Jump to content

Ortho

Moderators
  • Content Count

    910
  • Joined

  • Days Won

    3

Reputation Activity

  1. Like
    Ortho got a reaction from HellsKitchenNYC in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που έκαναν match φέτος!
    Είναι μεγάλη χαρά που 6 παιδιά που βοήθησα τα προηγούμενα χρόνια βρήκαν εξαιρετικές θέσεις! 1 - ophthalmology, 4 - παθολογία και 1 - ψυχιατρική και σε εξαιρετικά μέρη όπως Brown University, University of Pittsburgh Medical Center,  Albany Medical College, κλπ
    Καλή αρχή σε όλους και Καλό κουράγιο στους υπόλοιπους!
    Το πολύτιμο μάθημα που μου έδωσαν και πάλι τα παιδιά είναι ότι χρειάζεται διαρκής προσπάθεια και δεν τα παρατάμε ποτέ, ανεξαρτήτως συνθηκών, και η ανταμοιβή θα έρθει! 
     
     
  2. Like
    Ortho got a reaction from iceman in Πανεπιστημιακό άσυλο   
    Μια παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία, θεσμοθετημένης ασυδοσίας

    Πηγή:
    http://www.pare-dose.net/blog/?p=1718#more-1718


    Η λέξη άσυλο, προκύπτει από το στερητικό «α» και την λέξη «σύλη», που σημαίνει αφαίρεση, απογύμνωμα, λεηλάτηση. Σημαίνει δηλαδή, κάτι το ιερό, ασφαλές κι απαραβίαστο.

    Σήμερα υπάρχουν διάφορα ήδη ασύλων, όπως πολιτικό, κατοικίας κ.α.

    Στο συγκεκριμένο θέμα, θα ασχοληθούμε με το ακαδημαϊκό (πανεπιστημιακό) άσυλο, αφού κάνουμε πρώτα μια αναδρομή στο παρελθόν, έτσι ώστε να γνωρίσουμε την αρχική του σημασία κι εφαρμογή.

    Άσυλο, ικέτης και ικετηρία
    Κατά την αρχαιότητα, άσυλο αποτελούσαν οι ναοί και οι βωμοί, δηλαδή χώρο απαραβίαστο και ιερό, προστατευμένο απ’ τους Θεούς.
    Ήταν ένας θεσμός εθιμικού δικαίου, ευρύτατα διαδεδομένος στον αρχαίο κόσμο, ένας θεσμός που σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις αγνοήθηκε.
    Εκεί προσέφευγε για να προστατευτεί ο «ικέτης». Ο «ικέτης», βεβαρημένος συνήθως με το φοβερό αδίκημα της ανθρωποκτονίας, προσέφευγε στα ιερά των θεών, γνωρίζοντας ότι εκεί δεν μπορεί κανείς να τον πειράξει, κρατώντας την «ικετηρία», ένα κλαδί ελιάς πάνω στο οποίο είχε τυλίξει μαλλί προβάτου, συνήθως λευκό. Άφηνε τον κλάδο ελιάς, την ικετηρία, πάνω στο βωμό και περίμενε εκεί για να αποφύγει την οργή των συγγενών του δολοφονημένου, οι οποίοι τον καταδίωκαν. Το κλαδί της ελιάς παρέμενε πάνω στο βωμό όσο εκκρεμούσε η αίτηση για ικεσία. Όταν ο άρχων της πόλης αποδεχόταν την αίτηση ικεσίας ο ικέτης έπαιρνε από το βωμό τον κλάδο της ελιάς και έφευγε, περιμένοντας συνήθως να εκδικαστεί η υπόθεσή του από κάποιο δικαστήριο.
    Προστάτης των ικετών ήταν ο ίδιος ο Δίας, ο οποίος γι. αυτό το λόγο ονομαζόταν Ικέσιος και Καθάρσιος.

    Το Κυλώνειο Άγος
    Με το όνομα Κυλώνειον Άγος έμεινε γνωστή στην ιστορία μια σειρά από δεινοπαθήματα και θεομηνίες που έπληξαν την αρχαία Αθήνα και που αποδόθηκαν στην οργή των θεών για τη σφαγή των οπαδών του Κύλωνα που συνέβη κάτω από τις ακόλουθες συνθήκες:

    Μετά την εφαρμογή της Δρακόντειας νομοθεσίας μεγάλη μερίδα της Αθηναϊκής κοινωνίας ήταν έντονα δυσαρεστημένη λόγω της αυστηρότητας των νόμων. Τότε ο Κύλων που ανήκε στη τάξη των ευγενών, είχε αναδειχθεί ολυμπιονίκης και ήταν γαμπρός του Τυράννου των Μεγάρων Θεαγένη επεχείρησε να δώσει τέλος. Είχε μάλιστα πάρει και χρησμό από το Μαντείο των Δελφών που έλεγε: «εν του Διός τη μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν» (Θουκ. Α’ 126, 4). Θεώρησε ότι η μεγαλύτερη γιορτή του Δία ήταν τα Ολύμπια (κατά πάσα πιθανότητα όμως το Μαντείο αναφερόταν στα Διάσια). Κατά την διάρκεια της εορτής των Ολυμπίων επιτρεπόταν στους ολυμπιονίκες στην επέτειο της νίκης τους να πηγαίνουν με συγγενείς και φίλους και να κάνουν θυσίες σε διάφορα ιερά της πόλης. Εκμεταλλευόμενος τη συνήθεια αυτή αλλά και τη δυσαρέσκεια εκείνη των Αθηναίων, μαζί με τον αδελφό του και τους οπαδούς του κατέλαβε την Ακρόπολη το 620 π.Χ., (κατ΄ άλλους το 612 π.Χ.). Δεν επέτυχε όμως την ολοκλήρωση του σκοπού του γιατί ο τότε επώνυμος άρχων της Αθήνας ο Μεγακλής, που ανήκε στην ισχυρή οικογένεια των Αλκμαιωνιδών, αντέδρασε δραστήρια και πολιορκώντας την Ακρόπολη ανάγκασε τον μεν Κύλωνα και τον αδελφό του να διαφύγουν στα Μέγαρα, τους δε οπαδούς του να καταφύγουν ικέτες στον βωμό της Πολιάδος Αθηνάς. Τότε όσοι κατέφευγαν στους βωμούς θεωρούνταν προστατευόμενοι των θεών και συνεπώς ήταν απαραβίαστοι.

    Οι οπαδοί όμως του Μεγακλή, ενώ τους υποσχέθηκαν πως αν βγουν από το ιερό δεν θα τους πείραζαν, παραβαίνοντας το πανελλήνιο εκείνο ιερό έθιμο, τους φόνευσαν προ του ιερού των Ευμενίδων, τη στιγμή που κατέρχονταν από την Ακρόπολη κρατώντας κατά την παράδοση ταινίες των οποίων η άλλη άκρη ήταν δεμένη στο βωμό, αφού προηγουμένως έκοψαν αυτές τις ταινίες, θεωρώντας έτσι ότι δεν τυγχάνουν πλέον της θείας προστασίας.

    Το έγκλημα αυτό των ικετών προκάλεσε τη φρίκη των Αθηναίων και τη γενική κατακραυγή και εκτός της Αθήνας, και οι δε Αλκμαιονίδες θεωρήθηκαν «εναγείς και αλιτήριοι της Θεάς», ενώ αντίθετα οι συμπάθειες στράφηκαν προς τον Κύλωνα. Του γεγονότος αυτού επακολούθησε σειρά στάσεων και ταραχών μέχρι το 597 π.Χ. που ανέλαβε ο Σόλων να συμβιβάσει τα αντιμαχόμενα μέρη παρακαλώντας τους «εναγείς» να υποβληθούν οικειοθελώς στη κρίση τριακοσιομελούς δικαστηρίου που θα αποφασίσει σχετικά. Οι Αλκμαιονίδες προ αυτής της κατακραυγής δέχτηκαν και το δικαστήριο εκείνο με κατήγορο τον Μύρωνα τον Φλυέα τους καταδίκασε σε εξορία. Αποφάσισε μάλιστα να εκταφούν όσοι εν τω μεταξύ είχαν πεθάνει και να θαφτούν έξω από τη πόλη.

    Αν και εκτελέστηκε η απόφαση εκείνη, το άγος εξακολουθούσε να υφίσταται και φοβερή ασθένεια, λοιμός, έπληξε την Αθήνα, με πολλούς θανάτους, τον οποίο οι πολίτες θεώρησαν ως θεία δίκη για το έγκλημα.

    Τότε λέγεται πως πάνω από τη πόλη εμφανίσθηκαν να πλανώνται ψυχές νεκρών (φαντάσματα) και ένας δεισιδαίμονας φόβος κατέλαβε τους Αθηναίους. Την ίδια περίοδο ο Κύλωνας ξεσήκωσε τους Μεγαρείς εναντίον των Αθηναίων και κατάφεραν να καταλάβουν την Σαλαμίνα προκαλώντας καταστροφές και στην υπόλοιπη Αττική. Μετά απ΄ αυτά ρωτήθηκε το Μαντείο των Δελφών το οποίο και έδωσε εντολή να γίνει πλήρης καθαρμός υπό τις οδηγίες του τότε φιλόσοφου αλλά και ιερέα Επιμενίδη που έμενε όμως στη Φαιστό στη Κρήτη. Τότε στάλθηκε στη Κρήτη εσπευσμένα ο Αθηναίος Νικίας ο Νικηράτου, με ιερό πλοίο, πιθανώς τη Πάραλο ο οποίος προσκάλεσε τον Επιμενίδη στην Αθήνα πράγμα που δέχθηκε και τον ακολούθησε. Σημειώνεται πως μόλις ο Επιμενίδης έφθασε στο λιμένα Μουνιχίας, και αντίκρισε τον λόφο της Μουνιχίας προφήτεψε τον πραγματικό κίνδυνο της Αθήνας.

    Ο Επιμενίδης φθάνοντας στην αρχαία Αθήνα και βλέποντας τον χώρο έδωσε αμέσως εντολή να συγκεντρώσουν πάνω στον Άρειο Πάγο μαύρα και λευκά πρόβατα τα οποία στη συνέχεια άφησαν ελεύθερα διατάζοντας να τα παρακολουθούν και όπου σταματήσει καθένα εξ αυτών εκεί να ιδρύεται (στήνεται) βωμός και να θυσιάζεται. Μετά την εκτέλεση των οδηγιών αυτών του Επιμενίδη οι θεοί μαλάκωσαν και το άγος εξέλιπε. Οι Αθηναίοι τίμησαν ιδιαίτερα τον Επιμενίδη προσφέροντάς του μεγάλες αμοιβές και δώρα πλην όμως εκείνος αρκέσθηκε μόνο σ΄ ένα κλώνο ελαίας.

    Ακαδημαϊκό άσυλο
    Το ακαδημαϊκό άσυλο, το οποίο αφορά κατά κύριον λόγο το απαραβίαστο των χώρων των Πανεπιστημίων, προστατεύεται με νόμο στην Ελλάδα, βάσει των ακόλουθων διατάξεων:

    ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΑΣΥΛΟ

    Άρθρο 3 του Νόμου 1549/2007 (ΦΕΚ Α 69/20.03.2007)

    1. Στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διαδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών.
    2. Δεν επιτρέπεται η επιβολή ορισμένων μόνον επιστημονικών απόψεων και ιδεών και η διεξαγωγή απόρρητης έρευνας.
    3. Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας των Α.Ε.Ι. και των εργαζομένων σε αυτά, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.
    4. Το ακαδημαϊκό άσυλο καλύπτει όλους τους χώρους του Α.Ε.Ι. στους οποίους γίνεται εκπαίδευση και έρευνα. Οι χώροι αυτοί καθορίζονται με απόφαση και ευθύνη της Συγκλήτου για τα Πανεπιστήμια και της Συνέλευσης για τα Τ.Ε.Ι.. Δεν επιτρέπεται η επέμβαση δημόσιας δύναμης στους παραπάνω χώρους, παρά μόνο κατόπιν πρόσκλησης ή άδειας του αρμόδιου οργάνου του Ιδρύματος και με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής.
    5. Αρμόδιο όργανο για την πρόσκληση ή άδεια της προηγούμενης παραγράφου, είναι το Πρυτανικό Συμβούλιο για τα Πανεπιστήμια και το Συμβούλιο για τα Τ.Ε.Ι., με δικαίωμα ψήφου όλων των μελών τους. Τα όργανα αυτά συνέρχονται αμέσως, αυτεπαγγέλτως, ή μετά από καταγγελία. Το αρμόδιο όργανο αποφασίζει κατά πλειοψηφία, τηρουμένων των διατάξεων του Εσωτερικού Κανονισμού του οικείου ιδρύματος και του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας.
    6. Επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμοδίου οργάνου του Α.Ε.Ι. επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής.
    7. Οι παραβάτες των διατάξεων του άρθρου αυτού για το ακαδημαϊκό άσυλο τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών μετά από έγκληση του αρμόδιου οργάνου της παραγράφου 5 του άρθρου αυτού ή της Συγκλήτου για τα Πανεπιστήμια και της Συνέλευσης για τα Τ.Ε.Ι..
    8. Το άρθρο 2 του ν. 1268/1982 και τα άρθρα 2 και 7 του ν. 1404/1983 (ΦΕΚ 173 Α’) καταργούνται.
    9. Σε Α.Ε.Ι. που διοικούνται από Διοικούσα Επιτροπή, αυτή αποτελεί το αρμόδιο όργανο της παραγράφου 5 του άρθρου αυτού.

    Μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, τρεις περιπτώσεις άρσης του πανεπιστημιακού ασύλου έχουν συμβεί. Στην περίοδο της μεταπολίτευσης τρεις φορές δόθηκε άδεια στις αστυνομικές δυνάμεις να εισέλθουν στον χώρο του ασύλου.

    - Η πρώτη φορά που δόθηκε άδεια για επέμβαση δημόσιας δύναμης ήταν το 1985 στην κατάληψη του Xημείου Αθηνών. Tην απόφαση έλαβε η Eπιτροπή Aσύλου επί πρυτανείας του κ. Μιχάλη Σταθόπουλου.

    - Το 1995 λόγω επεισοδίων στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ, επί πρυτανείας Νίκου Mαρκάτου, δόθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου άδεια επέμβασης. Aκολούθησαν μαζικές συλλήψεις και εκτεταμένες καταστροφές εντός του Iδρύματος και στους γύρω δρόμους.

    - Το 2002 στην Κρήτη οργανώθηκε η άτυπη σύνοδος των υπουργών Eθνικής Αμυνας της Eυρωπαϊκής Ενωσης. Ελικόπτερο της Αστυνομίας, το οποίο διενεργούσε περιπολία στο πλαίσιο των μέτρων ασφαλείας για τη σύνοδο, εντόπισε χασισοφυτεία σε δασώδη έκταση στο Pέθυμνο, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου Kρήτης. Δόθηκε άμεσα από τις αρχές του Ιδρύματος άδεια προκειμένου άνδρες της Aσφάλειας να εισέλθουν στον χώρο και να ξεριζώσουν τα 620 δενδρύλλια, ύψους έως και 2,20 μέτρων…

    Το πανεπιστημιακό άσυλο στο εξωτερικό
    Στο εξωτερικό, η παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία είναι άγνωστη και η προστασία του πανεπιστημίου, ανθρώπων και υλικοτεχνικής υποδομής εξασφαλίζεται από ειδικό προσωπικό του πανεπιστημίου ή από αρμόδιες αρχές.

    Θα πρέπει να τονισθεί ότι στο εξωτερικό οι αρχές των πανεπιστημίων εστιάζουν στη φύλαξη των ιδρυμάτων, αφού θεωρείται «εκ των ων ουκ άνευ» η προστασία της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών εντός των ιδρυμάτων. Έτσι, δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθούν έκτροπα εντός των πανεπιστημιακών χώρων και να μην παρέμβει η αστυνομική δύναμη. Και αυτό διότι δεν συνδέεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών με την ανεξέλεγκτη και καταχρηστική λειτουργία των πανεπιστημιακών χώρων.

    Στην Ελλάδα το πανεπιστημιακό άσυλο είναι σχεδόν ταυτισμένο με τη νομοθετική ρύθμιση που αποκλείει ή δυσχεραίνει την επέμβαση της αστυνομίας σε πανεπιστημιακούς χώρους. Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει διαφορετική έννοια. Εκεί δεν σημαίνει ότι ο πανεπιστημιακός χώρος είναι ένα άβατο για τα όργανα της τάξεως, αλλά ότι διασφαλίζεται η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελεύθερη διακίνηση ιδεών.

    Eνδεικτικά, στα πανεπιστήμια των HΠA υπάρχει φύλαξη από υπαλλήλους, ενώ στα μεγάλα campus φοιτητές του ιδρύματος εργάζονται ως ωρομίσθιοι με αρμοδιότητα να «σαρώνουν» τον χώρο λειτουργώντας ως «πρώτο μάτι» για τυχόν εγκληματικές ενέργειες. Kατόπιν, τον λόγο έχουν οι αρχές του ιδρύματος και η αστυνομία.

    Δεν είναι τυχαίο ότι ο διευθυντής του London School of Economics Χάουαρντ Ντέιβις δυσκολεύθηκε να κατανοήσει την ερώτηση (για το άσυλο και το δωρεάν μοναδικό σύγγραμμα) που του ετέθη από Έλληνα δημοσιογράφο. «Δεν υπάρχει κανένας παρόμοιος νόμος στην Βρετανία. Η αστυνομία μπορεί να μπει στο χώρο του πανεπιστημίου όπως και οπουδήποτε αλλού. Δεν υπάρχει καν συζήτηση ή διαφωνία για αυτό το ζήτημα».

    Η τήρηση της έννομης τάξης θεωρείται αυτονόητη. Οι ταραχές που ξέσπασαν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ήταν η αφορμή να τεθούν σε εφαρμογή αυστηρότεροι κανόνες ασφάλειας.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργήθηκαν ειδικές υπηρεσίες ασφαλείας ενώ τα μεγάλα πανεπιστήμια έχουν ακόμη και δικά τους αστυνομικά τμήματα. Τα κρούσματα βίας – με αποκορύφωμα το μακελειό στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια το 2007 –στο οποίο 32 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από επίθεση ενόπλου - συγκλόνισαν την κοινή γνώμη. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημόσιων πανεπιστημίων περιφρουρείται πλέον από ένοπλους αστυνομικούς.

    Aνάλογα αυστηρά συστήματα φύλαξης των χώρων εφαρμόζονται σε όλα τα πανεπιστήμια της Δυτικής Eυρώπης. Μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις πανεπιστημίων, η φύλαξη των οποίων ανατίθεται σε ιδιωτικές εταιρείες με σχετικό αντικείμενο. «Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει φασαρία μέσα στο πανεπιστήμιο και να μην παρέμβουν οι φύλακες. Και αυτό διότι γίνεται διάκριση ανάμεσα στην παρουσία του φύλακα με αρμοδιότητα την προστασία της περιουσίας του ιδρύματος και στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και λόγου» σχολίασε σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Καθημερινή», πανεπιστημιακός με σπουδές στη Γαλλία, μια χώρα ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τέτοια θέματα.

    Στη Γαλλία αρκεί μια απλή έκκληση της πρυτανείας για να επέμβει η αστυνομία. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα τον Μάρτιο του 2006 όταν η αστυνομία χρησιμοποιώντας δακρυγόνα εισέβαλε στο ιστορικό πανεπιστήμιο της Σορβόννης για να τερματίσει βιαίως την κατάληψη φοιτητών που διαμαρτύρονταν για τις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε η κυβέρνηση.

    Παρόμοια είναι η κατάσταση στη Γερμανία. Ισχύει ο βασικός κανόνας ότι η αστυνομία έχει δικαίωμα κάθε φορά που αυτή το κρίνει αναγκαίο να αστυνομεύει και να επεμβαίνει στους χώρους του πανεπιστημίου.

    Tο σημερινό νόημα του πανεπιστημιακού ασύλου - Γνώμες

    Χρύσανθος Λαζαρίδης - Γ.Γ. Δικτύου 21
    Πανεπιστήμιο Πειραιά Αλήθεια, τι ακριβώς είναι το «Πανεπιστημιακό άσυλο»;
    Ένα «κατάλοιπο παρωχημένης εποχής», που δεν στέκει πολιτικά, δεν στέκει λογικά, δεν εξυπηρετεί τίποτε, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, που αποτελεί εστία παρανομίας και παράγοντα ανωμαλίας. Όλοι το γνωρίζουν, κι όμως, ουδείς τολμά να το αγγίξει – είναι θρησκευτικό «ταμπού», μέτρο υπανάπτυξης της κοινωνίας μας, μέτρο παραλυσίας της δημοκρατίας μας, μέτρο αναπηρίας της πολιτικής μας ελίτ.

    * Δεν στέκει πολιτικά, διότι θεσπίστηκε σε εποχές αυταρχισμού, όταν υπήρχε ποινικοποίηση απόψεων μέσα στην κοινωνία. Κι έτσι τα Πανεπιστήμια είχαν ανάγκη ένα χώρο ευρύτερης ανοχής στην έκφραση απόψεων. Σήμερα, που καθένας μπορεί να υποστηρίξει ό,τι θέλει, όπου θέλει, τι νόημα έχει το «άσυλο»;

    * Ούτε λογικά στέκει: Δεν περιφρουρεί χώρο ελευθερίας ιδεών από την αστυνόμευση της σκέψης. Δημιουργεί μια νησίδα μέσα στην πόλη, όπου καταλύεται κάθε αστυνόμευση. Κι όπου απουσιάζει η αστυνόμευση δεν ανθεί η Ελευθερία ούτε η Δημοκρατία - ανθεί η παρανομία.

    * Το άσυλο είναι πλέον χώρος παρανομίας: Προωθείται η πρέζα, ενδημούν οι βανδαλισμοί, δρουν ελεύθερα συμμορίες εκβιαστών που εισπράττουν «προστασία» για να ΜΗΝ καίνε γειτονικά μαγαζιά, μετά από κάθε πάρτι στους πανεπιστημιακούς περιβόλους. Ρωτήστε τους καταστηματάρχες (όσους έχουν απομείνει) στην Στουρνάρα, στην Πατησίων, στην Πειραιώς…

    * Πόσο «ιερό» είναι το άσυλο, όταν αποτελεί χώρο ασυλίας, για ομάδες που βανδαλίζουν τις περιουσίες περιοίκων; Εκατοντάδες καταστηματάρχες – μικροί και μεσαίοι – έχουν δει, όλα αυτά τα χρόνια, τις περιουσίες τους να καταστρέφονται ξανά και ξανά και ξανά. Ποιος θα τους εκπροσωπήσει; Τα δικαιώματά τους ποιος θα τα προστατέψει; Η δημοκρατία μας προφανώς δεν τους «χωράει»…

    Τους βανδάλους, που παριστάνουν τα «επαναστατημένα παιδιά», τους σέβονται, συνομιλούν μαζί τους, ενίοτε τους «μαλώνουν» με τρυφερότητα - αλλά ποτέ δεν τους τιμωρούν. Αντίθετα, τα ανυποψίαστα θύματα τους, όσους είδαν τόσες φορές τους κόπους μιας ζωής να καταστρέφονται, ουδείς τους συμπαραστάθηκε, ουδείς τους υποστήριξε, ουδείς τους προστάτεψε. Η δημοκρατία μας «ανταμείβει» όσους φοράνε μάσκες, κρατάνε λοστούς και πετάνε μολότοφ. Αντίθετα, τιμωρεί όσους πασχίζουν με ένα μαγαζί ή ένα περίπτερο να βγάλουν μεροκάματο. Αυτό είναι το «άσυλο» σήμερα: Σύμβολο ηρωοποίησης του περιθωρίου και συντριβής της μεσαίας τάξης. Το άσυλο συμβολίζει τον εξανδραποδισμό του μεσαίου χώρου της κοινωνίας από την αχαλίνωτη ακρότητα…

    * Το πανεπιστημιακό άσυλο απειλεί την ίδια την πανεπιστημιακή κοινότητα – δεν την προστατεύει. Όταν η Σύγκλητος αναγκάζεται να συνεδριάσει εκτός περιβόλου του Πολυτεχνείου, διότι οι έγκλειστοι αναρχικοί της απαγορεύουν την είσοδο - το άσυλο έχει καταλυθεί. Όταν καίνε έργα Τέχνης, όταν καταστρέφουν τερματικά υπολογιστών με διδακτορικές διατριβές και ερευνητικές προσπάθειες ετών, και συζητάμε ακόμα για «άσυλο», πάει να πει ότι είμαστε ανυπόφορα ανόητοι και αθεράπευτα άρρωστοι ως κοινωνία…

    Θέλετε να αναβαθμίσετε τα Πανεπιστήμια, θέλετε να μετακαλέσετε σοβαρούς καθηγητές από τη Διασπορά, θέλετε να προάγετε την έρευνα, θέλετε να κρατήσετε αξιόλογους φοιτητές από την «απορρόφηση εγκεφάλων» στο εξωτερικό, θέλετε να αξιοποιήσετε το μεγαλύτερο κεφάλαιο του τόπου - το πνευματικό - ξέρετε από πού να ξεκινήσετε: Καταργήστε το άσυλο. Άλλωστε, τέτοιο έκτρωμα δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο…

    Γκρεμίστε τα είδωλα μιας παρωχημένης εποχής, σαρώστε τα κυκλώματα που τα υποστηρίζουν από ιδιοτέλεια ή τα ανέχονται από φόβο. Ακραίοι δεν είναι όσοι θέλουν να εξυγιανθεί ο χώρος της Παιδείας, αλλά όσοι υποστηρίζουν τους κουκουλοφόρους με τους λοστούς, όσοι υπερασπίζονται τους βανδάλους με τις μολότοφ.

    Αν η Κυβέρνηση θέλει να εκπροσωπήσει τυς Ελληνες, πρέπει να απελευθερώσει την κοινωνία από την τρομοκρατία των συμμοριών, από την αυθαιρεσία των ακραίων, από τη θεσμοθετημένη ασυλία του βανδαλισμού και της απρόκλητης επιθετικότητας. Η κοινωνία είναι έτοιμη να συσπειρωθεί γύρω από τη Κυβέρνηση, αν η ίδια τολμήσει ό,τι δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

    Η ευκαιρία είναι ανεπανάληπτη: Καταργήστε το άσυλο - εδώ και τώρα!

    Δημήτρης Τσάτσος - Συνταγματολόγος
    Κατάληψη από μέρους των φοιτητών σημαίνει παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου.
    Το πανεπιστημιακό άσυλο, δεν προστατεύει μόνο την ακαδημαϊκή ελευθερία διδασκαλίας, του διδάσκειν και του διδάσκεσθαι, απλά έναντι κρατικών παρεμβάσεων αλλά έναντι πάσης παρεμβάσεως.
    Σήμερα το άσυλο παραβιάζεται κατά κύριο λόγο από τις εισερχόμενες μειοψηφίες φοιτητών.

    Ευάγγελος Βενιζέλος - Συνταγματολόγος, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ
    Είναι φαινόμενα παρακμής (σ.σ.: εννοεί τα επεισόδεια), σήψης, απαράδεκτα φαινόμενα, που βλάπτουν βαθιά το δημόσιο πανεπιστήμιο. Ψεύδονται όσοι ισχυρίζονται, ότι αγωνίζονται για το δημόσιο πανεπιστήμιο και οργανώνουν τέτοια γεγονότα βίας.
    Η άσκηση βίας είναι το πρώτο πρόβλημα του ελληνικού πανεπιστημίου. Το άσυλο καταλύεται εσωτερικά. Πρέπει να κατασταλούν τα φαινόμενα ενδοπανεπιστημιακής βίας, να λειτουργήσει η ακαδημαϊκή ελευθερία, να λειτουργήσουν οι κανόνες μιας δημοκρατικής ακαδημαϊκής κοινότητας.

    Αντώνης Μανιτάκης - Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
    H έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου άρχισε να αποκτά βαρύνουσα πολιτική και θεσμική σημασία την περίοδο της «διευθυνόμενης» δημοκρατίας της μετεμφυλιακής εποχής, όταν το πανεπιστήμιο άρχισε να αναδεικνύεται σε πεδίο προνομιακό διεκδίκησης της πολιτικής ελευθερίας, καθώς και της ισότητας στην παιδεία και τη μόρφωση. Tο φοιτητικό κίνημα της προδικτατορικής περιόδου είχε μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε πολιτικό προμαχώνα της ελεύθερης διακίνησης και πάλης των ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο σε ασπίδα απέναντι στην αστυνόμευση της πανεπιστημιακής ζωής.

    H πολιτική αυτή παρακαταθήκη της προδικτατορικής περιόδου μεταλαμπαδεύτηκε στη δικτατορική περίοδο και ενσταλάκτηκε στις συνειδήσεις των φοιτητών ως κτήμα και απόκτημα και άρρητη αξία του συνταγματικού μας πολιτισμού. Mε την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, το πανεπιστημιακό άσυλο καταξιώνεται ιστορικά και πολιτισμικά και γίνεται σύμβολο της μαζικής αντίστασης κατά της δικτατορίας και του κρατικού αυταρχισμού. Kαταγράφεται έτσι στο πολιτικό μας υποσυνείδητο ως ένας χώρος ιερός και απαραβίαστος, στον οποίο η κρατική εξουσία δεν δικαιούται να εισβάλλει αυθαίρετα, χωρίς άδεια των αρμόδιων πανεπιστημιακών αρχών.

    H προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί η ίδια αυτοσκοπό αλλά μέσο που εγγυάται την ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας, καθώς και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, χάριν των οποίων και υπάρχει.
    Φορείς του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι όλοι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.

    Σήμερα το άσυλο δεν εγγυάται μόνον έναν υλικό χώρο κτισμάτων και τεχνολογικών εγκαταστάσεων, αλλά και μία άυλη ή συμβολική σφαίρα ελεύθερης πνευματικής και ερευνητικής ή διδακτικής δραστηριότητας και επικοινωνίας, χωρίς σύνορα και αποκλεισμούς, στην οποία προάγεται και μεταδίδεται ελεύθερα η γνώση και διακινούνται οι ιδέες. H επιστημονική αναζήτηση στη σφαίρα αυτή γίνεται ή πρέπει να γίνεται, χωρίς διοικητικούς καταναγκασμούς, πολιτικές εξαρτήσεις ή ιδιωτικές κερδοσκοπικές προσδοκίες.

    Tο πανεπιστήμιο έχει και σήμερα ανάγκη από το πανεπιστημιακό άσυλο, όχι για να κλειστεί στον εαυτό του και να αποκοπεί από την κοινωνία, ούτε για να αποσυνδεθεί από την παραγωγή, με την οποία πρέπει να διατηρεί στενούς δεσμούς, αλλά για να συνδεθεί με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί το ίδιο να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης. Έχει ανάγκη από το άσυλο, όπως έχει ανάγκη και από την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει τα ανύπαρκτα προνόμια των πανεπιστημιακών δασκάλων του, αλλά για να μπορεί να βρει καταφύγιο η ελεύθερη, χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις, επιστημονική αναζήτηση, η ανεξαρτησία της γνώμης και της σκέψης, η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.

    Όσοι σήμερα παραβιάζουν, καταπατούν, περιφρονούν, χλευάζουν ή ευτελίζουν το πανεπιστημιακό άσυλο, πλήττουν εσκεμμένα ή αθέλητα θεμελιώδεις αξίες της δημοκρατικής και φιλελεύθερης συνταγματικής μας παράδοσης.
    Eίναι δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην εποχή μας η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, διότι δεν απαιτεί μόνον ανδρεία ή μόνον αρετή, χρειάζεται υψηλό φρόνημα και πολλή φρόνηση.

    Απόστολος Λακασάς - Δημοσιογράφος, Καθημερινή
    Χρήστες ναρκωτικών κάνουν και διακίνηση εντός πανεπιστημιακών σχολών για να εξασφαλίσουν τη δόση τους, νεαροί πετούν από την αυλή του ιδρύματος βόμβες μολότοφ στους αστυνομικούς που βρίσκονται στον δρόμο, διαμαρτυρόμενοι πολίτες υπερασπιζόμενοι δικαιώματα, που καταγγέλλουν ότι παραβιάζονται, κάνουν κατάληψη στην πρυτανεία - όταν φεύγουν όμως, λείπουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, βιβλία, σκάνερ και άλλο υλικό…

    Ποιο το κοινό των παραπάνω ατόμων και δράσεων μέσα στα ΑΕΙ; Σίγουρα -γι’ αυτό και το παράδοξο- το κοινό τους σημείο είναι πώς ό,τι και εάν κάνουν εντός του ιδρύματος όλοι (και όλα…) προστατεύονται από το πανεπιστημιακό άσυλο! Δηλαδή, προστατεύονται από την έννοια του ασύλου, μια έννοια που έχει βαριά τραυματιστεί, και με όχημα την οποία, έχουν γίνει πάμπολλες ασχήμιες αλλά και έκνομες ενέργειες. Πιο νωπό συμβάν αυτό της 2ας Νοεμβρίου, όταν ύστερα από πορεία και επεισόδια μεταξύ αστυνομίας - διαδηλωτών, νεαροί εισέβαλαν στην πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών και έπειτα από ώρες αποχώρησαν αφού προηγουμένως κατέστρεψαν ό,τι βρήκαν μπροστά τους.

    Ο νέος νόμος-πλαίσιο του 2007 για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προσδιόρισε τους χώρους που καλύπτει το άσυλο και απλούστευσε τις προϋποθέσεις άρσης του. Αναφέρει ότι «το ακαδημαϊκό άσυλο καλύπτει όλους τους χώρους του ΑΕΙ στους οποίους γίνεται εκπαίδευση και έρευνα. Οι χώροι αυτοί καθορίζονται με απόφαση και ευθύνη της Συγκλήτου. Δεν επιτρέπεται η επέμβαση δημόσιας δύναμης στους παραπάνω χώρους, παρά μόνο κατόπιν αδείας από το Πρυτανικό Συμβούλιο και με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής». Τονίζει, επίσης, ότι «επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμοδίου οργάνου του ΑΕΙ επιτρέπεται μόνον εφόσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής». Όμως, οκτώ μήνες μετά την έναρξη ισχύος του νόμου οι αρχές των περισσότερων ΑΕΙ δεν έχουν προσδιορίσει τους χώρους ασύλου. Σήμερα, η «Κ» φιλοξενεί απόψεις πανεπιστημιακών για τους τρόπους με τους οποίους ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ο νόμος για το άσυλο.

    Ο ουσιαστικός λόγος που δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο εντός των ΑΕΙ είναι η ανησυχία των πανεπιστημιακών μήπως προκαλέσουν την μήνιν των αριστερών φοιτητικών παρατάξεων, ο ρόλος των οποίων είναι κυριολεκτικά καταλυτικός για την ομαλή λειτουργία του ιδρύματος. Πόσω μάλλον που όπως έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές σε ΑΕΙ το τελευταίο διάστημα, μειοψηφικές ομάδες φοιτητών διακόπτουν βίαια τις συνελεύσεις των Συγκλήτων οι οποίες θέλουν να εφαρμόσουν τον νόμο - πλαίσιο.

    Η κατάσταση αυτή κρύβει την αμηχανία και την υποκρισία όσων εμπλέκονται. Θέλουν οι παρατάξεις να προστατεύονται από το άσυλο όσοι έχουν παραβατική συμπεριφορά, για παράδειγμα όσοι κάνουν διακίνηση ναρκωτικών ή πετούν μολότοφ; Τι φανερώνει η στάση των πανεπιστημιακών, οι οποίοι είναι υποστηρικτές του ασύλου όταν αυτό αμφισβητείται από πολιτικά ή κοινωνικά κέντρα, αλλά στην πράξη την ώρα των επεισοδίων σιωπούν; Γιατί ανέχονται τον αυταρχισμό μειοψηφιών; Μήπως πρέπει τελικά να διαχωρίσουμε την έννοια της ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης ιδεών από την έννοια της τάξης και προστασίας της δημόσιας περιουσίας και όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους;

    Ιωακείμ Γρυσπολάκης - Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης
    Γίναμε και πάλι μάρτυρες μιας ακόμη τραγωδίας με την ωμή καταπάτηση του ακαδημαϊκού ασύλου στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών από τους γνωστούς - άγνωστους κουκουλοφόρους, οι οποίοι βρήκαν αμέσως πολιτική προστασία από ορισμένους πολιτικούς. Τραγική εξαθλίωση της κοινωνίας μας που διέστειλε τις ανοχές της, αγνοώντας ότι το ακαδημαϊκό άσυλο θεσμοθετήθηκε για την προστασία του απρόσκοπτου της εκπαίδευσης και της έρευνας. Σημαντικό εμπόδιο ουσιαστικής προστασίας του ασύλου αποτελεί η επικράτηση σε σημαντικές μερίδες διδασκόντων και διδασκομένων της μετριοκρατίας και της αρχής της ήσσονος προσπαθείας.
    Προφανής συνέπεια αυτού είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που υποβαθμίζει το επίπεδο σπουδών. Επιπροσθέτως, η δυναμική πανεπιστημιακή μετριότητα εξουδετερώνει στην ουσία κάθε έλεγχο απόδοσης και αξιολόγησης μέσα από τις λεγόμενες «δημοκρατικές διαδικασίες». Την ίδια στιγμή όλοι διαπιστώνουμε την έλλειψη πολιτικού λόγου εκ μέρους των πολιτικών, γεγονός που δεν βοηθά ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν τις αλλαγές που επιβάλλεται να γίνουν στα πανεπιστήμιά μας.
    Η περαιτέρω συζήτηση για διασφάλιση του δήθεν απειλούμενου ασύλου αποτελεί περιττή βυζαντινολογία, αφού απόλυτη προτεραιότητα έχει η ενδυνάμωση της συνταγματικά κατοχυρωμένης, ανύπαρκτης όμως σήμερα, αυτοδυναμίας και αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων. Το δημόσιο πανεπιστήμιο θα πρέπει πλέον να επιδιώξει και να επιτύχει την αριστεία, εάν θέλει να επιβιώσει.

    Κωνσταντίνος Α. Δημόπουλος - Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και τέως πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών
    Με αμηχανία και θλίψη παρακολουθεί η κοινή γνώμη τις επαναλαμβανόμενες βεβηλώσεις κειμηλίων και ιερών μνημείων, τις καταστροφές πανεπιστημιακών χώρων, τις κλοπές πολύτιμων ερευνητικών οργάνων, τη διακίνηση ναρκωτικών και άλλες εγκληματικές ενέργειες στους χώρους του Πανεπιστημίου.
    Όλοι συμφωνούμε ότι το Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι ένας πυρήνας κινητικότητας, αμφισβήτησης, διαλόγου και παραγωγής νέων ιδεών. Αυτή η δραστηριότητα των φοιτητών, αλλά και των επιστημόνων, αποτελεί προοπτική και ελπίδα, αισιοδοξία για το μέλλον. Γι’ αυτό και όλοι πιστεύουμε απόλυτα στην αναγκαιότητα, χρησιμότητα και σκοπιμότητα του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου. Το πανεπιστημιακό άσυλο, όμως, προστατεύει όχι μόνο τους φοιτητές, αλλά και τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, οι οποίοι επίσης έχουν το δικαίωμα να συζητούν και να συνεδριάζουν ελεύθερα, καθώς επίσης και να διεκπεραιώνουν ανεμπόδιστα και ανενόχλητα τα ερευνητικά τους προγράμματα.
    Νομίζουμε ότι έχουν πια ωριμάσει οι προϋποθέσεις και συνθήκες για να συνεργαστεί η πανεπιστημιακή κοινότητα με την Πολιτεία και ιδιαίτερα με τους εκπροσώπους των κομμάτων για μια σοβαρή συζήτηση, σχετικά με το πανεπιστημιακό άσυλο, προκειμένου να αποφεύγονται απρόσμενες, απρόοπτες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις, οι οποίες αποδυναμώνουν και ευτελίζουν το ίδιο το Πανεπιστήμιο ως θεσμό και επιβαρύνουν τελικά τον λαό μας με δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη.

    Aναστάσιος Mάνθος - Πρύτανης του ΑΠΘ
    Τι ήταν οι τελευταίες καταστροφές στο μοναδικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας κτίριο του Πανεπιστημίου των Αθηνών; Αποτελέσματα ασυλίας ή συλήσεως; Συλήσεως της ασυλίας ή ασυλίας στη σύληση; Οταν καταπατείται βάναυσα και προσβάλλεται η στοιχειώδης νοημοσύνη, οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους. Το γεγονός όμως μένει συγκλονιστικό. Κάποιοι εν ονόματι της ελευθερίας τους (;;;!!!) βανδαλίζουν προκλητικά και προσβλητικά, όχι μόνο σε θεμελιώδεις κοινωνικούς κανόνες συμβίωσης, αλλά σε στοιχειώδη λογική.
    Τι αντιτάσσει κανείς σ’ αυτήν την τυφλή, απρόκλητη και αναίτια βία; Βία που αποτελεί βιασμό του πανεπιστημιακού ασύλου, αφού προφανώς παρεμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και επιβάλλει με ολοκληρωτισμό τον ετσιθελισμό κάποιων για βίαιη παρεμπόδιση λειτουργίας, συνδυαζόμενη με άγρια καταστροφή των υποδομών του πανεπιστημίου. Είναι προφανές ότι δεν αντιμετωπίζεται λυσιτελώς και μακροπρόθεσμα η βία με χρήση αντιβίας.
    Όμως, όταν η βία γίνεται εγγενές φαινόμενο και αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα λειτουργίας, τότε τίθεται σοβαρό ζήτημα, υπαρξιακού πλέον επιπέδου, για το πανεπιστήμιο.
    Εάν η βία προκύπτει από εξωγενή στοιχεία, η κάθε πανεπιστημιακή κοινότητα, κυρίως οι φοιτητικές οργανώσεις μαζί με όλους τους άλλους, δασκάλους και εργαζομένους, θα πρέπει να συσπειρωθούν και να διαφυλάξουν αυτό που πραγματικά αποτελεί υπέρτατο ακαδημαϊκό αγαθό, το πραγματικό άσυλο. Εάν η βία είναι εγγενής, η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλει με διάδραση και συναίνεση να αγωνιστεί για τις παραπάνω αυτονόητες και ων ουκ άνευ αρχές της. Η βία δεν μπορεί να είναι συμβατή ούτε με το άσυλο, ούτε με τη λειτουργία του πανεπιστημίου. Αυτό, η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλει να το εμπνέει και να το εφαρμόζει.

    Ιωάννης Καράκωστας - Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών
    Η προστασία του ασύλου είναι δυνατόν να επιτευχθεί με έναν και μόνο τρόπο: την πρόληψη. Οταν υπάρχει κίνδυνος επεισοδίων από εκδηλώσεις πρέπει ο σχεδιασμός αντιμετώπισής τους από την Πολιτεία, και ειδικότερα τις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές να είναι έγκαιρος και προσαρμοσμένος σε κάθε περίπτωση. Οταν ο σχεδιασμός αυτός είναι ελλιπής η κατάσταση οδηγείται εκ των πραγμάτων στην κατάλυση του ασύλου, καθώς έχω την εντύπωση ότι η ιστορία με το άσυλο μερικές φορές εξυπηρετεί όλους τους εμπλεκόμενους και αποτελεί βολική δικαιολογία. Η καταστολή δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος. Αν χρειαστούν τέτοια μέτρα είναι ήδη αργά. Εκτός αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος καταστροφής ιστορικών μνημείων και κτιρίων ή κίνδυνος ζωής, οπότε η άρση του ασύλου είναι η μόνη, ενδεχομένως, δυνατότητα. Οι φοιτητικές παρατάξεις είναι, δυστυχώς, απούσες όταν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για την αντιμετώπιση προβλημάτων που αφορούν το άσυλο. Κάθε συζήτηση για το θέμα αυτό θεωρείται εκ των προτέρων καταδικαστέα. Οι Πρυτανικές Αρχές, συνήθως, έχουν ξεπεραστεί από τα γεγονότα και γι’ αυτό μένουν «εκτεθειμένες». Επειδή το άσυλο αφορά συγκεκριμένους χώρους του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οριοθέτηση όπως την αναφέρετε αφορά ελάχιστες περιπτώσεις για τις οποίες η Σύγκλητος θα μεριμνήσει το συντομότερο. Χώροι όπως η Πανεπιστημιούπολη και κτίρια στο κέντρο της Αθήνας επί παραδείγματι είναι σαφέστατα οριοθετημένα εκ των πραγμάτων.

    Λευτέρης Παπαγιαννάκης - Καθηγητής του ΕΜΠ
    Κατάργηση του ασύλου; Κάποιοι έχουν πάρει επικίνδυνες αποστάσεις από την πραγματικότητα. Για τρεις λόγους θεωρώ αυτή τη συζήτηση «εκτός τόπου και χρόνου»: Το άσυλο είναι από τις λίγες θεσμικές κατακτήσεις που μας συνδέουν ακόμα με τα χρόνια της αθωότητας και της μεγάλης αμφισβήτησης της κατεστημένης τάξης πραγμάτων. Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τη βία των νέων, αλλά από ένα τερατώδες πλέγμα συμφερόντων που την αποστεώνουν και τη βυθίζουν στον αγοραίο ευτελισμό.
    Τον ηθικό συμβολισμό του ασύλου τον έχουμε πάντα ανάγκη. Αυτονόητο, ότι το άσυλο δεν καλύπτει εκδηλώσεις βίας. Αλλά όσοι συνδέουν τη βία με το άσυλο, πώς και δεν «βλέπουν» τα ίδια φαινόμενα περισσότερο και συχνότερα εκτός πανεπιστημίου; Η βία στο πανεπιστήμιο δεν είναι θέμα ασύλου και δεν επιδέχεται εξωτερική λύση. Μόνο η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημα. Δεν το κάναμε όταν και όπως θα ‘πρεπε, αλλά δεν είχαμε κιόλας την υποστήριξη της πολιτείας, των κομμάτων, των ΜΜΕ. Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει για όλους. Η αστυνομία δεν μπορεί ( να σταματήσει «το κακό» στους ανοιχτούς ουρανούς, σε γήπεδα, δρόμους και πλατείες. Και θα το καταφέρει σε κλειστούς, δαιδαλώδεις και παντελώς άγνωστους (γι’ αυτήν) χώρους;
    Η εξουσία δεν είχε ποτέ καλή σχέση με τη φαντασία.

    Μάκης Σπαθής - Αντιπρύτανης του ΕΜΠ
    Το πανεπιστημιακό άσυλο, που αποτελούσε πάντα ένα επίδικο ζήτημα πολιτικών αντιπαραθέσεων με πολλούς αποδέκτες, έχει έντονα αμφισβητηθεί από την πλευρά της εξουσίας, των εκάστοτε κυβερνήσεων και σημαντικής μερίδας των πολιτών, επειδή στη μεταπολιτευτική διαδρομή έχει συνδεθεί με φαινόμενα βίας και καταστροφών. Η αμφισβήτηση αυτή συχνά αναφέρεται στο περιεχόμενο του θεσμού και το νομικό πλαίσιο που καθορίζει τις προϋποθέσεις άρσης του ασύλου. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό. Για όσους έχουν πεισθεί για την αξία του, βασικό τους μέλημα πρέπει να είναι πώς θα διαμεσολαβηθεί στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας σαν μια αδιαπραγμάτευτη κατάσταση ενός κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού και συνακόλουθα πώς και ποιοι το υπερασπίζονται απέναντι στις επανειλημμένες επιθέσεις που δέχεται και τα εκφυλιστικά φαινόμενα που συχνά παρατηρούνται. Η απάντηση θα έπρεπε να είναι απλή, πρακτική και αυτονόητη. Το υπερασπίζονται το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, φοιτητές, διδάσκοντες και εργαζόμενοι, με την ενεργό στήριξη του πολιτικού κόσμου και κάθε συλλογικότητας που είναι ευαίσθητη στην ανάγκη των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών. Το δυστύχημα όμως είναι ότι έχει διαρραγεί όχι μόνο η σχέση μεταξύ πανεπιστημιακής κοινότητας και κοινής γνώμης, αλλά και στο εσωτερικό των ΑΕΙ δεν εμφανίζεται ενιαία και συμπαγής η άποψη για το πανεπιστημιακό άσυλο. Όσοι παραδοσιακά στήριζαν με τη στάση τους την ανάγκη διατήρησης του θεσμού και το περιεχόμενο του ασύλου παραμένουν ακόμη αταλάντευτοι υποστηρικτές, αλλά κυρίως όταν πρόκειται να εγγράψουν την πολιτική τους αντιπαράθεση στις εκάστοτε κυβερνητικές παρεμβάσεις περιστολής του θεσμού. Ενώ υποβαθμίζουν τον ρόλο τους και σιωπούν απέναντι στον ολοκληρωτισμό των μικρών ομάδων, στη διαστρέβλωση του θεσμού και στα εκφυλιστικά φαινόμενα που κατά καιρούς εμφανίζονται στους πανεπιστημιακούς χώρους.

    Γιώργος Παγουλάτος - Αναπληρωτής καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
    Η καλλιέργεια ετερόδοξων ιδεών, η αμφισβήτηση κάθε εξουσίας, η αντίσταση στην τυραννία της πλειοψηφίας, είναι το οξυγόνο του φιλελεύθερου πανεπιστημίου. Το άσυλο θεσπίστηκε για να προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία από την κρατική καταστολή. Αποτέλεσε κορυφαία δημοκρατική κατάκτηση. Πρέπει να επιζήσει. Ομως, πολιτικά σύμβολα που δεν εκσυγχρονίζονται, εκφυλίζονται. Το άσυλο παραβιάζεται όταν, όχι μόνο δεν εγγυάται την ακαδημαϊκή ελευθερία, αλλά διευκολύνει την καταπάτησή της.

    Ποιος προστατεύει την ελευθερία μελών του πανεπιστημίου όταν δέχονται επιθέσεις βίαιων μειοψηφιών, και μάλιστα ως αντίποινα για έκφραση γνώμης; Στο όνομα του ασύλου, δικαιώματα παραβιάζονται, εκδηλώσεις διαλύονται, υποδομές καταστρέφονται. Μι
  3. Like
    Ortho got a reaction from GFanar in USMLE step 1   
    Λοιπόν, τα ξαναπαραθέτω τα posts μου, είναι από τον Απρίλιο του 2009:
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπιχέιβιοραλ Σάιενς
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
    Το μάθημα περιλαμβάνει: Επιντεμιόλοτζι, Μπαϊοστατίστικς, Μπιχέβιοραλ Σάιενς, Σαικόλοτζι, Έθικς.
    Πολλοί υποτιμούν το μάθημα αυτό, καθώς φαντάζονται ότι πολλά βγαίνουν “με την κοινή λογική”. Διαπράττουν μέγα σφάλμα κατά την άποψή μου το οποίο θα “εξαργυρώσουν” ακριβά.
    Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από εκεί. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα.
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
    1. Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο). Η διάρκεια των βίντεο είναι περίπου 20 ώρες και 50 λεπτά. Αυτό είναι το βασικότερο. Το μάθημα αυτό βγαίνει σχετικά γρήγορα, καθώς σε πολλά μέρη του ακούγεται σαν ιστοριούλα. Ο καθηγητής είναι εξαιρετικός. Αφού λοιπόν κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε.
    2. Αυτά, με εξαίρεση το κεφάλαιο Μπιχέιβιοραλ 14 Σαικοφαρμακόλοτζι, το οποίο καλό θα ήταν να μην το διαβάσει κανείς τώρα. Αυτό γιατί στην ουσία αποτελεί μια περίληψη των ψυχοφαρμάκων τα οποία θα διαβάσει αργότερα. Αφού τα διαβάσει λοιπόν από άλλα μαθήματα, καλό θα ήταν τότε και μόνο τότε να γυρίσει στο Μπιχέιβιοραλ και να διαβάσει αυτά τα μέρη τα οποία δίνουν έμφαση στο Μπιχέιβιοραλ. Προς το παρόν, ας το κάνει skip.
    3. Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας τα sections που αφορούν: 1. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπεχέβιοραλ Σάιενς, και 2. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Σακάιατρι (εκτός των φαρμάκων που είπαμε και τα οποία θα τα διαβάσει μετά, αφού κάνει το νευρικό). Ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά ανοίγουμε το φερστ έιντ. Όχι αντίστροφα!!!
    4. Επίσης, καλό θα ήταν να επισκεφτεί κανείς το site
    http://medicalmnemonics.com/ το οποίο παρέχει χρήσιμα μνημονικά (mnemonics), για το κάθε μάθημα, συμπεριλαμβανομένου του Μπιχεϊβιοραλ.
    5. Τέλος, όποιος διαθέτει χρήματα για σπατάλη, μπορεί επίσης να κάνει και ερωτήσεις από τον Κ@πλ@ν, στο
    www.kaptest.com αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ακόμη νωρίς και οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε “Ωνάσηδες”. Οπότε δεν θα το συνιστούσα σε αυτή τη φάση.
    Εάν ακολουθήσει κανείς με ευλάβεια (βοήθειά μας) τα παραπάνω, δε χρειάζεται ΤΙΠΟΤΕ άλλο (π.χ. κάποιο από τα βιβλία της Φάντεμ που συστήνει το Φερστ Έιντ). Αυτά είναι ΥΠΕΡ-αρκετά και καλύπτουν απόλυτα.
    Σωστά τα λέει ο Dr. Fischer (όπως πάντα, αφού μαζί διαβάσαμε για τα steps και πήραμε Big 99s, μαζί με ακόμη ένα τρίτο άτομο) 
    Ο τρόπος ο δικός μας ήταν τα notes και ΟΧΙ το Home study program. Επίσης, υπήρχαν και πράγματα εκτός Κ@πλ@ν, (δε διαβάσαμε αποκλειστικά Κ@πλ@ν, και σε μερικά μαθήματα πολύ λίγο, ή και ακόμη και σχεδόν καθόλου!). Αυτά θα τα αναφέρω όταν θα αναλύσω το κάθε μάθημα-σύστημα ξεχωριστά, με τη συνδρομή του Dr. Fischer, βεβαίως, βεβαίως.  Ως τότε υπομονή.
    Τα Videos πολλές φορές αξίζουν (τις περισσότερες ίσως), άλλες φορές είναι χάσιμο χρόνου. Επίσης, έχουμε πρόγραμμα το οποίο σου επιτρέπει να τα βλέπεις σε 1.5x, 2.x, 2.5x της ταχύτητας, και αυτό βοηθάει απίστευτα πολλές φορές.
    Το ζήτημα με τα Videos επίσης, είναι ότι πολλές φορές τα notes έχουν τόσα πολλά πράγματα που δε χρειάζονται. Εξ ορισμού, δεν χρειάζεται κάποιος να μάθει πχ σε 4-5 μήνες τα ΠΑΝΤΑ που γράφει μέσα ο Kaplan ώστε να πάρει καλό 99. Δε χρειάζονται όλες οι "απίστευτες" λεπτομέρειες που πολλές φορές παραθέτουν τα Kaplan notes. Το διαγώνισμα είναι πολύ πιο απλό. Το έχω ξαναναφέρει. Στα videos όμως, καλύπτονται αυτά ακριβώς που χρειάζονται. Και αυτό γλιτώνει απίστευτο χρόνο και κόπο, γιατί καθαρίζει το μυαλό από junk. Τόσα υπάρχουν να μάθει κανείς, τουλάχιστον ας επικεντρωθεί στο να μαθαίνει τα βασικά που θα είναι απολύτως επαρκή στο να ανεβάσουν το score του στο 99, καθώς τα υπόλοιπα μπορεί ακόμη και να τον ζημιώσουν (χρονικά και σε scores).
    Θα λείψω αυτές τις μέρες, και όταν γυρίσω, θα κάνω update και για τα υπόλοιπα μαθήματα αναλυτικά, σιγά σιγά. Όπου παρεκλίνει ο τρόπος μου με τον τρόπο του Dr. Fischer (σπάνιο), θα αναφέρω και τους 2, μιας και εγώ είχα πολύ λιγότερο χρόνο από εκείνον (6 vs 11 months). Θα λέω ποια videos αναλυτικά αξίζουν, και ποια όχι. Νομίζω πιο μασημένη τροφή θα είναι πολύ δύσκολο να ξαναγράψουμε.
    Όσο για το Μπιχέιβιοραλ που έγραψα αναλυτικά, τα βίντεος ήταν το Α και το Ω στον τρόπο μας. Αυτό γιατί ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός, και στα λέει με τέτοιο παραστατικό τρόπο, που σου μένουν μόνο και μόνο αν τον ακούς. Btw, το μπιχέιβιοραλ στο φερστ έιντ δεν είναι αρκετό. Διαβάζοντας/βλέποντας(κυρίως) Κ@πλ@ν, και κάνοντας επανάληψη από το φερστ έιντ, είναι κανείς 1000% καλυμμένος. That's the bottom line παίδες!
    Edit:
    Και για να προσθέσω κάτι, επειδή κάποιος φίλος από εδώ μου είπε ότι πήρε το Robbins Basic Pathology (900 pages), για να διαβάσει για USMLE. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορεί να κάνει κανείς. Το να διαχέεται τόσο πολύ και να προσπαθεί να μάθει "και καλά", όσο μπορεί περισσότερα είναι τελείως αυτοκαταστροφικό για το USMLE. Δεν υπάρχει ίσως μεγαλύτερο λάθος από το να διαχέεται κανείς και να μην επικεντρώνει εκεί που χρειάζεται. Το USMLE δεν είναι ΟΛΗ η ιατρική, η οποία είναι και ατέλειωτη. Είναι τα βασικά (μαζί με κάποια μη βασικά). Σίγουρα δεν είναι το Harrison απ'έξω, ή το Robbins, ή τελοσπάντων κάτι τέτοιο. Πρέπει κανείς να επικεντρωθεί στα βιβλία/μεθόδους που είναι ειδικά σχεδιασμένες για το USMLE. Έχω ξαναπεί, ότι όποιος νομίζει ότι π.χ. στη Βιοχημεία πρέπει να διαβάσει το Stryer, γιατί έτσι θα τα ξέρει όλα και θα απαντάει ερωτήσεις, διαπράτει ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του εαυτού του, τον οποίο θέτει σε περιττή και εξαιρετικά ζημιογόνα δοκιμασία. Έχω αναλύσει παλαιότερα ότι το Αμερικανικό σύστημα είναι το καλύτερο, γιατί σου λέει ακριβώς ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το Ευρωπαϊκό, με τα βιβλία των 900 σελίδων που σου πετάει στα μούτρα είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικό για το USMLE (και εν γένει, κατά τη γνώμη μου, αλλά αυτό είναι άσχετο).
    Είχα πει ότι: "Τα USMLEs δεν έχουν σχέση απαραίτητα με το πόσο καλός φοιτητής ήσουν στην Ευρωπαϊκή Ιατρική Σχολή, η οποία, έχει τελείως διαφορετικό (και πολύ αναποτελεσματικό σύστημα κατά την προσωπική μου άποψη) από το Αμερικανικό σύστημα. Δηλαδή, όταν στο Βέλγιο που ήμουν εγώ, ή στην Ελλάδα, σου πετάνε ένα βιβλίο 500 σελίδων (ή 4-5 στην Ελλάδα απ'ό,τι μαθαίνω), και σου λένε "ΔΙΑΒΑΣΕ!", είναι τελείως αναποτελεσματικό. Τι μ'ενδιαφέρει να μάθεις ένα βιβλίο 500 σελίδων νευροανατομίας, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, τις οποίες θα τις ξεχάσεις την επόμενη μέρα, για να πάρεις ένα βαθμό στην Ευρωπαϊκή Σχολή? Και μετά να μην ξέρεις τελικά αυτό που έμαθες πού χρησιμεύει. Ή να μην έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις τα χρήσιμα από τα άχρηστα... Δηλαδή, τι δίνει πχ. το εγκεφαλικό ανάλογα με το ποια περιοχή έχει πληγεί, ή πού είναι περίπου η βλάβη όταν κάποιος έχει νευρολογικά συμπτώματα.... Ενώ ξέρεις απ'έξω και ανακατωτά και τον παραμικρό αρτηριακό κλάδο (τον οποίο και θα ξεχάσεις αύριο κιόλας)..
    Στις ΗΠΑ δεν είναι έτσι. Σου δίνουν την τροφή μασημένη, και είναι τόσο εντατικά τα πράγματα ώστε να μη χάνεις χρόνο άσκοπα. Δε θα σου δώσουν 500 σελίδες για να σε βάλουν ΕΣΕΝΑ στη διαδικασία να διαλέξεις ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το έχουν κάνει αυτοί πριν από σένα για σένα. Και βλάκας να είσαι λοιπόν, θα στα βάλουν στο κεφάλι. Αυτό είναι η Αμερική.. Αν βέβαια δεν είσαι τεμπέλης. Σε παίρνει γορίλλα, και σε κάνει γιατρό. "
    Και ας μην ξεχνάμε, και εδώ μιλάω for the sake of argument καθαρά: Ακόμη και κάποιος π.χ. έστω διαβάσει το Stryer για να δώσει UMSLE, και ότι έστω ότι είναι φοβερό μυαλό και το μαθαίνει τέλεια, ο χρόνος που θα του πάρει αυτό και μόνο, θα αφαιρεθεί από κάπου αλλού που πραγματικά θα χρειάζεται περισσότερο. Ο χρόνος είναι πεπερασμένος, και εξ'ορισμού, όταν τον δαπανάς για να κάνεις κάτι, τον στερείς από κάτι άλλο.
    Ούτε που να το διανοηθείτε να διαχέεστε με μεγάλα βιβλία τα οποία δεν έχουν γραφτεί για το USMLE.
    Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.
    Πετάξετε ό,τι έχω πει ως τώρα στα σκουπίδια αν θέλετε, τουλάχιστον κρατήστε αυτό. Είναι το πιο σημαντικό.
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπαϊοκέμιστρι
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
     
    θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από μπιχέιβιοραλ και μετά να συνεχίσει με βιοχημεία. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα (όπως και το μπιχέιβιοραλ).
     
    Το μάθημα περιλαμβάνει: 1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι, 2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες), 3. Μεταβολισμό, 4. Γενετική, 5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Αρχίζουμε λοιπόν:
     
    1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι
     
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
     
    Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο).
    Βασικό: Εάν κανείς βλέποντας τα βίντεος, κρατάει δικές του σημειώσεις, είναι ο καλύτερος τρόπος. Μετά αυτές θα του φτάσουν, και δε θα χρειαστεί να διαβάσει τις χίλιες λεπτομέρειες που περιέχονται στα notes του Κ@πλ@ν (και που δεν χρειάζονται για το 99!!).
    Αυτό είναι το βασικότερο. Ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός (όχι ο νεαρός-καινούριος των τελευταίων βίντεο, αλλά ο παλιός!!). Αφού κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες)
     
    Το ίδιο με πριν. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    3. Μεταβολισμός
    Το μάθημα αυτό δεν είναι δύσκολο. Δε χρειάζεται κανείς να ξέρει τα πάντα. Π.χ. όλα τα ένζυμα του Κύκλου του Krebs, ή της γλυκόλυσης, κλπ. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που χρειάζεται να μάθει κανείς. Τα μνημονικά βοηθούν πολύ.
    Π.χ., ακόμη θυμάμαι τον κύκλο του Krebs απ’έξω, και μπορώ να τον αναπαραγάγω σε 20 δευτερόλεπτα, χάρη στο μνημονικό:
    “Oh! Can I Keep Some Succinate For Myself?”
    Oxaloacetate, Citrate, Isocitrate, a-Ketoglutarate, Succinyl-CoA, Succinate, Fumarate, Malate
    Υπάρχουν πολλά παρόμοια, και γενικώς δε χρειάζεται τρομερή λεπτομέρεια με τον τρόπο που έχουμε μάθει στην Ευρώπη. Η ουσία είναι να γνωρίζει κανείς πράγματα που έχουν σημασία, και όχι μ@λ@κίες. Είναι π.χ. σημαντικό να γνωρίζει κανείς τι γίνεται π.χ. μετά το φαγητό μεταβολικά, και όχι το πώς γράφεται το citrate. Δεν θα το ζητήσει ποτέ κανείς αυτό (όπως π.χ. στο Βέλγιο που μας το ζητούσαν ακόμη και αυτό για να κόψουν κόσμο για να περάσει το 15%!!). Δηλαδή, ας πούμε, μετά το φαγητό, ποιες ορμόνες δρουν, ποιες μεταβολικές οδοί ενεργοποιούνται και γιατί, και ποιες απενεργοποιούνται και γιατί. Γιατί π.χ. κατά τη νηστεία το λίπος δεν μπορεί να γίνει υδατάνθρακας κατά τη νηστεία? Γιατί ας πούμε το Acetyl-CoA δεν μπορεί να μετατραπεί σε pyruvate. Άρα από πού προέρχεται η γλυκόζη κατά τη νηστεία? Κλπ, κλπ, κλπ.
    Το ίδιο με πριν. Κ@πλ@ν! ς:
    4. Γενετική
    Εξαιρετικά πάλι τα βίντεο. Κ@πλ@ν!
    5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Κ@πλ@ν! Μικρό κεφαλαιάκι: HISTO 01 Σελ Κομπόνεντς (37min)
    Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας το σέκσιονΧάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπαϊοκέμιστρι, για το κάθετι που έχει διαβάσει από το Κ@πλ@ν. Πάλι, ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά το Φερστ Εϊντ.
  4. Thanks
  5. Like
    Ortho reacted to Petros12 in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ευχαριστώ πολύ.
  6. Like
    Ortho got a reaction from Axladi77 in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ναι αλλά πρώτα πρέπει να έχεις περάσει το στεπ 1.
    Δηλαδή για να μιλάμε ρεαλιστικά: ημερομηνία στεπ 1 εξέτασης + 3-4 βδομάδες μέχρι το αποτέλεσμα + τουλάχιστο 6 μήνες τα διαδικαστικά με τα προγράμματα (αίτηση, να αποφασίσουν και να σε πάρουν, κλπ)
    Άρα πάρε το στεπ 1 (με καλό βαθμό πχ 250+) και μετά συζητάμε για αυτά. Ελπίζω να βοήθησα!
     
  7. Like
    Ortho got a reaction from CzR in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Αρκετοί Έλληνες που γνωρίζω προσωπικά έχουν πάρει πάνω από 250. Χρειάζεται πολύ σκληρή προετοιμασία και να δοθείς ολοκληρωτικά σε αυτό.
    Ας δοθεί μεγάλη προσοχή στο εξής:
    Οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές (AMGs, American Medical Graduates), έχουν γενικά περισσότερα advantages από τους ξένους που έχουν τελειώσει σε μη Αμερικανική Σχολή (IMGs, International Medical Graduates). Αυτό είναι λογικότατο, γιατί προφανώς οι Αμερικανοί έχουν ένα ένα σύστημα που γνωρίζουν ότι δουλεύει πολύ καλά και το ξέρουν. Οπότε, είναι πολύ λογικό να προτιμούν φοιτητές από το σύστημά τους και όχι από συστήματα που δεν γνωρίζουν.
    Αλλά, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, έχουν συγκεκριμένο curriculum και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για να δώσουν αυτές τις εξετάσεις. Και είναι γενικά πολύ πεπερασμένο, δηλαδή χρόνο "καθαρό" για να κάτσουν στο σπίτι τους και να προετοιμαστούν έχουν πολύ λιγότερο σε σχέση με αυτό που μπορεί εν δυνάμει να έχει ένας IMG. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές να έχουν περίπου τις ίδιες προϋποθέσεις για να πάρουν κάποιο score, με άλλα λόγια, επειδή οι συνθήκες για όλους τους είναι συγκεκριμένες κρίνονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων ισότιμα.
    Επίσης, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές έχουν το curriculum που είναι προσαρμοσμένο στη λογική των USMLEs.
    Σε αντίθεση με τους Αμερικανούς φοιτητές, οι ξένοι έχουν το εξής: το curriculum της Ελλάδας και εν γένει η λογική της απομνημόνευσης, κλπ είναι πολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, οι IMGs έχουν τεράστιο advantage σε σχέση με τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές στο ότι μπορούν να πάρουν όσο χρόνο θέλουν για να διαβάσουν και να δώσουν, και δε θα δώσουν αναφορά στο πόσο χρόνο τους πήρε να διαβάσουν το στεπ 1 ας πούμε. Αν δώσουν αναφορά και πουν π.χ. ότι κάθησαν 1 χρόνο να διαβάσουν το στεπ 1 μετά τη Σχολή, αυτό θα προκαλέσει άσχημη αντίδραση από την άλλη μεριά, καθώς ακριβώς οι Αμερικανοί είναι συνηθισμένοι να περιμένουν ότι κάποιος θα δώσει το στεπ σε πολύ μικρότερο σχετικά χρόνο. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι οι ξένοι συνήθως διαβάζουν πολύ περισσότερο, πράγμα λογικό, αφού οι Σχολές τους είναι ολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, αν προετοιμαστούν σωστά, (και μπορούν να το κάνουν θεωρητικά για όσο διάστημα θέλουν!!) μπορούν να πάρουν τρελλά scores, όπως 250, 260, 270. Αυτό δεν είναι βέβαια δίκαιο για τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, αλλά από την άλλη ούτε τα υπόλοιπα είναι δίκαια για τους IMGs.
    Άρα, συμπερασματικά, υπάρχουν ανισότητες παντού και το θέμα είναι ότι η κάθε κατηγορία, όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή, έχει δύο όψεις.
  8. Like
    Ortho got a reaction from Comfortably Numb in USMLE step 1   
    Λοιπόν, τα ξαναπαραθέτω τα posts μου, είναι από τον Απρίλιο του 2009:
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπιχέιβιοραλ Σάιενς
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
    Το μάθημα περιλαμβάνει: Επιντεμιόλοτζι, Μπαϊοστατίστικς, Μπιχέβιοραλ Σάιενς, Σαικόλοτζι, Έθικς.
    Πολλοί υποτιμούν το μάθημα αυτό, καθώς φαντάζονται ότι πολλά βγαίνουν “με την κοινή λογική”. Διαπράττουν μέγα σφάλμα κατά την άποψή μου το οποίο θα “εξαργυρώσουν” ακριβά.
    Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από εκεί. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα.
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
    1. Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο). Η διάρκεια των βίντεο είναι περίπου 20 ώρες και 50 λεπτά. Αυτό είναι το βασικότερο. Το μάθημα αυτό βγαίνει σχετικά γρήγορα, καθώς σε πολλά μέρη του ακούγεται σαν ιστοριούλα. Ο καθηγητής είναι εξαιρετικός. Αφού λοιπόν κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε.
    2. Αυτά, με εξαίρεση το κεφάλαιο Μπιχέιβιοραλ 14 Σαικοφαρμακόλοτζι, το οποίο καλό θα ήταν να μην το διαβάσει κανείς τώρα. Αυτό γιατί στην ουσία αποτελεί μια περίληψη των ψυχοφαρμάκων τα οποία θα διαβάσει αργότερα. Αφού τα διαβάσει λοιπόν από άλλα μαθήματα, καλό θα ήταν τότε και μόνο τότε να γυρίσει στο Μπιχέιβιοραλ και να διαβάσει αυτά τα μέρη τα οποία δίνουν έμφαση στο Μπιχέιβιοραλ. Προς το παρόν, ας το κάνει skip.
    3. Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας τα sections που αφορούν: 1. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπεχέβιοραλ Σάιενς, και 2. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Σακάιατρι (εκτός των φαρμάκων που είπαμε και τα οποία θα τα διαβάσει μετά, αφού κάνει το νευρικό). Ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά ανοίγουμε το φερστ έιντ. Όχι αντίστροφα!!!
    4. Επίσης, καλό θα ήταν να επισκεφτεί κανείς το site
    http://medicalmnemonics.com/ το οποίο παρέχει χρήσιμα μνημονικά (mnemonics), για το κάθε μάθημα, συμπεριλαμβανομένου του Μπιχεϊβιοραλ.
    5. Τέλος, όποιος διαθέτει χρήματα για σπατάλη, μπορεί επίσης να κάνει και ερωτήσεις από τον Κ@πλ@ν, στο
    www.kaptest.com αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ακόμη νωρίς και οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε “Ωνάσηδες”. Οπότε δεν θα το συνιστούσα σε αυτή τη φάση.
    Εάν ακολουθήσει κανείς με ευλάβεια (βοήθειά μας) τα παραπάνω, δε χρειάζεται ΤΙΠΟΤΕ άλλο (π.χ. κάποιο από τα βιβλία της Φάντεμ που συστήνει το Φερστ Έιντ). Αυτά είναι ΥΠΕΡ-αρκετά και καλύπτουν απόλυτα.
    Σωστά τα λέει ο Dr. Fischer (όπως πάντα, αφού μαζί διαβάσαμε για τα steps και πήραμε Big 99s, μαζί με ακόμη ένα τρίτο άτομο) 
    Ο τρόπος ο δικός μας ήταν τα notes και ΟΧΙ το Home study program. Επίσης, υπήρχαν και πράγματα εκτός Κ@πλ@ν, (δε διαβάσαμε αποκλειστικά Κ@πλ@ν, και σε μερικά μαθήματα πολύ λίγο, ή και ακόμη και σχεδόν καθόλου!). Αυτά θα τα αναφέρω όταν θα αναλύσω το κάθε μάθημα-σύστημα ξεχωριστά, με τη συνδρομή του Dr. Fischer, βεβαίως, βεβαίως.  Ως τότε υπομονή.
    Τα Videos πολλές φορές αξίζουν (τις περισσότερες ίσως), άλλες φορές είναι χάσιμο χρόνου. Επίσης, έχουμε πρόγραμμα το οποίο σου επιτρέπει να τα βλέπεις σε 1.5x, 2.x, 2.5x της ταχύτητας, και αυτό βοηθάει απίστευτα πολλές φορές.
    Το ζήτημα με τα Videos επίσης, είναι ότι πολλές φορές τα notes έχουν τόσα πολλά πράγματα που δε χρειάζονται. Εξ ορισμού, δεν χρειάζεται κάποιος να μάθει πχ σε 4-5 μήνες τα ΠΑΝΤΑ που γράφει μέσα ο Kaplan ώστε να πάρει καλό 99. Δε χρειάζονται όλες οι "απίστευτες" λεπτομέρειες που πολλές φορές παραθέτουν τα Kaplan notes. Το διαγώνισμα είναι πολύ πιο απλό. Το έχω ξαναναφέρει. Στα videos όμως, καλύπτονται αυτά ακριβώς που χρειάζονται. Και αυτό γλιτώνει απίστευτο χρόνο και κόπο, γιατί καθαρίζει το μυαλό από junk. Τόσα υπάρχουν να μάθει κανείς, τουλάχιστον ας επικεντρωθεί στο να μαθαίνει τα βασικά που θα είναι απολύτως επαρκή στο να ανεβάσουν το score του στο 99, καθώς τα υπόλοιπα μπορεί ακόμη και να τον ζημιώσουν (χρονικά και σε scores).
    Θα λείψω αυτές τις μέρες, και όταν γυρίσω, θα κάνω update και για τα υπόλοιπα μαθήματα αναλυτικά, σιγά σιγά. Όπου παρεκλίνει ο τρόπος μου με τον τρόπο του Dr. Fischer (σπάνιο), θα αναφέρω και τους 2, μιας και εγώ είχα πολύ λιγότερο χρόνο από εκείνον (6 vs 11 months). Θα λέω ποια videos αναλυτικά αξίζουν, και ποια όχι. Νομίζω πιο μασημένη τροφή θα είναι πολύ δύσκολο να ξαναγράψουμε.
    Όσο για το Μπιχέιβιοραλ που έγραψα αναλυτικά, τα βίντεος ήταν το Α και το Ω στον τρόπο μας. Αυτό γιατί ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός, και στα λέει με τέτοιο παραστατικό τρόπο, που σου μένουν μόνο και μόνο αν τον ακούς. Btw, το μπιχέιβιοραλ στο φερστ έιντ δεν είναι αρκετό. Διαβάζοντας/βλέποντας(κυρίως) Κ@πλ@ν, και κάνοντας επανάληψη από το φερστ έιντ, είναι κανείς 1000% καλυμμένος. That's the bottom line παίδες!
    Edit:
    Και για να προσθέσω κάτι, επειδή κάποιος φίλος από εδώ μου είπε ότι πήρε το Robbins Basic Pathology (900 pages), για να διαβάσει για USMLE. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορεί να κάνει κανείς. Το να διαχέεται τόσο πολύ και να προσπαθεί να μάθει "και καλά", όσο μπορεί περισσότερα είναι τελείως αυτοκαταστροφικό για το USMLE. Δεν υπάρχει ίσως μεγαλύτερο λάθος από το να διαχέεται κανείς και να μην επικεντρώνει εκεί που χρειάζεται. Το USMLE δεν είναι ΟΛΗ η ιατρική, η οποία είναι και ατέλειωτη. Είναι τα βασικά (μαζί με κάποια μη βασικά). Σίγουρα δεν είναι το Harrison απ'έξω, ή το Robbins, ή τελοσπάντων κάτι τέτοιο. Πρέπει κανείς να επικεντρωθεί στα βιβλία/μεθόδους που είναι ειδικά σχεδιασμένες για το USMLE. Έχω ξαναπεί, ότι όποιος νομίζει ότι π.χ. στη Βιοχημεία πρέπει να διαβάσει το Stryer, γιατί έτσι θα τα ξέρει όλα και θα απαντάει ερωτήσεις, διαπράτει ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του εαυτού του, τον οποίο θέτει σε περιττή και εξαιρετικά ζημιογόνα δοκιμασία. Έχω αναλύσει παλαιότερα ότι το Αμερικανικό σύστημα είναι το καλύτερο, γιατί σου λέει ακριβώς ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το Ευρωπαϊκό, με τα βιβλία των 900 σελίδων που σου πετάει στα μούτρα είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικό για το USMLE (και εν γένει, κατά τη γνώμη μου, αλλά αυτό είναι άσχετο).
    Είχα πει ότι: "Τα USMLEs δεν έχουν σχέση απαραίτητα με το πόσο καλός φοιτητής ήσουν στην Ευρωπαϊκή Ιατρική Σχολή, η οποία, έχει τελείως διαφορετικό (και πολύ αναποτελεσματικό σύστημα κατά την προσωπική μου άποψη) από το Αμερικανικό σύστημα. Δηλαδή, όταν στο Βέλγιο που ήμουν εγώ, ή στην Ελλάδα, σου πετάνε ένα βιβλίο 500 σελίδων (ή 4-5 στην Ελλάδα απ'ό,τι μαθαίνω), και σου λένε "ΔΙΑΒΑΣΕ!", είναι τελείως αναποτελεσματικό. Τι μ'ενδιαφέρει να μάθεις ένα βιβλίο 500 σελίδων νευροανατομίας, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, τις οποίες θα τις ξεχάσεις την επόμενη μέρα, για να πάρεις ένα βαθμό στην Ευρωπαϊκή Σχολή? Και μετά να μην ξέρεις τελικά αυτό που έμαθες πού χρησιμεύει. Ή να μην έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις τα χρήσιμα από τα άχρηστα... Δηλαδή, τι δίνει πχ. το εγκεφαλικό ανάλογα με το ποια περιοχή έχει πληγεί, ή πού είναι περίπου η βλάβη όταν κάποιος έχει νευρολογικά συμπτώματα.... Ενώ ξέρεις απ'έξω και ανακατωτά και τον παραμικρό αρτηριακό κλάδο (τον οποίο και θα ξεχάσεις αύριο κιόλας)..
    Στις ΗΠΑ δεν είναι έτσι. Σου δίνουν την τροφή μασημένη, και είναι τόσο εντατικά τα πράγματα ώστε να μη χάνεις χρόνο άσκοπα. Δε θα σου δώσουν 500 σελίδες για να σε βάλουν ΕΣΕΝΑ στη διαδικασία να διαλέξεις ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το έχουν κάνει αυτοί πριν από σένα για σένα. Και βλάκας να είσαι λοιπόν, θα στα βάλουν στο κεφάλι. Αυτό είναι η Αμερική.. Αν βέβαια δεν είσαι τεμπέλης. Σε παίρνει γορίλλα, και σε κάνει γιατρό. "
    Και ας μην ξεχνάμε, και εδώ μιλάω for the sake of argument καθαρά: Ακόμη και κάποιος π.χ. έστω διαβάσει το Stryer για να δώσει UMSLE, και ότι έστω ότι είναι φοβερό μυαλό και το μαθαίνει τέλεια, ο χρόνος που θα του πάρει αυτό και μόνο, θα αφαιρεθεί από κάπου αλλού που πραγματικά θα χρειάζεται περισσότερο. Ο χρόνος είναι πεπερασμένος, και εξ'ορισμού, όταν τον δαπανάς για να κάνεις κάτι, τον στερείς από κάτι άλλο.
    Ούτε που να το διανοηθείτε να διαχέεστε με μεγάλα βιβλία τα οποία δεν έχουν γραφτεί για το USMLE.
    Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.
    Πετάξετε ό,τι έχω πει ως τώρα στα σκουπίδια αν θέλετε, τουλάχιστον κρατήστε αυτό. Είναι το πιο σημαντικό.
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπαϊοκέμιστρι
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
     
    θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από μπιχέιβιοραλ και μετά να συνεχίσει με βιοχημεία. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα (όπως και το μπιχέιβιοραλ).
     
    Το μάθημα περιλαμβάνει: 1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι, 2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες), 3. Μεταβολισμό, 4. Γενετική, 5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Αρχίζουμε λοιπόν:
     
    1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι
     
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
     
    Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο).
    Βασικό: Εάν κανείς βλέποντας τα βίντεος, κρατάει δικές του σημειώσεις, είναι ο καλύτερος τρόπος. Μετά αυτές θα του φτάσουν, και δε θα χρειαστεί να διαβάσει τις χίλιες λεπτομέρειες που περιέχονται στα notes του Κ@πλ@ν (και που δεν χρειάζονται για το 99!!).
    Αυτό είναι το βασικότερο. Ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός (όχι ο νεαρός-καινούριος των τελευταίων βίντεο, αλλά ο παλιός!!). Αφού κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες)
     
    Το ίδιο με πριν. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    3. Μεταβολισμός
    Το μάθημα αυτό δεν είναι δύσκολο. Δε χρειάζεται κανείς να ξέρει τα πάντα. Π.χ. όλα τα ένζυμα του Κύκλου του Krebs, ή της γλυκόλυσης, κλπ. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που χρειάζεται να μάθει κανείς. Τα μνημονικά βοηθούν πολύ.
    Π.χ., ακόμη θυμάμαι τον κύκλο του Krebs απ’έξω, και μπορώ να τον αναπαραγάγω σε 20 δευτερόλεπτα, χάρη στο μνημονικό:
    “Oh! Can I Keep Some Succinate For Myself?”
    Oxaloacetate, Citrate, Isocitrate, a-Ketoglutarate, Succinyl-CoA, Succinate, Fumarate, Malate
    Υπάρχουν πολλά παρόμοια, και γενικώς δε χρειάζεται τρομερή λεπτομέρεια με τον τρόπο που έχουμε μάθει στην Ευρώπη. Η ουσία είναι να γνωρίζει κανείς πράγματα που έχουν σημασία, και όχι μ@λ@κίες. Είναι π.χ. σημαντικό να γνωρίζει κανείς τι γίνεται π.χ. μετά το φαγητό μεταβολικά, και όχι το πώς γράφεται το citrate. Δεν θα το ζητήσει ποτέ κανείς αυτό (όπως π.χ. στο Βέλγιο που μας το ζητούσαν ακόμη και αυτό για να κόψουν κόσμο για να περάσει το 15%!!). Δηλαδή, ας πούμε, μετά το φαγητό, ποιες ορμόνες δρουν, ποιες μεταβολικές οδοί ενεργοποιούνται και γιατί, και ποιες απενεργοποιούνται και γιατί. Γιατί π.χ. κατά τη νηστεία το λίπος δεν μπορεί να γίνει υδατάνθρακας κατά τη νηστεία? Γιατί ας πούμε το Acetyl-CoA δεν μπορεί να μετατραπεί σε pyruvate. Άρα από πού προέρχεται η γλυκόζη κατά τη νηστεία? Κλπ, κλπ, κλπ.
    Το ίδιο με πριν. Κ@πλ@ν! ς:
    4. Γενετική
    Εξαιρετικά πάλι τα βίντεο. Κ@πλ@ν!
    5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Κ@πλ@ν! Μικρό κεφαλαιάκι: HISTO 01 Σελ Κομπόνεντς (37min)
    Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας το σέκσιονΧάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπαϊοκέμιστρι, για το κάθετι που έχει διαβάσει από το Κ@πλ@ν. Πάλι, ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά το Φερστ Εϊντ.
  9. Like
    Ortho got a reaction from Τρώας in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Αρκετοί Έλληνες που γνωρίζω προσωπικά έχουν πάρει πάνω από 250. Χρειάζεται πολύ σκληρή προετοιμασία και να δοθείς ολοκληρωτικά σε αυτό.
    Ας δοθεί μεγάλη προσοχή στο εξής:
    Οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές (AMGs, American Medical Graduates), έχουν γενικά περισσότερα advantages από τους ξένους που έχουν τελειώσει σε μη Αμερικανική Σχολή (IMGs, International Medical Graduates). Αυτό είναι λογικότατο, γιατί προφανώς οι Αμερικανοί έχουν ένα ένα σύστημα που γνωρίζουν ότι δουλεύει πολύ καλά και το ξέρουν. Οπότε, είναι πολύ λογικό να προτιμούν φοιτητές από το σύστημά τους και όχι από συστήματα που δεν γνωρίζουν.
    Αλλά, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, έχουν συγκεκριμένο curriculum και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για να δώσουν αυτές τις εξετάσεις. Και είναι γενικά πολύ πεπερασμένο, δηλαδή χρόνο "καθαρό" για να κάτσουν στο σπίτι τους και να προετοιμαστούν έχουν πολύ λιγότερο σε σχέση με αυτό που μπορεί εν δυνάμει να έχει ένας IMG. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές να έχουν περίπου τις ίδιες προϋποθέσεις για να πάρουν κάποιο score, με άλλα λόγια, επειδή οι συνθήκες για όλους τους είναι συγκεκριμένες κρίνονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων ισότιμα.
    Επίσης, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές έχουν το curriculum που είναι προσαρμοσμένο στη λογική των USMLEs.
    Σε αντίθεση με τους Αμερικανούς φοιτητές, οι ξένοι έχουν το εξής: το curriculum της Ελλάδας και εν γένει η λογική της απομνημόνευσης, κλπ είναι πολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, οι IMGs έχουν τεράστιο advantage σε σχέση με τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές στο ότι μπορούν να πάρουν όσο χρόνο θέλουν για να διαβάσουν και να δώσουν, και δε θα δώσουν αναφορά στο πόσο χρόνο τους πήρε να διαβάσουν το στεπ 1 ας πούμε. Αν δώσουν αναφορά και πουν π.χ. ότι κάθησαν 1 χρόνο να διαβάσουν το στεπ 1 μετά τη Σχολή, αυτό θα προκαλέσει άσχημη αντίδραση από την άλλη μεριά, καθώς ακριβώς οι Αμερικανοί είναι συνηθισμένοι να περιμένουν ότι κάποιος θα δώσει το στεπ σε πολύ μικρότερο σχετικά χρόνο. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι οι ξένοι συνήθως διαβάζουν πολύ περισσότερο, πράγμα λογικό, αφού οι Σχολές τους είναι ολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, αν προετοιμαστούν σωστά, (και μπορούν να το κάνουν θεωρητικά για όσο διάστημα θέλουν!!) μπορούν να πάρουν τρελλά scores, όπως 250, 260, 270. Αυτό δεν είναι βέβαια δίκαιο για τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, αλλά από την άλλη ούτε τα υπόλοιπα είναι δίκαια για τους IMGs.
    Άρα, συμπερασματικά, υπάρχουν ανισότητες παντού και το θέμα είναι ότι η κάθε κατηγορία, όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή, έχει δύο όψεις.
  10. Like
    Ortho reacted to Tolispasp in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Εγώ Αμερική δεν έχω πατήσει στη ζωή μου, οπότε δεν μπορώ να διαφωνήσω με τίποτα από όσα λες. Αλλά επειδή ζω στην Ελλάδα μπορώ να σου πω μετά βεβαιότητος ότι και εδώ μπορούν να σε στείλουν άνετα στο ψυχιατρείο. Απ'ότι κατάλαβα ζεις χρόνια στο εξωτερικό (και με συγχωρείς για τις υποθέσεις, εάν κάνω λάθος) αλλά το "Ελλάδα θα λες και θα κλαις" και "η αισθητική και η κουλτούρα της Ελλάδας" είναι πράγματα που λέει μόνο όποιος δεν είναι εδώ να τη ζήσει αυτή τη στιγμή (και προσωπικά αυτόν τον άνθρωπο εγώ τον ζηλεύω, αυτό είναι κομπλιμέντο). Η Ελλάδα είναι ο ορισμός της τριτοκοσμικής χώρας αυτήν τη στιγμή, όπου οι μισοί κάτοικοι είναι φανατικά θρησκόληπτοι, αμόρφωτοι, πιστεύουν στα ζώδια και πως τα εμβόλια είναι πλεκτάνη των φαρμακοβιομηχανιών και φυσικά όλοι οι γιατροί είναι αλήτες, ιδίως στο δημόσιο νοσοκομείο.
    Όταν έχεις ασθενή που έπεσε από δέντρο με κάταγμα αυχενικής μοίρας και τον παρακαλάς να μείνει στα ΤΕΠ, τουλάχιστον για παρακολούθηση αφού αρνείται οποιαδήποτε εξέταση και αυτός σηκώνεται να φύγει με το κολάρο στον αυχένα, όταν λες σε ασθενή που παίρνει κουμαρινικό αντιπηκτικό ότι πρέπει να κάνει εξετάσεις πήξης αίματος κάθε μήνα και έρχεται μετά από ένα χρόνο, δεν έχει κάνει ποτέ εξετάσεις, αιμορραγεί από παντού και οι συγγενείς φωνάζουν "Τον σκοτώσατε" και είναι έτοιμοι να σε δείρουν, όταν μπαίνει η μάνα ουρλιάζοντας στο ΤΕΠ ότι το παιδί της έχει μηνιγγίτιδα γιατί αυτό διάβασε ως πιθανότερη διάγνωση όταν γκούγκλαρε τα συμπτώματα και το παιδί σε 2 ώρες τρώει πιτόγυρο στην αυλή του νοσοκομείου, όταν η άλλη έχει πάθει γαστρεντερίτιδα από salmonella, πλακώθηκε στα imodium και μετά σου λέει ότι αποκλείεται να έχει σχέση αυτό με το ότι δε βελτιώνεται η ίδια, εσύ κάνεις κάτι λάθος και θα μιλήσεις με τον δικηγόρο της, θα με θυμηθείς. Πολύ πιθανό να υπάρχουν και εκεί παρόμοια περιστατικά, εδώ όμως, εκτός αυτών, πολλοί ειδικευόμενοι είναι σκλάβοι των καθηγητών οι οποίοι δεν τους μαθαίνουν τίποτα (τουλάχιστον σε 3-4 κλινικές του νοσοκομείου μου), δουλεύουν 70+ ώρες την εβδομάδα για μισθούς πείνας, βλέπουν δεκάδες ασθενείς σε κάθε γενική εφημερία ενώ ο μαγνητικός και ο αξονικός ΠΡΟΦΑΝΩΣ είναι και πάλι χαλασμένοι και τα αντιδραστήρια από το εργαστήριο ΠΡΟΦΑΝΩΣ και έχουν τελειώσει ενώ όλη μέρα τους φωνάζουν καθηγητές, επιμελητές, ασθενείς και συγγενείς. Προφανώς υπάρχουν και καλύτεροι καθηγητές και συνθήκες, δεν το συζητάμε, αλλιώς θα είχαμε σαλτάρει ομαδικώς εδώ πέρα αλλά όλα αυτά που σου λέω είναι αληθινά παραδείγματα που είδα με τα μάτια μου ως ταπεινός φοιτητής ιατρικής του 6ου έτους που είμαι. Φαντάσου τι θα βλέπουν οι ειδικευόμενοι.
    Σου εύχομαι κάθε επιτυχία και να πραγματοποιήσεις αυτό που θες, να έρθεις στην Ελλάδα και να είσαι εξαιρετικός γιατρός σε ένα εξαιρετικό νοσοκομείο, και δε θα σου πει κανένας και πόσο μάλλον εγώ τι να κάνεις. Αυτό που θέλεις εσύ θα κάνεις προφανώς και όχι οι άλλοι. Με συγχωρείς για τη γλαφυρότητα των παραδειγμάτων, αλλά όταν ακούω για την "αισθητική" και την "κουλτούρα" της Ελλάδας και ότι το επίπεδο διαβίωσης συγκρίνεται με χώρες που δεν ανήκουν στις αναπτυσσόμενες, βγάζω φλύκταινες.
  11. Like
    Ortho got a reaction from Tolispasp in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Αρκετοί Έλληνες που γνωρίζω προσωπικά έχουν πάρει πάνω από 250. Χρειάζεται πολύ σκληρή προετοιμασία και να δοθείς ολοκληρωτικά σε αυτό.
    Ας δοθεί μεγάλη προσοχή στο εξής:
    Οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές (AMGs, American Medical Graduates), έχουν γενικά περισσότερα advantages από τους ξένους που έχουν τελειώσει σε μη Αμερικανική Σχολή (IMGs, International Medical Graduates). Αυτό είναι λογικότατο, γιατί προφανώς οι Αμερικανοί έχουν ένα ένα σύστημα που γνωρίζουν ότι δουλεύει πολύ καλά και το ξέρουν. Οπότε, είναι πολύ λογικό να προτιμούν φοιτητές από το σύστημά τους και όχι από συστήματα που δεν γνωρίζουν.
    Αλλά, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, έχουν συγκεκριμένο curriculum και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για να δώσουν αυτές τις εξετάσεις. Και είναι γενικά πολύ πεπερασμένο, δηλαδή χρόνο "καθαρό" για να κάτσουν στο σπίτι τους και να προετοιμαστούν έχουν πολύ λιγότερο σε σχέση με αυτό που μπορεί εν δυνάμει να έχει ένας IMG. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές να έχουν περίπου τις ίδιες προϋποθέσεις για να πάρουν κάποιο score, με άλλα λόγια, επειδή οι συνθήκες για όλους τους είναι συγκεκριμένες κρίνονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων ισότιμα.
    Επίσης, οι φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές έχουν το curriculum που είναι προσαρμοσμένο στη λογική των USMLEs.
    Σε αντίθεση με τους Αμερικανούς φοιτητές, οι ξένοι έχουν το εξής: το curriculum της Ελλάδας και εν γένει η λογική της απομνημόνευσης, κλπ είναι πολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, οι IMGs έχουν τεράστιο advantage σε σχέση με τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές στο ότι μπορούν να πάρουν όσο χρόνο θέλουν για να διαβάσουν και να δώσουν, και δε θα δώσουν αναφορά στο πόσο χρόνο τους πήρε να διαβάσουν το στεπ 1 ας πούμε. Αν δώσουν αναφορά και πουν π.χ. ότι κάθησαν 1 χρόνο να διαβάσουν το στεπ 1 μετά τη Σχολή, αυτό θα προκαλέσει άσχημη αντίδραση από την άλλη μεριά, καθώς ακριβώς οι Αμερικανοί είναι συνηθισμένοι να περιμένουν ότι κάποιος θα δώσει το στεπ σε πολύ μικρότερο σχετικά χρόνο. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι οι ξένοι συνήθως διαβάζουν πολύ περισσότερο, πράγμα λογικό, αφού οι Σχολές τους είναι ολύ μακριά από τη λογική των USMLEs. Όμως, αν προετοιμαστούν σωστά, (και μπορούν να το κάνουν θεωρητικά για όσο διάστημα θέλουν!!) μπορούν να πάρουν τρελλά scores, όπως 250, 260, 270. Αυτό δεν είναι βέβαια δίκαιο για τους φοιτητές ιατρικής σε Αμερικανικές Σχολές, αλλά από την άλλη ούτε τα υπόλοιπα είναι δίκαια για τους IMGs.
    Άρα, συμπερασματικά, υπάρχουν ανισότητες παντού και το θέμα είναι ότι η κάθε κατηγορία, όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή, έχει δύο όψεις.
  12. Like
    Ortho reacted to qbase in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Συγγγνώμη για την παρέμβαση αλλά νιώθω πως πρέπει να το κάνω, καθώς τα παιδιά και τα γραπτά στο φόρουμ ήσασταν το πρώτο μου έναυσμα στο να ανοίξω τα μάτια μου να φύγω από το τριτοκοσμικό σύστημα υγείας της χώρας μας.
    Μεχρι πρότεινως, περίπου δύο χρόνια πριν, ήμουν εθδικευόμενος σε μεγάλο νοσοκομείο των Αθηνών στα τελειώματα της νευροχειρουργικής μου ειδικότητας. Εχω δουλέψει σε αρκετά μεγάλα νοσοκομεία της Ελλάδας και των  ΗΠΑ. Οπότε πιστεύω πως η άποψη μου μπορεί να βοηθήσει μερικά παιδιά να σκεφτούν.
    Έδωσα το step 1 μεταξύ του μερικού και του τελικού κομματιού του ειδικού μέρους της νχ. Με συστηματικό διάβασμα περίπου 4 και 1/2 μήνες όπως περιγράφεται σε αυτό το thread και με βοήθεια απο άλλα φορουμ του εξωτερικού, πχ usmle-forums. Το σκορ μου είναι πάνω απο 260. Θα συμφωνήσω ότι χρειάζεται αποκλειστικό και σωστο διάβασμα, αρκετές ώρες την μέρα. Οπότε θα συμβούλευα να το κάνετε εκτός ή αναμεταξύ της ειδικότητας. Μπορείτε να το περάσετε και ως ειδικευόμενοι φυσικά, αλλά θεωρώ πως θα έχει αντίκτυπο στο τελικό σας σκορ. Σημειωτέον ότι πρωτού ξεκινήσω δεν είχα καμμια επαφή με το τι σημαινει Αμερικανική πραγματικότητα. Ακολούθως πέρασα τα υπόλοιπα τεστ και ξεκίνησα ειδικότητα σε χειρουργική και ακολούθως νευροχειρουργική στην Αμερική.
    Η άποψη μου είναι πως έχω ξεχάσει το Ελληνικό ζουλού σε ένα απο τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ελλάδας, να μεταφέρουμε εμείς τα φορεία μετεγχειρητικών ασθενών με ανισοκορία στον αξονικό λόγω έλλειψης τραυματιοφορέων, να πεθαίνουν ασθενείς απο λοιμώξεις σαν τα κοτόπουλα, να θέλω να κάνω μια εξέταση και να πρέπει να παρακαλάω τον κάθε φορέα ο οποίος τα έπαιρνε και αποφάσιζε για τις τύχες των ασθενών ποιον θα κατεβάσει στον αξονικό αναλόγως τα κέφια του, να είμαι μόνος να κάνω κάρπα σε ασθενη που πεθαίνει και οι νοσοκόμες να μου φωνάζουν άστον να πεθάνει τα εφαγε τα ψωμιά του, ακολούθως να ζητάω abg και να πρέπει εγω να το πάρω και να βγάλω το αποτέλεσμα στον αναλυτή ενω ο ασθενής πεθαίνει. Την ίδια στιγμή να μάχομαι με τον χειριστη για μια portable cxr μέσω τηλεφώνου, καθώς πρέπει να του δικαιολογήσω γιατί είναι επεγον να τον ξεβολεύω βραδιάτικσ  Δεν εχω λόγια να σας περιγράψω τι έχω ζήσει στα ελληνικά νοσοκομεία. Διακομιδές; σαν αγροτικός μέχρι και διασωληνωμένο ραγέν AAA είχα πάει μόνος λόγω της αφέλειας και της αθωότητας.Θυμάμαι μου είχαν δώσει και χύμα dormicum και οι οδηγίες ήταν συνόδευσε τον ασθενή ρίχνε 1-2cc κάθε πέντε λεπτά bolus.Α ξέχασα σε εκείνη τη διακομιδή είχαν ξεχάσει να μιυ δώσουν monitor. Τέσπα όσοι δουλεύεται ή θα δουλέψετε στην Ελλάδα ξέρετε πολύ καλά οτι αυτά είναι η θλιβερή καθημερινότητα. Ένιωθα πως δεν σέβομαι τον εαυτό μου με το να συνεχίζω να δουλεύω σε ένα τέτοιο σύστημα υγείας. Σηκώθηκα και προσπάθησα προσπαθώ και θα προσπαθώ να σέβομαι τον εαυτό και τους ασθενείς μου.
    Στις ΗΠΑ ακόμα και στο μικρότερο νοσοκ της χώρας να πάς έχεις ένα blue code. Εγώ το πρώτο blue code που είδα  έπαθα πλάκα, νόμιζα οτι ήμουν σε ταινία. Τωρα τα θεωρώ δεδομένα. Θεωρώ δεδομένο οτι θα πληκτρολογήσω μια αξονική stat στον ασθενή μου και θα έχω τις εικόνες σε 5 λεπτά στην οθόνη μου. Η τρομακτική διαφορά αυτης της χώρας είναι το σύστημα εκπαίδευσης, οι πόροι και ο τρόπος που διαχειρίζονται τα resources. Υπάρχει ένας άνθρωπος που κάνει μια συγκεκριμένη δουλεία σρε κάθε νοσοκ των ΗΠΑ. Systems based practise. Και όλα τα παραπάνω λειτουργούν σε όφελός του ασθενή φυσικά. Ναι το σύστημα της χώρας είναι βασισμένο στο κέρδος, ναι υπάρχουν και εδώ κακοί χειρουργοί και κακοί γιατροί, αλλά οι περισσότεροι περιθωριοποιούνται από το σύστημα. Τα νοσοκομεία που έχουν πολλά ποσοστα μτχ επιπλοκών και λοιμώξεων κλείνουν. Οι κακοί γιατροί χάνουν την αξιοπιστία τους και οι καλοί γίνονται καλύτεροι. Αυτή ειναι η διαφορά των ΗΠΑ αξιοκρατία. Επίσης κανένας δεν θα σε αντινετωπίσει ρατσιστικα σε μεγάλα πανεπιστημια και προγραμματα. Απλα θα πρέπει να εργαστεις σκληρά να τους αποδείξεις οτι αξιζεις. Καθως οτιδήποτε εκτος αμερικής, μιλαω για ειδικότητα και ιατρικη σχολή είναι ξένο για αυτούς. Αλλα ευκαιρίες θα σου δοθούν και αν αξίζεις αξικρατικά θα προχωρήσεις. Δεν ξέρω τι λέτε για την Αμερική αλλά την έχω γυρίσει όλη δεν με τρομάζει να ζήσω ουτε στη north dakota, αν και δεν θα το προτιμουσα. ΟΙ εναλλαγές του τοπίου τα φυσικά τους πάρκα τα δάση, τα preserves ειναι απο τα μαγευρικότερα που θα συναντήσεις στον πλανήτη. Τα roadrips etc Και κάθε πολιτεία εχει το ξεχωριστό της χρώμα. Για να μην πω για την ευγένεια και πολιτισμό του 90 % των κατοικων που δεν ασχολουνται ποιος εισαι απο που ερχεσαι παρα μόνο αν αξίζεις. Δεν θυμάμαι Ελληνας να μου κράτησε ποτρ την πόρτα να περάσω.
    Τεσπα επειδή παραθέτουμε απόψεις, το θεωρώ άδικο για κάποιον που έγραψε άσχημα στο step να λέει αυτά τα πράγματα για την Αμερική. Είναι η χώρα που αν είσαι νέος με όνειρα και είσαι διατεθειμένος να δουλέψεις σκληρά και αξίζεις θα σου δωθούν πολλές ευκαιρίες με απίστευτα λρφτά ποιότηρα ζωης και περίθαλψης των ασθενών σου.Γιατι στο τέλος της μέρας νομίζω αυτό ειναι που μετράει.
    Τωρα αν εκανα γενική ιατρική βέβαια ίσως να άραζα σε ένα Ελληνικό νησί μετα το τέλος της ειδικότητας, χωρίς να σκεφτόμουν να μεταναστεύσω. Επίσης θα συμφωνούσα πως σιχαίνομαι την Νέα Υόρκη καιδ εν θα ήθρλα να ζήσω ποτέ.
    Απλά θεωρώ άδικο και ανούσιο να γίνονται συγκρίσεις μεταξύ του συστήματος υγείας των δύο χωρών, γιατί πολύ απλά η Ελλάδα δεν έχει σύστημα.
    Ευχαριστώ. Προσπαθήστε και μην εγκαταλείπετε τα όνειρα σας. Αυτή είναι η συμβουλή μου. Θα συναντήσετε πολλά εμπόδια. Σημασία έχει πάντα στο τέλος ποιος το θέλει πραγματικά, γιαυτό και υπάρχουν όλα αυτά τα εμπόδια σαυτη τη χώρα..
     
  13. Like
    Ortho got a reaction from Tolispasp in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Αρκεί ένα 250+. Τώρα, ό,τι παραπάνω έχεις καλό είναι αλλά το score είναι το παν. Από εκεί και πέρα, είναι αλυσιδωτές οι αντιδράσεις:
    Ένα καλό σκορ σου εξασφαλίζει ένα καλό πρόγραμμα (καλό πρόγραμμα = αυτό του οποίου οι απόφοιτοι βρίσκουν ανταγωνιστικά fellowships, και είναι συνήθως πανεπιστημιακό ή university-affiliated) και ένα καλό πρόγραμμα ένα καλό fellowship.
    Επίσης, για να έχεις κλινική εμπειρία (US-clinical experience, USCE), ζητούν στην αίτηση για elective τα περισσότερα μέρη να έχεις περασμένο το step 1. Οπότε θα συνιστούσα ένα-ένα βήμα. Τα δίνεις όλα για ένα σούπερ βαθμό στο στεπ 1 και μετά κάνεις αιτήσεις και για electives, ώστε να έχεις ΚΑΙ USCE με letters κλπ. Όμως, αν δεν πας καλά στο στεπ 1, π.χ. 220, δεν θα είναι η USCLE που θα σε ξεχωρίσει σε σχέση με κάποιον που έχει π.χ. 250. Βλέπε και τα παραπάνω posts που μιλάω για το Step 1 scoring.
  14. Like
    Ortho got a reaction from iceman in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ως ξένος πάντως, το να πάρει κανείς 220-230-240 στο στεπ του δυσκολεύει πολύ τις πιθανότητες να βρει παθολογική πχ ειδικότητα σε καλό πρόγραμμα.Ενδεικτικά πχ, για παθολογία, αν κάποιος έχει 250+ θα έχει πολύ περισσότερα interviews και πολύ μεγάλη πιθανότητα να βρει θέση από κάποιον που πήρε 220 ή 230 και σε πολύ καλύτερο πρόγραμμα (καλό πρόγραμμα = αυτό του οποίου οι απόφοιτοι βρίσκουν ανταγωνιστικά fellowships, και είναι συνήθως πανεπιστημιακό ή university-affiliated). Επειδή το σκορ του στεπ πάει εκθετικά, όπως πχ στο δρόμο 100μ, η διαφορά μεταξύ κάποιου που κάνει το κατοστάρι στα 18" και το κατεβάζει στα 16" είναι 2" διαφορά. Όμως αυτός που τρέχει από τα 12" στα 10" είναι επίσης 2" διαφορά αλλά η προσπάθεια για να κάνεις το 2ο είναι κολλοσιαία σε σχέση με το πρώτο. Γι'αυτό λοιπόν, και το σκορ μετράει απίστευτα γιατί αν πχ δεις ότι ο άλλος έχει πχ >250, σημαίνει ότι έχει γράψει πάνω από το 84% όλης της υφηλίου (+1SD). Αντιστοίχως αυτός που έχει 270 είναι πάνω από το 97% κλπ.... Το Step 1 score, είναι το ΜΟΝΟ ποσοτικό (και το πιο σημαντικό by far) κριτήριο που έχουν για να ασχοληθούν με έναν ξένο. Τώρα, εάν πάρεις 220 και κάτσεις και 4-5 χρόνια και κάνεις έρευνα και σε γνωρίσουν και η σχέση περάσει σε άλλο επίπεδο, τότε προφανώς όλα γίνονται. Αλλά γιατί να μπει κανείς σε αυτή τη διαδικασία και όχι στην λογική διαδικασία του να πάρει 250+ εξ'αρχής.
    Κοντολογίς, αυτό που κοιτούν ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, είναι το score, δηλαδή με την παραπώνω παρομοίωση, σε πόσα δευτερόλεπτα "τρέχεις" το 100αρι, και αυτό σε σχέση με τους άλλους (βλέπε και εικόνες).
    Τέλος, για να πάρεις τέτοια υψηλα σκορ, π.χ. και να κάνεις ταυτόχρονα ειδικότητα στην Ελλάδα κλπ με εφημερίες κλπ ΔΕΝ γίνεται, ΔΕΝ το έχω δει ποτέ και όσοι το έχουν προσπαθήσει καταλαβαίνουν γρήγορα ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστούν όλη την υφήλιο, π.χ. ανθρώπους που διαβάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ καθημερινά, και κάνοντας ΜΟΝΟ αυτό. Τώρα φυσικά και υπάρχουν και geniuses μεταξύ των ανθρώπων, και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική αλλά εγώ οφείλω να πω τι ισχύει, τουλάχιστον στη συντριπτική πλειονότητα.
    Ελπίζω να βοήθησα.
    2017-06-28_084813.tif
    2017-06-28_085418.tif
  15. Like
    Ortho got a reaction from Tolispasp in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ως ξένος πάντως, το να πάρει κανείς 220-230-240 στο στεπ του δυσκολεύει πολύ τις πιθανότητες να βρει παθολογική πχ ειδικότητα σε καλό πρόγραμμα.Ενδεικτικά πχ, για παθολογία, αν κάποιος έχει 250+ θα έχει πολύ περισσότερα interviews και πολύ μεγάλη πιθανότητα να βρει θέση από κάποιον που πήρε 220 ή 230 και σε πολύ καλύτερο πρόγραμμα (καλό πρόγραμμα = αυτό του οποίου οι απόφοιτοι βρίσκουν ανταγωνιστικά fellowships, και είναι συνήθως πανεπιστημιακό ή university-affiliated). Επειδή το σκορ του στεπ πάει εκθετικά, όπως πχ στο δρόμο 100μ, η διαφορά μεταξύ κάποιου που κάνει το κατοστάρι στα 18" και το κατεβάζει στα 16" είναι 2" διαφορά. Όμως αυτός που τρέχει από τα 12" στα 10" είναι επίσης 2" διαφορά αλλά η προσπάθεια για να κάνεις το 2ο είναι κολλοσιαία σε σχέση με το πρώτο. Γι'αυτό λοιπόν, και το σκορ μετράει απίστευτα γιατί αν πχ δεις ότι ο άλλος έχει πχ >250, σημαίνει ότι έχει γράψει πάνω από το 84% όλης της υφηλίου (+1SD). Αντιστοίχως αυτός που έχει 270 είναι πάνω από το 97% κλπ.... Το Step 1 score, είναι το ΜΟΝΟ ποσοτικό (και το πιο σημαντικό by far) κριτήριο που έχουν για να ασχοληθούν με έναν ξένο. Τώρα, εάν πάρεις 220 και κάτσεις και 4-5 χρόνια και κάνεις έρευνα και σε γνωρίσουν και η σχέση περάσει σε άλλο επίπεδο, τότε προφανώς όλα γίνονται. Αλλά γιατί να μπει κανείς σε αυτή τη διαδικασία και όχι στην λογική διαδικασία του να πάρει 250+ εξ'αρχής.
    Κοντολογίς, αυτό που κοιτούν ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ, είναι το score, δηλαδή με την παραπώνω παρομοίωση, σε πόσα δευτερόλεπτα "τρέχεις" το 100αρι, και αυτό σε σχέση με τους άλλους (βλέπε και εικόνες).
    Τέλος, για να πάρεις τέτοια υψηλα σκορ, π.χ. και να κάνεις ταυτόχρονα ειδικότητα στην Ελλάδα κλπ με εφημερίες κλπ ΔΕΝ γίνεται, ΔΕΝ το έχω δει ποτέ και όσοι το έχουν προσπαθήσει καταλαβαίνουν γρήγορα ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστούν όλη την υφήλιο, π.χ. ανθρώπους που διαβάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ καθημερινά, και κάνοντας ΜΟΝΟ αυτό. Τώρα φυσικά και υπάρχουν και geniuses μεταξύ των ανθρώπων, και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική αλλά εγώ οφείλω να πω τι ισχύει, τουλάχιστον στη συντριπτική πλειονότητα.
    Ελπίζω να βοήθησα.
    2017-06-28_084813.tif
    2017-06-28_085418.tif
  16. Like
    Ortho got a reaction from rolle92 in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Η συνισταμένη πολλών παραγόντων το κάνει εξαιρετικά δύσκολο. Το στεπ 1 είναι full time διάβασμα. Ελπίζω να βοήθησα. Καλές Γιορτές!
  17. Like
    Ortho reacted to kopritis in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ρωτάς κάτι εντελώς υποκειμενικό που εξαρτάται σε ποιά Κλινική θα βρεθείς, με τι συναδέλφους κτλ. Γιατί δεν πας να περάσεις μία μέρα και μια εφημερία σε μια Κλινική (Χειρουργική ή Παθολογική) μεγάλου αθηναϊκού νοσοκομείου να το διαπιστώσεις ο ίδιος ;
    Στην θέση σου θα πήγαινα σε ένα άγονο αγροτικό, όπου ρυθμίζεις τον χρόνο μόνος σου.
    Δύο καρπούζια σε μια μασχάλη (να "γράφεις" Ειδικότητα + να προετοιμάζεσαι και για τα steps) δύσκολο.
  18. Like
    Ortho reacted to darkknight in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Ευχαριστω για τις απαντησεις σου
  19. Like
    Ortho got a reaction from Μελένια in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Σε καμία περίτπωση " η παθολογια είναι το ίδιο δύσκολο με τη χειρουργική. "
  20. Like
    Ortho got a reaction from Comfortably Numb in Xρονική ισχύς   
    Πρέπει να δώσεις το στεπ 1, 2CS, 2CK μέσα σε 7 χρόνια. Από εκεί και μετά ισχύουν για πάντα.
  21. Like
    Ortho got a reaction from Comfortably Numb in Ιατρική στην Αθήνα η στο εξωτερικό ;   
    Χαχαχα, δεν με απογοητεύεις καθόλου, ίσα ίσα χαίρομαι που μιλάς και εσύ με κάποια εμπειρία. Προφανώς δεν σε ξέρω, αλλά επίσης, μην ξεχνάς το ότι άλλο είναι να είσαι περαστικός κάπου και να αφήσεις το στίγμα σου, και άλλο είναι να ζεις χρόνια...

    Όσο για το παιδί αυτό, λες ότι: "Ναι ο δρόμος είναι μακρύς αλλά αν κάποιος θέλει να τον ακολουθήσει (για διάφορους λόγους) δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τον σταματήσουμε."

    Το δυστύχημα είναι ότι το "θέλει να τον ακολουθήσει", είναι πολύ μεγάλη κουβέντα και δεν νομίζω ότι στα 18 του έχει την κρίση να καταλάβει τι θέλει. Το θέμα λοιπόν είναι θεωρητικά τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να του ανοίξουμε τα μάτια, μιλώντας με την ΑΠΛΗ λογική, από τη στιγμή που μπορεί να στηριχθεί στα οικογενειακά του μέσα... Αν στους 100 ανθρώπους, βρεθεί ΕΝΑΣ ξύπνιος και σωθεί, θα το θεωρήσω θρίαμβο!

    Χρόνια Πολλά!


  22. Like
    Ortho got a reaction from gpkalait in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Χρόνια Πολλά! Φυσικά και μπορείς, αφού έχεις το status του medical student (φοιτητή).
  23. Like
    Ortho got a reaction from Comfortably Numb in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Dr.eamland
    Τα βήματα για Ειδικότητα στις ΗΠΑ
    Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015
    ώρα: 5:00 μμ
    Αμφιθέατρο: "Φαίδων Φέσσας", Λαϊκό Νοσοκομείο, Ιατρική Σχολή Αθηνών
     
    This is an excellent opportunity for anyone, regardless of their level in medical school or their current level of interest, in getting a pretty good idea of medical and surgical residencies in the US. Many topics will be discussed and I will be giving a couple of talks and moderating the sessions. These will include, but not limited to: the strategy of getting into a US residency program, USMLEs steps 1, 2 and 3, how to find research in the US, what is the timeline of applications, VISAs and other logistics. Finally, each one of us will provide their personal experience from the US enriched by their personal scent as well. We will address all your questions in order to help clarify the frequently daunting issue of how to get a medical residency in the US.
    I would encourage medical students of all years of study and young doctors to attend, as this will prove to be a valuable experience regardless of your current stage of interest and/or preparation.
     
     
    Facebook Link Εκδήλωσης

  24. Like
    Ortho got a reaction from Comfortably Numb in Ειδικότητα στις ΗΠΑ   
    Όχι, φυσικά και δεν είναι άπιαστο όνειρο, το θέμα στα USMLEs δεν είναι το ΠΟΛΥ διάβασμα, είναι το σωστό (cost-effective) διάβασμα, το οποίο διαφέρει πολύ από την "παπαγαλία" ή την απλή απομνημόνευση, το διάβασμα από σωστές πηγές, στην κατάλληλη φάση της προετοιμασίας η καθεμία, σωστή στρατηγική στην προετοιμασία.
  25. Like
    Ortho got a reaction from yanniscardio in USMLE step 1   
    Λοιπόν, τα ξαναπαραθέτω τα posts μου, είναι από τον Απρίλιο του 2009:
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπιχέιβιοραλ Σάιενς
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
    Το μάθημα περιλαμβάνει: Επιντεμιόλοτζι, Μπαϊοστατίστικς, Μπιχέβιοραλ Σάιενς, Σαικόλοτζι, Έθικς.
    Πολλοί υποτιμούν το μάθημα αυτό, καθώς φαντάζονται ότι πολλά βγαίνουν “με την κοινή λογική”. Διαπράττουν μέγα σφάλμα κατά την άποψή μου το οποίο θα “εξαργυρώσουν” ακριβά.
    Θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από εκεί. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα.
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
    1. Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο). Η διάρκεια των βίντεο είναι περίπου 20 ώρες και 50 λεπτά. Αυτό είναι το βασικότερο. Το μάθημα αυτό βγαίνει σχετικά γρήγορα, καθώς σε πολλά μέρη του ακούγεται σαν ιστοριούλα. Ο καθηγητής είναι εξαιρετικός. Αφού λοιπόν κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε.
    2. Αυτά, με εξαίρεση το κεφάλαιο Μπιχέιβιοραλ 14 Σαικοφαρμακόλοτζι, το οποίο καλό θα ήταν να μην το διαβάσει κανείς τώρα. Αυτό γιατί στην ουσία αποτελεί μια περίληψη των ψυχοφαρμάκων τα οποία θα διαβάσει αργότερα. Αφού τα διαβάσει λοιπόν από άλλα μαθήματα, καλό θα ήταν τότε και μόνο τότε να γυρίσει στο Μπιχέιβιοραλ και να διαβάσει αυτά τα μέρη τα οποία δίνουν έμφαση στο Μπιχέιβιοραλ. Προς το παρόν, ας το κάνει skip.
    3. Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας τα sections που αφορούν: 1. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπεχέβιοραλ Σάιενς, και 2. Χάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Σακάιατρι (εκτός των φαρμάκων που είπαμε και τα οποία θα τα διαβάσει μετά, αφού κάνει το νευρικό). Ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά ανοίγουμε το φερστ έιντ. Όχι αντίστροφα!!!
    4. Επίσης, καλό θα ήταν να επισκεφτεί κανείς το site
    http://medicalmnemonics.com/ το οποίο παρέχει χρήσιμα μνημονικά (mnemonics), για το κάθε μάθημα, συμπεριλαμβανομένου του Μπιχεϊβιοραλ.
    5. Τέλος, όποιος διαθέτει χρήματα για σπατάλη, μπορεί επίσης να κάνει και ερωτήσεις από τον Κ@πλ@ν, στο
    www.kaptest.com αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ακόμη νωρίς και οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε “Ωνάσηδες”. Οπότε δεν θα το συνιστούσα σε αυτή τη φάση.
    Εάν ακολουθήσει κανείς με ευλάβεια (βοήθειά μας) τα παραπάνω, δε χρειάζεται ΤΙΠΟΤΕ άλλο (π.χ. κάποιο από τα βιβλία της Φάντεμ που συστήνει το Φερστ Έιντ). Αυτά είναι ΥΠΕΡ-αρκετά και καλύπτουν απόλυτα.
    Σωστά τα λέει ο Dr. Fischer (όπως πάντα, αφού μαζί διαβάσαμε για τα steps και πήραμε Big 99s, μαζί με ακόμη ένα τρίτο άτομο) 
    Ο τρόπος ο δικός μας ήταν τα notes και ΟΧΙ το Home study program. Επίσης, υπήρχαν και πράγματα εκτός Κ@πλ@ν, (δε διαβάσαμε αποκλειστικά Κ@πλ@ν, και σε μερικά μαθήματα πολύ λίγο, ή και ακόμη και σχεδόν καθόλου!). Αυτά θα τα αναφέρω όταν θα αναλύσω το κάθε μάθημα-σύστημα ξεχωριστά, με τη συνδρομή του Dr. Fischer, βεβαίως, βεβαίως.  Ως τότε υπομονή.
    Τα Videos πολλές φορές αξίζουν (τις περισσότερες ίσως), άλλες φορές είναι χάσιμο χρόνου. Επίσης, έχουμε πρόγραμμα το οποίο σου επιτρέπει να τα βλέπεις σε 1.5x, 2.x, 2.5x της ταχύτητας, και αυτό βοηθάει απίστευτα πολλές φορές.
    Το ζήτημα με τα Videos επίσης, είναι ότι πολλές φορές τα notes έχουν τόσα πολλά πράγματα που δε χρειάζονται. Εξ ορισμού, δεν χρειάζεται κάποιος να μάθει πχ σε 4-5 μήνες τα ΠΑΝΤΑ που γράφει μέσα ο Kaplan ώστε να πάρει καλό 99. Δε χρειάζονται όλες οι "απίστευτες" λεπτομέρειες που πολλές φορές παραθέτουν τα Kaplan notes. Το διαγώνισμα είναι πολύ πιο απλό. Το έχω ξαναναφέρει. Στα videos όμως, καλύπτονται αυτά ακριβώς που χρειάζονται. Και αυτό γλιτώνει απίστευτο χρόνο και κόπο, γιατί καθαρίζει το μυαλό από junk. Τόσα υπάρχουν να μάθει κανείς, τουλάχιστον ας επικεντρωθεί στο να μαθαίνει τα βασικά που θα είναι απολύτως επαρκή στο να ανεβάσουν το score του στο 99, καθώς τα υπόλοιπα μπορεί ακόμη και να τον ζημιώσουν (χρονικά και σε scores).
    Θα λείψω αυτές τις μέρες, και όταν γυρίσω, θα κάνω update και για τα υπόλοιπα μαθήματα αναλυτικά, σιγά σιγά. Όπου παρεκλίνει ο τρόπος μου με τον τρόπο του Dr. Fischer (σπάνιο), θα αναφέρω και τους 2, μιας και εγώ είχα πολύ λιγότερο χρόνο από εκείνον (6 vs 11 months). Θα λέω ποια videos αναλυτικά αξίζουν, και ποια όχι. Νομίζω πιο μασημένη τροφή θα είναι πολύ δύσκολο να ξαναγράψουμε.
    Όσο για το Μπιχέιβιοραλ που έγραψα αναλυτικά, τα βίντεος ήταν το Α και το Ω στον τρόπο μας. Αυτό γιατί ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός, και στα λέει με τέτοιο παραστατικό τρόπο, που σου μένουν μόνο και μόνο αν τον ακούς. Btw, το μπιχέιβιοραλ στο φερστ έιντ δεν είναι αρκετό. Διαβάζοντας/βλέποντας(κυρίως) Κ@πλ@ν, και κάνοντας επανάληψη από το φερστ έιντ, είναι κανείς 1000% καλυμμένος. That's the bottom line παίδες!
    Edit:
    Και για να προσθέσω κάτι, επειδή κάποιος φίλος από εδώ μου είπε ότι πήρε το Robbins Basic Pathology (900 pages), για να διαβάσει για USMLE. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορεί να κάνει κανείς. Το να διαχέεται τόσο πολύ και να προσπαθεί να μάθει "και καλά", όσο μπορεί περισσότερα είναι τελείως αυτοκαταστροφικό για το USMLE. Δεν υπάρχει ίσως μεγαλύτερο λάθος από το να διαχέεται κανείς και να μην επικεντρώνει εκεί που χρειάζεται. Το USMLE δεν είναι ΟΛΗ η ιατρική, η οποία είναι και ατέλειωτη. Είναι τα βασικά (μαζί με κάποια μη βασικά). Σίγουρα δεν είναι το Harrison απ'έξω, ή το Robbins, ή τελοσπάντων κάτι τέτοιο. Πρέπει κανείς να επικεντρωθεί στα βιβλία/μεθόδους που είναι ειδικά σχεδιασμένες για το USMLE. Έχω ξαναπεί, ότι όποιος νομίζει ότι π.χ. στη Βιοχημεία πρέπει να διαβάσει το Stryer, γιατί έτσι θα τα ξέρει όλα και θα απαντάει ερωτήσεις, διαπράτει ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του εαυτού του, τον οποίο θέτει σε περιττή και εξαιρετικά ζημιογόνα δοκιμασία. Έχω αναλύσει παλαιότερα ότι το Αμερικανικό σύστημα είναι το καλύτερο, γιατί σου λέει ακριβώς ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το Ευρωπαϊκό, με τα βιβλία των 900 σελίδων που σου πετάει στα μούτρα είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικό για το USMLE (και εν γένει, κατά τη γνώμη μου, αλλά αυτό είναι άσχετο).
    Είχα πει ότι: "Τα USMLEs δεν έχουν σχέση απαραίτητα με το πόσο καλός φοιτητής ήσουν στην Ευρωπαϊκή Ιατρική Σχολή, η οποία, έχει τελείως διαφορετικό (και πολύ αναποτελεσματικό σύστημα κατά την προσωπική μου άποψη) από το Αμερικανικό σύστημα. Δηλαδή, όταν στο Βέλγιο που ήμουν εγώ, ή στην Ελλάδα, σου πετάνε ένα βιβλίο 500 σελίδων (ή 4-5 στην Ελλάδα απ'ό,τι μαθαίνω), και σου λένε "ΔΙΑΒΑΣΕ!", είναι τελείως αναποτελεσματικό. Τι μ'ενδιαφέρει να μάθεις ένα βιβλίο 500 σελίδων νευροανατομίας, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, τις οποίες θα τις ξεχάσεις την επόμενη μέρα, για να πάρεις ένα βαθμό στην Ευρωπαϊκή Σχολή? Και μετά να μην ξέρεις τελικά αυτό που έμαθες πού χρησιμεύει. Ή να μην έχεις καταφέρει να ξεχωρίσεις τα χρήσιμα από τα άχρηστα... Δηλαδή, τι δίνει πχ. το εγκεφαλικό ανάλογα με το ποια περιοχή έχει πληγεί, ή πού είναι περίπου η βλάβη όταν κάποιος έχει νευρολογικά συμπτώματα.... Ενώ ξέρεις απ'έξω και ανακατωτά και τον παραμικρό αρτηριακό κλάδο (τον οποίο και θα ξεχάσεις αύριο κιόλας)..
    Στις ΗΠΑ δεν είναι έτσι. Σου δίνουν την τροφή μασημένη, και είναι τόσο εντατικά τα πράγματα ώστε να μη χάνεις χρόνο άσκοπα. Δε θα σου δώσουν 500 σελίδες για να σε βάλουν ΕΣΕΝΑ στη διαδικασία να διαλέξεις ΤΙ πρέπει να γνωρίζεις. Το έχουν κάνει αυτοί πριν από σένα για σένα. Και βλάκας να είσαι λοιπόν, θα στα βάλουν στο κεφάλι. Αυτό είναι η Αμερική.. Αν βέβαια δεν είσαι τεμπέλης. Σε παίρνει γορίλλα, και σε κάνει γιατρό. "
    Και ας μην ξεχνάμε, και εδώ μιλάω for the sake of argument καθαρά: Ακόμη και κάποιος π.χ. έστω διαβάσει το Stryer για να δώσει UMSLE, και ότι έστω ότι είναι φοβερό μυαλό και το μαθαίνει τέλεια, ο χρόνος που θα του πάρει αυτό και μόνο, θα αφαιρεθεί από κάπου αλλού που πραγματικά θα χρειάζεται περισσότερο. Ο χρόνος είναι πεπερασμένος, και εξ'ορισμού, όταν τον δαπανάς για να κάνεις κάτι, τον στερείς από κάτι άλλο.
    Ούτε που να το διανοηθείτε να διαχέεστε με μεγάλα βιβλία τα οποία δεν έχουν γραφτεί για το USMLE.
    Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.
    Πετάξετε ό,τι έχω πει ως τώρα στα σκουπίδια αν θέλετε, τουλάχιστον κρατήστε αυτό. Είναι το πιο σημαντικό.
    Αναλυτικός οδηγός διαβάσματος για Μπαϊοκέμιστρι
    Βασίζεται στην προσωπική εμπειρία 3 ανθρώπων που δοκιμάσαμε τον ίδιο τρόπο και πήραμε Big 99s.
     
    θα συνιστούσα ανεπιφύλακτα, και με μεγάλη έμφαση κανείς να αρχίσει το διάβασμα του από μπιχέιβιοραλ και μετά να συνεχίσει με βιοχημεία. Αυτό, επειδή είναι μάθημα αυτόνομο, το οποίο όταν το μάθει κανείς καλά με τον τρόπο που θα υποδείξω, με μία σωστή επανάληψη στο τέλος θα το “σκίσει” χωρίς πρόβλημα (όπως και το μπιχέιβιοραλ).
     
    Το μάθημα περιλαμβάνει: 1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι, 2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες), 3. Μεταβολισμό, 4. Γενετική, 5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Αρχίζουμε λοιπόν:
     
    1. Μολέκιουλαρ Μπαϊόλοτζι
     
    Ο δοκιμασμένος τρόπος είναι ο εξής:
     
    Παρακολούθηση Βίντεο Κ@πλ@ν (επίσης, με τυπωμένες τις σημειώσεις οι οποίες αντιστοιχούν ακριβώς στα Βίντεο).
    Βασικό: Εάν κανείς βλέποντας τα βίντεος, κρατάει δικές του σημειώσεις, είναι ο καλύτερος τρόπος. Μετά αυτές θα του φτάσουν, και δε θα χρειαστεί να διαβάσει τις χίλιες λεπτομέρειες που περιέχονται στα notes του Κ@πλ@ν (και που δεν χρειάζονται για το 99!!).
    Αυτό είναι το βασικότερο. Ο Καθηγητής είναι εξαιρετικός (όχι ο νεαρός-καινούριος των τελευταίων βίντεο, αλλά ο παλιός!!). Αφού κανείς διαβάσει ένα κεφάλαιο, καλό θα ήταν να κάνει για εξάσκηση τις ερωτήσεις που υπάρχουν στο τέλος του κάθε κεφαλαίου, όχι για να τις απαντήσει σωστά, (και μην σας αγχώνει αυτό σε αυτή τη φάση) αλλά αφ’ενός για να διαπιστώσει πώς είναι οι ερωτήσεις, και αφ’ετέρου, για να διαπιστώσει εάν κατάλαβε σωστά αυτά που διάβασε. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    2. Μόρια (αμινοξέα, πρωτεΐνες, ένζυμα, ορμόνες, βιταμίνες)
     
    Το ίδιο με πριν. Τα περιεχόμενα είναι τα εξής:
    3. Μεταβολισμός
    Το μάθημα αυτό δεν είναι δύσκολο. Δε χρειάζεται κανείς να ξέρει τα πάντα. Π.χ. όλα τα ένζυμα του Κύκλου του Krebs, ή της γλυκόλυσης, κλπ. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που χρειάζεται να μάθει κανείς. Τα μνημονικά βοηθούν πολύ.
    Π.χ., ακόμη θυμάμαι τον κύκλο του Krebs απ’έξω, και μπορώ να τον αναπαραγάγω σε 20 δευτερόλεπτα, χάρη στο μνημονικό:
    “Oh! Can I Keep Some Succinate For Myself?”
    Oxaloacetate, Citrate, Isocitrate, a-Ketoglutarate, Succinyl-CoA, Succinate, Fumarate, Malate
    Υπάρχουν πολλά παρόμοια, και γενικώς δε χρειάζεται τρομερή λεπτομέρεια με τον τρόπο που έχουμε μάθει στην Ευρώπη. Η ουσία είναι να γνωρίζει κανείς πράγματα που έχουν σημασία, και όχι μ@λ@κίες. Είναι π.χ. σημαντικό να γνωρίζει κανείς τι γίνεται π.χ. μετά το φαγητό μεταβολικά, και όχι το πώς γράφεται το citrate. Δεν θα το ζητήσει ποτέ κανείς αυτό (όπως π.χ. στο Βέλγιο που μας το ζητούσαν ακόμη και αυτό για να κόψουν κόσμο για να περάσει το 15%!!). Δηλαδή, ας πούμε, μετά το φαγητό, ποιες ορμόνες δρουν, ποιες μεταβολικές οδοί ενεργοποιούνται και γιατί, και ποιες απενεργοποιούνται και γιατί. Γιατί π.χ. κατά τη νηστεία το λίπος δεν μπορεί να γίνει υδατάνθρακας κατά τη νηστεία? Γιατί ας πούμε το Acetyl-CoA δεν μπορεί να μετατραπεί σε pyruvate. Άρα από πού προέρχεται η γλυκόζη κατά τη νηστεία? Κλπ, κλπ, κλπ.
    Το ίδιο με πριν. Κ@πλ@ν! ς:
    4. Γενετική
    Εξαιρετικά πάλι τα βίντεο. Κ@πλ@ν!
    5. Ιστολογία (τα μέρη του κυττάρου)
    Κ@πλ@ν! Μικρό κεφαλαιάκι: HISTO 01 Σελ Κομπόνεντς (37min)
    Αφού κανείς δει/διαβάσει το Κ@πλ@ν, θα είναι πανέτοιμος για να το κάνει και επανάληψη από το Φερστ Εϊντ, διαβάζοντας το σέκσιονΧάι Γιλντ πρίνσιπολς ιν Μπαϊοκέμιστρι, για το κάθετι που έχει διαβάσει από το Κ@πλ@ν. Πάλι, ο γενικός κανόνας είναι ότι πρώτα διαβάζουμε από Κ@πλ@ν και μετά το Φερστ Εϊντ.
×
×
  • Δημιουργία νέας...