Jump to content

AnnaX

Members
  • Content Count

    6
  • Joined

  • Last visited

About AnnaX

  • Rank
    Φοιτητής (επίπεδο ΙΙ)
  • Γενέθλια 23/05/1977

Μέθοδοι επικοινωνίας

  • MSN
    AnnaX
  • Website URL
    http://
  1. 40 χρονών άνθρωπος και κάνει παρέα με τον 20χρονο που γνώρισε από το Νετ...Σάββατο βράδυ να θέλει να φτιάχνει το pc και να κάθεται αρμένικη βίζιτα πάνω από 3 ώρες...και να γυρίζει ο άλλος στο τέλος και να σου λέει "Τον έδιωξα"...Άμα ο άνθρωπος είναι αργόσχολος και γελοίος τί θες να κάνει; Θρονιάζεται σε ένα σπίτι, φτιάχνει υπολογιστές, κάνεις σχέσεις μέσα από το Νετ και περνάει "φίνα"!!!! Κάτι καραγκιόζηδες που υπάρχουν και τους έχει και σε μεγάλη υπόληψη!!! Εμ, όμοιος ομοίω αεί πελάζει!!! Και να μην μπορώ να πω τίποτε...θα με πνίξει το δίκιο μου!!! Όλα παρουσιάζονται σαν "θυσία"... Και δεν κάθεσαι χρυσέ μου με τον κακομοίρη και 50 μέρες;;!! Εσύ θα χάσεις!!! Πού έχω μπλέξει... (εγώ φταίω...κανείς άλλος! Καλά να πάθω! )
  2. Εντάξει, έχω να δηλώσω ένα μόνο πράγμα... ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΤΕΛΕΙΟ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ!!! Γιατρέ μου καλέ, να'σαι καλά!!!!!!!! Δεν χρειάζεται να σου πω ότι είσαι υπεράτομο, έβαλες τις αλυσίδες σου και αμάσητος ήπιαμε χάρη σε σένα τον πιο τέλειο θαρρώ καφέ της χρονιάς!!! Όχι σαν τους άλλους όλους τους ξενέρωτους!!! Γι αυτό σε πάω άπειρα!!!!!! Ειλικρινά thanks dear!!!!!! Είχε το άπειρο γέλιο και φυσικά ήταν μοναδική η παρέα σας!!!!!!!! Σου χρωστάω βόλτα με το πολάκι!!!! Είσαι πολύ power άτομο!!!!! Και φυσικά Ο οδηγός που κατάφερες να φτάσεις και Πολιτεία !!!!!!! THANKS DEAR!!!!!!
  3. Αναμφίβολα η μελοποιημένη ποίηση μάς έχει βοηθήσει στο να γνωρίσουμε υπερβολικά ευαίσθητους, αλλά "κρυμμένους" στίχους πολλών ποιητών. Χάρη σε ένα δώρο που μου έκανε ένας πολύ καλός φίλος κατάφερα να γνωρίσω τον ποιητή Βάρναλη σ'αυτό το πραγματικά ανατρεπτικό -θα το χαρακτήριζα, προσωπική γνώμη- ποίημά του. Με τη φωνή του μεγάλου αξέχαστου Ξυλούρη... "Οι πόνοι της Παναγιάς Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί; Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική; Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ' άδικο φωνάξεις. Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τοσο γλυκή, που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις. Συ θάχεις μάτια γαλανά,θάχεις κορμάκι τρυφερό, θα σε φυλάω από ματιά κακή κι από κακόν καιρό, από το πρώτο ξάφνισμα της ξυπνημένης νιότης. Δεν είσαι συ για μάχητες, δεν είσαι συ για το σταυρό. Εσύ νοικοκερόπουλο -όχι σκλάβος ή προδότης. Tη νύχτα θα συκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ, να σκύβω την ανάσα σου ν' ακώ, πουλάκι μου ζεστό να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι, κ' ύστερα απ' το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι Kι αν κάποτε τα φρένα σου μ' αλήθεια, φως της αστραπής, χτυπήσει ο Κύρης τ' ουρανού, παιδάκι μου να μη την πεις! Θεριά οι ανθρώποι, δε μπορούν το φως να το σηκώσουν! Δεν είν' αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής. Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν! " Πραγματικά υπέροχο!!!
  4. Θερμά συγχαρητήρια για το εν λόγω τόπικ...η Ποίηση αυτό που εύκολα κάνει είναι να μου δίνει ερείσματα να συνεχίζω απλούστερα την καθημερινότητά μου και να μου συμπαρίσταται στα δύσκολα... Θα σταθώ στην ληκτική στροφή του "Ερωτικού Λόγου" του Γιώργου Σεφέρη, ένα από τα πιο ερωτικά και συνάμα νοσταλγικά-στοχαστικά ποιήματά του κοιτώντας παράλληλα τη σχέση του Έρωτα και της Μνήμης... "...Ρόδο άλικο του ανέμου και της μοίτας, μόνο στη μνήμη απόμεινες, ένας βαρύς ρυθμός ρόδο της νύχτας πέρασες, τρικύμισμα πορφύρας τρικύμισμα της θάλασσας... Ο κόσμος είναι απλός." Κι ύστερα σε κάτι πιο "ορθολογικό" από τον πρώιμο ερωτικό Σεφέρη...στον Ανδρέα Εμπειρίκο και στον "Φωτοφράκτη" του... "Και τώρα που άνοιξε και έκλεισε ο φωτοφράκτης σαν μάτι αδέκαστο και συνελήφθη ο χρόνος, ο ρεμβασμός αυξάνει την ζωή και δίδει στην κάθε εικόνα την κίνησι και την ευελιξία που φέρνει από τα βάθη μιας πηγής (της ιδικής του) ζεστό το πιο κρυφό της νόημα." Θα κλείσω και πάλι με τον Έρωτα και τον μαγευτικό Νερούδα που πάντοτε όταν τον διαβάζω με κάνει να εύχομαι να ήμουν η Ματίλντε του... "Σ'αγαπώ μη γνωρίζοντας πως, από που και πότε, σ'αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια: σ'αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ'άλλον τρόπο, παρά μ'ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι, που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σα δικό μου, που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια." (Cien Sonetos de Amor, XVII)
  5. Καθόλου δύσκολο nick... Στην αρχή...όταν το επέλεξα τότε...τον καιρό του Νώε, μου άρεσε γιατί πολλοί δεν ήξεραν κατά πόσο το nick μου ήταν σχετικό με την λέξη άναξ, όπως θεωρητικά διαβάζεται! Δεν είμαι βασιλόφρων...μην παρεξηγηθώ. Απλά λατρεύω τα λογοπαίγνια οπότε σκέφτηκα πως το όνομά μου (Άννα) και το αρχικό του επιθέτου μου(Ξ) κάτι καλό θα έβγαζε...και ιδού το άναξ ή και ΆνναΧου όπως πολλοί το γνωρίζουν! Αυτά τα πολλά!
  6. Κάπου εδώ σε μια γωνίτσα του νέου φόρουμ να παρακολουθώ κι εγώ τα στιχάκια και τα κειμενάκια που σκαρώνετε... Να κυνηγώ ψήγματα λογοτεχνίας... Να παιδεύω τους μαθητές μου στο φροντιστήριο...να δουλεύω...να έχω αφήσει τα έδρανα εδώ και λίγα χρόνια... Να κοιτάω το μεταπτυχιακό μου μέσα σε ένα φάκελο κρυμμένο...να ψάχνω το νόημα σε στίχους του Σεφέρη...να κοιτάω την πτυχιακή μου με θέμα την μνήμη και την αγάπη στον πρώιμο Σεφέρη... Να εκρήγνυμαι...να τσακώνομαι...να αγαπάω...να μαθαίνω...να κλαίω...να γελάω... Κι ίσως κάπως έτσι να με "ξέρετε"... Μόλις 26 χρόνια! Καλώς σας βρήκα!!! Κάπου εδώ θα τριγυρνώ και εγώ!!! (το πρώτο μου πόστ! yes!!! )
×
×
  • Δημιουργία νέας...