρα, μα σε 1 χρόνο, μα σε 2 χρόνια, πάντως δεν θεραπεύεται. Όσον αφορά στα υπόλοιπα, με τα στοιχεία που μας δίνεις για τον εαυτό σου, θα πω ξανά ότι άλλο πράγμα είναι η ειδικότητα από την έρευνα και από αυτό που φαντάζεσαι. Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να δεις πάνω στο σχετικό τόπικ:
     
    Για την ελληνική νομοθεσία, το ελληνικό σύστημα υγείας και την ελληνική πραγματικότητα, ο Γενικός Γιατρός δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Είναι ο τροχονόμος προς τα ελληνικά νοσοκομεία, καθώς νομοθετικά, ιατρικά (για τα ελληνικά δεδομένα) και κοινωνικά, ουαί και αλλοίμονό σου εάν αναλάβεις να διαχειριστείς ασθενή με κάτι παραπάνω από βηχαλάκι (υπερβάλλω προφανώς, αλλά στην πράξη, αναλογικά και για άλλα περιστατικά, έτσι είναι) στο ιδιωτικό σου ιατρείο ή στο κέντρο υγείας όπου βρίσκεσαι.
    Και αυτό ακριβώς θα κάνεις. Ο γενικός γιατρός, είτε στον ιδιωτικό, είτε στον δημόσιο τομέα, πάει παρεούλα με το καθηκοντολόγιο του αγροτικού ιατρού και πρακτικά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του τον περνάει, οφείλει να τον περνάει, καλύπτοντας τις ανάγκες συνταγογράφησης των πολιτών.
    Και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα προβλήματα της Γενικής Ιατρικής αρχίζουν από την ειδικότητα ακόμα:
    1ον) Ως ειδικευόμενος, εκπαιδεύεσαι περνώντας μερικούς μήνες rotation από διάφορες κλινικές ειδικότητες. Στα αντίστοιχα διαστήματα, όπου προφανώς δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις ουσιαστικές γνώσεις από την αντίστοιχη ειδικότητα, καλείσαι, ως "ο λιγότερο χρήσιμος ειδικευόμενος της κλινικής", να διεκπεραιώνεις μόνο λάντζα, παρά κλινικό ή επιστημονικό έργο (καθώς οι ειδικευόμενοι της καθ' εαυτού ειδικότητας προηγούνται σε όλα, σε σχέση με εσένα)
    2ον) Όταν και εάν πάρεις την ειδικότητα, θα έχεις δύο επιλογές: Είτε να ανοίξεις ιδιωτικό ιατρείο, είτε να δουλέψεις σε κάποιο ξεχαρβαλωμένο αγροτικό ιατρείο ή κέντρο υγείας της επαρχίας. Το τι σημαίνει αυτό, αποτελεί ένα τεράστιο θέμα που έχει αναλυθεί εκτενώς σε άλλα τόπικ αυτού του φόρουμ, είναι ολόκληρες σελίδες συζήτησης, σε παραπέμπτω να διαβάσεις ότι έχει γραφεί σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου (καθώς υπό παρόμοιες συνθήκες θα κληθείς να δουλέψεις και ως γενικός ιατρός)
    Δεν την ξέρω καλά την ειδικότητα. Αλλά εγώ θα ρωτήσω, γιατί Γναθοχειρουργός και όχι Οδοντίατρος (αφού έχεις ήδη το πτυχίο και είσαι έτοιμος/η να το ασκήσεις) ??
    Ο Αναισθησιολόγος ΔΕΝ είναι ειδικότητα των ΤΕΠ. Δεν θα δεις ΠΟΤΕ αναισθησιολόγο να κάθεται στα ΤΕΠ. Οι αναισθησιολόγοι κάθονται στο Αναισθησιολογικό Τμήμα του νοσοκομείου, μέσα στις αίθουσες ανάνηψης - χειρουργεία και είναι σε ετοιμότητα για: i) επείγον χειρουργείο ή ii) διασωλήνωση όταν και όπου αυτή χρειαστεί
    Υπό αυτό το πρίσμα, ο αναισθησιολόγος, τουλάχιστον στα πλαίσια του επείγοντος, δεν έχει να κάνει με "ζωντανούς" (υπό μία ένοια) ασθενείς. Όταν θα δει τον ασθενή, θα είναι για να τον εκτιμήσει προς χειρουργείο ή προς διασωλήνωση. Στην πράξη, μπορεί να λεχθεί ότι ο αναισθησιολόγος δεν αποτελεί "θεράπων" ιατρός κανενός. Θεράπων θα είναι πάντα ο χειρουργός, ή ο ιατρός που παρακολουθεί τον ασθενη και που φώναξε τον αναισθησιολόγο για διασωλήνωση.
    Επομένως ως Αναισθησιολόγος, δεν θα έχεις στην καθημερινή πράξη την επαφή που λες ότι θέλεις να έχεις με τον ασθενή. Θα είσαι απλά ένα εργαλείο, που η μόνη σου επαφή με τον ασθενή θα αφορά τα πλαίσια της διασωλήνωσης - αποσωλήνωσης.
    Έτσι είναι, Αφανής ήρωας ο αναισθησιολόγος, ζωτικότατος ο ρόλος του, χωρίς αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει νοσοκομείο. Αλλά όπως σου είπα, φάσκεις και αντιφάσκεις σε αυτό που λες ότι θες, ή που νομίζεις ότι θες. Θες να έχεις επαφή με τον ασθενή ? Θες να έχεις "προσωπικούς" ασθενείς ? Δεν θα το έχεις ως αναισθησιολόγος. Δεν θα μπορείς να είσαι "θεράπων ιατρός" που λέμε. Πλην του να μην ασκήσεις την ειδικότητα και να συνταγογραφείς απλά σε π.χ. ιατρεία πόνου.
    Οκ. Αλλά, τουλάχιστον με όσα έχεις πει ως τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω εάν πραγματικά έχεις συνειδητοποιήσει τι πραγματικά είναι στην πράξη οι κλινικές ειδικότητες στις οποίες ισχυρίζεσαι ότι θες να δουλέψεις.
    Προφανώς, σε κάποια Κ.Υ. ή χωριά σίγουρα ακόμα θα δουλεύει έτσι. Ωστόσο, έχω τις ενστάσεις μου. Σίγουρα όμως, πρέπει να το ψάξεις καλά, σχετικά με το που θα πας. Τώρα, Γενικός Γιατρός σε ΤΕΠ νοσοκομείου ??? Υπάρχει αυτό ?? Αλλά υποθέτω ότι και να υπάρχει (σε κάτι Γ.Ν. - Κ.Υ.) η έννοια "μάχιμος" μόνο σε δικαστικούς μπελάδες μπορεί να σε οδηγήσει, καθώς στην ελληνική νομοθεσία γενικός ιατρός = τροχονόμος για τις νοσοκομειακές ειδικότητες.
    +++
    Συνολικά, από πλευράς μου, πραγματικά δεν ξέρω τι συμβουλή θα μπορούσα να σου δώσω. Δηλώνεις πτυχιούχος δύο Σχολών με μεταπτυχιακό και διδακτορικό, συν εργασία σε εργαστηριακής φύσεως επάγγελμα. Επομένως θα κάνω την υπόθεση ότι έχεις μια κάποια ηλικία (εν συγκρίσει με αυτήν που αρχίζουμε οι νέοι γιατροί την ειδικότητά μας). Ο λόγος που ζητάς να αλλάξεις ενασχόληση λες ότι είναι η ανάγκη σου να έχεις καθημερινή επαφή με τον ασθενή.
    Α] Έχουμε, λοιπόν, ένα άτομο που δηλώνει ότι σε μεγάλη ηλικία επιθυμεί να ξεκινήσει μία από τις δυσκολότερες ειδικότητες τις Ιατρικής, την Αναισθησιολόγία, την οποία λόγω συνθηκών εργασίας την εγκαταλείπουν μαζικά οι νέοι γιατροί (οι λίστες αναμονής έχουν αδειάσει) και συγχρόνως θέλει διαπροσωπική επαφή με τον ασθενή (ουσιαστική αντίφαση με την ειδικότητα της αναισθησιολογίας, όπως ανέφερα παραπάνω).
    Β] Ταυτόχρονα, δηλώνει κατάλληλος/η για την κατ' εξοχήν ειδικότητα στην Ελλάδα που ασχολείται και βγάζει το ψωμί της σχεδόν αποκλειστικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τη Γενική Ιατρική, ενώ από την άλλη δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να χάνει τον χρόνο του/της στη συνταγογράφηση (εδώ συμβουλεύω να διαβάσεις τα πολυσέλιδα τόπικ μας σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου).
    Γ] Κατέχει τον τίτλο της Οδοντιατρικής, αλλά σκέφτεται σοβαρά να χάσει χρόνια για να ειδικευτεί στην Γναθοχειρουργική, χωρίς να έχει ασκήσει καθόλου το επάγγελμα της Οδοντιατρικής πρώτα (διόρθωσέ με εάν κάνω λάθος). Περισσότερο λογική θα είχε κατά εμέ να ξεκινήσεις ασκώντας το επάγγελμα στον τίτλο που ήδη κατέχεις. Ειδικά για την Οδοντιατρική, που η καθημερινότητα περιλαμβάνει την καθημερινή επαφή με τον ασθενή και τα communication skills του επαγγέλματος παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για να σε αναδείξουν ως επαγγελματία στο χώρο (ειδικά στον ιδιωτικό τομέα)
    Ναι, έχω μπερδευτεί. Η γνώμη μου είναι να διαβάσεις λίγο καλύτερα απόψεις και γνώμες σε όλα αυτά που ρωτάς. Το forum παρέχει πολύ αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις ειδικότητες που σκέφτεσαι. Τουλάχιστον, σίγουρα για την ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας και τις συνθήκες εργασίες στην ύπαιθρο (τα έχω διαβάσει και έχω γράψει και εγώ σχετικά).
  4. Like
    mihiatrik reacted to kopritis in [πληροφορίες για ειδικότητα] Παθολογική Ογκολογία   
    Πόσο ρομαντικά τα βλέπει κανείς όντας φοιτητής.
  5. Like
    mihiatrik got a reaction from musician in ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΩΝ   
    Τι μου θυμίσατε τώρα!!! 😆😆
    Αθάνατη Ελλαδάρα 😆
  6. Haha
    mihiatrik got a reaction from iceman in ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΩΝ   
    Τι μου θυμίσατε τώρα!!! 😆😆
    Αθάνατη Ελλαδάρα 😆
  7. Haha
    mihiatrik got a reaction from tzortzis95 in ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΦΟΙΤΗΤΩΝ   
    Τι μου θυμίσατε τώρα!!! 😆😆
    Αθάνατη Ελλαδάρα 😆
  8. Like
    mihiatrik got a reaction from sjjggst in Κύπριοι αγροτικό   
    Δεν το γνωρίζω.
    Αυτό το τελευταίο εάν ισχύει, είναι μεγάλη μπούρδα. Υπό την έννοια ότι, θεωρώ, δημιουργεί μελλοντικά άτοπα:
    1ον) Και η Κύπρος και η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκές χώρες. Η αναγνώριση και η αντιστοίχιση "τίτλων" που αποκτήθηκαν σε μία ευρωπαϊκή χώρα, είναι, υπό προϋποθέσεις, υποχρεωτικό να αναγνωρίζονται και σε οποιαδήποτε άλλη.
    Αυτό που αλλάζει, και εκεί παίζεται το παιχνίδι, είναι στο δικαίωμα της κάθε χώρας να βάζει "εργασιακές" δικλείδες ασφαλείας, ώστε να πιστοποιεί το κατά πόσον οι τίτλοι που αποκτήθηκαν σε μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ανταποκρίνονται στις εγχώριες εργασιακές ανάγκες. Έξυπνο και λογικό παιχνίδι, καθώς δεν αμφισβητείται ο ίδιος ο τίτλος, σαν τίτλος, αλλά προβάλλονται λόγοι προσαρμογής στις συνθήκες εργασίας της εκάστοτε ευρωπαϊκής χώρας (γλώσσα, εγγραφή στον εκεί ιατρικό σύλλογο, βιογραφικό κ.τ.λ. κ.τ.λ.)
    2ον) Με την παραπάνω λογική, το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει έμμεσα (και όχι να ακυρώσει νομικά) την άσκηση της ιατρικής ειδικότητας σε δύο σημεία: 1ον) Πριν από τη λήψη της (για την εγχώρια εκπαίδευση) και 2ον) Μετά από τη λήψη της (για του ειδικούς που έρχονται από το εξωτερικό)
    Και αυτό γιατί δεν μπορείς ούτε να καθορίσεις το πώς θα χορηγείται ο τίτλος της ειδικότητας στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (άρα μπορείς να ρυθμίσεις μόνο τη λήψη της ειδικότητας στη δική σου χώρα), αλλά ούτε και να αναιρέσεις μία αναγνώριση ειδικότητας που έκανες (με όλες τις νόμιμες διαδικασίες) στη δική σου τη χώρα (άρα άπαξ και αναγνωρίσεις κάποιον τίτλο ειδικότητας, αυτός ισχύει άπαξ για τη χώρα σου, αλλά εν δυνάμει και για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή).
    ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, όλες οι διαδικασίες αναγνώρισης τίτλων, εύρεσης εργασίας κ.τ.λ. πρέπει να ισχύουν ομοιόμορφα για όλες τις κατηγορίες υποψηφίων. Το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίζει "κατηγορίες" υποψηφίων (για διάφορα θέματα). Ωστόσο, άπαξ και κάτι αφορά μία συγκεκριμένη κατηγορία ατόμων, αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα, στη συγκεκριμένη κατηγορία, και χωρίς διακρίσεις.
    3ον) Όσον αφορά το Ελλαδιστάν, η παρούσα νομοθεσία, εάν δεν έχει αλλάξει κάτι, λέει ότι δεν δικαιούσαι να δώσει εξετάσεις για την απόκτηση ειδικότητας χωρίς αγροτικό. Αυτό (ενδεχομένως) να αποτελεί νομικό δικαίωμα της χώρας να το κάνει. Να προβλέπει δηλαδή αναγνώριση Ιατρικής Ειδικότητας μόνο μετά τη λήψη αγροτικού.
    Επίσης, η πρόσληψη σε θέσεις του δημοσίου μετά από την προσκόμιση εκπλήρωση υπηρεσίας υπαίθρου, αποτελεί (ενδεχομένως) ένα ακόμα δικαίωμα της χώρας. Να καθορίζει δηλαδή προϋποθέσεις - προσόντα πρόσληψης σε δομές του δημοσίου.
    Ωστόσο, εάν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, ότι δηλαδή εφόσον υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση πώς δεν θα εργαστείς στην Ελλάδα μπορείς να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα χωρίς αγροτικό, τότε, νομίζω ότι δημιουργούνται νομικά τέρατα:
    Α) Θα είναι πρωτοφανές, πιστεύω στα παγκόσμια χρονικά, να χορηγηθεί τίτλος ειδικότητας από μία χώρα, αλλά να μην ισχύει για τη χώρα στην οποία εκδόθηκε!!!
    Β) Ο τίτλος ειδικότητας χορηγείται, και άπαξ χορηγηθεί, είναι αναγνωρίσιμος και στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή επικράτεια, ως τίτλος. Στην περίπτωση αυτή, που κάποιος Κύπριος που υπέγραψε το χαρτί, απέκτησε τίτλο ειδικότητας, αλλά θελήσει μετά από χρόνια (ενδεχομένως και μετά από μακρόχρονη εργασία στο εξωτερικό) να έρθει στην Ελλάδα να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα;; Τι θα γίνει τότε;; Θα έρθει εδώ με ένα χαρτί έγκυρης ιατρικής ειδικότητας. Με ποια νομική διαδικασία το ελληνικό κράτος δεν θα τη δεχτεί;; Βασιζόμενο σε μια υπεύθυνη δήλωση που υπογράφηκε προ > 10 ετίας;; Και ερχόμαστε και στη δήλωση...
    Γ) Νομικό πρόβλημα αποτελεί (ενδεχομένως) και το περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης. Η υπεύθυνη δήλωση είναι έγγραφο που χρησιμοποιείται για έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό, για να δηλώσει κάτι που αποτυπώνει μία δεδομένη στιγμή μίας νομικής πραγματικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιγράψει καταστάσεις ζωής. Δεν είναι αυτός ο νομικός της ρόλος. Είναι δυνατόν να υπογραφούν καταστάσεις μελλοντικά αβέβαιες ή ακαθόριστες ή γενικόλογες τύπου: "Δεν θα εργαστώ ποτέ στην Ελλάδα", "Δεν θα παντρευτώ κοκκινομάλλα", "Δεν θα επισκεφτώ ποτέ το Ταζ Μαχάλ", "Δεν θα μείνω ποτέ σε σπίτι χωρίς τζάκι" κ.τ.λ. ;; Ή μπορείς να επιβάλλεις εργασιακή "εξορία" σε κάποιον;;
    Δ) Εξ' όσων γνωρίζω, οι διαδικασίες ακύρωσης τίτλου ιατρικής ειδικότητας δεν προβλέπουν περίπτωση τέτοιας φύσεως. Και είμαστε σίγουροι ότι δικαστικά μπορεί να στηριχθεί στο μέλλον υπόθεση ακύρωσης τίτλου ειδικότητας με τη λογική: "Υπογράψατε υπεύθυνα να μην εργαστείτε ποτέ στην Ελλάδα προ 10ετίας";; Και εάν όχι ελλαδικά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάρχει τέτοια δυνατότητα;; Δήλωσης να μην εργαστείς ποτέ σε μία χώρα;;
    Προβληματισμούς εκφράζω, καθώς δεν το γνωρίζω το θέμα. Αλλά θεωρώ ότι όλα αυτά είναι τραγικά. Στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν στέκουν. Εκτός και εάν μπει ένα σαφές ημερολογιακό ορόσημο τύπου:
    "Από τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και εξής, όποιος θελήσει να δώσει εξετάσεις ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα (ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΧΩΡΑΣ ΟΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ), θα πρέπει να έχει εκπληρώσει την υπηρεσία υπαίθρου όπως την εννοεί το ελληνικό ΝΔ 67/68", και ειδικά για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που αφορούν στην Ελλάδα και στην Κύπρο να οριστεί η ακαδημαϊκή χρονιά από την οποία και μετά ισχύει αυτή η υποχρέωση.
    Εάν κάποιοι σπούδασαν σε Ιατρική Σχολή Αγγλίας, Γαλλίας, Ελβετίας, Αμερικής κ.τ.λ., θέλουν να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στην Ελλάδα, αλλά δεν τους αρέσουν τα περί αγροτικού, τότε μπορούν κάλλιστα να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στις χώρες όπου σπούδασαν. Η ελληνική πολιτεία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τους κανόνες λήψης της ειδικότητας, αλλά και την υποχρέωση αυτοί να αφορούν ομοιόμορφα όλους όσους ζητάνε να δώσουνε. ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ, για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που έχει υπό την ευθύνη του (όσον αφορά στις εξετάσεις της Ιατρικής Ειδικότητας), και μόνο για αυτά, το ελληνικό κράτος υποχρεούται να προετοιμάζει έγκαιρα και να ενημερώνει σχετικά από το λύκειο ακόμα, πριν καν μπουν στο πρώτο έτος της Ιατρικής Σχολή, όσους ενδιαφέρονται να σπουδάσουν Ιατρική στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Εκ των υστέρων, μετά από χρόνια, δεν γίνεται να ανατρέπεται το πολύ συγκεκριμένο νομικό, εκπαιδευτικό και εργασιακό πλαίσιο, στο οποίο στηρίχθηκαν κάποιοι προκειμένου να επιλέξουν να εκπαιδευτούν, προ πολλών ετών, στα εγχώρια εκπαιδευτικά ιδρύματα.
  9. Like
    mihiatrik got a reaction from heydoc in Κύπριοι αγροτικό   
    Δεν το γνωρίζω.
    Αυτό το τελευταίο εάν ισχύει, είναι μεγάλη μπούρδα. Υπό την έννοια ότι, θεωρώ, δημιουργεί μελλοντικά άτοπα:
    1ον) Και η Κύπρος και η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκές χώρες. Η αναγνώριση και η αντιστοίχιση "τίτλων" που αποκτήθηκαν σε μία ευρωπαϊκή χώρα, είναι, υπό προϋποθέσεις, υποχρεωτικό να αναγνωρίζονται και σε οποιαδήποτε άλλη.
    Αυτό που αλλάζει, και εκεί παίζεται το παιχνίδι, είναι στο δικαίωμα της κάθε χώρας να βάζει "εργασιακές" δικλείδες ασφαλείας, ώστε να πιστοποιεί το κατά πόσον οι τίτλοι που αποκτήθηκαν σε μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ανταποκρίνονται στις εγχώριες εργασιακές ανάγκες. Έξυπνο και λογικό παιχνίδι, καθώς δεν αμφισβητείται ο ίδιος ο τίτλος, σαν τίτλος, αλλά προβάλλονται λόγοι προσαρμογής στις συνθήκες εργασίας της εκάστοτε ευρωπαϊκής χώρας (γλώσσα, εγγραφή στον εκεί ιατρικό σύλλογο, βιογραφικό κ.τ.λ. κ.τ.λ.)
    2ον) Με την παραπάνω λογική, το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει έμμεσα (και όχι να ακυρώσει νομικά) την άσκηση της ιατρικής ειδικότητας σε δύο σημεία: 1ον) Πριν από τη λήψη της (για την εγχώρια εκπαίδευση) και 2ον) Μετά από τη λήψη της (για του ειδικούς που έρχονται από το εξωτερικό)
    Και αυτό γιατί δεν μπορείς ούτε να καθορίσεις το πώς θα χορηγείται ο τίτλος της ειδικότητας στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (άρα μπορείς να ρυθμίσεις μόνο τη λήψη της ειδικότητας στη δική σου χώρα), αλλά ούτε και να αναιρέσεις μία αναγνώριση ειδικότητας που έκανες (με όλες τις νόμιμες διαδικασίες) στη δική σου τη χώρα (άρα άπαξ και αναγνωρίσεις κάποιον τίτλο ειδικότητας, αυτός ισχύει άπαξ για τη χώρα σου, αλλά εν δυνάμει και για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή).
    ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, όλες οι διαδικασίες αναγνώρισης τίτλων, εύρεσης εργασίας κ.τ.λ. πρέπει να ισχύουν ομοιόμορφα για όλες τις κατηγορίες υποψηφίων. Το κάθε ευρωπαϊκό κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίζει "κατηγορίες" υποψηφίων (για διάφορα θέματα). Ωστόσο, άπαξ και κάτι αφορά μία συγκεκριμένη κατηγορία ατόμων, αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα, στη συγκεκριμένη κατηγορία, και χωρίς διακρίσεις.
    3ον) Όσον αφορά το Ελλαδιστάν, η παρούσα νομοθεσία, εάν δεν έχει αλλάξει κάτι, λέει ότι δεν δικαιούσαι να δώσει εξετάσεις για την απόκτηση ειδικότητας χωρίς αγροτικό. Αυτό (ενδεχομένως) να αποτελεί νομικό δικαίωμα της χώρας να το κάνει. Να προβλέπει δηλαδή αναγνώριση Ιατρικής Ειδικότητας μόνο μετά τη λήψη αγροτικού.
    Επίσης, η πρόσληψη σε θέσεις του δημοσίου μετά από την προσκόμιση εκπλήρωση υπηρεσίας υπαίθρου, αποτελεί (ενδεχομένως) ένα ακόμα δικαίωμα της χώρας. Να καθορίζει δηλαδή προϋποθέσεις - προσόντα πρόσληψης σε δομές του δημοσίου.
    Ωστόσο, εάν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, ότι δηλαδή εφόσον υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση πώς δεν θα εργαστείς στην Ελλάδα μπορείς να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα χωρίς αγροτικό, τότε, νομίζω ότι δημιουργούνται νομικά τέρατα:
    Α) Θα είναι πρωτοφανές, πιστεύω στα παγκόσμια χρονικά, να χορηγηθεί τίτλος ειδικότητας από μία χώρα, αλλά να μην ισχύει για τη χώρα στην οποία εκδόθηκε!!!
    Β) Ο τίτλος ειδικότητας χορηγείται, και άπαξ χορηγηθεί, είναι αναγνωρίσιμος και στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή επικράτεια, ως τίτλος. Στην περίπτωση αυτή, που κάποιος Κύπριος που υπέγραψε το χαρτί, απέκτησε τίτλο ειδικότητας, αλλά θελήσει μετά από χρόνια (ενδεχομένως και μετά από μακρόχρονη εργασία στο εξωτερικό) να έρθει στην Ελλάδα να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα;; Τι θα γίνει τότε;; Θα έρθει εδώ με ένα χαρτί έγκυρης ιατρικής ειδικότητας. Με ποια νομική διαδικασία το ελληνικό κράτος δεν θα τη δεχτεί;; Βασιζόμενο σε μια υπεύθυνη δήλωση που υπογράφηκε προ > 10 ετίας;; Και ερχόμαστε και στη δήλωση...
    Γ) Νομικό πρόβλημα αποτελεί (ενδεχομένως) και το περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης. Η υπεύθυνη δήλωση είναι έγγραφο που χρησιμοποιείται για έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό, για να δηλώσει κάτι που αποτυπώνει μία δεδομένη στιγμή μίας νομικής πραγματικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιγράψει καταστάσεις ζωής. Δεν είναι αυτός ο νομικός της ρόλος. Είναι δυνατόν να υπογραφούν καταστάσεις μελλοντικά αβέβαιες ή ακαθόριστες ή γενικόλογες τύπου: "Δεν θα εργαστώ ποτέ στην Ελλάδα", "Δεν θα παντρευτώ κοκκινομάλλα", "Δεν θα επισκεφτώ ποτέ το Ταζ Μαχάλ", "Δεν θα μείνω ποτέ σε σπίτι χωρίς τζάκι" κ.τ.λ. ;; Ή μπορείς να επιβάλλεις εργασιακή "εξορία" σε κάποιον;;
    Δ) Εξ' όσων γνωρίζω, οι διαδικασίες ακύρωσης τίτλου ιατρικής ειδικότητας δεν προβλέπουν περίπτωση τέτοιας φύσεως. Και είμαστε σίγουροι ότι δικαστικά μπορεί να στηριχθεί στο μέλλον υπόθεση ακύρωσης τίτλου ειδικότητας με τη λογική: "Υπογράψατε υπεύθυνα να μην εργαστείτε ποτέ στην Ελλάδα προ 10ετίας";; Και εάν όχι ελλαδικά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάρχει τέτοια δυνατότητα;; Δήλωσης να μην εργαστείς ποτέ σε μία χώρα;;
    Προβληματισμούς εκφράζω, καθώς δεν το γνωρίζω το θέμα. Αλλά θεωρώ ότι όλα αυτά είναι τραγικά. Στην καλύτερη περίπτωση απλά δεν στέκουν. Εκτός και εάν μπει ένα σαφές ημερολογιακό ορόσημο τύπου:
    "Από τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και εξής, όποιος θελήσει να δώσει εξετάσεις ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα (ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΧΩΡΑΣ ΟΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ), θα πρέπει να έχει εκπληρώσει την υπηρεσία υπαίθρου όπως την εννοεί το ελληνικό ΝΔ 67/68", και ειδικά για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που αφορούν στην Ελλάδα και στην Κύπρο να οριστεί η ακαδημαϊκή χρονιά από την οποία και μετά ισχύει αυτή η υποχρέωση.
    Εάν κάποιοι σπούδασαν σε Ιατρική Σχολή Αγγλίας, Γαλλίας, Ελβετίας, Αμερικής κ.τ.λ., θέλουν να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στην Ελλάδα, αλλά δεν τους αρέσουν τα περί αγροτικού, τότε μπορούν κάλλιστα να δώσουν εξετάσεις για την ιατρική ειδικότητα στις χώρες όπου σπούδασαν. Η ελληνική πολιτεία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τους κανόνες λήψης της ειδικότητας, αλλά και την υποχρέωση αυτοί να αφορούν ομοιόμορφα όλους όσους ζητάνε να δώσουνε. ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ, για τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που έχει υπό την ευθύνη του (όσον αφορά στις εξετάσεις της Ιατρικής Ειδικότητας), και μόνο για αυτά, το ελληνικό κράτος υποχρεούται να προετοιμάζει έγκαιρα και να ενημερώνει σχετικά από το λύκειο ακόμα, πριν καν μπουν στο πρώτο έτος της Ιατρικής Σχολή, όσους ενδιαφέρονται να σπουδάσουν Ιατρική στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Εκ των υστέρων, μετά από χρόνια, δεν γίνεται να ανατρέπεται το πολύ συγκεκριμένο νομικό, εκπαιδευτικό και εργασιακό πλαίσιο, στο οποίο στηρίχθηκαν κάποιοι προκειμένου να επιλέξουν να εκπαιδευτούν, προ πολλών ετών, στα εγχώρια εκπαιδευτικά ιδρύματα.
  10. Like
    mihiatrik got a reaction from iceman in ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ   
    Κατ' αρχήν καλησπέρα και από εμένα.
    Επιτρέψτε μου να σχολιάσω και από την πλευρά μου μερικά πράγματα όπως τα έχω βιώσει στην πράξη, ιδιαίτερα μάλιστα εάν έχετε τη συγκεκριμένη ιδιότητα που δηλώνετε, επομένως και τεράστια εμπειρία πάνω στο χώρο του ελληνικού ΕΣΥ (όπως και να έχει, το όνομα ενός avatar σε ένα δημόσιο φόρουμ, έστω και επώνυμο, δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα και το πραγματικό πρόσωπο το οποίο το χειρίζεται πίσω από την οθόνη, αλλά ούτως ή άλλως αυτό δεν είναι και το ζητούμενο προκειμένου να γίνει μία εποικοδομητική συζήτηση).
    Θα μου επιτρέψετε να πω ότι εδώ δεν μιλάμε, και δεν μπορούμε να μιλάμε, για "απόψεις" και "προβληματισμούς". Με τη γενική έννοια του όρου βέβαια. Όταν προσπαθεί κάποιος να κατανοήσει ένα πρόβλημα πρέπει να περιγράψει την ωμή πραγματικότητα. Και παρόλο που αυτή μπορεί να έχει πολλαπλές πλευρές, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός, την εμπειρία του, ή τη θέση εξουσίας που κατέχει, ο βασικός μπούσουλας που απαρτίζει τις ανάγκες και τα προβλήματα είναι ο ίδιος.
    Επομένως, κατά τη γνώμη μου, το μέλος heretai τον περιγράφει εξαιρετικά παραπάνω, με πολύ σαφή και στοχευμένο τρόπο. Επιτρέψετε μου να παραθέσω μερικά σημεία που θα ήθελα να τονίσω και εγώ:
    +++
    +++
    +++
    +++
    +++
    +++
    Με βάση τα όσα διατυπώθηκαν παραπάνω, θα ήθελα να εκφράσω και από μέρους μου την άποψη ότι οι κεντρικοί άξονες των παραπάνω αιτιάσεων είναι διακοσμητικοί, εν συγκρίσει με τα πολύ πιο βασικά προβλήματα που απομακρύνουν τους νέους συναδέλφους από το να κάνουν ειδικότητα στην Ελλάδα, ή από το να συνεχίσουν να εργάζονται εντός χώρας.
    Έχω και εγώ την ταπεινή γνώμη ότι αυτοί που βρίσκονται στα κέντρα λήψης αποφάσεων, πραγματικά έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ή αυτό, ή δεν έχουν καμία διάθεση να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του.
    Η ρίζα του προβλήματος, εάν δεν θεωρήσουμε ότι ξεκινάει από την Ιατρική Σχολή ακόμα, σίγουρα ξεκινάει από την εκπαίδευση στην ειδικότητα. Όπως πολύ σωστά αναφέρει το μέλος heretai, ο ειδικευόμενος σήμερα επί της ουσίας δεν είναι εκπαιδευόμενος. Είναι νομικά παντελώς ακάλυπτος, έρμαιο στις ορέξεις της Διοίκησης, των Διευθυντών / Καθηγητών / Επιμελητών του, εξιλαστήριο θύμα των ποινικών υποθέσεων, κακοπληρωμένος, άυπνος, χωρίς ρεπό, χωρίς χρόνο για διάβασμα, με τελικές εξετάσεις τελείως θεωρητικές και χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τα όσα είχε το χρόνο να μάθει κατά την διάρκεια της ειδικότητας, ή όσα τον δίδαξαν (εάν τον δίδαξαν κάτι στα επαρχιακά νοσοκομεία, τα οποία εφημερεύουν κάθε ημέρα, με > 10 εφημερίες τον μήνα, με επιμελητές εξαντλημένους από την κούραση και με τη γραφειοκρατεία και τις μηνύσεις να πέφτουν βροχή...).
    Με όλο το σεβασμό, η δουλειά που κάνει το ΚΕΣΥ είναι να προσπαθεί να δώσει λύσεις και να αυξήσει τη ροή του νερού σε ένα σύστημα σωληνώσεων που είναι γεμάτο τρύπες. Το μήλο είναι σάπιο και από όποια πλευρά και εάν το δαγκώσει κανείς θα την πάθει την δηλητηρίαση. Πρέπει να φύγει το σκουλήκι από μέσα για να γίνει βρώσιμο. Το πρόβλημα δεν είναι να γίνουνε συσκέψεις για ανακατανομή των εσωτερικών rotation εκπαίδευσης, θέσπιση κέντρων εκπαίδευσης, ή αλλαγή του συστήματος εξετάσεων εισαγωγής ή λήψεως στην / της ειδικότητα/ας. Καλό είναι να συζητηθούν και αυτά, αλλά έρχονται πραγματικά προς το τέλος.
    Πρέπει να καταλάβουν αυτοί που παίρνουν αποφάσεις ότι ρόλοι και νόμοι υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι είναι ασαφείς, έχουν κενά, ή πολύ απλά δεν εφαρμόζονται. Και δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου, κανένας μηχανισμός απόδοσης ποινών, καμία απολύτως διάθεση να κατοχυρωθεί ο ρόλος των ειδικευομένων ιατρών τόσο εκπαιδευτικά, όσο και νομικά με σαφείς οδηγίες και μηχανισμούς ελέγχου των νοσοκομείων, διοικήσεων και διευθυντών που αναλαμβάνουν την εκπαίδευσή τους. Προσωπικά, ο πρώτος που θα τραβήξει την προσοχή μου ότι ξεκινάει να κάνει πραγματική προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου και της εκπαίδευσης των ειδικευομένων ιατρών είναι αυτός που θα ξεκινήσει λύνοντας βασικά ζητήματα που έχουμε συζητήσει και σε άλλα τόπικ, με πρώτο και κυρίαρχο αυτό της αυθαιρεσίας των Διοικήσεων / Διευθυντών / Επιμελητών:
    οι οποίες δεν ελέγχονται για τίποτα, δεν λογοδοτούν σε κανέναν και θεωρούν δεδομένο ότι το πλαίσιο εκπαίδευσης των ειδικευομένων το ορίζουν οι ίδιοι, χωρίς να δίνουν κανένα λογαριασμό στο Υπουργείο Υγείας για το τι ακριβώς κάνουν. Χρειάζεται ουσιαστικός έλεγχος και ξεκαθάρισμα της νομοθεσίας πάνω στο θέμα και αποσύνδεση των ειδικευομένων από την υποχρέωση να καλύπτουν τα όποια κενά στο πρόγραμμα εφημέρευσης και λειτουργίας του Νοσοκομείου, καθόσον είναι εκπαιδευόμενοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, οπότε δεν έχουν την υποχρέωση των δημοσίων λειτουργών να μπαλώνουν τρύπες. Πολύ απλά, δεν είναι αυτός (δεν θα έπρεπε να είναι αυτός) ο ρόλος τους μέσα στο νοσοκομείο.
    Έχω την ταπεινή γνώμη, και συγχωρέστε με εάν προσβάλω κάποιον, ότι όποιος θεωρεί ότι ενδιαφέρεται πραγματικά να λύσει το πρόβλημα της ιατρικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, θα πρέπει να ξεκινήσει πρώτα κόβοντας μαχαίρι τα παραπάνω. Φυσικά, όπως ανέφερε πολύ ωραία και το μέλος heretai, αυτό στην τριτοκοσμική Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, γιατί πολύ απλά όλοι είναι μία μεγάλη κομματική / συναδελφική κ.τ.λ. παρέα. Επομένως το ζήτημα εκπαίδευση των νέων ιατρών δεν είναι επί της αρχής θέμα κυβέρνησης. Είναι θέμα σάπιων δομών του ΕΣΥ, υψηλότατου επιπέδου, που κανείς δεν θέλει να αγγίξει επί της ουσίας.
    +++
    Οι νέοι γιατροί, και κυρίως οι ειδικευόμενοι, και ακόμα κυριότερα όσοι εργάζονται στα περιφερικά νοσοκομεία, αποτελούν διαχροινικά υπόλογοι των συστηματικών προβλημάτων του ελληνικού ΕΣΥ, τα οποία σχεδόν πάντα υποκρύπτονται κάτω από το λεγόμενο "ιατρικό σφάλμα".
    Ότι και εάν συμβεί, διώκεται ο γιατρός. Καθυστέρησε το ΕΚΑΒ και πέθανε ο ασθενής πρωτού προλάβει να διακομιστεί σε μεγαλύτερο νοσοκομείο;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των ασθενοφόρων, αλλά θα φταίει ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα για τη μη έγκαιρη διακομιδή. Έλλειψη υλικών στα ΤΕΠ;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των υλικών, αλλά ο γιατρός οφείλει να κάνει τη δουλειά του όπως μπορεί, ακόμα και με πατέντες. Επαρχιακό νοσοκομείο χωρίς να εφημερεύει π.χ.  χειρουργός και θάνατος ασθενή από π.χ. διάτρηση εντέρου;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την αμέλεια επάνδρωσης του νοσοκομείου με γιατρούς της αντίστοιχης ειδικότητας, θα διωχθεί όμως ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα στα ΤΕΠ (αγροτικός ή γενικός γιατρός ή παθολόγος) που δεν διακόμισε έγκαιρα τον/την ασθενή στο μεγάλο αστικό κέντρο 2 - 3εις ώρες απόσταση (σε ασθενοφόρο "κουβά" που συνήθως δεν έχει πιεσόμετρο, δεν έχει monitor, δεν έχει ΕΚΑΒίτες εξειδικευμένους διασώστες - κάποιοι είναι μόνο απλοί οδηγοί -, δεν έχει να περάσεις έναν απλό ορό κ.τ.λ.).
    Υπό αυτήν την έννοια, η ειδικότητα της Ακτινολογίας ίσως έχει διαφορετική καθημερινότητα από την αντίστοιχη των κλινικών ειδικοτήτων. Όμως, σίγουρα πιστεύω ότι και εκεί υπάρχουν τα αντίστοιχα ασυμβίβαστα για τα οποία καλείται ο ειδικευόμενος και ο νέος (ή και παλαιότερος) γιατρός να βγάλει το φίδι από την τρύπα για να ανεπάρκειες του ίδιου του συστήματος, για τις οποίες ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ, δεν λογοδοτούν οι αντίστοιχοι διοικητικοί υπάλληλοί, αλλά ΠΑΝΤΑ, μα ΠΑΝΤΑ, το μπαλάκι πέφτει στον γιατρό. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.
    Για τους λόγους αυτούς, νομίζω ότι η παραπάνω παράθεση από τα όσα σχολίασε το μέλος heretai με εκφράζει απόλυτα ως κατακλείδα για τον δικό μου σχολιασμό. Είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι εάν συνεχίσει έτσι η κατάσταση στην Ελλάδα, το να ακολουθήσεις ιατρική σταδιοδρομία θα είναι πραγματικά ένα βάρος ασήκωτο. Τουλάχιστον για όσους θελήσουν να μείνουν για να ασκήσουν την ιατρική εντός συνόρων.
  11. Like
    mihiatrik got a reaction from sjjggst in ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ   
    Κατ' αρχήν καλησπέρα και από εμένα.
    Επιτρέψτε μου να σχολιάσω και από την πλευρά μου μερικά πράγματα όπως τα έχω βιώσει στην πράξη, ιδιαίτερα μάλιστα εάν έχετε τη συγκεκριμένη ιδιότητα που δηλώνετε, επομένως και τεράστια εμπειρία πάνω στο χώρο του ελληνικού ΕΣΥ (όπως και να έχει, το όνομα ενός avatar σε ένα δημόσιο φόρουμ, έστω και επώνυμο, δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα και το πραγματικό πρόσωπο το οποίο το χειρίζεται πίσω από την οθόνη, αλλά ούτως ή άλλως αυτό δεν είναι και το ζητούμενο προκειμένου να γίνει μία εποικοδομητική συζήτηση).
    Θα μου επιτρέψετε να πω ότι εδώ δεν μιλάμε, και δεν μπορούμε να μιλάμε, για "απόψεις" και "προβληματισμούς". Με τη γενική έννοια του όρου βέβαια. Όταν προσπαθεί κάποιος να κατανοήσει ένα πρόβλημα πρέπει να περιγράψει την ωμή πραγματικότητα. Και παρόλο που αυτή μπορεί να έχει πολλαπλές πλευρές, ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός, την εμπειρία του, ή τη θέση εξουσίας που κατέχει, ο βασικός μπούσουλας που απαρτίζει τις ανάγκες και τα προβλήματα είναι ο ίδιος.
    Επομένως, κατά τη γνώμη μου, το μέλος heretai τον περιγράφει εξαιρετικά παραπάνω, με πολύ σαφή και στοχευμένο τρόπο. Επιτρέψετε μου να παραθέσω μερικά σημεία που θα ήθελα να τονίσω και εγώ:
    +++
    +++
    +++
    +++
    +++
    +++
    Με βάση τα όσα διατυπώθηκαν παραπάνω, θα ήθελα να εκφράσω και από μέρους μου την άποψη ότι οι κεντρικοί άξονες των παραπάνω αιτιάσεων είναι διακοσμητικοί, εν συγκρίσει με τα πολύ πιο βασικά προβλήματα που απομακρύνουν τους νέους συναδέλφους από το να κάνουν ειδικότητα στην Ελλάδα, ή από το να συνεχίσουν να εργάζονται εντός χώρας.
    Έχω και εγώ την ταπεινή γνώμη ότι αυτοί που βρίσκονται στα κέντρα λήψης αποφάσεων, πραγματικά έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ή αυτό, ή δεν έχουν καμία διάθεση να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του.
    Η ρίζα του προβλήματος, εάν δεν θεωρήσουμε ότι ξεκινάει από την Ιατρική Σχολή ακόμα, σίγουρα ξεκινάει από την εκπαίδευση στην ειδικότητα. Όπως πολύ σωστά αναφέρει το μέλος heretai, ο ειδικευόμενος σήμερα επί της ουσίας δεν είναι εκπαιδευόμενος. Είναι νομικά παντελώς ακάλυπτος, έρμαιο στις ορέξεις της Διοίκησης, των Διευθυντών / Καθηγητών / Επιμελητών του, εξιλαστήριο θύμα των ποινικών υποθέσεων, κακοπληρωμένος, άυπνος, χωρίς ρεπό, χωρίς χρόνο για διάβασμα, με τελικές εξετάσεις τελείως θεωρητικές και χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τα όσα είχε το χρόνο να μάθει κατά την διάρκεια της ειδικότητας, ή όσα τον δίδαξαν (εάν τον δίδαξαν κάτι στα επαρχιακά νοσοκομεία, τα οποία εφημερεύουν κάθε ημέρα, με > 10 εφημερίες τον μήνα, με επιμελητές εξαντλημένους από την κούραση και με τη γραφειοκρατεία και τις μηνύσεις να πέφτουν βροχή...).
    Με όλο το σεβασμό, η δουλειά που κάνει το ΚΕΣΥ είναι να προσπαθεί να δώσει λύσεις και να αυξήσει τη ροή του νερού σε ένα σύστημα σωληνώσεων που είναι γεμάτο τρύπες. Το μήλο είναι σάπιο και από όποια πλευρά και εάν το δαγκώσει κανείς θα την πάθει την δηλητηρίαση. Πρέπει να φύγει το σκουλήκι από μέσα για να γίνει βρώσιμο. Το πρόβλημα δεν είναι να γίνουνε συσκέψεις για ανακατανομή των εσωτερικών rotation εκπαίδευσης, θέσπιση κέντρων εκπαίδευσης, ή αλλαγή του συστήματος εξετάσεων εισαγωγής ή λήψεως στην / της ειδικότητα/ας. Καλό είναι να συζητηθούν και αυτά, αλλά έρχονται πραγματικά προς το τέλος.
    Πρέπει να καταλάβουν αυτοί που παίρνουν αποφάσεις ότι ρόλοι και νόμοι υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι είναι ασαφείς, έχουν κενά, ή πολύ απλά δεν εφαρμόζονται. Και δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου, κανένας μηχανισμός απόδοσης ποινών, καμία απολύτως διάθεση να κατοχυρωθεί ο ρόλος των ειδικευομένων ιατρών τόσο εκπαιδευτικά, όσο και νομικά με σαφείς οδηγίες και μηχανισμούς ελέγχου των νοσοκομείων, διοικήσεων και διευθυντών που αναλαμβάνουν την εκπαίδευσή τους. Προσωπικά, ο πρώτος που θα τραβήξει την προσοχή μου ότι ξεκινάει να κάνει πραγματική προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου και της εκπαίδευσης των ειδικευομένων ιατρών είναι αυτός που θα ξεκινήσει λύνοντας βασικά ζητήματα που έχουμε συζητήσει και σε άλλα τόπικ, με πρώτο και κυρίαρχο αυτό της αυθαιρεσίας των Διοικήσεων / Διευθυντών / Επιμελητών:
    οι οποίες δεν ελέγχονται για τίποτα, δεν λογοδοτούν σε κανέναν και θεωρούν δεδομένο ότι το πλαίσιο εκπαίδευσης των ειδικευομένων το ορίζουν οι ίδιοι, χωρίς να δίνουν κανένα λογαριασμό στο Υπουργείο Υγείας για το τι ακριβώς κάνουν. Χρειάζεται ουσιαστικός έλεγχος και ξεκαθάρισμα της νομοθεσίας πάνω στο θέμα και αποσύνδεση των ειδικευομένων από την υποχρέωση να καλύπτουν τα όποια κενά στο πρόγραμμα εφημέρευσης και λειτουργίας του Νοσοκομείου, καθόσον είναι εκπαιδευόμενοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, οπότε δεν έχουν την υποχρέωση των δημοσίων λειτουργών να μπαλώνουν τρύπες. Πολύ απλά, δεν είναι αυτός (δεν θα έπρεπε να είναι αυτός) ο ρόλος τους μέσα στο νοσοκομείο.
    Έχω την ταπεινή γνώμη, και συγχωρέστε με εάν προσβάλω κάποιον, ότι όποιος θεωρεί ότι ενδιαφέρεται πραγματικά να λύσει το πρόβλημα της ιατρικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, θα πρέπει να ξεκινήσει πρώτα κόβοντας μαχαίρι τα παραπάνω. Φυσικά, όπως ανέφερε πολύ ωραία και το μέλος heretai, αυτό στην τριτοκοσμική Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, γιατί πολύ απλά όλοι είναι μία μεγάλη κομματική / συναδελφική κ.τ.λ. παρέα. Επομένως το ζήτημα εκπαίδευση των νέων ιατρών δεν είναι επί της αρχής θέμα κυβέρνησης. Είναι θέμα σάπιων δομών του ΕΣΥ, υψηλότατου επιπέδου, που κανείς δεν θέλει να αγγίξει επί της ουσίας.
    +++
    Οι νέοι γιατροί, και κυρίως οι ειδικευόμενοι, και ακόμα κυριότερα όσοι εργάζονται στα περιφερικά νοσοκομεία, αποτελούν διαχροινικά υπόλογοι των συστηματικών προβλημάτων του ελληνικού ΕΣΥ, τα οποία σχεδόν πάντα υποκρύπτονται κάτω από το λεγόμενο "ιατρικό σφάλμα".
    Ότι και εάν συμβεί, διώκεται ο γιατρός. Καθυστέρησε το ΕΚΑΒ και πέθανε ο ασθενής πρωτού προλάβει να διακομιστεί σε μεγαλύτερο νοσοκομείο;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των ασθενοφόρων, αλλά θα φταίει ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα για τη μη έγκαιρη διακομιδή. Έλλειψη υλικών στα ΤΕΠ;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την έλλειψη των υλικών, αλλά ο γιατρός οφείλει να κάνει τη δουλειά του όπως μπορεί, ακόμα και με πατέντες. Επαρχιακό νοσοκομείο χωρίς να εφημερεύει π.χ.  χειρουργός και θάνατος ασθενή από π.χ. διάτρηση εντέρου;; Κανείς δεν θα διωχθεί / καταδικαστεί για την αμέλεια επάνδρωσης του νοσοκομείου με γιατρούς της αντίστοιχης ειδικότητας, θα διωχθεί όμως ο γιατρός που έτυχε να εφημερεύει εκείνη την ημέρα στα ΤΕΠ (αγροτικός ή γενικός γιατρός ή παθολόγος) που δεν διακόμισε έγκαιρα τον/την ασθενή στο μεγάλο αστικό κέντρο 2 - 3εις ώρες απόσταση (σε ασθενοφόρο "κουβά" που συνήθως δεν έχει πιεσόμετρο, δεν έχει monitor, δεν έχει ΕΚΑΒίτες εξειδικευμένους διασώστες - κάποιοι είναι μόνο απλοί οδηγοί -, δεν έχει να περάσεις έναν απλό ορό κ.τ.λ.).
    Υπό αυτήν την έννοια, η ειδικότητα της Ακτινολογίας ίσως έχει διαφορετική καθημερινότητα από την αντίστοιχη των κλινικών ειδικοτήτων. Όμως, σίγουρα πιστεύω ότι και εκεί υπάρχουν τα αντίστοιχα ασυμβίβαστα για τα οποία καλείται ο ειδικευόμενος και ο νέος (ή και παλαιότερος) γιατρός να βγάλει το φίδι από την τρύπα για να ανεπάρκειες του ίδιου του συστήματος, για τις οποίες ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ, δεν λογοδοτούν οι αντίστοιχοι διοικητικοί υπάλληλοί, αλλά ΠΑΝΤΑ, μα ΠΑΝΤΑ, το μπαλάκι πέφτει στον γιατρό. Δεν γίνεται όμως έτσι. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.
    Για τους λόγους αυτούς, νομίζω ότι η παραπάνω παράθεση από τα όσα σχολίασε το μέλος heretai με εκφράζει απόλυτα ως κατακλείδα για τον δικό μου σχολιασμό. Είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι εάν συνεχίσει έτσι η κατάσταση στην Ελλάδα, το να ακολουθήσεις ιατρική σταδιοδρομία θα είναι πραγματικά ένα βάρος ασήκωτο. Τουλάχιστον για όσους θελήσουν να μείνουν για να ασκήσουν την ιατρική εντός συνόρων.
  12. Like
    mihiatrik reacted to heretai in ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ   
    Δεν έχει νόημα να πουμε πολλά γιατί και δεν θα αλλάξει τίποτε αλλά και γιατί θα έπρεπε να ξεβολευτούν λογής συμφέροντα.
    Δεν πρόκειται να συμβεί καμία αλλαγή και για το λόγο ότι το κομματικό σύστημα λειτουργεί με την ψευδαίσθηση ότι ελέγχει την κατάσταση.
    Υπάρχουν και οι κομματικοί στις κατάλληλες θέσεις, αλλά και δεν έχει έρθει η ώρα της απόλυτης κρίσης.
    Υπάρχουν σημάδια αλλά είτε τα αγνοούμε είτε αρνούμαστε την πραγματικότητα.
    Η οποία πραγματικότητα είναι πως το σύστημα δεν είναι βιώσιμο και είναι θνησιγενές με το να συμπιέζει, στο βαθμό αυτόν που ήδη το κάνει, το κόστος της ιατρικής εργασίας. Την ίδια ώρα που επιτρέπει την αποθησαύριση παραϊατρικών συμφερόντων ακριβώς πάνω στην πλάτη της ιατιρκής.
    Δεν ξέρω αν υπάρχει επίγνωση στα κλιμάκια που λαμβάνουν τις αποφάσεις, αλλά στο χώρο των νέων γιατρών υπάρχει απογοήτευση, δυστυχία, αγανάκτηση, δυσκολία για επιβίωση.
    Τα σημάδια τα βλέπετε με τα κύματα φυγής από την Ελλάδα
    αλλά τα βλέπετε κι από τη χρεωκοπία ανάλογων συστημάτων της δυτικής Ευρώπης: προηγμένα συστήματα που τα μνημονεύουμε, τα θεωρούμε πρότυπα μίμηση αλλά έφτασαν να είναι ανίκανα να ανανεώσουν το ιατρικό δυναμικό τους, με αποτελεσμα να καταφεύγουν σε εισαγωγές γιατρών από τρίτες χώρες.
    Στην πραγματικότητα, δεν αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες πως το όλο σύστημα δε μπορεί να συντηρήσει και να ανατροφοδοτήσει τον εαυτο του.
    Είναι στα όρια της κατάρρευσης τόσο για το ίδιο το σύστημα όσο και για τους γιατρούς. Όχι μόνο το ΕΣΥ με τη στενή έννοια αλλά το σύνολο του χώρου της ιατρικής με τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά σε κρατικό και διωτικό τομέα.
    Η ουσία είναι ότι η χώρα όχι μόνο δεν επενδύει στο ιατρικό δυναμικό που είναι εκείνο το οποίο κατ'εξοχήν παράγει την υγεία, αλλά το στοχοποιεί, το απομυζεί, το εξοντωνει το απαξιώνει και το απωθεί.
    Και δεν έχει κανένα πρόβλημα η χώρα να επενδύει την ίδια στιγμή σε άσχετο κεφάλαιο (όπως είναι το κύκλωμα του φαρμάκου) που στην τελική δεν επιστρέφει προστιθέμενη αξία στο σύστημα εκτός από τραπεζικούς λογαριασμούς που αυξάνουν.
    Πιθανολογώ πως οι παλιές γενιές γιατρών αιθεροβατούν στις αλλοτινές καλές εποχές κατά τις οποίες ανδρώθηκαν επαγγελματικά.
    Εποχές όμως που έχουν παρέλθει και δεν έχουν σχέση με το σήμερα.
    Γι' αυτό και τα κέντρα λήψης των αποφάσεων έχουν χάσει επαφή με την πραγματικότητα και επιμένουν σε εξοντωτικές πολιτικές εναντίον του ιατρικού κλάδου.
    Η πραγματικότητα  την οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν οι νεοι γιατροί είναι ότι αφενός η σταδιοδρομία έχει φτάσει να λειτουργεί με ένα ασφυκτικό πλαίσιο από την αποφοίτηση μέχρι τη συνταξιοδότηση, αφετέρου η εικόνα της αγοράς εργασίας και των εργασιακων συνθηκών πιέζει τους γιατρούς στα όρια των ανθρώπινων αντοχών.
    Η οικονομική ελευθερία στο χώρο της υγείας είναι περιορισμένη στη χώρα μας, οπότε το κράτος έχει τον πρώτο και καθοριστικό λόγο: κάθε εξοικονόμηση στον προϋπολογισμό υγείας έχει μόνιμο και αποκλειστικό στόχο το γιατρό.
    Και μονίμως κάποιοι άλλοι κάνουν πάρτυ.
    Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κάποιος; Από το παράδειγμα με το αγροτικό, ή από  τις συμβάσεις του ΕΟΠΥΥ;
    Να πάρουμε έστω την ιατρική ειδικότητα μια και αναφέρθηκε, με τον ειδικευόμενο όμηρο σε ένα νομικό πλαίσιο που τον χρησιμοποιεί όσο για να καλύπτει τρύπες του ΕΣΥ αντί για να παρέχει την οφειλόμενη εκπαίδευση;
    Ποιές δικλείδες λχ παρέχει το σύστημα ώστε η ιεραρχία να υποχρεώνεται σε ποιοτική εκπαίδευση προς τον ειδικευόμενο;
    Τουναντίον ακριβώς η λογική του συστήματος είναι στην αντίθετη κατεύθυνση, τέτοια που να χωρούν οι αυθαιρεσίες των ανωτέρων για να εξυπηρετούνται μεταξύ άλλων τα κενά του ΕΣΥ.
    Με την απασχολησιμότητα, τους μισθούς, τις εργασιακές συνθήκες, την απαιτητική σταδιοδρομία, την εργασιακή ανασφάλεια,την ηθική απαξίωση κλπ.
    ασχολείται κανείς; Αντί να διορθώνουν τα πράγματα, γίνονται όλο πιο ασφυκτικά
    Πχ τί είναι οι στρατιές των συμβασιούχων γιατρών του ΕΣΥ: ένα σύστημα εργασιακής ανασφάλειας και ομηρίας. Μπορεί να το διατηρούμε επί σκοπώ  για διάφορους λόγους ανάμεσα στους οποίους λέει είναι και η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας, αλλά δεν παύει να λειτουργεί ασφυκτικά στον προγραμματισμό ζωής ανθρώπων επαγγελματιών υγείας.
    (Επί τη ευκαιρία τους λέμε επικουρικούς (sic), γιατί από τότε που κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι προσλήψεις συμβασιούχων στο δημόσιο
    δεν επιτρέπεται να τους λέμε συμβασιούχους και εκείνοι να καλύπτουν πάγιες και διαρκείες ανάγκες.)

    Μήπως υπάρχουν καλές και κακές κυβερνήσεις; Πχ επί Σύριζα που κόπτεται για τα δίκαια των εργαζομένων και την κρατική ήλογική λειτουργίας της οικονομίας
    δεν είναι που ιδιωτικοποιήθηκε η υπαλληλική ιατρική ευθύνη στο ΕΣΥ;
    Να θέλουμε γιατρούς υπαλλήλους με υπαλληλικούς μισθούς, υπαλληλική προσφορά και υπαλληλικό καθηκοντολόγιο, σε ένα υπαλληλικό σύστημα επί του οποίου ο γιιατρός δε μπορεί να επενεργήσει αλλά εντέλλεται και όταν έρχεται η ώρα της ιατρικής ευθύνης, εκεί ο γιατρός να αντιμετωπίζεται λες και ιδιωτεύει, ακόμα κι όταν σε ένα ιατρικό σφάλμα υποκρύπτονται συστημικά προβλήματα. 
    Ή πού φωνασκούμε για την ιδιωτικοποίηση του χώρου της Υγείας με το κράτος ήδη να ελέγχει άμεσα και έμμεσα το μεγάλο κομμάτι της πίτας των ιατρικών υπηρεσιών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά δεν έχουμε κανένα πρόβλημα τόσες δεκαετίες και δεν έχουμε μιλήσει και ποτέ που μέσα στα νοσοκομεία ιδιωτεύουν αποκλειστικές με παχυλά και μαύρα εισοδήματα, ή που έξω από τα νοσοκομεία τη διαχείριση των πόρων των ταμείων στο χώρο του φαρμάκου τον αναθέτουμε σε όλο το εύρος της αλυσίδας σε ιδιωτικά συμφέροντα (ιδιωτικά φαρμακεία, ιδιωτικές φαρμακαποθήκες, ιδιωτικές φαρμακευτικές κλπ).
    Και φυσικά επανερχόμαστε κάθε τόσο με πολιτικές που διαχρονικά φροντίζουν να συμπιέζουν τις ιατρικές αμοιβές σε δημοσιο και ιδιωτικό τομέα
    (δε θα μπω στον κόπο να αριθμήσω, δε θα τελειώνουμε και θα αδικήσω την αλήθεια).
    Πώς περιμένετε να μπορεί να ζήσει ένας γιατρός;
    Πηραμε κι άλλα μέτρα που αποσκοπούν στην συμπίεση του κόστους παροχής ιατρικών υπηρεσιών - όπως νομιμοποιήσαμε την αντιποίηση ιατρικού επαγγέλματος από μη ιατρούς (πχ στα φαρμακεία) αντί να την ελέγξουμε
    προχωρήσαμε χωρίς δισταγμό στο πλήρες άνοιγμα του ιατρικού επαγγέλματος (που όμως δεν το προχωρήσαμε στο επάγγελμα του φαρμακοποιού) κοκ- 
    τις υποχρεώσεις όμως και την ευθύνη τις διατηρήσαμε για τους γιατρούς
    (στην καλύτερη αυτό λέγεται αθεμιτος ανταγωνισμός, στη χειρότερη συνθήκες επαγγεματικής εξόντωσης).
    Μια κει μιλάμε για εργαστηριακή ειδκότητα όπως αυτή της Ακτινολογίας,
    πώς θα επιβιωσει ένας Ακτινολόγος;
    Υποτίθεται το Συνταγμα προστατεύει το δικαίωμα στην εργασία, αλλά με ένα κρατικό τομέα που ανταγωνίζεται την ιδιώτευση λειτουργώντας με πεπερασμένο αριθμό γιατρών και αναλαμβάνοντας τη μερίδα του λέοντος των ιατρικών υπηρεσιών στη χώρα, με ποιόν ακριβώς τρόπο ένας γιατρός θα μπορεί να επιβιώσει αν δεν είναι εργαζόμενος στο ΕΣΥ ή συμβεβλημένος με το κράτος;
    Με το κράτος που εκτός από επιχειρηματίας υγείας, είναι και νομοθέτης;
    Η ιατρική είναι ίσως στη χώρα η μόνη περίπτωση κλάδου που κανείς τρίτος δεν ευαισθητοποιείται για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στον ιδιωτικό τομέα πώς θα επιβιώσει ένας ακτινολόγος είτε ως αυτοαπαχολούμενος είτε ως εργαζόμενος σε ιδιωτικό κέντρο; Οι ιατρικές υπηρεσίες υποκοστολογούνται συστηματικά με ρύθμιση της αγοράς από το κράτος και ένας ακτινολόγος είναι δύσκολο τόσο να επενδύσει σε δική του επιχείρηση με τα όποια πολλά κεφάλαια που απαιτούνται
    όσο και αυτά τα κεφάλαια να επιστρέψουν όχι κέρδος αλλά έστω το κόατος της επένδυσης. 
    Όλα τα κόμματα αρνήθηκαν το άνοιγμα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού που θα δημιουργούσε αλυσίδες φαρμακείων. Τα ίδια κόμματα έχουν δεκαετίες επιτρεψει το άνοιγμα του επαγγέλματος του γιατρού και τις αλυσίδες διαγνωστικών. Μετά χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα που είναι ολιγοπωλιακή η αγορά .
    Και σα να μην έφτανε που ήταν ήδη αυτή η κατάσταση επιτράπηκε ακόμα και η πλειοψηφική συμμετοχή μη γιατρών σε ιατρεία και ιατρικές μονάδες. Για την ανάλογη ρύθμιση στην περίπτωση των φαρμακείων, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος έδωσε μάχη να μην περάσει. Να μην καταλαβαίνετε πως αυτό δημιουργεί ολιγοπωλιακές καταστάσεις στον ιατρικό χώρο και προλεταριοποίηση του κλάδου;
    Λοιπόν, προς το παρόν το σύστημα δρέπει τις δάφνες του ιατρικού πληθωρισμού των παρελθόντων ετών και στρατολογεί δυναμικό από τα έτοιμα,θα πάρει κάποια χρόνια αλλά θα έρθει η ώρα που θα συμβεί στην Ελλάδα αυτό που συνέβη στο εξωτερικό: κανείς δε θα θέλει να ακολοθήσει την ιατρική σταδιοδρομία ακόμα κι αν το θέλει κι ο λόγος πολύ απλά θα είναι ότι το βάρος θα είναι ασηκωτο.
    Τσιράκια κομμάτων και συμφερόντων θα υπάρχουν παντού και πάντα.
    Πρώτοι και καλύτεροι θα βρεθούν συνάδελφοι που με το αντάλλαγμα του διορισμού θα εξασφαλίσουν την καμπούρα τους για να υποστηρίζουν το κόμμα σε βάρος των συναδέλφων που είτε είναι στην απόλυτη ανέχεια είτε μεταναστευουν.
    Καταλάβετε ότι για τα αδιέξοδα του ιατρικού εξανδραποδισμού, κάποια στιγμή θα έρθει κι ο λογαριασμός.
     
  13. Like
    mihiatrik got a reaction from sjjggst in εφημερευση χωρις ενεργο εφημερια ειδικου   
    Έχει κάποια εξάρτηση το ζήτημα της κατάργησης των εφημεριών με το είδος της ειδικότητας ;; Νομικά μιλώντας πάντα... Ουσιαστικά καταλαβαίνω πολύ καλά τι εννοείς.
    Ο Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας και η Διοίκηση ενός Νοσοκομείου γενικότερα, έχουν το δικαίωμα, σε συνεννόηση με τον υπεύθυνο Διευθυντή της αντίστοιχης κλινικής/εργαστηρίου ή Τομέα (Παθολογικού, Χειρουργικού ή Εργαστηριακού) να προσαρμόζουν το Πρόγραμμα των Εφημεριών του Νοσοκομείου ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.
    Αυτό που δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν, είναι να τροποποιούν τις "συμβατικές" υποχρεώσεις (και λέω "συμβατικές" γιατί επί της ουσίας είναι ανύπαρκτες, αφορούν μόνο σε γραφειοκρατικές προϋποθέσεις προκειμένου να θεωρείται η εκπαιδευτική διαδικασία περαιωμένη, προκειμένου να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα) που έχουν απέναντι στο Κράτος για την εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών που υπηρετούν στο εν λόγω Νοσοκομείο.
    Για τη συγκεκριμένη ειδικότητα, θεωρώ απολύτως λογικό το σκεπτικό τους. Δεν έχει κανένα νόημα να πληρώνεσαι για να κάθεσαι (εάν όντως λέει αλήθεια ο ΔΙΥ και δεν έχετε δουλειά), αφού ούτε δουλεύεις (επομένως κακώς πληρώνεσαι) και ούτε εκπαιδεύεσαι (επομένως η παραμονή σου στο νοσοκομείο χωρίς αντικείμενο δεν προσφέρει στην εκπαίδευσή σου). Και όλα αυτά, την ίδια ώρα που ο συνάδελφος παθολόγος ή χειρουργός ή αναισθησιολόγος, του βγαίνει ο πάτος με τα ίδια ακριβώς χρήματα.
    Εάν κατάλαβα καλά, αυτό σημαίνει ότι στην πράξη δεν μηδενίζονται οι εφημερίες των ειδικευομένων, απλά μειώνονται, έτσι δεν είναι ;; Γιατί εάν αυτό το μέτρο αφορά μόνο στις κλειστές εφημερίες, στις γενικές εφημερίες θα εφημερεύετε κανονικά, έτσι δεν είναι ;;
    Η απάντηση στην ερώτησή σου αλλάζει, ανάλογα με το εάν απλά σας μειώνει τον αριθμό των εφημεριών, ή εάν σας τις μηδενίζει τελείως. Εάν απλά σας τις μειώνει, έχει το απόλυτο δικαίωμα να το κάνει και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα επ' αυτού.
    Η αλήθεια είναι ότι και εγώ δεν έχω διαβάσει πουθενά αυτό σχετικά με το ότι υπάρχει "όριο" εφημεριών. Και να υπήρχε όμως τέτοιο πράγμα, υπάρχει πρόσφατη νομοθεσία η οποία εμμέσως το καταργεί. Να θυμίσω ότι στις νέες οδηγίες που υπάρχουν στο site του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου σχετικά με τη συμμετοχή στις εξετάσεις στην Ειδικότητα: https://pis.gr/103193/δικαιολογητικά-2 και έχουν δημοσιευτεί και σε ΦΕΚ: https://dasta.auth.gr/uploaded_files/636987887718791077.pdf , αναφέρονται τα εξής για τα πιστοποιητικά ευδόκιμης άσκησης:
    "Τα ανωτέρω πιστοποιητικά πρέπει να έχουν τον ακόλουθο τύπο: [...] στ. να αναφέρεται η συμμετοχή του ιατρού στο πρόγραμμα εφημεριών της κλινικής/τμήματος/μονάδας εργαστηρίου. Σε περίπτωση μη συμμετοχής θα αναφέρεται η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου στην οποία θα αναφέρονται οι λόγοι περί μη συμμετοχής στο πρόγραμμα εφημεριών"
    Άρα επί της αρχής υποχρεούνται οι ειδικευόμενοι να μετέχουν στο πρόγραμμα εφημεριών, χωρίς να προσδιορίζεται όριο ελάχιστου ή μέγιστου (γιατί το μέγιστο όριο των 7 εφημεριών είναι οικονομικό όριο, μπορεί να παραβιαστεί εάν εγκριθεί κονδύλι, δεν είναι ιατρικό ή επιστημονικό ή εκπαιδευτικό όριο) αριθμού.
    Ομοίως, η περίπτωση των μηδενικών εφημεριών προβλέπεται σαφώς από το εν λόγω ΦΕΚ, ωστόσο, θέλει προσοχή στο χαρτί που θα πάρεις στο τέλος είτε να βεβαιώνεται (ψευδώς) από τον Διευθυντή σου ότι συμμετείχες τακτικά στο πρόγραμμα εφημεριών, να σε καλύψει δηλαδή σε συνεννόηση με τη Διοίκηση και τον/τη ΔΙΥ, είτε να πάρει σχετική απόφαση το Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου.
    Συμπερασματικά, μπορεί να σας κόψει ή και να σας μηδενίσει τις εφημερίες, τουλάχιστον σύμφωνα με βάση την πρόσφατη νομοθεσία. Ωστόσο, στην τελευταία περίπτωση, θέλει προσοχή να σας καλύψουν όσον αφορά στο Πιστοποιητικό Ευδόκιμης Άσκησης, ότι ενεργήσατε κατόπιν εντολών των ανωτέρω.
     
  14. Like
    mihiatrik got a reaction from ξενος in εφημερευση χωρις ενεργο εφημερια ειδικου   
    Τα παιδιά απάντησαν σούπερ αναλυτικά παραπάνω. Το ελληνικό κράτος έχει δώσει το δικαίωμα στους ειδικευμένους ιατρούς - επιμελητές των δημοσίων δομών υγείας να κάνουν εφημερία από το σπίτι τους, μεικτή ή ετοιμότητας. Το εάν αυτό είναι ιατρικά σωστό ή όχι είναι άλλη ιστορία. Άρα η εφημερία από το σπίτι είναι νόμιμη.
    ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εφημερία on - call δεν σημαίνει ότι ο ειδικός δεν θα έρθει στον χώρο εργασίας του βρέξει - χιονίσει. Εφόσον ο ειδικός κληθεί από τον ειδικευόμενο (εφόσον υπάρχει) ή από το νοσηλευτικό (ή άλλο) προσωπικό της μονάδας υγείας όπου εφημερεύει, η on - call εφημερία μετατρέπεται αυτόματα σε ενεργό και οφείλει να "μπει μέσα" και να ασχοληθεί με το περιστατικό για το οποίο κλήθηκε.
    Ο συνάδελφος μιλάει ξεκάθαρα για εφημέρευση ειδικευόμενου με ειδικό σε μικτή εφημερία. Όχι για ακάλυπτο από ειδικό πρόγραμμα.
    Ρε παιδιά, νομίζω ότι ο συνάδελφος μιλάει ξεκάθαρα για εφημέρευση ειδικευόμενου με ειδικό σε μικτή εφημερία.
    Δεν γνωρίζω τα περί ωραρίου, αλλά θα συμφωνήσω στην υποχρέωση που έχει ο εκάστοτε ειδικός να τα τηρεί κατά γράμμα.
    Δώσαμε παραπάνω την έννοια της εφημερίας on - call, είτε αυτή είναι τμήμα της μικτής, είτε είναι εξ' ολοκλήρου ετοιμότητας. Είναι καθ' όλα νόμιμη, εφόσον ο ειδικός τηρεί τους όρους της, όπως ανέφερε ο ξενος.
    Κοινοποίηση σε ποιους ?? Σε αυτούς που νομοθέτησαν την έννοια της on - call εφημερίας ?? Ή σε αυτούς που θα έπρεπε αυτεπαγγέλτως να κάνουν κάποια πράγματα και πολύ απλά κοιμούνται όρθιοι ??
    Και υπάρχει και δεν υπάρχει κάτι παράνομο. Θα εξηγήσω. Όπως όλοι γνωρίζουμε, οι νόμοι στην Ελλάδα υπάρχουν για να αλληλοαναιρούνται. Έτσι ώστε η ευθύνη να διαχέεται, οι ένοχοι να μην τιμωρούνται ποτέ και μέσα από το τελικό μπάχαλο να την πληρώνουν αυτοί δεν έχουνε πλάτες ή αυτοί που βρέθηκαν σε λάθος τόπο, την λάθος στιγμή.
    Ισχύουν παράλληλα δύο, ή μάλλον καλύτερα τρεις, νομικές αξιώσεις από τον ειδικευόμενο ιατρό, όπου όμως πουθενά δεν προβλέπεται σε ποια σημεία η μία υπερτερεί έναντι της άλλης, ή καλύτερα δεν προβλέπεται τι θα συμβεί όταν κληθείς να υπηρετήσεις την μία και να παρανομήσεις έναντι κάποιας από τις άλλες.
    Η πρώτη νομική αξίωση, μιας και το ξεκινήσατε έτσι, είναι αυτή που αξιώνει ο δημοσιουπαλληλικός κώδικας. Ο ειδικευόμενος έχει αυτό το πολυσυζητημένο χαρτάκι που λέγεται άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος. Είναι λοιπόν "Ιατρός". Η ιδιότητά του αυτή συνοδεύεται από την νομική του υποχρέωση να παρέχει τις ιατρικές του υπηρεσίες (τα όρια των οποίων δεν έχουν καθοριστεί σε κανένα, μα κανένα νομικό κείμενο) στη δομή υγείας με την οποία έχει υπογράψει σύμβαση εργασίας (η οποία περιγράφει τις αρμοδιότητές του επίσης ασαφώς και ελλειπώς). Επομένως, όταν καλείσαι από την Διοίκηση του Νοσοκομείου να εφημερεύσεις, καλείσαι ως υπάλληλος του Νοσοκομείου , έχων την άδεια ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος, με όποια όρια και περιορισμούς αυτή σου δίνει (ουδείς ξέρει ποια είναι). Πρώτο κολπάκι λοιπόν, θεωρείσαι "Ιατρός", επομένως ο νόμος αξιώνει να παρέχεις ιατρικές υπηρεσίες, για τις οποίες μάλιστα αμοίβεσαι, άρα έχεις ιδιαίτερη υποχρέωση να τις παρέχεις. Τυχόν δήλωσή σου αδυναμίας εκπλήρωσης αυτών, σου δίνει την δυνατότητα να ζητήσεις escalation και να πάρεις τηλέφωνο τον ειδικό σου που βρίσκεται σε ετοιμότητα να έρθει να αναλάβει τη διαχείριση των περιστατικών. Αλλά επί της αρχής, ειδικευόμενος = πτυχιούχος ιατρικής = άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος = παρέχει αυτοτελώς ιατρικές υπηρεσίες (άγνωστο μέχρι ποιο επίπεδο φτάνουν αυτές... οι Διοικήσεις, οι δικηγόροι και οι δικαστές τις ξυλώνουν ή τις συρρικνώνουν κατά το δοκούν)
    Γίνεται και παραγίνεται. Θα αναλύσω παρακάτω τις υπόλοιπες δύο νομικές αξιώσεις που καλείται να υπηρετήσει ταυτόχρονα ο ειδικευόμενος ιατρός.
    Στα Κέντρα Υγείας έχεις δει να εφημερεύουν ειδικευόμενοι;; Θα εννοείς προφανώς τους αγροτικούς γιατρούς. Προφανώς και μπορεί να μην υπάρχει κανένας ειδικός στο πρόγραμμα εφημεριών και είναι καθ' όλα νόμιμο.
    Έχουμε πει ότι οι αγροτικοί γιατροί δεν είναι ειδικευόμενοι, επομένως δεν θεωρούνται εκπαιδευόμενοι. Δεν υπάρχει λοιπόν η επί της αρχής υποχρέωση παρουσίας ειδικού κατά την εφημέρευσή τους. Η θέση των αγροτικών γιατρών προκηρύσσεται αυτοκέφαλη. Ο αγροτικός γιατρός εφημερεύει και μόνος του εάν χρειαστεί και λαμβάνει προσωπική ευθύνη για τις ιατρικές πράξεις στις οποίες προβαίνει.
    Σωστό!!!
    Σωστό για τους ειδικούς!!!
    Λάθος, τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό λάθος, για τους ειδικευόμενους...
    Και ερχόμαστε στη δεύτερη νομική αξίωση, την οποία επίσης αξιώνει ο δημοσιουπαλληλικός κώδικας. Η Διοίκηση ενδεχομένως (και πάλι τονίζω ενδεχομένως, θα εξηγήσω παρακάτω το γιατί) θα κατηγορηθεί μόνο εάν αφήσει ειδικευόμενο μόνο του να εφημερεύει χωρίς την κάλυψη ειδικού στο πρόγραμμα εφημεριών (γιατί ο ειδικευόμενος δεν μπορεί έτσι να κάνει escalation). Όσον αφορά όμως τις εφημερίες ετοιμότητας, έχουμε ήδη εξηγήσει παραπάνω ποια ακριβώς είναι η λογική στην οποία πατάει για να "παρακάμπτει" την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου που έχει ο ειδικευόμενος. Ας θεωρήσουμε όμως για λίγο, όπως σωστά έχετε πει κάποιοι, ότι κάποιος το ψάχνει και τεκμηριώνει το γεγονός ότι ως εκπαιδευόμενος, ο ειδικευόμενος απαιτεί τη συνεχή παρουσία ειδικού, τουλάχιστον στα ΤΕΠ (υπάρχει σχετική εγκύκλιος, του 2009 νομίζω, μάλλον σε αυτήν αναφέρεται ο kopritis). Θα κατηγορηθεί ΜΟΝΟ η Διοίκηση;; Η καταγγελία θα πάει ΜΟΝΟ στη Διοίκηση;; Φυσικά και ΟΧΙ!
    Όπως θα γνωρίζετε, το πρόγραμμα των εφημεριών ισοδυναμεί με έγγραφο εντέλλεσθαι από πλευράς της Διοικήσεως. Οπότε, όπως και σε κάθε εντέλλεσθαι, εφόσον ο ειδικευόμενος θεωρεί ότι παραβιάζονται νομικές διατάξεις, οφείλει να διατυπώσει εγγράφως τις όποιες αντιρρήσεις του σχετικά με το πρόγραμμα εφημέρευσης στην διατάσσουσα αρχή (τον Διευθυντή του, τον Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας, την Διοίκηση του Νοσοκομείου κ.τ.λ.) εξηγώντας τους σχετικούς λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί να συμμετέχει στο συγκεκριμένο Πρόγραμμα Εφημεριών. Τυχόν άρνησή του να παραστεί στην εν λόγω εφημερία, σημαίνει παράβαση καθήκοντος και συνεπάγεται ΕΔΕ και αναλόγως του πορίσματος αυτής τις αντίστοιχες κυρώσεις. Επί της αρχής, λοιπόν, ο ειδικευόμενος είναι υποχρεωμένος να παραστεί στην εφημερία βάση του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα.
    Και εδώ είναι το δεύτερο κολπάκι! Η Διοίκηση σε αναγκάζει να παραστείς στην εφημερία, δεν είναι όμως επί της ουσίας υπεύθυνη για τυχόν ιατρικά λάθη που εσύ θα κάνεις λόγω της απειρίας σου ή λόγω μιας τυχούσας επείγουσας ιατρικής κατάστασης την οποία, χωρίς εσύ να φταις, θα μπορέσουν εύκολα να την χρεώσουν επί τούτου σε δική σου κακή κρίση. Αλλά κακή σου κρίση όχι όσον αφορά τις γνώσεις της ειδικότητας (άρα δεν είναι ευθύνη της Διοίκησης που δεν σου είχε ειδικό σε ενεργό εφημερία), αλλά όσον αφορά στοιχειώδεις "ιατρικές γνώσεις"  του πτυχίου, άρα η ευθύνη εξατομικεύεται σε εσένα (να' τη πάλι η άδεια άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος...). Πόσοι και πόσοι Καθηγητάδες, Διευθυντάδες και Δικηγορίσκοι μιλάνε για "αυτό ήταν γνώση του πρώτου έτους της Ιατρικής Σχολής!".
    Η όποια έννομη καταγγελία περνάει και μέσω της ΕΔΕ, η οποία μπορεί κάλλιστα να καταστήσει τον ειδικευόμενο εξιλαστήριο θύμα. Η ευθύνη της Διοίκησης, από την στιγμή που σε καλύπτει με ειδικό γιατρό, έστω και ετοιμότητας (αρά δεν σου στερεί ως εκπαιδευόμενο το δικαίωμα του escalation - ήτοι να ζητήσεις άμεσα την παρουσία του ειδικού εφόσον οι περιστάσεις ξεπερνούν τις προσωπικές σου γνώσεις / εμπειρία / δεξιότητες της έως τώρα ειδικότητας, αλλά και του βασικού σου πτυχίου - τρέχα βρες ποιες είναι αυτές νομικά!! ), είναι καθαρά δημοσιοϋπαλληλική. Αλλά και επί της ουσίας να ασκηθεί καταγγελία και να διωχθεί η Διοίκηση επί της ουσίας, η μπάλα θα πάρει και τον ειδικευόμενο με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, λίγο ή πολύ.
    Αυτή είναι όντως η διαδικασία.
    Επίσης υπαρκτό και όντως έτσι γίνεται σε δύο νοσοκομεία που έχω υπόψιν μου.
    Πλην μίας περίπτωσης: Όταν νοσηλεύονται ασθενείς. Πρέπει πάντα να υπάρχει ειδικός στο πρόγραμμα, έστω και on - call.
    Και νομίζω ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την τρίτη νομική αξίωση που ζητείται από τον ειδικευόμενο ιατρό. Θέλει μεγάλη προσοχή να μην υποπέσει σε αυτό που ονομάζεται "σφάλμα ανάληψης": Το να αναλάβει, δηλαδή, ο ειδικευόμενος να διαχειριστεί περιστατικό, αντί να το παραπέμψει άμεσα σε ειδικευμένο ιατρό, για το οποίο οι γνώσεις του και η εμπειρία του δεν επαρκούν.
    Όπως είπαμε και παραπάνω, θέλει μεγάλη προσοχή να μην πιστέψουμε ότι άπαξ και η Διοίκηση καταρτίζει πρόγραμμα εφημέρευσης μη ασφαλές, τότε οποιαδήποτε καταγγελία θα κυνηγήσει την Διοίκηση και μόνο αυτήν. Δεν είναι έτσι. Όσοι παρακολουθείτε τα δικαστικά χρονικά στη χώρα μας, θα έχετε διαπιστώσει ότι για τις ιατρικές υποθέσεις όπου κάθονται στο "σκαμνί" γίνεται επιμερισμός ευθυνών και εξετάζονται ακόμα και οι ευθύνες ατόμων που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση με την όλη υπόθεση επί της ουσίας.
    Επομένως, ειδικά στα μη ασφαλή προγράμματα εφημεριών, και εκεί έρχεται αυτό που έλεγα προηγουμένως, η περίπτωση δηλαδή που η Διοίκηση εμφανίζει πρόγραμμα εφημεριών με ειδικευόμενο να εφημερεύει μόνος του ΧΩΡΙΣ ΕΙΔΙΚΟ ΙΑΤΡΟ (και ναι, έχω κάνει κα εγώ τέτοιες εφημερίες στο, ευτυχώς μακρινό, παρελθόν). Στην περίπτωση αυτή, ακόμα και εάν κινήσεις τις ενέργειες που προβλέπει ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας: έγγραφη διαμαρτυρία στο εντέλεσθαι, κοινοποίηση στον Διευθυντή σου, στην Ιατρική Υπηρεσία, στην Διοίκηση κ.τ.λ., ενδέχεται να κληθείς, παρόλα αυτά, να παραστείς (τονίζω, να παραστείς, ως εκεί μπορεί να σε αναγκάσει η Διοίκηση) στην εφημερία σου. Μόνος σου....
    Από εκεί και πέρα, παρόλο που η Διοίκηση δεν θα την γλιτώσει εάν συμβεί κάποια στραβή εφόσον έχει εκδόσει ακάλυπτο πρόγραμμα εφημεριών, ενδέχεται να την γλιτώσει εάν εσύ αρχίσεις να "κάνεις τον γιατρό" και να προβαίνεις σε "σφάλμα ανάληψης". Τότε, το όποιο ιατρικό σφάλμα χρεώνεται επί της ουσίας σε εσένα. Ας πούμε μία από τις πολιτικές που εφάρμοζα εγώ ήταν κάποια επιλεγμένα περιστατικά να τα στέλνω μετά από συνεννόηση σε άλλα νοσοκομεία, επικαλούμενος την απουσία ειδικού ιατρού και ότι το νοσοκομείο δεν καλύπτει εφημεριακά εκείνη την ημέρα, εφόσον δεν υπάρχει ειδικός ιατρός να αναλάβει την εφημερία. Όχι πάντα εφικτό, αλλά ο καθείς προσπαθεί να επιβιώσει όπως μπορεί. Τυχόν καταγγελία θα πήγαινε στη Διοίκηση απευθείας, ότι δεν έχει βάλει ειδικό να εξετάζει τα περιστατικά εκείνη την ημέρα. Λάθος μου;; Πιθανόν. Αλλά δούλεψε, έως ένα βαθμό.
    -----------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Τελειώνοντας, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πώς δεν θεωρώ ότι κάποιος από τους προλαλήσαντες έχει απόλυτο δίκιο ή απόλυτο άδικο. Αλλά προσπαθώ να μεταφέρω την γνώμη μου / την εμπειρία μου πάνω στο νομικό σύστημα στον χώρο της Υγείας και ειδικά αυτό που αφορά στους ειδικευόμενους, το οποίο είναι εντελώς ακαθόριστο, όπως και τα περισσότερα ζητήματα που αφορούν στη δημόσια Διοίκηση. Το τερατούργημα είναι έτσι κατασκευασμένο ώστε η ευθύνη να διαχέεται, να μένει μετέωρη και οι αθώοι και οι ένοχοι να κατασκευάζονται κάθε φορά ανάλογα με το πώς θα βολέψουν οι περιστάσεις. Εύχομαι καλό κουράγιο και καλή τύχη σε όλους μας μέσα σε αυτό το μπάχαλο που ζούμε και εργαζόμαστε. Συγγνώμη εάν σας κούρασα.
  15. Like
    mihiatrik reacted to paulhawking29 in ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ   
    Καλησπέρα σε όλους! Επιτρέψτε μου να μεταφέρω και εγώ τα δεδομένα του αγροτικού στο ΓΝ-ΚΥ Κω τώρα, όπου και υπηρετησα (σαν γιατρός χωρίς δικαίωμα επιλογής θέσης).
    -Οι θέσεις στο ΚΥ είναι 6, και στο νοσοκομείο εφημερεύουν άλλοι 3 συνάδελφοι από τα γύρω ΠΙ (φυλακές, Ασφενδιού/Ζηπαρι, Πυλί). Οπότε σύνολο 9 άτομα (μαξ) να εφημερευουν τον μήνα. 7 εφημερίες αυστηρά, με θέση στα ΤΕΠ του νοσοκομείου. Αν υπάρχει πληρότητα, 7 ρεπό ισάξια μοιράζονται στους αγροτικους του ΚΥ. Να τονίσω ότι αν δεν είναι καλυμμένες όλες οι θέσεις, μπορεί να αντιστοιχούν σε κάθε αγροτικό ΜΟΝΕΣ εφημεριες (να καλύπτει όλο το 24ωρο τα ΤΕΠ) πιθανά και χωρίς γενικό ιατρό.
    - Επιμελητής γενικός ιατρός υπάρχει το πρωί (εκτός και αν έχει ρεπό λόγω χθεσινής εφημερίας), και από τους 5 επιμελητές οι δύο είναι παρόντες στην εφημερία, οι δύο απόντες μονίμως, και η μία έρχεται άμεσα αν παραστεί ανάγκη και καλύπτει πάντα. Από τους ειδικευμένους, σταθερά μέσα είναι τα πρωινα όλες οι ειδικοτητες. Στην εφημερία κανένας ειδικός δεν κοιμάται εντός του νοσοκομείου. Κάποιοι κάθονται εντός μέχρι το βράδυ (ο ένας παθολόγος, η μια ακτινολόγος, ο ένας καρδιολόγος αν έχει περιστατικό μέσα στην κλινική). Αλλά η γενική γραμμή είναι ότι κανένας δεν διανυκτερεύει εντός.
    - Στο νοσοκομείο υπάρχουν 2 παθολογοι, 4 χειρουργοί, 3 ορθοπεδικοί, 2 καρδιολόγοι (και ένας τρίτος ιδιωτης καλύπτει κάποιες εφημερίες), 3 γυναικολόγοι, 1 παιδιατρος, 3 αναισθησιολογοι. Γενικά δεν υπάρχει εφημερια χωρίς παθολόγο, αναισθησιολογο, χειρουργό να καλύπτουν. Κάποιες κενές υπαρχουν στις υπόλοιπες ειδικότητες. Η παιδίατρος εφημερεύει 10 μέρες, καλύπτει τα πρωινά, και έχει άδεια μια εβδομάδα κάθε μήνα. ΩΡΛ δεν υπάρχει αλλά καλύπτει 7 εφημερίες ένας ΩΡΛ του ΙΚΑ, οφθαλμίατρος υπάρχει σε απογευματινό ιατρείο και καλύπτει 7 μέρες εφημερεύοντας. Υπάρχει ακτινολογικο (με 2 ακτινολόγους) και αξονικός συνέχεια, όπως και μικροβιολογικό και αιματολογικό.
    - Όσον αφορά το κλίμα. Πολύ δυσμενές μεταξύ ορισμένων ειδικών και αγροτικών, που φωνάζουν και βρίζουν επειδή κληθηκαν. Οι περισσοτεροι επιμελητές σπάνια έως πότε δεν εκτιμουν οι ιδιοι περιστατικά, ακόμα και αν κληθούν σε εφημερία τους. Οι τηλεφωνικές οδηγίες είναι το σύνηθες, και η εκτίμηση σπάνια. Επίσης κάποιοι ιατροί είναι αρκετά αναξιόπιστοι τόσο στις οδηγίες οσο και τη διαχείριση των ασθενών (πχ δεν διακομιζουν, τους διώχνουν με το πλοίο της γραμμής προς Ρόδο ή Αθήνα). Ειδικευόμενοι δεν υπάρχουν.
    - Μεγάλος όγκος δουλειάς. Ελαχιστος αριθμός περιστατικων 35-40 ανά μέρα. Σε καλοκαιρινή περίοδο (λόγω covid με μειωμένη κίνηση) έως 65, προ covid έως 100+. Μεγάλη ποικιλία σε περιστατικά, πολλά τροχαία, αλλεργίες, ορθοπεδικα, παιδιατρικά (μεγάλο βάρος το χειμώνα μιας και η παιδίατρος έλειπε από το νησι, μαζί με τους υπόλοιπους ιδιώτες παιδιάτρους για 15 μέρες!!!). Πολύ απαιτητικοί οι ντόπιοι ασθενείς, που θα έρθουν οποιαδήποτε ώρα της νύχτας για οποιοδήποτε πρόβλημα τους.
    - Διακομιδες σταθερών περιστατικών ως το αεροδρόμιο. Μπορεί και δυο-δυο με τον αγροτικό όρθιο στο ασθενοφόρο(!!!). Έχουν συμβεί ευτράπελα περί σταθερότητας ασθενων, αλλά τα περιστατικά φεύγουν σταθερά στην πλειοψηφία τους. ΕΚΑΒ καλύπτει συνεχεια, στην πλειοψηφία διασώστες και όχι απλά οδηγοί. Δεν μπαίνει ο αγροτικός στο ασθενοφόρο για να φέρει ασθενή. Τα τηλέφωνα για ΕΚΑΒ απαντώνται από τον εκάστοτε αγροτικό που εφημερεύει. 
    - Λόγω παρουσίας hotspot στο νησί, πολλά περιστατικά έρχονται από εκεί, με αποκορυφωμα κάποια χρόνια περιστατικά (πχ σφαίρα από δεκαετίας ενσφηνωμενη στον ωμο) και κάποιοι που απλά θέλουν χαρτί για να μετακινηθούν στην Αθήνα και προσποιούνται ότι έχουν τα πάντα. Επίσης, δεν υπάρχει μεταφραστής στο νοσοκομείο, οπότε συχνά υπάρχει αδυναμία επικοινωνίας. Αγγλικά, γαλλικά βοηθάνε λιγο. Αλλά αμα ξέρεις αραβικά είσαι άρχοντας.
    - Δεν υπάρχει σεκιούριτι συνέχεια, οπότε σε κάθε διαπληκτιστισμο μπορεί και να προσπαθησουν να σε χτυπήσουν (έχω καλέσει αστυνομία αρκετές φορές σε τέτοιους συνοδούς ασθενων). Οκ, δεν έχουν τα ΚΥ διαλογή, αλλά για ένα νοσοκομείο που καλύπτει 30000+ το χειμώνα χρειαζεται κάποια υποτυπώδη, ειδικά αν υπάρχουν 8-10 αναμονες έξω. Συνταγογράφηση λόγω covid, δεν έγινε ποτέ από αγροτικό ιατρό στο νοσοκομείο.
    Αυτά τα ολιγα...Γενικά πολύ απαιτητικό αγροτικό, μοιάζει περισσότερο με ειδικότητα όσον αφορά τον όγκο δουλειάς. Το κλίμα γενικά αρκετά πιεστικό από ολες τις κατευθύνσεις. Δεν θα το συνιστούσα ούτε σε εχθρό, πόσο μάλλον σε φίλο.
  16. Like
    mihiatrik got a reaction from kopritis in 424 ή στεπ?   
    ++++
    Κάτι επιπλέον που ξέχασα να αναφέρω, γιατί το θεωρώ αυτονόητο, τουλάχιστον για τους κοινούς θνητούς. Στο στρατό, όσον αφορά τα βύσματα, πρέπει να θυμάσαι δύο πράγματα:
    1ον) Δεν είσαι ο μόνος που έχει βύσμα, οπότε πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθεί βύσμα ισχυρότερο από το δικό σου
    2ον) Το βύσμα σου, κατά μέσο όρο, θα δουλέψει μόνο μία φορά
    Ως εκ τούτου, όσο πιο βυσματική θέση κυνηγήσεις, τόσο περισσότερο υπάρχει ο κίνδυνος να πάρεις αρχικά τη μετάθεση που θες, αλλά μετά να βρεθείς σε κατάσταση την οποία δεν θες, επειδή ενδεχομένως ισχυρότερο βύσμα από το δικό σου θα έρθει να σε "εκτοπίσει". Με ότι και να σημαίνει αυτό, π.χ. θα σε αποσπάσουν κάπου αλλού επειδή δεν θα σε χρειάζονται πλέον, ή θα σου αναθέσουνε περισσότερη λάντζα, κ.τ.λ. κ.τ.λ.
    Επανέρχομαι, λοιπόν, στον kopritis, το νόημα του στρατού είναι ακριβώς αυτό: "Οπότε κοίτα κάπου να περάσεις την θητεία σου όσο πιο "αναίμακτα" γίνεται, και άσε τη εκπαίδευση για μετά που θα έχεις όλο τον χρόνο (και τις επιλογές)."
    Ζήτα από το βύσμα σου ότι θα ζητούσε και ο κάθε απλός φαντάρος: 1) Μονάδα κοντά στον τόπο διαμονής σου και 2) Θητεία μαζί με άλλους της ίδιας ειδικότητας (οπλίτης ιατρός), σε μονάδα όπου προβλέπεται τμήμα υγειονομικού, έτσι ώστε όσο γίνεται να μην είσαι μόνος σου.
  17. Like
    mihiatrik got a reaction from gotham in 424 ή στεπ?   
    ++++
    Κάτι επιπλέον που ξέχασα να αναφέρω, γιατί το θεωρώ αυτονόητο, τουλάχιστον για τους κοινούς θνητούς. Στο στρατό, όσον αφορά τα βύσματα, πρέπει να θυμάσαι δύο πράγματα:
    1ον) Δεν είσαι ο μόνος που έχει βύσμα, οπότε πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθεί βύσμα ισχυρότερο από το δικό σου
    2ον) Το βύσμα σου, κατά μέσο όρο, θα δουλέψει μόνο μία φορά
    Ως εκ τούτου, όσο πιο βυσματική θέση κυνηγήσεις, τόσο περισσότερο υπάρχει ο κίνδυνος να πάρεις αρχικά τη μετάθεση που θες, αλλά μετά να βρεθείς σε κατάσταση την οποία δεν θες, επειδή ενδεχομένως ισχυρότερο βύσμα από το δικό σου θα έρθει να σε "εκτοπίσει". Με ότι και να σημαίνει αυτό, π.χ. θα σε αποσπάσουν κάπου αλλού επειδή δεν θα σε χρειάζονται πλέον, ή θα σου αναθέσουνε περισσότερη λάντζα, κ.τ.λ. κ.τ.λ.
    Επανέρχομαι, λοιπόν, στον kopritis, το νόημα του στρατού είναι ακριβώς αυτό: "Οπότε κοίτα κάπου να περάσεις την θητεία σου όσο πιο "αναίμακτα" γίνεται, και άσε τη εκπαίδευση για μετά που θα έχεις όλο τον χρόνο (και τις επιλογές)."
    Ζήτα από το βύσμα σου ότι θα ζητούσε και ο κάθε απλός φαντάρος: 1) Μονάδα κοντά στον τόπο διαμονής σου και 2) Θητεία μαζί με άλλους της ίδιας ειδικότητας (οπλίτης ιατρός), σε μονάδα όπου προβλέπεται τμήμα υγειονομικού, έτσι ώστε όσο γίνεται να μην είσαι μόνος σου.
  18. Like
    mihiatrik got a reaction from gotham in 424 ή στεπ?   
    Αρχικά συγχαρητήρια για την επιτυχία σου !! Όπως και να έχει, έξι χρόνια εκπαίδευσης τελείωσαν και θα αρχίσουν περίπου άλλα τόσα στην ειδικότητα. Οπότε φρόντισε να ξεκουραστείς όσο μπορέσεις στο μεσοδιάστημα.
    Δύο τινά συμβαίνουν:
    Α) Έχεις φοβερό βύσμα και είσαι εκτός της πραγματικότητας των κοινών θνητών
    Β) Έχεις πλήρη γνώση της πραγματικότητας των κοινών θνητών, αλλά ελπίζεις το βύσμα σου να σε "γλιτώσει"
    Όπως και να έχει, στον στρατό δεν πάμε για να συνεχίσουμε την ιατρική μας εκπαίδευση. Εάν προκύψει ή εάν το βύσμα σου σε βοηθήσει, έχει καλώς.
    Η μέση τύχη σου προβλέπει ότι θα είσαι πολύ καλά εάν θα βρεθείς σε κάποιο επανδρωμένο ΣΤΕΠ μαζί με άλλους γιατρούς (οπλίτες ή/και αξιωματικούς), αντί να σε στείλουνε μόνο σου ως γιατρό μονάδας σε κάποιο ξεχασμένο στρατόπεδο στη μέση του πουθενά όπου θα θεραπεύεις με το "πονάει χέρι, κόβει χέρι". Εκεί πραγματικά θα βαράς μύγες, θα έχεις ευθύνες, θα σου φορτώνονται όλοι οι αξιωματικοί και ενδεχομένως θα τρως και λάντζα επί λειψανδρίας (εκτός και εάν το παίξεις σωστά, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση για άλλο τόπικ).
    Το να κάθεσαι και να κοιτάς το ταβάνι, όπως σου είπα και παραπάνω, είναι η καλή εκδοχή σε κάποιες περιπτώσεις...  Ο sjjggst σου έδωσε μία πολύ καλή σύνοψη του τι θα κληθείς να κάνεις όταν βλέπουνε ότι δεν σε χρειάζονται ουσιαστικά επειδή δεν έχεις δουλειά να κάνεις και ότι κοιτάς κάθε μέρα το ταβάνι...
    Το 424 είναι μία μεγάλη ιστορία. Δεν ξέρω τις τωρινές ισορροπίες, αλλά ανέκαθεν προορίζεται για τα μεγάλα βύσματα και οι τελευταίοι που πηγαίνουν εκεί πέρα είναι οι οπλίτες γιατροί. Επίσης, το 424 διαθέτει ήδη και πολίτες ειδικευόμενους. Επομένως οι οπλίτες γιατροί απλά δεν χρειάζονται. Αυτό που σου είπαν τα παιδιά είναι το νόημα, στο 424 χρειάζονται λαντζιέρηδες και άτομα για να βγαίνουν οι υπηρεσίες.
    Πιο εύκολα μπορούνε να σε στείλουνε σε μονάδες της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης (και πάλι δύσκολο, γιατί ακόμα και εκεί υπάρχουν αξιωματικοί γιατροί, οπότε οι ανάγκες για οπλίτες είναι ελάχιστες, ενώ κάτι λίγο μεγαλύτερο από βηχαλάκι αποστέλλεται άμεσα στο 424 για εξέταση, από την στιγμή που είναι δίπλα και για να φύγει η ευθύνη από πάνω τους). Στην περίπτωση αυτή, κάποιες εφημερίες θα κάνεις στο Φρουραρχείο της Θεσσαλονίκης (απέναντι από το Α.Π.Θ.) και κάποιες στη μονάδα σου, αλλά όχι στο 424.
    Επανέρχομαι στο αρχικό μου δίλημμα σχετικά με το εάν έχεις συναίσθηση του τι ακριβώς πας να κάνεις στο στρατό. Και σου λέω ότι πραγματικά για τους κοινούς θνητούς δεν μπορείς να "κινηθείς" και τίποτα δεν αποτελεί επιλογή σου. Στο στρατό δεν σε περιμένουνε με ανοιχτές αγκαλιές: 'Καλώς τον γιατρό μας, έλα να συνεχίσεις την εκπαίδευσή σου!!! ".
    Οι ερωτήσεις που κάνεις μου θυμίζουν ερωτήσεις του τύπου: 'Παιδιά που συμφέρει να κάνω αγροτικό, σε κέντρο υγείας ή απόσπαση σε νοσοκομείο ?". Καμία σχέση.  Στο στρατό πας για να φας σκατό. Χώνεψέ το.
    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Έχοντας υπηρετήσει και σε μαύρο στρατόπεδο σε νησί και σε μονάδα της Θεσσαλονίκης (τον τελευταίο μήνα), σου λέω ότι η θητεία στον στρατό είναι θέμα τύχης και συμβουλή δεν μπορεί να σου δώσει κανείς. Επίσης, δυστυχώς όλα είναι θέμα διοικητή. Ακόμα και στις μονάδες της Θεσσαλονίκης, αυτοί εναλλάσσονται κυκλικά με αποτέλεσμα όπου πάει ο νέος διοικητής να φέρνει και την "μαυρίλα" μαζί του. Εάν δεν υφίσταται σώμα υγιειονομικού στο στρατόπεδο και είσαι μόνος σου, τότε δυστυχώς ο γιατρός θεωρείται "στέλεχος" της μονάδας και σύμβουλος του διοικητή πάνω στα θέμα υγείας του στρατοπέδου. Τυπικά υπάρχει ο περιβόητος "Λόχος Διοικήσεως" και τυπικά υπάγεσαι στον αντίστοιχο λοχαγό, όμως για τα θέματα υγείας του στρατοπέδου ουσιαστικά αναφέρεσαι απευθείας στον διοικητή. Οπότε τις περισσότερες φορές οι αρμοδιότητές σου στη μονάδα, αλλά και οι ελευθερίες σου, εξαρτώνται αποκλειστικά από το τι θα σου υποδείξει ο διοικητής της μονάδας.
    Γνώμη μου είναι, στον στρατό ξέχασε τη λέξη ιατρική εκπαίδευση και το δίλημμα νοσοκομείο ή ΣΤΕΠ. Κανόνισε να βγάλεις μια ήσυχη θητεία, να ξεμπερδεύεις και να πας μετά να κάνεις κάτι σοβαρό. Εάν όντως έχεις βύσμα, ζήτα του δύο απλά πράγματα:
    1ον) Θητεία σε στρατόπεδο στην περιοχή διαμονή σου για να δικαιούσαι διανυκτέρευση όταν θα είσαι εκτός υπηρεσίας και
    2ον) Να σε στείλει κατά προτίμηση σε στρατόπεδο με ΣΤΕΠ μαζί με άλλους γιατρούς, αντί να είσαι γιατρός μονάδας, δηλαδή μοναδικός υπεύθυνος για το ότι συμβεί στο στρατόπεδο όσον αφορά τα θέματα υγείας
  19. Like
    mihiatrik got a reaction from Voredor in Που βρισκεστε και τι ακουτε αυτη τη στιγμη????   
    Mr. Kitty - After Dark
    Video Theme: Anime "5 Centimeters per Second"
  20. Like
    mihiatrik got a reaction from catzol in Πόσοι παρατασιακοι είναι στις κλινικές σας; Υπάρχουν προβληματα σχετικά με τις εφημερίες και την εκπαιδευση εξαιτίας τους;   
    Δεν ξέρω εάν αναφέρθηκε ήδη από κάποιον, και συγγνώμη εάν το έχασα, αλλά  εγώ θα ήθελα συγκεκριμένα να προσθέσω στα όσα ειπώθηκαν (περί εφημεριών, περί εκπαίδευσης, περί χειρουργείων κ.τ.λ.) ότι πολλοί "παλαιοί" ειδικευόμενοι, ενδεχομένως και ολίγον "γλειφτράκια", έχουν διαμορφώσει και "επιστημονικές" συνεργασίες με τους επιμελητές (σε ότι και εάν αναφέρεται ο όρος, ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές, δηλαδή: 1) εργασίες / ομιλίες σε συνέδρια, 2) δημοσιεύσεις σε περιοδικά, 3) πακέτα εταιρειών για κάλυψη εξόδων στα του 1) ή δωρεάν εγγραφή σε συλλόγους / επιστημονικά sites κ.τ.λ. κ.τ.λ.).
    Συνεργασίες η διαιώνιση των οποίων διευκολύνεται με τον θεσμό της παράτασης, με αποτέλεσμα οι νέοι - κανονικοί ειδικευόμενοι να καταλήγουν να βγάζουν μόνο λάντζα και να μένουν απ' έξω, καθώς οι κλίκες έχουν ήδη διαμορφωθεί και δέχονται "νέα" άτομα υπό προϋποθέσεις και ανάλογα με τα γούστα τους. Όχι ότι εάν δεν υπήρχαν οι παρατασιακοί, δεν θα βλέπαμε πάλι γλείφτες ως "εξωτερικούς" επιστημονικούς συνεργάτες (έχουμε και τέτοιους, τους διακρίνεις ακόμα και όταν σου έρχονται φρέσκοι φρέσκοι, ο άλλος πριν καν ξεκινήσει την ειδικότητα έρχεται ήδη μερικούς μήνες πριν για να γνωρίσει κόσμο, καταστάσεις και να διαφημίσει τον εαυτό του...). Απλά ο θεσμός διευκολύνει ακόμα περισσότερο την νόμιμη παραμονή όλων αυτών και δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τους κανονικούς ειδικευόμενους να κάνουν και αυτοί κάποιο βιογραφικό της προκοπής.
    Γιατί και 1 - 2 έτη να κάτσουν οι παρατασιακοί, έχουν στερήσει από τον κανονικό ειδικευόμενο 2 πολύτιμα χρόνια εκπαίδευσης. Δηλαδή σχεδόν την μισή ή τα 2/3 του ειδικού μέρους της ειδικότητας, ή την μισή από την ενιαία ειδικότητα (καθώς τα 1-2 πρώτα έτη στις ενιαίες ειδικότητες είναι είτε λάντζα είτε εσωτερικό rotation, επομένως τα παραγωγικά έτη σε ειδικότητες όπως π.χ. Νευρολογία ή Γενική Παθολογία, δίνουν το περιθώριο για ουσιαστικά 4έτη παραγωγικής ειδικότητας - στην καλύτερη περίπτωση)
    Για μένα είναι μεγάλο θέμα το ζήτημα της εκπαίδευσης και το γεγονός ότι οι ειδικευμένοι - επιμελητές δεν αξιολογούνται για το κατά πόσο οι κανονικοί τους ειδικευόμενοι συμμετέχουν real time και επαρκώς σε όλα τα παραπάνω ή για το κατά πόσο τους δίνουν ευκαιρίες για να κτίσουν το βιογραφικό τους. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και ειδικευόμενοι ντυπ ζώα που δεν ενδιαφέρονται καθόλου. Υπάρχουν και αυτοί. Όμως ο κανόνας που έχω διαπιστώσει είναι ότι οι όποιες "κλίκες" επί το πλείστον συντηρούνται από παλιούς ειδικευόμενους (που αρκετοί από αυτούς είναι τσιράκια επιμελητών / διευθυντών και θα καταλήξουν παρατασιακοί, ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές) οι οποίοι λύνουν και δένουν και δεν λένε να ξεκουμπιστούν κάποια στιγμή από την κλινική, μπας και βρούνε και οι υπόλοιποι άσπρη μέρα. Ή αυτό, ή έχουν ένα ωραιότατο επικουρικό να τους περιμένει μετά την λήψη του τίτλου, όλως τυχαίως, στο ίδιο νοσοκομείο και στην ίδια ακριβώς κλινική (οι ανάγκες ξεφυτρώνουν και προκηρύσσονται την κατάλληλη ώρα... τυχερά τα παιδιά... ) .
    Υ.Σ.: Είναι και θέμα πρακτικό. Όταν ο επιμελητής (πανεπιστημιακός ή μη), έχει δίπλα του τον παρατασιακό που τον ξέρει τόσο καιρό, του κάνει τις δουλειές, γνωρίζει τι θέλει, πώς το θέλει κ.τ.λ., γιατί να μπει στον κόπο να συνεργαστεί με τον νέο - κανονικό ειδικευόμενο, ειδικά όταν βαριέται που ζει ακόμα και να έρθει στην ώρα του στη δουλειά (όπως λέει και ο kopritis);;; Ή δεν θα ασχοληθεί καν, ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα αναθέσει στον παλιό / παρατασιακό να "μπάσει στα κόλπα" τον καινούριο ψάρακα... Και ουαί και αλίμονο εάν δεν πας με τα νερά του παρατασιακού... Έχεις φάει πόρτα. Και για όσο πιο "κλινική" ειδικότητα μιλάμε, τόσο πιο πολύ ισχύει αυτό.
  21. Like
    mihiatrik reacted to iceman in Αναγνώριση νοσοκομειακών μονάδων ως καταλλήλων για άσκηση ιατρών σε ειδικότητα .   
    ΦΕΚ Β2422 18/06/2020
    1) Τη μεταφορά/μετατροπή μίας (1) οργανικής θέσης ειδικευόμενου ιατρού ειδικότητας Ακτινοδιαγνωστικής........, σε μία (1) οργανική θέση ειδικευόμενου ιατρού ειδικότητας Παιδιατρικής στο Γ.Ν. Άρτας
    2) Τη μεταφορά/μετατροπή δύο (2) οργανικών θέσεων ειδικευόμενων ιατρών ειδικότητας Γενικής Ιατρικής  ....... σε δύο (2) οργανικές θέσεις ειδικευόμενων ιατρών μία (1) Καρδιολογίας και μία (1) Γαστρεντερολογίας στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
    3)Τη μεταφορά/μετατροπή πέντε (5) οργανικών θέσεων ειδικευόμενων ιατρών ειδικότητας Πνευμονολογίας - Φυματιολογίας  ..... σε πέντε (5) οργανικές θέσεις ειδικευόμενων ιατρών ειδικότητας Παθολογικής Ογκολογίας στο Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος «ΣΩΤΗΡΙΑ»
    4) Τη μεταφορά/μετατροπή μίας (1) οργανικής θέσης ειδικευόμενου ιατρού ειδικότητας Χειρουργικής Παίδων  .....και τη μεταφορά/μετατροπή μίας (1) οργανικής θέσης ειδικευόμενου ιατρού ειδικότητας Ορθοπεδικής Παδων  ............ σε δύο (2) οργανικές θέσεις ειδικευόμενων ιατρών ειδικότητας Ορθοπεδικής στην οργανική μονάδα έδρας «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ - ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
  22. Like
    mihiatrik reacted to το έλυτρο in Αγροτικό / Υπηρεσία Υπαίθρου   
    η εγκληματική άγνοια του κινδύνου του νεοπτυχιούχου αντικατοπτρίζει το βαθμό προετοιμασίας του Πανεπιστημίου.
    Κατά την ταπεινή μου άποψη το πρόβλημα εντοπίζεται στην άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
    Όλοι μας ζήσαμε την  αδειοδότηση "licence to kill" μετά απο 10 μέρες απο την κατάθεση του πτυχίου στη Νομαρχία χωρίς κανένα έλεγχο.
    Θα ήταν πιο χρήσιμο να αποσυνδεθεί το πτυχίο της Ιατρικής απο την άσκηση του επαγγέλματος η οποία θα γινόταν μέσω εκπαίδευσης στην επαρχία συνεπικουρικά με τους οικογενειακούς/γενικούς ιατρούς οι οποίοι θα έπρεπε να είναι οι πραγματικοί "Αγροτικοί ιατροί".
    Ο πτυχιούχος ιατρικής ΔΕΝ μπορεί να θεωρείται αυτομάτως ιατρός! Επίσης μπορεί και να μην το αναζητά. Γνωρίζω αρκετούς που επέλεξαν να σπουδάσουν ιατρική απο ενδιαφέρον για την Επιστήμη ή για κοινωνικό εφαλτήριο στην πολιτική, στον συνδικαλισμό ή απλά για το χατήρι της οικογένειας και δεν έχουν καμία πρόθεση να εξασκήσουν.
    Νομιίζω πως εάν η αδειοδότηση "licence to kill" γινόταν με πρακτική εξάσκηση, με τις αρχές της συνταγογράφησης υπό την επίβλεψη μόνιμων γενικών ιατρών σε θέση αγροτικων /ΚΥ για μια μικρή περίοδο (πχ 3μήνες) στα "άγονα αγροτικά" θα ενισχύονταν το Σύστημα Υγείας της επαρχίας. Θα μειώνονταν η θνησιμότητα στα χωριά και ίσως να αποφεύγαμε την αθρόα προσέλευση στα Νοσοκομεία των αστικών κέντρων.
    Η δική μου πρόταση λοιπόν έχει ως εξής.
    1. Άδεια ασκήσεως ιατρικής μετά απο πρακτική εξάσκηση στην επαρχία δίπλα σε Γενικό ιατρό που κατέχει μόνιμη θέση (Προυποθέτει την στελέχωση της επαρχίας με μόνιμο προσωπικό, γενικούς ιατρούς ή άνευ ειδικότητας)
    2. Μοριοδότηση της περιόδου της πρακτικής εξάσκησης όπως συμβαίνει τώρα με το αγροτικό. (έτσι άν κάποιος ενδιαφέρεται να μαζέψει μόρια για το δημόσιο κάθεται παραπάνω μήνες σε ένα άγονο αγροτικό)
    3. Στοιχειώδεις εξετάσεις απο σταθερή δεξαμενή πολλαπλών ερωτήσεων (αυτό αντί για εξετάσεις στην ειδικότητα)
     
    Σημείωση¨ Ο νόμος αποδίδει ευθύνες όχι στον πτυχιούχο, αλλά στον έχων άδεια ασκήσεως!"
     
     
  23. Like
    mihiatrik got a reaction from heydoc in Αγροτικό / Υπηρεσία Υπαίθρου   
    Ωραία όλα αυτά, αλλά πραγματικά η συζήτηση έχει νόημα μόνο εάν ελπίζει κανείς σε απαλλαγή από το αγροτικό προκειμένου να δώσει εξετάσεις για την ειδικότητα.
    Οι συζητήσεις και οι ελπίδες περί απαλλαγής προκειμένου να διοριστείς στο δημόσιο δεν έχουν κανένα αντικείμενο αφού:
    1ον) Όποιος έχει χοντρό μέσο θα τον πάρουν όπως και να έχει (μέχρι και θέσεις προκηρύσσονται ξαφνικά εκεί που δεν υπάρχουν...)
    2ον) Το αγροτικό πιάνει μόρια, πράγμα που μετράει μεταξύ όσων δεν έχουν κάποιο μέσο (οπότε όποιος το έχει εκπληρώσει, κατέχει ήδη προβάδισμα σε σχέση με κάποιον χωρίς αγροτικό)
    3ον) Τα νεοαποφοιτήσαντα φοιτητάκια μπαίνουν στη μηχανή του κιμά χωρίς πολλά πολλά. Νομίζουν ότι στο αγροτικό πάνε να κάνουν την εκδρομή τους, τις διακοπές τους και να κερδίσουν νέες εμπειρίες. Επομένως ο μαζικός όγκος των υπόχρεων δεν έχει κανένα λόγο να αποστραφεί ή να αντισταθεί στο αγροτικό. Ίσα ίσα, κάποια τούβλα νομίζουν ότι τους κάνει και καλό (εγκληματική άγνοια κινδύνου). Οπότε γιατί να το καταργήσουν ???
    Συμπέρασμα:  Οι απαλλαγές δεν είναι η λύση. Θέλει ολοκληρωτική κατάργηση. Οργανωμένη προσφυγή όλου του ιατρικού κόσμου σε ελληνικά και διεθνή δικαστήρια ως ένα έκτρωμα εντελώς εκτός σύγχρονης ιατρικής πραγματικότητας και άκρως επισφαλές, επικίνδυνο και εγκληματικό για τη δημόσια υγεία, με το κράτος να αποτελεί τον ηθικό αυτουργό για μαζικές ανθρωποκτονίες εξ' αμελείας (και εκ δόλου φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις "εντέλλεσθε" προς αγροτικούς γιατρούς από διοικητικούς ή κομματικούς άσχετους - διανοητικά καθυστερημένους). Όλα τα άλλα είναι για να γεμίζουμε post στα forum και στο facebook.
    Φυσικά, το ότι τόσα χρόνια τώρα δεν βρέθηκε ένας νοήμων πολυκύτταρος οργανισμός που ακούει στο όνομα ΄Έλληνας πολίτης - ασθενής, να φέρει την υπόθεση στα δικαστικά δρώμενα, αλλά δέχεται να τον αντιμετωπίζουν ως ζώο, δείχνει το ότι τελικά οι Έλληνες έχουμε την υγεία που μας αξίζει. Μπεεε!!!
  24. Like
    mihiatrik got a reaction from Kyriakos9 in τι κάνω μέχρι να διοριστώ στην ειδικότητα?   
    Στην ελληνική πραγματικότητα, ακριβώς επειδή υπάρχει κορεσμός ειδικευμένων ιατρών ελεύθερων επαγγελματιών (ιδιωτικά ιατρεία), δεν νομίζω να μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα. Στην περίπτωση που αποφάσιζες δηλαδή να ανοίξεις ένα ιδιωτικό ιατρείο ως ανειδίκευτος ιατρός, συν του ότι θα έχεις πολύ περιορισμένες δυνατότητες συνταγογράφησης, ως ανειδίκευτος, άρα θα σου τρώνε οι ειδικευμένοι το ψωμί.
    Αυτά που έχω ακούσει, προφανώς ως ευκαιριακές δουλειές στα διαλείμματα ανάμεσα στην ειδικότητα, είναι γιατρός σε γηπεδάκια, γιατρός σε ξενοδοχεία, γιατρός σε κλινικές αποκατάστασης να βγάζεις πρωϊνές ή νυχτερινές βάρδιες, και γενικά λάντζα ανειδίκευτου γιατρού μπορείς να κάνεις σε οποιαδήποτε ιδιωτική κλινική ή ιατρείο μπορεί να σε προσλάβει.
    Φυσικά αυτά δεν τα λες ακριβώς "επαγγελματική διέξοδο", δεδομένου ότι οι αντίστοιχοι ειδικευμένοι ιατροί γενικών ειδικοτήτων (παθολόγος, γενικός ιατρός κ.α.) μπορεί να σου φάνε άνετα το ψωμί, ειδικά με την ανεργία που υπάρχει. Συν του ότι οι μορφές αυτές εργασίας δεν εγγυώνται ιατρικά κάποια μορφή επιστημονικής ή ιατρική εξέλιξης.
    Η άλλη λύση είναι να χρησιμοποιήσεις την ιδιότητα του πτυχίου σου καθαρά ακαδημαϊκά ή εκπαιδευτικά. Δηλαδή να αρχίσεις να διδάσκεις ιατρικά μαθήματα σε ιδιωτικά ΙΕΚ. Ή και δημόσια, απλά εκεί πρέπει πλέον να πάρεις πρώτα πιστοποίηση εκπαίδευσης ενηλίκων. Και φυσικά το πτυχίο σου, σαν πτυχίο, έχει την αξία αποφοίτου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οπότε θεωρητικά μπορείς να κάνεις τα πάντα, εκτός ιατρικής, στα οποία πληρείς τις προϋποθέσεις ενός εργοδότη π.χ. γραμματέας σε κάποιο γραφείο;;; Σε ΜΚΟ τύπου "Γιατροί του Κόσμου", που ενδεχομένως ένας πτυχιούχος ιατρικής μπορεί να τους χρειάζεται;;;
    Κοινώς, όποιος δεχτεί να σε προσλάβει, εκεί μπορείς να πας να δουλέψεις... Συγγνώμη εάν λέω κάτι ανακριβές ή λάθος, αυτές τις πληροφορίες έχω, προσωπικά ποτέ μου δεν διανοήθηκα να δουλέψω με το πτυχίο μου σκέτο. Σε μόνιμη βάση εννοώ, διαφορετικά μεροδούλι μεροφάι, λίγο πολύ όλοι μας κάτι έχουμε κάνει εκτός ειδικότητας...
  25. Like
    mihiatrik got a reaction from Sorsor in Αγροτικό σε Νησί;   
    Τα μέλη kopritis και heretai, στο topic: "ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ", σχολιάσανε με πολύ περιγραφικό τρόπο την κοροϊδία και τον εμπαιγμό που υφίστανται οι κάτοικοι του Ελλαδιστάν, όσον αφορά στα θέματα της υγεία τους, αλλά στην ίδια τους τη ζωή. Από θέμα τύχης ζούνε όλοι τους και φυσικά σε σημαντικό βαθμό τη μοίρα αυτή την έχουνε επιλέξει οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Ταυτόχρονα, kopritis και heretai επισήμαναν την απαξίωση που δείχνουν ελληνική κοινωνία, ΜΜΕ, δικαστικό/νομικό σύστημα και κράτος (με όλους τους παρατρεχάμενους συνδικαλιστές, διοικήσεις ιατρικών συλλόγων, νοσοκομείων, κλινικών κ.τ.λ.) απέναντι στους νέους γιατρούς, καθ' όσον επ' ουδενί ενδιαφέρθηκε ποτέ κανείς να καταλάβει ότι ο νέος γιατρός είναι και αυτός άνθρωπος και έχει δικαίωμα να μην καταστραφεί η σωματική και η ψυχική υγεία του ίδιου και της οικογένειάς του, απλά και μόνο επειδή κάποιοι αποφάσισαν να δολοφονούν (ουσιαστικά) καθημερινά ανθρώπους (εξ αδιαφορίας ή εκ προθέσεως).
    Με βάση, λοιπόν, πρόσφατα δημοσιεύματα που αφορούν στην πρόσφατη αεροδιακομιδή βρέφους 40ημερών από τη Σίφνο στην Αθήνα, θα ήθελα να συνεχίσω την παραπάνω συζήτηση, εστιάζοντας κυρίως σε αυτό το κομμάτι της κοροϊδίας που αφορά στον τρόπο που "αντιμετωπίζονται" και "δίνονται λύσεις" στα προβλήματα του Ε.Σ.Υ., σε ένα πλαίσιο δημοσίου λόγου που πραγματικά θα πρέπει να νομίζουν ότι απευθύνονται σε διανοητικά καθυστερημένους. Φυσικά ίσως και να απευθύνονται, απλά δεν βλέπω στο δημόσιο λόγο ούτε μία ανάρτηση ή σχολιασμό από αρμόδιο φορέα ή όργανο, που να επισημαίνει ευθέως ότι μας θεωρούνε εντελώς καθυστερημένους όταν συνεχίζουν παρόμοιο βιολί στον τρόπο που διαχειρίζονται θέματα υγείας της νησιωτικής Ελλάδας (θα εξηγήσω παρακάτω). Επομένως, θα ήθελα πολύ να συνεχίσω τη συζήτηση στο topic: "ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ, αλλά  επειδή:
    1ον) Τα γεγονότα από τα οποία θέλω να πάρω αφορμή για να συνεχίσω τη συζήτηση αφορούν τη νησιωτική Ελλάδα.
    2ον) Θέλω όσο τίποτα άλλο να δώσω συμβουλή σε όλους τους νέους γιατρούς και ειδικά σε όσους τελειώνουν με όρεξη την Ιατρική Σχολή και επιθυμούν  να κάνουν το (άγονο) αγροτικό τους (και δεν φταίνε σε τίποτα να καταστρέψουν τις ζωές τους για χάρη του νομικού/κυβερνητικού/πολιτικού/ΜΜΕ/συνδικαλιστικού τέρατος που ονομάζουμε Ελλαδιστάν): ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΗΣΙΑ!!! (παλαιότερα θα έλεγα μακριά από τα μικρά νησιά, αλλά τώρα πλέον λέω ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΝΗΣΙΑ!!!)
    θα συνεχίσω τη συζήτηση στο παρόν topic: Αγροτικό σε Νησί; Καλή η ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ, αλλά πιστεύω ότι ειδικά για τα νησιά θα πρέπει να υπάρχει πάντα ξεχωριστή και συγκεκριμένη συζήτηση. Προσωπικά, για έναν που δεν κατάγεται και δεν έχει σπίτι σε νησί (αλλά πολύ αμφιβάλλω, και εγώ από νησί κατάγομαι, δεν μεγάλωσα βέβαια εκεί, αλλά και να είχα μεγαλώσει, δεν θα υπήρχε περίπτωση να ασκήσω ιατρική μόνιμα εκεί) θεωρώ ότι όχι μόνο είναι απαγορευτικό να κάνεις εκεί αγροτικό, αλλά νέος ειδικός να είσαι, μακριά, μακριά, μακριά !!!
    Και έρχομαι στα πραγματικά γεγονότα: Πηγή_1, από όπου μαθαίνουμε ότι:
    Α] ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ 06/02/2020
    Την περασμένη Τετάρτη (05/02/2020), στη Σίφνο, ένα βρέφος 40 ημερών εμφάνισε βήχα και πυρετό και οι γονείς του επισκέφτηκαν την (νεοφερμένη) αγροτική ιατρό του Πολυδύναμου Περιφερικού Ιατρείου, καθώς ο μόνιμος Γενικός Ιατρός (Επιμελητής Β', Διευθυντής του Περιφερικού Ιατρείου) βρισκόταν σε 15μερη άδεια. Η συνάδελφος αγροτική ιατρός διαπιστώνει ακροαστικά ευρήματα και επισημαίνει να γίνει δεύτερη επίσκεψη σε περίπτωση επιδείνωσης. Πράγματι, την Πέμπτη 06/02/2020, ο πυρετός ανεβαίνει και οι γονείς ξαναφέρνουν το βρέφος στο Περιφερικό Ιατρείο, νωθρό και με επιδείνωση των ακροαστικών ευρημάτων. Η συνάδελφος αγροτική ιατρός χορηγεί υποστηρικτική αγωγή και αποφασίζει διακομιδή στην Αθήνα στις 16:00 μ.μ.. Τηλεφωνεί στο ΕΚΑΒ, το οποίο αρχικά προσπαθεί να την πείσει να γίνει διακομιδή την επόμενη ημέρα με πλοίο (καθώς εκείνη την ημέρα υπήρχε απαγορευτικό στον απόπλου λόγω ανέμων 8 μποφόρ). Κατόπιν, ειδοποιείται για το συμβάν η δήμαρχος του νησιού, που με τη σειρά της ειδοποιεί τον Υπουργό Εργασίας, ο οποίος επικοινωνεί εκ νέου με το ΕΚΑΒ, που όμως δηλώνει ότι δεν διαθέτει πλωτό μέσο για να μεταφέρει το βρέφος μέχρι τη Μήλο, προκειμένου να μεταφερθεί από εκεί με ελικόπτερο στην Αθήνα. Τελικά, ελικόπτερο του πολεμικού ναυτικού μετέφερε το βρέφος στις 22:30 μ.μ. από τη Σίφνο στο Νοσοκομείο "Παίδων Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου νοσηλεύεται με βρογχιολίτιδα και επαπειλούμενη βρογχοπνευμονία άμφω. Το βρέφος μεταφέρθηκε ασυνόδευτο, καθώς το ΕΚΑΒ δήλωσε αδυναμία να στείλει ιατρό, ενώ η συνάδελφος αγροτική γιατρός, ως η μοναδική γιατρός που εφημέρευε στο νησί, κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να εγκαταλείψει την έδρα της και να συνοδεύσει.
    Συμπέρασμα 1: Ένα περιστατικό εμπύρετου με οξεία λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού, δυνητικά θανατηφόρο σε βρέφος 40 ημερών, κλήθηκε να αντιμετωπιστεί από μία καινούρια στο νησί (και ενδεχομένως και στο ιατρικό επάγγελμα) αγροτική ιατρό.  Η ίδια γιατρός, εφημέρευε μόνη της σε ένα νησί 3.000 κατοίκων, με > 500 παιδιά (όπως λέει το άρθρο), σε ημέρα που το νησί είναι αποκομμένο από θάλασσα λόγω ανέμων 8 μποφόρ. Αυτό θα μπορούσε να σχολιαστεί από πολλές πλευρές, ωστόσο, καθαρά ιατρικά, η περίπτωσή μας αφορά περιστατικό που και ο Γενικός Ιατρός να ήταν παρών, ή ακόμα και Παιδίατρος να υπήρχε, η απόφαση δεν αλλάζει: Το βρέφος χρήζει άμεσης διακομιδής στο πλησιέστερο τριτοβάθμιο νοσοκομείο.
    Συμπέρασμα 2: Ο αρμόδιος φορέας που υπάρχει για να διαχειριστεί καταστάσεις κρίσεων που αφορούν τις ζωές των 3.000 ανθρώπων που υπάρχουν σε εκείνο το αποκομμένο από θάλασσα νησί εκείνο το βράδυ, δηλώνει ότι δεν έχει τρόπο να πραγματοποιήσει τη διακομιδή και προτείνει ως λύση τη διακομιδή την επόμενη ημέρα. Δηλαδή, προτείνει στη συνάδελφο αγροτική ιατρό (όπως θα πρότεινε και στον όποιον Γενικό Διευθυντή ή Παιδίατρο ήταν εκεί), να αποδεχτεί τον ενδεχόμενο θάνατο του βρέφους, καθώς οξεία επιδείνωση της κατάστασής του θα σήμαινε την ανάγκη για άμεση αναπνευστική υποστήριξη σε ΜΑΦ ή ΜΕΘ  (νεογνών μάλιστα). Ας μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι το ΕΚΑΒ, ως ένας από τους φορείς καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένο και να διαθέτει τα πλωτά ή εναέρια μέσα για να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις. Και εφόσον δεν τα έχει, ας επικοινωνήσει από μόνο του με όργανα της πολιτείας για να λύσει το θέμα, όχι να κινητοποιείται ο στρατός μετά από παρέμβαση Υπουργού, ο οποίος κινητοποιήθηκε μετά από παρέμβαση της Δημάρχου του νησιού, η οποία κινητοποιήθηκε από τους γονείς του παιδιού. Ας μην σχολιάσουμε, λοιπόν, τα όποια πλωτά ή εναέρια μέσα. Για την τριτοκοσμική Ελλάδα, πάντα θα υπάρχει η δικαιολογία του στρατηγού άνεμου, του συνταγματάρχη χιονιού, της ταγματαρχίνας θάλασσας και της λοχαγού βροχής. Όμως, είναι άξιο σχολιασμού, το γεγονός ότι έγινε αεροδιακομιδή χωρίς να υπάρχει ιατρικό πλήρωμα. Όσο και να επικαλείται τις καιρικές συνθήκες, το ΕΚΑΒ οφείλει και όφειλε να διαθέτει ανά πάσα στιγμή ιατρικό δυναμικό που να συνοδεύει τις αεροδιακομιδές. Θα μου πείτε, εδώ δεν συνοδεύουν καν στα ασθενοφόρα!!! Έστω, αλλά η αεροδιακομιδή υποτίθεται είναι η έσχατη λύση, ακριβώς γιατί το περιστατικό είναι τόσο επείγον, που εξ' ορισμού δεν νοείται να σηκωθεί ελικόπτερο χωρίς συνοδεία γιατρού.
    Τελικό συμπέρασμα: Το περιστατικό που συνέβη στη Σίφνο, αναδεικνύει ότι ο λόγος που φωνάζω μακριά από τα νησιά δεν αφορά μόνο στα ζητήματα έλλειψης ειδικευμένων γιατρών.  Ο τρόπος που η συνάδελφος αγροτική ιατρός διαχειρίστηκε το περιστατικό δεν θα μπορούσε να διαφέρει από την διαχείριση της ειδικού Παιδιάτρου, πλην της πιθανότητας η Παιδίατρος να πρότεινε τη διακομιδή από την πρώτη κιόλας επίσκεψη. Που και πάλι, ουδείς γνωρίζει εάν σε παρόμοιο περιστατικό οι γονείς θα φέρνανε το βρέφος για εξέταση την Τετάρτη (05/02/2020) (δεν θα υπήρχε δηλαδή καν πρώτη επίσκεψη) ή εάν θα το φέρνανε ήδη σε μία πολύ προχωρημένη κλινική κατάσταση (επομένως οι 6 ώρες αναμονές θα ήταν ήδη μοιραίες και το βρέφος που ενδεχομένως θα πέθαινε στην αναμονή για αεροδιακομιδή). Το πρόβλημα στο συγκεκριμένο περιστατικό είναι καθαρά το ανύπαρκτο σύστημα διακομιδών του ΕΚΑΒ στα νησιά του Αιγαίου, ειδικά σε κακές καιρικές συνθήκες (φαινόμενο όμως συχνό για αρκετά νησιά)
    Β] ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΙΦΝΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ 06/02/2020
    Σύμφωνα με τη Δήμαρχο της Σίφνου, το ΕΚΑΒ σπάνια στέλνει ελικόπτερο για αεροδιακομιδή ασθενών, ακόμα και για σοβαρά (κατά την κρίση των εκεί ιατρών) περιστατικά. Όταν δε αποφασίσει να στείλει αεροδιακομιδή, απαιτεί να συνοδεύσει ιατρός από το ήδη ελλειπώς επανδρωμένο (πλέον 1 Ιατρός Υπηρεσίας Υπαίθρου και 1 Γενικός Ιατρός) Περιφερικό Ιατρείο της Σίφνου. Η Δήμαρχος της Σίφνου απέστειλε στις 21/01/2020 επιστολή σχετικά με τα προβλήματα της υγείας στο νησί (κενή θέση Παιδιάτρου στο νησί, ύπαρξη 1 μόνο αγροτικού ιατρού, προβλήματα με τις συνταγογραφήσεις κ.α.) στο Υπουργείο Υγείας, σε Βουλευτές των Κυκλάδων και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
    Συμπέρασμα 1: Το περιστατικό της 06/02/2020 δεν είναι μεμονωμένο. Όταν ένα σοβαρό περιστατικό παίρνει πλέον την ταμπέλα της ανάγκης για άμεση διακομιδή σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο, τότε η διαδικασία που κινείται από εκεί και πέρα ιατρικά ξεφεύγει από την ευθύνη του υπάρχοντος γιατρού, είτε αυτός λέγεται αγροτικός, είτε λέγεται ειδικευόμενος, είτε λέγεται γενικός ιατρός, είτε λέγεται παιδίατρος, είτε λέγεται Γιακούμπ. Από τη στιγμή εκείνη και μετά, αναλαμβάνει η ελληνική πολιτεία μέσω του ΕΚΑΒ να διαχειριστεί την άμεση μεταφορά του ασθενή. Στην Ελλάδα του 2020, έχουμε νομικό σύστημα που "αθωώνει" από ποινές όλους όσους θα έπρεπε να πάνε φυλακή γιατί ακριβώς τα νησιά είναι υγροί τάφοι, παραμελημένα από οργανωμένο και σύγχρονο δίκτυο διακομιδών ΕΚΑΒ και αερομεταφορών, επανδρωμένο όπως προβλέπεται με ιατρικό πλήρωμα και σύγχρονο εξοπλισμό. Αντί να γίνεται αυτό, η νομική και δικαστική πρακτική κάθεται και ασχολείται με το πόσο γρήγορα διέγνωσε ο γιατρός τη βαρύτητα της κατάστασης, καθώς και με το εάν κράτησε στη ζωή όσο έπρεπε τον ασθενή κατά την αναμονή μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο / ελικόπτερο (από 2 - 3 ώρες έως και ποτέ...) και κατά τη διάρκεια της διαδρομής (4 - 5 ώρες στις τρέχα γύρευε περιοχές). Δηλαδή χρονικά διαστήματα που όποιος δικαστικός του εξωτερικού με εμπειρία στα ιατρικά πράγματα και τους ιατρικούς χρόνους τα ακούσει θα επισημάνει και αυτός ότι οι δικαστικοί στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον καθυστερημένοι. Το να διωχθούν ποινικά όσοι δεν φρόντισαν να πραγματοποιούνται περισσότερες και πιο γρήγορες διακομιδές, αυτό δεν εξετάζεται και δεν διώκεται από κανέναν εισαγγελέα (αυτεπάγγελτα, δίωξη για θανάτους εξ' αμελείας σε όλες τις διευθυντικές και πολιτικές ηγεσίες των αρμόδιων φορέων, γιατί συντελείται εγκληματική αμέλεια και θάνατοι ανθρώπων λόγω των τεράστιων χρονικών διαστημάτων που διαρκούν οι διακομιδές στο Ελλαδιστάν).
    Συμπέρασμα 2: Η ελληνική πολιτεία και η Δήμαρχος ζητάνε να βρεθεί ιατρός να έρθει σε ένα νησί όπου θα πρέπει: 1ον) Να παρακολουθεί 24εις ώρες το 24ωρο 3.000 κατοίκους, ο/η δε Παιδίατρος > 500 παιδιά, με ανύπαρκτα μέσα διακομιδής και φυσικά ανά πάσα στιγμή κατηγορούμενος/η από όποιον δικομανή, ψυχοπαθή ή ανεγκέφαλο και διανοητικά καθυστερημένο δικηγόρο/δικαστή ή εισαγγελέα τον/την θεωρήσει υπεύθυνο/η που το περιστατικό δεν διακομίστηκε ή πέθανε κατά τη διάρκεια της διακομιδής στην Αθήνα, 2ον) Να φέρει την οικογένειά του/της σε ένα υγειονομικά ακάλυπτο νησί, για να έχει την ίδια τύχη με τους εγκαταλελειμμένους από την κυβερνητική συμμορία και το ΕΚΑΒ κατοίκους της και 3ον) Να μείνει επιστημονικά αποκομμένος/η και να βαλτώσει ιατρικά, καθώς δεν θα μπορεί να το κουνήσει ρούπι από την εργασιακή γαλέρα που λέγεται Ε.Σ.Υ., καθ' όσον οι άγονες και προβληματικές περιοχές δεν διαθέτουν το προσωπικό που θα σου επιτρέψουν να πάρεις καμιά άδεια για να ασχοληθείς με την επιστήμη σου, την οικογένεια σου ή να ξεκουραστείς σαν άνθρωπος.
    Τελικό συμπέρασμα: Στα νησιά ψάχνουν για κορόιδα. Μην πατήσετε πόδι.
    -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Συνέβησαν όλα αυτά και φυσικά ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος κατάλαβε ότι το πρόβλημα με το περιστατικό που συνέβη στη Σίφνο αφορούσε αποκλειστικά και μόνο στην αδυναμία διακομιδής του βρέφους από το ΕΚΑΒ στην Αθήνα. Η απουσία Παιδιάτρου επ' ουδενί δεν ήταν το πρόβλημα στο συγκεκριμένο γεγονός και η όλη προσοχή των υπεύθυνων φορέων (Υπουργείου Υγείας, ΕΚΑΒ, Εισαγγελέα) και ΜΜΕ θα έπρεπε να στραφεί την επόμενη ημέρα γύρω από δύο άξονες:
    1ον) Το ΕΚΑΒ δήλωσε παντελώς ανίκανο να διαχειριστεί την κατάσταση και χρειάστηκε να παρέμβει ο στρατός μετά από πολιτική παρέμβαση. Το φαινόμενο ήταν ήδη γνωστό στην παρούσα ηγεσία (ΕΚΑΒ και κυβέρνησης), όπως και στις προηγούμενες. Η κατάσταση η δια, η Πολιτεία απούσα, η Εισαγγελία απούσα.
    2ον) Στην απίστευτη και εγκληματική δήλωση του ΕΚΑΒ στη νεαρή συνάδελφο να περιμένει να διακομίσει την επόμενη ημέρα, δηλαδή να αποφασίζει το ΕΚΑΒ ότι ΟΚ και να πέθαινε εκείνη την ημέρα το βρέφος δεν έγινε και κάτι! (εδώ να επισημάνω ότι η δήλωση αυτή δεν είναι απίστευτη, συχνά ακούμε από το ΕΚΑΒ να εκφράζεται με εγκληματική αδιαφορία απέναντι σε κλήσεις που του κάνουμε για σοβαρά περιστατικά, ενώ επί το πλείστον το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του δεν είναι καν εκπαιδευμένοι διασώστες, είναι οδηγοί, συνδικαλιστές και πολιτικά ρουσφέτια, που όση σχέση έχει ο αστροναύτης με τις καταδύσεις, τόση σχέση έχουν αυτοί με την Ιατρική...)
    -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Σηκώνομαι, λοιπόν, σήμερα το πρωί (16/02/2020) και διαπιστώνω ότι προφανώς ούτε το Υπουργείο Υγείας, ούτε τα ΜΜΕ καταλάβανε ποτέ τι ακριβώς έγινε με το βρέφος στη Σίφνο: Πηγή_2
    Η λύση που πρότειναν απέναντι σε εκείνη την εφιαλτική νύχτα, που συνοψίζει ουσιαστικά όλα τα προβλήματα που κατ' ουσίαν έχει το σύστημα υγείας της νησιωτικής Ελλάδας, ήταν ότι πρέπει να φέρουν απόσπαση Παιδίατρο από την Αθήνα. Που ακόμα και το πρόβλημα εκείνης της νύχτας, σύμφωνα με τη λογική των καθυστερημένων, να ήταν ότι δεν υπήρχε Παιδίατρος στο νησί, θα έπρεπε τουλάχιστον να εξηγούνε (επιτέλους) τι ουσιαστικά κίνητρα θα βρούνε για να έρθει Παιδίατρος σε εκείνο το ξεχασμένο από το Θεό νησί (λύση στο πρόβλημα των διακομιδών, αλλαγή του νομικού συστήματος για την ιατρική ευθύνη, παρέμβαση εισαγγελέα για το περιστατικό εναντίον του ΕΚΑΒ που επέδειξε τραγική αμέλεια στη διαχείριση της διακομιδής, κ.α. όποιος διάβασε ότι έγραψα παραπάνω νομίζω ότι κατάλαβε την κοινή λογική).
    Συμπέρασμα: Ζούμε σε μια χώρα καθυστερημένων. Στην καλύτερη περίπτωση. Και μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο των ανεγκέφαλων που διαχειρίζονται τις ζωές μας, συμβουλεύω όσους ξεκινάτε την ιατρική σας σταδιοδρομία ότι δεν αξίζει να την χαραμίσετε για όλη αυτή την αλητεία που ονομάζεται ελληνικό κράτος.
    ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ!!! ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ!!!
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.