Jump to content

usmeds

Prominent Members
  • Posts

    1.353
  • Joined

  • Last visited

Όλες οι δημοσιεύσεις από usmeds

  1. Remy, Συγχαρητήρια!! Μπορεί να είναι δύσκολο να το πιστέψεις, μια και δεν σε γνωρίζω προσωπικά, αλλά είχα προβληματιστεί πάρα πολύ με την ιστορία σου. Είχες κάνει σοβαρή δουλειά και το (αρχικό) αποτέλεσμα ήταν πραγματικά απογοητευτικό. Σου εύχομαι καλή συνέχεια σε ότι κάνεις...
  2. Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που έγραψα το τελευταίο μου post (δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις… ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος ξοδεύεται αλλιως…) Με τέτοια νέα όμως δεν μπορούσα να μην γράψω. Κάποτε ήμασταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Καλές επιτυχίες σε όλους.
  3. Πωπωπω, καταστροφή!!! Θα πήξουν οι κλινικές από αντικοινωνικούς σπυριάρηδες γιατρουδάκους που μέχρι τώρα σας έκαναν την χάρη και σας άδειαζαν την γωνία… Θα χει πλάκα το πράγμα όμως, όταν κατά τα τελευταία έτη της ειδίκευσης οι ειδικευόμενοι θα συναγωνίζονται στα ίσα τους υποτιθέμενους «δασκάλους» τους… Τέλοσπάντων δεν νομίζω να προχωρήσει το πράγμα... Αρκετό πολιτικό κόστος έχει να τραβήξει η κυβέρνηση με την χρεωκοπία. Το να πεις στον λαουτζίκο πως το βλαστάρι του δεν κάνει για γιατρός, από πάνω, είναι μεγάλη βλακεία…
  4. Μια συμβουλή για τα scores των άλλων. Αν δεν δεις, εσύ ο ίδιος, το χαρτί που γράφει > 270, μην πιστεύεις τίποτα. Γιατί και εγώ ξέρω 3-4 που πήραν >270 στο step1 και τώρα τελειώνουν ειδικότητα Ελλάδα, Αγγλία ή internal medicine σε community hospital στο Kansas... ΥΓ. Πάντως ένα πράγμα χαίρομαι: Από ότι φαίνεται, σιγά-σιγά έχει αρχίσει να δίνει USMLE ένα αξιοσέβαστο ποσοστό ανθρώπων από Ελλάδα. Καλά αποτελέσματα σε όλους
  5. Καιρό είχα να γράψω εδώ μέσα. Τίποτα δεν άλλαξε!!! Ooops. Λάθος έκανα. Άλλαξε το username του troll...
  6. Συμφωνώ με Sov... Μα τελοσπάντων!! Ποιος είναι αυτός ο άσχετος που δημοσιεύει τέτοια ψεύδη στις έντυπες εκδόσεις του ημερήσιου Ελληνικού τύπου;
  7. Γι'αυτό και καλό είναι να ξεμπερδεύει κανείς με την ειδικότητα του μέχρι τα 30, πηγαίνοντας έξω... Ναι. Στις ΗΠΑ, αν εξαιρέσεις κάτι νευροχειρουργούς ή τρελούς με το academia, ελάχιστοι δουλεύουν παραπάνω - ακόμα και σε επεμβατικές ειδικότητες. Στα υπόλοιπα δεν έχω κάτι να σχολιάσω. Δεν διαφωνούμε. Πρέπει κανείς να βρει την ισορροπία του όσο αναφορά την "Ελληνική παιδεία" που θα δώσει στα παιδιά του.
  8. Πάλι δεν καταλαβαίνω. Γιατί τους βλέπει ελάχιστα; Κατά μέσο όρο ένας γιατρός τελειωμένος δουλεύει 50-60 ώρες την εβδομάδα. Του μένουν άλλες τόσες να περάσει με την οικογένειά του… Από συνομιλίες μου με συναδέλφους που έχουν πετυχημένη καριέρα στην Ελλάδα, τόσο περίπου δουλεύει και ο Έλληνας γιατρός. Επίσης υπάρχει και η λύση του part time για τον ένα γονιό. Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας κακοί (και καλοί) γονείς υπάρχουν και στην Ελλάδα, όπως και έξω. Ένα δίκιο να δώσω σε αυτούς που λένε πως τα παιδιά δεν θα μεγαλώσουν σαν Έλληνες. Πράγματι. Έτσι είναι. Μπορείς να τους μιλάς και να τους μαθαίνεις όσο θέλεις, τελικά θα μεγαλώσουν ως πολίτες της χώρας στην οποία ζεις. Στο χέρι σου όμως είναι να κρατήσουν μια επαφή με την χώρα από την οποία κατάγονται. Επίσης είναι στο χέρι σου να προσπαθήσεις να εκμεταλλευτουν και αυτά τις ίδιες ευκαιρίες που σε τραβήξαν έξω, και τις οποίες δεν θα είχαν στην Ελλάδα...
  9. Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα βρε παιδιά. Γιατί κάποιος πρέπει ντε και καλά να γυρίσει στην Ελλάδα για να νιώσει ευτυχισμένος; Στο χέρι σου είναι να κάνεις την ζωή σου καλή ή κακή όπου και αν είσαι. Αν το κουτσούβελο δεν μιλάει Ελληνικά είναι δικό σου πρόβλημα. Να του μιλάς μόνο στην γλώσσα σου. Να του βάζεις Ελληνική μουσική, ραδιόφωνο, τηλεόραση. Να του πάρεις Ελληνίδα νταντα. Το να μεγαλώσει ένα παιδί στην Ελλάδα, δεν είναι δα και τόσο μεγάλο εφόδιο για την ζωή του. Ίσα ίσα που έξω θα έχει περισσότερες ευκαιρίες για καλύτερη εκπαίδευση, ειδικά αν ο μπαμπάς/μαμά είναι επιτυχημένοι σε αυτό που κάνουν…
  10. Μην είσαι και πολύ σίγουρη πως όλοι με δόντι γυρνάνε πίσω. Πρέπει το δόντι να είναι ιδιαίτερα «γερό» για να θέλει κάποιος, που έχει ειδικευτεί και έχει βρει μια καλή θέση εργασίας σαν ειδικός έξω, να γυρίσει πίσω. Α!! Και για να μην ξεχάσω να σχολιάσω όλα τα ποστ περί της προσωπικής ζωής. Στο εξωτερικό η προσωπικότητα σου δεν αλλάζει. Αν σου αρέσουν οι μικρούλες/ιδές ή οι φτασμένες/οι στην Ελλάδα θα σου αρέσουν και έξω. Ευτυχώς όλα τα νοσοκομεία ανα τον κόσμο συνεχίζουν να αποτελούν ένα απέραντο... νυφοπάζαρο για να μην πω κάτι πιο χοντρό. Αν από την άλλη δεν το γλένταγες στην Ελλάδα, δεν θα το γλεντήσεις ούτε και έξω. Σε γενικές γραμμές πάντως κάποιος που φεύγει για έξω, αντικειμενικά, πρέπει να είναι αρκετά κοινωνικός και ευέλικτος σαν χαρακτήρας για να μπορέσει να προσαρμοστεί στο ξένο περιβάλλον.
  11. Μπαράκ και Αντώνης. Και συμπατριώτες και σπουδαγμένοι στο ίδιο πανεπιστήμιο...
  12. Εγώ συμφωνώ με τον «zerocoolua» Το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό. Και αντίστροφα, βέβαια. (πού είναι η milktray/clemence;) Αν υπάρχει κενό νόμου ας το αξιοποιήσει ο άνθρωπος. Δεν θα κάνει τίποτα, μα τίποτα, το διαφορετικό από την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Εν τέλει είμαστε, ως λαός, άξιοι των νόμων και των νομοθετών που ψηφίζουμε... ΥΓ. Πάμε... μαριλίζα, Πάμε... φώφη, Φύγε... δημήτρη
  13. Πολύ... London School of Economics στον τομέα της υγείας.
  14. Ότι πρέπει για να ορθοποδήσει το ιατρικό επάγγελμα εν Ελλάδι!!!
  15. Στο Αμέρικα είναι λιγάκι δύσκολο να αποτύχει κανείς, παταγωδώς, αν τα καταφέρει να βρει θέση ειδικότητας. Αυτό οφείλεται κυρίως στις εξετάσεις και τις συνεντεύξεις που εγγυώνται πως ο υποψήφιος έχει τα απαιτούμενα προσόντα. Το χειρότερο που μπορεί να πάθει κανείς είναι να αναγκαστεί να συμβιβαστεί με κάποια άλλη λιγότερο ανταγωνιστική ειδικότητα από αυτήν που ήθελε αρχικά. Έτσι για παράδειγμα κάποιος που πηγαίνει για χειρουργός αν δεν βρει categorical μετά από preliminary θέση, μπορεί τελικά να κάνει match σε παθολογία... Από την άλλη, αν κάποιος κάνει το ταξίδι χωρίς θέση ειδίκευσης, μπορεί πολύ εύκολα να σαπίσει στο εργαστήριο μέχρι να ανοίξει η θέση του στο Έλλαντα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό. Τι είχε και τι έχασε. Αντί να κάνει τον διαιτολόγο σε κέντρο αδυνατίσματος έκανε το ερευνητή... Κάποιοι πάντως θα πουν: «Είδες ο ταδε; Βγήκε έξω και έσπασε τα μούτρα του...» Σημασία όμως έχει πως η επιτυχία είναι κάτι το καθαρά υποκειμενικό. Αν σου λείπουν τα κεφτεδάκια της μαμάς, ο ήλιος και η θάλασσα, θα είσαι δυστυχής όπου και να πας έξω. Αν από την άλλη δεν αντέχεις να ζεις στο κωλοχανείο/μπουρδέλο και θέλεις να κάνεις μονάχα διακοπές εκεί, μπορεί να ευτυχίσεις και στο Φαρ-Ουέστ.
  16. Όλους τους άρρενες που πάνε στις ΗΠΑ για ειδικότητα τους προβληματίζει το θέμα. Δες εδώ για πληροφορίες. Την Αμερική δεν την ενδιαφέρει αν έχεις κάνει στρατό ή όχι. Αν δικαιούσαι την βίζα θα στην δώσει. Τα προβλήματα ανακύπτουν από τις διάφορες Ελληνικές Υπηρεσίες που σου ζητάνε στρατολογική κατάσταση για να σου εκδώσουν ένα πιστοποιητικό. Πάντως γνωρίζω παιδιά που είναι ανυπότακτοι και κάνουν ειδικότητα στις ΗΠΑ. Συνεπώς είναι κάτι που μπορεί να γίνει… YΓ Loanna, συγχαρητήρια για τα καλά σου scores. Με το καλό και η θέση των ονείρων σου…
  17. Το Ελληνικό Πτυχίο που έχει παρθεί τίμια και με βαθμό πάνω από 7.5, σε επίπεδο θεωρητικών γνώσεων, είναι εξαιρετικά καλό. Το πρόβλημα όμως είναι πως δεν σε κάνει αυτόματα και καλό κλινικό γιατρό. Χρειάζονται 3-6 μήνες «κολύμπι στα βαθιά» για να μπορέσει ο πτυχιούχος να αντιμετωπίσει αυτόνομα τα διάφορα περιστατικά.
  18. Δυστυχώς μου φαίνεται πως θα πρέπει να δώσεις δύο ειδών εξετάσεις: 1. ΔΟΑΤΑΠ για να αναγνωριστεί το πτυχίο σου και να βγάλεις άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ιατρού 2. Αφού κάνεις αίτηση αναγνώρισης πέντε ετών παιδιατρικής στο ΚΕΣΥ (3 χρόνια residency + 2 fellowship) και αν σου τα κάνουνε δεκτά (link), θα δώσεις τις εξετάσεις της ειδικότητας. (Το πως είναι δομημένες για την Παιδιατρική δεν το ξέρω) Να μην σε φοβίζουν οι εξετάσεις. Η γραφειοκρατία τους είναι αυτή που θα σε κάψει. Μια άλλη οδός που πρέπει να λάβεις σοβαρά υπ’όψη είναι μήπως μπορέσεις να γίνεις consultant στην Αγγλία και μετά να πάρεις τον τίτλο του ειδικού στην Ελλάδα με μια απλή αίτηση και να μην μπλέξεις με το Ελληνικό κράτος.
  19. Οι παρατηρήσεις του alefantou σωστές. Ιδίως αυτές για το γεγονός πως ο ortho μόλις άρχισε... Μην βιαστούν ορισμένοι και πουν: «είδατε και στις ΗΠΑ υπάρχουν προγράμματα για τα πανηγύρια που δεν ακολουθούν τα guidelines και χώνουν τους ειδικευόμενους χωρίς να προσφέρουν εκπαίδευση» Αν κάποιο πρόγραμμα υποπέσει σε τέτοια παραπτώματα, στην επόμενη βίζιτα του ACGME θα μπει σε probation και στην μεθεπόμενη θα κλείσει. Επομένως δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί με τέτοια ωράρια συνέχεια... Τέλος το ερώτημα είναι γιατί στις ΗΠΑ οι attendings ενδιαφέρονται να διδάξουν; Η πολλή δουλεία που ρίχνουν οι ειδικευόμενοι είναι (ένας) από τους λόγους. Άμα ξέρεις να κάνεις lap appy και chole στον «ύπνο σου» και τα θεωρείς ψωμοτύρι όταν φτάσεις στο 4ο-5ο έτος, τότε έχεις τα skills που χρειάζονται για να σε διδάξει ο άλλος lap colectomy. Επίσης αν σε βλέπει να σκοτώνεσαι για τους ασθενείς του και να κάνεις ότι μπορείς να τον βοηθήσεις (dictation, rounding, discharges) τότε έχει λόγο να σε στηρίξει. Και συμφωνούμε, δεν χρειάζεται να δουλεύεις 100ώρες/εβδ. για να τα κάνεις αυτά. Οι 80 φθάνουν.
  20. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Είμαστε σύμφωνοι πως το direct patient care μετά από 16-24 ώρες γίνεται προβληματικό. Για αυτόν τον λόγο, ορθώς, έγινε το 80 hour work week. Τα ωράρια που περιγράφει ο Ortho δεν είναι αντιπροσωπευτικά του κάθε rotation. Υπάρχουν μήνες που δουλεύεις σε αυτούς τους ρυθμούς και άλλοι όπου τα πράγματα είναι πιο χαλαρά. Άμα είσαι στο trauma μην περιμένεις διακοπές... Πάντως ως ασθενής θα προτιμούσα να μου κάνει την επέμβαση κάποιος που την κάνει «και στον ύπνο του» παρά κάποιος που την έχει διαβάσει στον ξύπνιο του 100 φορές αλλά από πρακτική εξάσκηση μηδέν. Το 20% περισσότερη πιθανότητα λάθους αξιολογείται και με βάση τον απόλυτο αριθμό λαθών. Αν κάνεις 1 στα 1000 και μετά 30 ώρες αϋπνίας κάνεις 1.2 στα 1000, εξακολουθείς να είσαι σωστός χειρουργός.
×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.