Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 29/06/2018 in all areas

  1. 2 points
    26/6 Παπαευαγγέλου-Πρίφτης Σενάριο με παιδί 7 ετών με διάρροιες, εμέτους και πυρετό από 3ημέρου (λοιμώδη γαστρεντερίτιδα). Προσέγγιση, δ/δ και θεραπεία Σενάριο με κορίτσι 8 ετών που κάνει ιππασία και διαπίστωσε αίμα στην λεκάνη κατά την πρωινή ούρηση (1ο επεισόδιο αιματουρίας). Ήθελε δ/δ αιματουρίας, την ιππασία την ανέφερε για αποκλεισμό τραυματικής αιματουρίας. Σενάριο με μια χορτοφάγο εγκυμονούσα που θέλει να θηλάσει αποκλειστικά το παιδί της, τι κινδύνους εγκυμονεί για το παιδί αυτή η διατροφική της συμπεριφορά και επιθυμία της για αποκλειστικό θηλασμό. Βασικά πέρα από της αποβιταμινώσεις και την σιδηροπενία ήθελε να αναφέρουμε τη χαμηλή πρόσληψη σε λιπαρά, τα οποία είναι χρήσιμα για την ανάπτυξη του ΚΝΣ (τα λιπαρά οξέα είναι βασικό συστατικό της μυελίνης κτλ). Επιπλέον ρώτησε και το ρόλο της μεσογειακής διατροφής, και ήθελε να του πούμε για το ελαιόλαδο περιέχει πολυακόρεστα λιπαρά και ότι τα πολυακόρεστα προσφέρουν στον οργανισμό με την αντιφλεγμονώδη και την αντιοξειδωτική τους δράση. Σενάριο με παιδί με άτυπο κοιλιακό άλγος χωρίς άλλα σημεία από το γαστρεντερικό (διάρροιες, εμέτους κτλ.). Ήθελε να ρωτήσουμε και για τα άλλα συστήματα και καταλήξαμε σε χαμηλή πνευμονία. Αυτά θυμάμαι γενικά. Τα δύο πρώτα είναι της καθηγήτριας και τα δύο άλλα Πρίφτης. Η αλήθεια είναι πως εκείνο με το ελαιόλαδο κτλ ήταν σκαλωτικό αλλά σου έδινε κάποια πατήματα και σε κατεύθυνε σιγά σιγά προς την απάντηση. Το κλίμα της εξέτασης ήταν καλό κατά τα άλλα και είχαν διάθεση και οι δύο να βοηθήσουν.
  2. 1 point
    Basiliki_1

    Φυσική ΙΙ

    Πτυχιακές εξετάσεις Ιουνίου 2018 4 θέματα από τα οποία επιλέγαμε τα 3 1. Ποιά είναι η διαφορά ανοιχτού και κλειστού κώδωνα; Για την ακρόαση ποιών ήχων χρησιμοποιείται ο κάθε ένας; 2. α) Ορίστε τους χρόνους Τ1, Τ2 β) Πώς επιλέγεται η τομή στην απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού; 3. Αν το 50% του βάρους ενός ατόμου 70kg ασκείται πάνω από τον 5ο Οσφυϊκό σπόνδυλο, ποιά είναι η δύναμη που ασκείται στο σπόνδυλο και ποιά η τάση αν το εμβαδόν διατομής είναι 30cm2; 4. Ερώτηση για ΗΚΓ (τα 2 υποερωτήματα μου διαφεύγουν. Συγγνώμη...!)
  3. 1 point
    Πάει καιρός.. Η ειδικότητα της ιατρικής εργασίας έχει πάρα πολλά προβλήματα. Και η εκπαίδευση είναι αποσπασματική και εκτός λογικής. Για την ειδικότητα: Στην Αττική, υπάρχει μόνο ένας στο νοσοκομείο Γεννηματά (και κάποιοι παρατασιακοί, νομίζω δύο) σε σύνολο 10-15 θέσεων. Δεν την επιλέγουν πλέον. Τους πρώτους ειδικευόμενους ή ειδικούς ιατρούς εργασίας θα τους γνωρίσεις στο τρίτο έτος της ειδικότητητας. Μέχρι τότε είσαι ειδικευόμενος παθολόγος ή και πνευμονολόγους του νοσοκομείου. Δεν έχεις συντονιστή διευθυντή. Αποφασίζουν μόνο οι άλλες ειδικότητες για σένα, και η εκπαίδευση είναι ένα ατελείωτο ροτέσιον. Αλλάζεις μέχρι και 11 χώρους εργασίας σε 4 χρόνια (η πρακτική συνήθως σπάει σε διάφορες εταιρίες)= 11 διευθυντές και 11 πιστοποιητικά άσκησης. Είναι η μόνη ειδικότητα που απαιτεί εργασία (διπλωματική) για να λάβεις μέρος στις εξετάσεις. Η εργασία είναι επιπέδου μαστερ, χωρίς να απονέμει μεταπτυχιακό. Οι ερευνητικές απαιτήσεις είναι πλέον υψηλές και πιεστικές (εν αντιθέσει με τα προηγούμενα χρόνια). Πολλοί συνάδελφοι καθυστερούν μέχρι και ένα χρόνο να δώσουν εξετάσεις ειδικότητας λόγω της διπλωματικής εργασίας!! Από την άλλη μεριά, οι εξετάσεις είναι πολύ εύκολες, ίσως οι πιο εύκολες όλων των ειδικοτήτων. Οι συνεχείς αλλαγές, η απουσία συντονιστή, η μη γνωριμία με ειδικούς, η έλλειψη ρουλ μοντελ, η μη επαφή με συνειδικεύομενους είναι μερικά από τα προβλήματα. Κάποιοι το εκμεταλλεύονται και παιρνούν "ζάχαρη", άλλοι εξαρτώνται αποκλειστικά από την ιατρική υπηρεσία του εκάστοτε νοσοκομείου και καλύπτουν τρύπες. Για το μετά: Είναι κάπου 200 ειδικοί. Με το παρόν φεκ της αχτσιόγλου (εδώ: https://www.taxheaven.gr/laws/circular/view/id/28612) οι μη ειδικοί ιατροί εργασίας (ιατροί άλλων ειδικοτήτων) που λειτουργούν νόμιμα ως ειδικοί είναι 354. Σύνολο 550. Δεν είναι λίγοι (αναλογικά με άλλα κράτη) ούτε και πολλοί (εάν είχαμε διαφορετικό μοντέλο). Το πρόβλημα είναι πως δεν εισέρχονται νέοι συνάδελφοι. Συνεπώς το κράτος κάποια στιγμή ενδέχεται να βαφτίσει γιατρούς εργασίας και άλλους ιατρούς ώστε να ικανοποιηθούν οι οδηγίες της ΕΕ για υγεία και ασφάλεια στην εργασία. Ένα παράδειγμα: στην αγγλία συζητάνε εάν η νοσηλεύτρια της εργασίας θα μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως τον ιατρό εργασίας ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο όγκο δουλειάς και οι λίγοι ιατροί εργασίας θα είναι για τα εξιδικευμένα ζητήματα. Ιατρείο: οι περισσότεροι ιατροί εργασίας μπορούν και διατηρούν ιατρείο. Μπορείς να κάνεις και σπιρομέτρηση, οπτική οξύτητα, ακουογραμμα κλπ. Συνταγογράφηση: οι περισσότεροι ειδικοί δεν συνταγογραφούν στις εταιρίες. Κάποιοι το κάνουν. Πολλοί δεν μπορούν. Το ζήτημα είναι πολύ μπλεγμένο. Θεωρητικά ο ιατρός εργασίας είναι για την εργασία και ο γενικός ιατρός για την πρωτοβάθμια υγεία (γαλλικό μοντέλο). Εδώ; μπάχαλο. Προσοχή, πλέον, σε κάθε περιφέρεια υπάρχουν από 5 έως 10 ιατροί εργασία (καμιά 90αρια Αθήνα), χωρίς να υπολογίζονται οι επιπλέον 350 οι οποίοι και αυτοί εργαζονται χρόνια σε εταιρίες σε όλη την ελλάδα, σε όλους τους νομούς. Λίγες περιοχές έχουν πλέον ελλείψεις, όπως η Ήπειρος, το ιόνιο κλπ αλλά εκεί δεν υπάρχει μεγάλη προσφαρά εργασιάς. Εργασία: τέσσερις κατηγορίες: α) "αγγαρειομάχοι": σε εταιρίες (εξυππ) που παρέχουν ιατρό εργασίας για άλλες εταιρίες και τον πληρώνουν με την ώρα. Μπλοκάκι, μεικτά, υψηλή φορολογία, πολλά χιλιόμετρα (και εκτός νομών). Υπάρχουν θέσεις. β) μεγάλες πολυεθνικές: όταν η εργασία είναι δική σου, τότε οι αμοιβές είναι σαφώς μεγαλύτερες. γ) σεπε, 4 μόνιμοι στα νοσοκομεία (σε 3 νομίζω ή 4) ή άλλοι οργανισμοί όπως αξιωματικός του λιμενικού, περιφέρεια, άλλες δημόσιες υπηρεσίες κλπ δ) ακαδημαικη καριέρα. Τα γνωστά.. ΠΡΟΣΟΧΗ: σχεδόν όλες οι θέσεις είναι συμβάσεις ορισμένου χρόνου με κριτήριο κατοχύρωσης: ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ!! Κανένα ποιοτικό κριτήριο, ο νόμος της αγοράς.. Ελάχιστες συμβάσεις αορίστου χρόνου ή μόνιμες θέσεις. (όπου υπάρχει ιατρός εργασίας, συνήθως δεν βάζεις προσφορά για λόγους καλής πίστης, τουτέστιν, όποιος πρόλαβε πρόλαβε) Μέλλον: υπάρχει το άρθρο: the rise and the fall of occupational medicine του Ladou (που έχει συγγράψει το βασικό ξενόγλωσσο σύγγραμμα της ειδικότητας). Θεωρώ πως περιγράφει άριστα την εικόνα της ειδικότητας (και στην χώρα μας). https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11988384 Am J Prev Med. 2002 May;22(4):285-95. The rise and fall of occupational medicine in the United States. LaDou J1. Author information Abstract Thirty years ago, occupational medicine was one of the smallest of all the medical specialties, ignored by most physicians and medical schools. Occupational physicians were more likely to have entered the field through career transition than by residency training. In 1970, governmental agencies sought to transform occupational medicine into a major clinical specialty. Influential groups projected a need for large numbers of physicians in the field. Residency training was expanded, as were other teaching programs. However, industry and its workers' compensation insurance partners were not widely included in these plans. For that reason, among others, many physicians entering the field met with disappointment. About half the corporate positions for occupational physicians have disappeared in the last decade. Private practice opportunities turned out to be much more limited than planners had anticipated. Attempts to bring occupational medicine into the curriculum of the medical schools failed. Many of the residency programs that had been created are now closing. The proposal that occupational medicine create a joint specialty with environmental medicine is not widely accepted by the rest of medicine. Because so few physicians obtain board certification, it appears that the specialty of occupational medicine is returning to its former obscurity. Εργασία και αποκατάσταση υπάρχει. Τα προβλήματα όμως είναι πολλά και δύσκολα να λυθούν. Η ειδικότητα ουσιαστικά επιβλήθηκε από την ΕΕ και όχι από κάποια ελληνική κουλτούρα για υγιείς και ασφαλείς εργαζόμενους. Αυτό είναι και το σημαντικότερο πρόβλημα στην Ελλάδα. Προσωπικά, η ειδικότητα είναι γοητευτική και μοναδική αλλά μόνο σε θέσεις ελεγκτικές (όπως ΣΕΠΕ, τμήματα δημόσιας υγείας περιφερειών κλπ), σε θέσεις μάχιμες (μεγάλες εταιρίες και νοσοκομεία) και σε ακαδημαικές/ερευνητικές θέσεις. Μόνο που οι θέσεις αυτές σπανίζουν και δύσκολα προκηρύσσονται. Ιδανικά, η σύζευξη με πρωτοβάθμια υγεία, η επέκταση στο κομμάτι της περιβαλλοντικής υγείας, εξιδεικευμένες πράξεις όπως εργοσπιρομετρία και ικανότητα προς εργασία , ανεξάρτητη ιατρική γνωμάτευση και δικονομικά κλπ θα δώσουν νέα ώθηση στο μέλλον. Αλλά αυτά είναι για λίγους. Η ειδικότητα στην Ελλάδα ξεκίνησε με μεγάλες αναμονές και ανεργία, αναπτύχθηκε ραγδαίως με μεγάλες χρηματικές απολαβές και μετά παρήκμασε (κατά την γνώμη μου. Φταίει βέβαια και η οικονομική κρίση). Αναφέρεται χαρακτηριστικά πως αυτό συνέβαινε πάντα με την συγκεκριμένη ειδίκευση στην Αμερική ανά 30 χρόνια. Δεν θέλω να αποθαρρύνω κανέναν. Δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαντάζονται πολλοί. Υπάρχουν και τα θετικά: είσαι όλη την μέρα στο τρέξιμο, δεν εργάζεσαι νύχτες, οι ευθύνες είναι περισσότερο στο κομμάτι του υγειονομικού της ρόλου και όχι του θεραπευτικού και περισσότερο νομικές παρά ηθικές (δεν θεραπεύεις, μόνο προλαμβάνεις).
×
×
  • Δημιουργία νέας...