Jump to content

mihiatrik

Prominent Members
  • Content Count

    513
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    40

Όλες οι δημοσιεύσεις από mihiatrik

  1. Mr. Kitty - After Dark Video Theme: Anime "5 Centimeters per Second"
  2. Δεν ξέρω εάν αναφέρθηκε ήδη από κάποιον, και συγγνώμη εάν το έχασα, αλλά εγώ θα ήθελα συγκεκριμένα να προσθέσω στα όσα ειπώθηκαν (περί εφημεριών, περί εκπαίδευσης, περί χειρουργείων κ.τ.λ.) ότι πολλοί "παλαιοί" ειδικευόμενοι, ενδεχομένως και ολίγον "γλειφτράκια", έχουν διαμορφώσει και "επιστημονικές" συνεργασίες με τους επιμελητές (σε ότι και εάν αναφέρεται ο όρος, ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές, δηλαδή: 1) εργασίες / ομιλίες σε συνέδρια, 2) δημοσιεύσεις σε περιοδικά, 3) πακέτα εταιρειών για κάλυψη εξόδων στα του 1) ή δωρεάν εγγραφή σε συλλόγους / επιστημονικά sites κ.τ.λ. κ.τ.λ.). Συνεργασίες η διαιώνιση των οποίων διευκολύνεται με τον θεσμό της παράτασης, με αποτέλεσμα οι νέοι - κανονικοί ειδικευόμενοι να καταλήγουν να βγάζουν μόνο λάντζα και να μένουν απ' έξω, καθώς οι κλίκες έχουν ήδη διαμορφωθεί και δέχονται "νέα" άτομα υπό προϋποθέσεις και ανάλογα με τα γούστα τους. Όχι ότι εάν δεν υπήρχαν οι παρατασιακοί, δεν θα βλέπαμε πάλι γλείφτες ως "εξωτερικούς" επιστημονικούς συνεργάτες (έχουμε και τέτοιους, τους διακρίνεις ακόμα και όταν σου έρχονται φρέσκοι φρέσκοι, ο άλλος πριν καν ξεκινήσει την ειδικότητα έρχεται ήδη μερικούς μήνες πριν για να γνωρίσει κόσμο, καταστάσεις και να διαφημίσει τον εαυτό του...). Απλά ο θεσμός διευκολύνει ακόμα περισσότερο την νόμιμη παραμονή όλων αυτών και δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τους κανονικούς ειδικευόμενους να κάνουν και αυτοί κάποιο βιογραφικό της προκοπής. Γιατί και 1 - 2 έτη να κάτσουν οι παρατασιακοί, έχουν στερήσει από τον κανονικό ειδικευόμενο 2 πολύτιμα χρόνια εκπαίδευσης. Δηλαδή σχεδόν την μισή ή τα 2/3 του ειδικού μέρους της ειδικότητας, ή την μισή από την ενιαία ειδικότητα (καθώς τα 1-2 πρώτα έτη στις ενιαίες ειδικότητες είναι είτε λάντζα είτε εσωτερικό rotation, επομένως τα παραγωγικά έτη σε ειδικότητες όπως π.χ. Νευρολογία ή Γενική Παθολογία, δίνουν το περιθώριο για ουσιαστικά 4έτη παραγωγικής ειδικότητας - στην καλύτερη περίπτωση) Για μένα είναι μεγάλο θέμα το ζήτημα της εκπαίδευσης και το γεγονός ότι οι ειδικευμένοι - επιμελητές δεν αξιολογούνται για το κατά πόσο οι κανονικοί τους ειδικευόμενοι συμμετέχουν real time και επαρκώς σε όλα τα παραπάνω ή για το κατά πόσο τους δίνουν ευκαιρίες για να κτίσουν το βιογραφικό τους. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και ειδικευόμενοι ντυπ ζώα που δεν ενδιαφέρονται καθόλου. Υπάρχουν και αυτοί. Όμως ο κανόνας που έχω διαπιστώσει είναι ότι οι όποιες "κλίκες" επί το πλείστον συντηρούνται από παλιούς ειδικευόμενους (που αρκετοί από αυτούς είναι τσιράκια επιμελητών / διευθυντών και θα καταλήξουν παρατασιακοί, ειδικά στις πανεπιστημιακές κλινικές) οι οποίοι λύνουν και δένουν και δεν λένε να ξεκουμπιστούν κάποια στιγμή από την κλινική, μπας και βρούνε και οι υπόλοιποι άσπρη μέρα. Ή αυτό, ή έχουν ένα ωραιότατο επικουρικό να τους περιμένει μετά την λήψη του τίτλου, όλως τυχαίως, στο ίδιο νοσοκομείο και στην ίδια ακριβώς κλινική (οι ανάγκες ξεφυτρώνουν και προκηρύσσονται την κατάλληλη ώρα... τυχερά τα παιδιά... ) . Υ.Σ.: Είναι και θέμα πρακτικό. Όταν ο επιμελητής (πανεπιστημιακός ή μη), έχει δίπλα του τον παρατασιακό που τον ξέρει τόσο καιρό, του κάνει τις δουλειές, γνωρίζει τι θέλει, πώς το θέλει κ.τ.λ., γιατί να μπει στον κόπο να συνεργαστεί με τον νέο - κανονικό ειδικευόμενο, ειδικά όταν βαριέται που ζει ακόμα και να έρθει στην ώρα του στη δουλειά (όπως λέει και ο kopritis);;; Ή δεν θα ασχοληθεί καν, ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα αναθέσει στον παλιό / παρατασιακό να "μπάσει στα κόλπα" τον καινούριο ψάρακα... Και ουαί και αλίμονο εάν δεν πας με τα νερά του παρατασιακού... Έχεις φάει πόρτα. Και για όσο πιο "κλινική" ειδικότητα μιλάμε, τόσο πιο πολύ ισχύει αυτό.
  3. Εννοείται ότι περισσότερο έχω αυτό στο μυαλό μου. Δηλαδή την κάλυψη εντός του ίδιου νοσοκομείου. Οι πατέντες κάλυψης σε διαφορετικά νοσοκομεία είναι πιο δύσκολο να δικαιολογηθούν. Ωστόσο, οι πατέντες της διοικητικής ένωσης κάποιων νοσοκομείων ή της κάλυψης αναγκών εντός της ίδιας ΥΠΕ, μπορούν και έχουν δημιουργήσει πολλά τερατώδη φαινόμενα. Προϊστάμενός σου είναι οποιοσδήποτε έχει θέση διοικητικά ανώτερη της δικής σου. Μπορεί όλα να περνάνε μέσω του Διευθυντή σου (που εντός του rotation είναι όντως ο Διεθυντής της Κλινικής όπου ασκείσαι στο rotation) αλλά εξακολουθείς να είσαι υπάλληλος του Νοσοκομείου και υπάρχει η δυνατότητα να υποχρεωθείς σε κάλυψη αναγκών εκτός των συμβατικών αρμοδιοτήτων σου. Εγώ έχω υπόψιν μου περιπτώσεις όπου μετά από συνέλευση ολόκληρου του Παθολογικού Τομέα, ειδικευόμενοι της Παθολογικής Κλινικής υποχρεώθηκαν να καλύψουν εφημερίες Κλινικής του Παθολογικού Τομέα που δεν είχε ειδικευόμενους. Βγήκε κανονικά πρόγραμμα με υπογραφή των Διευθυντών και της Διοίκησης και τα ονόματα των αντίστοιχων ειδικευόμενων (που δεν υποχρεωούνταν προφανώς σε rotation στη συγκεκριμένη κλινική) ήταν κανονικά στο πρόγραμμα εφημεριών. Η επί της αρχής αποχή από το συγκεκριμένο πρόγραμμα εφημεριών θα επέσυρε ΕΔΕ βάση του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα. Φυσικά το πράγμα εφαρμόστηκε για κάποιο καιρό, μέχρι οι ειδικευόμενοι να κάνουν χαρτί προς τη Διοίκηση για το εκπαιδευτικά παράλογο του πράγματος. Ωστόσο, η επί της αρχής απόφαση δεν μπορούσε να προσβληθεί άμεσα με την "με το έτσι θέλω" αποχή από το εγκεκριμένο από τη Διοίκηση και το Επιστημονικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου πρόγραμμα. Τι θέλω να πω με αυτό;; Ότι υπάρχουν διατάξεις που αφορούν στο δικαίωμα των Νοσοκομείων να διαμορφώνουν προγράμματα και καταστάσεις οι οποίες νομικά βρίσκονται εντελώς στον αέρα και ο μόνος τρόπος να τα "ακυρώσει" κάποιος είναι να αντιδράσει σε αυτά. Η λογική είναι ότι επί της αρχής έχει το δικαίωμα να τα εφαρμόσει το Νοσοκομείο, αλλά μόνο επί ένστασης είσαι καλυμμένος. Και πάλι, έχουμε περιπτώσεις νοσοκομείων, που παρά τις αντιδράσεις, οι "εφημερίες τομέα" συνεχίζουν για τους ειδικευόμενους σαν να μην τρέχει τίποτα. Όμως το διοικητικό δίκαιο και ειδικά οι ΕΔΕ επί απόφασης αποχής είναι δύσκολα πράγματα και πρέπει να είσαι καλά μπασμένος στο θέμα για να είσαι σίγουρος πάνω στο που βαδίζεις. Καμία διαφωνία σε αυτό. Πλην του ότι ο νόμος είναι μεν σαφής ως προς την ουσία του, αλλά υπάρχει το διοικητικό δίκαιο που είναι γεμάτο παράθυρα και χωμένο στην παρατυπία, παρανομία, πες το όπως θες. Για να καταλάβετε τι σημαίνει διοικητικό δίκαιο και πόσο στηρίζονται στις υποχρεώσεις που έχει ο κατέχων την άδεια της "παντολογίας" (δηλαδή την άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος), υπήρχε διοικητικός που υποστήριζε την νομική υποχρέωση των ειδικευομένων (ως καθαρά αποφοίτων ιατρικής) να αντικαθιστούν ακόμα και τον χειρουργό σε περίπτωση π.χ. λιποθυμίας του ειδικού χειρουργού κατά τη διάρκεια μίας χειρουργικής επέμβασης. Λοιπόν, η υποχρέωση κάλυψης εφημεριών και αναγκών σε ειδικότητα πλην της ασκούμενης είναι πάγια άποψη των αγράμματων διοικητικών ή διευθυντικών παραγόντων που μπαλώνουν τρύπες και διενεργούν ΕΔΕ και σε καμία περίπτωση δεν έχουμε απτή νομική προστασία. Ο καθένας κάνει ότι θέλει στην πράξη.
  4. Καλό είναι στην Ελλάδα να μάθουμε να διαβάζουμε τα ψιλά γράμματα στις διατάξεις. Εγώ επ' ουδενί δεν διαφωνώ στην ουσία όσων λες, όμως: 1] Όταν προσλαμβανόμαστε σε ένα γενικό ή ειδικό μέρος που περιλαμβάνει "εσωτερικό rotation", η "ειδική θέση που έχει αναγνωριστεί από τις αρμόδιες αρχές", βάση του συμβολαίου που υπογράφουμε, είναι στην βασική κλινική. π.χ. 5 χρόνια Νευρολογίας, εκ των οποίων υπάρχει υποχρέωση για rotation π.χ. σε 1 μήνα Παθολογίας, σε 6 μήνες Ψυχιατρικής κ.τ.λ.. Το βασικό συμβόλαιο όμως είναι αυτό της Νευρολογίας και ως τέτοιος περιγράφεται ο χρόνος απαιτούμενης άσκησης, τόσο όπως δηλώνεται στη Διεύθυνση Υγείας (ως μήνες Νευρολογίας), όσο και όπως διατυπώνεται εάν παρατηρήσετε στη διατύπωση των βεβαιώσεων εργασίας που χορηγούν τα Νοσοκομεία: "Προσλαμβάνεται ή Υπηρετεί ως έμμισθος ειδικευόμενος στην ειδικότητα τάδε για τόσα χρόνια, συμπεριλαμβανομένου και των... μπλα μπλα rotation που απαιτούνται για την λήψη της ειδικότητας της Νευρολογίας". Οπότε επί της αρχής οι Αρμόδιες Αρχές προκηρύσσουν θέσεις για την βασική ειδικότητα (γενικό ή ειδικό μέρος) και όχι για τα rotation. 2] α) "Του τμήματος όπου πραγματοποιείται η εκπαίδευση". Πάλι, είναι θέμα οπτικής γωνίας. Κανονικά όλοι μας, όπως λες και εσύ, ξέρουμε πολύ καλά τι θα πρέπει να γίνεται. Αλλά η διάταξη συμπληρώνει και λέει: 2] β) Όπως όλα τα πράγματα στην ελληνική νομοθεσία, έτσι και εδώ, πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε τα ψιλά γράμματα. Ποιες είναι οι "Αρμόδιες Αρχές" και ποιοι "οι προβλεπόμενοι τρόποι";; Έχετε κάποια λίστα που να το ξεκαθαρίζει σαφώς η νομοθεσία;; Θα συμπεριλάβουμε στις αρμόδιες αρχές τους Διευθυντές των Κλινικών και την εκάστοτε κρίση τους για το ποιες περιπτώσεις ή ποιες ανάγκες καθιστούν δόκιμη την συμμετοχή σε εφημερίες του Α' ή Β' τμήματος;; Μην ξεχνάτε ότι ο ειδικευόμενος πέραν του ότι είναι εκπαιδευόμενος καλύπτει ως εργαζόμενος του νοσοκομείου (υποχρέωση που αναφέρεται ρητά στα συμβόλαια που υπογράψαμε) και ανάγκες που "προκύπτουν" και του υποδεικνύουν οι προϊστάμενοί του. Η εφημέρευση στη βασική κλινική του έναντι του rotation δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνει τα πλαίσια των καθηκόντων του, εφόσον ο Διευθυντής του επικαλείται "ανάγκες" κάλυψης της βασικής κλινικής του συμβολαίου. Παράτυπο ναι, παραβίαση του συμβολαίου όχι. 3] Ένα τρίτο πράγμα που θα ήθελα να σχολιάσω είναι ότι τα νομικά κείμενα του Ελλαδιστάν γράφονται με αφορμή ένα συγκεκριμένο ερώτημα - τίτλο, αναπτύσσουν ένα συγκεκριμένο σκεπτικό και διατυπώνουν μια λογική προκειμένου να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα που κατ' ουσίαν προσπαθεί να απαντήσει μόνο στο συγκεκριμένο αρχικό ερώτημα. Ως εκ τούτου, πολλές ενδιάμεσες διατυπώσεις δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν (νομικά εννοώ) ως (νομικές) απαντήσεις σε ερωτήματα διαφορετικά του αρχικού. Εν προκειμένω, η συγκεκριμένη παράγραφος καταλήγει στο ζήτημα της "εύλογης αμοιβής". Επομένως να υποθέσω ότι η συγκεκριμένη παράγραφος είναι η τρίτη παράγραφος ενός γενικότερου κειμένου - διαλόγου σχετικά με το εάν οι ειδικευόμενοι δικαιούνται αμοιβής ή όχι;; Εάν ναι, τότε το εν λόγω κείμενο ενδεχομένως να ασχολείται με κάτι εντελώς διαφορετικό από το ζήτημα που μας ενδιαφέρει και χρησιμοποιεί τις φράσεις περί εκπαίδευσης των ειδικευομένων προκειμένου να στηρίξει το επιχείρημα με το οποίο ασχολείται (το εάν οι ειδικευόμενοι πρέπει να πληρώνονται ή όχι υποθέτω), χωρίς να στοχεύει στην νομολογιακή ακρίβεια του εάν μπορεί να υπεισέλθουν εξαιρέσεις στο ζήτημα της εφημερίας στο rotation. Ενδεχομένως εάν βρίσκαμε κείμενο που αφορούσε αποκλειστικά το θέμα μας, ο νομικός λόγος μπορεί να επιστράτευε πιο σχετικές διατάξεις και να ήταν πολύ πιο προσεκτικός στην δήλωση περί εφημέρευσης στο τμήμα εκπαίδευσης (που και πάλι, το παρόν χωρίο δεν διευκρινίζει ποιο θεωρείται "αυστηρά" ως τμήμα εκπαίδευσης). Από το παραπάνω έτσι όπως είναι δεν προκύπτει τίποτα. Μήπως έχεις κάποιο link του ολοκληρωμένου κειμένου;; Θα συμφωνήσω ίσως με την λέξη "παράτυπο", αλλά παράνομο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Το γενικότερο πλαίσιο λειτουργίας των νοσοκομείων το επιτρέπει. Αυτό βέβαια έρχεται σε αντίθεση με τα όσα λέει ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος περί συμμετοχής στο πρόγραμμα εφημεριών του Τμήματος όπου ασκείσαι: https://www.e-nomothesia.gr/kat-ygeia/iatroi/upourgike-apophase-g5agp-oik-24768-2019.html , αλλά ουδείς μπορεί να εμποδίσει τον εκάστοτε Διευθυντή να βεβαιώσει ότι συμμετείχες πλήρως στο πρόγραμμα της κλινικής. Το παράνομο για τον τρόπο που είναι δομημένο το νομικό οικοδόμημα γύρω από αυτό το ζήτημα είναι βαριά λέξη. Παράνομο σημαίνει αφενός ότι παραβιάζεις έναν νόμο και αφετέρου ότι δεν σε καλύπτει κάποιος άλλος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση και τα δύο είναι στον αέρα.
  5. Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει πάμπολλα χωρία και δεν ερμηνεύονται απλά και μόνο επειδή καθίσαμε και τα διαβάσαμε. Η δε εφαρμογή τους και η τεκμηρίωση της Συνταγματικότητας ή όχι προκύπτει από ήδη εγκατεστημένη νομολογία, η οποία είναι αποτέλεσμα δικαστικών αποφάσεων (και μάλιστα στα ανώτατα κλιμάκια), ερμηνειών συνταγματολόγων, αλλά και ψηφισμένων νόμων που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει ότι θα πρέπει να καθορίσουν την εφαρμογή των πλαισίων τα οποία το ίδιο σε γενικές γραμμές ορίζει. Χανόμαστε με τις λέξεις όταν αναφέρουμε γενικές και αόριστες έννοιες (π.χ. περί δικαιωμάτων, περί αναλογικότητας, κ.τ.λ.) τις οποίες προστατεύει το Σύνταγμα, αλλά η ίδια η κοινωνία μέσω της πολιτείας (αυτό ακριβώς είναι το νόημα της αστικής δημοκρατίας) πλέκει το Σύνταγμα στη φόρμα που της ταιριάζει. Αλλιώς δεν θα χρειαζόμασταν ούτε νόμους, ούτε κυβέρνηση, ούτε εκλογές, θα είχαμε Συνταγματική Δικτατορία. Τώρα ποιο χωρίο από εδώ ρυθμίζει ρητά τα περί Συνταγματικού ή όχι αγροτικού, ο Θεός και η ψυχή μας... Να υποθέσω: "Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου" ή "Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.";; Οκ, όλοι οι αγροτικοί γιατροί που θα βρεθούνε στην ίδια θέση είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Εάν πάλι εννοούμε ότι η νομοθεσία πρέπει να είναι flat και όπως υπάρχει η "υποχρέωση του αγροτικού" στο ιατρικό επάγγελμα, θα πρέπει να υπάρχει και σε όλα τα επαγγέλματα στην Ελλάδα, αυτό δεν αφορά το συγκεκριμένο χωρίο του Συντάγματος. Το χωρίο αυτό αναφέρεται πολύ απλά στο ότι εφόσον κληθεί να αντιμετωπιστεί η υπόθεσή σου από ένα νομικό κείμενο ή παράγοντα (π.χ. αστυνομική ή δικαστική αρχή), τότε πολύ απλά ο Νόμος θα πρέπει να σε αντιμετωπίσει το ίδιο είτε είσαι άσπρος ή μαύρος, πλούσιος ή φτωχός, ΠΑΟΚτζής ή Πανάθας κ.τ.λ. κ.τ.λ. Μετά: "Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος... και αστικού πληθυσμού";; Εδώ υπάρχει και το ιστορικό στοιχείο. Δεν θεωρούνταν πάντα δεδομένο ότι όποιος ήθελε μπορούσε να πάει να δουλέψει κάπου. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει ότι έχεις το δικαίωμα, εφόσον κάποιος σε προσλάβει, να πας να δουλέψεις. Και φυσικά "Οποιασδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται": Εδώ να διευκρινίσουμε (εάν τυχόν υπάρχει η άστοχη υπόνοια ότι το αγροτικό μπορεί να θεωρηθεί "καταναγκαστική" εργασία) ότι ο καταναγκασμός έχει δύο στοιχεία,: α) Την άμεση άσκηση απειλής, βίας ή νομικών κυρώσεων σε όποιον δεν εκτελέσει μια συγκεκριμένη εργασία και 2) Την ενδεχόμενη μη καταβολή της αντίστοιχης εργασιακής αμοιβής που προβλέπεται για αυτές τις περιπτώσεις. Επομένως, επ' ουδενί το αγροτικό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αναφέρεται στη συγκεκριμένη διάταξη, καθώς: i) Κανείς δεν υφίσταται σωματική ή έννομη βία εάν δεν παρουσιαστεί να το εκπληρώσει (όχι, το να μην προσληφθείς στο δημόσιο ή το να μην σε αφήσουν να δώσεις εξετάσεις στην ειδικότητα ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΩΣ ΒΙΑ Ή ΩΣ ΕΠΙΒΟΛΗ ΕΝΝΟΜΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ, τι να κάνουμε δηλαδή! Δεν θα σου βάλουν πρόστιμο, ούτε θα πας φυλακή εάν δεν κάνεις αγροτικό!). Πάμε στο "πολύ περισσότερο": "Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά... και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας". Χαρακτηριστικά γράφει εδώ να προβλέπονται είτε από το Σύνταγμα, είτε από το νόμο. Να' τος πάλι ο νόμος (δηλαδή η κοινωνία, ΟΧΙ Η ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ, η οποία εκλέγει, αντιπροσωπευτικά ψηφίζει, εκτελεί και ελέγχεται δικαστικά). Και φτάνουμε στην περιβόητη αρχή της αναλογικότητας. Τι λέει αυτή η περιβόητη αρχή της αναλογικότητας;; Να επισημάνουμε ότι επί της αρχής, η αρχή της αναλογικότητας δεν είναι κάτι που εφαρμόζεται. Είναι κάτι που απλά ελέγχεται να μην παραβιάζεται όταν ο εκάστοτε νομοθέτης ψηφίζει νόμους. Το καθοριστικό κριτήριο είναι αφενός να υπάρχει η αναγκαιότητα του συγκεκριμένου, ας το πούμε, μέτρου και αφετέρου το παραγόμενο (ή προσδοκώμενο) όφελος να είναι μεγαλύτερο από την εναλλακτικά αναμενώμενη και παραγόμενη βλάβη - ζημιά. Παρακαλώ να μην μεταφέρονται άλλα πράγματα από όσα λέω. Αλλιώς η συζήτηση χάνει το νόημά της. Λαοκρατία είναι πολύ συγκεκριμένο πράγμα, αναφέρεται σε Σοβιετικά και Δικτατορικά καθεστώτα. Εγώ μίλησα για κοινωνία που εκλέγει, ψηφίζει αντιπροσωπευτικά νόμους, τους εκτελεί και ελέγχεται δικαστικά για αυτό. Αυτό είναι ο ορισμός της αστικής δημοκρατίας, το έκανα ξεκάθαρο παραπάνω. Μιλώντας για κοινωνία, δεν αναφέρομαι ούτε σε οχλαγωγία, ούτε σε λαϊκά δικαστήρια. Έλεος δηλαδή. Δεν έχει νόημα για την κουβέντα άλλα να γράφω και να μεταφέρονται άλλα. Το να αποφασίζει μία ολόκληρη κοινωνία μέσω της εκλεγμένης νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας είναι ο ορισμός της αστικής δημοκρατίας. Ούτε λαοκρατία, ούτε οχλαγωγία. Το βρίσκεις φρικαλέο;; Όπως λες και εσύ, φρικαλέο είναι ότι ουδείς πολίτης που θεωρεί ότι θίγονται συνταγματικώς τα δικαιώματά του δεν έχει φέρει την υπόθεση στη δικαστική εξουσία. Ούτε εγώ έχω υπόψιν μου κάτι τέτοιο. Αλλά οφείλω να πω, να ξαναπώ βασικά, ότι και στα δικαστήρια να πάει η υπόθεση, το κράτος θα δικαιωθεί. Η παρούσα νομολογία, που έχει διαμορφωθεί μέσω της κοινωνίας ουσιαστικά [αφού όπως είπαμε στην αστική δημοκρατία η κοινωνία διαμορφώνει θεσμούς και εξουσίες, μία εκ των οποίων η δικαστική (οι δικαστές δεν προκύψανε από τον Άρη, προέρχονται μέσα από την κοινωνία και εφαρμόζουν την νομολογία που έχει προκύψει διαχρονικά από ποικίλους παράγοντες, νόμους και αποφάσεις περί συνταγματικών ελευθεριών) είναι αυτή που αποφασίζει και για την αντισυνταγματικότητα ή όχι των νόμων] στηρίζει αυτό που ξελαρυγγιζόμαστε να πούμε, ότι το μέτρο του αγροτικού θεωρείται πρόσφορο για τη δημόσια υγεία (εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας) καθόσον η αποστολή εχόντων της άδειας άσκησης επαγγέλματος που έχουν νομική υποχρέωση να κάνουν τον ιατρό - παντολόγο εν απουσία άλλων υγιειονομικών δομών στην απογυμνωμένη περιφέρεια, είναι προσφορότερη από το να μην βρίσκεται κανείς εκεί. Το γιατί δεν βρίσκεται κανείς εκεί, κανένα δικαστήριο δεν θα στο λύσει γενικά και αόριστα. Ειδικά εάν η υπόθεση πάει στα δημοσιονομικά του κράτους, οπότε εκεί υπάρχει άλλο μπλέξιμο. Θα έχετε διαβάσει σχετικά διατάξεις ή σίγουρα θα έχετε ακούσει συζητήσεις στις ειδήσεις από ειδικούς που αμφισβητούν την καταλληλότητα των δικαστικών αρχών να αποφασίζουν πάνω σε θέματα δημοσιονομικού χαρακτήρα, τα οποία θεωρούνται κατ' εξοχήν αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Οπότε η κυβέρνηση παρουσιάζει τη "λύση" της με το αγροτικό, ανακοινώνει δεν ότι δεν έχει δημοσιονομικά άλλη προσφορότερη λύση, επομένως ποιο δικαστήριο θα βγάλει το αγροτικό αντισυνταγματικό;; Σόρρυ, εδώ είχα αναφερθεί προηγουμένως στο ότι: Οπότε το συγκεκριμένο παράδειγμα το ανέφερα ως αντιδιαστολή με το αγροτικό ως προϋπόθεση πρόσληψης στο Δημόσιο. Οκ, επειδή πας σε κάτι λίγο διαφορετικό, που δεν το θίξαμε σαφώς πριν. Θέτεις ζήτημα του εάν είναι αντισυνταγματικό ή όχι το να υποχρεούσαι σε εκπλήρωση αγροτικού προκειμένου να ολοκληρώσεις την ειδικότητα;; Άρα να υποθέσω ότι ΟΛΑ όσα έλεγες πριν αφορούν τους πτυχιούχους μετά το 18/11/2013 και ότι πριν το 2013 το αγροτικό ήταν όντως ένας συνταγματικός θεσμός;; Έχει νόημα να το συζητήσουμε. Αρχικά να κλείσω την παραπάνω ενότητα λέγοντας ότι το αγροτικό ως δικαίωμα τους κράτους να το θεσπίσει (τονίζω, μόνο ως δικαίωμα θέσπισης), το θεωρώ συνταγματικότατο και δεν υπάρχει περίπτωση να καταπέσει ποτέ στα ελληνικά δικαστήρια, ειδικά ως προϋπόθεση πρόσληψης στο δημόσιο. Κοίτα, η αναγκαιότητα του αγροτικού προκειμένου να ολοκληρώσεις την εκπαίδευση στην ειδικότητα είναι ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι δεν τηρεί την αρχή της αναλογικότητας. Είναι ιατρικά και νομικά αυταπόδεικτο ότι τα προγράμματα εκπαίδευσης στην ιατρική ειδικότητα είναι αυτοτελή, ολοκληρωμένα και από την στιγμή που τα ολοκληρώσεις έχεις το δικαίωμα να θεωρηθείς έτοιμος για να δώσεις εξετάσεις στην ειδικότητα. Οι βλακώδεις αναγνωρίσεις μηνών εκπαίδευσης μέσω εκπλήρωσης του αγροτικού θα έπρεπε να είχαν καταργηθεί προ πολλού, ωστόσο, λειτουργούσαν απλά ως κίνητρο προσέλκυσης στα αγροτικα (θεμιτό, εφόσον ήταν προαιρετικό, εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας, δεδομένου ότι κάπως έπρεπε να προσελκύσει ιατρικό κόσμο στην επαρχία). Αλλά εδώ θα σου απαντήσω ειλικρινά. Δεν ξέρω εάν ο νόμος που σε υποχρεώνει να ολοκληρώσεις αγροτικό πριν δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα θα κρινόταν αντισυνταγματικός ή όχι σε ένα ελληνικό δικαστήριο. Η απάντηση, όπως είπα, είναι πιο πολύπλοκη και πέραν του αν απλά τηρείται ή όχι η αρχή της αναλογικότητας, γιατί το Σύνταγμα έχει ένα σωρό άλλα δικαιώματα που σε κείμενη νομολογία μπορεί να υπερτερούν του συγκεκριμένου δικαιώματος. Να δώσω ένα παράδειγμα: Η στρατιωτική θητεία. Ξέρουμε πώς νομολογιακά στέκει ακόμα η συγκεκριμένη υποχρέωση;; Εάν πηγαίναμε το ζήτημα στο δικαστήριο αιτούμενοι το να αποδείξει το κράτος το πρόσφορο ή όχι της ύπαρξής της (τονίζω, της θητείας, γιατί αλλιώς στρατός υπάρχει και από τους επαγγελματίες οπλίτες), τι απάντηση θα παίρναμε;; Σκέφτομαι και λέω ότι ενδεχομένως, ανάλογη ανάγκη που συντηρεί ακόμα την συνταγματικότητα της στρατιωτικής θητείας, ενδεχομένως να μπορεί να στηρίξει και την "υποχρεωτική στράτευση" συγκεκριμένων επαγγελματιών υγείας, στα πλαίσια νομολογίας που καθιστά, ενδεχομένως, αυταπόδεικτο το πρόσφορο της υποχρεωτικότητας του αγροτικού για την ειδικότητα (λόγω ελλείψεων, αναγκών, προάσπισης της δημόσιας υγείας κ.τ.λ.) ή που παραγκωνίζει το δικαίωμα της αναλογικότητας έναντι κάποιου μεγαλύτερου αγαθού ή δικαιώματος. Αυτό δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι τέτοια προβλήματα θα μπορούσε να τα λύνει κάθε φορά, ή να τα περιορίζει, η κλαδική εκπροσώπηση μέσω των επίσημων επιστημονικών οργάνων της χώρας (π.χ. Ιατρικός Σύλλογος). Θυμάστε πώς τον ήπιαμε πανηγυρικά με τον νόμο 3232/04, όταν οι δικηγόροι και οι μηχανικοί εξαιρέθηκαν από το φέσι του νέου ταμείου, ενώ ο αντίστοιχος Ιατρικός Σύλλογος καθόταν και κοιτούσε. Ωραία θα ήταν όλα αυτά, αλλά όσο και εάν οι διαφορετικοί επαγγελματίες υγείας είναι (ή θα έπρεπε να είναι) μία ενιαία ομάδα, έχουμε διαφορετικούς ρόλους. Και έτσι ακριβώς αντιμετωπιζόμαστε από την πολιτεία και τον νόμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσο καλός και εάν είναι ένας νοσηλευτής, ή φαρμακοποιός, ή επισκέπτης υγείας, παρουσία γιατρού το κράτος και η νομολογία αναγνωρίζει έναν υπεύθυνο για τον ασθενή: Τον γιατρό. Ο λεγόμενος "καταμερισμός ευθύνης" που επικρατεί κατά την εκδίκαση δικαστικών υποθέσεων δυστυχώς είναι πάντα εις βάρος του γιατρού. Έχουμε μεγαλύτερη εκπαίδευση, περισσότερες γνώσεις, ενδεχομένως μικρότερη πρακτική εμπειρία από έναν αντίστοιχο νοσηλευτή, αλλά και δυσανάλογα μεγαλύτερη ανάγκη για συνεχή επιμόρφωση (με ότι κόστος συνεπάγεται αυτό). Επίσης, δεν ξέρω γιατί ακριβώς θα σε ικανοποιούσε εάν θεσπιζόταν αγροτικό και για τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας. Δηλαδή εάν θεωρήσουμε το μέτρο αντισυνταγματικό, που οκ εγώ δεν θεωρώ ότι είναι, αλλά εάν θεωρείς το μέτρο αντισυνταγματικό ή άδικο, τι λέμε, να εφαρμοστεί και στους υπόλοιπους;; Και γιατί να μείνουμε μόνο εκεί;; Επίταξη όλων των ελληνικών επαγγελμάτων με υποχρεωτική υπηρεσία στην επαρχεία προκειμένου να σωθεί η ύπαιθρος! Δεν νομίζω ότι θέμα θα εντασσόταν πλέον στη λογική της ισοτιμίας, ούτε σε συνταγματικές επιταγές. Όπως είπαμε, είναι κλαδικές συμφωνίες και σχέσεις εργασίας. Ο "τρελός" υπουργός ή πρωθυπουργός που θα κινητοποιούσε όλη την κοινωνία και την οικονομία εναντίον του, θα έπεφτε την επόμενη ημέρα (ή θα τα έπαιρνε πίσω). Είναι αυτό που είπες, στους γιατρούς τους παίρνει και το κάνουν. ??? Τώρα με μπέρδεψες. Γιατί το αντικίνητρο του αγροτικού είναι μόνο το οικονομικό;; Μακάρι να ήταν μόνο αυτό, αλλά δυστυχώς το οικονομικό είναι το τελευταίο πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολεί τον αποκλεισμένο σε νησί μοναδικό αγροτικό γιατρό που πρέπει εν ώρα κακοκαιρίας να διακομίσει βρέφος με βαριά λοίμωξη αναπνευστικού σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο... (βλέπε προηγούμενα post σε άλλο topic). Άντε πάλι με την λαοκρατία... Δεν μιλάμε για λαοκρατία. Μιλάμε για μια συντεταγμένη κοινωνία που έχει αποφασίσει μέσω των δημοκρατικά εκλεγμένων θεσμών να πετάξει στο λάκο των λεόντων μία ολόκληρη κατηγορία επαγγελματιών υγείας. Σε αυτήν την πραγματικότητα, είναι προφανές ότι δουλεύει η προσφορά και η ζήτηση: Ή θα τα καταπιείς και θα κάνεις το αγροτικό σου κανονικά, ή θα αλλάξεις χώρα, ή δεν θα ασκήσεις την ιατρική (το πτυχίο ιατρικής ανοίγει πόρτες και ως ακαδημαϊκός τίτλος). Τι απορείς;; Οι Έλληνες έχουν την υγεία που τους αξίζει, την οικονομία που τους αξίζει, το μπάχαλο που τους αξίζει. Λες και από όλο το μπάχαλο που επικρατεί στην Ελλάδα, απομονώθηκε το αγροτικό ως η μοναδική παράνοια που κινείται μεταξύ ορίων νομιμότητας - παρανομίας. Δεν ξέρω τι θα πει η δικαστική εξουσία, αλλά έχοντας υπόψιν κείμενη νομολογία γύρω από το θέμα του θεσμού του αγροτικού ως θεσμού (γιατί είπαμε, ο τρόπος εφαρμογής του είναι αναχρονιστικός, επικίνδυνος για τη δημόσια υγεία και αντισυνταγματικός), νομίζω ότι θα κρίνει τον θεσμό ως συνταγματικό δικαίωμα της πολιτείας να τον επιβάλει. Όσον αφορά τον νόμο που καθιστά υποχρεωτικό το αγροτικό για τη λήψη της ειδικότητας, σε αυτό πραγματικά δεν μπορώ να υποθέσω το εάν είναι συνταγματικός ή όχι. Θεωρώ ότι θέλει πιο εξειδικευμένες γνώσεις, δεν τις κατέχω, είναι μία πολύ δύσκολη συζήτηση. Μία τρύπα στο νερό κερδήθηκε. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο βγάζει αποφάσεις νομίζοντας ότι απευθύνεται σε σοβαρές κυβερνήσεις και κράτη, όχι σε μπαμπουίνους. Ο νόμος περί αλλαγής ωραρίου ψηφίστηκε από την κυβέρνηση των κλόουν για να μπει και να μείνει στα συρτάρια. Αλλαγή ωραρίου σημαίνει αλλαγή χώρας. Και αυτό σημαίνει συναίσθηση. Και έχει τεράστια διαφορά η ενσυναίσθηση, η εθελοδουλία και η συναίσθηση. Έχει μεγάλη σημασία να έχουμε συναίσθηση για το τι μπορούμε να διορθώσουμε κάθε φορά, με ποιους τρόπους και σε πόσο χρονικό διάστημα. Το αγροτικό είναι ένα αδιέξοδο της κοινωνίας (όχι της λαοκρατίας) που ήρθε για να μείνει. Προσωπικά ναι, έχω φάει την επαρχία στη μάπα, ακούσματα για καταστάσεις απίστευτες, ε και με βιώματα περί νομικού κόσμου, θεωρώ ότι δεν αξίζει καν. Οφείλουμε να λέμε τι ακριβώς συμβαίνει στην επαρχία, οφείλουμε να λέμε ότι δεν είναι παντού έτσι και ότι θέλει ψάξιμο που ακριβώς θα πας, αλλά από εκεί και πέρα είπαμε, ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω. Δεν ντρέπεσαι ρε;; 😆😆 +++ Μάλιστα. Τεχνολογία που φυσάμε εδώ στην Ελλάδα. Σημείωσε ότι έτσι όπως είναι δομημένη η νομοθεσία μας, επ' ουδενί δεν μπορεί να στηριχθεί θεραπευτική απόφαση εξ' αποστάσεως.
  6. Στην περίπτωση του αγροτικού, μιλάμε για επαγγελματικά, όχι ατομικά δικαιώματα. Τα ατομικά δικαιώματα είναι πολύ συγκεκριμένο πράγμα. Δικαίωμα στη ζωή, στην ελευθερία, στην εργασία (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε δικαίωμα να εργαστούμε όπου γουστάρουμε εάν δεν πληρούμε τις ανάλογες προϋποθέσεις έτσι...), κ.τ.λ. κ.τ.λ., μην τα μπλέκουμε με τα επαγγελματικά δικαιώματα. Το εάν δικαιολογείται ή όχι δεν είναι αυταπόδεικτο. Το αποφασίζει μία ολόκληρη κοινωνία μέσω της εκλεγμένης νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, υπό τον έλεγχο της δικαστικής εξουσίας. Επίσης, δεν μιλάμε για θέσπιση υποχρεωτικής θητείας. Μιλάμε για κλαδική ιδιαιτερότητα που, καλώς ή κακώς, αποφασίστηκε να ισχύει για κάποιες κατηγορίες εργαζομένων. Θυμίζω ότι και οι εκπαιδευτικοί περνάνε από την υποχρέωση να υπηρετήσουν σε αντίστοιχες "άγονες" περιοχές για να μαζέψουνε μόρια προκειμένου να μπορέσουν κάποια στιγμή να πάνε σε μεγαλύτερες πόλεις. Επίσης, οι επαγγελματίες υγείας δεν μπορούνε να αποτελούν μια ενιαία κατηγορία. Έχουν διαφορετικά χρόνια εκπαίδευσης, επί της ουσίας διαφορετικές αρμοδιότητες εντός του χώρου της υγείας, διαφορετικά ιστορικά + επιστημονικά + διεθνή στάνταρντ, διαφορετικά κατοχυρωμένα ωράρια εργασίας, κοινώς αποτελούν εντελώς διαφορετικά επαγγέλματα. Δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι. Το έχει ήδη αποδεχτεί η κοινωνία. Ξελαρυγγιζόμασταν παραπάνω να αναλύσουμε ότι το πρόβλημα είναι η άδεια ασκήσεως. Δεν ξέρω πόσες φορές πρέπει να το πω. Η κοινωνία εκλέγει την νομοθετική εξουσία. Η νομοθετική εξουσία μέσω της εκτελεστικής ψηφίζει νόμους και σε συνδυασμό με την δικαστική εξουσία διαμορφώνει νομολογία. Η νομολογία σήμερα λέει ότι ο έχων άδεια άσκησης επαγγέλματος (δηλαδή ο πτυχιούχος ιατρικής) φέρει την ευθύνη να κάνει τον παντολόγο γιατρό όπου σταθεί και όπου διαβεί, εφόσον το επιβάλλουν οι περιστάσεις. Το κράτος διαπιστώνει ελλείψεις γιατρών στην επαρχία. Οπότε, η αποστολή εχόντων την άδεια άσκησης επαγγέλματος στην επαρχία, αποτελεί κοινωνικά προσφορότερο μέτρο από το να μην πάει κανείς. Νομολογιακά απλά πράγματα και απολύτως συνταγματικά. Ωραία θα ήτανε να μπορούσαμε όλοι να δουλεύουμε αυτό που θέλουμε. Αλλά σε όλες τις χώρες του πλανήτη τα διάφορα επαγγέλματα έχουνε κάποιες προϋποθέσεις. Και σε όλες τις χώρες υπάρχουν οι αντίστοιχες επαγγελματικές δυσκολίες και τα ασυμβίβαστα (όπως τα θεωρεί ο καθένας δηλαδή). Η προσφορά και η ζήτηση θέσεων εργασίας είναι αυτή που διαμορφώνει όχι μόνο τον εργασιακό προσανατολισμό, αλλά και το εργασιακό ρεύμα. Δεν μπορείς να αρνηθείς την πραγματικότητα που θέτουν ορισμένα κράτη προκειμένου να δουλέψεις εκεί. Π.χ. Κάποιος μπορεί να θεωρεί πολύ σκληρό και δύσκολο τον τρόπο που εκπαιδεύονται σε μια συγκεκριμένη χώρα. Ε, δεν θα πάει να δουλέψει εκεί. Και αντίστοιχα, ο κάτοικος της συγκεκριμένης χώρα, ή θα φύγει από εκεί, ή θα επιλέξει να κάνει κάτι άλλο. Γι' αυτό σε κάποιες χώρες υπάρχουν ελλείψεις γιατρών, σε κάποιες άλλες πληθώρα, κ.τ.λ. κ.τ.λ. Για την Ελλάδα, το αγροτικό είναι κάτι που έχει αποδεχτεί μία κοινωνία ολόκληρη. Όλοι έχουμε το δικαίωμα να βιοποριζόμαστε από την εργασία μας. Όμως δεν προκύπτει από πουθενά ότι πρέπει ντε και καλά να κάνουμε μία συγκεκριμένη εργασία άνευ όρων. Η ελληνική κοινωνία έχει πάρει μία σκληρή απόφαση, να απαξιώσει την ιατρική της. Πράγμα που σημαίνει ότι οδηγείται, βασικά έχει ήδη οδηγηθεί, σε διάλυση. Εμείς πρέπει να βλέπουμε την πραγματικότητα και να κινούμαστε ανάλογα. Έχω απαντήσει σε πάμπολλα τοπικ τι πιστεύω γύρω από το θέμα. Αλλά και μια ξαναρωτάς ναι, θεωρώ ότι δεν αξίζει να καταστρέψει κάποιος την καριέρα του και τη ζωή του δουλεύοντας σε απομονωμένα μέρη. Βγάζω στο καπέλο σε όσους το κάνουν και παράγουν κανονικό έργο φυσικά, γιατί υπάρχουν και αρκετοί που απλά κοροϊδεύουν τον κόσμο. Ωστόσο, αναγνωρίζοντας την τωρινή πραγματικότητα, πιστεύω ότι έχουμε καθήκον να συμβουλεύουμε πλήρως όποιον μας ρωτάει σχετικά με το ποια είναι η τωρινή νομική και ιατρική πραγματικότητα στη υγεία, ειδικά στην επαρχία. Πες, ποια συγκεκριμένη πλευρά του θέματος έχεις στο μυαλό σου που να αφορά την επαρχία;; Μια ολόκληρη κοινωνία τους στηρίζει. Το Σύνταγμα εξυπηρετεί τις ανάγκες της "κοινωνίας". Οπότε αναλογίσου το τι είναι Συνταγματικό και τι δεν είναι τελικά. Με την καλή έννοια το λέω, εάν ψάχνεις να βρεις πάτημα αντισυνταγματικότητας στο συγκεκριμένο θέμα, δεν θα βρεις. Η διαφορά μας με τις άλλες χώρες είναι ότι υπάρχουν σοβαρότερες εκπροσωπήσεις για τις κλαδικές συμβάσεις και τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα. Δεν είναι θέμα Συντάγματος. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Να τονίσω ότι δεν είναι αντισυνταγματικό το δικαίωμα της πολιτείας να θεσπίζει την υποχρεωτικότητα του αγροτικού. Θέμα Συντάγματος όμως (και παραβίασή αυτού) είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ο θεσμός που θεσπίζεται, σε συνδυασμό με τις δομές όπου καλούνται να υπηρετήσουν αυτοί οι αγροτικοί ιατροί, είναι εκτός ιατρικής πραγματικότητας (άρα αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία) και το έργο που παράγεται αφήνει υγειονομικά ακάλυπτο τον ελληνικό πληθυσμό. Εκεί είναι η αντισυνταγματικότητα, όχι ως προς το δικαίωμα θέσπισης του μέτρου, αλλά ως προς την ιατρική του ουσία και την εγκληματική εφαρμογή του.
  7. Μην φοβάσαι, έτσι ακριβώς είναι, οι άνθρωποι ζούνε σε άλλο κόσμο. Δεν μιλήσαμε για εξετάσεις. Αυτό που ειπώθηκε είναι ότι νομικά απαιτείται δυσανάλογα μεγάλη ιατρική ευθύνη από τους κατέχοντες άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (η οποία σήμερα ταυτίζεται με τον απλό πτυχιούχο ιατρικής) σε σχέση με το τι μπορεί πραγματικά να κάνει αυτός ο πτυχιούχος. Αυτή η αναντιστοιχία είναι ο πυρήνας του προβλήματος, γιατί ανατρέχει σε αρχαίες εποχές που υπήρχε σε ένα χωριό ο μοναδικός γιατρός - αγροτικός - μάγος που χωρίς μέσα προφήτευε, θεράπευε, έδενε και έλυνε. Και που και που χειρουργούσε κιόλας. Η ίδια ακριβώς λογική ταυτίζεται στο μυαλουδάκι των νομικών, φαντάζονται έναν πτυχιούχο ιατρικής μόνο στο χωριό: "Κάνε ότι ξέρεις, τελείωσες μια Σχολή, έχεις άδεια ασκήσεως, κάνε τα μαγικά σου, αλλά εάν σου πεθάνει ο ασθενής έπρεπε να καταλάβεις ότι ήσουν απλά ένας ανειδίκευτος και δεν έπρεπε να είχες κάνει τίποτα χωρίς ειδικό..". Και δεν υπερβάλω καθόλου σε αυτό που λέω. Το Σύνταγμα προστατεύει ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα. Δεν μπορεί να καθορίζει επιμέρους επαγγελματικά δικαιώματα και εργασιακές σχέσεις. Και επιτρέπει στην εκτελεστική εξουσία, υπό την διακριτική (αδιαφορία θα λέγαμε σε πολλές περιπτώσεις) ανοχή της δικαστικής εξουσίας, να κάνει "προσαρμογές" στις "δημοσιονομικές δυσκολίες" που αντιμετωπίζει (δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα) η εκάστοτε κοινωνική κατάσταση. Σε απλά ελληνικά: Σε πληρώνουνε ότι μπορούνε και σου δίνουν τις επιλογές που επιλέγουν, χωρίς αυτό να συνεπάγεται απαραίτητα και συνταγματικές κυρώσεις. Έτσι ακριβώς λειτουργεί το πολίτευμα. Και εδώ και σε άλλες χώρες. Για τον λόγο αυτό η ιατρική μετανάστευση δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό της Ελλάδας. Στη δε περίπτωση του αγροτικού, το κυρίαρχο πρόβλημα είναι καθαρά ζήτημα ανεπαρκούς κάλυψης της δημόσιας υγείας σε βαθμό κακουργήματος. Όχι τόσο ζήτημα επαγγελματικών δικαιωμάτων. Κανείς δεν μας υποχρεώνει να δουλέψουμε στην Ελλάδα ή να ακολουθήσουμε ντε και καλά τον δρόμο της Ιατρικής επιστήμης. Η Κρήτη είναι έτη φωτός μπροστά από μικρά νησάκια που είναι αφημένα στη μοίρα τους. Ωστόσο, διαθέτει περιοχές με πολύ κακό οδικό δίκτυο, όπου η διακομιδή μέχρι το ΠΑΓΝΗ (ειδικά εάν συνυπολογίσουμε και τους χρόνους άφιξης του ασθενοφόρου) μπορεί να ξεπεράσει και τις 3εις ώρες. Γενικά, αυτό που έχω να συστήσω σε όποιον νέο γιατρό θέλει να κάνει το αγροτικό του, είναι να μείνει όσο μπορεί μακριά από τα νησιά.
  8. Είμαι πολύ προσεκτικός σε αυτό που λέω. Προφανώς και δεν έχει να κάνει (μόνο) με το πόσο καλά προετοιμασμένος είσαι. Τον καλύτερο ειδικό γιατρό του κόσμου να τον πάρεις και να τον βάλεις να κάνει τον αγροτικό γιατρό, τον καθιστάς μη λειτουργικό και άχρηστο. Το πρόβλημα, δηλαδή, με το αγροτικό είναι ότι αποτελεί μία δομή εντελώς ασυμβίβαστη με τη σύγχρονη ιατρική επιστήμη. Και ακόμα χειρότερα, για αυτό που υποτίθεται ότι είναι και εκπροσωπεί, αποτελεί μία δομή εντελώς διαλυμένη, ανοργάνωτη, χωρίς ΕΚΑΒ να την υποστηρίξει και χωρίς νομικό πλαίσιο ανάθεσης πρωτοκόλλων και αλγορίθμων, μία δομή εντελώς αφημένη στον αέρα και στην τύχη της. Και ακόμα χειρότερα, η ίδια η πρόβλεψη στελέχωσής της, η ίδια η νομική της βάση δηλαδή, στηρίζεται στην παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία εξίσωσης της γενικής ιατρικής με τον πτυχιούχο ιατρικής όπως τον φανταζόμασταν τις αρχαίες εποχές. Εγώ εκεί αναφερόμουνα. Έχει πολύ ενδιαφέρον να συζητήσετε με μερικούς εκπροσώπους του νομικού χώρου, κυρίως ακαδημαϊκούς (γιατί κυρίως αυτοί βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου), για το τι ακριβώς νομίζουνε ότι μπορεί να κάνει ένας πτυχιούχος της ιατρικής όταν είναι ο μοναδικός γιατρός (= αγροτικός) στην περιοχή. Έχει πολύ ενδιαφέρον να ακούσετε τι θα σας πούνε. Έχεις πιάσει ακριβώς τον πυρήνα του θέματος. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα!!! Το σχόλιό μου, λοιπόν, εστιάζεται απλά και μόνο στην πραγματικότητα που υπάρχει. Καμία έννοια ιατρικής επιστήμης δεν στηρίζει την ενασχόληση ειδικευμένων γιατρών με αυτόν τον θεσμό της μεσαιωνικής εποχής που σε κάθε χωριό υπήρχε ένας γιατρός - μάγος που όλα τα θεράπευε, όλα τα μαχαίρωνε. Τι απέμεινε;; Οι γιατροί που δεν έχουν ρόλο (πτυχιούχοι που πρέπει να μάθουν στου κασίδη το κεφάλι) και που από την ελληνική νομική επιστήμη (όχι μόνο ως προς τον νόμο ως έναν νόμο που ψηφίστηκε, αλλά με βάση και το νομικό - δικαστικό κριτήριο του: "καλύτερα να έχεις μία άσπρη μπλούζα από το να μην έχεις καμία") έχουν ανακηρυχθεί ως η συνήθης υποψήφια μάζα κάλυψης των αγροτικών ιατρείων. Μία μάζα, που έχει πλήρη άγνοια κινδύνου και ούτε λίγο ούτε πολύ κινείται όπως περιγράφω στο σχόλιό μου παραπάνω. Και που, έχοντας επί το πλείστον άγνοια κινδύνου, δηλώνει κανονικά στις προκηρύξεις και λίγο από ανάγκη, λίγο από άγνοια, γεμίζουν αρκετές θέσεις αγροτικών ιατρείων, ακόμα και άγονων. Που ένας περισσότερο έμπειρος, ελπίζω δηλαδή, δεν θα τις δήλωνε ούτε για πλάκα. Όπως ξεκαθάρισα, συμφωνώ ότι δεν είναι θέμα επάρκειας. Είναι απλά ασύμβατο με τον τρόπο που οργανώνονται τα σύγχρονα συστήματα υγείας. Ως εκ τούτου αποτελεί αφενός επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία και αφετέρου δημιουργεί προϋποθέσεις μαζικών θανάτων λόγω ανεπάρκειας εφαρμογής του με τις επιταγές της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης. Επιπλέον, είναι δυσλειτουργικό ακόμα και για τον ρόλο που υποτίθεται ότι εξυπηρετεί, εάν θεωρούσαμε ποτέ ότι τέτοιος ρόλος θα υπήρχε στον 21 αιώνα (που όπως είπαμε, με ιατρική δυτικού κόσμου δεν υπάρχει). Ωστόσο, θα ήθελα να τονίσω ότι η έννοια αποστέρησης της ελευθερίας των επιλογών για έναν απόφοιτο ιατρικής είναι σχετική και οι εργασιακές συνθήκες είναι δικαίωμα ενός κράτους. Όλα στη ζωή είναι προσφορά και ζήτηση. Κράτος, δίνεις χαμηλούς μισθούς, αναγκάζεις του γιατρούς σου να δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες εργασίες, τους υποχρεώνεις να γίνονται εγκληματίες και να συμμετέχουν σε έναν θεσμό τύπου αγροτικό;; Δύο πράγματα θα συμβούν: Ή θα τους χάσεις (κανείς δεν θα επιλέγει την Ιατρική ή θα φεύγουν ομαδικά στο εξωτερικό) ή θα έχεις πολύ κακής ποιότητας υπηρεσίες υγείας από γιατρούς που μιζεριάζουν δουλεύοντας για σένα και την κοινωνία σου. Τα κράτη αγαπητέ/ή μου έχουν κάθε δικαίωμα στην αυτοκαταστροφή. Είναι δικαίωμα κάθε κυρίαρχου κράτους να σου στερήσει επαγγελματικές επιλογές. Το πρόβλημα είναι η συνέπεια που θα έχει αυτό. Σου λέει αυτό έχω, εάν δεν σου αρέσει μην το πάρεις. Επομένως, άλλο το τι επαγγελματικές προοπτικές σου δίνει ένα κράτος, και άλλο το πόσο επικίνδυνη και εγκληματικά αδιάφορη είναι μία δομή υγείας για την δημόσια υγεία. Κοινώς, το τι θα σε υποχρεώσει το κράτος να υποστείς για να ολοκληρώσεις μία άλφα ιατρική εκπαίδευση - προϋπηρεσία στα εδάφη του είναι άλλο θέμα και το εάν η ιατρική κάλυψη του πληθυσμού είναι ιατρικά και νομικά άρτια είναι άλλο θέμα. Μην τα μπερδεύουμε. Όπως είπαμε, όλα είναι ζήτημα προσφοράς και ζήτησης. Δεν ξέρω εάν αυτό που λέμε θα είχε ουσιαστική διαφορά από το "θα δουλέψω παράνομα, θα φοροδιαφύγω, θα κάνω και καμιά μικροκλοπή, γιατί αλλιώς τι να κάνουμε δεν τα βγάζω πέρα". Τραβηγμένο, αλλά θέλω απλά να πω ότι το κράτος ευθέως ζητάει να τους νέους γιατρούς να δουλέψουν στην παρανομία.. Και ξεχωρίζουμε τα δικαιώματα. Το κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίζει τι επιλογές και τι προϋποθέσεις θέλει να εκπληρώσει ένας γιατρός προκειμένου να ολοκληρώσει μία συγκεκριμένη πορεία - καριέρα. Από εκεί και πέρα, όποιος θεωρεί ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει, μπορεί κάλλιστα να μην συμμετέχει. Η συζήτηση αυτή είναι πολύ διαφορετική από το εάν το κράτος με τον θεσμό του αγροτικού προκαλεί ένα κραυγαλέα υπαρκτό υγιειονομικό έγκλημα απέναντι στους πολίτες του. Εννοείται, όπως τα λες είναι. Αλλά όπως και με τους πολιτικούς, ποιοι τους εκλέγουνε;; Η διαφορά με το 1980 είναι ότι η ιατρική έχει προχωρήσει καμιά 40αριά χρόνια... Είπαμε, κάθε χώρα έχει δικαίωμα στην αυτοκαταστροφή. Η Ελλάδα εξοντώνει πολλούς επαγγελματικούς κλάδους. Αυτό δεν είναι έκπληξη.
  9. mihiatrik

    Τα της κορονοπανδημιας

    Και του χρόνου... ΑΡΚΑΣ
  10. mihiatrik

    Άγονο αγροτικό

    Εάν ξέρουμε... Παραιτήθηκα από το (μη άγονο τότε) αγροτικό μου το 2013 λόγω έναρξης του γενικού μέρους της ειδικότητάς μου. Μέχρι εδώ είμαστε στα ίδια (περίπου). Πάμε παρακάτω. Τι απαλλαγή εννοείς;; Εφόσον αποφοίτησες πριν από τις 18/11/2013, δεν χρειάζεσαι απαλλαγή για να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα. Μπορείς να τις δώσεις και χωρίς το αγροτικό. Εφόσον μιλάς για απαλλαγή για να διοριστείς στο δημόσιο, αυτή δεν υπάρχει ουσιαστικά για κανέναν χωρίς να έχεις εκπληρώσει το αγροτικό, πλην του εάν έχεις μέσο και κάποιες προϋποθέσεις. Τι "υποχρεωτικό" εννοείς;; Η υποχρεωτικότητα για να δώσεις εξετάσεις για την ειδικότητα πάει με βάση την ημερομηνία αποφοίτησής σου από την Ιατρική Σχολή (πριν ή μετά από 18/11/2013). Το πότε παραιτήθηκες από το αγροτικό σου δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο. Εφόσον μιλάς για υποχρεωτικότητα για να διοριστείς στο δημόσιο, αυτή ουσιαστικά υπάρχει και παραμένει για όλους, πλην του εάν έχεις μέσο και κάποιες προϋποθέσεις. Μου έμειναν επίσης 70 ημέρες περίπου, τις οποίες συμπλήρωσα δηλώνοντας σε νέα προκήρυξη το 2019. Μέχρι εδώ είμαστε στα ίδια (περίπου). Πάμε παρακάτω. Το δικαίωμα επιλογής θέσεων στο αγροτικό (ο "μηδενισμός των μορίων" όπως λέγαμε μέχρι το 2015 περίπου, δηλαδή μέχρι να αλλάξει ο νόμος και να γίνει από μόρια --> δικαίωμα επιλογής θέσης με βάση την ημερομηνία κτήσεως πτυχίου) δεν το χάνεις εφόσον παραιτηθείς για έναρξη ειδικότητας στο εσωτερικό. Επομένως, 6 χρόνια μετά, δήλωσα κανονικά σε νέα προκήρυξη και συμπλήρωσα τις 70 ημέρες περίπου που μου απέμειναν. Μπορείς να κάνεις το ίδιο, καταθέτοντας τα χαρτιά σου κανονικά ως υπόχρεος, σε οποιαδήποτε νέα προκήρυξη αφορά υπόχρεους, δηλώνοντας τις θέσεις που θέλεις και προσκομίζοντας επιπλέον: 1ον) Το πιστοποιητικό (προ)εκπαίδευσης μηνός 2ον) Τη βεβαίωση του χρόνου που υπηρέτησες στο Περιφερικό Ιατρείο - Κέντρο Υγείας σου, όπου όμως θα αναφέρεται ρητά ότι ο λόγος παραίτησής σου ήταν η έναρξη ειδικότητας στο συγκεκριμένο νοσοκομείο 3ον) Βεβαίωση (και ενδεχομένως και πιστοποιητικό ευδόκιμης άσκησης) από όσο χρόνο υπηρέτησες στο εν λόγω νοσοκομείο στο οποίο δήλωσες ότι θα πας κατά την παραίτησή σου από το αγροτικό. 4ον) Τυχόν επιπλέον χρόνο άσκησης ειδικότητας που υπήρξε σε άλλο/άλλα νοσοκομεία διαφορετικά από αυτό/αυτά που δήλωσες ότι θα πας κατά την παραίτηση από το αγροτικό. 5ον) Τίτλο ειδικότητας, εφόσον έχεις περάσει επιτυχώς τις εξετάσεις για την ειδικότητα Οκ.
  11. Ωραία όλα αυτά, αλλά πραγματικά η συζήτηση έχει νόημα μόνο εάν ελπίζει κανείς σε απαλλαγή από το αγροτικό προκειμένου να δώσει εξετάσεις για την ειδικότητα. Οι συζητήσεις και οι ελπίδες περί απαλλαγής προκειμένου να διοριστείς στο δημόσιο δεν έχουν κανένα αντικείμενο αφού: 1ον) Όποιος έχει χοντρό μέσο θα τον πάρουν όπως και να έχει (μέχρι και θέσεις προκηρύσσονται ξαφνικά εκεί που δεν υπάρχουν...) 2ον) Το αγροτικό πιάνει μόρια, πράγμα που μετράει μεταξύ όσων δεν έχουν κάποιο μέσο (οπότε όποιος το έχει εκπληρώσει, κατέχει ήδη προβάδισμα σε σχέση με κάποιον χωρίς αγροτικό) 3ον) Τα νεοαποφοιτήσαντα φοιτητάκια μπαίνουν στη μηχανή του κιμά χωρίς πολλά πολλά. Νομίζουν ότι στο αγροτικό πάνε να κάνουν την εκδρομή τους, τις διακοπές τους και να κερδίσουν νέες εμπειρίες. Επομένως ο μαζικός όγκος των υπόχρεων δεν έχει κανένα λόγο να αποστραφεί ή να αντισταθεί στο αγροτικό. Ίσα ίσα, κάποια τούβλα νομίζουν ότι τους κάνει και καλό (εγκληματική άγνοια κινδύνου). Οπότε γιατί να το καταργήσουν ??? Συμπέρασμα: Οι απαλλαγές δεν είναι η λύση. Θέλει ολοκληρωτική κατάργηση. Οργανωμένη προσφυγή όλου του ιατρικού κόσμου σε ελληνικά και διεθνή δικαστήρια ως ένα έκτρωμα εντελώς εκτός σύγχρονης ιατρικής πραγματικότητας και άκρως επισφαλές, επικίνδυνο και εγκληματικό για τη δημόσια υγεία, με το κράτος να αποτελεί τον ηθικό αυτουργό για μαζικές ανθρωποκτονίες εξ' αμελείας (και εκ δόλου φυσικά σε ορισμένες περιπτώσεις "εντέλλεσθε" προς αγροτικούς γιατρούς από διοικητικούς ή κομματικούς άσχετους - διανοητικά καθυστερημένους). Όλα τα άλλα είναι για να γεμίζουμε post στα forum και στο facebook. Φυσικά, το ότι τόσα χρόνια τώρα δεν βρέθηκε ένας νοήμων πολυκύτταρος οργανισμός που ακούει στο όνομα ΄Έλληνας πολίτης - ασθενής, να φέρει την υπόθεση στα δικαστικά δρώμενα, αλλά δέχεται να τον αντιμετωπίζουν ως ζώο, δείχνει το ότι τελικά οι Έλληνες έχουμε την υγεία που μας αξίζει. Μπεεε!!!
  12. Ώπα, ώπα !! Βιάζεσαι! Και τα ρωτάς με τη λάθος σειρά. Ας κάνουμε μια μικρή αναδιάταξη των ερωτήσεών σου με τη σωστή σειρά: Οκ, αυτό καλά το έχεις... Η αναβολή σου πρέπει να σε ενδιαφέρει πρώτα και κύρια. Μην στηριχτείς στο πότε θα έρθει ο διορισμός σου για την ειδικότητα. Έχω παράδειγμα θέσης που κενώθηκε και πήρε 1 χρόνο για να αναλάβει ο επόμενος. Δες τι μπορείς να ξεκινήσεις ΑΜΕΣΑ για να παρατείνεις την αναβολή σου (μεταπτυχιακό εν ανάγκη). Το Υπουργείο σε καμία περίπτωση δεν "βλέπει" τις κενές θέσεις στα νοσοκομεία. Απλά εξετάζει τις αιτήσεις που στέλνει η περιφέρεια, η οποία επίσης δεν "βλέπει" τις κενές θέσεις στα νοσοκομεία. Το νοσοκομείο απλά όταν κενώνεται μια θέση αποστέλλει αίτημα στην περιφέρεια ότι κενώθηκε η θέση και ότι πρέπει η επόμενη αίτηση στη λίστα αναμονής να φύγει προς το Υπουργείο. Άρα δεν είσαι πλέον ο πρώτος στη λίστα της περιφέρειας. Κανονικά δεν θα πρέπει να φαίνεσαι καθόλου στη λίστα, ή εάν φαίνεσαι πρέπει να έχεις ένδειξη υπό διορισμό. Εάν ακόμα φαίνεσαι ως πρώτος στη λίστα αναμονής της περιφέρειας, τότε πολύ απλά η αίτησή σου δεν έχει πάει ακόμα στο Υπουργείο και βρίσκεται ακόμα στην περιφέρεια. Άγνωστον. Ορθόν, σε γενικές γραμμές, αλλά μπορεί και 3μηνο. Άγνωστον. Μόνη λύση να πάρεις τηλέφωνο στο Υπουργείο, στο γραφείο των ιατρικών ειδικοτήτων, για να ρωτήσεις σε ποια φάση βρίσκεται η υπόθεσή σου. Και πάλι εάν σου απαντήσουν μέσω τηλεφώνου. Κανείς δεν μπορεί να σου πει με σιγουριά. Από τη στιγμή που θα βγει η απόφαση διορισμού σου στη διαύγεια (ή μάθεις ότι έχει βγει αριθμός πρωτοκόλλου του διορισμού σου) μπορείς να πας στο νοσοκομείο για να υπογράψεις συμβόλαιο πρόσληψης και να αναλάβεις υπηρεσία. Και αυτό σε σωστή θέση το έχεις!
  13. mihiatrik

    Αγροτικό σε Νησί;

    Τα μέλη kopritis και heretai, στο topic: "ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ", σχολιάσανε με πολύ περιγραφικό τρόπο την κοροϊδία και τον εμπαιγμό που υφίστανται οι κάτοικοι του Ελλαδιστάν, όσον αφορά στα θέματα της υγεία τους, αλλά στην ίδια τους τη ζωή. Από θέμα τύχης ζούνε όλοι τους και φυσικά σε σημαντικό βαθμό τη μοίρα αυτή την έχουνε επιλέξει οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Ταυτόχρονα, kopritis και heretai επισήμαναν την απαξίωση που δείχνουν ελληνική κοινωνία, ΜΜΕ, δικαστικό/νομικό σύστημα και κράτος (με όλους τους παρατρεχάμενους συνδικαλιστές, διοικήσεις ιατρικών συλλόγων, νοσοκομείων, κλινικών κ.τ.λ.) απέναντι στους νέους γιατρούς, καθ' όσον επ' ουδενί ενδιαφέρθηκε ποτέ κανείς να καταλάβει ότι ο νέος γιατρός είναι και αυτός άνθρωπος και έχει δικαίωμα να μην καταστραφεί η σωματική και η ψυχική υγεία του ίδιου και της οικογένειάς του, απλά και μόνο επειδή κάποιοι αποφάσισαν να δολοφονούν (ουσιαστικά) καθημερινά ανθρώπους (εξ αδιαφορίας ή εκ προθέσεως). Με βάση, λοιπόν, πρόσφατα δημοσιεύματα που αφορούν στην πρόσφατη αεροδιακομιδή βρέφους 40ημερών από τη Σίφνο στην Αθήνα, θα ήθελα να συνεχίσω την παραπάνω συζήτηση, εστιάζοντας κυρίως σε αυτό το κομμάτι της κοροϊδίας που αφορά στον τρόπο που "αντιμετωπίζονται" και "δίνονται λύσεις" στα προβλήματα του Ε.Σ.Υ., σε ένα πλαίσιο δημοσίου λόγου που πραγματικά θα πρέπει να νομίζουν ότι απευθύνονται σε διανοητικά καθυστερημένους. Φυσικά ίσως και να απευθύνονται, απλά δεν βλέπω στο δημόσιο λόγο ούτε μία ανάρτηση ή σχολιασμό από αρμόδιο φορέα ή όργανο, που να επισημαίνει ευθέως ότι μας θεωρούνε εντελώς καθυστερημένους όταν συνεχίζουν παρόμοιο βιολί στον τρόπο που διαχειρίζονται θέματα υγείας της νησιωτικής Ελλάδας (θα εξηγήσω παρακάτω). Επομένως, θα ήθελα πολύ να συνεχίσω τη συζήτηση στο topic: "ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ, αλλά επειδή: 1ον) Τα γεγονότα από τα οποία θέλω να πάρω αφορμή για να συνεχίσω τη συζήτηση αφορούν τη νησιωτική Ελλάδα. 2ον) Θέλω όσο τίποτα άλλο να δώσω συμβουλή σε όλους τους νέους γιατρούς και ειδικά σε όσους τελειώνουν με όρεξη την Ιατρική Σχολή και επιθυμούν να κάνουν το (άγονο) αγροτικό τους (και δεν φταίνε σε τίποτα να καταστρέψουν τις ζωές τους για χάρη του νομικού/κυβερνητικού/πολιτικού/ΜΜΕ/συνδικαλιστικού τέρατος που ονομάζουμε Ελλαδιστάν): ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΗΣΙΑ!!! (παλαιότερα θα έλεγα μακριά από τα μικρά νησιά, αλλά τώρα πλέον λέω ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΝΗΣΙΑ!!!) θα συνεχίσω τη συζήτηση στο παρόν topic: Αγροτικό σε Νησί; Καλή η ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ, αλλά πιστεύω ότι ειδικά για τα νησιά θα πρέπει να υπάρχει πάντα ξεχωριστή και συγκεκριμένη συζήτηση. Προσωπικά, για έναν που δεν κατάγεται και δεν έχει σπίτι σε νησί (αλλά πολύ αμφιβάλλω, και εγώ από νησί κατάγομαι, δεν μεγάλωσα βέβαια εκεί, αλλά και να είχα μεγαλώσει, δεν θα υπήρχε περίπτωση να ασκήσω ιατρική μόνιμα εκεί) θεωρώ ότι όχι μόνο είναι απαγορευτικό να κάνεις εκεί αγροτικό, αλλά νέος ειδικός να είσαι, μακριά, μακριά, μακριά !!! Και έρχομαι στα πραγματικά γεγονότα: Πηγή_1, από όπου μαθαίνουμε ότι: Α] ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ 06/02/2020 Την περασμένη Τετάρτη (05/02/2020), στη Σίφνο, ένα βρέφος 40 ημερών εμφάνισε βήχα και πυρετό και οι γονείς του επισκέφτηκαν την (νεοφερμένη) αγροτική ιατρό του Πολυδύναμου Περιφερικού Ιατρείου, καθώς ο μόνιμος Γενικός Ιατρός (Επιμελητής Β', Διευθυντής του Περιφερικού Ιατρείου) βρισκόταν σε 15μερη άδεια. Η συνάδελφος αγροτική ιατρός διαπιστώνει ακροαστικά ευρήματα και επισημαίνει να γίνει δεύτερη επίσκεψη σε περίπτωση επιδείνωσης. Πράγματι, την Πέμπτη 06/02/2020, ο πυρετός ανεβαίνει και οι γονείς ξαναφέρνουν το βρέφος στο Περιφερικό Ιατρείο, νωθρό και με επιδείνωση των ακροαστικών ευρημάτων. Η συνάδελφος αγροτική ιατρός χορηγεί υποστηρικτική αγωγή και αποφασίζει διακομιδή στην Αθήνα στις 16:00 μ.μ.. Τηλεφωνεί στο ΕΚΑΒ, το οποίο αρχικά προσπαθεί να την πείσει να γίνει διακομιδή την επόμενη ημέρα με πλοίο (καθώς εκείνη την ημέρα υπήρχε απαγορευτικό στον απόπλου λόγω ανέμων 8 μποφόρ). Κατόπιν, ειδοποιείται για το συμβάν η δήμαρχος του νησιού, που με τη σειρά της ειδοποιεί τον Υπουργό Εργασίας, ο οποίος επικοινωνεί εκ νέου με το ΕΚΑΒ, που όμως δηλώνει ότι δεν διαθέτει πλωτό μέσο για να μεταφέρει το βρέφος μέχρι τη Μήλο, προκειμένου να μεταφερθεί από εκεί με ελικόπτερο στην Αθήνα. Τελικά, ελικόπτερο του πολεμικού ναυτικού μετέφερε το βρέφος στις 22:30 μ.μ. από τη Σίφνο στο Νοσοκομείο "Παίδων Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου νοσηλεύεται με βρογχιολίτιδα και επαπειλούμενη βρογχοπνευμονία άμφω. Το βρέφος μεταφέρθηκε ασυνόδευτο, καθώς το ΕΚΑΒ δήλωσε αδυναμία να στείλει ιατρό, ενώ η συνάδελφος αγροτική γιατρός, ως η μοναδική γιατρός που εφημέρευε στο νησί, κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να εγκαταλείψει την έδρα της και να συνοδεύσει. Συμπέρασμα 1: Ένα περιστατικό εμπύρετου με οξεία λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού, δυνητικά θανατηφόρο σε βρέφος 40 ημερών, κλήθηκε να αντιμετωπιστεί από μία καινούρια στο νησί (και ενδεχομένως και στο ιατρικό επάγγελμα) αγροτική ιατρό. Η ίδια γιατρός, εφημέρευε μόνη της σε ένα νησί 3.000 κατοίκων, με > 500 παιδιά (όπως λέει το άρθρο), σε ημέρα που το νησί είναι αποκομμένο από θάλασσα λόγω ανέμων 8 μποφόρ. Αυτό θα μπορούσε να σχολιαστεί από πολλές πλευρές, ωστόσο, καθαρά ιατρικά, η περίπτωσή μας αφορά περιστατικό που και ο Γενικός Ιατρός να ήταν παρών, ή ακόμα και Παιδίατρος να υπήρχε, η απόφαση δεν αλλάζει: Το βρέφος χρήζει άμεσης διακομιδής στο πλησιέστερο τριτοβάθμιο νοσοκομείο. Συμπέρασμα 2: Ο αρμόδιος φορέας που υπάρχει για να διαχειριστεί καταστάσεις κρίσεων που αφορούν τις ζωές των 3.000 ανθρώπων που υπάρχουν σε εκείνο το αποκομμένο από θάλασσα νησί εκείνο το βράδυ, δηλώνει ότι δεν έχει τρόπο να πραγματοποιήσει τη διακομιδή και προτείνει ως λύση τη διακομιδή την επόμενη ημέρα. Δηλαδή, προτείνει στη συνάδελφο αγροτική ιατρό (όπως θα πρότεινε και στον όποιον Γενικό Διευθυντή ή Παιδίατρο ήταν εκεί), να αποδεχτεί τον ενδεχόμενο θάνατο του βρέφους, καθώς οξεία επιδείνωση της κατάστασής του θα σήμαινε την ανάγκη για άμεση αναπνευστική υποστήριξη σε ΜΑΦ ή ΜΕΘ (νεογνών μάλιστα). Ας μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι το ΕΚΑΒ, ως ένας από τους φορείς καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένο και να διαθέτει τα πλωτά ή εναέρια μέσα για να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις. Και εφόσον δεν τα έχει, ας επικοινωνήσει από μόνο του με όργανα της πολιτείας για να λύσει το θέμα, όχι να κινητοποιείται ο στρατός μετά από παρέμβαση Υπουργού, ο οποίος κινητοποιήθηκε μετά από παρέμβαση της Δημάρχου του νησιού, η οποία κινητοποιήθηκε από τους γονείς του παιδιού. Ας μην σχολιάσουμε, λοιπόν, τα όποια πλωτά ή εναέρια μέσα. Για την τριτοκοσμική Ελλάδα, πάντα θα υπάρχει η δικαιολογία του στρατηγού άνεμου, του συνταγματάρχη χιονιού, της ταγματαρχίνας θάλασσας και της λοχαγού βροχής. Όμως, είναι άξιο σχολιασμού, το γεγονός ότι έγινε αεροδιακομιδή χωρίς να υπάρχει ιατρικό πλήρωμα. Όσο και να επικαλείται τις καιρικές συνθήκες, το ΕΚΑΒ οφείλει και όφειλε να διαθέτει ανά πάσα στιγμή ιατρικό δυναμικό που να συνοδεύει τις αεροδιακομιδές. Θα μου πείτε, εδώ δεν συνοδεύουν καν στα ασθενοφόρα!!! Έστω, αλλά η αεροδιακομιδή υποτίθεται είναι η έσχατη λύση, ακριβώς γιατί το περιστατικό είναι τόσο επείγον, που εξ' ορισμού δεν νοείται να σηκωθεί ελικόπτερο χωρίς συνοδεία γιατρού. Τελικό συμπέρασμα: Το περιστατικό που συνέβη στη Σίφνο, αναδεικνύει ότι ο λόγος που φωνάζω μακριά από τα νησιά δεν αφορά μόνο στα ζητήματα έλλειψης ειδικευμένων γιατρών. Ο τρόπος που η συνάδελφος αγροτική ιατρός διαχειρίστηκε το περιστατικό δεν θα μπορούσε να διαφέρει από την διαχείριση της ειδικού Παιδιάτρου, πλην της πιθανότητας η Παιδίατρος να πρότεινε τη διακομιδή από την πρώτη κιόλας επίσκεψη. Που και πάλι, ουδείς γνωρίζει εάν σε παρόμοιο περιστατικό οι γονείς θα φέρνανε το βρέφος για εξέταση την Τετάρτη (05/02/2020) (δεν θα υπήρχε δηλαδή καν πρώτη επίσκεψη) ή εάν θα το φέρνανε ήδη σε μία πολύ προχωρημένη κλινική κατάσταση (επομένως οι 6 ώρες αναμονές θα ήταν ήδη μοιραίες και το βρέφος που ενδεχομένως θα πέθαινε στην αναμονή για αεροδιακομιδή). Το πρόβλημα στο συγκεκριμένο περιστατικό είναι καθαρά το ανύπαρκτο σύστημα διακομιδών του ΕΚΑΒ στα νησιά του Αιγαίου, ειδικά σε κακές καιρικές συνθήκες (φαινόμενο όμως συχνό για αρκετά νησιά) Β] ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΙΦΝΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ 06/02/2020 Σύμφωνα με τη Δήμαρχο της Σίφνου, το ΕΚΑΒ σπάνια στέλνει ελικόπτερο για αεροδιακομιδή ασθενών, ακόμα και για σοβαρά (κατά την κρίση των εκεί ιατρών) περιστατικά. Όταν δε αποφασίσει να στείλει αεροδιακομιδή, απαιτεί να συνοδεύσει ιατρός από το ήδη ελλειπώς επανδρωμένο (πλέον 1 Ιατρός Υπηρεσίας Υπαίθρου και 1 Γενικός Ιατρός) Περιφερικό Ιατρείο της Σίφνου. Η Δήμαρχος της Σίφνου απέστειλε στις 21/01/2020 επιστολή σχετικά με τα προβλήματα της υγείας στο νησί (κενή θέση Παιδιάτρου στο νησί, ύπαρξη 1 μόνο αγροτικού ιατρού, προβλήματα με τις συνταγογραφήσεις κ.α.) στο Υπουργείο Υγείας, σε Βουλευτές των Κυκλάδων και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Συμπέρασμα 1: Το περιστατικό της 06/02/2020 δεν είναι μεμονωμένο. Όταν ένα σοβαρό περιστατικό παίρνει πλέον την ταμπέλα της ανάγκης για άμεση διακομιδή σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο, τότε η διαδικασία που κινείται από εκεί και πέρα ιατρικά ξεφεύγει από την ευθύνη του υπάρχοντος γιατρού, είτε αυτός λέγεται αγροτικός, είτε λέγεται ειδικευόμενος, είτε λέγεται γενικός ιατρός, είτε λέγεται παιδίατρος, είτε λέγεται Γιακούμπ. Από τη στιγμή εκείνη και μετά, αναλαμβάνει η ελληνική πολιτεία μέσω του ΕΚΑΒ να διαχειριστεί την άμεση μεταφορά του ασθενή. Στην Ελλάδα του 2020, έχουμε νομικό σύστημα που "αθωώνει" από ποινές όλους όσους θα έπρεπε να πάνε φυλακή γιατί ακριβώς τα νησιά είναι υγροί τάφοι, παραμελημένα από οργανωμένο και σύγχρονο δίκτυο διακομιδών ΕΚΑΒ και αερομεταφορών, επανδρωμένο όπως προβλέπεται με ιατρικό πλήρωμα και σύγχρονο εξοπλισμό. Αντί να γίνεται αυτό, η νομική και δικαστική πρακτική κάθεται και ασχολείται με το πόσο γρήγορα διέγνωσε ο γιατρός τη βαρύτητα της κατάστασης, καθώς και με το εάν κράτησε στη ζωή όσο έπρεπε τον ασθενή κατά την αναμονή μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο / ελικόπτερο (από 2 - 3 ώρες έως και ποτέ...) και κατά τη διάρκεια της διαδρομής (4 - 5 ώρες στις τρέχα γύρευε περιοχές). Δηλαδή χρονικά διαστήματα που όποιος δικαστικός του εξωτερικού με εμπειρία στα ιατρικά πράγματα και τους ιατρικούς χρόνους τα ακούσει θα επισημάνει και αυτός ότι οι δικαστικοί στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον καθυστερημένοι. Το να διωχθούν ποινικά όσοι δεν φρόντισαν να πραγματοποιούνται περισσότερες και πιο γρήγορες διακομιδές, αυτό δεν εξετάζεται και δεν διώκεται από κανέναν εισαγγελέα (αυτεπάγγελτα, δίωξη για θανάτους εξ' αμελείας σε όλες τις διευθυντικές και πολιτικές ηγεσίες των αρμόδιων φορέων, γιατί συντελείται εγκληματική αμέλεια και θάνατοι ανθρώπων λόγω των τεράστιων χρονικών διαστημάτων που διαρκούν οι διακομιδές στο Ελλαδιστάν). Συμπέρασμα 2: Η ελληνική πολιτεία και η Δήμαρχος ζητάνε να βρεθεί ιατρός να έρθει σε ένα νησί όπου θα πρέπει: 1ον) Να παρακολουθεί 24εις ώρες το 24ωρο 3.000 κατοίκους, ο/η δε Παιδίατρος > 500 παιδιά, με ανύπαρκτα μέσα διακομιδής και φυσικά ανά πάσα στιγμή κατηγορούμενος/η από όποιον δικομανή, ψυχοπαθή ή ανεγκέφαλο και διανοητικά καθυστερημένο δικηγόρο/δικαστή ή εισαγγελέα τον/την θεωρήσει υπεύθυνο/η που το περιστατικό δεν διακομίστηκε ή πέθανε κατά τη διάρκεια της διακομιδής στην Αθήνα, 2ον) Να φέρει την οικογένειά του/της σε ένα υγειονομικά ακάλυπτο νησί, για να έχει την ίδια τύχη με τους εγκαταλελειμμένους από την κυβερνητική συμμορία και το ΕΚΑΒ κατοίκους της και 3ον) Να μείνει επιστημονικά αποκομμένος/η και να βαλτώσει ιατρικά, καθώς δεν θα μπορεί να το κουνήσει ρούπι από την εργασιακή γαλέρα που λέγεται Ε.Σ.Υ., καθ' όσον οι άγονες και προβληματικές περιοχές δεν διαθέτουν το προσωπικό που θα σου επιτρέψουν να πάρεις καμιά άδεια για να ασχοληθείς με την επιστήμη σου, την οικογένεια σου ή να ξεκουραστείς σαν άνθρωπος. Τελικό συμπέρασμα: Στα νησιά ψάχνουν για κορόιδα. Μην πατήσετε πόδι. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Συνέβησαν όλα αυτά και φυσικά ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος κατάλαβε ότι το πρόβλημα με το περιστατικό που συνέβη στη Σίφνο αφορούσε αποκλειστικά και μόνο στην αδυναμία διακομιδής του βρέφους από το ΕΚΑΒ στην Αθήνα. Η απουσία Παιδιάτρου επ' ουδενί δεν ήταν το πρόβλημα στο συγκεκριμένο γεγονός και η όλη προσοχή των υπεύθυνων φορέων (Υπουργείου Υγείας, ΕΚΑΒ, Εισαγγελέα) και ΜΜΕ θα έπρεπε να στραφεί την επόμενη ημέρα γύρω από δύο άξονες: 1ον) Το ΕΚΑΒ δήλωσε παντελώς ανίκανο να διαχειριστεί την κατάσταση και χρειάστηκε να παρέμβει ο στρατός μετά από πολιτική παρέμβαση. Το φαινόμενο ήταν ήδη γνωστό στην παρούσα ηγεσία (ΕΚΑΒ και κυβέρνησης), όπως και στις προηγούμενες. Η κατάσταση η δια, η Πολιτεία απούσα, η Εισαγγελία απούσα. 2ον) Στην απίστευτη και εγκληματική δήλωση του ΕΚΑΒ στη νεαρή συνάδελφο να περιμένει να διακομίσει την επόμενη ημέρα, δηλαδή να αποφασίζει το ΕΚΑΒ ότι ΟΚ και να πέθαινε εκείνη την ημέρα το βρέφος δεν έγινε και κάτι! (εδώ να επισημάνω ότι η δήλωση αυτή δεν είναι απίστευτη, συχνά ακούμε από το ΕΚΑΒ να εκφράζεται με εγκληματική αδιαφορία απέναντι σε κλήσεις που του κάνουμε για σοβαρά περιστατικά, ενώ επί το πλείστον το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του δεν είναι καν εκπαιδευμένοι διασώστες, είναι οδηγοί, συνδικαλιστές και πολιτικά ρουσφέτια, που όση σχέση έχει ο αστροναύτης με τις καταδύσεις, τόση σχέση έχουν αυτοί με την Ιατρική...) ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Σηκώνομαι, λοιπόν, σήμερα το πρωί (16/02/2020) και διαπιστώνω ότι προφανώς ούτε το Υπουργείο Υγείας, ούτε τα ΜΜΕ καταλάβανε ποτέ τι ακριβώς έγινε με το βρέφος στη Σίφνο: Πηγή_2 Η λύση που πρότειναν απέναντι σε εκείνη την εφιαλτική νύχτα, που συνοψίζει ουσιαστικά όλα τα προβλήματα που κατ' ουσίαν έχει το σύστημα υγείας της νησιωτικής Ελλάδας, ήταν ότι πρέπει να φέρουν απόσπαση Παιδίατρο από την Αθήνα. Που ακόμα και το πρόβλημα εκείνης της νύχτας, σύμφωνα με τη λογική των καθυστερημένων, να ήταν ότι δεν υπήρχε Παιδίατρος στο νησί, θα έπρεπε τουλάχιστον να εξηγούνε (επιτέλους) τι ουσιαστικά κίνητρα θα βρούνε για να έρθει Παιδίατρος σε εκείνο το ξεχασμένο από το Θεό νησί (λύση στο πρόβλημα των διακομιδών, αλλαγή του νομικού συστήματος για την ιατρική ευθύνη, παρέμβαση εισαγγελέα για το περιστατικό εναντίον του ΕΚΑΒ που επέδειξε τραγική αμέλεια στη διαχείριση της διακομιδής, κ.α. όποιος διάβασε ότι έγραψα παραπάνω νομίζω ότι κατάλαβε την κοινή λογική). Συμπέρασμα: Ζούμε σε μια χώρα καθυστερημένων. Στην καλύτερη περίπτωση. Και μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο των ανεγκέφαλων που διαχειρίζονται τις ζωές μας, συμβουλεύω όσους ξεκινάτε την ιατρική σας σταδιοδρομία ότι δεν αξίζει να την χαραμίσετε για όλη αυτή την αλητεία που ονομάζεται ελληνικό κράτος. ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ!!! ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ!!!
  14. Καλήν εσπέραν. Δεν είναι ντροπή. Και οι καρδιολόγοι χρειάζονται... Έτσι!! Παοκάρα!!! Του Μαρινάκη και εσύ;;; Ευτυχώς ξεμπέρδεψες! Όποτε θες μπορείς να αλλάξεις τη δήλωση του ειδικού μέρους της ειδικότητας. Όποτε θες μπορείς να το αλλάξεις. Το θέμα είναι οι "ποινές". Συγκεκριμένα: 1) Η έννοια του άγονου αγροτικού επιτρέπει να κερδίσεις σε χρόνο αναμονής για το ειδικό μέρος της ειδικότητας, δηλώνοντάς το χωρίς να χρειαστεί να περιμένεις το διορισμό σου στο γενικό μέρος της ειδικότητας. Η απλή δήλωση στη λίστα του γενικού μέρους της ειδικότητας και ο διορισμός στο άγονο αγροτικό, είναι αρκετά και μόνο για να δηλωθείς στη λίστα του ειδικού μέρους της ειδικότητας. Έτσι, κερδίζεις στο ότι ο χρόνος αναμονής που περνάει είναι το άγονο αγροτικό συν η όποια αναμονή θα έχεις μέχρι το διορισμό στο γενικό μέρος της ειδικότητας. 2) Στην περίπτωσή σου, το πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει να ξεδηλωθείς από μία λίστα και να δηλωθείς σε μία άλλη. Οπότε, κατά την δήλωσή σου στην άλλη λίστα: α) Και να μπορούσες να δηλωθείς, χάνεις τουλάχιστον μείον το χρονικό διάστημα που σου πήρε να τελειώσεις το αγροτικό σου, καθώς στη νέα λίστα θα ξεκινήσεις πάλι από τον πάτο της λίστας β) Δεν πληρείς την βασική προϋπόθεση διορισμού σε άγονο. Το άγονο έχει ήδη ολοκληρωθεί, οπότε θα πρέπει να περιμένεις να διοριστείς πρώτα στο γενικό μέρος και μετά να δηλώσεις στη λίστα του ειδικού. Ρώτα το και στη διεύθυνση υγείας όπου θέλεις να δηλώσεις εκ νέου το ειδικό μέρος, αλλά εξ' όσων γνωρίζω, το ίδιο θα σου πούνε. Το προνόμιο του αγόνου ήταν για τη συγκεκριμένη λίστα ειδικού μέρους όπου δήλωσες κατά το διορισμό στο άγονο αγροτικό. Τώρα, το τι θα συνέβαινε εάν κατά τη διάρκεια εκπόνησης του αγόνου ήθελες να αλλάξεις τη δήλωση στο ειδικό μέρος, αυτό πραγματικά δεν το ξέρω...
  15. Το link που έδωσα παραπάνω περί του πιστοποιητικού ευδόκιμης άσκησης είναι σαφές και στηρίζεται σε ΦΕΚ (Υπουργική Απόφαση) του 2019: https://www.e-nomothesia.gr/kat-ygeia/iatroi/upourgike-apophase-g5agp-oik-24768-2019.html Οπότε η συμμετοχή στις εφημερίες (χωρίς να καθορίζεται ελάχιστος αριθμός βέβαια) είναι κατ' αρχήν υποχρεωτική, εκτός εάν απαλλαγείς μετά από ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ απόφαση του νοσοκομείου. Από την Υπουργική Απόφαση προκύπτει ότι επί της αρχής δεν μπορείς να μην κάνεις καθόλου εφημερίες. Είναι προφανές αυτό. Και δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν πολλές. Σαφώς όμως, από την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης και μετά, απαλλαγή θα έχουν μόνο όσοι έχουν ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ απόφαση (τρέχα γύρευε ποιοι λόγοι θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν μη συμμετοχή στις εφημερίες) ή ψευδή δήλωση στο πιστοποιητικό από τον διευθυντή τους ότι συμμετείχαν. Δεν είναι urban myth, είναι η υπάρχουσα νομική πραγματικότητα: Υποχρεούσαι (πλέον, με βάση τη νέα απόφαση) στην συμμετοχή στις εφημερίες, απλά δεν προβλέπεται ακριβώς πόσες πρέπει να κάνεις κατ' ελάχιστο. Οι εξαιρέσεις είναι κατά περίπτωση και υποθέτω σίγουρα όχι για τους κοινούς θνητούς.
  16. Ναι. Ιδού: https://pis.gr/category/iatriko-epaggelma/simmetoxi-exetaseis/ Εάν πας στην ενότητα "Δικαιολογητικά": https://pis.gr/103193/δικαιολογητικά-2 θα δεις ότι στην παράγραφο 6, στο εδάφιο στ, το οποίο αφορά στα πιστοποιητικά ευδόκιμης άσκησης, αναφέρεται η υποχρεωτική συμμετοχή στο πρόγραμμα εφημεριών της κλινικής/τμήματος/μονάδας/εργαστηρίου όπου ειδικεύεσαι. Οι λεγόμενες "εξαιρέσεις" δεν ξέρω που ακριβώς αναφέρονται, αλλά προφανώς αφορούν τα χοντρά μέσα, ή άτομα που μόλις γύρισαν π.χ. από άδεια εγκυμοσύνης / γονική. Όντως. Η υποχρεωτική συμμετοχή δεν συνεπάγεται και ελάχιστο αριθμό εφημεριών. Μπορεί να είναι και μία τον μήνα. Καθόλου δεν μπορείς να μην κάνεις. Απλά δεν υπάρχει ελάχιστος αριθμός. Τώρα, το που ακριβώς θα κάνεις, είναι συμφωνία μεταξύ των δύο διευθυντών / διοίκησης του νοσοκομείου. Από τη δική μου εμπειρία, κατά τη διάρκεια ενός rotation, όλοι οι συνδυασμοί μπορούν να γίνουν: Είτε κάνεις τον μεικτό συνδυασμό που λες, είτε εφημερεύεις μόνο στην κλινική του rotation ή μόνο στην κλινική από όπου ήρθες. Είναι όλα συμφωνία μεταξύ των δύο διευθυντών ή/και της διοίκησης του νοσοκομείου.
  17. Αδιάφορον. Οι τραμπουκισμοί του καθενός εγκληματία δεν αποτελούν κριτήριο άσκησης της ιατρικής επιστήμης και νομολογίας. Η μισή αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι ότι η εγκυμοσύνη (η φυσιολογική εγκυμοσύνη, δηλαδή αυτή που δεν απειλεί άμεσα ή έμμεσα τη ζωή της εγκύου) δεν αποτελεί παθολογική οντότητα. Ως εκ τούτου, ο νόμος δεν υπάρχει για να επιβάλλει τις αμβλώσεις, αλλά για να προστατεύει νομικά τον γιατρό που θέλει να τις εφαρμόζει, δεδομένου ότι η εναλλακτική επιλογή, δηλαδή το να καταφεύγουν οι γυναίκες που θέλουν να κάνουν άμβλωση σε παράνομες και επικίνδυνες πρακτικές, αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την υγεία τους από το να πηγαίνουνε σε γιατρούς για να διακόπτουνε ασφαλώς την κύηση. Άρα, να τα ξεχωρίσουμε: Ο νόμος υπάρχει για να προστατεύει νομικά τις γυναίκες που θέλουνε να κάνουνε άμβλωση, καθώς και τους γιατρούς που προτίθενται να τις βοηθήσουνε. Σε καμία περίπτωση δεν τις επιβάλλει. Το δε κύημα αποτελεί νομολογικά "αντικείμενο", όχι άνθρωπος και ο τερματισμός της ζωής του αξιώνει αποκλειστικά αστικού χαρακτήρα αποζημίωση και όχι ποινικό αδίκημα (δηλαδή δεν διώκεται κανείς για ανθρωποκτονία, από πρόθεση ή εξ αμελείας). Διαφορετικά, θα έπρεπε κάθε εγκυμονούσα που σκοντάφτει και πεθαίνει το έμβρυο, να διώκεται αυτεπάγγελτα από τον εισαγγελέα ως ανθρωποκτονία από αμέλεια. Το ζήτημα αυτό, αν και ακόμα συζητιέται στους νομικούς κύκλους, προς το παρόν είναι αρκετά διαχωρισμένο και σαφές: το έμβρυο νομικά είναι αντικείμενο μεγάλης και ιδιαίτερης αξίας, όχι όμως άνθρωπος. Εξάλλου, ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Νόμος 3418/2005, Άρθρο 31), ορίζει ότι: "Τεχνητή διακοπή κύησης: 1. Ο ιατρός μπορεί να επικαλεσθεί τους κανόνες και τις αρχές της ηθικής συνείδησής του και να αρνηθεί να εφαρμόσει ή να συμπράξει στη διαδικασία τεχνητής διακοπής της κύησης, εκτός εάν υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της υγείας της. Στην περίπτωση αυτή, απαιτείται σύμφωνη και αιτιολογημένη γνώμη του κατά περίπτωση αρμόδιου ιατρού." Το "στην περίπτωση αυτή,..." αναφέρεται στην περίπτωση που ενώ κινδυνεύει η ζωή και η υγεία της εγκύου, ο γιατρός εξακολουθεί να αρνείται τη διακοπή κύησης. Διαφορετικά ισχύει το πρώτο σκέλος, δεν έχει καμία υποχρέωση ο γιατρός να συμπράξει σε διακοπή κύησης. Ο δε όρκος του Ιπποκράτη, αναφέρεται καθαρά στις παθολογικές καταστάσεις του ανθρωπίνου σώματος. Η εγκυμοσύνη, δεν εντάσσεται σε καμία νοσολογική οντότητα της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης. Η δε διακοπή της, πλην των περιπτώσεων που απειλείται η ζωή της εγκύου, έχει τόση ιατρική αξία, όση έχει και η επιλογή της γυναίκας για καλλωπισμό: μπότοξ, πλαστική στήθους, πλαστική πισινού κ.τ.λ. ωραία. Είναι καθαρά προσωπική επιλογή - εμπόρευμα, και όχι ιατρική αναγκαιότητα. Ο νόμος όπως είπαμε υπάρχει για να επιτρέπει τις αμβλώσεις σε όποια γυναίκα θέλει να τις κάνει και σε όποιον γιατρό θέλει να τη βοηθήσει. Δεν έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα. Τώρα, η εντολή εκ των άνωθεν υπάρχει σε διάφορα θέματα που νομικά είναι παράνομο να αφορούν το περιεχόμενο ιατρικών πράξεων. Το λεγόμενο "εντέλλεσθαι" του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα εφαρμόζεται καταχρηστικά στην ιατρική ιεραρχία, καθόσον ουδείς γιατρός υποχρεούται να εφαρμόσει ιατρική πράξη στην οποία διαφωνεί ή είναι εκ των πραγμάτων παράνομο και καταχρηστικό να εφαρμόσει. Επομένως ναι, μπορεί κάποιος να λάβει εντέλλεσθαι για διακοπή κύησης εκ των άνωθεν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι νόμιμο. Τα εντέλλεσθαι δίνουν και παίρνουν στο Ε.Σ.Υ. από αγράμματους στα ιατρικά θέματα διοικητικούς. Το να σου ζητήσουν με εντέλλεσθαι να διακόψεις κύηση, είναι σαν να ζητάνε από αγροτικό γιατρό να διακομίσει διασωληνωμένο ασθενή: Δηλαδή παράνομο και ιατρικά ασυμβίβαστο. Φυσικά και μπορεί να συμβεί, διόλου απίθανο. Η νομοθεσία είναι σαφής. Ουδεμία υποχρέωση έχει γιατρός να εφαρμόσει άμβλωση εφόσον διαφωνεί. Η ιατρική επίσης είναι σαφής: Η εγκυμοσύνη δεν εντάσσεται στις παθολογικές οντότητες της ιατρικής επιστήμης, ούτε διδάσκεται ως τέτοια, επομένως οποιαδήποτε αίτηση για διακοπή της δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερη υποχρέωση του γιατρού να παρέμβει, ΠΛΗΝ των καταστάσεων που απειλείται η ζωή της εγκύου (γιατί νομικά η έγκυος θεωρείται ως άνθρωπος, το δε έμβρυο ως νομική υπόσταση δεν αποκτάει τα δικαιώματα του "προσώπου" μέχρι να γεννηθεί). Το θέμα είναι λυμένο τόσο νομικά, όσο και ιατρικά. Την κατάσταση κάνουνε δύσκολη: 1) Οι απανταχού αγράμματοι/ες διοικητικοί στα χ, ψ, ζ νοσοκομεία 2) Οι απανταχού αγράμματοι/ες δημοσιοκάφροι 3) Οι απανταχού αγράμματοι/ες φεμινίστριες, σύλλογοι, αλληλέγγυοι και δεν ξέρω εγώ ποιοι άλλοι βγαίνουν και φωνάζουν στα διάφορα πάνελ, πλατείες, δρόμους, περιοδικά και τρέχα γύρευε.
  18. Το πολιτικό θέμα θα επιθυμούσα να μην το σχολιάσω, για δύο κύριους λόγους: Α] Έχω πάγια άποψη ότι διαχρονικά κανείς δεν θέλει να λύσει σοβαρά το πρόβλημα υγείας στη χώρα, το οποίο πρώτα και κύρια ακούει στο όνομα ελληνική νομοθεσία (περί ιατρικής ευθύνης). Τελεία. Από την ελληνική νομοθεσία ξεκινάνε όλα τα προβλήματα του ελληνικού Ε.Σ.Υ., αλλά και η καταστροφή ολόκληρης της χώρας. Β] Καμία πολιτική ηγεσία, από τα ανώτερα έως τα κατώτερα διοικητικά κλιμάκια, δεν μπορεί να δηλώνει αθώα για το θάνατο τόσων ανθρώπων που πεθαίνουν σαν τα σκυλιά λόγω των ελλείψεων του συστήματος υγείας. Ελλείψεων που εγκληματικά και διαχρονικά αμελούν να καλύψουν. Και μάλιστα πληρώνονται με παχουλούς μισθούς γι' αυτό. Γι' αυτό προκύπτει ο παχουλός μισθός, λόγω της αυξημένης ευθύνης να προβλέπουν το κακό, να το προλαμβάνουν και στην περίπτωση που συμβεί κάποια στραβή να φάνε καρατόμηση. Αλλιώς δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο να πληρώνονται και να υπάρχουν. Οπότε προσωπικά τους θεωρώ ηθικούς αυτουργούς μαζικών θανάτων για τους οποίους τους πληρώνουμε κιόλας. Κανονική οργανωμένη συμμορία, που δικαστικά δεν διώκεται αυτεπαγγέλτως, όπως θα έπρεπε άλλωστε. Επομένως αφήνω το πολιτικό σκέλος, γιατί εξ' ορισμού το θεωρώ αντίθετο με κάθε έννοια δικαίου, ηθικής και ουσιαστικής νομιμότητας. Ο λαός τους ψηφίζει με βασική προϋπόθεση να εργάζονται με βάση τους νόμους και το Σύνταγμα και εφόσον παρανομούν να χάνουνε τη θέση τους και να πηγαίνουν φυλακή. Όχι να εκλέγονται και μετά να αδιαφορούνε για νόμους, σύνταγμα, ηθικό δίκαιο κ.τ.λ. με την ατάκα: "Μας ψηφίσατε, οπότε μας δώσατε εντολή εν λευκώ να κάνουμε ότι γουστάρουμε". Συμμορίες κανονικότατες, χειρότεροι και από ληστές. Κοίτα, πληθωρισμός σίγουρα υπάρχει, γιατί κακά τα ψέμματα, άπαξ και αποσυνδέθηκε η αγορά εργασίας με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η μηχανή παραγωγής πτυχιούχων στην Ελλάδα (και σε αρκετές χώρες του εξωτερικού έτσι συμβαίνει πλέον, εάν πληρώσεις θα το πάρεις το πτυχίο σε ιδιωτικό ή μη ίδρυμα) έχει εκτιναχθεί στα ύψη. Επομένως, σίγουρα έχουμε πολλούς γιατρούς, καθώς όπως λες έχουμε και πληθωρισμό σε πολλά άλλα επαγγέλματα. Ορθόν. Αλλά έχω την αίσθηση ότι ακόμα και να πηγαίνανε όλα τα χρήματα που έπρεπε στην Υγεία (χωρίς να σπαταλώνται σε κάθε λογής συμφέροντα) πάλι δεν θα φτάνανε για να ικανοποιήσουνε το τέρας που λέγεται ελληνική δικαιοσύνη. Χωρίς εφαρμογή cost - effectiveness, δηλαδή λογική αποσυνδεδεμένη από τους άσχετους, επικίνδυνους και συνειδητά εκμεταλλευόμενους τους ασθενείς δικηγόρους, δικαστές και δημοσιοκάφρους, όσα χρήματα και να δώσεις στην Υγεία, πάλι θα παραμείνει ένα βαρέλι δίχως πάτο. +++++ Διαφωνώ κάθετα. Δεν είναι μόνο πολιτική επιλογή. Είναι επιλογή και του νομικού κόσμου, αλλά και του ίδιου του ιατρικού κόσμου. Είδες εσύ: i) Τον Ιατρικό Σύλλογο να προσφεύγει για κατάργηση του αγροτικού ως θεσμό άκρως επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία των πολιτών, εντελώς εκτός των guidelines της σύγχρονης ιατρική επιστήμης, αλλά και με μηδενική εκπαιδευτική αξία για τον υπόχρεο υπηρεσίας υπαίθρου;;; ii) Κάποιον εισαγγελέα ή δικαστικό να κινείται αυτεπαγγέλτως για κατάργηση του αγροτικού ως θεσμό άκρως επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία των πολιτών, εντελώς εκτός των guidelines της σύγχρονης ιατρική επιστήμης, αλλά και με νομικό πλαίσιο που ανατρέχει πριν το '70 και επομένως χρειάζεται άμεση αναθεώρηση για να συμβαδίζει με το σύγχρονο ιατρικό, νομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι;;; iii) Τον Ιατρικό Σύλλογο να προσφεύγει νομικά για την κατάργηση του νόμου 3232/04 που υποχρεώνει εκτός κάθε έννοιας ακαδημαϊκής ισότητας τους αποφοίτους των ιατρικών σχολών να πληρώνουν εισφορές στο ταμείο για να εκπονήσουν μεταπτυχιακές ή διδακτορικές σπουδές;;; iv) Κάποιον εισαγγελέα ή δικαστικό να κινείται αυτεπαγγέλτως εναντίον Υπουργού που ψηφίζει νόμο για τα ωράρια του ΕΣΥ και με το "έτσι θέλω" δεν τα εφαρμόζει;;; Δεν μπορεί για υποθέσεις άρνησης εκτέλεσης καθηκόντων να τεκμηριώνεται βουλευτική ασυλία. Η βουλευτική ασυλία προφυλάσσει τους βουλευτές από τον κάθε τρελό που ασκεί μηνύσεις για ψύλλου πήδημα ή επειδή δεν του άρεσε κάποια απόφαση. Όμως κανείς Υπουργός ή Βουλευτής δεν μπορεί να εκμεταλλεύεται τη θέση του για να παραβιάζει ευθέως βασικούς κανόνες λειτουργίας του πολιτεύματος. Και πολλά άλλα, θα μπορούσαμε να μιλάμε μερόνυχτα πάνω στο γιατί η κατάντια του ιατρικού κλάδου στην Ελλάδα δεν είναι μόνο πολιτική επιλογή. Για να είμαι δίκαιος, ούτε στο εξωτερικό τα πράγματα δουλεύουν ρολόι. Και εκεί έχουνε πολλά προβλήματα και όποιος λέει το αντίθετο λέει ψέμματα. Όμως, σε αντίθεση με εμάς, οι μεγάλες χώρες του εξωτερικού έχουνε οργανωμένες δομές που έχουνε μάθει να δουλεύουν ανεξάρτητα από πολιτικές ηγεσίες, βίτσια και κόμπλεξ του κάθε πολιτικάντη που εκλέγεται κάθε φορά. Και αντίστοιχα, υπάρχουνε εκλεγμένα όργανα που στοιχειωδώς προσπαθούνε να κάνουνε τη δουλειά τους διατηρώντας μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
  19. Εγώ δεν κατάλαβα από που προκύπτει ότι είναι "κακό" το μέτρο;; Η ελληνική πολιτεία έχει αποφασίσει να δουλεύει μπαλώνοντας τρύπες, οπότε το βλέπει και θα το βλέπει "καλό" μέτρο. Το ότι δεν προτίθεται να αλλάξει, γιατί δεν θέλουνε να αλλάξει, το ξέρουμε. Συμπτωματικά, έτυχε να μου στείλουνε πρόσφατο link που αναφέρεται κατά ουσίαν (όχι ευθέως) στο θέμα που συζητάμε. Άσχετη η συζήτηση, αλλά εντελώς τυχαία μου είπανε ότι έγινε αναφορά στο θέμα μας. Ακούστε τη συζήτηση από 12:37 --> 13:51. https://www.youtube.com/watch?v=-6l5HIVdyFw Εξ' αφορμής αυτού, ξανακούμε ακόμα μια φορά από επίσημα κυβερνητικά χείλη τη λογική ότι καλώς κάνουμε και φεύγουμε οι γιατροί στο εξωτερικό... Είμαστε Ευρώπη, ενιαία αγορά εργασίας, όποιου δεν του αρέσει το ΕΣΥ μπορεί να φύγει στο εξωτερικό για να αμοίβεται καλά και να συνεισφέρει στην ιατρική αγορά της Ευρώπης. Στην ερώτηση "Πώς θα το φέρουμε το καλά αμειβόμενοι και εδώ" φυσικά άλλαξε η κουβέντα... Άρα τι το συζητάτε δεν μπορώ να καταλάβω. Ο βασικός σχεδιασμός των κυβερνήσεων διαχρονικά είναι ότι είμαστε πολλοί, άρα και αναλώσιμοι, οπότε νομίζω ότι καμία ουσιαστική λύση δεν θα προταθεί ποτέ εκ των άνωθεν. Κοινώς, δεν μας δίνουν, ούτε πρόκειται να μας δώσουν, ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ. Κωμικοτραγικό γεγονός, δεδομένου της τεράστιας πολιτικής επιρροής που έχει ο Ιατρικός Σύλλογος μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας! Αυτό λέει πολλά...
  20. Ευχαριστώ. Συνόψισες το κατεβατό μου σε πολύ λιγότερες λέξεις!! Πλην για τις εξετάσεις για έναρξη ειδικότητας, όπου διαφωνώ κάθετα. Θεωρώ ότι από την στιγμή που τελειώσαμε ένα πανεπιστήμιο και μία ιατρική σχολή στην Ελλάδα είμαστε όλοι δικαιούχοι για έναρξη ειδικότητας. Αν θεωρούμε σώνει και καλά ότι θα πρέπει με κάποιον τρόπο να αξιολογηθούμε ως προς την έναρξη της ειδικότητας, μπορούμε να βάλουμε μπροστά τους προπτυχιακούς βαθμούς μας (με συντελεστές σε μαθήματα βαρύτητας ανάλογα με το είδος της ειδικότητας). Εάν θεωρήσουμε ότι οι προπτυχιακοί βαθμοί μας δεν είναι αξιόπιστο κριτήριο για να ξεκινήσουμε ειδικότητα και θέλουμε να βάλουμε επιπλέον εξετάσεις, αυτό σημαίνει ότι θεωρούμε προβληματική την δομή του Πανεπιστημίου. Επομένως ας ζητήσουμε πρώτα αλλαγή της πανεπιστημιακής δομής και μετά ξανασυζητάμε για προσθήκη εξετάσεων. Και όσοι θεωρούνε ότι το πανεπιστήμιο είναι αναξιοκρατικό και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα, επομένως χρειάζονται εξετάσεις για την έναρξη ειδικότητας και αυτές θα δώσουν την λύση, guess what: και οι εξετάσεις για την έναρξη ειδικότητας πάλι αναξιοκρατικές θα είναι. Γιατί από πανεπιστημιακούς θα διεξάγονται, θα μπαίνουν τα θέματα και γενικά η σαπίλα (εφόσον θεωρούμε ότι το πανεπιστήμιο είναι σάπιο και οι βαθμοί μας αναξιόπιστοι) παράγει σαπίλα. Ουδεμία αξιοκρατία θα προσθέσουν οι εξετάσεις για ειδικότητα. Όσοι το πιστεύουν αυτό πλανώνται πλάνην οικτρά, υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και υποτιμούν την δύναμη των κυκλωμάτων. Τουλάχιστον τώρα, ο γιος του καθηγητή θα πρέπει να μπει (κατά κανόνα) στην ίδια λίστα με τον καθένα από εμάς. Στις εξετάσεις για την ειδικότητα θα έχει έτοιμα τα θέματα από την προηγούμενη ημέρα. Πάρτε παράδειγμα από το σύστημα που έχουν οι στρατιωτικοί γιατροί και ρωτήστε γνωστούς σας τι πισωμαχαιρώματα πέφτουν και πώς εξασφαλίζεται θέση ειδικότητας στο στρατό όπου έχουν ακριβώς το ίδιο σύστημα που ζητάτε να εφαρμοστεί και στην πολιτική ιατρική. Αλλά αυτά είναι για άλλο thread, sorry για το off - topic.
  21. Όλα καλά και άγια, αλλά οι ανεγκέφαλοι εγκέφαλοι που συνεδριάζουν και λένε τα δικά τους, αγνοούνε ότι όλα αυτά θα αποτύχουν στην πράξη, επί της αρχής για έναν και μόνο δομικό λόγο: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ! Με το υπάρχον νομικό σύστημα, δεν υπάρχει ουδεμία νομική αναγνώριση ορθής λειτουργίας νοσοκομείου και κατοχύρωσης της έννοιας κόστου - αποτελέσματος. Η υπάρχουσα νομοθεσία περί ιατρικής περίθαλψης (σε όποια σημεία υπάρχει, γιατί συγκεκριμένη ρύθμιση ποινικής ιατρικής ευθύνης με κόστος - αποτέλεσμα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ), επιτάσσει την με οποιοδήποτε μέσο διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, όντας παγερά αδιάφορη για οποιοδήποτε ιατρικό κριτήριο (τουλάχιστον στα χαρτιά, στην πράξη είναι ότι του ξημερώσει του κάθε δικηγόρου / δικαστή / εισαγγελέα που στραβο@@@ πριν την δίκη). Με αυτό ξεκινώντας, θα πω ότι δεν μπορώ να αντιληφθώ: 1) Πώς το ΕΚΑΒ θα αναλάβει την ευθύνη να μην συνεχίσει να κάνει το ταξί σε κάθε περιστατικό που το καλεί;; Οι περισσότεροι ΕΚΑΒίτες είναι επαγγελματίες οδηγοί (μετά μάλιστα από την περίφημη συγχώνευση ασθενοφόρων νοσοκομείων και ΕΚΑΒ), ουδεμία ιατρική πρωτοβουλία δεν λαμβάνουν, πλην του "εύκολου" να κάνουν ΚΑΡΠΑ όταν ο άλλος είναι πλέον στη φάση της ανακοπής (αυτό δεν χρειάζεται να είσαι ιατρικά εκπαιδευμένος για να το κάνεις, ένα BLS μπορεί να μάθει ο κάθε πολίτης, δηλαδή και η κομμώτρια της γειτονιάς). Χαρακτηριστικά, για να μειώσουν ακόμα περισσότερο το κόστος στις βόρειες χώρες, υπάρχει πρακτική που όταν πλησιάζει το ΕΚΑΒ στον τόπο της ανακοπής (έχει ήδη ενημερωθεί για τι ακριβώς πρόκειται), επικοινωνούν με τον θεράποντα ιατρό (π.χ. Ογκολόγο) και στην περίπτωση που το θύμα είναι DNR δεν προχωρούνε καν στη διαδικασία της ΚΑΡΠΑ. Στο Ελλαδιστάν ΚΑΡΠΑρεται το οτιδήποτε. Λόγος;; ΚΑΘΑΡΑ ΦΟΒΟΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ (κανάλια, συγγενείς, επαγγελματίες δημιοσοκάφροι κ.τ.λ.). Με ότι σημαίνει αυτό σε ενδεχόμενη ανάνηψη, κόστος στη ΜΕΘ, κόστος σε ζωές που δεν θα μπουν στην ΜΕΘ εξαιτίας αυτού που μπήκε χωρίς όφελος κ.τ.λ. κ.τ.λ. Μην μου πείτε για το συντονιστικό κέντρο του ΕΚΑΒ. Αυτό ΗΔΗ υπάρχει. Εγώ αυτό που ρωτάω είναι απλό: Τι θα αλλάξει, έτσι ώστε το ΕΚΑΒ σαν οργανισμός να αρχίζει να εφαρμόζει καθαρά ιατρικά κριτήρια στο να σπεύδει μόνο στις κλήσεις όπου χρειάζεται να πάει. 2) Ανεξάρτητη λειτουργία ΤΕΠ. Μάλιστα. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο ΤΕΠατζής να κάνει λιγότερες εισαγωγές ή εξετάσεις σε σχέση με όσες κάνουν ήδη οι ιατροί των κλινικών. Η αμυντική ιατρική γιατί να σταματήσει να υπάρχει;; Ποιος υπουργός ή νομοθέτης βγάζει από τον ΤΕΠατζή τον νομικό βραγχνά και τον εξουσιοδοτεί να διώξει περισσότερα περιστατικά από τα ΤΕΠ σε σχέση με όσα έδιωχνε προηγουμένως ο ιατρός της κλινικής που εφημέρευε στα ΤΕΠ;; Θα αλλάξει κάτι στο ζήτημα της ποινικής ευθύνης των ιατρών για να αρχίζουμε να εφαρμόζουμε καθαρά ιατρικά κριτήρια εισαγωγής και λιγότερες εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις;; Απάντηση: ΤΙΠΟΤΑ! ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ. και εις βάρος και των ασθενών ουσιαστικά. 3) Αυτόνομα ΤΕΠ που;; Δηλαδή η Αθήνα είναι όλη η Ελλάδα;; Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη θα λειτουργούνε αυτόνομα ΤΕΠ και στις άλλες πόλεις το σύστημα θα μείνει το ίδιο ;;; (εφόσον υπάρχει ουσιαστικά μόνο ένα λειτουργικό νοσοκομείο σε κάθε νομό, και αυτό εάν υπάρχει, που ήδη εφημερεύει 24εις ώρες το 24ωρο). Αλλά ας μείνουμε στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη. Ποια ΤΕΠ θα λειτουργούν αυτόνομα;; Όλα μαζί;; Εκ περιτροπής;; Και εάν ναι, που θα στέλνουν τα περιστατικά;; Στο ίδιο νοσοκομείο;; Σε άλλα;; Όπου τους έρθει;; Δηλαδή όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης θα δουλεύουν συνέχεια, 24εις ώρες το 24ώρο μήπως και δεχτούν περιστατικά από αυτόνομο ΤΕΠ άλλου νοσοκομείου της ίδιας ή άλλης γειτονικής πόλης (γιατί η Θεσσαλονίκη δέχεται περιστατικά από όλη τη Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη όταν εφημερεύει) ;; Και εάν υπάρχει μόνο μία ή δύο κλινικές συγκεκριμένης ειδικότητας (όπως συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη για κάποιες ειδικότητες) θα δέχεται ασθενείς ΣΥΝΕΧΕΙΑ από όλη τη Βόρεια Ελλάδα χωρίς πρώτα να προσληφθεί προσωπικό και να αυξηθεί η δύναμη νοσηλείας της;;; 4) Με βάση το 2 και το 3, ο ΤΕΠατζής δεν έχει κανένα κίνητρο να ρισκάρει οτιδήποτε (νομικά, ψυχικά και νοητικά) στο εν λόγω μπουρδέλο. Θα τα βάζει εισαγωγή το ίδιο εύκολα όσο μπαίνουνε και τώρα. Θα κάνει το ωραριάκι του, θα παίρνει το ρεπουδάκι του και θα φορτώνει περισσότερο τις κλινικές, σε μεγαλύτερη πλέον κλίμακα από ότι πριν (μια που από ότι κατάλαβα εισαγωγές θα στέλνει σε κάθε νοσοκομείο / κλνική του λεκανοπεδίου με διαθέσιμες κλίνες, εφημερεύει δεν εφημερεύει) και θα αφήνει αυτούς που δουλεύουν στις ήδη εξαθλιωμένες κλινικές να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. 5) Εντατική και ΜΕΘ. Δεν χρειάζεται να πω κάτι. Πραγματικά δηλαδή. Το άθλημα γελάει από μόνο του. Κλείνουν κρεβάτια από έλλειψη προσωπικού και κινήτρων για να δηλώνουνε νέοι ειδικευόμενοι στα αναισθησιολογικά τμήματα και στις ΜΕΘ και εμείς ψάχνουμε ηλεκτρονικά μάτια. Και μην ξεχνάμε, το 1) και το 2) αναγνωρίζουν δικαίωμα στη ΜΕΘ για όλους. Όποιοι αμφιβάλουν ψάξτε το νομικά. Για όλους. Στα νομικά κιτάπια δεν υπάρχει καμία ενσωμάτωση ιατρικών κριτηρίων (πλην της ασαφούς έννοιας του μη όφελους από τη θεραπεία, πάνε τράβα στο δικαστήριο να αποδείξεις τι ακριβώς σημαίνει αυτό) για το που ακριβώς τελειώνει η ιατρική προσπάθεια. Συνοπτικά, η μόνη λύση για να βγούμε επί της ουσίας από τον βούρκο της αμυντικής ιατρικής που υπερφορτώνει το ΕΚΑΒ, τις εξετάσεις και τις εισαγωγές στα νοσοκομεία, είναι η εκ βάθρων αλλαγή της ιατρικής νομοθεσίας και η νομική παραδοχή (ή ακόμα καλύτερα, η ενσωμάτωση) των σύγχρονων ιατρικών πρωτοκόλλων και του κόστους - αποτελέσματος στο νομικό σύστημα της χώρας με το memo ότι ουδεμία ποινική ευθύνη φέρει ιατρός που τα εφάρμοσε (αυτά γίνονται στο εξωτερικό). Όπως επίσης, ο κάθε άσχετος και ανίδεος, ανακριτής / εισαγγελέας να χάσει το δικαίωμα να παραπέμπει οποιαδήποτε υπόθεση στο ακροατήριο χωρίς τη συνυπόγραφη εισήγηση ανεξάρτητου ιατρικού πειθαρχικού σώματος. Οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να λύσει ποτέ και κανένα πρόβλημα. Είναι λογικό, λοιπόν, ο κάθε γιατρός που δεν θέλει να χαραμίσει τη ζωή του να ασκεί αμυντική ιατρική και έτσι όπως είναι τώρα η κατάσταση συμφωνώ με κάθε γιατρό που υπερχρεώνει το σύστημα με όποιον τρόπο μπορεί (εισαγωγές, παρατεταμένες νοσηλείες, πανάκριβες εξετάσεις, ότι χρειαστεί για να είναι καλυμμένος για να μην καταστραφεί η καριέρα του από τυχάρπαστους που κυβερνούν, νομοθετούν και δικάζουν και τα έχουν κάνει πραγματικά θάλασσα). ΔΕΝ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟΝ/ΣΤΗΝ kerbit_88, απλά παίρνω αφορμή από το post του/της, που τα συνοψίζει πολύ ωραία, για να εκφράσω τη γνώμη μου σε ορισμένα "τσιτάτα" που κυκλοφορούν. Στην έννοια "πρακτικές του εξωτερικού" και "ο ειδικευόμενος παλεύει τα περιστατικά μόνος του" είναι που κρύβονται όμως οι πικάντικες λεπτομέρειες που κάνουν το σύστημα εντελώς διαφορετικό από το δικό μας. Τα συστήματα διαφέρουν ελαφρώς σε αυτό το πρότυπο ανάλογα με το σύστημα υγείας (το συγκεκριμένο εάν δεν κάνω λάθος είναι αυτό της Γερμανίας). Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι υπάρχουν παράμετροι (ήδη ανέφερα την προβληματική ελληνική νομοθεσία) που κάνουνε τα δύο μεγέθη και την αποτελεσματικότητά τους μη συγκρίσιμη / μη εφαρμόσιμη εάν δεν λυθούν πρώτα αυτοί οι παράμετροι που είναι, κατά εμένα, ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ. Αλλιώς είναι σαν να μην λύνουμε το πρόβλημα. Μην κάτσουμε να αναλύσουμε πώς και υπό ποιες συνθήκες και με τι μέσα και με τι εκπαίδευση και με τι ρεπό και με τι άδειες παλεύουν οι ειδικευόμενοι εδώ και στο εξωτερικό. Και επίσης μην κάτσουμε να αναλύσουμε πώς λειτουργούν οι διακομιδές, οι ΜΕΘ και πώς είναι τα κεντρικά νοσοκομεία των αντίστοιχων πόλεων σε σχέση με την ψωροκώσταινα (ΑΘήνα ή Θεσσαλονίκη). Κανονικά, η τριτοκοσμική μας πραγματικότητα επιβάλει από έναν σοβαρό Υπουργό, Διοικητή ΥΠΕ κ.τ.λ. να βγει να πει ότι είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, καταρρέουμε (γιατί αυτό συμβαίνει), άμεση εφαρμογή ιατρικο - οικονομικών κριτηρίων, παραγκώνιση αναχρονιστικών και πανάρχαιων νόμων που εμποδίζουν την ορθολογική διαχείριση των πραγμάτων για να διασώσουμε ότι μπορούμε. Έτσι ακριβώς δουλεύουν στο εξωτερικό σε ότι κάνουν. Μετά από εισήγηση των ιατρικών συλλόγων βεβαίως, οι οποίοι εδώ αντί να πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση (γιατί τα λόγια είναι μόνο λόγια) διασφαλίζουν τα συμφέροντα των ηγεσιών τους και μετά κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Δεν έχω ακούσει ούτε μία σοβαρή πρόταση ή πολιτική πίεση (γιατί έχουν πολιτική πίεση, στελέχη έχουνε μέσα στις κυβερνήσεις) από μέρους επίσημου ιατρικού συλλόγου για αναδιάρθωση της ιατρικής νομοθεσίας εκ των έσω. Η αοριστολογία "θεσπίζουμε ιατρικά πρωτόκολλα" δεν έχει καμία σημασία εφόσον δεν καλύπτεσαι νομικά όταν τα εφαρμόζεις. Νομικό πρωτόκολλο (Ελλάδα 2019): Έζησε ο ασθενής;; Οκ. Αθώος. Πέθανε;; Κάτι δεν έκανες καλά. Για να στήσουμε ολόκληρη δίκη (χρόνια από τη ζωή σου) για να δούμε τι (σίγουρα) δεν έκανες καλά. Ιατρικό πρωτόκολλο (Ελλάδα 2019): Προτείνουμε ως τάδε ιατρική εταιρεία (τρέχα γύρευε) ή Σύλλογος αυτόν τον αλγόριθμο αντιμετώπισης (βιβλιογραφία καμιά 20αριά ξενόγλωσσα άρθρα). Για τα υπόλοιπα ας αποφασίσει η ελληνική δικαιοσύνη. Ιατρική ισχύς του νομικού πρωτοκόλλου;; Ότι πουν οι πραγματογνώμονες (πληρωμένοι και μη), ότι πουν δημοσιογράφοι στις ειδήσεις, ότι πουν οι συγγενείς στα κανάλια, ότι γνώμη σχηματίσει ο/η δικαστής από το κουμφούζιο την ώρα της δίκης (εάν δεν έχει ήδη πάρει την απόφαση από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα...) . Νομική ισχύς του ιατρικού πρωτοκόλλου;; Καμία. Απολύτως καμία. Πιο σίγουρη είναι η χρησιμότητα του χαρτιού της τουαλέτας (ξέρεις σίγουρα για ποιον βασικό λόγο θα το χρησιμοποιήσεις) παρά η χρησιμότητα ενός πρωτοκόλλου που έχει εκδοθεί από ελληνική ιατρική εταιρεία στο να το χρησιμοποιήσεις για μία ελληνική δίκη στο ότι έκανες ιατρικώς σωστά τη δουλειά σου. Μεγαλύτερο τσίρκο από αυτό έχετε δει;; Το ωράριο είναι ένας επίσης καθοριστικός παράγοντας. Είμαστε κουρασμένοι, πολύ κουρασμένοι. Και σημαντικά πτωχοπληρωμένοι για τις ώρες που δουλεύουμε. Το είπα και παραπάνω, με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν έχει λόγο να πάρει ούτε ρίσκα, ούτε πρωτοβουλίες (το γιατί το υπερανέλυσα παραπάνω). Χωρίς όμως ρίσκα και πρωτοβουλίες δεν μπορεί να δουλέψει ούτε επείγουσα ιατρική, ούτε ΤΕΠ, ούτε υπάρχει ιατρική ουσιαστικά. Βασικά ψέμματα. Έχουμε όντως μια ελληνική πατέντα υπερχρεωμένης ιατρικής "υψηλής ποιότητας". Οργανώσαμε ένα σύστημα που προσφέρει την ιατρική πλουσίων χωρών (ο Ελληναράς ως γνωστόν δικαιούται ότι καλύτερο με το ελάχιστο κόστος, γεγονός που ενστερνίζεται και η ελληνική νομοθεσία), με τρόπο πολυέξοδο και νομικές επιταγές που δεν ανταποκρίνονται στις οικονομικές μας αντοχές . Μας τα κλέψανε, δεν μας τα κλέψανε, τα χρήματα των ταμείων / συντάξεων (δεν ξέρω εάν οφελεί αυτό το βιολί συνέχεια και συνέχεια ότι είχαμε χρήματα και μας τα κλέψανε), αυτήν την στιγμή τα χρήματα που συντηρούν το κακοργανωμένο τέρας που λέγεται ΕΣΥ, δεν είναι δικά μας και δεδομένου της αναλογίας έξοδα - έσοδα είναι αέρας κοπανιστός. Εάν δεν μπούμε στη λογική να οργανώσουμε το σύστημα υγείας με βάση τους πόρους που μπορούμε εμείς να διαθέσουμε και δεχόμενοι ότι η υγεία δυστυχώς δεν είναι δωρεάν και κοστίζει, στηριζόμενοι στην άπειρη βιβλιογραφία που υπάρχει γύρω από το cost - effectiveness (και δεν μιλάω για το γιαλαντζί πολιτικό cost - effectiveness , μιλάω καθαρά για αυτό που προκύπτει μέσα από ιατρικά κριτήρια και όχι από τις πολιτικές ιαχές και τα greek statistics) τότε η κατάληξή μας θα είναι πολύ πολύ πολύ άσχημη. Και ναι, υπάρχουν και χειρότερα από αυτό που ζούμε τώρα.
  22. Καλύτερα να πάρεις τηλέφωνο στο υπουργείο για να τους ρωτήσεις. Κανονικά, με βάση τα όσα ορίζει η ίδια η προκήρυξη, οφείλεις να παραιτηθείς μόνο όταν πιάσεις θέση αγροτικού ιατρείου και πριν πας να αναλάβεις. Δέσμευση την οποία προδηλώνεις στην προκήρυξη, ότι δηλαδή θα καταθέσεις βεβαίωση απόλυσης από οποιαδήποτε άλλη θέση εργασίας κατέχεις στο δημόσιο, εφόσον σε επιλέξουν για κάποιο αγροτικό ιατρείο. Ωστόσο: 1ον) Η διπλοθεσία απαγορεύεται (πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης), επομένως το να έχεις σύμβαση ως ειδικευόμενος, ενώ παράλληλα θα βγει στο ΔΙΑΥΓΕΙΑ πρόσληψη ως αγροτικός, θεωρητικά είναι ασυμβίβαστο (φυσικά στην πράξη εάν δεν πας να αναλάβεις, ουσιαστικά δεν πληρώνεσαι παράλληλα για δύο δουλειές, άρα no problem) 2ον) Σε παρόμοια θέση με εσένα, είχα στείλει τα χαρτιά μου πέρυσι για να συμπληρώσω την υπηρεσία υπαίθρου ως υπόχρεος. Εάν και συμπλήρωσα υπεύθυνα την αίτηση, και παρόλο που δεν εργαζόμουν και δεν προβλέπεται ως επισυναπτόμενο στα χαρτιά της αίτησης, με πήρανε τηλέφωνο από το Υπουργείο για να μου πούνε ότι τα χαρτιά μου είναι ελλειπή και ότι χρειάζεται να τους στείλω άμεσα (ταχυδρομείο, ή e-mail, ή μέσω ΚΕΠ) υπεύθυνη δήλωση ότι δεν δουλεύω παράλληλα κάπου αλλού (δεν είχανε βγει ακόμα τα αποτελέσματα, βασικά ούτε καν είχε λήξει η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων) Συνεπώς: α) Ενδεχομένως το ζήτημα να εξαρτάται και από τον υπάλληλο που θα πέσεις ? Δεν το ξέρω. β) Για να μην καταθέσεις τα χαρτιά σου, νομίζεις ότι όλα είναι καλά, και στο τέλος δεις χωρίς ειδοποίηση το όνομά σου στα αζήτητα: "Αποκλείονται από την ανωτέρω σχετική προκήρυξη", καλύτερα πάρε ένα τηλέφωνο στο Υπουργείο για να τους ρωτήσεις.
×
×
  • Δημιουργία νέας...