Jump to content

heretai

Members
  • Content Count

    72
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    8

heretai last won the day on 3 Νοεμβρίου

heretai had the most liked content!

1 Follower

About heretai

  • Rank
    Παλιός (επίπεδο ΙΙΙ)

Πληροφορίες προφίλ

  • Σχολή
    Ιατρική

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνεις τί σημαίνει επάρκεια, τί σημαίνει κλειστά επαγγέλματα, τί δημιουργεί τις λίστες αναμονής. Ας πούμε ότι σε ένα τροχαίο με δεκάδες τραυματίες οι διασώστες κάνουν διαλογή των περιστατικών. Κατά αντιστοιχία με το διαγωνισμό για εισαγωγη στην ειδικότητα που φαντάζεσαι. Εσύ νομίζεις ότι με τη διαλογή μειώνεται η αναμονή των τραυματιών, κατά αντιστοιχία όπως νομίζεις με το διαγωνισμό ειδικότητας θα μειωνόταν η αναμονή των γιατρών. Εγώ λέω ότι με τη διαλογή-διαγωνισμό αλλάζει η προτεραιότητα και αν δεν στελεχωθούν με πεερισσότερες θέσεις οι διασώστες-ειδικευόμενοι, η αναμονή δε θα μειωθεί, απλά απλούστατα. Δεν είναι δύσκολο. Κοινή λογική θέλει και προσπάθεια να μην υποκύπτει κανείς σε λαϊκιστικές κορώνες. Το ελληνικό κράτος δεν έχει θέσεις να εκπαιδεύσει τους ανειδίκευτους γιατρούς, και όταν τους καλεί για εκπαίδευση εκτός από στυγνή εκμετάλλευση και παντελή έλλειψη εκπαιδευτικών πλάνων για τους ειδικευόμενους, φτάνει να καταπατά μέχρι και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα (με αποτέλεσμα να υπάρχει από το 2015 μέχρι και καταδίκη της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για τις εργασιακές συνθήκες των γιατρών στο ΕΣΥ). Το ελληνικό κράτος δεν δίνει στους Έλληνες γιατρούς ούτε την επολογή να εκπαιδευθούν σε ιδιωτικά νοσοκομεία αν το θελήσουν, σε μια ιδιότυπη υπέρ ΕΣΥ ομηρία των ανειδίκευτων γιατρών. Και επίσης την άποψή μου για ποιό λόγο σπουδάζουν οι άνθρωποι την έχω πει, σίγουρα όχι για το κράτος (που το κράτος οφείλει να ανταποδίδει με αντιπαροχές τους φόρους που πληρώνουν οι πολίτες) και σίγουρα όχι η κοινωνία ή η αγορά. Όσο για τα κλειστά επαγγέλματα, δεν καταλαβαίνεις ότι η επάρκεια έχει μέτρο την ικανότητα. Κάθε ένας που έχει την επάρκεια, παίρνει και νυστέρι, γιατί αυτός είναι π οροσμός της επάρκειας. Αν θες να μετρησεις τώρα την επάρκεια με διαφορετικη μεζούρα όπως ένα κλειστό αριθμό επιτυχόντων σε διαγωνισμό, τότε ακριβώς δίνεις τον ορισμό των κλειστών αγορών και επαγγελμάυων. Εξίσου απλό.
  2. Έχω μείνει άφωνος με τη σοβαρότητα της πρότασης. Δεν ήξερα πώς να απαντήσω. Το μόνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί 3 μήνες αναμονής, να πούμε 2 και γιατί όχι 1 μήνας ή 1 μέρα. 1 μέρα καλυτερα από όλα λέω εγώ και να συμφωνήσουμε. Τελικά πρόκειται για την απόλυτη λύση: θα δίνουν όλοι εξετάσεις και όλοι που θα περνάνε τη βάση του 10 (γιατί σχεδόν όλοι έχουν την επάρκεια αυτή), θα εκπαιδευθούν όλοι και άμεσα. Οι υπόλοιποι θα μπορούν να ξαναδίνουν την επόμενη μέρα και οι θέσεις θα περιμένουν μέχρι να περάσουν τη βάση. Αν δε φτάνει η βάση του 10, δε θα τα χαλάσουμε αν την κάνουμε 16 ή 18. Δεν έχω ξαναδεί καλύτερο σύστημα. Απορώ που δεν το σκέφτηκε κανείς στους ιατρικούς συλλόγους. Και μετά ποιός να θέλει να φύγει στο εξωτερικό και να μπαίνει και σε έξοδα, να ξημεροβραδιάζεται για να μάθει γλώσσες, να αφήνει πίσω οικογένεια-φίλους- προσωπική τους ζωή, να καταπίνει το κρύο και το ρατσισμό στα ξένα κλπ κλπ. Τρεις κι εξήντα και εργασιακός μεσαίωνας, αλλά τουλάχιστον εδώ είναι Ελλάδα και ξεκινάς άμεσα ειδικότητα... Αν γράφαμε έκθεση θα ήσουν εκτός θέματος. Το πρόβλημα δεν είναι ο τρόπος επιλογής των ειδικευόμενων αλλά οι λιγοστές θέσεις ειδίκευσης σε σχέση με τους ενδιαφερόμενους. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην έννοια των εξετάσεων επάρκειας και στους διαγωνισμούς-προκυρηξεις κλειστού και περιριοσμένου αριθμού θέσεων. Καταλαβαίνω ότι κατά αντιστοιχία καλοβλέπεις το στρίβειν δια του αρραβώνος δηλαδή την ιδέα της αποσύνδεσης πτυχιου-επαγγελματικών δικαιωμάτων, αλλά παραβλέπεις την παγίδα που προκύπτει παρακάτω αν ποτέ προκηρύσσονταν διαγωνισμός για κλειστό αριθμό αδειών άσκησης επαγγέλματος αντί να αξιολογείται η επαγγελματική επάρκεια. Χώρια ότι ένας κλειστός αριθμός επαγγελματικών αδειών ενδεχομένως θα μπορούσε να αντίκειται στην έννοια της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας, το να μπορούσαν ποτέ τα ελληνικά ιδρύματα να πράττουν ελεύθερα για τη διάρκεια των σπουδών δεν απαντά σε αυτό που απασχολεί το Υπουργείο και είναι η βελτίωση των δεικτών αξιολόγησης των ελληνικών πανεπιστημίων , με τον τρόπο που τον αντιλαμβάνονται τουλάχιστον οι πολιτικοί ιθύνοντες.
  3. Αν επιτρέπεται αυτό που θα ήθελα είναι ο γιατρός να έχει την επιλογή να είναι αξιοπρεπής, είτε εργάζεται στο κρατικό σύστημα είτε ιδιωτεύει και με στενοχωρεί που αυτή την επιλογή δεν την έχει και αντ' αυτής αναγκάζεται να προτιμήσει το λιγότερο κακό αυτά συμβαίνουν όταν οι ιατρικοί σύλλογοι έχουν αλωθεί από κομματανθρώπους που υπηρετούν κομματικά συμφέροντα σε μια ελληνική κοινωνία που έχει καταργήσει με δικαστικές αποφάσεις και νόμους κάθε άλλης μορφής κάλυψη παγίων αναγκών του κράτους από συμβασιούχους, έχουμε φτάσει συνειδητά και επί σκοπού να είναι ο κανόνας στον ιατρικό κλάδο γιατί «οι γιατροί πρέπει να αξιολογούνται και να έχουν το φόβο της απόλυσης» και μην ξεγελιέστε ότι η αναξιοπρπεής μεταχείριση του γιατρού τελειώνει σε κάποιο σημείο, ένα ολόκληρο σύστημα είναι δομημένο με τρόπο που να λειτουργεί ένα τυράκι για το γιατρό πάντα στο τέλος της διαδρομής λίγο πριν τη σύνταξη θλιψη και θυμός για αυτούς που έχουν προδώσει τον κλάδο και τους άλλους που έχουν συμφέροντα να τον συκοφαντούν και δυστυχώς ο καθένας κοιτάζει να αποδράσει από το καράβι που βυθίζεται, ;όχι άδικα διότι να αλλάξει κάτι δεν πρόκειται μόνο χειρότερα θα γίνονται τα πραγματα για την ιατρική στην Ελλάδα https://www.in.gr/2019/11/03/in-tv/ ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera sta agglika --ellines-giatroi-feygoun-aron-aron- ## no greeklish please! ## - ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera sta agglika - agglika - fragolevantika grapste kalytera ## no greeklish please! ## - oxi fragolevantika grapste kalytera sta agglika - agglika --eksoteriko/ « Οι Έλληνες γιατροί φεύγουν άρον άρον για το εξωτερικό Περισσότεροι από 17.500 νέοι γιατροί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα την τελευταία δεκαετία, αναζητώντας εργασιακό «καταφύγιο» στο εξωτερικό. Οι εργασιακές συνθήκες, οι δυνατότητες για έρευνα, οι προοπτικές εξέλιξης και η διαφορά στους μισθούς, είναι οι αιτίες πίσω από το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο. «Βαρόμετρο» στην απόφαση της μεγάλης «φυγής» αποτελούν οι εργασιακές συνθήκες, οι προοπτικές εξέλιξης και το μισθολογικό. Ενδεικτικά, ένας ειδικευόμενος γιατρός στην Ελλάδα αμείβεται με 1.000 ευρώ, όταν στην Ευρώπη οι αμοιβές κυμαίνονται από 3.000 μέχρι 4.000 ευρώ. Ανάλογη είναι η διαφορά στις αμοιβές των ειδικών γιατρών. Στην απόφαση για μετανάστευση των γιατρών συντελούν, επίσης, οι δυνατότητες για τη διεξαγωγή έρευνας και μεταπτυχιακής εκπαίδευσης που υπάρχουν στο εξωτερικό. »
  4. Υποβόσκει μια αντίληψη ότι ο μισθός του γιατρού είναι βάρος για την κοινωνία, μια διαστροφή ότι αφού η ιατρική είναι «λειτούργημα» δε θα πρέπει να αμείβεται κιόλας έως και καθόλου. Τόσο για τη μια κομματική παράταξη όσο και για την άλλη. Οι μεν βλέπουν τον ταξικό εχθρό, οι δε πριμοδοτούν επιχειρηματικά και άλλα συμφέροντα εντός και εκτός του χώρου της υγείας. (Κι η διχόνοια εντός του ιατρικού κλάδου επίσης είναι γνωστή και μεθοδευμένη από χρόνια. Και εκείνοι ακόμα που θα προλάβουν να χωθούν στο ΕΣΥ, θα αδιοφορήσουν στη συνέχεια για τη μοίρα των υπολοίπων.) Με την έννοια αυτή λοιπόν, θα έχετε πάντα απέναντί σας ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα που θα σάς εχθρεύεται και θα προσπαθεί να σάς συνθλίψει οικονομικά είτε ιδιωτεύετε είτε απασχολείστε στο δημόσιο. Κατά αντιπαραβολή, όταν το πολιτικό σύστημα θέλει να υποστηρίξει ένα κλάδο, τον στηρίζει έμπρακτα, δεν τον πολεμά και δεν τον στοχοποιεί. http://www.enikonomia.gr/economy/222031,5-metra-dinoun-othisi-stin-agora-akiniton.html
  5. α. Ξαναδιάβασε το άρθρο. Εκτός από τις προτάσεις, ο Σπινέλλης κάνει και τοποθετήσεις τις οποίες κρίνω. β. Το ελληνικό Σύνταγμα κολλάει στο σχόλιο του Μάνου.Δεν γράφεις μόνος σου στο τόπικ. γ. Τεχνοκράτης δεν είναι κάποιος που ομιλεί για πράγματα που δεν κατέχει, πολύ περισσότερο όταν έχει κομματική εμπλοκή. Το επιχείρημά του ποιόν θα εμπιστευόταν είναι φαιδρό πρώτα πρώτα στην ελληνική κανονικότητα στην οποία ο απόφοιτος ιατρικής υποχρεώνεται σε έως και 10ετή απραξία μέχρι να ξεκινήσει ειδικότητα (εξ ου και οι απόφοιτοι εξωθύνται στη μετανάστευση).
  6. Να τα πάρουμε με τη σειρά, μια και καλά πιστεύω τα έχω καταλάβει. 1. Ο Διομήδης Σπινέλλης δεν είναι ο «τεχνοκράτης», για να δανειστώ ξένες κουβέντες και όχι δικές μου https://www.tovima.gr/2012/03/08/afieromata/o-diomidis-spinellis-ston-megalo-labyrintho/ « Το 2007, στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στο ΠαΣοΚ, ήταν το στέλεχος που επέλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου προκειμένου να εποπτεύσει για λογαριασμό του τα πληροφοριακά συστήματα που θα καταμετρούσαν τις ψήφους των μελών. Οι άλλοι δύο υποψήφιοι, Ευάγγελος Βενιζέλος και Κώστας Σκανδαλίδης, όρισαν επίσης πρόσωπα της εμπιστοσύνης τους για την αντίστοιχη δουλειά. » ας πούμε ότι έχει υπάρξει κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, άνθρωπος έμπιστος του Γιώργου Παπανδρέου ήδη στα δύσκολα χρόνια της αντιπολίτευσης, πολιτικό πρόσωπο που στελέχωσε τον κρατικό μηχανισμό επί ΠΑΣΟΚ συνεργάτες στην ίδα φουρνιά με το Χάρη Θεοχάρη κλπ κλπ Όπως ίσως έχετε ορισμένοι ψυχανεμιστεί, έχω αλλεργία στους κομματανθρώπους και διατηρώ μια επιφύλαξη αναφορικά με την αξιοκρατίαα προσόντων και σταδιοδρομίας. Αυτά για τους ανθρώπους που είναι «αμερόληπτοι» και τιμητές. 2. Σιχαίνομαι την έννοια «τεχνοκράτης» και στο βαθμό που γίνεται κατάχρηση αλλά και από θέση αρχής. Ασφαλώς υπάρχουν άνθρωποι ειδικοί στον τομέα τους, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχουν στεγανά στα επιχειρήματα μιας αντιπαράθεσης ιδεών. Επίσης οι «τεχνοκράτες» έχουν αξία στο μέτρο που τους αναλογεί στα πλαίσια ενός συμβουλευτικού ρόλου. Το παιχνίδι της δημοκρατίας και των αρχών όμως δεν εξαρτάται από τους «τεχνοκράτες». Και πολύ περισσότερο όταν οι «τεχνοκράτες» υπερβαίνουν το ρόλο τους και δικεκδικούν να ομιλούν για πράγματα που δεν κατέχουν. Εδώ για παράδειγμα ο τεχνοκράτης στο χώρο της Πληροφορικής Σπινέλλης προκαλεί θυμηδία όταν αποφαίνεται για την ιατρική σταδιοδρομία. 3.Το ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν είναι απλά ένα κρατικό ίδρυμα, είναι μονοπώλιο στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση και έχει θεσμική υπόσταση κατοχυρωμένη στο ελληνικό Σύνταγμα. Με την έννοια αυτή, τα έξοδα των σπουδών δεν ελέγχονται μόνο με την οπτική του «τεχνοκράτη» ή με την οπτική της μιας και της άλλης ιδεολογικής προσέγγισης. Όπως είναι καμωμένο το σημερινό ελληνικό Σύνταγμα, τα ελληνικά πανεπιστήμια οφείλουν να υπηρετούν απαρέγκλητα τις επιταγές που προβλέπονται σε αυτό χωρίς προϋποθέσεις. Καλώς ή κακώς, με βάση τις ελληνικές συνταγματικές αρχές ο Ελληνας πολίτης δεν έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ιδιωτικά και κρατικά πανεπιστήμια, και επομένως το κρατικό πανεπιστήμιο λειτουργεί με όρους μιας θεσμικής αποστολής που αποτείνεται στις ανάγκες και του τελευταίου Έλληνα πολίτη. Αν ποτέ δεν ήταν κατοχυρωμένος ο θεσμικός ρόλος όπως έχει σήμερα ανατεθεί στα κρατικά Πανεπιστήμια, τότε ίσως και θα μπορούσαμε να μιλήσουμε με διαφορετικούς οικονομικούς όρους ή με ιδεολογικές οπτικές. Τώρα όμως και είτε το θέλει κανείς είτε όχι, ο συνταγματικός νομοθέτης είναι υπέρτερος του κάθε τεχνοκράτη, της κάθε συγκυρίας και του κάθε πολιτικού προσώπου. Το κακό που έχω να λειτουργώ με αρχές, ίσως με εμποδίζεικάποιες φορές να γίνομαι κατανοητός...
  7. Όπως έγραψα παραπάνω, δεν είμαι σίγουρος ότι μόνο αυτό υποστηρίζει. Δαιμονοποίηση και στερεότυπα είναι ένα πρώτο. Σίγουρα όμως καταλήγει να υπονοεί και την αποσύνδεση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, το κάνει σε μια λάθος βάση και αποδεικνύει πόσο ανόητη είναι η λογική του ή τουλάχιστον πόσο προσχηματική. Διότι ακόμα κι αν δρομολογηθούν εξετάσεις άδειας άσκησης επαγγέλματος, δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο απόφοιτος ιατρικής που θα πετύχει, θα είναι ο τάδε και όχι ο δείνα που τελείωσε σε τόσα έτη σποδών. Το ρηχό ακροατήριό του όμως θα μείνει ευχαριστημένο από το συναισθηματικό του λόγο, και με την έννοια αυτή θα έχει πετύχει το στόχο του έστω κι αν τόσο εντυπωσιακά δείχνει το μέτρο της κενότητας των επιχειρημάτων μερικών τόσο υψηλά ιστάμενων προσώπων. Μάλλον καλύτερα η λογική αυτή απευθύνεται σε ανόητους που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι κάθε νέα εξέταση είναι ανεξάρτητο γεγονός με δικούς του κανόνες επιτυχίας και ότι κάποιος που τελείωσε σε περισσότερα έτη δεν είναι απαραίτητα λιγότερο καταρτισμένος από τον κάθε απόφοιτο ν+2. Βέβαια υπάρχει και η πιθανότητα να μιλάμε για νέα λογική αλλαγής των ίδιων των κανόνων ως προυποθέσεων άσκησης επαγγελματικής ιδιότητας που θα μπορούσαν να τεθούν, οπότε εκεί πάμε σε άλλα μονοπάτια. Ενδιαφέρον πάντως θα είχε: 1. προπτυχιακές εξετάσεις, 2. εξετάεις αδειας άσκησης επαγγέλματος. 3. εξετάσεις διαγωνισμού εισαγωγής σε ειδικότητα (που είναι άλλο πράγμα από την άδεια άσκησης), 4.εξετάσεις λήψης τίτλου ειδικότητας (που θα μπορούσαν να είναι διαγωνισμός κι αυτές μια μέρα), 5. εξετάσεις εξειδίκευσης σε υποειδικότητα κοκ κάποιος να πει στον κύριο Σπινέλλη να βάλει έναν αυτόματο κόφτη, γιατί κάπου σε αυτές τις εξετάσεις μπορεί να πετύχει και κανένας που να μην είναι της επιλογής του... ΥΓ: δε με απασχολεί τόσο που μπορεί να θέλει να εξισώσει τα κολλέγια, αλλά το αστείο είναι ότι θα βγουν και μερικοί που θα πουν ότι με τα αντικίνητρα που βάζουν, «φρενάρουν το brain drain» (κάτι ανάλογο είχαν πει όταν δικαιολογούσαν το διαγωνισμό εισαγωγής στις ιατρικές ειδικότητες)
  8. Μια και ο λίβελλος ξεκινά με τα του παρόντος οίκου, ας τον ενημερώσει κάποιος τον κύριο πως η αναμονή υποχρεωτικής απραξίας πριν τις ιατρικές ειδικότητες φτάνει πλεον πολλές φορές τη δεκαετία, οπότε μέχρι να ειδικευτεί ο ανειδίκευτος γιατρός κοντά στις δυο δεκαετίες που χρειάζεται, τα μαθήματα της σχολής θα ανήκουν στο μακρινό παρεκθόν ανεξαρτήτως της διάρκειας των προπτυχιακών σπουδών μια-δυο δεκαετίες απόσταση που κανονικά θα έπρεπε να τον ενοχλούν τον κύριο κατά τα λεγόμενά του, αλλά κατά τα φαινόμενα αγνοεί... αυτά συμβαίνουν όταν εκφράζουν άποψη για την ιατρική σταδιοδρομία και την ιατρική εκπαίδευση άνθρωποι άσχετοι με το αντικείμενο. Θυμίζει το Λοβέρδο που ο δυστυχής νόμιζε ότι στην Ελλάδα ή κάπου αλλού στον κόσμο, η ιατρική ειδικότητα λαμβάνεται εντός του πανεπιστημίου.. Στην ίδια λογική πως οι προπτυχιακές ιατρικές σπουδές τάχα «κοστίζουν πανάκριβα στο φορολογούμενο», όταν στην ιατρική σχολή το μόνο που γίνεται προπτυχιακά είναι (δυστυχώς) σεμινάρια προσκόπων και διαλέξεις. Κάπου υποθάλπτεται και το αστείο στερεότυπο της ιατρικής εκπαίδευσης που λίγο πολύ είναι τόση όση λαμβάνεται προπτυχιακά. Πιθανώς όλοι αυτοί να υποστηρίζουν και ένα ακόμα φαιδρό: πως η ικανότητα επιτυχούς εξέτασης στα προπτυχιακά μαθήματα, κρίνεται απαράλλαχτη στο χρόνο μετά τη λήψη του πτυχίου, αρκεί τα έτη σπουδών να είναι ν+2. Θα χρειαζόταν βέβαια εδώ και μια ψυχολογική τεκμηρίωση: στα πόσα χρόνια «ακυρώνεται» μια διαδικασία εκπαίδευσης, γιατί οι «ειδικοί» μάλλον δεν θα έχουν καταλήξει... Αφού απασχολεί όμως τόσο τον κύριο Σπινέλλη, παίζει πάντως σοβαρό ενδεχόμενο να του ξεφύγουν της προσοχής ο «αιώνιος ανειδίκευτος ιατρός», ο «αιώνιος ειδικευόμενος» και άλλες αιώνιες αστειότητες. (Μεταφορικά, αυτά συμβαίνουν όταν στο Υπουργείο Υγείαςαποφασίζουν λογιστές, βιβλιοπώληδες, νομικοί κοκ) Και επί τη ευκαιρία, αν ποτέ ήθελε να μην είναι υποκριτής ο κάθε κύριος Σπινέλλης, αφού αξιολογεί ως τόσο σημαντικό και δύσκολο το ιατρικό έργο, ιδού η Ρόδος να αποτυπώσει και μισθολογικά τη σπουδαιότητα αυτή, διότι ο χώρος από τον οποίο προέρχεται αμείβεται πολλαπλάσια από τον ιατρικό κλάδο. Σκουπίδια. Ανάξια λόγου που δυστυχώς ο άμαθος κόσμος τα καταναλώνει αμάσητα. Κι αυτό γιατί η κοινωνία και η πολιτική ειδικά σε περιόδους κρίσης, έχουν ανάγκη από αποδιοπομπαίους τράγους. Αυτό είναι το αίμα στην αρένα στο οποίο ηδονίζεται ο λαός. ΥΓ: πρόκειται για λιβελλογράφημα για έναν ακόμα λόγο, εκεί που υπονοεί ακριβώς τις εξετάσεις λήψης άδειας άσκησης επαγγελματικών δικαιωμάτων, αυτοαναιρούνται όλα όσα υποστηρίζει για την αρτιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας στα όρια ή μη του χρονικά στενού κύκου σπουδών
  9. Λοιπόν επειδή προκλήθηκα, ο Ψαρίδης είναι στρατευμένος επειδή ...απολούστατα είναι. Πρόκειται για συνδικαλιστή που εργάζεται σε κομματικά μέσα. Επίσης για να μην τρελαθούμε, η γιορτή λέγεται ...εθνική. Και έχει ένα περιεχόμενο: οι Έλληνες πολέμησαν τους Γερμανούς και τους Ιταλούς. Ανάμεσα στους Έλληνες και το τότε καθεστώς της χώρας και αδιακρίτως ο ελληνικός λαός. Η διαστροφή είναι ότι οι Έλληνες πολέμησαν κάτι άλλο. Η μια διαστροφή λέει ότι πολέμησαν το ...ναζισμό, και η άλλη διαστροφή ότι πολέμησαν το ...λαϊκισμό. Η κάθε διαστροφή αποπειράται να διαστρεβλώσει-εκμεταλλευτεί ιστορικά γεγονότα για πολιτικά οφέλη. Με αυτά τα πράγματα θέλει πολλή προσοχή. Διότι όταν λες πως κάποιος πολέμησε όχι τον εθνικό αλλά τον ιδεολογικό εχθρό, είναι σα να λες πως δεν αγωνίστηκε με πατριωτικά ιδανικά. Αυτοπαγίδευση. Και δε θα σταθώ καθόλου στις προπολεμικές συμμαχίες (Μολότωφ - Ρίμπεντροπ κλπ) και στα όσα άλλα έχει γράψει η ιστορία και ίσως αναφέρθηκαν.
  10. (έχω άποψη που δεν την εκφράζω εδώ και αφορά τα ιστορικά γεγονότα του ΒΠΠ) παρομοίως όμως θα ήθελα να υπενθυμίσω και ένα ακόμα: πως όταν διαμαρτύρεσαι - και καλως - για χαρακτηρισμούς-ύβρεις-γελοιότητες, δε μπορεί να είσαι αυτός που εξαπολύει τους δικούς του και συγκεκριμένα, αν οι λέξεις «ακροδεξιός», «εθνικιστής» κλπ είναι βαρείς όταν αποδίδονται σε συγκεκριμένο πολιτικό, εξίσου βαρείς είναι οι εκφράσεις «αιώνιοι φοιτητές» πολύ περισσότερο όταν αποδίδονται σε ομάδα ανθρώπων που σου είναι και άγνωστοι στο τέλος τέλος αυτό το σύντομο και ζητώ συγνώμη που δεν κράτησα τον ...όρκο σιωπής
  11. ήμαρτον και εδώ να μάς παρακολουθούν... πρέπει να κάνουμε log out πότε ποτε ΟΚ θα προσπαθήσω να είμαι λιγότερο τακτικός στο τόπικ heretai
  12. Να σου πω την αλήθεια δεν αναφέρθηκα στο Βαξεβάνη ως στρατευμένο κομματικό, στον Ψαρίδη αναφέρθηκα. Όσο για τους online users δεν το παρακολουθώ και δεν το είχα υπόψη. Αλλά αυτό που γράφτηκε και δε μου άρεσε, το επισήμανα άμεσα (κάτι που δεν έκανα αντίθετα όταν προηγήθηκε το παραπάνω υβρεολόγιο είναι η αλήθεια), ότι δηλαδή 1. όσοι αντιδρούν στο νόμο, πρέπει σώνει και καλά να έχουν ταπεινά κίνητρα (συμφέτον) 2. όσοι αντιδρούν στο νόμο, ταυτίζονται μεταξύ τους και είναι υποκινούμενοι Αυτά τα καλά από μένα.
  13. Έχω τοποθετηθεί ότι διαφωνώ με την προσωποποίηση ενός ευρέος ζητήματος: αδικεί το χειρισμό της κριτικής και το περιορίζει σε πρόσωπα, είναι λάθος στρατηγικής και είναι λάθος ουσίας. Και προσωπικά ας πούμε να το πω ότι κι εγώ όταν αναφέρομαι σε μείζονα ζητήματα που έχουν να κάνουν με Πατούληδες και Πολάκηδες, αναφέρομαι σχηματικά στο πλαίσιο μιας επιχειρημτολόγησης. Δε μιλάω ούτε για τα μουστάκια του ενός ούτε για τη γκριζωπή κόμη του άλλου γιατί αυτό θα ήταν άδικο για τα επιχειφήματά μου. Και είναι και λάθος η καταφυγή στο υβρεολόγιο. Συμφωνω για το καταδικαστέο, και δεν δέχομαι την ύβρη για κανένα. Και μια και το φέρνει η κουβέντα, ο νόμος που «δε μας αρεσει», δεν είναι απαραίτητο να μας θίγει. Δεν αντιτίθεται στο συγκεκριμένο νόμο, μόνο κάποιος που θίγεται. Μπορεί και να μη μάς θίγει, όπως και δε θίγει τον καθένα τρίτο που εκφράζει άποψη. Είναι ότι δε μάς αρέσει για λόγους αρχής και όχι συμφέροντος. Και όσοι διαφωνούν με τη λογική του νόμου ούτε ταυτίζονται μεταξύ τους ούτε με συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο.
  14. Το μόνο λάθος που κάνεις είναι ότι ταυτίζεις όσους δεν τους αρεσουν «οι νόμοι και διατάξεις που ετοιμάζονται» με την κομματική στρατευμένη «δημοσιογραφία» του ανωτέρω συντάκτη.
  15. Για εμένα που νιώθω ελεύθερος άνθρωπος, οι κομματικές εξαρτήσεις είναι μια αβάσταχτη δουλεία. Με την έννοια αυτή καλοδεχούμενος ο παραγκωνισμός των κομματικών παρατάξεων. Επειδή όμως είμαι και άνθρωπος που νιώθω ότι λειτουργώ στη βάση αξιών, είναι αδιανόητο να υπάρχουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά: δε γίνεται λχ να είναι κακές οι κομματικές παρατάξεις στις εκλογές όταν είναι φοιτητικές και καλές όταν είναι εθνικές, ή δε γίνεται να είναι καλή η απόλυτη ανόθευτη πλειοψηφία όταν ζητείται για την κήρυξη απεργιών και κακή όταν ζητείται για τη στελέχωση του εθνικού κοινοβουλίου πχ. Αυτά όλα μαζί είναι προβληματικά και δείχνουν μια αήθη αντίληψη ασυνέπειας-ανειλικρίνειας-υποτίμησης, προσχηματικής δημαγωγίας και απολυταρχικής διάθεσης. Δεν είναι καλά σημάδια αυτά.
×
×
  • Δημιουργία νέας...