Jump to content

Υπεράριθμος ειδικευόμενος για λόγους (ψυχικής) υγείας...


Recommended Posts

Πάλι θα αναλάβω να γράψω αυτό που σκέφτηκαν όλοι:

Να τα παρατήσει το παλικάρι. Δεν είναι ο άνθρωπος που έφαγε (άλλωστε η ιατρική έχει επιπλοκές, μόνο το να μην κάνεις τίποτα είναι ακίνδυνο), είναι ότι δεν ανέλαβε τις ευθύνες του. Αν γυρνάει τους ψυχιάτρους ετσι ευκολα, ΔΕ μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες που πρέπει ένας κλινικός γιατρός να αναλαμβάνει και μάλλον ΧΡΗΖΕΙ και τακτικής ψυχιατρικής παρακολούθησης.

Ας ασχοληθεί με κάτι άλλο, προληπτική ιατρική, κλινική διατροφη, ιατρείο διακοπής καπνίσματος. Αλλα έλεος που πρεπει να τον λυπηθούμε κιόλας. Κριμα στον άνθρωπο που ξέκανε...Αυτοί μας έχουνε βγάλει το όνομα ότι είμαστε σκιτζήδες...

Οι ευθύνες ποιες θα ήταν συνοπτικά;

Δεν ρωτάω ειρωνικά, αλλά ενημερωτικά {ακόμα σπουδάζω σε μικρό σχετικά έτος }

Μου φαίνεται τραγελαφικός ο όρος ''ξεκάνω''.Δεν θα το χρησιμοποιούσα τόσο εύκολα όταν δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη,προσωπικά.Μέσω νετ πολλά παραφράζονται πιστεύω.

Πρόσφατα είχα ακούσει μια ιστορία-real incident-όπου ένας ειδικευόμενος (το που συνέβη νομίζω δεν έχει σημασία,κεντρικό νοσοκομείο πάντως ) εμπιστευόμενος τον ειδικό,ο οποίος κοίταξε στα κλεφτά ανάμεσα στις τσίμπλες του ύπνου ενα ΗΚΓ και δεν βρήκε τίποτα παθολογικό,έδιωξε μία ασθενή χωρίς καν ιστορικό καρδιακής νόσου.Την επόμενη μέρα την έφεραν νεκρή..Οι συγγενείς αφού πλάκωσαν τον ειδικεύομενο,τον έσυραν στα δικαστήρια...λέγοντας ότι ξεκανε τη γυναίκα.Είμαι αρκετά σίγουρος ότι την θέση των ασθενών συμμερίστηκε και ο προαναφερθείς ειδικός,μαζί με άλλους στο νοσοκομείο,στην ίδια κλινική,φυσικά κάνοντας τον κινέζο,αποποιούμενος των ευθυνών του.

Το τι πέρασε δε ο ειδικεύομενος στη δίκη,στη σύντομη αυτή χρονική περίοδο δε λέγεται.Θα θεωρούσες οτι δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του αν δεν γύριζε πίσω σε εκείνη την κλινική,αν παρατούσε τα παντα;Θα ήταν σωστό να τον λέει ο κόσμος σκιτζή,που πιθανότατα τον έλεγε;

Η ιστοριά προφανώς είναι ελλιπής αλλά είναι πολύ αληθινή.

Ειλικρινά ενημερωτικά ρωτάω,καμία διάθεση ειρωνείας.Είναι τελικά θέμα ικανότητας,του να είσαι χοντρόπετσος έως αναίσθητος,του να μπορείς να αναλαμβάνεις ευθύνες για να αντιμετωπίσεις την ειδικότητα;

Πιστεύω κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο απόλυτος στα όσα λέει.Και κυρίως να λέει ''ξεκάνω''.

Τροποποιήθηκε από Nefelim22
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

^^To πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι η συνεχής πάρλα στον εργασιακό χώρο μετατρέπεται σε αβίαστη κριτική αλλά όχι πράξεις που θα βελτίωναν το σύστημα. Ενω μεν μπορεί σε κάθε περίπτωση να υπάρχουν προσωπικές ευθύνες, είναι εντελώς ανόητο να κρίνεις τον καθένα μέσα σε δευτερόλεπτα όταν δεν έχεις καν τα απαραίτητα δεδομένα ή ακόμα και γνώσεις.

Στην περίπτωση που ανέφερες δυο πράγματα μπορεί να επισημανθούν, αφενός η φυσική βια είναι ανεπίτρεπτη (ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε εναν εργασιακό χώρο, και κανένας δεν διάλεξε αυτό το επάγγελμα για να "ξεκάνει") και αφετέρου στην Ελλάδα υπάρχει η τάση να προσωποποιούμε την ευθύνη και μάλιστα έναντι του τελευταίου τροχού της αμάξης. Στη πραγματικότητα τα περισσότερα ιατρικά λάθη οφείλονται στην αδυναμία του συστήματος (ασθενείς ανα ώρα, πληρότητα κλινικών και ράντζα, εκπαίδευση προσωπικού, πρόσβαση σε cath-lab, δυνάτοτητα bedside εκτίμησης απο ειδικό, ηλεκτρονικοποίηση φάκελλου ιατρικών δεδομένων κοκ) και για αυτή την αδυναμία σίγουρα δεν οφείλεται ο ειδικευόμενος που είναι στην πρώτη γραμμή των επειγόντων για πενταροδεκάρες.

Τροποποιήθηκε από suomi
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους
  • 4 weeks later...

Εχω κι εγω καποιες ερωτησεις επι του θεματος που βασιζονται σε πραγματικη ιστορια.

Μετα απο χρονια σπουδων αναμονων κλπ που ολοι ξερουμε, βρισκομαι στο τελευταιο ετος χειρουργικης ειδικοτητας.

Κατα τα 3 τελευταια ετη παρακολουθουμαι περιστασιακα απο ψυχιατρο, λαμβανα κατα καιρους και καποια αντικαταθλιπτικη αγωγη τις περιοδους που ενιωθα πεσμενη, αλλά ολα γινοταν στο ποδι-δεν την ειχα παρει στα σοβαρα την υποθεση, και η ειδικοτητα κυλουσε ομαλα. Κυριως τις περιοδους που ημουν ανεβασμενη-αλλα οταν λεμε ανεβασμενη εννοουμε ΠΟΛΥ ανεβασμενη.

Τον προηγουμενο φλεβαρη ερχομαι αντιμετωπη με μια βαρια καθημερινη κριση πανικου , αγχος, η διαθεση μου στα πατωματα. Ημουν μια ζωντανη νεκρη. Κρατησε κανα μηνα αυτο το πραγμα και κατα τη διαρκεια αυτου του μηνα μια πηγαινα στη δουλεια, μια δεν πηγαινα μεχρι που αποφασισα να παρω αδεια πριν με καταλαβουν οι συναδελφοι. Βεβαια με ειχαν ηδη καταλαβει...

Καθησα 2 βδομαδες στο κρεβατι, μετα μαζεψα οτι κουραγιο ειχα, πηρα ενα ταξι κ πηγα στον ψυχιατρο. "Πρεπει να νοσηλευτω" του λεω. Δε χρειαστηκε να μου κανει πολλες ερωτησεις, η κατασταση μου εβγαζε ματι.

Σε μία βδομαδα ειχε κανονησει την εισαγωγη μου σε κρατικο νοσοκομειο.

Εμεινα εκει 3 μηνες. Διπολικη διαταραχη τυπου Ι. Στο ενημερωτικο αναγραφεται η ικανοτητα μου να εργαζομαι.

Πριν δεν ηξερα, αλλα τωρα ξερω. Ξερω πως αν και η διαθεση μου κατα τη γνωμη των ψυχιατρων ειναι ρυθμισμενη μπορει καποια στιγμη να εχω καποια υποτροπη. Ξερω πως δεν μπορω - ουτε πρεπει - να γινω χειρουργος.

Ξερω πως το ξεφρενο κλιμα μιας χειρουργικης κλινικης δεν μπορω πλεον να το αντεξω. Δεν κανω πλεον γενικες εφημεριες και η επαφη μου με τα χειρουργεια εχει μειωθει κατα πολυ. Οχι επειδη αυτη την περιοδο δεν ειμαι καλα, αλλα επειδη ξερω οτι καποιες συγκεκριμενες συνθηκες μπορει ή να με ανεβασουν ή να με κατεβασουν και μετα αντε να μαζεψεις τα ασυμμαζευτα. Αυτα τα μετρα παρθηκαν σε συνεργασια με το Διευθυντη μου , ο οποιος ειναι γενικα καλος ανθρωπος και δειχνει κατανοηση.

Ομως σκεφτομαι, ακομα κι αν περασω τις εξετασεις της ειδικοτητας - που θα τις περασω, γιατι και γνωσεις εχω και εμπειρια, τί θα γινω μετα ως χειρουργος?

Σκεφτομαι πως ειναι καλυτερο,ακομα και τωρα, να αλλαξω ειδικοτητα, να κανω κατι πιο χαλαρο.

Δεν συζητω την περιπτωση να γραφτω εκ νεου σε μια λιστα γιατι αυτο θα με κατεστεφε οικονομικα. Ουτε μπορω να παω σε μια ειδικοτητα που εχει ανοιχτες θεσεις τωρα (στην καλυτερη περιπτωση) γιατι και παλι δε θα πληρωνομουν. Στο κατω κατω δε φταιω εγω που η ασθενεια μου χτυπησε την πορτα, ουτε μπορω - αλλα και δε θελω να παρατησω την ιατρικη. Διπολικη ειμαι, δεν ειμαι πνευματικα καθυστερημενη και ξερω και εγω αλλά και οι γιατροι μου πως μπορω να εργαζομαι ως γιατρος.

Ψαχνω τους νομους να δω αν η κατασταση μου δικαιολογει καποια θεση υπεραριθμου για λογους υγειας. Δεν εχω βρει κατι προς το παρον.

Αν καποιος μπορει να με βοηθησει θα του ημουν ευγωμων.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Να σημειωσω πως εμενα δε μου εχει στραβωσει ποτε περιστατικο, ουτε ειχα ποτε τετοιου ειδους δυσαρεστες εμπειριες

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Σου εύχομαι ειλικρινά καλή τύχη.

Μακάρι να βρεις το δρόμο σου. :)

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ειλικρινά, μπράβο σου, για το θάρρος σου να μοιραστείς την τόσο βαθιά προσωπική σου ιστορία..

Από την καρδιά μου, καλή δύναμη, και ό,τι καλύτερο για τη συνέχεια..

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Παρέτησε την ιατρική και όλα θα στρώσουν. Αυτη η κωλοδουλειά σε χάλασε.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

η περίτπωση σου όμως ελένη είναι πολύ διαφορετική. Εσύ έχεις διαγνωσμενη πάθηση και μόνο με σεβασμό μπορεί να σε δει κανείς. Καμία σχέση με το συνάδελφο που ξέκανε από ανευθυνότητα έναν ασθενή και μετά πήγε να το παίξει ψυχικά άρρωστος, λες και είναι κάτι αστείο.

του αξίζει να τιμωρηθεί μόνο και μόνο για να μάθει να μην παίζει με τέτοια πράγματα.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Παρέτησε την ιατρική και όλα θα στρώσουν. Αυτη η κωλοδουλειά σε χάλασε.

Μη παρατάς την ιατρική.

Απλά μην την αφήσεις ξανά να επηρεάσει τη ψυχική σου υγεία!!

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

η περίτπωση σου όμως ελένη είναι πολύ διαφορετική. Εσύ έχεις διαγνωσμενη πάθηση και μόνο με σεβασμό μπορεί να σε δει κανείς. Καμία σχέση με το συνάδελφο που ξέκανε από ανευθυνότητα έναν ασθενή και μετά πήγε να το παίξει ψυχικά άρρωστος, λες και είναι κάτι αστείο.

του αξίζει να τιμωρηθεί μόνο και μόνο για να μάθει να μην παίζει με τέτοια πράγματα.

Παίδαρε, είσαι πραγματικά ΌΡΓΙΟ...

1. Ποιός σου 'πε ότι ο ασθενής κατέληξε ?

2. Η παροχή πλημμελών υπηρεσιών, λόγω απειρίας και μη κατάρτισης στο αντικείμενο, και όχι λόγω αμέλειας και αδιαφορίας έναντι του ασθενούς,

βαρύνουν τον κάθε ψαρωμένο ειδικευόμενο στις πρώτες εφημερίες του,

ή τον ντενεκέ, τον Επιμελητή του,

που δεν αξιολόγησε την ετοιμότητα του στραβαδιού με το οποίο εφημέρευε ??

3. Το παλικάρι, επειδή τον ξέρω, ήταν τόσο ράκος ψυχολογικά, που μόνο κινήσεις τακτικής, προκειμένου να σώσει το τομάρι του, δεν θα μπορούσε να σκεφτεί,

και μάλιστα, μόλις, μερικές ώρες μετά το συμβάν...

Να σε χαίρονται οι συνάδελφοί σου παίδαρε......

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Να σε χαίρονται οι συνάδελφοί σου παίδαρε......

οι συνάδελφοι μου να εισαι σίγουρος ότι με χαίρονται και είναι πολύ ευτυχείς που με έχουν συνάδελφο και ξέρουν ότι δεν πρόκειται να πάρω σβάρνα τους ψυχιατρους σα σκιτζης μόλις μου στραβωσει το περιστατικο.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Ευχαριστω για τις απαντησεις σας.

Τα θεματα αυτα ειναι αρκετα πολυπλοκα και ειναι λιγο δυσκολο και να τα κατανοησουμε σε βαθος και να κανουμε σωστες κρισεις.

Για τον συναδελφο που αναφερθηκε παραπανω, πιστευω πως η ασχημη κατασταση που εζησε και αυτος και ο ασθενης του ηταν ικανη να τον στειλει στον ψυχιατρο, αλλά ως αφορμη. Συνηθως πρεπει να υπαρχει καποιο υποβαθρο που ή δεν εβλεπε, ή δεν ηθελε να δει.

Παντως γενικα, απο οσα εχω συζητησει με συναδελφους, στους κυκλους μας υπαρχουν αρκετα ατομα με προβληματα ψυχολογικης ή ψυχικης φυσης:

Καποτε, ισως και τωρα, οι χειρουργοι κατεβαζαν τα ουισκακια τους πριν τις επεμβασεις, και τωρα - καρατσεκαρισμενο - πολλοι ειναι οι συναδελφοι που παιρνουν συστηματικα xanax.

Για του λογου το αληθες, οταν νοσηλευομουν, παραλληλα νοσηλευοταν αλλοι δύο γιατροι. Ειδικευμενοι μαλιστα. Ενας νοσοκομειακος και ενας ελευθερος επαγγελματιας. Με καλες καριερες και οι δυο τους. Λιγο καιρο πριν την εισαγωγη μου ειχε παρει εξιτηριο και αλλος ενας ιδιωτης παιδιατρος. Νοσηλευοταν επισης 3 δικηγοροι και ενας κομπιουτερας, και αρκετοι αλλοι βεβαια αλλά ειναι ετυπωσιακο πώς βρεθηκαν την ιδια στιγμη σε μια ψυχιατρικη κλινικη 6 ατομα με (θεωτητικα) high class επαγγελματα.

Οι ψυχιατροι του νοσοκομειου μου εδωσαν να καταλαβω πως ειχαν αρκετη εμπειρια με γιατρους.

Δεν ξερω τι συμπερασματα μπορουμε να βγαλουμε απο τα παραπανω.

Παντως, αν αυτο το πραγμα χτυπησει την πορτα μας, πρεπει να ειμαστε διπλά συνετοι και να προσεχουμε και τον εαυτο μας και τους ασθενεις μας

Τροποποιήθηκε από eleni74
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

The collective *lack of* knowledge and *miss* perception of psychiatry ( coming from medical professionals! no less!!!) displayed above is shameful...

What *in the name of sanity* do you think psychs do?!

Psychs don't shelter and collude with skitziides (never heard this word before this thread:P). 'Shit life syndrome' is not a psychiatric disorder.'Personality disorder' is not a mental illness.

Psychs treat mental illness. Mental illness is genderless and does not care for class or social status.

As with any physical ailment , if you become unwell before you get a chance to built your life you may struggle to find your feet.

If illness strikes you later on, you may struggle to keep what you worked for so hard to achieve.

Some illnesses can be cured, some are chronic, some recur.

Sometimes the best treatment is psychotherapy, some times its drugs...Not all psychical ailments should be treated by drugs, would anyone laugh at an orthopod for suggesting callipers?!

All currently recognised psych conditions can be found in the ICD-10.

'This thing happened to me and I was forced to see a psychiatrist' is... a TV trope.

'This thing' will have a differential diagnosis : depression worsening after a significant life event, acute stress reaction, de-compensated personality disorder whatever...Nothing apocryphal about it.

'Burn out' is the result of chronic workplace stress*, at times necessitating drastic changes as a means of self preservation or even triggering mental illness.

*Doctors by definition endure greater stress levels than the average person. Every person has their ways of coping with stress ( some ways are better than others eg time off vs alcohol). Every person has their limit (an acopic individual will be easily overwhelmed, a psychopath will be the most resilient). A sensible society should ensure that doctors are not exposed to such stress levels that would require the active recruitment of psychopaths to facilitate workforce retention.

Τροποποιήθηκε από Mistress Bellissa
Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Some illnesses can be cured, some are chronic, some recur.

and some illnesses (Psych included) can make you disabled άρα και ανίκανο να κάνεις συγκεκριμένες εργασίες.

Είναι χαζο να περιμένεις ένα χειρουργό με προηγούμενο εγκεφαλικό ή παρκινσον ή καποιες ψυχιατρικές παθήσεις (που είναι χρόνιες - δε μιλάω για ένα οξύ επεισόδιο) να κάνει χειρουργείο.

Αυτα.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Πήξαμε στους βλάχους με λονδρέζικα τσαρούχια λέω εγώ...

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Πήξαμε στους βλάχους με λονδρέζικα τσαρούχια λέω εγώ...

http://www.youtube.com/watch?v=rnSY_OUM0UM

Απο τα βουνά των Γρεβενών και της Ηπείρου μάλιστα.

Σύνδεσμος στη δημοσίευση
Μοιράσου σε άλλους δικτυακούς τόπους

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέας...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.