Jump to content

dromeas1

Members
  • Posts

    38
  • Joined

  • Last visited

Όλες οι δημοσιεύσεις από dromeas1

  1. Βασικά το πρόβλημα είναι ότι επειδή έχω κάνει πολλά πράγματα κάποια θα πρέπει να τα αφήσω λίγο πιο πίσω. Αν κάνω πχ αιματολογία που είναι πολύ ενδιαφέρουσα και έχει και ερευνητικό και εργαστηριακό και κλινικό κομμάτι πετάω την οδοντιατρική. Αν πάω γναθο κρατάω την οδοντιατρική ψιλοπετάω το διδακτορικό. Με προβληματίζει το θέμα της ηλικίας. Λένε ότι χειρουργική πρέπει να ξεκινάς μικρός. Αλλά αν θέλει ιατρική και οδοντιατρική στα 30 θα ξεκινάς όχι στα 24 που θα ξεκίναγες πχ την ΓΧ. Εγώ όταν είμαι στο 1ο έτος ειδικότητας υπολογίζω να είμαι 33 δεν είναι τόσο τραγικό έτσι όπως το βλέπω αλλά με προβληματίζει έτσι όπως μου το χουν πει.
  2. πλάκα θα είχε να ήθελε ανάρτηση πάντως Ασχολείσαι με κάποιο συναφές αντικείμενο; Κάποτε είχα κοιτάξει το μεταπτυχιακό και νυν ειδικότητα της οδοντοφατνιακής χειρουργικής και μου είχε φανεί χάσιμο χρόνου. Σε βάζουν να παρακολουθείς και χειρουργεία γνάθο αλλά στην πράξη ούτε χειρουργός στόματος μπορείς να αποκαλείσαι ούτε με τραύμα ασχολείσαι ούτε με κακοήθεια. Οπότε για αυτό στράφηκα στην Ιατρική. Απλά πηγαίνοντας στην Ιατρική όσο και να χεις πει θέλω γναθο η έκθεση σου σε άλλες ειδικότητες σε κάνει να σκέφτεσαι και τις άλλες επιλογές σου.
  3. ναι λογικό αυτό για τον τράχηλο.. με ενδιαφέρει πολύ η τραυματιολογία οπότε για αυτό ψάχνομαι για μια ειδικότητα που ένα μεγάλο μέρος της είναι αυτό. Δλδ προφανώς μπορεί ένας ΩΡΛ όλη μερα να βγάζει αμυγδαλές και ένας γνάθο φρονιμήτες, αλλά στο κομμάτι τραύμα εστιάζω. Για αντίστοιχους λόγους σκεφτόμουν ΝΧ αλλά έχω ακούσει τα χειρότερα.
  4. H αλήθεια είναι διάβαζα από ξένες πηγές για τις ειδικότητες. Με ενδιαφέρει το τραύμα γενικά στην κεφαλή και τον τράχηλο και το θεωρούσα αποκλειστικά γναθο αλλά εκεί μπλέκεται και ο ΩΡΛ οπότε κόλλησα. Παθολογία τύπου αμυγδαλίτιδες και ωτίτιδες δεν με ενδιαφέρει.. ούτε χειρουργική λάρυγγα. Επίσης οι γνναθο ξερο ότι εκτείνονται και σε τράχηλο (λεμφαδενικό καθαρισμό)
  5. Μου προέκυψε πρόσφατα η απορία.. έχουν αλληλοεπκάλυψη; τώρα αν παίζει ρόλο η ειδικότητα δεν ξέρω. Δηλαδή φαντάζομαι στα "ωτα" και λάρυγγα είναι ειδικός ο ΩΡΛ.. σε πρόσωπο, γνάθους τον πρώτο λόγο τον έχει ο γναθο.. μύτη παίζεται.. αλλά θα ήθελα κάποιος να μου πει
  6. Θα σου πω την εμπειρία μου από την Αθήνα δουλεύοντας σε εργαστήριο μοριακής βιολογίας. Η κατάσταση μου φάνηκε τραγική. Απλά δείγματα ταξιδεύουν στα φασονάδικα και από εκεί σε άλλα φασονάδικα. Υπάρχουν μικροβιολογικά που έχουν αναλυτές αλλά ούτε γενική αίματος δεν κάνουν και την στέλνουν έξω. Οπότε έχεις αποτελέσματα που ελπίζεις να είναι έγκυρα. Έχεις να ανταγωνιστείς μεγαθήρια. Η μόνη ελπίδα είναι να εξειδικευτείς σε κάτι σπάνιο και να χεις μαζικά δείγματα. Όσοι στις αρχές του covid είχαν πρόσβαση σε realtime PCR γίναν πλούσιοι. Αλλά αυτές οι τεχνικές θέλουν εκπαίδευση. Προσωπικά δεν θα τη διάλεγα σαν ειδικότητα για αυτό αλλά και γιατί για μενα δεν έχει κάτι ιατρικό πλέον. Μια αιμοληψία, βόλτα τα μπουκαλάκια σου με κούριερ και καμία καλλιέργεια. Συγγνώμη αν είμαι κάπως κάθετος, αλλά επειδή το έζησα με ξενέρωσε απίστευτα. Και αν κοιτάξεις λίγο στο μέλλον οδεύουμε σε "lab on a chip" προσεγγίσεις.
  7. Κάπου στις προηγούμενες σελίδες διάβασα ότι η ΩΡΛ έχει και το κομμάτι χειρουργικής και τραχήλου. Αλληλοεπικαλύπτεται με τη γναθο;
  8. Γενικά είμαι σε μια φάση που προσπαθώ να σκέφτομαι ποια ειδικότητα μου αρέσει περισσότερο. Μπορώ να αποκλείσω αρκετές αλλά μου είναι δύσκολο να διαλέξω τη μία. Σε αυτές συγκαταλέγεται και η αναισθησία. Όμως ακούω μονίμως τα χειρότερα. Σαν αντικείμενο τη θαυμάζω. Αλλά ακούω από παντού ότι έχει τραγικές συνθήκες και ότι στο τέλος θα τρέχεις και σε δικαστήρια. Παραθέτω και μια επιστολή της ελληνικής αναισθησιολογικής εταιρείας https://anaesthesiology.gr/media/File/pdf/2019-2020/EAE9623.pdf τα περισσότερα που έχω ακούσει είναι από μη αναισθησιολόγους (που αν είναι τόσο λίγοι που να βρεθούν να απαντήσουν και αυτοί). Επίσης σαν ειδικότητα από ότι έχω καταλάβει είναι μια κατηγορία μόνη της. Εργαστηριακοί δεν είναι, κλινικοί δεν είναι ακριβώς, χειρουργούς δεν τους λες.. όχι ότι με νοιάζει απλά με βολεύει να σκέφτομαι ποιες ειδικότητες είναι πιο κοντά σε άλλες. Δλδ έτσι όπως πάει θα τους χειρουργούν χωρίς αναισθησία. Αναισθησιολογία βρίσκεις παντού.
  9. οπότε πρέπει να βρω άλλο δώρο..
  10. ιατρική αθήνας.. επειδή είναι ήδη οδοντίατρος έχει σκραμπς και ρόμπες... ipad είχα σκεφτεί επίσης απλά το στηθοσκόπιο είναι πιο πως να το πω.. πιο γλυκουλικο σαν ιδέα άρα θα του το δώσουν δωρεάν και ας είναι κατατακτήριος; γιατί σκεφτόμουν ότι θα δίνουν κανένα της πλάκας.. το lit3 θα του έπαιρνα
  11. όχι το 3 θα έπαιρνα. οπότε η σχολή δε δίνει και αγοράζεις εσύ έτσι; Παίζει να ναι νωρίς το 3ο έτος; Αν και θα μου πεις δεν χαλάει
  12. Θέλω να κάνω δώρο ένα στηθοσκόπιο σε έναν φίλο μου που μπήκε με κατατακτήριες 3ο έτος. Θα του χρειαστεί γενικά στη σχολή; Μήπως παρέχει η σχολή; Γενικά είναι χρήσιμο δώρο; Γιατί προφανώς ήθελα κάτι σχετικό με τησχολή.
  13. Είδα ότι πλέον η ορθοπεδική έχει τον τίτλο ορθοπεδική-τραυματιολογία. Επομένως ο χειρουργός/γιατρός που ασχολείται κατ'εξοχήν με το τραύμα είναι ο χειρουργό; Γιατί το τραύμα είναι πολύ ευρύ σαν έννοια. Μπορεί να υπάρχει τραύμα που δεν σχετίζεται με κάποιο κάταγμα. Κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με το τραύμα τι ειδιδκότητα θα έπρεπε να διαλέξει; Με την χειρουργική διευθέτηση εννοώ.
  14. Αρχικά σχετικά με το κομμάτι της λάντζας και της κούρασης.. σε διαφορετικό πεδίο αλλά προφανώς τα έχω ζήσει σαν διδακτορικός και σαν ερευνητής. Από το να πλένεις γυαλικά εργαστηρίου μέχρι να παρουσιάζεις σε συνέδρια. Να έχεις υπό την ευθύνη σου 4 μεταπτυχιακούς, να σχεδιάζεις πρωτόκολλα, να σου ρχεται ο κάθε ξέμπαρκος ειδικευόμενος που αποφάσισε να γίνει δόκτορας να σου φέρνει 100 αίματα και μια elisa να του τα κάνεις να μην ξέρει να τα ερμηνεύσει και να τα ψάχνεις εσύ τι σημαίνουν. Ταυτόχρονα να κάνεις μαθήματα, να κάνεις τα δικά σου πειράματα, βνα μαζεύεις μονίμως υπογραφές και όποτε θυμάται ο κάθε φορέας να σε πληρώνει. να απαντάς σε mail ανεξαρτήτως ώρας. Εγώ εδώ και ένα χρόνο κάνω πειράματα για την έρευνα μου και μετά δουλεύω δείγματα κοβιντ. Υπήρχαν μέρες που 1 το βράδυ πέρναγα στήλες και που 9 το πρωί έπρεπε να ήμουν στο πόστο μου και έφευγα 4 το βράδυ και κοιμόμουν ακόμα και στον πάγκο. Οπότε στο κομμάτι της ταλαιπωρίας κάτι ξέρω και κάτι έχω αντέξει. Στο κομμάτι της έρευνας τώρα που είπες εκεί που είμαι έχουμε καλό επίπεδο έρευνας (είμαι σε ερευνητικό κέντρο όχι σε νοσοκομείο και συνεργαζ'ομαστε με νοσοκομεία που μας στέλνουν τα δείγματα -βιοψίες κτλ). Αυτό για την αναισθησιολογία το έχω ακούσει και είναι αδικό. Δλδ λες και κάποιοες έχει αποφασίσει ότι για όλα φταίνε οι αναισθησιολόγοι. Ακόμα και σε κάτι σχόλια στο φβ για ένα περιστατικό, ενώ δεν ξεραν την περίπτωση λέγαν ισόβια για τον αναισθησιολόγο και κράξιμο και μια συμπεριφορά λες και ο αναισθησιολόγος είχε βάλει σκοπό της ζωής του να ξεπαστρέψει ασθενείς. Πάντως αντίστοιχη γκρίνια (από πλευράς μηνύσεων) ακούω και από παθολογοανατόμους. Στο κομμάτι της απόστασης των ειδικοτήτων που ανέφερες.. ναι προφανώς υπάρχει απόσταση. Μου αρέσουν πολλές ειδικότητες επειδή μου αρέσει η ιατρική. Το βασικό μου κριτήριο και σαν οδοντίατρος και σαν γιατρός ήταν να νιώθω ότι βοηθάω τον ασθενή. Δεν ξέρω αν είναι κάποιο κόμπλεξ ή σ'υνδρομο αλλά αυτό μαρέσει. Σαν οδοντίατρος πχ ένιωθα μεγ΄λαη ικανοποίηση ότι μπορούσα κάποιον που από πολφίτιδα έμεινε ξύπνιος 2 βράδια να τον ανακουφίσω, να φύγει ήσυχος και να πάει σπίτι του να κοιμηθεί. Με γέμιζε. Και έχω κάνει πολλές δουλειές, έχω βγάλει και καλούς μισθούςς γι αΕλλάδα ανά διαστήματα αλλάαυτή την ικανοποίηση που είχα από τις φορές που είχα ασθενή δεν την είχα. Οπότε το κίνητρό μου για την επιλογή μιας ειδικότητας είναι αυτό (και για αυτό αποκλείω πχ ιατροδικαστική και μικροβιολογία γιατί προφανώς και βοηθάνε αλλά όχι με τον τρόπο που θέλω εγώ). Η αναισθησιολογία (ίσως επειδή εκτιμώ βαθύτατα ένα συγκεκριμένο άτομο στο χώρο) είναι ψηλά στα μάτια μου. Την ογκολογία την σκέφτομαι λίγο πιο "λογικά" ότι εφόσον εκεί είναι η πορεία μου ίσως βοηθούσε η ειδικότητα. Από την άλλη η γενική ιατρική σε θεωρητικο επίπεδο με γεμίζει γιατί σκέφτομαι ότι κάποιος πουθ χρειάζεται γιατρό, ο γενικός θα είναι ο πρώτος που (θα έπρεπε) να συναντήσει. Τέλος, ο γναθο είναι κάτι που θέλω γιατί ο οδοντίατρος μέσα μου κλωτσάει. Δεν ξέρω γιατί, από όλα τα πτυχία, μεταπτυχιακά κτλ που έχω, το πτυχίο της οδοντιατρικής είναι αυτό που μεχει κανει πο περήφανο από όλα. Σορυ αν σε/σας κούρασα, απλά είχα την ανάγκη να παραθέσω τις σκέψεις μου.
  15. @mihiatrik Αρχικά ευχαριστώ για την αναλυτική σου απάντηση. Πρώτο πτυχίο έκανα οδοντιατρική και δεύτερο Ιατρική. Είμαι 29χρονών. Μεταπτυχιακό και διδακτορικό έκανα παράλληλα με την ιατρική. Βασικά με το που τέλειωσα την οδοντιατρική επειδή φοβόμουν μην δεν μπω ιατρική είπα να κάνω μεταπτυχιακό γιατί σε εκείνη τη φάση της ζωής μου ήμουν απογοητευμένος με την οδοντιατρική (γιατί έβλεπα φίλους μου να δουλεύουν στα ιατρεία των γονιών τους και εγώ δεν είχα καμία άκρη). Οπότε είπα να κάνω κάτι πιο "ερευνητικό" να το προσεγγίσω πιο εργαστηριακά. Το διδακτορικό μου μελέτησε ένα φάρμακο ως προς την καρκινική του δράση. .Ολα τα πειράματα τα έβαλα εγώ, από κυτταροκαλλιέργειες και μοριακές τεχνικές μέχρι πειραματόζωα. Το πως το έκανα παράλληλα με τηνΙατρική.. δεν θα πω ότι δυσκολεύτηκα, θα πω το έκανα συνειδητά. Τα πράγματα πήγαν καλά, έκανα αρκετές δημοσιεύσεις σε καλούτσικα περιοδικά, γενικά είδα πράγματα, κάνω μαθήματα σε μεταπτυχιακά.. και τώρα έχω μείνει ως ποστ ντοκ. Από πέρσι που τέλειωσα την ιατρική από σπόντα έμαθα για μια θέση που χρειαζόντουσαν άτομα να ξέρουν μοριακές τεχνικές για κοβιντ και το έκανα για να συμπληρώνω εισόδημα για την οικογένεια. Όσον αφορά τη γναθο, οι περισσότεροι οδοντίατροι δίνουν στα καπάκια κακτατακτ΄ρηεις και μπορεί να μην ξαναπιάσουν τροχό στα χέρια τους. Αυτοί που θέλουν απλά να βάζουν εμφυτεύματα προτιμούν σεμινάρια ή το σχετικό μεταπτυχιακό. Επαφή με ασθενείς είχα αυτά τα χρόνια (εκτός των προτπχυαικών) σαν ερευνητής που έπαιρνα ιστορικά, που έπαιρνα δείγματα και στον κοβιντ. Τώρα σχετικά με την επιλογή της ειδικότητας σκέφτομαι από τη μια έχω το μειονε΄κτημα ότι είμαι 29 και από την άλλη έχω το πλεονέκτημα ότι έχω διδακτορικό και ερευνητική εμπειρία που σε ορισμένες ειδικότητες θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο. Παρόλα αυτά εργαστηριακή ειδικότητα δεν θέλω με τίποτα. Τηννεοσύστηατη ειδικότητα της ιατρικής γενετικής δεν την εμπιστεύομαι στην Ελλάδα. Σκέφτομαι ότι σαν ειδικευόμενος πχ στην ογκολογία θα μπορούσα να είχα και μια επαφή με την έρευνα καθώς είναι το "κομμάτι" μου. Αυτό που με χαλάει στην έρευνα είναι ότι κάτά κάποιον τρόπο μου λείπει το κλινικό κομμάτι. Ενώ γκρινιαζα πολύ και με διάφορα, συνειδητοποίησα ίτι αυτό που με γεμίζει είναι το κλινικό κομμάτι. Νιώθω κάπως στον πάγκο των αναπληρωματικών αν είμαι ερευητής (ή μόνο ερευνητής). Για αυτό πάντα προσπαθούσα οι μελέτες που ασχολιόμουν να είναι κλινικής και όχι βασικής έρευνας. Παρόλα αυτά δεν νομίζω ότι θα μαρέσει σε κλινικό επίπεδο για αυτό και από τη μια θεωρώ ότι έχω ένα κκαλό CV από την άλλη δεν θα με γεμίζει όσο κάτι άλλο. Η αναισθησιολογία πάντα μάρεσε, ακόμα και στο μικρό κομμάτι που έχει η οδοντιατρική, την βρίσκω θαυμαστή ειδικότητα. Σαν γενικός γιατρός, μαρέσει το κομμάτι της διαφοροδιάγνωσης, αλλά και της πρόληψης. Να κοιτάω τον βλεννογόνο του στόματος που δεν τον κοιτάνε ούτε οι οδοντίατροι δυστυχώς. Τώρα ναι η ατέλειωτη συνταγογράφηση είναι κάπως βαρετό, αλλά θα φρόντια να μην είναι το κύριο αντικε΄ιμενό μου.|| ΥΓ Το ξέρω ότι είμαι μπερδεμένος, το έγραψα και στον τίτλο του θέματος, μερικές σκέψεις μου κουβεντιάζω Για τον αναισθησιολόγο ναι το καταλαβαίνω ότι δεν είναι ο θεράπων, λογικό είναι.
  16. Ε μια δεύτερη γνώμη πάντα χρειάζεται Δεν ξέρω σαν γενικός πως θα ναι η ρουτίνα μου. Φοβάμαι μην καταλήξω απλά να συνταγογραφώ σε χρονίως πάσχοντες και απλά να περνάω στο e-prescription συνταγές. Αναισθησιολόγος όπως είπα είναι κάτι που με μαγνήτιζε. Tη θεωρώ πολύ δυνατή ειδικότητα και ταυτόχρονα είναι κάπως οι αφανείς ήρωες. Όταν είχα δει την αναισθησιολόγο στο χειρουργείο που μας εξηγούσε γενικότερα τη διαδικασία και λέει κάποια στιγμη "διασφαλίσαμε αεραγωγό ο ασθενής είναι ασφαλής" είχα ανατριχιάσει και ας ακούγεται υπερβολικό (φοιτητής οδοντιατρικής ήμουν). Οπότε μάλλον παίζω περισσότερο μεταξύ αυτών των 2. Α επίσης εργαστηριακή ειδικότητα αν και εκεί ας πουμε είναι η μέχρι τώρα καριέρα μου, δεν θέλω καθόλου.
  17. Έχω και πτυχίο οδοντιατρικής, μάστερ και διδακτορικό στον καρκίνο (έχω ερευνητικά papers) και γενικά έχω μια κάποια πορεία στην έρευνα. Απλά κάπως μπάφιασα να το πω δεν ξέρω. Συνειδητοποιήσα ότι θέλω να έχω ασθενείς και ότι πάντα έψαχνα κάτι κλινικό γιατί έχω πολύ καλή επικοινωνία (συνήθως) με τον ασθενή και ψυχικά με ανταμοίβει ννα νιώθω ότι βοηθάω κάποιον. Δουλεύοντας στην έρευνα (αλλά και διαγνωστικά σε δείγματα covid) δεν είχα αυτή την ικανοποίηση. Σκέφτομαι τα εξής 1. Για την ογκολογία: κολλάει με τις σπουδές μου ενδεχομένως να βοηθούσε η ερευητική μου δραστηριότητα να έχω καλό όνομα και να είμαι καλύτερος γιατρός, αλλά νομίζω έχει περισσότερη μαυρίλα απόση θα ήθελα. 2. Γενικός γιατρός: μου αρέσει σαν σκεπτικό γιατί με πτυχίο οδοντιατρικής και την έρευνα και την εμπειρία στην εργαστηριακή διάγνωση θεωρώ ότι θα ήμουν καλός γενικός γιατί έχω ασχοληθεί με πολλά θέματα και νομίζω μαρέσει σαν ειδικότητα. 3. Γναθοχειρουργική: Έτσι θα αξιοποιήσω και το πτυχίο της οδοντιατρικής, με αγχώννει το σκεπτικό ότι δεν ξέρω αν θα ήμουν καλός (πχ αν δεν έχω καλό χέρι για χειρουργός; στην οδοντιατρική την πάλευα πάντως από πλευράς δεξιοτεχνίας) και δεν ξέρω από αποκατάσταση τι παίζει. 4. Αναισθησιολόγος. Αν κάννω στην άκρη τα πάντα και πω απλά τι μου αρέσει, μου αρέσει αυτό. Μου αρέσει το κομμάτι των ΤΕΠ όσο έχω δει σε επίπεδο σχολής, μου αρέσει γενικά ο ρόλος κκαι η δουλειά του. Θα ήθελε κάποιος να πει μια γνώμη ή να με συμβουλεύσει κάπως; Ευχαριστώ.
  18. Τελικά τόσα χρόνια μετά, αξίζει όλο αυτό; Δηλαδή αξίζει για να γίνεις ο συγκεκριμένος χειρουργός τόσα χρόνια; Πρώτα 5 χρόνια οδοντιατρική και μετά 3,5 χρόνια ιατρική; Ενώ όλες οι άλλες ιατρικές ειδικότητες θέλουν απλά τα 6 χρόνια της ιατρικής για να τις ξεκινήσεις; Και οκ σίγουρα ένας οδοντίατρος τελειώνοντας την οδοντιατρική δεν μπορεί την άλλη μέρα να ξεκινήσει τη γενική χειρουργική (το γενικό μέρος της γνάθο) αλλά μήπως θα έπρεπε να βρεθεί ένας άλλος τρόπος; Δλδ ένα πρόγραμμα σπουδών ιατρικής που να λέει: τι σου λείπει για να μπορέσεις ννα αρχίσεις γνάθο; Στα μαζεύω όλα σε 1-1,5 χρόνο τα περνάς και μπορείς να ξεκινήσεις την ειδικότητα. Ενώ τώρα πας ιατρική από οδοντιατρική και μπορείς να γίνεις και ψυχίατρος άμα θες. Αλλά αυτό δεν έχει πολλή λογική. έπρεπε να υπάρχει ένας πιο σύντομος δρόμος.
  19. Άρα "μεταξύ μας" δεν υπάρχει ιδιαίτερη επιστημονική βάση στην κόντρα παρά μόνο τι έχει διεκδικήσει ο καθένας ε; Γιατί για μενα ναι μπορεί να γίνουν μαλ*** με μποτοξ και υαλουρονικά αλλά με οτιδήποτε στη ζωή μπορεί να γίνει. Το ότι κάποιος έγινε δερματολόγος για μενα δε σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε ένας γενικός γιατρός μετά από ένα hands on σεμινάριο να κάνει και αυτός. Στην αμερική κάνουν μποτοξ παραϊατρικοί.
  20. Θέλω να θέσω το ερώτημα και προς την νομική του βάση αλλά και την πρακτική. Το στάνταρ είναι να το κάνουν οι δερματολόγοι και οι πλαστικοί χεορυργοί. Όμως γιατί όχι οι άλλοι γιατροί; Γιατί όχι οι οδοντίατροι; Βλέπω σεμινάρια που πληρώνεις γύρω στα 1000 ευρώ και εκπαιδεύεσαι θεωρητικά, σε πρόπλασμα και σ ασθενή να κάνεις μπότοξ. Και βλέπω σε ιστοσελίδες κέντρων κοσμητικής ιατρικής που λένε προσοχή σε ανειδίκευτους, οδοντιάτρους κτλ. Αλλά για κάποιον γιατρό και οδοντίατρο τι παραπάνω χρειάζεται από ένα πρακτικό σεμινάριο και να δει και λίγο σε ένα ιατρείο; Θα μιλήσω πιο πολύ για τους οδοντιάτρους στους οποίους και ανήκω. Η αισθητική του προσώπου μας αφορά άμεσα. Ακόμα και όταν φτιάχνουμε οδοντοστοιχίες προσπαθούμε με τα πτερύγια της να εξαλείψουμε τις ρινοχειλικές από την απώλεια των δονντιών. Και γενικότερα η αισθητική του προσώπου είναι το πεδίο που μας ενδιαφέρει. Τα δόντια επηρεάζουν και επηρεάζονται από το πρόσωπο. Όταν πχ κάνεις μια αποκατάσταση στα πρόσθια δόντια σε νοιάζει το χρώμα του προσώπου, το σχήμα κτλ. Δεν θέλω το θέμα να πάει σε διαμάχη, απλά να συζητήσω με άλλους γιατρούς τις απόψεις τους, όχι συνδικαλιστικά.
  21. Από φίλο μου στην Αμερική έμαθα ότι (εκεί που ήταν τουλάχιστον) βασικά νοσηλευτής τους έβλεπε σε επίπεδο πρωτοβάθμιας. Τώρα όπως ειπώθηκε για το κομμάτι των ΤΕΠ δεν ξέρω αν ο γενικός γιατρός έχει κατάρτιση αρκετή μέχρι στιγμής. Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άσχετο, με ποιο σκεπτικό είσαι κυτταρολόγος αν κάνεις 3 χρόνια κυτταρολογία και 2 παθαν και παθολογοανατόμος αν κάνεις το αντίστροφο; Με ξεπερνάνε αυτές οι 2 ειδικότητες. Επιστρέφοντας στον γενικό γιατρό θεωρώ ότι είναι η πιο δύσκολη ειδικότητα γιατί καλείσαι να ξέρεις τα πάντα. Ενώ όλοι οι 'αλλοι ασχολούνται με τα δικά τους ο γενικός γιατρός δεν έχει αυτή την πολυτέλεια θεωρώ. Βασικά εκτιμώ πολύ σε αυτή την ειδικότητα (όχι ότι γίνεται αλλά τεσπα) ότι θεωρητικά μπορείς να αναλαμβάνεις για πολλά πολλά χρόνια μια ειδικότητα οπότε οι ασθενείς είναι "δικοί σου" και το ιστορικό τους το έχεις βιώσει οπότε μπορείς να εκτιμήσεις τα πράγματα καλύτερα. Αυτό που θα θελα να μαθω είναι με ποιο κριτήριο σταματάει η γενική ιατρική και λες ωπα από δω και πέρα θέλει ειδικό. Είναι στην κρίση του θεράποντος; Είναι πιο ρυθμισμένο; Αν εγώ είμαι καλός στην αλλεργιολογία μπορώ να αρχίσω patch test, να γραφω ALEX και να κάνω ανοσοθεραπείες για αλλεργείες; Επίσης ποια η γνώμη σας να παίρνει ο γενικοκς γιατρος ή ο παθολογος αίμα από τους ασθενείς σε ιδιωτικκό ιατρείο;
  22. Εγώ θα ήθελα να ξανακάνω την ερώτηση 17 χρόνια μετά το ποστ του ΟΡ. Ποια η διαφορά γενικού γιατρού-παθολόγου; Ο παθολόγος όπως λέει και το όνομα ξέρει παθολογία επομένως μπορεί θεωρητικά να χειριστεί όλα τα παθολογικά περιστατικά όλων των παθολογικών ειδικοτήτων, πέραν κάποιων πιο σύνθετων που πρέπει να τα παραπέμψει πχ σε καρδιολόγο. Αλλά γενικά το σκεπτικό (λανθασμένο αλλά έτσι είναι) είναι "δεν είμαι καλά πάω στον παθολόγο" και από εκεί και πέρα σε προωθεί εκεί που πρέπει. Πόσο διαφορετικές γνώσεις έχει ο γενικός γιατρός; Δλδ αν εξαιρέσεις το όνομα ξέρει κάτι ο ένας που δεν ξέρει ο άλλος; Και μην αρχίσουμε τα οι τίτλοι δεν λένε τίποτα, τι κάνει ο καθενάς έχει σημασία. Σε επίπεδο εκπαίδευσης αναφέρομαι. Επίσης αν και ο γενικός γιατρός κάνει και λίγη χειρουργική ε μην τρελαθούμε.. ούτε σκωληκοειδίτιδες θα βγάζει, ούτε τον ΝΧ θα κάνει. Σε επίπεδο ιδιωτικού ιατρείου ειδικά. τώρα δεν ξέρω, έχει τη δυνατότητα να κάνει σχάσεις αποστμάτων και τίποτα κύστεις; Μαρέσει πολύ σαν ειδικότητα η γεν ιατρική. Δεν τα λέω υποτιμητικά, απλά μήπως η άγνωστη ειδικότητα του γενικού γιατρού είναι η πολύ γνωστή ειδικότητα του παθολόγου;
  23. Tελικά 2 χρόνια μετά την αλλαγή/τροποποίηση της ειδικότητας κοινωνικής Ιατρικής άλλαξε κάτι; Μπορεί κάποιος να την επιλέξει; Δεν την βλέπω καν στις ειδικότητες στην περιφέρεια Αττικής..
  24. Γιατί λέτε ότι πεθαίνει η αγγειοχειρουργική; Και πως γίνεται γενικά μια χειρουργική ειδικότητα να πεθαίνει;
  25. Δεν έχω ακριβώς καταλάβει πως διαφοροποιείται ο γενικός χειρουργός από τους υπόλοιπους χειρουργούς. Δηλαδή ΚΝΣ είναι ο ΝΧ, θώρακας ο ΘΧ, μετά μπλέκονται γυναικολόγοι, ουρολόγοι, ΩΡΛ, γναθοχειρουργοί, πλαστικοί χειρουργοί.. ένας που εκπαιδεύεται στη ΓΧ στην ουσία ασχολείται με σπλάχνα; Είμαι σε φάση αναζήτησης ειδικότητας και αρκετά πελαγωμένος. Επειδή έχω τελειώσει οδοντιατρική και νιώθω ότι έχω μπει σε μια πιο χειρουργική κατεύθυνση γιατί έχω μια εξοιξείωση με ράματα, κρημνούς και όση επαφή είχα σαν οδοντίατρος μου άρεσε, θεωρώ ότι η χειρουργική με τραβάει. Μαρέσει πολύ η τραυματιολογία ειδικά όσο την έχω γνωρίσει στην γνάθο αλλά θέλω να αποκτήσω μια εικόνα για τη γενική χειρουργική.
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.