Jump to content

mihiatrik

Prominent Members
  • Posts

    571
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    42

Όλες οι δημοσιεύσεις από mihiatrik

  1. Ποινή είναι ότι όταν θα ξαναδηλώσει σε νέα λίστα αναμονής για μερική, θα πρέπει να περιμένει πάλι από την αρχή, στο τέλος της νέας λίστας. Δεν μπορείς να δηλώσεις εσύ το πόσο θα κάτσεις. Όταν δηλώνεις σε μία λίστα αναμονής, ο χρόνος που θα πρέπει να υπηρετήσεις στο συγκεκριμένο νοσοκομείο δηλώνεται αυτόματα, με βάση πάντα τις προδιαγραφές που προβλέπονται για την ειδικότητά σου. Εσύ μπορείς να παραιτηθείς / φύγεις ότι ώρα θέλεις. Ο χρόνος όμως που δηλώνεις στην αίτηση δεν εξαρτάται από εσένα. Εξ' όσων γνωρίζω, μόνο αυτή που ανέφερα παραπάνω. Εάν κάτι έχει αλλάξει, ή εάν κάποιος έχει κατά νου κάτι άλλο, ας συμπληρώσει / διορθώσει. Υ.Σ.: Μην ανοίγετε νέο τόπικ κάθε φορά που θέλετε να κάνετε μία ερώτηση !!
  2. Sawano Hiroyuki - Layers [Original Soundtrack : Anime "Re - Creators"] "We are on the outside of the stories..."
  3. [AMV] ReoNa - Juvenile [Original Song] [Video Theme: Remake: A piece of blue glass moon - Anime "Lunar Legend Tsukihime"] "I am here because I made a promise..."
  4. [AMV] Hiroyuki Sawano - S_Team [Original Song] [Video Theme: Video Game "Genshin Impact"] "Every journey has its final day. Do not rush !! "
  5. Μήπως έχεις link από αυτό το ΦΕΚ ;;
  6. Απ' όσο ξέρω πάντως την εφημερία τις καθημερινές την πληρωνόμαστε για το ωράριο 15:00 μ.μ. της ίδιας -> 08:00 π.μ. της επομένης ημέρας (ή 09:00 π.μ. εάν η εφημερία άρχισε την Παρασκευή). Το κομμάτι του 08:00 π.μ. -> 15:00 μ.μ. θεωρείται τακτικό ωράριο (βασικός μισθός). Τώρα το εάν αυτός που εφημερεύει θα πάει την συγκεκριμένη ημέρα στο ΤΕΠ ή / και θα καλύπτει τις συμβουλευτικές / παρακλινικές από τις 08:00 π.μ. ή από τις 15:00 μ.μ., αυτό πιστεύω είναι καθαρά θέμα εσωτερικής οργάνωσης και απόφασης του Διευθυντή της κλινικής. Προσωπικά πάντως έχω περάσει από τρία νοσοκομεία, έχω δει να γίνονται και τα δύο (ή ακόμα και συνδυασμός των διαφόρων υποχρεώσεων της εφημερίας, πριν ή μετά τις 15:00 μ.μ., ανάλογα με τις μεταξύ των ειδικευομένων συνεννοήσεις). Για τα rotation όπου όμως εφημερεύεις στη μητρική κλινική σου, ναι, από όση εμπειρία μπορώ να έχω, ξέρω για αλλαγή στις 15:00 μ.μ. Δεν μου έχει τύχει να δω / ακούσω / διαπιστώσω κάτι διαφορετικό.
  7. Η απάντηση σε αυτά που ρωτάς είναι πολύ απλά ότι όλα εξαρτώνται από το που θα δουλέψεις. Εάν πάρουμε για παράδειγμα την Αιματολογία, εάν δουλέψεις ως Αιματολόγος σε Ογκολογικό Κέντρο (π.χ. Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη) τότε η κύρια ενασχόλησή σου θα είναι μόνο με νεοπλασματικές παθήσεις. Ωστόσο, να σε ενημερώσω ότι εφόσον ενδιαφέρεσαι να μάθεις την εσωτερική παθολογία των νεοπλασματικών νοσημάτων, η όποια ενασχόληση με αναιμίες θα σου φανεί απλά ψιλά γράμματα, οπότε δεν καταλαβαίνω καθόλου το τι ακριβώς σε προβληματίζει. Από την άλλη, η Ογκολογία έχει ένα τεράστιο πλήθος νεοπλασμάτων, πολύ μεγαλύτερο από τα αιματολογικά, και ουσιαστικά είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Και ναι, στην ελληνική πραγματικότητα οι Ογκολογικές Κλινικές νοσηλεύουν ασθενείς και για μη ογκολογικούς λόγους: λοιμώξεις πάσης φύσεως, ειλεούς, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, πνευμονικές εμβολές, αιμορραγίες, καρδιολογικά που δεν θέλουν οι καρδιολόγοι, νευρολογικά που δεν θέλουν οι νευρολόγοι / παθολόγοι, ουρολογικά που δεν θέλουν οι ουρολόγοι, νεφρολογικά που δεν θέλουν οι νεφρολόγοι, και γενικά ότι αφορά στη γενική παθολογία, ασχέτως εάν αυτή πηγάζει από την κύρια νόσο / θεραπεία ή όχι, μπορεί κάλλιστα να το δεις να νοσηλεύεται σε Ογκολογικές κλινικές. Συμπερασματικά, τα στεγανά που αναφέρεις δεν υπάρχουν στην κλινική ιατρική του Ελλαδιστάν.
  8. Ακριβώς !! (στην επισήμανσή σου με τα bold γράμματα). Και εγώ λέω το εξής απλό: Στην ελληνική πραγματικότητα, η ειδικότητα της Γενικής Παθολογίας εξυπηρετεί κατ' ουσίαν την ανεπάρκεια του ΕΣΥ. Τίποτα παραπάνω. Τώρα, το εάν έχει νόημα κάποιος να τη διαλέξει ως ελληνική ιατρική ειδικότητα, εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο και από το τι ακριβώς θέλει να κάνει στη ζωή του. Κάποιοι την έχουνε επιλέξει και είναι μια χαρά ευχαριστημένοι / δυσαρεστημένοι στη ζωή τους. Εγώ πολύ απλά δεν την διάλεξα και ούτε και θα την διάλεγα ποτέ. Και για να μην παρεξηγηθώ, στην ερώτηση για το εάν η Γενική Παθολογία είναι απαραίτητη ως ιατρική ειδικότητα στην Ελλάδα, η απάντηση είναι ΝΑΙ ! Ακριβώς γιατί έτσι τριτοκοσμικά που λειτουργεί το ΕΣΥ, θα ήταν φύσει αδύνατον να λειτουργήσει χωρίς την ειδικότητα της Γενικής Παθολογίας. Θα διαλύονταν νοσοκομεία, πολλοί ασθενείς θα μένανε στην τύχη τους κ.τ.λ. Θέλει ριζική αναπροσαρμογή προκειμένου να δουλέψει το σύστημα χωρίς την Γενική Παθολογία και αυτό ακούει στο όνομα πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Η οποία ποτέ δεν θα δημιουργηθεί όπως πρέπει, επομένως και ποτέ η ειδικότητα της Γενικής Παθολογίας δεν θα εκλείψει στο Ελλαδιστάν.
  9. Πες μας πόλη... Και επίσης σταματείστε τα νέα μέλη να ανοίγετε ένα ξεχωριστό τόπικ για κάθε ερώτηση που θέλετε να κάνετε. Είναι εντελώς αντιλειτουργικό και εκνευριστικό. Δείχνει επίσης ότι δεν σέβεστε καθόλου την οργάνωση του φόρουμ αφού ούτε καν μπαίνετε στον κόπο να δείτε εάν υπάρχουν τόπικ / συζητήσεις σχετικές με το θέμα που ρωτάτε. Κανείς δεν θα μπει στον κόπο να σας απαντήσει (τουλάχιστον όχι σοβαρά) με τέτοια άσχημη συμπεριφορά.
  10. Η Γενική Παθολογία είναι μία ειδικότητα που πρακτικά ως ιατρική οντότητα δεν υφίσταται πλέον. Σε ελληνικό επίπεδο, έχουμε μεταφέρει τη δουλειά της πρωτοβάθμιας περίθαλψης μέσα στα νοσοκομεία και συνεχίζουμε να διατηρούμε την πλέον ξεπερασμένη ειδικότητα της γενικής παθολογίας.΄Οι νοσηλείες στα νοσοκομεία θα έπρεπε να αφορούν μόνο σε εξειδικευμένη αντιμετώπιση, διερεύνηση, επίλυση πολύπλοκων ιατρικών προβλημάτων κ.τ.λ., ενώ οι όσοι χρόνια πάσχοντες και τελικού σταδίου ασθενείς θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται σε σχετικές δομές ή κατ' οίκον από τις δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αντί να γυρίζουν με το φορείο τους από εφημερία σε εφημερία και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Είμαστε άθλια χώρα ως προς αυτό το θέμα. Γενική παθολογία. Τι πάει να πει αυτό για την Ιατρική του 2022;; Γενική παθολογία οφείλουμε να ξέρουμε όλοι. Ακόμα και οι των χειρουργικών ειδικοτήτων. Στην Ελλάδα οι γενικές παθολογικές κλινικές απλά εξυπηρετούν ως χωνευτήρι των περιστατικών τα οποία θα έπρεπε να αντιμετωπίσει η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ή αυτών που δεν θέλει να νοσηλεύσει καμία άλλη ειδικότητα. Όλα τα περιστατικά αυτού του τύπου, απαιτούν γνώσεις γενικής παθολογίας, όπου όμως θα μπορούσανε να εξυπηρετηθούν από γενικές παθολογικές κλινικές, οι οποίες όμως ιατρικά στελεχώνονται από ειδικούς ιατρούς των τμημάτων του παθολογικού τομέα (γαστρεντερολογικό, πνευμονολογικό κ.τ.λ.). Ταπεινή μου γνώμη, η ειδικότητα της Γενικής Παθολογίας πρακτικά δεν υφίσταται. Αυτό που υφίσταται είναι οι Εσωτερικοί Παθολόγοι, όπως τους λένε στο εξωτερικό, οι οποίοι όμως καμία σχέση δεν έχουνε με τους Γενικούς Παθολόγους του Ελλαδιστάν. Αυτοί διαχειρίζονται δύσκολα ιατρικά περιστατικά και σε αυτούς καταλήγουν μόνο οι ασθενείς που περάσανε από όλες τις ειδικότητες και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς τι πρόβλημα έχουν.
  11. H λογική της λίστας δεν είναι ποιος είναι "έτοιμος" χρονολογικά... Η λογική της λίστας είναι ποιος "έτοιμος" προηγείται στη λίστα τη χρονική στιγμή κένωσης μιας θέσης. Θα προηγηθεί αυτός που δήλωσε στη λίστα νωρίτερα από εσένα τη στιγμή κένωσης μιας θέσης, ανεξαρτήτως το εάν φάνηκε "έτοιμος" αργότερα. Γι' αυτό άλλωστε και λέγεται λίστα "αναμονής" (αναμένεις τη σειρά σου μεταξύ "έτοιμων")...
  12. [GMV] The Cab - Angel with a shotgun [Original Song] [Video Theme: Video Game "Genshin Impact"] "If you lie on the grass, you can feel the heartbeat of the world..."
  13. Jeremy Zuckerman - Greatest Change [Wallpaper Theme: Cartoon series "Avatar"] "Some friendships are so strong, they can even transcend lifetimes..."
  14. [AMV] Yuki Kajiura - Vice Versa [Full Song] [Video Theme: Anime "Kaizoku Oujo"] "Which will you choose ? Blue water ? Or storm clouds ? "
  15. ΟΛΑ τα άγονα αγροτικά, ανεξαρτήτως οικονομικού κινήτρου, σου δίνουν τη δυνατότητα να δηλωθείς στη λίστα αναμονής του ειδικού μέρους της ειδικότητας, προτού να έρθει ο διορισμός σου στο γενικό μέρος της ειδικότητας. Το έγγραφο γράφει: "... αποφασίζουμε: 1. Τον χαρακτηρισμό, των ακόλουθων Περιφερειακών Ιατρείων, Πολυδύναμων Περιφερειακών Ιατρείων, Ειδικών Περιφερειακών Ιατρείων και Κέντρων Υγείας, ως Περιφερειακά Ιατρεία και Κέντρα Υγείας προβληματικών και άγονων περιοχών (για τις θέσεις που αναφέρονται παρακάτω), για την παροχή οικονομικού κινήτρου σε ιατρούς υπηρεσίας υπαίθρου (υπόχρεους και επί θητεία) που διορίζονται σε αυτά" Από τη διατύπωση καταλαβαίνω δύο πράγματα: 1ον) Οι συγκεκριμένες θέσεις υπηρεσίας υπαίθρου που αναφέρονται στη λίστα, χαρακτηρίζονται ως άγονες και προβληματικές περιοχές (ακόμα και εάν κάποια ενδεχομένως δεν ήτανε προηγουμένως, δηλαδή προτού να δημοσιευτεί η εν λόγω απόφαση) και 2ον) Σε αυτούς που καταλαμβάνουν, ή παραμένουν σε παράταση, τις εν λόγω θέσεις, καταβάλλεται και το αντίστοιχο χρηματικό ποσό Η παροχή ενός οικονομικού κινήτρου, ή στέγης ή/και φαγητού προς τον γιατρό εκ μέρους των κατοίκων, δεν αποτελεί de facto προνόμιο των άγονων αγροτικών. Επομένως τα κίνητρα προς τον γιατρό για μία περιοχή / θέση δεν σχετίζονται απαραίτητα με το εάν η εν λόγω θέση είναι χαρακτηρισμένη ως άγονη ή όχι. Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόφαση, φαίνεται ότι χαρακτηρίζει όλα τα αγροτικά της λίστας ως άγονα (που ενδεχομένως να μην ήτανε σε προηγούμενο ΦΕΚ). Το τελευταίο το είχα διαπιστώσει και με το δικό μου αγροτικό, παλαιότερα, το οποίο το ξεκίνησα ως μη άγονο, και όταν λίγα χρόνια αργότερα ξαναδήλωσα στην ίδια ακριβώς θέση για να το ολοκληρώσω, είχε πλέον χαρακτηριστεί ως άγονο, χωρίς όμως να προβλέπεται και χρηματικό επίδομα. Αυτό που σίγουρα μπορείς να κάνεις, είναι να δεις τον χαρακτηρισμό (άγονο ή μη άγονο) του αγροτικού ιατρείου που σε ενδιαφέρει, ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ όπου θα θελήσεις να το δηλώσεις. Εάν και πάλι διαπιστώσεις αναντιστοιχία, τότε καλό είναι να πάρεις τηλέφωνο, ή να στείλεις e-mail, στο Υπουργείο Υγείας, με βάση τα στοιχεία επικοινωνίας που δίνονται στο τέλος της προκήρυξης, για να το διευκρινίσεις. ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ!! (βέβαια, έρχονται διορθώσεις και εκ των υστέρων, αλλά επί της αρχής βασίσου στην προκήρυξη για να δεις τον χαρακτηρισμό του ιατρείου σου)
  16. [GMV] Shadow of Memory [Original Song] [Video Theme: Video Game "Counter:Side"] "So, I will be working here for life, huh ??"
  17. Δεν μου πέφτει λόγος στο τι κάνει ο καθένας, αλλά δεδομένου ότι θέλω, όσο και όπου μπορώ, να αφήνω πίσω μου ένα λειτουργικό κείμενο για αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν νομίζω πως βοηθάει αυτή η τακτική. Θεωρώ ότι δεν έχει νόημα ο καθένας να ανοίγει ένα τόπικ για τον εαυτό του και να ζητάει να επαναληφθούν ογκώδεις και αόριστες συζητήσεις οι οποίες ουσιαστικά έχουν λεχθεί σε ανάλογα threads. Θυμίζω: και Επίσης, θα είχαν κάποιο νόημα συζητήσεις τύπου, ωστόσο, νέα τόπικ τύπου: δεν πιστεύω ότι μπορούν να αποτελέσουν διλήμματα σύγκρισης, ή σύγχυσης, μεταξύ των ειδικοτήτων, για τα οποία απαιτείται κάποια ειδική πληροφόρηση, πλην των πολύ προσωπικών παραμέτρων και επιλογών (που αυτά έτσι και αλλιώς είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και απαντώνται, ίσως, για πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα). Συνολικά, θεωρώ ότι δεν είναι ιδιαίτερος κόπος το να συνεχίζονται συζητήσεις προηγούμενων τοπικ, λαμβάνοντας αφορμή και επεκτείνοντας τις απόψεις και τους προβληματισμούς που έκαναν προηγούμενα μέλη πάνω σε αντίστοιχα ζητήματα. Αυτό θα βοηθήσει: 1ον) Τους επόμενους χρήστες του φόρουμ, στο να αναζητήσουν και να βρούνε ήδη οργανωμένες κάποιες πληροφορίες σε λιγοστά τόπικ, αντί να χάνονται μέσα σε ένα πλήθος threads, πολλά από τα οποία ανακυκλώνονται γύρω από το ίδιο ζήτημα, πολλές φορές χωρίς ουσία, ακριβώς γιατί κανένας δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει και να καταλάβει τι έγραψαν οι προηγούμενοι. Το αποτέλεσμα θα είναι για έναν καινούριο, να κάνει ακριβώς το ίδιο, να ανεβάσει ξανά ένα νέο, δικό του, thread. 2ον) Να μην δοκιμάζεται η υπομονή αυτών που μπορούνε να βοηθήσουνε. Όσο διάθεση και εάν έχει κάποιος στο να μεταδόσει κάποια πράγματα που ξέρει, όταν τα έχει γράψει ήδη τόσες φορές αλλού, στο τέλος χάνει την όρεξη (και αντικειμενικά δεν μπορεί δηλαδή) να επαναλαμβάνεται. Εξάλλου, η πληροφορία μεταδίδεται και μέσω της συζήτησης. Για παράδειγμα, εγώ μπορεί να έχω κάθε καλή διάθεση να μεταφέρω ξανά κάτι που ξέρω, αλλά εάν αυτό αποτελεί ένα προϊόν μιας ολόκληρης συζήτησης που έγινε μαζί με άλλα 3 - 4 και βάλε μέλη σε άλλο τόπικ, τότε η πληροφορία θα είναι τραγικά ελλειπής σε σχέση με αυτήν που προσέφερε η πρωτότυπη - αρχική συζήτηση. 3ον) Στο να δείξετε ότι σέβεστε την προσπάθεια που έχουν κάνει κάποιοι άλλοι πριν από εσάς. Και φυσικά αυτό τους δίνει και ένα υποσυνείδητο κίνητρο στο να σεβαστούν τους προβληματισμούς σας και να συνεισφέρουν, όσο μπορούν, λειτουργικά στη συζήτηση. Φυσικά, σε ένα εθελοντικό φόρουμ, ο σεβασμός δεν είναι το κίνητρο και ούτε απαιτείται - εκβιάζεται από κάποιον. Ωστόσο, είναι σημαντικό για έναν τρίτο να λάβει ένα τέτοιο μήνυμα, για πολλούς λόγους (ο νοών νοείτω). Τώρα, επί του προκειμένου, θα πω κάτι ανάλογο με αυτό που είπε το μέλος kopritis για προηγούμενο topic: Λοιπόν, ωραίοι οι παρόμοιοι προβληματισμοί, αλλά ολίγον χιλιοειπωμένοι. Και έχουν ήδη γραφεί "σεντόνια" απόψεων σε αυτό το φόρουμ. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να τις συνεχίσουμε από εκεί όπου έχουνε μείνει.
  18. Κοίτα, από όλες τις διευκρινήσεις που έδωσες, αλλά και από όλα αυτά που έχεις πει έως τώρα, νομίζω ότι το συμπέρασμά μου δεν αλλάζει: Δεν έχεις ιδέα από την καθημερινή πρακτική του νοσοκομειακού περιβάλλοντος στην Ελλάδα. Και πολύ περισσότερο, δεν έχεις ιδέα (στο πετσί σου) για το τι θα τραβήξεις στα πρώτα 6 - 7 χρόνια της καριέρας σου, δηλαδή ενώ θα ασκείσαι στην ειδικότητα (ή όταν με το καλό γίνεις νέος ειδικός). Βέβαια, αυτό δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία (ούτε εμείς είχαμε, κατά πλειοψηφία, ιδέα για το τι ακριβώς θα συναντήσουμε), εάν δεν είχες ήδη μία πορεία σε κάποιον άλλο τομέα. Από τη στιγμή που έχεις, αυτό που σου λέω είναι ότι πρέπει να είσαι έτοιμος να κάνεις αρκετές στροφές 180 μοιρών (και όχι 360 μοιρών... ο νοών νοείτω...) στον τρόπο σκέψης σου, καθώς και να αποδεχτείς ότι είναι σχεδόν αδύνατον να συμβιβάσεις την μέχρι τώρα πορεία σου με αυτό που θες ως νέα καθημερινότητά σου. Η κλινική ιατρική στην Ελλάδα, πολύ απλά δεν θέλει, ούτε χρειάζεται, ερευνητές ή επιστήμονες με μεταπτυχιακά, διατριβές κ.τ.λ . Θέλει λαντζιέρηδες. Φρέσκο κρέας για να βγάζει τη δουλειά του νοσοκομείου. Το πόσο καλός ερευνητής ήσουν, ή είσαι, λίγο μετράει. Ο καθένας μπορεί να ορίσει και να οργανώσει την αυτοεκπαίδευσή του κατά τον τρόπο που νομίζει. Ωστόσο, εάν θέλεις να είσαι "σωστός" στη δουλειά σου, η καθημερινότητα του νοσοκομείου θα σε αποσπάει, αναγκαστικά, κυρίως σε άλλες, πολλές φορές μη παραγωγικές ενασχολήσεις (βγάλε εξιτήρια, ενημερωτικά, ενημέρωση φακέλου, κ.τ.λ., κ.τ.λ.). Το έχω πει πολλές φορές αυτό και σε άλλα τόπικ, αλλά στην ελληνική πραγματικότητα, αυτοί που τα φέρνουν βόλτα και ως "κλινικοί" και ως "ερευνητές", για να το πετύχουν, αναγκαστικά είτε "χώνουν" άλλους συναδέλφους τους (εν ψυχρώ ή με έμμεσο τρόπο), είτε κατεβάζουν παντελόνια και φουστίτσες (τα δικά τους, ή των άλλων). Ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές, το γλύψιμο δίνει και παίρνει, το τσουτσεκίζειν εστί φιλοσοφείν και γενικώς, το να είσαι ταυτόχρονα συνεπής στις υποχρεώσεις σου στο νοσοκομείο (όπου οι δουλειές δεν τελειώνουν ΠΟΤΕ) και το να ασχολείσαι παράλληλα με την έρευνα είναι απλά ΑΔΥΝΑΤΟΝ! (αρχή διατήρηση της ενέργειας βεβαίως, βεβαίως) Πάμε στα επί μέρους: Οκ. Επομένως δεν έτυχε να δουλέψεις ποτέ σε ελληνικό νοσοκομείο. Η συμβουλή μου παραμένει. Διάβασε λίγα πράγματα για την καθημερινότητα των ειδικοτήτων για τις οποίες ενδιαφέρεσαι. Και ει δυνατόν, δεν ξέρω που μένεις, αλλά ως επαγγελματίας συνάδελφος 29 ετών (δεν είσαι πλέον φοιτητάκι) μπορείς να περάσεις από μία αντίστοιχη κλινική (ή κέντρο υγείας) στην οποία θα ενδιαφερόσουν να δουλέψεις, να μιλήσεις με κάποιον ειδικευόμενο ή ειδικό που υπηρετεί εκεί και, γιατί όχι, να παρακολουθήσεις, σε συνεννόηση με τον διευθυντή, ντυμένος πάντα, σε real time, για π.χ. μία εβδομάδα, ένα μήνα κ.τ.λ. την καθημερινότητά τους (αν και δεν ξέρω πόσο εύκολο θα ήταν αυτό εν μέσω covid, ειδικά για τους αναισθησιολόγους, που όλη ημέρα είναι κατά κύριο λόγο μέσα στις θετικές ΜΕΘ) Δεν εννοώ τη δήλωσή σου... Οκ, οι περισσότεροι οδοντίατροι κάνουν και θέλουν αυτό που θέλουν. Εσύ, δεν κατάλαβα, τι ακριβώς θέλεις ?? Είπαμε, όσο και εάν με βρίσουν οι εργαστηριακοί γιατροί, αυτό δεν μπορεί να λογιστεί ως κλινική επαφή με τον ασθενή. Η ηλικία δεν είναι μειονέκτημα κατά απόλυτη τιμή. Ως ένα σημείο βέβαια. Εγώ την ανέφερα ερωτώντας σε να προβληματιστείς για τις δικές σου, προσωπικές αντοχές. Ουδείς, και όποιος στο πει θα πει ψέμματα (ή εν πάσει περιπτώσει, δεν θα πει όλη την αλήθεια) μπορεί να προβλέψει το πώς ακριβώς θα αντιδράσει και το πόσο θα την παλέψει, κατά την άσκηση στην ιατρική ειδικότητα, προτού αυτό να το ζήσει στο πετσί του. Η ερευνητική εμπειρία είναι σημαντικό κομμάτι στη δική σου συγκρότηση, στη γνώση σου γύρω από το αντικείμενο, στην εν γένει επιστημοσύνη σου και φυσικά στο να διευρύνεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Όμως, κατά την αυτή καθ' εαυτή άσκηση της ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα, είναι τρίχες. Άλλα "skills" θα χρειαστείς να αναπτύξεις για να την παλέψεις στο ελληνικό νοσοκομείο. Ξεκίνα πρώτα με το καλό να ασκείσαι, έστω και λίγο, σε ελληνικό νοσοκομείο, και θα καταλάβεις πολύ καλά τι ακριβώς εννοώ. Ειδικά για την Παθολογική Ογκολογία και την έρευνα που γίνεται στο χώρο, την άποψή μου δεν μπορώ να τη μεταφέρω και εδώ. Βαριέμαι να γράφω τα ίδια και τα ίδια. Σε παραπέμπτω στο τόπικ που σου είπα παραπάνω. Αλλά εάν θες να στο πω με δυο φράσεις, εάν εξαιρέσεις το ΠΑΓΝΗ, η έρευνα στην Ογκολογία είναι για τους ημέτερους. Ε τι σου λέω, δεν μπορείς να κρίνεις από αυτό την καθημερινότητα της ειδικότητας. π.χ. στο αγροτικό μου άρεσε να ράβω ράμματα, αυτό δεν με κάνει να βγάλω συμπέρασμα για τη γενική χειρουργική Επίτρεψέ μου, αλλά διαφοροδιάγνωση επιπέδου γενικού γιατρού μπορεί να κάνουν (ή τελοσπάντων θα έπρεπε να μπορούν να κάνουν) όλες οι παθολογικές ειδικότητες με βασική εκπαίδευση κορμού. Και καλύτερη μην σου πω σε κάποιες περιπτώσεις, καθώς όπως σου επισήμανα παραπάνω, ο τρόπος εκπαίδευσης των γενικών γιατρών στα νοσοκομεία είναι κατά τη γνώμη μου ελλειπής και τους αντιμετωπίζουν ως ειδικευόμενους τελευταίας διαλογής για να μπαλώνουν τρύπες (στα ΤΕΠ, σε εφημερίες που δεν θέλουν οι "κανονικοί" ειδικευόμενοι της κλινικής, κ.τ.λ. κ.τ.λ.). Κοινώς, ο ρόλος του γενικού γιατρού στην ελληνική πραγματικότητα δεν είναι αυτός που φαντάζεσαι. Α, και να ξέρεις, πρόληψη δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αλλά πρέπει να ρίξεις πολύ δουλειά για να οργανώσεις υγειονομικά έναν τοπικό πληθυσμό (ξέρω ένα - δυο τέτοιες περιπτώσεις). Άλλα όπως καταλαβαίνεις, αυτό θα είναι εντελώς διαφορετικό αντικείμενο από αυτά που έχεις συνηθίσει. Υ.Σ.1: Εάν, πρώτα ο Θεός, ασχοληθείς μελλοντικά με την Γενική Ιατρική, μην κάνεις καμιά πλάκα και αναλάβεις παιδιά... Θα σε φάνε ζωντανό... Αυτάκια, στοματάκια στον ΩΡΛ και πυρετός, βηχαλάκι, κοιλοπονάκι στον Παιδίατρο... Υ.Σ.2: Εάν πάλι, πρώτα ο Θεός, ασχοληθείς μελλοντικά με την Αναισθησιολογία, εκτός από επιστημονικά περιοδικά, σου συστήνω να διαβάσεις και δικαστικά χρονικά... Έτσι για να ρίξεις μια ματιά τι παίζει με τις μηνύσεις και τα "ευχαριστώ" των ανθρώπων που θα πας να βοηθήσεις... Η ειδικότητα ερημώνει, να ξέρεις. Σύμφωνοι, αλλά θα μου επιτρέψεις να πω ότι καλό είναι να αρχίσεις να κάνεις κάποιες σκέψεις σου, πράξεις. Έτσι ώστε, και για να σε βοηθήσει όποιος μπορεί ουσιαστικότερα, τα ερωτήματα σου να είναι περισσότερο συγκεκριμένα και όχι αόριστα. Για παράδειγμα, οι αποστάσεις μεταξύ Ογκολογίας, Γενικής Ιατρικής, Αναισθησιολογίας, Γναθοχειρουργικής / Οδοντιατρικής και Ιατρικής Γενετικής είναι τεράστιες. Επομένως, όταν εσύ ρωτάς τι από αυτά να επιλέξεις, οι απαντήσεις που θα πάρεις θα είναι αντίστοιχα αόριστες ή ευχολόγια, εάν φυσικά μπει καν κάποιος στον κόπο να σου απαντήσει (χωρίς να θέλω να υπονοήσω, προς Θεού, κάτι για όσους σου απαντήσανε παραπάνω). Όπως ξεκαθάρισα και στην αρχή, προσπαθώ μόνο να βοηθήσω και όχι να κακολογήσω ή να προσβάλω κάποιον. Καλή τύχη σε ότι και εάν αποφασίσεις να κάνεις.
  19. Πριν πω οτιδήποτε το συγκεκριμένο, θα ήθελα γενικά να σχολιάσω ότι σκοπός μου είναι να βοηθήσω με αυτά που θα πω και όχι να κακολογήσω κάποιον. Κυρίως διότι, ορισμένα πράγματα από αυτά που λες - ρωτάς είναι απλά ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Αυτό για μένα (και υποθέτω και για οποιονδήποτε έχει επίγνωση της πραγματικότητας στην Ελλάδα) σημαίνει ένα από τα τρία τινά: 1ον) Δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλεις να κάνεις (στη ζωή σου γενικά ?? , ίσως αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή ?? , θες κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που φαντάζεσαι/φανταζόσουν ότι θέλεις ??) 2ον) Έχεις μια ιδέα για το τι θέλεις να κάνεις, αλλά δεν έχεις καμία επίγνωση για το πώς δουλεύει η ελληνική πραγματικότητα (ή έστω, έχεις μερική επίγνωση της πραγματικότητας, πράγμα που όμως ίσως είναι ακόμα χειρότερο, από τη στιγμή που η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια) 3ον) Μας δουλεύεις όλους και απλά θέλεις να μαζέψεις και από εδώ και από εκεί κάποια γνώμη (γυρολόγος σε φόρουμ, facebook, κ.τ.λ. συζητήσεις και ότι αρπάξουμε από όλα αυτά) Να ξεκαθαρίσω ότι όταν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω σε κάποιον, πάντα το κάνω όταν πιστεύω ότι πολύ δύσκολα ισχύει το 3ον. Οπότε πάμε παρακάτω. Για να συνοψίσουμε: Σου πήρε περί τα 9 χρόνια για να τελειώσεις Ιατρική και Οδοντιατρική. Έκανες επίσης (παράλληλα? επιπλέον χρόνια?) μεταπτυχιακό και διδακτορικό στον καρκίνο (ποιον καρκίνο ? σε πρόγραμμα ή εκτός? κλινικό ή εργαστηριακό ? στα πλαίσια Ιατρικής Σχολής ή Οδοντιατρικής Σχολής? εσωτερικό ή εξωτερικό ?). Προσπαθώ να καταλάβω: 1ο) Συνολικά πόσα χρόνια κράτησαν οι σπουδές σου ? 2ον) Στα μεσοδιαστήματα αυτά δούλεψες κάπου ? 3ον) Πώς εννοείς την "πορεία στην έρευνα" ? Ως μηχανή παραγωγής άρθρων ή ως εργαζόμενος κάπου ? Και εάν ναι, στα πλαίσια εργαστηρίου ? κλινικής ? Τι ? Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας, όταν ζητάς να σου δώσουν συμβουλές ως προς το ποια ειδικότητα θα μπορούσες να ακολουθήσεις. Ήτοι: α) Σε ποια ηλικία βρίσκεσαι ? Το να δουλέψεις ως ειδικευόμενος/η σε ελληνικό νοσοκομείο και μάλιστα για ειδικότητες που διαρκούν 6 - 7 χρόνια, με 24ωρες εφημερίες, χωρίς ρεπό, άυπνος/η, στα ΤΕΠ ή στις ΜΕΘ γενικού νοσοκομείου, θέλει και μιαν κάποιαν αντοχή β) Έχεις εμπειρία από το ελληνικό σύστημα υγείας ? Ο όλος μηχανισμός εργασίας είναι τουλάχιστον άθλιος. Ίσως τα πράγματα να μην είναι αυτά που φαντάζεσαι γ) Για το ΕΣΥ, τρίχες τα μεταπτυχιακά σου και τα διδακτορικά σου. Αυτό που πρέπει να κάνεις ως ειδικευόμενος/η σε γενικό νοσοκομείο είναι να βγάζεις τη δουλειά. Τουλάχιστον για τα 6 - 7 πρώτα χρόνια της καριέρας σου (τουλάχιστον μέχρι να πάρεις την ειδικότητα δηλαδή) πρέπει να έχεις τις αντοχές και τις δεξιότητες να ανταπεξέλθεις στον τεράστιο φόρτο εργασίας που έχουν τα ελληνικά νοσοκομεία. Και φυσικά υπό τις άθλιες συνθήκες εργασίας που ανέφερα παραπάνω (και έχουν πολλά να δουν τα μάτια σου εάν αποφασίσεις να κάνεις κλινική ειδικότητα). Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν μεγάλο ρόλο: α) Ηλικία - Αντοχή (ως επί το πλείστον, οι νέοι γιατροί ξεκινάμε την ειδικότητα σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία) β) Οικογενειακή κατάσταση (παιδιά ? ηλικίες ? ) γ) Έρευνα αγοράς (κέντρο ή επαρχιακό νοσοκομείο ? φόρτος εργασίας νοσοκομείου ? λογικός ή όχι διευθυντής / διευθύντρια ? υπάρχουν άλλοι συνειδικευόμενοι ή δεν δηλώνει κανένας και θα είσαι εσύ να βγάζεις όλη τη δουλειά ? ήσυχοι κάτοικοι ή έχουν ταράξει το νοσοκομείο στις μηνύσεις ?) Για την επιλογή ειδικότητας στην πραγματική ζωή έχεις να σκεφτείς πολλά. Από την πορεία που περιέγραψες παραπάνω (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, τα COVID πάλι που κολλάνε σε σχέση με την έρευνα πάνω στην καρκίνο ???) δεν αντιλαμβάνομαι από που προκύπτει η καλή σου επικοινωνία με τον ασθενή. Πραγματικά όμως. Εάν έχεις στο μυαλό σου το τι έκανες ως φοιτητής στα ΤΕΠ σε συμβουλεύω να τα ξεχάσεις. Σε διαβεβαιώ ότι δεν έχει καμία σχέση ο τρόπος που λειτουργείς ως φοιτητής στα ΤΕΠ, με την άσκηση της εν λόγω ειδικότητας όταν διαχειρίζεται εσύ τον ασθενή. Είναι εντελώς διαφορετικό το να κάνουμε μερικές ιατρικές πράξεις όντας φοιτηταρία στα ΤΕΠ και εντελώς διαφορετικό το να είσαι ειδικευόμενος (ή νέος ειδικός) και να έχεις αναλάβει την καθ' ολοκληρία διαχείριση ενός ασθενή στα ΤΕΠ, είτε ως ειδικευόμενος, είτε ως νέος ειδικός. Τα ΤΕΠ είναι μόνο η αρχική επαφή με τον ασθενή, η οποία συνεχίζεται με τη μάχη που κάνεις για εκτιμήσεις ή "πασάρισμα" του ασθενή στις άλλες ειδικότητες (καθώς δεν είναι πάντα ξεκάθαρο εάν ένα πρόβλημα είναι αμιγές π.χ. καρδιολογικό ή παθολογικό ή πνευμονολογικό) και ακολουθεί η νοσηλεία του ασθενή στην κλινική (ασθενή - τρόπος του λέγειν ο ενικός, συνήθως μετά από γενική εφημερία μέχρι και στα μπαλκόνια μπορεί να στήνονται ράντζα, οπότε για όλο αυτό το μπάχαλο είσαι υπεύθυνος εσύ εάν συμβεί κάτι). Και φυσικά η "βοήθεια" που θα προσφέρεις μπορεί να εισπράξει μερικές ωραιότατες καταγγελίες ή μηνύσεις, από τους κατά τ' άλλα χαμογελαστούς ελληναράδες ασθενείς (και που και που μερικοί μπορεί να σου δώσουν και μερικά βρισίδια - κατάρες "ευχαριστίας", εάν φυσικά δεν σε πλακώσουν στο ξύλο τίποτα γύφτοι που απαιτούν περίθαλψη βασιλέως). Σίγουρα το τελευταίο. Η ειδικότητα έχει τρομερό θανατικό. Ο μεταστατικός ασθενής, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (π.χ. όρχις και μαστός), δεν ιάται. Θα πεθάνει. Μα τώρα, μα σε 1 χρόνο, μα σε 2 χρόνια, πάντως δεν θεραπεύεται. Όσον αφορά στα υπόλοιπα, με τα στοιχεία που μας δίνεις για τον εαυτό σου, θα πω ξανά ότι άλλο πράγμα είναι η ειδικότητα από την έρευνα και από αυτό που φαντάζεσαι. Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να δεις πάνω στο σχετικό τόπικ: Για την ελληνική νομοθεσία, το ελληνικό σύστημα υγείας και την ελληνική πραγματικότητα, ο Γενικός Γιατρός δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Είναι ο τροχονόμος προς τα ελληνικά νοσοκομεία, καθώς νομοθετικά, ιατρικά (για τα ελληνικά δεδομένα) και κοινωνικά, ουαί και αλλοίμονό σου εάν αναλάβεις να διαχειριστείς ασθενή με κάτι παραπάνω από βηχαλάκι (υπερβάλλω προφανώς, αλλά στην πράξη, αναλογικά και για άλλα περιστατικά, έτσι είναι) στο ιδιωτικό σου ιατρείο ή στο κέντρο υγείας όπου βρίσκεσαι. Και αυτό ακριβώς θα κάνεις. Ο γενικός γιατρός, είτε στον ιδιωτικό, είτε στον δημόσιο τομέα, πάει παρεούλα με το καθηκοντολόγιο του αγροτικού ιατρού και πρακτικά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του τον περνάει, οφείλει να τον περνάει, καλύπτοντας τις ανάγκες συνταγογράφησης των πολιτών. Και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα προβλήματα της Γενικής Ιατρικής αρχίζουν από την ειδικότητα ακόμα: 1ον) Ως ειδικευόμενος, εκπαιδεύεσαι περνώντας μερικούς μήνες rotation από διάφορες κλινικές ειδικότητες. Στα αντίστοιχα διαστήματα, όπου προφανώς δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις ουσιαστικές γνώσεις από την αντίστοιχη ειδικότητα, καλείσαι, ως "ο λιγότερο χρήσιμος ειδικευόμενος της κλινικής", να διεκπεραιώνεις μόνο λάντζα, παρά κλινικό ή επιστημονικό έργο (καθώς οι ειδικευόμενοι της καθ' εαυτού ειδικότητας προηγούνται σε όλα, σε σχέση με εσένα) 2ον) Όταν και εάν πάρεις την ειδικότητα, θα έχεις δύο επιλογές: Είτε να ανοίξεις ιδιωτικό ιατρείο, είτε να δουλέψεις σε κάποιο ξεχαρβαλωμένο αγροτικό ιατρείο ή κέντρο υγείας της επαρχίας. Το τι σημαίνει αυτό, αποτελεί ένα τεράστιο θέμα που έχει αναλυθεί εκτενώς σε άλλα τόπικ αυτού του φόρουμ, είναι ολόκληρες σελίδες συζήτησης, σε παραπέμπτω να διαβάσεις ότι έχει γραφεί σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου (καθώς υπό παρόμοιες συνθήκες θα κληθείς να δουλέψεις και ως γενικός ιατρός) Δεν την ξέρω καλά την ειδικότητα. Αλλά εγώ θα ρωτήσω, γιατί Γναθοχειρουργός και όχι Οδοντίατρος (αφού έχεις ήδη το πτυχίο και είσαι έτοιμος/η να το ασκήσεις) ?? Ο Αναισθησιολόγος ΔΕΝ είναι ειδικότητα των ΤΕΠ. Δεν θα δεις ΠΟΤΕ αναισθησιολόγο να κάθεται στα ΤΕΠ. Οι αναισθησιολόγοι κάθονται στο Αναισθησιολογικό Τμήμα του νοσοκομείου, μέσα στις αίθουσες ανάνηψης - χειρουργεία και είναι σε ετοιμότητα για: i) επείγον χειρουργείο ή ii) διασωλήνωση όταν και όπου αυτή χρειαστεί Υπό αυτό το πρίσμα, ο αναισθησιολόγος, τουλάχιστον στα πλαίσια του επείγοντος, δεν έχει να κάνει με "ζωντανούς" (υπό μία ένοια) ασθενείς. Όταν θα δει τον ασθενή, θα είναι για να τον εκτιμήσει προς χειρουργείο ή προς διασωλήνωση. Στην πράξη, μπορεί να λεχθεί ότι ο αναισθησιολόγος δεν αποτελεί "θεράπων" ιατρός κανενός. Θεράπων θα είναι πάντα ο χειρουργός, ή ο ιατρός που παρακολουθεί τον ασθενη και που φώναξε τον αναισθησιολόγο για διασωλήνωση. Επομένως ως Αναισθησιολόγος, δεν θα έχεις στην καθημερινή πράξη την επαφή που λες ότι θέλεις να έχεις με τον ασθενή. Θα είσαι απλά ένα εργαλείο, που η μόνη σου επαφή με τον ασθενή θα αφορά τα πλαίσια της διασωλήνωσης - αποσωλήνωσης. Έτσι είναι, Αφανής ήρωας ο αναισθησιολόγος, ζωτικότατος ο ρόλος του, χωρίς αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει νοσοκομείο. Αλλά όπως σου είπα, φάσκεις και αντιφάσκεις σε αυτό που λες ότι θες, ή που νομίζεις ότι θες. Θες να έχεις επαφή με τον ασθενή ? Θες να έχεις "προσωπικούς" ασθενείς ? Δεν θα το έχεις ως αναισθησιολόγος. Δεν θα μπορείς να είσαι "θεράπων ιατρός" που λέμε. Πλην του να μην ασκήσεις την ειδικότητα και να συνταγογραφείς απλά σε π.χ. ιατρεία πόνου. Οκ. Αλλά, τουλάχιστον με όσα έχεις πει ως τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω εάν πραγματικά έχεις συνειδητοποιήσει τι πραγματικά είναι στην πράξη οι κλινικές ειδικότητες στις οποίες ισχυρίζεσαι ότι θες να δουλέψεις. Προφανώς, σε κάποια Κ.Υ. ή χωριά σίγουρα ακόμα θα δουλεύει έτσι. Ωστόσο, έχω τις ενστάσεις μου. Σίγουρα όμως, πρέπει να το ψάξεις καλά, σχετικά με το που θα πας. Τώρα, Γενικός Γιατρός σε ΤΕΠ νοσοκομείου ??? Υπάρχει αυτό ?? Αλλά υποθέτω ότι και να υπάρχει (σε κάτι Γ.Ν. - Κ.Υ.) η έννοια "μάχιμος" μόνο σε δικαστικούς μπελάδες μπορεί να σε οδηγήσει, καθώς στην ελληνική νομοθεσία γενικός ιατρός = τροχονόμος για τις νοσοκομειακές ειδικότητες. +++ Συνολικά, από πλευράς μου, πραγματικά δεν ξέρω τι συμβουλή θα μπορούσα να σου δώσω. Δηλώνεις πτυχιούχος δύο Σχολών με μεταπτυχιακό και διδακτορικό, συν εργασία σε εργαστηριακής φύσεως επάγγελμα. Επομένως θα κάνω την υπόθεση ότι έχεις μια κάποια ηλικία (εν συγκρίσει με αυτήν που αρχίζουμε οι νέοι γιατροί την ειδικότητά μας). Ο λόγος που ζητάς να αλλάξεις ενασχόληση λες ότι είναι η ανάγκη σου να έχεις καθημερινή επαφή με τον ασθενή. Α] Έχουμε, λοιπόν, ένα άτομο που δηλώνει ότι σε μεγάλη ηλικία επιθυμεί να ξεκινήσει μία από τις δυσκολότερες ειδικότητες τις Ιατρικής, την Αναισθησιολόγία, την οποία λόγω συνθηκών εργασίας την εγκαταλείπουν μαζικά οι νέοι γιατροί (οι λίστες αναμονής έχουν αδειάσει) και συγχρόνως θέλει διαπροσωπική επαφή με τον ασθενή (ουσιαστική αντίφαση με την ειδικότητα της αναισθησιολογίας, όπως ανέφερα παραπάνω). Β] Ταυτόχρονα, δηλώνει κατάλληλος/η για την κατ' εξοχήν ειδικότητα στην Ελλάδα που ασχολείται και βγάζει το ψωμί της σχεδόν αποκλειστικά με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τη Γενική Ιατρική, ενώ από την άλλη δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να χάνει τον χρόνο του/της στη συνταγογράφηση (εδώ συμβουλεύω να διαβάσεις τα πολυσέλιδα τόπικ μας σχετικά με την υπηρεσία υπαίθρου). Γ] Κατέχει τον τίτλο της Οδοντιατρικής, αλλά σκέφτεται σοβαρά να χάσει χρόνια για να ειδικευτεί στην Γναθοχειρουργική, χωρίς να έχει ασκήσει καθόλου το επάγγελμα της Οδοντιατρικής πρώτα (διόρθωσέ με εάν κάνω λάθος). Περισσότερο λογική θα είχε κατά εμέ να ξεκινήσεις ασκώντας το επάγγελμα στον τίτλο που ήδη κατέχεις. Ειδικά για την Οδοντιατρική, που η καθημερινότητα περιλαμβάνει την καθημερινή επαφή με τον ασθενή και τα communication skills του επαγγέλματος παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο για να σε αναδείξουν ως επαγγελματία στο χώρο (ειδικά στον ιδιωτικό τομέα) Ναι, έχω μπερδευτεί. Η γνώμη μου είναι να διαβάσεις λίγο καλύτερα απόψεις και γνώμες σε όλα αυτά που ρωτάς. Το forum παρέχει πολύ αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις ειδικότητες που σκέφτεσαι. Τουλάχιστον, σίγουρα για την ειδικότητα της Παθολογικής Ογκολογίας και τις συνθήκες εργασίες στην ύπαιθρο (τα έχω διαβάσει και έχω γράψει και εγώ σχετικά).
  20. Για την Αττική δεν μπορώ να σε βοηθήσω, δεν ξέρω καθόλου τι γίνεται. Πλην όμως, δεν θεωρώ καλή ιδέα την άσκηση ειδικότητας σε ελληνικό νοσοκομείο με πληθυσμό αναφοράς > 5.000.000 άτομα... Την άποψή μου περί ακαδημαϊκής καριέρας στην είπα. Όσον αφορά τώρα στην έρευνα όπως την περιγράφεις, ειδικά στον χώρο της Παθολογικής Ογκολογίας, ουσιαστικά δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Πέραν των ερευνητικών πρωτοκόλλων, για τα οποία όμως οι primary investigators κρατάνε τις εν λόγω θέσεις για τους δικούς τους, δεν θα βρεις πολλά πράγματα διαθέσιμα για έναν ειδικευόμενο. Σοβαρή εξαίρεση στο θέμα της έρευνας αποτελεί το Ηράκλειο. Για την Αθήνα, όπως σου είπα ήδη, δεν έχω ιδέα τι ακριβώς παίζει. Δεν υπάρχει καν protected time for urine. Έκανες καθόλου ειδικότητα στην Ελλάδα;; Εάν ναι, μου φαίνεται περίεργος ο τρόπος που διατυπώνεις τα ερωτήματα. Εάν όχι, ξεκίνα να κάνεις το γενικό μέρος και θα σου λυθούν πολλές απορίες πάνω σε αυτά που ρωτάς.
  21. [AMV] Nightwish - Sacrament of Wilderness [Original Soundtrack] [Video Theme: Animesque "R.W.B.Y."] "... We have all lost something, and I have seen what loss can do to people. But if we gave up every time we lost, then we would never be able to move forward. We would never have a chance to see whatever beautiful things the future might have waiting for us..."
  22. [AMV] Evanescence - My Immortal [Original Soundtrack] [Video Theme: Anime "Another"] "How does it feel to not exist ?"
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.