Jump to content

usmeds

Prominent Members
  • Posts

    1.353
  • Joined

  • Last visited

Posts δημοσιεύτηκε από usmeds

  1. Remy, Συγχαρητήρια!!

    Μπορεί να είναι δύσκολο να το πιστέψεις, μια και δεν σε γνωρίζω προσωπικά, αλλά είχα προβληματιστεί πάρα πολύ με την ιστορία σου.

    Είχες κάνει σοβαρή δουλειά και το (αρχικό) αποτέλεσμα ήταν πραγματικά απογοητευτικό.

    Σου εύχομαι καλή συνέχεια σε ότι κάνεις...

  2. Καλησπερα σε ολους,

    θελω να δωσω πολλα συγχαρητηρια στα παιδια που εκαναν match φετος. Το match ηταν εξαιρετικο για τους Ελληνες φετος..

    Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που έγραψα το τελευταίο μου post

    (δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις… ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος ξοδεύεται αλλιως…)

    Με τέτοια νέα όμως δεν μπορούσα να μην γράψω.

    Κάποτε ήμασταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού.

    Καλές επιτυχίες σε όλους.

    emrockon

  3. Πωπωπω, καταστροφή!!!

    Θα πήξουν οι κλινικές από αντικοινωνικούς σπυριάρηδες γιατρουδάκους που μέχρι τώρα σας έκαναν την χάρη και σας άδειαζαν την γωνία… <_<

    Θα χει πλάκα το πράγμα όμως, όταν κατά τα τελευταία έτη της ειδίκευσης οι ειδικευόμενοι θα συναγωνίζονται στα ίσα τους υποτιθέμενους «δασκάλους» τους… emcolgate

    Τέλοσπάντων δεν νομίζω να προχωρήσει το πράγμα... emno

    Αρκετό πολιτικό κόστος έχει να τραβήξει η κυβέρνηση με την χρεωκοπία.

    Το να πεις στον λαουτζίκο πως το βλαστάρι του δεν κάνει για γιατρός, από πάνω, είναι μεγάλη βλακεία… :rolleyes:

  4. Και σε κάθε περίπτωση, αυτά τα σκορ ναι μεν φαίνονται εξωπραγματικά σε κάποιους σαν κι εμάς (προσωπικά, με ένα 250 θα είμαι υπερευχαριστημένος), αλλά είναι πολλά παιδιά (ανάμεσά μας) που τα έχουν χτυπήσει. Νομίζω ξέρω 3 ή 4 άτομα από ΕΚΠΑ που είχαν >270.

    Μια συμβουλή για τα scores των άλλων.

    Αν δεν δεις, εσύ ο ίδιος, το χαρτί που γράφει > 270, μην πιστεύεις τίποτα.

    Γιατί και εγώ ξέρω 3-4 που πήραν >270 στο step1 και τώρα τελειώνουν ειδικότητα Ελλάδα, Αγγλία ή internal medicine σε community hospital στο Kansas...

    ΥΓ. Πάντως ένα πράγμα χαίρομαι: Από ότι φαίνεται, σιγά-σιγά έχει αρχίσει να δίνει USMLE ένα αξιοσέβαστο ποσοστό ανθρώπων από Ελλάδα.

    Καλά αποτελέσματα σε όλους :)

  5. Συμφωνώ με Sov...

    Μα τελοσπάντων!! Ποιος είναι αυτός ο άσχετος που δημοσιεύει τέτοια ψεύδη στις έντυπες εκδόσεις του ημερήσιου Ελληνικού τύπου; :rolleyes:

  6. Πολλοί από εμάς γίνονται γονείς κατά τη διάρκεια της ειδικότητάς μας.

    Γι'αυτό και καλό είναι να ξεμπερδεύει κανείς με την ειδικότητα του μέχρι τα 30, πηγαίνοντας έξω... :P

    Ξέρεις πολλούς ειδικευμένους να δουλεύουν 50-60 ώρες;

    Ναι. :)

    Στις ΗΠΑ, αν εξαιρέσεις κάτι νευροχειρουργούς ή τρελούς με το academia, ελάχιστοι δουλεύουν παραπάνω - ακόμα και σε επεμβατικές ειδικότητες.

    Στα υπόλοιπα δεν έχω κάτι να σχολιάσω. Δεν διαφωνούμε. Πρέπει κανείς να βρει την ισορροπία του όσο αναφορά την "Ελληνική παιδεία" που θα δώσει στα παιδιά του.

  7. Γι'αυτό, για εμένα να μεγαλώνει ένα παιδί στο εξωτερικό, από γονείς που τους βλέπει ελάχιστα και το μόνο που του παρέχουν είναι η οικονομική άνεση για τα διάφορα "εφόδια", είναι αυτοχειρία.

    Πάλι δεν καταλαβαίνω. emno

    Γιατί τους βλέπει ελάχιστα;

    Κατά μέσο όρο ένας γιατρός τελειωμένος δουλεύει 50-60 ώρες την εβδομάδα. Του μένουν άλλες τόσες να περάσει με την οικογένειά του…

    Από συνομιλίες μου με συναδέλφους που έχουν πετυχημένη καριέρα στην Ελλάδα, τόσο περίπου δουλεύει και ο Έλληνας γιατρός.

    Επίσης υπάρχει και η λύση του part time για τον ένα γονιό.

    Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας κακοί (και καλοί) γονείς υπάρχουν και στην Ελλάδα, όπως και έξω.

    Ένα δίκιο να δώσω σε αυτούς που λένε πως τα παιδιά δεν θα μεγαλώσουν σαν Έλληνες. :rolleyes:

    Πράγματι. Έτσι είναι. Μπορείς να τους μιλάς και να τους μαθαίνεις όσο θέλεις, τελικά θα μεγαλώσουν ως πολίτες της χώρας στην οποία ζεις.

    Στο χέρι σου όμως είναι να κρατήσουν μια επαφή με την χώρα από την οποία κατάγονται.

    Επίσης είναι στο χέρι σου να προσπαθήσεις να εκμεταλλευτουν και αυτά τις ίδιες ευκαιρίες που σε τραβήξαν έξω, και τις οποίες δεν θα είχαν στην Ελλάδα... :)

  8. Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο αυτό. Φτάνοντας σ’αυτό το σημείο της ζωής μας συνήθως δεν είμαστε μόνοι μας. Ερχόμαστε πακέτο, είτε απλά μ’έναν συνοδοιπόρο είτε με συνοδοιπόρο και συνοδοιποράκια (!). Και καλά ο/η συνοδοιπόρος να είναι ο δάσκαλος/η δασκαλίτσα που περιγράφουν και οι Ortho/ invitro αλλά αν έχουν και εκείνοι καριέρα για την οποία έχουν κάνει και εκείνοι θυσίες... τι γίνεται; Χωρίζεις στα 45 σου, επειδή σου ανοίγεται θέση καθηγητή στην Ελλάδα και αφήνεις στα κρύα του λουτρού γυναίκα και παιδιά; Και όμως το είδαμε και αυτό. Το λες αυτό προκοπή;! Εγώ, όχι.

    Από την άλλη σε άλλους συναδέλφους δεν «δώθηκε» η ευκαιρία για επιστροφή και έκαναν/ανάθρεψαν οικογένεια έξω. Οι περισσότερες απ’αυτές τις οικογένειες είναι ένα κωμικοτραγικό αστείο. Ιδιαίτερα αν είναι και οι δυό γιατροί... Γνωρίσαμε εκείνους που εξασφάλισαν σπίτι με έξτρα δωμάτιο για να μπορεί να μένει η μαμά/πεθερά και να φυλάει το παιδί/τα παιδιά, με ό,τι συνέπειες έχει αυτό, γνωρίσαμε εκείνους που έστειλαν το παιδί πακέτο στην Ελλάδα μέχρι που μεγάλωσε για να πάει σχολείο(!) και γνωρίσαμε και εκείνους που τα παιδιά τους δεν μπορούν να μιλήσουν καν με τους γιαγιαδοπαππούδες επειδή όλη μέρα με τη νταντά ή στο σχολείο κανείς δεν του μίλαγε ελληνικά.

    Βεβαία υπάρχουν και εκείνοι οι συνάδελφοι που επιλέγουν τους μικτούς γάμους ή γενικότερα σχέσεις με αλλοεθνείς. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο. Αφού συνήθως η επιστροφή στην Ελλάδα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σχεδόν απίθανη.

    Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα βρε παιδιά. emno

    Γιατί κάποιος πρέπει ντε και καλά να γυρίσει στην Ελλάδα για να νιώσει ευτυχισμένος;

    Στο χέρι σου είναι να κάνεις την ζωή σου καλή ή κακή όπου και αν είσαι.

    Αν το κουτσούβελο δεν μιλάει Ελληνικά είναι δικό σου πρόβλημα. Να του μιλάς μόνο στην γλώσσα σου. Να του βάζεις Ελληνική μουσική, ραδιόφωνο, τηλεόραση. Να του πάρεις Ελληνίδα νταντα.

    Το να μεγαλώσει ένα παιδί στην Ελλάδα, δεν είναι δα και τόσο μεγάλο εφόδιο για την ζωή του.

    Ίσα ίσα που έξω θα έχει περισσότερες ευκαιρίες για καλύτερη εκπαίδευση, ειδικά αν ο μπαμπάς/μαμά είναι επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουν… :rolleyes:

  9. Εκείνοι που είχαν δόντια γερά από πριν φύγουν, θα γυρίσουν να πάρουν τις θέσεις που τους έχει ζεστές η οικογένεια (είτε αυτές είναι πανεπιστημιακές, είτε ΕΣΥ, είτε ιδιωτικών ιατρείων)και αυτοί με τα ίδια χαρακτηριστηκά βύσματος που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, με τα ίδια που έφυγαν για έξω, ακριβώς με τα ίδια (συν κάποιο φινίρισμα και αέρα εξωτερικού) θα έρθουν να καθήσουν.

    Μην είσαι και πολύ σίγουρη πως όλοι με δόντι γυρνάνε πίσω.

    Πρέπει το δόντι να είναι ιδιαίτερα «γερό» για να θέλει κάποιος, που έχει ειδικευτεί και έχει βρει μια καλή θέση εργασίας σαν ειδικός έξω, να γυρίσει πίσω. :rolleyes:

    Α!! Και για να μην ξεχάσω να σχολιάσω όλα τα ποστ περί της προσωπικής ζωής.

    Στο εξωτερικό η προσωπικότητα σου δεν αλλάζει. :mellow:

    Αν σου αρέσουν οι μικρούλες/ιδές ή οι φτασμένες/οι στην Ελλάδα θα σου αρέσουν και έξω.

    Ευτυχώς όλα τα νοσοκομεία ανα τον κόσμο συνεχίζουν να αποτελούν ένα απέραντο... νυφοπάζαρο για να μην πω κάτι πιο χοντρό.

    Αν από την άλλη δεν το γλένταγες στην Ελλάδα, δεν θα το γλεντήσεις ούτε και έξω. emno

    Σε γενικές γραμμές πάντως κάποιος που φεύγει για έξω, αντικειμενικά, πρέπει να είναι αρκετά κοινωνικός και ευέλικτος σαν χαρακτήρας για να μπορέσει να προσαρμοστεί στο ξένο περιβάλλον. :)

  10. Εγώ συμφωνώ με τον «zerocoolua»

    Το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό. Και αντίστροφα, βέβαια. (πού είναι η milktray/clemence;) :rolleyes:

    Αν υπάρχει κενό νόμου ας το αξιοποιήσει ο άνθρωπος.

    Δεν θα κάνει τίποτα, μα τίποτα, το διαφορετικό από την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

    Εν τέλει είμαστε, ως λαός, άξιοι των νόμων και των νομοθετών που ψηφίζουμε... <_<

    ΥΓ. Πάμε... μαριλίζα, Πάμε... φώφη, Φύγε... δημήτρη emcolgate

  11. Θα ήθελα να ρωτήσω αν γνωρίζει κανείς περιπτώσεις Ελ γιατρών που πήγαν στο εξωτερικό (= Δύση /Εσπερία /Κουτοφραγκία ή Αμέρικα = Τζον Άνταμς, ο Ελ κάου-μπόυ που κατέκτησε το Φαρ-Ουέστ) και αντίθετα με το στερεότυπο /αστικό μύθο που θέλει τους σημαιοφόρους των παρελάσεων αλλά και κάθε ριτάρντεντ του τελευταίου ΠΙΚΠΑ της Ελ εσχατιάς να πετάει /βγάζει μάτια /μεγαλουργεί αφήνοντας τους άλλους να τρώνε τη σκόνη του, να τα έχει σκατώσει /πάει άπατος /ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη στην αλλοδαπή. Με άλλα λόγια, αν πίσω από τις success stories υπάρχουν και άλλες (πόσες αναλογικά; ) περιπτώσεις συναδέλφων που δεν είχαν ανάλογη τύχη και παρά τις σκληρές προσπάθειες που κατέβαλαν να τους ξέβρασε /έκλασε /ρεύτηκε το σύστημα /η άτιμη κενωνία /ο ψεύτης ο ντουνιάς που συνάντησαν (και) εκεί που πήγαν.

    ...

    Απλά, θα με ενδιέφεραν ιστορίες μεμονωμένων ατόμων που λόγω λάθος επιλογών /παλιμβουλίας /νοσταλγίας /προσκόλησης-αναζήτησης ελ ποιοτικών στάνταρντ ζωής, αποδείχτηκε ότι θα ήταν καλύτερα να είχαν μείνει μέσα και εν τέλει έσφαλαν που βγήκαν όξω από την Ψωροκώσταινα /κωλοχανείο /μπουρδέλο κ.λπ. που όλοι, στην τελική, βρίζουμε (αν και ελπίζουμε να γυρίσουμε σ΄ αυτό πετυχημένοι). Μα καλά, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην πέτυχε εκεί έξω;

    Στο Αμέρικα είναι λιγάκι δύσκολο να αποτύχει κανείς, παταγωδώς, αν τα καταφέρει να βρει θέση ειδικότητας.

    Αυτό οφείλεται κυρίως στις εξετάσεις και τις συνεντεύξεις που εγγυώνται πως ο υποψήφιος έχει τα απαιτούμενα προσόντα.

    Το χειρότερο που μπορεί να πάθει κανείς είναι να αναγκαστεί να συμβιβαστεί με κάποια άλλη λιγότερο ανταγωνιστική ειδικότητα από αυτήν που ήθελε αρχικά.

    Έτσι για παράδειγμα κάποιος που πηγαίνει για χειρουργός αν δεν βρει categorical μετά από preliminary θέση, μπορεί τελικά να κάνει match σε παθολογία... :huh:

    Από την άλλη, αν κάποιος κάνει το ταξίδι χωρίς θέση ειδίκευσης, μπορεί πολύ εύκολα να σαπίσει στο εργαστήριο μέχρι να ανοίξει η θέση του στο Έλλαντα.

    Αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό. Τι είχε και τι έχασε. Αντί να κάνει τον διαιτολόγο σε κέντρο αδυνατίσματος έκανε το ερευνητή...

    Κάποιοι πάντως θα πουν: «Είδες ο ταδε; Βγήκε έξω και έσπασε τα μούτρα του...» <_<

    Σημασία όμως έχει πως η επιτυχία είναι κάτι το καθαρά υποκειμενικό.

    Αν σου λείπουν τα κεφτεδάκια της μαμάς, ο ήλιος και η θάλασσα, θα είσαι δυστυχής όπου και να πας έξω.

    Αν από την άλλη δεν αντέχεις να ζεις στο κωλοχανείο/μπουρδέλο και θέλεις να κάνεις μονάχα διακοπές εκεί, μπορεί να ευτυχίσεις και στο Φαρ-Ουέστ. :rolleyes:

  12. Έχω από χρόνια σταματήσει να παίρνω μέρες σε αυτές τις συζητήσεις γιατί πιστεύω ότι είπα και άκουσα ότι γίνεται να ακούσει κανείς και διαμόρφωσα πλέον μία θέλω να πιστεύω

    ολοκληρωμένη προσωπική άποψη.

    Αυτό που μόνο θα ήθελα ταπεινά να συμβουλέψω αν μου επιτρέπεται η λέξη είναι ότι στην Ελλάδα το σύστημα δεν απορρίπτει σχεδόν κανένα.

    Οι φελοί επιπλέουν. Και εγώ πίστευα και είχα δηλώσει με πάθος στο παρελθόν ότι το "σύστημα" θα "διώξει" αυτούς που δεν "μπορουν".

    Αυτό στην Ελλάδα δεν ισχύει και βλέποντας την πολιτική κατάσταση και τις επιλογές τα τελευταία 10 χρόνια, ούτε θα ισχύσει. ποτέ.

    Όσο μπορουμε λοιπόν στο δικό μας μικρόκοσμο να εφαρμόζουμε τα ιδανικά μας (δεσμό, οικογένεια, φίλοι, συνεργάτες, greekmeds :P :P ) γιατί το "σύστημα" δε δουλεύει για "εμάς". Ούτε καν για το ίδιο στην Ελλάδα....δουλεύει για τρίτους! :)

    Καλές εκλογές... :lol:

  13. Καλησπερα σε ολους.Καταρχας ενα μεγαλο ευχαριστω σε ολα τα παιδια που συμβαλλουν με ολες αυτες τις

    πληροφοριες σε ενα πραγματικα χρησιμο φορουμ.Αν και παρακολουθω απο καιρο τη συζητηση αυτο ειναι το πρωτο

    μου ποστ.θα ηθελα να ρωτησω ιδιαιτερα τα παιδια που εχουν βγαλει J1 Visa για ειδικοτητα, αλλα και οσους εχουν

    J1 για ερευνα , αν γνωριζουν αν πρεπει να καταθεσουμε δικαιολογητικα για την στρατολογικη κατασταση στην αμερικανικη

    πρεσβεια κατα την αιτηση.

    Βασικα η αναβολη μου ληγει το δεκεμβριο του 2009, σε λγους μηνες δηλαδη, αλλα επειδη υπαρχει η δυνατοτητα να κανω

    ερευνα σε καποιο εργστηριο στην Αμερικη μεσα στο 2010, δεν θα ηθελα να χασω την ευκαιρια που παρουσιαστηκε τωρα και

    να αναγκαστω να παω στρατο.Αν ολα πανε καλα και ξεκινησω ειδικοτητα την επομενη χρονια-μετα το ερευνητικο, προφανως θα ειμαι ηδη ανυποτακτος οταν θα κανω εκ νεου αιτηση.

    Πραγματικα δεν θα ηθελα να χασω χρονο με τον στρατο - εστω και 9 μηνες- οποτε δεν ξερω αν με παιρνει να τον αποφυγω σαν ανυποτακτος χωρις επιπτωσεις στο θεμα της βιζας.Προφανως θα μπορουσα να ρωτησω την πρεσβεια κατευθειαν απο το να σας κουραζω εδω αλλα ανησυχω μηπως υπαρξει εμπλοκη πριν καλα καλα ξεκινησω την αιτηση.

    Υπαρχουν και αλλοι που τους εχει προβληματισει το θεμα στρατος-μεταναστευση Αμερικη? Περιμενω με ενδιαφερον να ακουσω αποψεις - προτασεις.

    Όλους τους άρρενες που πάνε στις ΗΠΑ για ειδικότητα τους προβληματίζει το θέμα.

    Δες εδώ για πληροφορίες.

    Την Αμερική δεν την ενδιαφέρει αν έχεις κάνει στρατό ή όχι. Αν δικαιούσαι την βίζα θα στην δώσει.

    Τα προβλήματα ανακύπτουν από τις διάφορες Ελληνικές Υπηρεσίες που σου ζητάνε στρατολογική κατάσταση για να σου εκδώσουν ένα πιστοποιητικό.

    Πάντως γνωρίζω παιδιά που είναι ανυπότακτοι και κάνουν ειδικότητα στις ΗΠΑ. Συνεπώς είναι κάτι που μπορεί να γίνει…

    YΓ Loanna, συγχαρητήρια για τα καλά σου scores. Με το καλό και η θέση των ονείρων σου…

  14. Μια άλλη οδός που πρέπει να λάβεις σοβαρά υπ’όψη είναι μήπως μπορέσεις να γίνεις consultant στην Αγγλία και μετά να πάρεις τον τίτλο του ειδικού στην Ελλάδα με μια απλή αίτηση και να μην μπλέξεις με το Ελληνικό κράτος
  15. Προς Pro Η μόνη χώρα που μπορώ να συγκρίνω τα Ελληνικά πτυχία Ιατρικής είναι η Αγγλία. Ενημερωτικά, τα ελληνικά πτυχία ιατρικής είναι κλάσεις ανώτερα από τα αγγλικά για λόγους που έχω εκτενώς αναλύσει.

    Το Ελληνικό Πτυχίο που έχει παρθεί τίμια και με βαθμό πάνω από 7.5, σε επίπεδο θεωρητικών γνώσεων, είναι εξαιρετικά καλό.

    Το πρόβλημα όμως είναι πως δεν σε κάνει αυτόματα και καλό κλινικό γιατρό.

    Χρειάζονται 3-6 μήνες «κολύμπι στα βαθιά» για να μπορέσει ο πτυχιούχος να αντιμετωπίσει αυτόνομα τα διάφορα περιστατικά.

  16. Δυστυχώς μου φαίνεται πως θα πρέπει να δώσεις δύο ειδών εξετάσεις: :(

    1. ΔΟΑΤΑΠ για να αναγνωριστεί το πτυχίο σου και να βγάλεις άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ιατρού

    2. Αφού κάνεις αίτηση αναγνώρισης πέντε ετών παιδιατρικής στο ΚΕΣΥ (3 χρόνια residency + 2 fellowship) και αν σου τα κάνουνε δεκτά (link), θα δώσεις τις εξετάσεις της ειδικότητας. (Το πως είναι δομημένες για την Παιδιατρική δεν το ξέρω)

    Να μην σε φοβίζουν οι εξετάσεις.

    Η γραφειοκρατία τους είναι αυτή που θα σε κάψει.

    Μια άλλη οδός που πρέπει να λάβεις σοβαρά υπ’όψη είναι μήπως μπορέσεις να γίνεις consultant στην Αγγλία και μετά να πάρεις τον τίτλο του ειδικού στην Ελλάδα με μια απλή αίτηση και να μην μπλέξεις με το Ελληνικό κράτος. :mellow:

  17. Οι παρατηρήσεις του alefantou σωστές.

    Ιδίως αυτές για το γεγονός πως ο ortho μόλις άρχισε... :P

    Μην βιαστούν ορισμένοι και πουν: «είδατε και στις ΗΠΑ υπάρχουν προγράμματα για τα πανηγύρια που δεν ακολουθούν τα guidelines και χώνουν τους ειδικευόμενους χωρίς να προσφέρουν εκπαίδευση»

    Αν κάποιο πρόγραμμα υποπέσει σε τέτοια παραπτώματα, στην επόμενη βίζιτα του ACGME θα μπει σε probation και στην μεθεπόμενη θα κλείσει.

    Επομένως δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί με τέτοια ωράρια συνέχεια... emno

    Τέλος το ερώτημα είναι γιατί στις ΗΠΑ οι attendings ενδιαφέρονται να διδάξουν;

    Η πολλή δουλεία που ρίχνουν οι ειδικευόμενοι είναι (ένας) από τους λόγους.

    Άμα ξέρεις να κάνεις lap appy και chole στον «ύπνο σου» και τα θεωρείς ψωμοτύρι όταν φτάσεις στο 4ο-5ο έτος, τότε έχεις τα skills που χρειάζονται για να σε διδάξει ο άλλος lap colectomy.

    Επίσης αν σε βλέπει να σκοτώνεσαι για τους ασθενείς του και να κάνεις ότι μπορείς να τον βοηθήσεις (dictation, rounding, discharges) τότε έχει λόγο να σε στηρίξει.

    Και συμφωνούμε, δεν χρειάζεται να δουλεύεις 100ώρες/εβδ. για να τα κάνεις αυτά.

    Οι 80 φθάνουν. :rolleyes:

×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.